آشنايي با جنگنده ضربتی دوربرد سوخو-24

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 2440
تاریخ عضویت: چهارشنبه 15 فروردین 1386, 6:23 pm
سپاس‌های ارسالی: 11143 بار
سپاس‌های دریافتی: 14946 بار

پست توسط Shahryar »

Mehdi2224 نوشته شده:
پس به هر حال با من هم عقیده هستید که سوخو 24 سیستمهای رو داره ( هر چند تا حدی قدیمی)
که بشه اونو ل گ ن ندونست.

دوست من هر وسيله اي کارايي خودش رو داره و نميشه هرگز به عنوان يک وسيله بي مصرف تلقي بشه ولي سابقه به کارگيري اين پرنده چندان خوشايند نبوده به خصوص در برابر مدلهاي غربيش

روسها که تو سایت سوخو هم درج کردن که مدلی که به ایران صادر شده downgdare هست


آيا حاضريد صد در صد تضمين بديد که اين هواپيماها داراي همون تواني هستند که روسيه برراي خودش ساخته . آيا حاضريد اعلام کنید هواپيماها در هنگام تحويل صد درصد کارامد بودند . اگر اين طوري هست پس چرا نيروي هوايي سپاه مجددا سفارش خريد نميده . در همين قرار داد د خريد سوخو هاي 30 ايراني که معلوم نشد اجرا شد يانه قرار بود هواپيماهاي دست دوم فلانکر به سطح 30 روز آمد بشه و به ايران فروخته بشه و اون ها با دو برابر قيمت واقعي .شک ندارم هيچ کدومتون نميتونيد تضميني ارائه بديد که اين هواپيما هم کارامد خواهد بود . روسها در فروش درست مثل ايران خودرو عمل ميکنند جنس بونجل ميدن بيرون و بعد هي بايد برد روسيه تا مجددا تعمير بشه و شکم دوستان شمالي ما با پولهاي ايران سير بشه
:D


مهدی جان- دوست عزیز من: موارد متعددی رو مطرح کردید که میشه خط به خط با سند و مدرک قابل دسترس برای همه موارد رو با هم بررسی کنیم.

من هم عرض کردم این سوخو ها Downgrade grade شده است نه Upgrade شده ! ظاهرا این دو کلمه رو اشتباه گرفته اید.

سند رو ملاحظه فرمائید:
[External Link Removed for Guests]

[align=left]In 1986, it was decided to produce a special export version of the Su-24M. The first pre-production plane T-6MK (Su-24MK) was assembled at the Novosibirsk plant on the platform of the Su-24 in spring 1987, its first flight performed on 30th May 1987 by the plant's test crew pilot Ye.N. Rudakas and navigator V.V. Rudakov. The export version differed from the baseline model in the avionics and weapon systems configuration. Production of the plane was launched a year later, with the first series Su-24MK flight tested on 17th May 1988. Between 1988 and 1992, the Su-24MK was exported to Algeria, Libya, Iran, Iraq and Syria.  

اگر به اول سوالات مراجعه بفرمائید اصلا بحث بر سر سوخوهاایران یا روسیه نیست. بحث بر سر کارائی این هواپیما برمبنای طرح لغت " ل گ ن" هست. این لغت بدین معناست که این هواپیما ارائی در حد صفر داره. اما حداقل در 2-3 پارامتری که ذکر کردم خلاف این ثابت شد. اگر به مطالب قبل که توسط این حقیر و سایر دوستان دیگر ذکر شد دقت فرمائید فکر میکنم موارد اشتراک عقایدمان خیلی بیشتر بشه . :D


.
آخرین ويرايش توسط 1 on Shahryar, ويرايش شده در 0.
يا علي گفتيم و عشق آغاز شد..
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 2440
تاریخ عضویت: چهارشنبه 15 فروردین 1386, 6:23 pm
سپاس‌های ارسالی: 11143 بار
سپاس‌های دریافتی: 14946 بار

پست توسط Shahryar »

Mehdi2224 نوشته شده:
اگر به اول سوالات مراجعه بفرمائید اصلا بحث بر سر سوخوهاایران یا روسیه نیست. بحث بر سر کارائی این هواپیما برمبنای طرح لغت " ل گ ن" هست. این لغت بدین معناست که این هواپیما ارائی در حد صغر داره. اما حداقل در 2-3 پارامتری که ذکر کردم خلاف این ثابت شد. اگر به مطالب قبل که توسط این حقیر و سایر دوستان دیگر ذکر شد دقت فرمائید فکر میکنم موارد اشتراک عقایدمان خیلی بیشتر بشه .


