طرح مرغ طوفان شوروي موسوم به Shturmovik

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

ارسال پست
Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 3101
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 22 بهمن 1385, 4:25 pm
سپاس‌های ارسالی: 19718 بار
سپاس‌های دریافتی: 21366 بار

طرح مرغ طوفان شوروي موسوم به Shturmovik

پست توسط SAMAN »

بنام خدا
این تاپیک بنا به توجه یکی از دوستان بنام IR_Forever راجع به وجود رادار در سوخوی 25 به اینجا رسید ایشون یه منبع رو به من نشون دادند که سیر روند ساخت سوخوی 25 در آن بود.که موضوع بسیار کاملی هست که از سری هواپیماهای ایلوشن شروع میشود تا به سوخوی 25 فرگفوت برسد. بنابر این من با توجه به موضوع دیدم که ترجمه بخش اول خود یک تاپیک میتواند باشد به همین دلیل به صورت جداگانه ارسال شد, در مراحل بعد حتما در ادامه بحث به تاپیک زیر نوشته جنابJASON باز خواهم گشت.
http://www.centralclubs.com/viewtopic.php?t=3384
روند ساخت سوخوی 25( منبع تاپیک)
[External Link Removed for Guests]
شوروی به عنوان یکی از پیشگامان ساخت هواپیماهای پشتیبانی در میادین جنگ بود.برای همین منظور هواپیماهایی طراحی کرد که به انها نام شتورمویک یا مرغ طوفان را داده بود.این هواپیماها در قبل از جنگ جهانی دوم پرواز هایی را داشتند اما مشکلاتی هم داشتند مثلا به سختی مسلح میشدند یا به عبارتی در حمل تسلیحات مشکل داشتند. مدل پیشرفته تر آن را روس ها مجبور شدند که بسازند این هواپیمای جدید ایلوشن نام داشت! ایلوشن 2 مشتق شده مرغ طوفان بود که اما بازهم اصلاح شد و ایلوشن 10 را بعد از خود به دنبال دید.هر هواپیمایی که ساخته میشد کامل تر و عیوب کمتری داشت!( نواقص سعی میشد که رفع شود).این هواپیما (ایلوشن 10) ستون فقرات ارتش سرخ در جنگ ها بودند.در این حال کشور های غربی درصدد ساخت هواپیماهایی برای مقابله و برابری با این هواپیمای روسی را داشتند. بدین وسیله آنها بیکار ننشستند و هواپیما های Hurricane-Typhoon-Mustang و Thunderbolt را ساختند و راهی میادین جنگ کردند.غرب این هواپیما ها را به عنوان جنگنده بمب افکن استفاده میکرد.
تصویر هواپیمای ایلوشن 2
 [External Link Removed for Guests]  
با اینکه شوروی در جنگ جهانی دوم تقریبا موفق بود اما فشارهایی که برای اصلاح جنگنده بمب افکن هایش انجام میداد-این کشور را به سوی ساخت جنگنده های چند نقشه مثل میگ-15/17 ومیگ-19 سوق داد تا آنها را به خدمت گیرد!
در سال 1948 به سفارش کرملین طرح یک هواپیمای جت پرقدرت بنام ایلوشن او-کا-بی داده شدکه جانشین ایلوشن 2 و توسعه یافته هواپیمای ایلوشن 10 بود که نتیجه این طرح ایلوشن 40 iL-40 بود.در این بینا بین قبل از ساخت این هوایپمای روسی انگلستان هواپیمایی ساخت بو که دو موتور توربو جت داشت وشباهت زیادی هم به شتورمویک داشت! نمونه اولیه ایلوشن 40 در مارس 1953 پرواز کرد.این هواپیما یک خلبان داشت ویک توپ چی در عقب و برای حمل تسلیحات به سختی کارهایی شده بود تا مشکل رفع شود.بالهای کوچکی دات و ارابه های فرود سه چرخ بودند و موتور های توربو جتش در یک حفظه ایی در داخل بالها بود.این هواپیما با چهار توپ 23 میلیمتری مسلح میشد! در برجک عقب هم می توانست یک توپ 23 میلیمتری (ظاهرا) حمل کند. شلیک این همه توپ به اضافه گازهای خروجی موتور دوباره مشکل ساز شده بودبنابراین نمونه دوم از این هواپیما که ساخته شد در ورودی های موتور و محل توپ ها اصلاحاتی به عمل آمد.روند ساخت خوب بود به طوری که تصمیم گرفته شد گونه های آموزشی و جاسوسی از این هواپیما(ایلوشن-40) نیز ساخته شود. این هواپیما تا جایی پیش رفت که ناتو به آن نام عظه دار(پرقدرت) را داد. BRAWNY
تصویر ایلوشن 40 سری اول
 [External Link Removed for Guests]  
