مرکز انجمنهای تخصصی

سلام
خب با صحبتها و هماهنگی های انجام شده با برخی از دوستان تصمیمی مبنی بر ترجمه ی مقاله ی Old Heroes Of The IRIAF به صورت گروهی گرفته شد که در شش پست متوالی منتشر خواهد شد.
با تشکر بسیار از استاد گرامی Fariborz

  Old Heroes Of The IRIAF

[External Link Removed for Guests]

First Part
  ّ
امروز F-5 Freedom Fighter ستون فقرات اهداف پیشرفته ی آموزشی نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران است . با این وجود سابقه ی درخشان Freedom Fighter در خدمت ایران به زمان شاه برمیگردد
در کنار این موضوع این جت ریز جثه نقش خود را در عملیاتهای جنگی به خوبی نقش خود در تربیت نسل های متوالی خلبان های ایرانی ایفا کرده است.

با تمام شدن تحصیلات و پرواز های ابتدایی دانشجویان خلبانی در ارتش، F-5 های ایران نقشی مشابه با T-38 Talon های در USAF دارند.نیروی هوایی ایران هر دو گونه ی Freedom Fighter ها یعنی F-5A تک سرنشین و F-5B دو سرنشین را به منظور تمرینات پیشرفته ی آموزشی و اسjفاده از سلاح در جنگنده ها برای خلبانها آینده ی F-4 ، F-14 و F-5E/F استفاده مینماید. نکته ی جالب در مورد این جندگنده ها این است که بر خلاف دیگر جنگنده های آمریکایی موجود در نیروی هوایی ایران تعداد Freedom Fighter ها پس از انقلاب سال 1359 رو به فزونی گذاشته است!!!
از اوایل دهه ی 90 میلادی اسکادران 85 ام آموزشی مستقر در پایگاه هشتم شکاری اصفهان عهده دار وظایف عملیاتی تمامی Freedom Fighter های موجود در نیروی هوایی شد.ّرای روشن شدن وظایف این دو واحد و اسکادران آموزشی جدیدالتاسیس در پاسگاه چهارم وحدتی نیاز است کمی در مورد گذشته ی Freedom Fighter و پروسه ی تبدیل F-5A ها به F-5B دو سرنشین توسط ایران و در شرکت HESA توضیح دهیم.
بعد از ایالات متحده نیروی هوایی شاهنشاهی سابق ایران بزرگترین دارنده ی Freedom Fighter بود. در سال 1964 نیروی هوایی شاهنشاهی بیش از 120 هواپیما از این نوع را سفارش داد که اولین محموله که شامل 11 فروند F-5A و 3 فروند F-5B بود در دوازدهم ژانویه سال 1965در یک جشن در پایگاه مهرآباد تحویل ایران شد! این جشن با جایگزینی F-5 ها بجای F-86F های اسکادران 101 همراه بود.تا سال 1970 108 فروند F-5A و 26 فروند F-5B تحویل نیروی هوایی شاهنشاهی شد که این موضوع با جایگزینی F-86F ها در اسکادران های 101ام و 102ام شکاری تاکتیکی واقع در TFB.1 (مهرآباد) و F-86F ها و F-84G های اسکادران های 201 ، 202 ، 203 و 204 ام واقع در TFB.2 وحدتی دزفول همراه بود.( امروزه پایگاه وحدتی به TFB.4 تغییر پیدا کرده است.)
در سالهای 1966 تا 1967 تعداد زیادی از Freedom Fighter ها به تشکیل سه واحد جدید یعنی اسکادران های 301 ، 302 ، 303 ام شکاری تاکتیکی در پایگاه تازه تاسیس TFB.3 شاهرخی ( همدان ) گمارده شدند.در آخر هم در سال 1971 TFB.5 ام هم در تبریز ساخته شد و 28 فروند از این پرنده ها به تبریز منتقل شدند و اسکادران های 501 ام و 502 ام را در این پایگاه تشکیل دادند این هواپیماها آخرین نمونه های تحویلی به ایران می باشند.( پایگاه تبریز هم اکنون به نام TFB.2 شناخته می شود!)
تا سال 1971 ایران تمامیه سفارشات خود را از ایالات متحده دریافت کرده بود و در آغاز سال Freedom Fighter ها در واحدهایی که در جدول زیر آمده است عملیاتی بودند:

[External Link Removed for Guests]

این پست شروعی بود برای پستهای آینده که به زودی از سوی بنده و دیگر دوستان ارسال خواهد شد!   

با سلام به دوستان عزیز و تشکراز جناب Fariborz عزیز و آقا رضا گل بابت هماهنگی در ترجمه مطلب  
[External Link Removed for Guests] 

در مارس 1971 نیروی هوایی شاهنشاهی دریافت اولین دسته 32 فروندی از جنگنده های F-4 E سفارش داده شده تحت برنامه Peace Roll II را آغاز کرده بود.آنها جایگزین جنگنده های Freedom اسکادران 101 st و 302 st شدند.