این که دوستان از ایتن لغت استفاده میکنند ناراحت نشین کمی وطن پرستی کسی رو نکشته . به هر حال هر پرنده ای سر جای خودش قابلیتهای خوبی داره

:D


اگر به خطی برخورد کردید که نشون دهنده ناراحتی من بود لطفا ذکر کنید . فکر میکنم کاربرد لغت غیر کارشناسی لگن توسط دوست عزیز و مشترکمون از روی ناراحتی بوده نه این حقیر :D خوشحال میشم به جای جانبداری با عدد و رقم صحبت کنیم. به هر حال من برای تمامی نظرات احترام میگذارم و استفاده میکنم .

در مورد میهن دوستی و کشته شدن در راه اون .. خوشحال میشم که اگر میخواهید جوابی به سوالات این حقیر بدهید فقط در محدوده سوالات مطرح شده و با مدرک قابل رویت برای همه باشه. ضمن اینکه کوچه های اختیاریه به نام همرزمان این حقیر مزین شده شهید حسین روشنی- شهید مصمم ... پس من رو از کشته شدن نترسونید که قبلا در این راه سعی کردیم. صمیمانه از شما دوست خوب انتظار دارم در کاربرد لغات نسبت به دیگران دقت کنید.
آرزوی توفیق رو برای شما دارم
يا علي گفتيم و عشق آغاز شد..
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 2440
تاریخ عضویت: چهارشنبه 15 فروردین 1386, 6:23 pm
سپاس‌های ارسالی: 11143 بار
سپاس‌های دریافتی: 14946 بار

پست توسط Shahryar »

Mehdi2224 نوشته شده:slayer1,

در مورد میهن دوستی و کشته شدن در راه اون .. خوشحال میشم که اگر میخواهید جوابی به سوالات این حقیر بدهید فقط در محدوده سوالات مطرح شده و با مدرک قابل رویت برای همه باشه. ضمن اینکه کوچه های اختیاریه به نام همرزمان این حقیر مزین شده شهید حسین روشنی- شهید مصمم ... پس من رو از کشته شدن نترسونید که قبلا در این راه سعی کردیم. صمیمانه از شما دوست خوب انتظار دارم در کاربرد لغات نسبت به دیگران دقت کنید.



دوست من شما چرا از هر چیزی برداشت عجیب تری میکنید .واقعا انتظار این برداشت رو از شما نداشتم :-P :-P :-P :-P :-P
. اگر این قدر ناراحت شدید مورد رو حذف میکنم . امیدوارم از ما دلخور نشید . :eek:


من فقط 1 سوال کردم. آمارهای که دادم با لفظ لگن همخوانی نداره. عنوان این تاپیم هم طرح سواله. همین .. به همین سادگی. به نظر شما کاربرد لگن شایسته و زیبنده کاربران محترم و متعدد این سایت- خود سایت و نگارنده محترمش هست؟ ارائه امار مستدل از نظر شما برداشت عجیبه؟؟ یا کاربرد لگن؟؟/

به هر حال اصلا مایل نیستم بحث رو شخصی کنم. اما همانقدر که به سوال من پاسخی داده نشد نشاندهنده درست بودن ادعای اینجانب است . مخلص شما هم هستم.
يا علي گفتيم و عشق آغاز شد..
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 2440
تاریخ عضویت: چهارشنبه 15 فروردین 1386, 6:23 pm
سپاس‌های ارسالی: 11143 بار
سپاس‌های دریافتی: 14946 بار

پست توسط Shahryar »

Reza6662 نوشته شده:slayer1,
1- منظور من از لگن، بيشتر ناتواني روسها در ساخت يك محصول كم‏نقص و بهينه بود. براي مثال تا جايي كه من به خاطر دارم، TBO موتور AL-21 سوخوي24 چيزي حدود 380 ساعت و موتور J-79 اف4 حدود 2400 ساعت است.

