«استن لورل» 107 ساله شد

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه‌ي مباحث فيلم و سينما به بحث بپردازيد

مدیر انجمن: شوراي نظارت

ارسال پست
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 1249
تاریخ عضویت: شنبه 11 شهریور 1385, 7:40 pm
سپاس‌های ارسالی: 1041 بار
سپاس‌های دریافتی: 1699 بار

«استن لورل» 107 ساله شد

پست توسط Achilles »

«استن لورل» 107 ساله شد



فردا شانزدهم ژوئن، يكصد و هفدهمين سال‌روز تولد فيلمنامه‌نويس، كارگردان و كمدين بزرگ سينماي جهان، «استن لورل» است كه براي مجموعه فيلم‌هاي كمدي «لورل و هاردي» محبوبيت و شهرتي جهاني يافت.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، "استن لورل" روز شانزدهم ژوئن 1890در "لنكاشير" انگلستان از پدر و مادري كه هنرپيشه‌ي تئاتر بودند، متولد شد. او از نوجواني استعداد چشمگيري در بازي تئاتر داشت، به طوريكه اولين نقش تئاتري‌ خود را در سن 16 سالگي بازي كرد.

تصویر

لورل در سال 1910 به گروه بازيگران «فرد كارنو» پيوست كه در آن زمان، چارلي چاپلين جوان نيز در آن حضور داشت و حتي براي مدتي، لورل به عنوان پروژه‌ي مطالعاتي چاپلين استفاده مي‌شد. او براي اولين بار در سال 1918، در يك فيلم كوتاه صامت به نام «سگ خوشبخت» با «اوليور هاردي» همبازي شد.

او نام سينمايي «لورل» را براي خود انتخاب كرد و ايفاي نقش اين دو كمدين بزرگ در كنار يكديگر با پرداخت دستمزد 75 دلار در هفته رسما آغاز شد. او در سال 1924 با تئاتر خداحافظي كرد و رسما به سينما و فيلم رو آورد.

لورل در چند فيلم از جمله «سوپ اردك» با اوليور هاردي همبازي شد و استقبال بي‌نظير مردم از آثار كمدي آنها، موجب شد تا اين زوج سينمايي، رسما آغازگر مجموعه فيلم‌هاي لورل و هاردي شوند. فيلم‌هاي كوتاهي مانند «نبرد قرن»، «مردان متاهل هم بايد به خانه بروند»، «تجارت بزرگ» و بسياري فيلم‌هاي ديگر نتيجه‌ي همكاري اين دو كمدين بزرگ بود. تا جاييكه فيلم «جعبه موسيقي» آنها در سال 1932 موفق به دريافت اسكار بهترين فيلم كوتاه شد.

البته بايد اذعان كرد فيلم‌هايي كه در جريان جنگ‌ جهاني از اين دو بازيگر بزرگ ساخته شد، چندان موفقيت‌آميز نبود و البته در يك دوره زماني محدود، به علت بيماري ديابت لورل، اوليور مجبور شد دو فيلم را بدون حضور او بازي كند.

در سال 1956، آنها قصد داشتند در يك مجموعه تلويزيوني به نام «افسانه‌ي لورل و هاردي» كه بر اساس داستان‌هاي كودكان بود، بازي كنند، اما اوليور به علت سكته قلبي در روز 15 سپتامبر 1956 فلج شد و براي چند ماه در خانه بستري شد و قادر به صحبت يا تكان خوردن نيز نبود و سرانجام در هفتم اوت 1957 درگذشت.

لورل به علت بيماري، نتوانست در مراسم تدفين همبازي و دوست نزديكش شركت كند. بعد از آن تصميم گرفت كه هرگز بدون زوج كمدي‌اش در فيلمي بازي نكند. دوستان نزديك لورل مي‌گفتند، مرگ اوليور تاثير وحشتناكي بر لورل گذاشت، به طوريكه او ديگر نتوانست تا آخر عمر خود را دوباره پيدا كند.

به گزارش ايسنا، در سال 1961، لورل براي بازي در فيلم هاي موفق كمدي، ‌توانست جايزه يك عمر فعاليت هنري را از آكادمي اسكار دريافت كند. ايفاي نقش او در 190 فيلم به يادگار مانده است. مردي كه هميشه برخوردي مهربان با طرفدارانش داشت، سال‌هاي پاياني عمرش را در آپارتمان كوچكي در «سانتا مانيكا» گذراند و سرانجام روز 23 فوريه 1965، تنها چند روز بعد از يك سكته قلبي، درگذشت.

او در قبرستاني در لس‌آنجلس به خاك سپرده شد.

«باستر كيتون»، كمدين بزرگ سينماي صامت درباره لورل گفت: «نه چاپلين و نه من، بهترين بوديم؛ لورل بامزه‌ترين و بهترين بود.»

[External Link Removed for Guests]
ارسال پست

بازگشت به “فيلم و سينما”