نیروی هوایی شاهنشاهی, نیروی هوایی کره جنوبی و نیروی هوایی جمهوری چین شمار مهمی از جت های Freedom خود را با اجازه دولت امریکا به ویتام جنوبی اهدا کردند.در طی این برنامه نیروی هوایی شاهنشاهی 41 فروند F-5A و 9 فروند F-5B را به ویتانم جنوبی ارسال کرد.چند جنگنده Freedom نیروی هوایی شاهنشاهی بعد از دریافت برچسب و شماره سریال های IIAF سریعا" پس از ورودشان در ایران به ویتنام جنوبی تحویل شدند.آنها با استتار بیابانی اصلیشان به جنوب شرق آسیا ارسال شدند.اولین F-5A در نوامبر 1972 و باقی مانده جت های Freedom در دسامبر همان سال به ویتنام منتقل شدند. بعد از جنگ ویتنام باقی مانده جت های Freedom اهدایی ایران به نیروی هوایی کره یا چین تحویل و یا به ایلات متحده برگشت داده شدند.

[External Link Removed for Guests]

2-7254 آخرین F-5A اسکادران 86st بود که برای خوب شدن در 18 اکتبر به پایگاه هستم راهی شد.این هواپیما 6 ماه زمین گیر بود سپس بال ها و بدن هاش کشیده شده و زندگیش پایان پیدا کرد.سپس هواپیما از پایگاه هشتم برای اورهال و تعمیر ساختار کلی به مرکز نگهداری اف-5 پایگاه یکم مهرآباد پرواز کرد.آن توسط یکی از مشهور ترین تامکت های ایرانی یعنی 6079 که آخریناف-14 تحویل داده شده به ایران بود اسکورت می شد.

[External Link Removed for Guests]

دو فروند F-5A به شماره سکان های 2-7255 و 2-7257 جت های Freedom صادراتی به اتیوپی هستند.بعد از 25 سال حالا طرح رنگشان فرسوده شدن قابل توجه آنها را نشان می دهد.

[External Link Removed for Guests]

F-5A با شماره سکان 3-423 از اسکادران 302 که در ماس 1967 از شارجه تیک آف کرد.این اف-5 یکی از 14 اف-5A و یک فروند F-5B از اسکاردان 302 nd بود که در یک تمرین نظامی 4 روزه شرکت داشت و در این تمرین 3 هواپیمیا هرکولس C-130E از پایگاه یکم آنها ر اپوشش می دادند.

[External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests]
عکس F-5A یا شماره 3-432 از اسکادران 302 در شارجه است. مارس 1967
این هواپیما به ویتنام جنوبی تحویل شد و نیز عکس F-5A با شماره سکان 3-402 که خلبانان کنار آن دیده می شوند, این هواپیما نیز در دسامبر 1972 به ویتنام جنوبی منتقل شد.

بخش سوم نیز آماده هست که انشالله ارسال خواهد شد

 [External Link Removed for Guests] 
در 1973 حدود 43 فروند F-5A و 6 فروند F-5B که حدود نصفشان در 302 nd و 302 rd پایگاه شاهرخی بودند, در خدمت نیروی هوایی شاهنشاهی ایران باقی ماندند.ضمنا" اسکادران 301 st به اضافه شماره کمی از F-4 های تحویلی تحت قرارداد ثبت صلح II یا Peace Roll II در 1972, با چندتا از جنگنده های جدیدا" تحویل داده شده F-4E در 1971, مجهز شده بود.

بعدا" نیروی هوایی شاهنشاهی ایران یک قرارداد با Northrop برای بدست آوردن تایگر های II جدید جهت جایگزینی با جت های Freedom باقی مانده امضا کرد.ضمنا" IIAF برای جابه جایی کامل ناوگان جنگنده Freedom تک سرنشینه اش با نســــــــل جدید Tiger II ها برنامه ریزی کرد.نیروی هوایی شاهنشاهی با فروش F-5A باقی مانده به یونان, اردن,مراکش و ترکیه موافقت کرد.به علاوه 5 فروند F-5A و F-5B تحیت یک برنامه مددکارانه نظامی جداگانه به نیروی هوایی اتیوپی اهدا شدند.

با ورود به خدمت خط جدید F-5 , نیروی هوایی شاهنشاهی داشت در 1974 آخرین خط از جنگنده های Freedom را می فروخت یا کنار میزد.کابران آخرین خط از جنگنده های Freedom در ایران در اسکادران های 41 و 42 پایگاه وحدتی و اسکادران های 21 و 22 در پایگاه تبریز بودند.
با پایان 1974 مجموع 57 فروند جنگنده F-5E جایگزین 43 فروند F-5A اسکادران های فوق شدند.سپس مجموع 83 فروند F-5E و 28 فروند F-5F به نیروی هوایی شاهنشاهی ایران تحویل داده شد. به هر حال با وجود ورود تایگر های II تصمیم بر این گرفته شد که 15 فروند F-5B را تحت اسکادران آموزش تایگر 43 rd در پایگاه چهار شکاری وحدتی نگه داشته شوند.در مابین 1975 و 1976 شش فروند از جت های F-5B باقی مانده به اردن فروخته شدند.

