اف- 22 رپتور جهشی بزرگ قسمت سیزدهم

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

ارسال پست
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 196
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 29 تیر 1389, 12:53 pm
سپاس‌های ارسالی: 540 بار
سپاس‌های دریافتی: 1670 بار

اف- 22 رپتور جهشی بزرگ قسمت سیزدهم

پست توسط hf22 »

 
اف-22 رپتور و حمله به اهداف زمینی :

اف-22 رپتور برای حمله به اهداف سطحی و بانکرها و از همه مهمتر برای حملات سرکوب کننده دفاع هوایی SEAD در حالت اختفای کامل می تواند 2 نوع سلاح را حمل کند.

تصویر

اولین سلاحی که این جنگنده برای حمله به اهداف زمینی حمل کرد بمب هدایت ماهواره ای JDAM بود که می تواند تا 2 بمب 450 کیلوگرمی از نوع GBU-32 را حمل کند. این بمب با هدف نابود کردن دقیق اهداف با هزینه اندک بدون نزدیک شدن به پدافندهای هوایی در شرایط جوی نامساعد ساخته شد. اف-22 موفق شده با سرعت 1.5 ماخ این بمب را از ارتفاع 15 کیلومتری رها کند و به نهایت برد خودش در حدود 39 کیلومتر برساند. که همین به معنی توان زدن 60 درصد اهداف حتی با وجود پدافندهای هوایی توسط رپتور بدون تحریک رادارها و سنسورهای سیستم های دفاعی است!

با توجه به اینکه فن آوری مقابله با این بمب های دقیق و نقطه زن اکنون در جهان کاربردی شده و بنظر می رسد سیستم نابود کننده دقیق اهداف آمریکا به چالش کشیده شده اما همیشه در برابر اقدامات رقیبان راه حل پیدا می شود تا یک قدم از آنها جلوتر باشد.


ارتقاء بمب های JDAM :

تصویر

نسل جدید بمب های سری GBU-32 JDAM از نوعی سنسور FLIR پیشرفته بهره می برند که می توانند در نزدیکی هدف تصویری از محدوده هدف را به نمایشگر سر پایین کابین خلبان بفرستند تا خلبان تا لحظه برخورد بتواند حتی محل برخورد به هدف را در صورت نیاز تغییر دهد. این سنسورهای جدید را UIIFPA می نامند که نوعی سنسور تصویر ساز آرایه ای غیر فعال بدون نیاز به خنک کننده است با هزینه تولید بسیار کم و حجم بسیار کوچک.


این سنسور مخصوص برای نصب در بمب ها و موشک هایی که مشکل حجم دارند ساخته شده است که این در خصوص اف-22 و اف-35 کاملا مشخص بوده است و یکی از اهداف ساخت آن همین دو هواپیما بوده است.

تصویر

این نسل از بمب مجهز به سیستم هدایت مجتمع DAMASK است که برای افزایش دقت برخورد از سیستم جدید FAD و سیستم تصحیح مسیر CEP استفاده می کند.


حتی بنظر می رسد سنسور مجتمع DAMASK کاندید ارتقاء برای بمب های سری SDB شده است با هدف ناتوان کردن سیستم های جمر دشمن و هدف قرار دادن اهداف متحرک در میدان نبرد بصورت هدف یابی خودکار.

تصویر

این بمب برای استفاده در جنگنده اف-35 و اف-22 ارتقاء داده شده و توانمندی آن بسیار بیشتر شده است.

تصویر

این سری بمب مجهز به نسلی از کلاهک های فوق هوشمند شده که می تواند جنس موادی که بمب در حال عبور از آن می باشد را تشخیص دهد یعنی حسگر داخلی کلاهک ، عبور خود از هوا ، خاک نرم ، بتن و سنگ را تشخیص می دهد و می تواند در عمق صحیح منفجر شود.

این کلاهک با هدف ارتقاء تسلیحات نفوذ کننده به عمق زمین با وزن کمتر و حجم کوچکترساخته شده و اکنون بصورت گسترده در انواع موشک ها و بمب ها مانند JASSM, CALCM, ACM, ATACMS, Tomahawk قابل استفاده می باشد.

نوعی از این کلاهک با هدف استفاده در بمب های کوچکی که مخصوص محفظه کوچک جنگنده اف-22 و اف-35 فشرده شده است ارتقاء داده شده و از نوعی فیوز هوشمند بنام HTSF جهت نفوذ به مواد سخت بهره می برد.

قدرت این بمب برای نفوذ به بتن مسلح 25 درصد و انفجار آن دو برابر JDAM های معمولی است که به اف-22 رپتور امکان نابود کردن اهداف در عمق بیشتر با درصد انهدام 95 درصد را می دهد و نیروی هوایی دیگر به کلاهک های اورانیومی نفوذ کننده نیاز نخواهد داشت.