با تشكر
:-o


در درجه اول من هم از شما به خاطر توجهتون تشكر ميكنم،

مطالبي كه ارائه كرديد .. البته باز جواب سوال بسيار مختصر من هم نشد اما در هر حال ...بله براي من و ديگر دوستان هم مشخصه اما اين فقط روسيه نيست كه تجهيزات ضعيف شده به كشورهاي ديگه صادر ميكنه مگه امريكا F-14 هاي تغيير داده شده به ايران نداد؟ مگه ناوهاي كلاس كوروش (اسپروانس) با تغيير محل سونارشون از جلوي كشتي به ميانه با عث كاهش شديد قدرت عملياتيشون نشده بود .

در باره نقاط ضعف سوخو24 كه بنده با شما كاملا هم عقيده هستم و خود بنده در زير عكس سوختگيري كه شما قرار داده بوديد نوشتم قديمي - پر مصرف- پر سروصدا و دودزا . اما نقاط قوتي رو هم ذكر كرده بودم ( كه شما هم كاملا آشنائي داريد) . لفظي رو كه شما بكار برديد سواي اين كه در شان نظرات كارشناسانه شما نبود نشون دهنده ابنه كه اين هواپيما زير صفره. نسبت كشش به وزن و نرخ صعود چيز ديگري رو حداقل در اين 2 پارامتر ميگه. درسته كه سوخو 24 نسبت به همرديفهاي خودش كم توانه ( در برخي موارد) هست اما ناتوان نيست. بين اين دو كلمه خيلي تفاوت وجود داره.

كابين ميگ 25 هم شلوغه اما با همون كابين شلوغ يك F-18 رو زد. مثل اين ميمونه كه بگيم چون برنو سلاح قديميه ديگه نميشه باهاش آدم كشت !.

تا وقتي كه هواپيماي مشابه سوخو 24 رو نداريم كه توسط خلبان اتوماتيك و رادار جلوگيري از برخورد با موانع زميني هدايت ميشه بايد بپذيريم كه نظراتمون نسبت به سوخو 24 كمي احساساتيه.

آيا اينكه موشكهاي ضد رادار به ما فروخته نشده دليل بر لگن بودن اين هواپيماست؟َ!

راجع به برد پروازي هم چند بار ( فكر كنم 2 بار) سيستم توپاز رو توضيح دادم. ديگه دليل بر خسته كردن شما و دوستان نميبينم.

و اما نصب و حمل بمبهاي سقوط آزاد ..... آيا به نظر شما سيستم كايرا 24 براي پرتاب بمبهاي سقوط آزاد به كار ميره ؟ !!؟

در مورد F-15 به خاطر دارم كه قبلا شما اين شكاري رو از لحاظ سيستمهاي الكترونيكي چيز فوق العاده اي ندونسته بوديد !!

و در مورد خريد و فروش هم كه اصلا موضوع بحث ما نيست.

نتيجه : سوخو 24 به اون بدي هم كه شما ذكر كرديد نيست. دوستاني دارم در نيروي هوائي (مثل شما) كه سوخو 24 رو كامپيوتر پرنده ميدونن و اتفاقا دوره ديده زمان قبل از انقلاب هستند.

اگر شما در ادبياتتون به كار بردن اين الفاظ رايجه و تازه مقدارشو كم هم ميدونيد بنده سخني ندارم . :D يعني اصراري ندارم ديدگاهاي كارشناسانه شمارو بي جهت عوض كنم . :D

مسائل خوبي از طرف شما و ساير دوستان ( و شايد اين حقير) بيان شد كه اميدوارم مورد استفاده ديگر دوستان هم قرار بگيره. من كه استفاده كردم.

از نظرات مهدي عزيز هم كه سوخو24 رو با F-22 ! مقايسه كردند به نوبه خودم تشكر ميكنم.
يا علي گفتيم و عشق آغاز شد..
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 2440
تاریخ عضویت: چهارشنبه 15 فروردین 1386, 6:23 pm
سپاس‌های ارسالی: 11143 بار
سپاس‌های دریافتی: 14946 بار

پست توسط Shahryar »

Reza6662 نوشته شده:slayer1, گرامي
البته ناراحتي من از بابت وضعيت نيروي هوايي، به علت تمسخر قدرت نيروي هوايي ما در فروم هاي اعراب خليج فارس و همچنين فروم نظامي پاکستان است که نيروي هوايي ايران را در حد افغانستان ارزيابي کرده اند.
با تشکر از حسن نظر و اطلاعات دقيق شما
:o :-o