طرح های جاه طلبانه

با برنامه های نیروی هوایی شاهنشاهی به انتقال دوره آموزش خلبانی به ایران, در سال 1981 (؟) یک Super Base جدید کامل شده بود.در نتیجه پایگاه دهم شکاری در کنارک نزدیک چابهار در جنوب شرقی ایران تاسیس شد. پایگاه با 2 باند به طول 3800 متر و 3000 متر به اضافه 8 شیلتر مستحکم شده و 30 شیلتر هواپیمای مقاوم که خانه بیش از 60 هواپیما بود, طرح ریزی شده بود. یک سفارش 140 فروندی از جت های جنگنده F-16 فالکن برای هفت اســـــــــکادران جنگنده تاکتیکی در پایگاه جدیدالتاسیس کنارک و پایگاه سیزدهم شکـــــــــاری بیــــــــــرجند در شرق ایران برنامه ریزی شده بود.اولین مرحله از توسعه پایگاه هوایی دهم در ایجاد 3 اسکــــــــادران جنگنده تاکتیکی اف-16 و یک اسکاردان آموزشـــــــــی پیشـــــــرفته مجهز به جت T-38 دیده شد.مرحله دوم سرگرم شدن نیروی هوایی شاهـــــــنشـــــاهی برای ایجاد 2 واحد جدید با هواپیماهای ضربتی بود F/A-18L هورنت بود که در سفارش و برنامه ریزی IIAF بود.در 1977 زمانی که اولین باند ها و شیلتر های بنای نقل شده کامل شدند, اولین مرحله از برنامه شروع شد.

با آغاز اولین دوره آموزش پرواز پیشرفته برای خلبانان آینده F-16 ایرانی , 9 فروند جت F-5B از آنچه با عنوان مدرسه آموزش فرماندی جنگ 43 rd یا CCTS در پایگاه وحدتی طراحی شده بود به اضافه شمار زیادی از F-5 های E و F در 1978 به پایگاه دهم شکاری فرستاده شدند.
به هر حال با انقلاب اسلامی 1979 همه طرح های توسعه نیروی هوایی شاهنشاهی متوقف شدند ! همچنین تمامی برنامه های ساختمانی ,قرارداد های نظامی و سفارش ها همگی متوقف شدند!

ساختمان پایگاه سیزدهم شکاری در اولین مرحله اش به اتمام رسیده و فرآینده کامل سازی اولین مرحله از پایگاه دهم نیز به پایان رسیده بود.دسته هایی از فانتوم ها, تایگر ها و Freedom های پایگاه های یکم,دوم و چهارم راهی شده با پایگاه دهم به اسکاردان های خودشان بازگردانده شدند.چندین F-5F با 9 فروند F-5B باقی مانده به CCTS 43 rd بازگردانده شدند.آموزش شمار زیادی از خلبانان جنگنده ایرانی با وقع انقلاب به پایان رسید و فقط تعداد کمی از دانشجویان دانشکده افسری باقی ماندند.اینان استفاده از F-5B را برای دوره های آموزش پرواز,آموزش پیشرفته و آموزش تسلیحات ایجاد کردند.

ضمن عرض سلام ، مراتب تشکر خودم را از همه عزيزانی که زحمت ترجمه و نگارش مقاله را به عهده گرفته اند ابراز ميکنم .

کار بسيار ارزشمندی که مطمئنأ مورد استقبال همه علاقمندان قرار خواهد گرفت . با عنايت به اهميت آن ، مطلب تفکيک و بصورت موضوعی جداگانه قرار ميگيرد.

درود و عرض ادب خدمت دوستان و کاربران گرامی

با سپاس از لطف یکایک دوستان عزیز جهت ترجمه مقاله ارزشمند. ترجمه بخش چهارم مقاله [COLOR=#c00000]Old Heroes Of The IRIAF را در خلل حضور یکی از دوستان گرامی  و بصورت جایگزین با ایشان, خدمت علاقه مندان گرامی ارائه مینمایم.