 [External Link Removed for Guests]  
در 18 آوریل 1956 طرح مرغ طوفان از سوی نخست وزیر نیکیتا کروسچف باطل شد!! کروسچف سعی داشت که موشک های دوربرد را در کشور متمرکز کند و نیروها را کمی به عقب تر بکشاند-برای تلفات کمتر- و از کشور بیش از پیش دفاع کند!(طرح استحکام دفاع موشکی).
یکی از الگوهای نخستین این هواپیما در پنچ قسمت از بال و بدنه و کلا ساختمان هواپیما اصلاح شده بود که به هواپیما کاربرد بیشتری میداد.بعد از این تصمیم روس ها کم کم این طرح را فراموش کردند! اما امریکایی ها در زنده کردن دوباره طرح جت شتورمویک کمک به شوروی کردند.
در جنگ ویتنام امریکا یک بیدار باش در ارتش خود دید و این مهم را درک کرد که فن آوری های فوق مدرن و پر زرق و برق همیشه موفق نیستند و همانطور که در سال 1950 آن ارتش مدرن نتوانست در جنگل های کثیف و آن مناطق گل آلود مسمر ثمر باشد.به عنوان مثال درسی که میتوان از جنگ ویتنام امریکا گرفته باشد این است که در آن مناطق ناهموار استفاده از هواپیمای آرامی مثل بمب افکن سنگین A-1 اسکای رایدرمیتواند کارآمدتر باشد تا استفاده از جت های مافوق صوت.
در نهایت طرح رقابت به ساخت هواپیمای A-10 فایرچیلد رسید.در عین حال . در مارس 1967 نیروی هوایی ایالات متحده طرح رقابتی با جت مرغ طوفان را آغاز کرد.
در عین حال مقامات رسمی ارتش شوروی طرح AX نیروی هوایی امریکا را به دقت دنبال میکردند.پیمان ورشو هم در سال 1967 به زنده کردن دوباره طرح SHTURMOVIK و کمک به شوروی اعلام همکاری و علاقه کرد.در سال های بعدیایلوشن 42 ساخته شد. کمپانی سوخوOKB هم برای شروع ساخت طرحShturmovik در مارس سال 1968وارد عمل شد.
تیم سوخو توسط اولگ سامولویچ اداره و راهنمایی میشد و کسی که وظیفه اصلی پیگیری طرح را داشت فرماندهی نیروی هوایی و رئیس دانشگاه هوایی شوروی شخصی بنام ساویچنکف بود.این هواپیمای سوخو توسط دو موتور AI-25T که هریک قدرتی معادل 17.5 کیلونیوتن را داشتند
همچنین این هواپیما سرعتی معادل 500 مایل و بردی حود 750 کیلومتر را داشت! همچنین این هواپیما میبایست که توانایی فرود در پایگاه های نظامی کوچک که طول باندی حدود 120 متر را داشتند را داشته باشد.همچنین توانایی حمل 5500 پوند مهمات و یک توپ سنگین داخلی را داشت. این طرح سوخو T-8 نام داشت!
دولت شوروی (وزارت مربوطه) پیشنهاد ساخت این طرح رقابتی را در مارس 1969 رسمی کرد و پذیرفت اما به شرطی که به طور موقت تولید انبوهی در کار نباشد و فقط برای ارزیابی ساخته شود.
طرحه پیش رفت و کمپانی میگ به میگ-23 رسید و بعد از آن به میگ-27 که بال متغیر بودند وکمپانی سوخو به سوخوی 7 وبعد از ان به سوخوی 17 که همه بمب افکن های ضربتی بودند.بعدا موتور های سوخوی T-8 با موتور های RD-9B که حالت پس سوز هم داشتند تغییر داده شد.این موتور ها قدرتی برابر 31.8 کیلونیوتن داشتند.
این چنین شد که طرح های رقابتی جت مرغ طوفان توسط کمپانی های روسی مثل میگ-سوخو و کمپانی یاک دنبال شد و هرکدام طرح هایی دادند. سوخوی T-8 برنده این رقابت بود.ایلوشن بازنده این رقابت بود این را مهندسان کمپانی و مقامات رسمی ادعا کردند!
آنها احساس کردند که بهتر است که ادامه کار بر روی هواپیمای ایلوشن 42 خود را ادامه دهند البته به دور از توجه رسمی مقامات و ببیشتر به صورت پنهانی.آنها بر روی طرح ایلوشن 102 شروع به پژوهش کردند.
تصاویری از هواپیمای ایلوشن 102
 [External Link Removed for Guests]  
 [External Link Removed for Guests]  
پیام حکم قتل خود شنفتن مرا خوشتر بود, از یک تملق به نزد مردمان سفله گفتن!
Moderator
Moderator
نمایه کاربر
پست: 1414
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 29 آذر 1386, 3:18 pm
سپاس‌های ارسالی: 590 بار
سپاس‌های دریافتی: 10204 بار