قبل از هر چيز من هم متقابلا از حسن نظر شما دوست و برادر گراميم تشكر ميكنم. اگر اطلاعاتي رد و بدل ميشه فقط جنبه اموزشي داره و نه به كرسي نشوندن چيزي. من هم از اطلاعات شما بسيار اموختم و اميدوارم عمري باشه تا بيشتر در كنار شما و ساير دوستان بياموزم. اگر نكاتي ذكر ميشه چون از شما انتظار بيشتري دارم . من هم حساسيتهاي شما رو حس ميكنم و بارها با باديه نشينهاي پائين ايران و وهابي هاي پاكستاني بحث كردم و تا حد امكان روشونو كم كردم . مطمئنم شما هم همينطور.

من هم از اطلاعات شما لذت بردم و دليلي نداره 2 تا دوست و 2 تا برادار 100 درصد مثل هم فكر كنن . اتفاقا تبادل اطلاعات در تفاوت نظرها حاصل ميشه. خوشحالم كه از اين بحث و قبلش در مورد پروژه سجيل كه تا نزديك ساعت 2 شب تبادل افكار ميكرديم چيزهاي زيادي آموختم.

اين مملكت مال همه ماست. و همه ما با هر سليقه اي به نوعي نسبت به آينده اون نگرانيم.

درود بر شما
يا علي گفتيم و عشق آغاز شد..
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 2440
تاریخ عضویت: چهارشنبه 15 فروردین 1386, 6:23 pm
سپاس‌های ارسالی: 11143 بار
سپاس‌های دریافتی: 14946 بار

پست توسط Shahryar »

Mehdi2224 نوشته شده:
از نظرات مهدي عزيز هم كه سوخو24 رو با F-22 ! مقايسه كردند به نوبه خودم تشكر ميكنم.


دوست من ضمن تشکر از حسن نظر شما به بنده که حرف مارا تعبیری از مقایسه دونستید. یادمه سوال من این بود
[quote


دوست عزیز بحث از نظر من تمام شده است . حالا اگر شما میخواهید ادامه بدید مسئله ایست که مربوط به شما است.

جوابهای شما از این شاخه به اون شاخه پریدن و به میان آوردن مسائیلی است که اصلا طرح سوال نبوده و به نوعی توضیح واضحات بوده نه جواب به سوال بنده. اصلا شک دارم صورت مسئله رو خوانده باشید است.

اینکه جواب یا بله هست یا خیر ! این سوال رو من باید بپرسم نه شما. چون پرسشگر من بودم

در حقیقت جواب های شما دفاعیه از بنده است. یک بار دیگه به اصل سوال من و جوابهائی که دادید دقت کنید :D

از توصیه شما ممنونم. من هم به عنوان برادر بزرگتر به شما توصیه میکنم حداقل کتاب اصول و مبانی آئرودینامیک را مطالعه بفرمائید اگر سوالی بود در خدمتتان هستم.

همونقدر که برای کارشناسان نیروی هوائی در کامپیوتر پرنده نامیدن سوخو 24 گریه میکنید این حق رو باید بدهید که به نظرات شما هم گریه کرد.

از شما تشکر میکنم و آرزو میکنم با مطالعه بیشتر ( که علاقمندیش رو در شما میبینم ) قضاوت بهتری نسبت به مسائل داشته باشید و به جای پیروی مقلدانه با منطق نه بااحساس نقات قوت و ضعف ها رو در کنار هم قرار دهید
. همه چیز به اندازه کافی مطرح شد و دیگه نیازی به ادامه نمیبینم.

موفق باشید.
يا علي گفتيم و عشق آغاز شد..
Administrator
Administrator
نمایه کاربر
پست: 15887
تاریخ عضویت: جمعه 7 بهمن 1384, 7:51 pm
سپاس‌های ارسالی: 72635 بار
سپاس‌های دریافتی: 31667 بار
تماس:

پست توسط Mahdi1944 »

سلام دوستان
بعد از صحبتي که بين دوستان شد، تصميم گرفتم تاپيک رو باز کنم، به شرطي که روال عادي خودش رو در پيش بگيره، موفق باشيد
زندگي صحنه يکتاي هنرمندي ماست هرکسي نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پيوسته به جاست خرم آن نغمه که مردم بسپارند به ياد


[External Link Removed for Guests] | [External Link Removed for Guests] | مجله الکترونيکي سنترال کلابز

[External Link Removed for Guests] | [External Link Removed for Guests] | [External Link Removed for Guests]

لطفا سوالات فني را فقط در خود انجمن مطرح بفرماييد، به اين سوالات در PM پاسخ داده نخواهد شد
Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 3101
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 22 بهمن 1385, 4:25 pm
سپاس‌های ارسالی: 19718 بار
سپاس‌های دریافتی: 21366 بار

سوخوي 24 شمشير باز توانمند!!