--------------------------------

 [External Link Removed for Guests]

   Part
   
پس از پیروی انقلاب اسلامی, نیروی هوایی شاهنشاهی ایران (IIAF) عنوان خود را به نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران (IRIAF) واگذار نمود. نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران پس از پایان جنگ تحمیلی با کشور عراق محتمل خسارات سنگینی همچون از دست دادن هواپیماهای جنگنده و همچنین مرگ خلبانان در اثر سوانح و سقوط ها گردیده بود و به همین دلیل فرماندهان نظامی این نیرو, در صدد تدوین فرآیند جدید آموزش خلبانان جدید بر اساس پیش نیازها و امکانات موجود در کشور بر آمدند. این برنامه در اوایل سال 1980 میلادی و با استفاده از هواپیماهای Beach F33C Bonanza و F-5B توسط اساتید "مرکز آموزش فنون هوایی غیر نظامی" (و یا همان CATC) آغاز گردید. در آن زمان فرماندهان IRIAF تصمیم گرفتند اولین اسکادران رسمی هواپیماهای F33C را در فرودگاه قلعه مرغی ایجاد نمایند. همچنین در ادامه این تصمیمات, خرید تعداد زیادی هواپیمای آموزشی PC-7 جهت آموزش در مقاطع حرفه ای نیز در دستور کار قرار گرفت.

 [External Link Removed for Guests]
IRIAF Beach F33C Bonanza 
در حد فاصل سال های 1983 تا ماه آگوست 1984, نیروی هوایی از مجموع سفارش 80 فروند هواپیمای PC-7 توانست 41 فروند را دریافت نماید. مجموع هواپیماهای PC-7 به اسکادران آموزشی و تازه تاسیس 84 در اصفهان منتقل گردیدند. این در حالی بود که تا پیش از آن زمان, اسکادران اولیه متشکل از حدود 20 فروند هواپیمای F33C و F33A متعلق به نیروی هوایی بود که توسط F33C های مرکز آموزش فنون هوایی تکمیل گردیده بودند. در ادامه این روند و در حد فاصل سال های 1989 و 1994 میلادی, اسکادران 85 با هدف "آموزش حرفه ای تیر اندازی" و با استفاده از هواپیماهای T33A نیز ایجاد گردید. مجموع 9 فروند F-5B متعلق به CCTS (مخفف Combat Commander Training School و یا همان مدرسه آموزش فرماندهی رزم) به اسکادران جدید خود واقع در پایگاه هفتم شکاری شیراز (TFB.7 مخفف 7th Tactical Fighter Base) منتقل گردیدند.

 [External Link Removed for Guests]
IRIAF Pilatus PC-7  

 [COLOR=#0070c0]وضعیت کنونی [COLOR=#c00000]Freedom Fighter های  :

در اوایل سال 1990 میلادی, اسکادران آموزشی 84 چندین فروند جنگنده FT-7 ساخت کمپانی چینی Chengdu را دریافت نمود و بطور هم زمان از 2 نوع جنگنده F-5B و FT-7 بهره میبرد. با توجه به خریدهای نیروی هوایی ایران از کشورهای اتیوپی و ویتنام, مجموع تعداد F-5B های این کشور در طول سال های پس از انقلاب افزایش یافت. اسکادران آموزشی 86 در سال 1996 و در پایگاه هشتم شکاری آغار به کار نمود. این اسکادران بطور هم زمان از 3 نوع هواپیمای RF-5A و F-5B و F-7M جهت آموزش های مقدماتی نظامی و تیر اندازی با تسلیحات هوایی بهره میبرد. در همان سال مجموع جنگنده های Freedom Fighter موجود در اسکادران 71 شیراز به پایگاه اصفهان منتقل گردیدند.

   [External Link Removed for Guests]
IRIAF F-5A Freedom Fighter 
در حال حاضر دانشجویان خلبانی در نیروی هوایی ایران ابتدا جهت آموزش های مقدماتی اقدام به انجام 50 ساعت پرواز با هواپیماهای F33C در سایت پروازی کوشک نصرت (در اطراف قم) مینمایند و پس از پایان این دوره, جهت انجام 150 ساعت پرواز با هواپیماهای PC-7 به اسکادارن آموزشی 84 منتقل میگردند. پس از پایان این دوره و پر نمودن بیش از 200 ساعت پرواز با استفاده از 2 هواپیمای F33C و PC-7 , کلیه دانشجویان در این مقطع فارق التحصیل میگردند و سپس با توجه به نمرات و همچنین نیازهای نیروی هوایی, در 2 رسته ترابری و جنگنده تقسیم بندی میشوند. افراد منتخب جهت معرفی به یگان هواپیماهای جنگنده, مجددا" توسط IRIAF و بر اساس رتبه های خود به 2 گروه مجزا تقسیم میگردند.

 
[COLOR=#0070c0]ارتباط با اتیوپی:

پیش از کودتای نظامی سال 1974 میلادی, کشور اتیوپی یکی از متحدان ایالات متحده آمریکا بود و تقریبا" مجموع ساختار نظامی و تسلیحاتی آنها را تجهیزات غربی تشکیل میداد. نیروی هوایی ایالات متحده در حد فاصل ماه های March و July سال 1966 میلادی و در غالب برنامه کمک های نظامی به کشورهای متحد و هم پیمان, اقدام به تحویل 10 فروند F-5A و 2 فروند F-5B به نیروی هوایی اتیوپی نمود. مدتی پیش از آغاز کودتای نظامی در اتیوپی, دولت شاهنشاهی ایران با کسب اجازه از ایالات متحده اقدام به تحویل 5 فروند F-5A و 1 فروند F-5B مازاد نیاز به این کشور نمود. نیروی هوایی شاهنشاهی ایران در اواخر سال 1960 میلادی به تعداد زیادی از هواپیمای جنگنده F-86F مجهز گردیده بود.