تصویر

این نسل جدید در بخش ناوبری GPS مجهز به نوعی پردازشگر پیشرفته ضد جمینگ بوده که مانع فریب توسط جمرها GPS می شود و توان تشخیص سیگنال گمراه کننده را دارد. همچنین مجهز به قابلیت استفاده از سیستم راداری SAR می باشد که این دقت برخورد بمب را به زیر 1 متر رسانده است. علاوه بر این بمب از ناوبری مرسوم اینرسیایی بهره می برد.

نمونه های جدید که معرفی و آزمایش شده اند دارای دقت هدفگیری زیر 1 متر هستند!

تصویر

همچنین بمب قابلیت کنترل توسط جنگنده حمل کننده و دیگر جنگنده ها و ماهواره ها را بصورت مستقل یا همزمان دارد که شانس برخورد در بدترین شرایط جنگی را به صد درصد رسانده است و دست دشمن را برای جلوگیری از برخورد آن را می بندد.


تصویر

عکس بالا ساختار بمب جدید JDAM را نشان می دهد که قیمت تمام شده این بمب جدید با توجه به داشتن نسل جدید سنسورهای سرد بسیار کمتر شده و هزینه را به شکل شگرفی کاهش داده است.


همچنین این بمب را می شود با قفل کردن لیزر روی هدف ، هدایت ماهواره ای ، هدایت راداری ، هدایت حرارتی پسیو به هدف رساند.



بمب پرنده هوشمند SDB :

تصویر
اما جنگنده رپتور در نظر بوده تا بمب های مینیاتوری را حمل کند و نتیجه این جهش در طراحی بمب ها یک بمب کوچک و گلاید کننده است که با نام بمب کم قطر GBU-39/B و نمونه پیشرفته آن GBU-40 شناخته می شود که این مدل مجهز به سنسور تصویرساز بوده تا هدف را ببیند و به آن حمله کند که به این خانواده از بمبها SDB گفته می شود.

تصویر

تصویر

این سلاح برد دستیابی جنگنده حمل کننده را از هدف به 96 کیلومتر رسانده که همین برای جنگنده های نسل 4 نیز یک موفقیت چشمگیر برای نابود کردن اهداف دشوار است بدون اینکه وارد رینگ موشکهای زمین به هوا شوند و وقتی حمل کننده این بمب یک جنگنده مخفی مانند اف-22 باشد با توان حمل تا 8 بمب SDB و استفاده از قابلیت های تهیه نقشه SAR و ISAR دقیق و سیستم GMTI که خیلی از نیاز بمب SDB فراتر است و درکنار آن سیستم GPS ضد جمینگ ، این اثر روانی زیادی دارد و این مفهوم را دارد که رپتور به اهداف بسیاری در خاک دشمن دسترسی کامل دارد بدون اینکه چیزی مانع شود.



بخصوص که اف-22 توانسته این بمب را در سرعت 1.5 ماخ رها کند و به هدفی تا 120 کیلومتری برساند که این چالش بزرگی برای سیستم های پدافندی است که خودشان کاندید نابود شدن توسط این بمب هستند. اصولا یکی از کاربردهای این بمب سرکوب پدافندهای هوایی از فاصله ایمن است.

تصویر

این بمب کاملا مناسب وضعیت اختفای رپتور است چون از موتور برای حرکت استفاده نمی کند پس شانس کشف اثر حرارتی و صدای تولید شده از موتور جت را به صفر رسانده ، همچنین قطر و اندازه کوچک آن ردیابی آن را برای پدافندها دشوار می کند و با توجه به توان شیرجه زدن عمودی با سرعت زیاد از فواصل دور فرصت هر گونه مقابله را از بین می برد ، بخصوص اگر حجم رها سازی این بمب بالا باشد دشمن هرگز از پس مهار آن بر نخواهد آمد.

دیگر مورد هزینه آن است که ارزانتر از بمبهای پیشین بوده و هزینه زیادی روی دست دشمن خواهد گذاشت از بابت نابود کردن آن.

این بمب سلاح اصلی اف-22 رپتور بر علیه اهداف زمینی ، زیر زمینی و دریایی است.

تصویر

برآورد شده اف-22 رپتور فقط با استفاده از بمب SDB توان نابودگری تا 400 درصد بیشتر را پیدا کرده است!!!



برداشت با ذکر نام نویسنده و منبع اصلی مجاز است!

 
کسی که در تاریکی زندگی کند نیاز به نور را درک نخواهد کرد!
ارسال پست

بازگشت به “هواپيماهاي نظامي”