پست توسط SAMAN »

آشنایی بیشتر با جنگنده بمب افکن فنسر/ سوخوی 24
 [External Link Removed for Guests]  
سوخوی 24 بمب افکن عملیاتی خطوط مقدم جبهه ها با آیرو دینامیک خاص و بال های جمع شونده است و در سال 1983 (مدل -ام-) توسط کمپانی سوخوی روسیه و نووسی بریکز ساخته شد!
سوخوی 24 (با نام ناتوی فنسر) جنگنده مشابه اف-111 امریکایی است. در شوروی در زمان خودش از خطرناک ترین بمب افکن های با عظمت نیمه سنگین حساب میشده! فنسر از اف-111 سبک تر است.این جنگنده قابلیت پرواز با سرعت مافوق صوت در ارتفاعات پایین را دارد. همچنین این جنگنده با راداری که برای آن طراحی شده(رادار دنبال کننده اهداف زمینی) اهداف را در عمق نفوذ خاک دشمن شناسایی کند. سوخوی 24 توانایی پرواز در شب و روز و انواع آب و هوا ها را دارد.
سوخوی 24 و شب
 [External Link Removed for Guests]   ویژگی ها (رهگیری لیزری و پرواز در ارتفاع پایین) به فنسر این این توانایی را میدهد که از دید رادار های دشمن پنهان بماند و حملاتش را با دقت به پایان برساند. سوخوی 24 بال متغیر است زوایای تغییر زاویه بال سوخو از16 درجه به 69 درجه است.تغییرات میتواند از 16 به 35 و بعد 45 و سپس به 69 درجه برسد.گونه های مختلفی از سوخوی 24 ساخته شد که بعضی اکتشافی-جاسوسی بودند و بعضی برای اقدامات متقابل دشمن. باور ها براین است که تعداد 650 (بعض ها هم میگویند 900 فروند) فروند سوخوی 24 فنسر ساخته شده است.اما خیلی از آنها بعد از فروپاشی شوروی از انجام خدمت بازنشسته شدند. اما روسیه 400 فروند از سوخو های 24 ام خود را ارتقا داده است این ارتقا ها شامل نصب کامپیوتر جدید (اس-ویی-24)-نصب صفحات کریستال مایع-نصب (اچ-یو دیی{آی/ال/اس 31}) وسیستم های نشان دهنده نقشه های دیجیتال که امروزه همه جنگنده های مدرن دنیا آنها را دارا هستند را دارا شده است. همچنین سوخو های جدید و به آنها امکان استفاده و شلیک موشک های (کا-اچ-29 و غیر ه) را داده شده. سیستم ناوبری سوخوی 24 را ( پی-اس-ان 24) تشکیل میدهد. این سیستم با تجهیزات مخابراتی و دیگر سیستم ها در ارتباط است و وظایف زیر را به عهده دارد:
اعلام اخطار و هشدار به خلبان از جانب اهداف زمینی - شناسایی و انهدام اهداف- انتخاب موشک ها و تسلیحات برای اهداف خاص -شناسایی رادار های عملیاتی دشمن و شلیک موشک به سمت این رادار ها- کنترل نیمه اتوماتیک هواپیما طی فرود هنگام نزدیک شدن به ارتفاع 40 تا 50 متری از سطح زمین.
 [External Link Removed for Guests]  