   [External Link Removed for Guests]
IIAF F-86F Sabre 
ایالات متحده پس از پیروزی انقلاب اتیوپی و استقرار دولت جدید مارکسیست در این کشور, همچنان به روابط نظامی و کمک های خود به حکومت جدید ادامه داد زیرا معتقد بود منطقه آفریقا از ویژگی های استراتژیک خاصی برخوردار میباشد. اما در نهایت, آمریکا درخواست خرید تسلیحات و هواپیماهای جدید توسط دولت اتیوپی را رد نمود. پس از کودتای نظامی, تنها 8 فروند از مجموع سفارش 17 فروند جنگنده F-5E توسط ایالات متحده به این کشور تحویل داده شد و سایر قراردادهای نظامی و تسلیحاتی به دلیل نقص حقوق بشر توسط دولت اتیوپی, از جانب آمریکا به حالت تعلیق کامل درآمد.

 [External Link Removed for Guests]
IRIAF F-5B Simorgh 
مجموع ناوگان Freedom Fighter و Tiger های اتیوپی به دلیل تحریمات نظامی بر علیه این کشور در شرایط سختی قرار داشت. هرچند بخشی از قطعات یدکی F-5 ها توسط کشور ویتنام تامین میگردید اما این میزان کافی نبود. با اینحال چند فروند از جنگنده های مذکور با استفاده از خلبانان اسرائیلی در مبارزه بر علیه جنگنده های نیروی هوایی سومالی موفق شدند. در اوایل سال 1980 میلادی, بخش اعظمی از F-5 های اتیوپی به پایان عمر سازه خود نزدیک میشدند و به همین دلیل از سال 1979 میلادی, روند خروج تدریجی آنها از نیروی هوایی آغاز گردید. تا سال 1980 مجموعا 12 فروند F-5A و یک فروند RF-5A و 3 فروند F-B به همراه 4 فروند F-5E از رده عملیات خارج گردیدند. در سال 1984 کشور اتیوپی 11 فروند F-5A و 4 فروند F-5E و 3 فروند F-5B به همراه یک فروند RF-5A را به مزایده فروش بین المللی گذاشت. نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت مجموع جنگنده های مذکور را به عنوان بخشی از ناوگان فعال و همچنین تامین کننده قطعات یدکی (Spare) مورد نیاز خود, خریداری نماید. هنگامیکه دولت ایالات متحده توسط سازمان جاسوسی CIA از قصد ایران جهت خرید هواپیماهای مذکور مطلع گردید, جهت اوراق نمودن مجموع جنگنده ها, مبلغ 7 میلیون دلار را با ایجاد پوشش سازمانی از یک تاجر فرانسوی به کشور اتیوپی پیشنهاد نمود. با اینحال ایران با استفاده از واسطه های اسرائیلی, و پیشنهاد مبلغ 68 میلیون دلار (!) موفق به خرید جنگنده های مذکور گردید.

 [External Link Removed for Guests]
IRIAF F-5E Saeghe 
شرکت ملی نفت ایران, پیش نیازهای اولیه و پشتوانه مالی جهت عقد قرارداد در بین دولت ایران و ژنرال Fontabelle (فرمانده کل نیروی هوایی اتیوپی) را فراهم نمود. با مداخله و متقاعد نمودن ژنرال Fontabelle توسط اسرائیل, مجموع جنگنده های مذکور در ماه June سال 1985 میلادی به ایران فروخته شد. در همان سال مجموع 19 فروند F-5 اتیوپی توسط هواپیماهای Boeing 747-2J9F نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران به این کشور منتقل گردیدند. پس از پایان عملیات انتقال, هیچیک از Boeing 747-2J9F های نیروی هوایی ایران توانایی انجام پرواز و عملیات مجدد را نداشتند و به همین دلیل به مدت 5 سال تحت تعمیرات سنگین قرار گرفتند.

([COLOR=#c00000]مترجم: این هواپیماها هم اکنون در محل دائمی نمایشگاه هوایی واقع در ابتدای اتوبان کرج و همچنین Ramp شرکت هواپیمایی کاسپین در فرودگاه مهرآباد قرار دارند و مدت هاست زمینگیر شده اند).

