جشن امردادگان

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه‌ي مباحث مرتبط با تاريخ ايران به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: رونین, شوراي نظارت, رونین, شوراي نظارت

ارسال پست
Major II
Major II
پست: 122
تاریخ عضویت: پنج شنبه 14 آذر 1392, 9:41 pm
محل اقامت: تبریز
سپاس‌های ارسالی: 189 بار
سپاس‌های دریافتی: 165 بار

جشن امردادگان

پست توسط حسنعلی ابراهیمی سعید » چهار شنبه 4 مرداد 1396, 12:19 am

امرداد روز از امردادماه برابر با 7 امرداد در گاهشماری ایرانی


مرداد مه است سخت خرم مَی نوش پیاپی و دمادم



«مسعود سعد سلمان»


هفتمین روز از ماه امرداد (مرداد) جشنی در ستایش و گرامیداشت «امُرداد»، در اوستایی «اَمِرتاتَ» و در پهلوی «اَمُرداد» به

معنی بی مرگی و جاودانگی و نام یکی از امشاسپندان، برگزار می شود.



امرداد در باورهای ایرانی در جهان خاکی نگاهبان و سرپرست گیاهان و رستنی ها بشمار می رود و همواره با «خرداد» در

كنار هم جای دارند و «كمال» و «دوام» در جهان مینوی نیز از این دو امشاسپند است.



واژه ی امرتات، از سه بخش درست شده است : «اَ» + «مَر» + «تات» که بخش نخست در زبان اوستایی پیشوند نفی

است، بخش دوم، از ریشه ی مصدری «مَر» به مانک «مرگ» و بخش سوم پسوند «كاملی»، «رسایی» و «سالمی» را می

رساند.



این نام در اوستا، به ویژه گات ها صفتی است از برای اهورامزدا، مظهر زوال ناپذیری و پایندگی خداوند.


از این روی این جشن را بیشتر در کنار چشمه سارها و باغ ها و مزرعه های خرم و دلنشین در دامن طبیعت برپا می کنند.




در برگ 250 برگردان فارسی «آثارالباقیه»ی ابوریحان بیرونی چنین آمده است که :


«... مرداد ماه که روز هفتم آن مرداد روز است و آن روز را به انگیزه ی پیش آمدن دو نام با هم، جشن می گرفتند. معنای

امرداد آن است که مرگ و نیستی نداشته باشد. امرداد فرشته ای است که به نگهداری جهان و آراستن غذاها و داروها که

اصل آن از نباتات است و بر کنار کردن گرسنگی و زیان و بیماری ها می باشد، کارگزاری یافته است ...»




بن نوشت ها :


1. تاریخ نوروز و گاهشماری ایران - عبدالعظیم رضایی


2. راهنمای زمان جشن ها و گردهمایی های ملی در ایران باستان - رضا مرادی غیاث آبادی


3. لغت نامه ی دهخدا


4. گاهشماری و جشن های ایرانی - هاشم رضی

ارسال پست

بازگشت به “تاريخ ايران”