نیروی پیشرانش سوخوی 24 را را 2 موتور توربو جت که هرکدام 11200(کی-آی-اف) قدرت دارند تامین میشوند.سوخت هواپیما در مخازن آن که در بدنه جاسازی شده اند تامین میشود.با داشتن 2 تانک سوخت که هرکدام به ظرفیت 3000 لیتر هستند در قسمت مرکزی باله ها یک تانک 2000 لیتری دیگر هم در وسط هواپیما میتوان نصب کرد. سوخوی 24 مجهز به یک سیستم ضد احتراق برای ایمنی در برابر آتش شده است! مواد آن را یک گاز بی اثر تشکیل میدهد!! سوخوی 24 ام به سوخت گیری هوایی نیز مجهز است.
الان سوخوی 34 نقش فنسر (سوخوی 24) را بازی میکند(ایفا میکند)
سوخوی 24 فنسر(ام) با سرعت 1550 کیلومتر در ساعت وبا برد 3000 کیلومتر و سقف ارتفاع 11 کیلومتر و با نرخ اوج گیری 9000 متر در هر دقیقه پرواز میکند
تانکر های سوخت فنسر
 [External Link Removed for Guests]  
مدل های سوخوی 24
سوخوی 19:مدل اصلی سوخوی 24 که در سال 1974 تولید شد
سوخوی 24-فنسر A :مدل اصلاح شده سوخوی 19 اولین پرواز به سال 1976
سوخوی 24-فنسر B:همان سوخوی 24 آ بود که تغییراتی در مکانیک بال و بدنه اش به وجود آمد(تغییرات در دم هواپیما و شهپرهای فاپس و سیستم های ترمز هوایی)
سوخوی 24 فنسر C:   :همان سوخوی 24 آ بود که به رادار دریافت خطر مجهز شد.
سوخوی 24 ام-فنسر D : مدل بمب افکن ارتقا داده شده مجهز به رادار لیزری(برای اهداف زمینی) و رادار جنگنده دیده جلو نشانگر لیزری تسلیحات(برای حمله های هوایی) وارد شده به خدمت در سال 1983
سوخوی 24-ام آر-فنسر E ::مدل اکتشافی-جاسوسی این جنگنده این مدل قابلیت درگیری هوایی را هم داشت با حمل 2 موشک آر-60 و یک سری تجهیزات شامل غلاف های هدف یابی-سیستم های تلویزیونی AIST-M
با لنزهای بزرگ و سیستم جوینده مادون قرمز زیلمار بود. در این مدل همانطور که ذکر شد یک غلاف لیزری شایپلر به اضافه غلاف های هوشمند الکترونیکی تانگاژ یا غلاف های حس کننده تابش EFIR-1Mرا هم میتوانست حمل کند!!این مدل میتوانست که اطلاعات دریافتی را به کمک سنسورهایی به مرکز(مثلا سایت موشکی) در زمین انتقال دهد!این اطلاعات به صورت انتقال بیت های(اعداد) دیجیتالی انجام میشد از این رو اطلاعات دقیق و مطمن بودند(حفظ میشدند).
سوخوی 24 ام پی-فنسر F :مدل دیگر سوخو بای اکتشاف و جاسوسی مجهز به چندین آنتن مختلف در سراسر هواپیما-از این مدل تقریبا به تعداد 12 فروند ساخته شد!
سوخوی 24 ام-کا: مدل صادراتی از فنسر
عملیات هایی که سوخو 24 در آنها شرکت داشته:
1-جنگ افغانستان در سال های 1984 تا 1989
2-گفته میشود در جنگ ایران و عراق!
3-عملیات طوفان صحرا-عراق سال 1991
منابع:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
پیام حکم قتل خود شنفتن مرا خوشتر بود, از یک تملق به نزد مردمان سفله گفتن!
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 1102
تاریخ عضویت: جمعه 31 فروردین 1386, 6:10 pm
محل اقامت: ارومیه
سپاس‌های ارسالی: 12684 بار
سپاس‌های دریافتی: 11776 بار
تماس:

فنسر، شمشیر باز توانا

پست توسط kayvan6079 »

سلام

ضمن تشکر از دوست خوبم رضا، هر چند مدت زیادی هم از این بحث گذشته، ولی چند نکته لازم به یادآوری است:

Reza 313 نوشته شده:
بعيد ميدونم اينطور باشه ... :eek:
عراق در سال 1988 قرارداد خريد 25 فروند سوخو 24 از نوع Fencer-D يا Su-24MK (نوع ضعيف شده Su-24M ) ر ابا شوروي سابق منعقد ساخت . تحويل اين پرنده ها هم در سالهاي 1989 و 1990 صورت گرفت ، در حاليكه جنگ ايران و عراق در تابستان سال 67 يعني چندماه مانده به پايان سال 1988 به اتمام رسيده بود ، پس حضور اين شمشيربازها در فضاي ايران و در طول جنگ بسيار بعيد به نظر ميرسد :-o

اما مساله خاموش كردن رادار ها در زمان ورود اين پرنده ها (البته اگر واقعا در جنگ حضور داشته بودند ) مربوط به «سيستم جنگ الكترونيك پيشرفته و قدرتمند » اين هواپيما نيست ، بلكه بيشتر به خاطر توانايي اين هواپيما در حمل موشكهاي ضدرادار Kh-28 ، Kh-58 و Kh-31P مي باشد كه تا جايي كه من اطلاع دارم عراق فاقد اينگونه موشكها بود... :-(

اما در زمينه موشكهاي راداري حاضر در نيروي هوايي عراق مي بايست به موشكهاي فرانسوي ARMAT اشاره كرد كه در سال 1983 و به تعداد 450 تير سفارش داده شدند و كار تحويل آنها نيز قرار بود بين سالهاي 1986 تا 1990 صورت بگيرد ، هواپيماهاي Mirage F-1E قادر به حمل و شليك اين موشكها بودند .... :D


1-عراق اولین گروه از سفارش 25 فروندی جنگنده های ضربتی Su-24MK خود رادر ژوئن 1988 (خرداد/تیر 1367) تحویل گرفت.

[External Link Removed for Guests]

2-هر چند "فنسر" توانایی حمل موشک Kh-28 Kyle را داراست، ولی این موشک جز تسلیحات استاندارد محمول آن نیست.
این موشک به تعداد کافی در اختیار عراق بود (در عراق با نام نیسان-28 مونتاژ می شد) و در ایام جنگ، به دفعات توسط جنگنده های تهاجمی Su-22M-3/-22UM-3 عراقی بر علیه سایتهای راداری و پدافندی ایران بکار گرفته شد.

موشک ضد تشعشع آرمات (ARMAT) در خدمت عراق.

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
حقيقت را بدانيد تا رها شويد؛ دانش قدرت است! زيرا به شما اجازه تصميم گيري آگاهانه بر اساس حقايق هستي را مي دهد، نه بر اساس باورهاي گاها اشتباه شما!
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

سوخوي24 در برابر اف4 فانتوم

پست توسط Reza6662 »

 سوخوی24 فنسر   از اين نوشتار بر پايه نظرات شخصي اينجانب مي باشد و ممكن است ناقص بوده يا با عقايد ديگر خوانندگان محترم، همخواني نداشته باشد.
پيشآپيش از همگي دوستان خوب دعوت مي كنم در تكميل چنين نوشتارها و تحليل هايي پست هاي خود را ارسال نمايند. با   تصویر  جنگندهء F-4D نیروی هوایی شاهنشاهی ایران (راست) و Su-24K نیروی هوایی حکومت اسلامی ایران (چپ)
جت هاي جنگنده بمب افکن F-4D در سال 1347 خورشیدی به خدمت نیروی هوایی ایران درآمدند و در زمان خود، هواپیمایی به روز و پیشرفته به شمار می‏آمدند؛ اما بمب افکن های Su-24MK در سال 1371 و به هنگامی در اختیار نیروی هوایی ایران قرار گرفتند که از رده خارج محسوب می شدند و نیاز به به روز رسانی اساسی در کلیهء سیستم‏های آویونیک خود داشتند
 
 Su-24 Fencer 
از اوائل دههء 1960، فقدان يك بمب‏افكن تاكتيكي، در سازمان رزم نيروي هوايي اتحاد شوروي احساس مي‎شد. پس از حملهء موفقيت‏آميز نيروي هوايي اسرائيل در ژوئن 1967، كه منجر به نابودي كامل توان نيروي هوايي اعراب شد و به كارگيري تاكتيك پرواز در ارتفاع پست، كه منجر به غافلگيري كامل سيستم‏هاي راداري پدافند اعراب گرديد، نياز به يك بمب‏افكن تاكتيكي كه قادر باشد در ارتفاع پست پرواز كرده و به دور از پدافندهاي زميني و هواپيماهاي شكاري غرب، عمليات ضربتي خود را به انجام برساند، در نيروي هوايي شوروي و هم‏پيمانان آن احساس گرديد. نيروي هوايي مصر كه تا سال 1973، از تجهيزات نظامي روسي بهره مي‏برد، در جريان درگيري‏ها با اسرائيل، هيچگاه به موفقيتي دست نيافت. هواپيماهاي ضربتي روسي نظير سوخوي7، 20 و 22 در برابر فانتوم‏هاي اسرائيلي، همواره از پيش بازنده محسوب مي‏شدند. جنگنده‏هاي ضربتي سوخو، نه از نظر آويونيك و نه از نظر توانايي‏هاي رزم هوايي، به پاي فانتوم‏‎هاي اسرائيلي نمي‏رسيدند. تصویر 