  [External Link Removed for Guests]
Boeing 747-2J9F 
در ابتدا نیروی هوایی ایران از چندین فروند F-5A به عنوان تامین کننده قطعات یدکی سایر هواپیماها موجود استفاده نمود. با اینحال مختصصان تعمیر و نگهداری IRIAF در مدت زمان کوتاهی پس از تحویل, توانستند 3 فروند F-5B را عملیاتی و آماده پرواز نمایند. در سال 1989 میلادی, 3 فروند F-5A , یک فروند RF-5A به همراه 2 فروند F-5E وارد چرخه عملیات پرواز در ناوگان نیروی هوایی شدند و 3 فروند F-5B دیگر نیز به اسکادران 71 شیراز منتقل گردیدند.


با سپاس ویژه از جناب [COLOR=#7030a0]Fariborz گرامی جهت انتخاب مقاله و همچنین جناب shola گرامی بابت هماهنگی جهت ترجمه و همچنین دوستان عزیزم جناب Ruzbeh و  SAMAN گرامی جهت همکاری در پروسه ترجمه.

===============================

ترجمه, تالیف و تنظیم بخش چهارم: [COLOR=#c00000]CAPTAIN PILOT

  [HIGHLIGHT=#ffc000]هرگونه کپی برداری از این مقاله, تنها با ذکر نام CentralClubs.Com به عنوان منبع, و مترجمان مجاز میباشد.   

=============================== [HIGHLIGHT=#ffc000]
  

بخش پایانی:
[External Link Removed for Guests][External Link Removed for Guests]


[External Link Removed for Guests]

اف 5 بی به شماره سریال بدنه 7012-3 یکی از سه هواپیمایی با استتار صحرایی است که بقا یافته است.این جنگنده نخستین B F-5 ایی بود که در آبان 88 برای رفتن به اسکادران اموزشی 43 ام از اسکادران 85 ام جدا شد.سه ماه بعد عدد بزرگ 4 در زیر سکان عمودی این جنگنده نقش بست تا نمایانگر پایگاه جدبد خدمتی ان پایگاه چهارم شکاری تاکتیکی دزفول باشد.

[External Link Removed for Guests]

طرح هنری فوق سومین سیمرغ تکمیلی در طول دومین مرحله انجام پروژه سیمرغ را نشان می دهد.تفاوت های کلیدی مرحله دوم شمال به تغییراتی از قبیل جایگزینی صندلی های پرتاب روسی K-36D به جای هم نوعان امرکایی MK-10 ساخت مارتین بیکر و تعبیه یک کامپیوتر ناوبری جدید ساخت ایالات متحده در کابین عقب خلاصه می شود.تام کوپر

[External Link Removed for Guests]

این جنگنده آزادی با پیکر بندی شناسایی یکی از اف 5 شناسایی با توانایی پرواز باقی مانده در اسکادران 71 شکاری تاکتیکی در میانه دهه 90 میلادی می باشد.قبل از انکه واحد RF-5 ها به پایگاه هشتم اصفهان منتقل شوند بررسی های دوره ایی اصلی این جنگنده در مرکز تعمیر و نگه داری نیروی هوایی ایران واقع در پایگاه نخست مهراباد انجام گشت.

[External Link Removed for Guests]

جنگنده اف 5 به شماره سریال بدنه 7252-2 هم اکنون بعنوان بخشی از برنامه مرمت و بازسازی اف 5 های نیروی هوایی ایران وارد خدمت مجدد شده است.این جنگنده یکی از یازده فروند اف-پنجی است که در اصل برای تامین قطعات یدکی از اتیوپی خریداری شدند.جنگنده هایی بیشترشان هم اکنون آماده پرواز مجدد با نیروی هوایی ایران هستند


خلبانان با نمره اکتسابی بالاتر برای تمرین و انجام یک دوره پرواز آزمایشی پیشرفته به تمرین با جنگنده های F-5B فرستاده می شوند در حالیکه خلبانان رده پایین تر (دوم) تمرینات اموزشی خود را با جنگنده F-7 ادامه می دهند.هر دو گروه (خلبانهایی با اف-5 بی و چه خلبانهایی با اف-7) به صورت نسبی تا حدود 100 ساعت پرواز می کنند که از این میان چیزی در حدود 30 ساعت ان به اشنایی با ادوات پروازی اختصاص خواهد داشت.
خلبانهای آینده جنگنده های F-5E, F-4E/D, F-7M, SU-24 MK, F-14 نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران یک دوره اموزشی پیشرفته 50 ساعتی با اF-5A سپری می کنند .پروازها در مطقه ایی در شمال پایگاه شکاری اصفهان بر فراز بیابان قم انجا می شود. غالبن در این مدت جنگنده های MIG-29 و MIG-29 UB اسکادران یازدهم شکاری تاکتیکی مهراباد برای تمرین رهگیری و نبرد هوایی به انها ملحق می شوند. پایگاه هشتم اصفهان یک دوره اموزشی مخصوص به خود دارد دوره ایی که برای تمرین انجام بمباران توسط جنگنده های F-5A, F-14 و F-7M این پایگاه استفاده می شود. در هر روز پروازی معمولن بیش از 10 سورتی ازمایشی با بمب های ازمایشیو راکت های هواپایه و غلاف توپ دیده می شود.
در میانه دهه 80 میلادی IRIAF صندلی های پرتاب اصلی تمامی جنگنده های اف 5 خود را با صندلی ایمن تر IR10LF جایگزین کرد .نمونه ایی از صندلی های مارتین بیکر MK-10 که علاوه بر ایمنی بیشتر قابلیت خروج در حالت قرار داشتن جنگنده بر روی زمین و حتی در حالت توقف را نیز داشتند.