پست توسط abdolmahdi »

سلام عليكم

 [External Link Removed for Guests] 

هواپيماي IL -102 يك جت آزمايشي پشتيباني نزديك بود كه توسط ايليوشين طراحي گرديد.اين هواپيما هرگز به خط توليد نرسيد و توسط SU-25 كنار زده شد و تنها تعداد معدودي ( حدود 2 فروند) از آن بعنوان نمونه ساخته شد. در سال 1967 نيروي هوائي شوروي سابق درخواستي براي يك جنگنده پشتيباني نزديك ارائه داد. همان موقع سوخو جت تك سرنشينه كاملا" جديد SU-25 و ايليوشين يك نمونه بهينه سازي از هواپيماي IL-40 مربوط به دهه 50 را كه بر خلاف جت پيشنهادي سوخو داراي دو سرنشين بوده و از يك برجك گردان مجهز به توپ 23 م م در انتهاي دم بهره مي برد را ارائه كرد.

  [External Link Removed for Guests] 
هرچند اين طرح توسط نيروي هوائي رد شد اما ايليوشين تصميم گرفت اين طرح جسورانه را ادامه دهد و آن را IL-102 ناميد.نخستين نمونه IL-102 در 25 سپتامبر 1982 پرواز كرد در حاليكه نمونه ديگر آن جهت انجام آزمونهاي استاتيك ساخته شده بود. اين هواپيما از زمان شروع آزمونها تا زمينگير شدن آن در سال 1984 ( بدليل پايان عمر عملياتي موتورهايش) حدود 250 تست پروازي را گذراند.
IL-102 يك هواپيماي بال پائين با زاويه ملايم متمايل به عقب (30 درجه) بود كه از دو موتور كليموف RD-33 I (ازنوع بدون پس سوز موتورهاي ميگ 29) نيرو مي گرفت.هر دو بال هواپيما در ناحيه ريشه ( اتصال به بدنه) بسيار ضخيم و محكم طراحي شده و داراي 6 جايگاه حمل بمب در داخل بالها بود.

 [External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests]  

  سه مقر بمب در ريشه بالها توجه  

هواپيما داراي يك برآمدگي كاملا" مشخص است كه كابين خلبان ، مخازن سوخت و كابين تيربارچي را در بر ميگرفت. در دو طرف بدنه دو ترمز هوائي سرعت شكن نيز وجود دارد. اين هواپيما با داشتن برجك گردان مجهز به توپ در انتهاي دم در زمان خودش بسيار عجيب و غيرعادي مينمود و تقريبا" چنين چيزي از زمان حضور اجدادش (IL-2 و IL-10) در جنگ جهني دوم تا آنموقع ديده نشده بود. توپ دولول GSH-23 توسط كاربري كه درست در بالا و انتهاي بال هواپيما رو به عقب مي نشست از راه دور هدايت و شليك ميشد.

 [External Link Removed for Guests] 

جهت مقابله با آتش زميني هر دو كابين مجهز به شيشه ضد گلوله و موتورها و مخازن سوخت نيز در 6 مخزن مخصوص در وسط بدنه كاملا" تقويت شده بودند.شاسي هواپيما هم براي يك فرود سخت احتمالي بسيار محكم ساخته شده بود. دو مخزن سوخت خارجي هر يك با گنجايش 800 ليتر در زير بدنه هواپيما قابل نصب است. همچنين توپ دو لول 30 م م GSH-30-2 (جهت استفاده خلبان) نيز در زير بدنه قابل تعبيه بود.

 [External Link Removed for Guests] 

گرچه اين طرح بدليل آزمون موفق جنگنده SU-25 در افغانستان در سال 1984 كنار كذاشته شد اما براي اولين بار در نمايشگاه هوائي ژوكوفسكي در سال 1992 در معرض ديد قرار گرفت و همان موقع نيز جهت صادرات اعلام آمادگي گرديد. كابين خلبان مجهز به سامانه هدفگيري S-17 است كه با سيستم هدفگيري KPS 53-08 و يك سامانه مسافت ياب يكپارچه شده است. هر دو كابين به صندلي خروج اضطراري K-3IA مجهز شده و همانطور كه قبلا" توضيح داده شد صندلي كاربر تيربار رو به عقب قرار دارد.

 [External Link Removed for Guests] 

ظاهرا" يك نمونه توليدي اين هواپيما مخصوص انجام آزمونهاي زميني (استاتيك و استحكام ) است . به اين دو تصوير توجه كنيد

 [External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests] 

مشخصات:

سرنشين : دونفر
عرض : 75/17 متر
فاصله دو سر بال: 9/16 متر
ارتفاع : 8/5 متر
وزن خالي : 13.000 كيلوگرم
وزن با مهمات : 18.000 كيلوگرم
حداكثر وزن هنگام برخاست: 22.000 كيلو گرم
موتور: دو عدد كليموف RD-33 I بدون پس سوز
حداكثر سرعت : 950 كيلومتر بر ساعت
شعاع عمليات : 400 الي 500 كيلومتر
تسليحات:
يك توپ دو لول GSH-23-2 نصب در انتهاي بدنه
يك توپ دو لول GSH-30-2 قابل نصب در زير بدنه اصلي
7.200 كيلوگرم بمب در 6 جايگاه بيروني و در زير بالهاو يا 6 عدد زير بالها و دو عدد زير بدنه اصلي
6 لانچر پرتاب راكت به كاليبرهاي مختلف

 [External Link Removed for Guests]

  هواپيما بدون  

از مديران عزيز خواهشمندم به نحوي پست قبلي بدون عكس اينجانب را حذف نمايند.
ارسال پست

بازگشت به “هواپيماهاي نظامي”