پروژه سیمرغ :

از اوایل دهه 90 میلادی شرکت هواپیما سازی ایران (هسا) طرحی برای تبدیل جنگنده های اف-5 A به نمونه دو سرنشنه اموزشی B ارئه کرد طرحی که بنام یکی از پرندگان اسطوره ایی ایران, سیمرغ نام گرفت.
نخستین اف5 آ ما بین سالهای 74 و 78 خورشیدی به اف5 بی تبدیل شد و دومین نمونه تا سال 79 کامل شد.نیروی هوای جمهوری اسلامی ایران در سال 1364 تعداد 11 فروند جنگنده اف 5 از رژیم اتیوپی و تعداد ناشناخته ایی از این جنگنده را از ویتنام خریداری کرد.نیمی از هواپیماهای خریداری شده برای تامین قطعات جنگنده های تایگر-II و ناوگان اب-5 این نیرو اوراق شد و نیم دیگر باقی مانده برای پرواز اماده و وارد خدمت شدند.تعدادی از جنگنده های تازه وارد قبل از پیوستن به اسکادران اموزشی تسلیحات و تازه مجهز شده 86 به اسکادران 71 ام فرستاده شدند و بیشتر جنگنده های باقی مانده برای طرح سیمرغ مورد استفاده قرار شدند.
نشانه های برنامه سیمرغ را می توان در قسمت جلوی بدنه, تغییرات دماغه, ورودی های هوا, لوله مورد استفاده در اندازه گیری سرعت جنگنده (Pitot) , دریچه ارابه فرود, قاب شیشه, اطاقک خلبان و ساختار بدنه هواپیما مشاهده کرد.بسیاری از اجزا دیگر از طریق مهندسی معکوس با استفاده از ریخته گری و یا قالب گیری از پوسته ادوات ساخته شدند.تجهیزات ضروری دیگر نظیر قطعات ادوات, صندلی های پرتاب, سامانه هیدرولیک ارابه فرود, ذخیره اکسیژن مایع, اجزا رادیویی, نقاط ایستایی, خطوط روغن هیدرولیک, چراغهای بدنه, انتهای IFF و UHF , کانوپی جلو و عقب و یا سایر موارد از طریق بازار سیاه و یا از انبارهای IRIAF تامین شدند.دومین دسته سیرغ ها به سیستم ناوبری کامپوتری روسیو صندلی های پرتاب K-36D مجهز شدند .اخرین سمیرغ کامل شده نخستین بررسی پروازی خود را در سال 1388 درفرودگاه شاهین شهر اصفهان انجام داد.
[External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests]

نمونه ایی از تجهیزات ساخته شده به روش مهندسی معکوس در هسا.قطعاتی مربوط به بخش جلویی جنگنده F-5B که به ترتیب بخش دماغه هواپیما و جایگاه شیشه ان می باشند.بابک تقوایی

در تابستان 88 فرمانده IRIAF تصمیم به اعمال تغییرات بزرگی در واحد , اسکادرانها و پایگاه های میزبان F-5B ها گرفت.همه اسکادرانهای 85 و 86 ام از اصفهان به پایگاه جهارم شکاری تاکتیکی وحدتی دزفول نقل مکان کردند.نخستین جابجایی در ابان 88 صورت گرفت فرایندی که در ان جنگنده اف5 بی به شماره سریال7012-3 پس از 25 سال به اسکادران 43 منتقل شد.پیش از این تغییرات اسکادران 43 ام اموزشگاه تمرینی فرماندهی رزمی بود و بین سال های سالهای 68 تا 87 خورشیدی جنگنده های F-5F را در خدمت داشت.حال در طرح جدید جنگنده های اF-5F اسکادران 43 ام با جنگنده های F-5E اسکادران 41 ام ادغام شده تا دو اسکادران شکاری تاکتیکی از جنگنده های F-5 F/E بوجود اید.به تدریج تمامی F-5B و سیمرغ ها به اسکادران 43 ام جابه جا شدند و این انتقال در نهایت در اسفند 88 پایان پذیرفت.تمامی F-5A های باقی مانده از خرید اتیوپی به همراه دو نمونه شناسایی RF-5 A (به منظور تجهیز به تسلیحات اموزشی تجهیزات شناسایی انها برداشته شد) از اسکادران 84 ام پایگاه اصفهان رخت بستند و به پایگاه دزفول نزد اسکادران 43 ام پرانده شدند.در نهایت در بیست و هفتم اسفندماه سال 1388 هجری خورشیدی اخرین اف 5 A اسکادران 85 ام که خاطر نزدیک شدن به روزهای پایانی عمر بدنه و بال ها به مدت 6 ماه در پایگاه هشتم زمینگیر بود برای پیوستن به جمع دوستان از اصفهان پر کشید.این هواپیما پس از ترک اصفهان در ابتدا به سمت مرکز تعمیر و نگه داری پایگاه یکم مهراباد برای اورهال و تعمیر سازه ایی پرواز کرد تا پس از ان به سمت جنوب راهی شود.
ترکیب جنگنده های آزادی اسکادرانهای 85 و 86 با اسکادران 43 ام از ان یک اسکادران اموزشی تسلیحاتی پیشرفته و مجهز ساخت.امروزه پایگاه چهارم شکاری تاکیتیکی وحدتی یک بار دیگر قابلیت هایی که پیش از تغییرات سریع سال 1357 ارایه میکرد را دوباره ارایه می کند زمانیکه مکانی برای انجام تمرینات پیشرفته و تاکتیکی نیروی هوایی شاهنشاهی ایران شده بود.این پایگاه پر تلاش و هیاهو اکنون خانه اسکادرانهای 41 و 42 با جنگنده های اف 5 ایی/اف و اسکادران اموزشی پرواز پیشرفته و تسلیحاتی 43 ام با جنگنده های اف 5 بی است.
ممکن است که جنگنده های ازادی ایران پیر و فرسوده شده باشند اما انها زنده اند و همچنان اموزش خلبانهای اینده نیروی هوایی ایران را ادامه می دهند درست همانند قبل از انقلاب.

[HIGHLIGHT=#ff0000]جنگنده های آزادی شناسایی  

نیروی هوایی شاهنشاهی ایران بدنبال برقراری ارتباط مثبت با پروژه شناسایی محرمانه ایرانی –امریکایی ژن تاریک از سال 1347 دریافت 16 فروند جنگنده های شناسایی از نوع اف-5 را اغاز کرد. با جایگزینی این هواپیماها با RT-33A ها , IIAF انها را با اسکادران شناسایی تاکتیکی 101 ام مهراباد عملیاتی کرد اسکادرانی که از سال 1350 حدود 20 فروند فانتوم شناسایی نیز بدان اضافه گشت.تا سال 1350 خلبانان امریکایی با RF-5A های نیروی هوایی شاهنشاهی ایران از شهر تبریز پروازهای شناسایی بر فراز مرزهای شوروی انجام میدادند در این میان دو فروند IIAF RF-5A با کنترل خلبانان USAF توسط شوروی ساقط شد حوادثی که در انها خلبانان با خروج موفق آسیب چندانی ندیدند.از سال 1350 اهمیت RF-5A تقلیل پیدا کرد چرا که جنگنده شناسایی قابل تری به نام RF-4E در حال ورود به خدمت بود.
پس از انقلاب و وقوع جنگ جنگنده های RF-5A در کنار اشباح تواناتر شناسایی وظیفه ارزشمند خودشان را با حمع اوری تصاویر از مکانهای استراتژیک نظامی عراق ادامه دادند.
IIAF در نظر داشت تا سال 59 همه جنگنده های باقی مانده RF-5A اسکادران 11 ام (101 ام سابق) را از رده خارج کند اما با تغییر حکومت ان طرح نیز تغییر یافت.تا اوئل 1359 در حدود 8 فروند جنگنده RF-5A هنوز قابلیت پروازی داشتند جنگنده هایی که بعدن در جنگ چندین پرواز شناسایی انجام دادند.در میانه جنگ ایران و عراق تعدادی RF-4E و دو فروند RF-5A را به اسکادران شناسایی 61 ام مستقر در پایگاه ششم بوشهر اختصاص داد پس از ان بود که اسکادران 61 ام تبدیل به دومین اسکادران شناسایی تاکتیکی مجهز به RF-5A شد.پس از پایان جنگ اسکادران 11 ام شناسایی منحل شد و تمامی RF-5A های باقی مانده ان به اسکادران 31 ام شناسایی مستقر در پایگاه سوم شاهرخی همدان ملحق شدند.در سال 1368 تمام RF-5A های قابل پرواز با تعدادی از F-5A های اتیوپیایی در اسکادران 71 پایگاه هفتم شهید دوران جانشین جنگنده های F-4D ان شدند و F-4D های ازاد شده به پایگاه دهم کنارک فرستاده شدند.اسکادران 71 ام شناسایی تا سال 75 استفاده از جنگنده های F-5A , RF-5A و F-5B (بعنوان هواپیمای اموزشی) ادامه داد تا اینکه در نهایت با ورود جنگنده های سوخو-24 MK اسکادران 12 ام به شیراز تمامی Freedom Fighter های شیرازی به اصفهان منتقل شدند تا در انجا اسکادران های اموزشی 85 و 86 را تشکیل دهند.