در اوائل دههء 1960، برنامهء ساخت سوخوي24 جهت جايگزيني هواپيماهاي قديمي Ilyushin Il-28 و Yakovlev Yak-28 در اتحاد شوروي آغاز گرديد. مشخصات مورد نياز كه بايد در ساخت هواپيماي جديد لحاظ مي‏‎شد، به سال 1964 اعلام گرديد: هواپيمايي ضربتي، با قابليت انجام عمليات در هرگونه شرائط آب و هوايي، با قدرت دست‏يابي به سرعتهاي مافوق‏صوت در ارتفاعات پست و داراي استاندارهايي بالايي در ناوبري و انجام حملات بسيار دقيق عليه اهداف زميني.

جهت دست‏يابي به حداقل مسافت جهت برخاست از روي باند، شركت سوخو، همانند رقيب خود، شركت ميگ، كه در طراحي هواپيماي ميگ23 از بالهاي متغير استفاده كرده بود، و همچنين در راستاي طرح هواپيماي ضربتي سوخوي17، در طراحي هواپيماي جديد خود نيز از بالهاي متغير استفاده نمود. هواپيماي جديد شركت سوخوي، اولين پروازش را به سال 1970 به انجام رسانيد و شايستگي خود را جهت توليد انبوه به اثبات رساند. تا سال 1981، تحليلگران غربي، هواپيماي ضربتي جديد شوروي را سوخوی19 یا Su-19 مي‎ناميدند. تصویر 

با توليد انبوه هواپيماي جديد ضربتي شركت سوخو با كد Fencer-A كه پرواز اوليه‏اش را به تاريخ دسامبر 1971 به انجام رسانده بود، اين هواپيما، به سال 1974 رسمن وارد خدمت در نيروي هوايي اتحاد شوروي گرديد. تا پنج سال پس از ساخت سوخوي24، مقامات ناتو، هنوز تصوير روشني از اين جنگنده در اختيار نداشتند، تا اينكه اين هواپيما، به خدمت نيروي هوايي آلمان‏شرقي درآمد. در آن زمان بود كه نام سوخوي24، همانند ميگ25، در غرب، وحشت ايجاد مي‎كرد. بر خلاف تحليل‏گران نظامي غرب كه به سوخوي24 نام Fencer اطلاق كرده بودند، خدمهء روسي سوخوي24 به دليل ظرفيت و توانايي بالاي اين هواپيما در بارگذاري و تطبيق انواع مهمات، به اين جنگنده نام Chemodan (چمدان يا чемодан) داده بودند.


اف111 ، سوخوی24 و پاناویا تورنادو
بمب‏افکن سوخوی24 اغلب با بمب‏افکن آمریکایی F-111 قیاس می‏شود، اما با وجود تشابه ابعاد آن با اف-111، سوخوی-24 به هیج وجه با جنگندهء اف-111 در زمینه‏های برد پروازی و میزان قابلیت بارگذاری مهمات برابري نمی‏کند و از اف-111 ضعیف‏تر است. قابلیتهای سوخوی24 بیشتر به جنگندهء ضربتی Panavia Tornado شباهت دارند، هرچند که ابعاد تورنادو نیز از سوخوی24 کوچکتر است، اولی بازهم به دلیل موتورهای کم کشش و بسیار پرمصرف نصب شده در سوخوی24، از تورنادو نیز در وجه برد و قابلیتهای پروازی عقب می‏ماند!

سوخوي24، در انواع گوناگوني عرضه شده است كه هركدام در ناتو‌، به اسامي خاص معروف هستند. طراحي بهترين و كامل‏ترين مدل سوخوي24 كه Fencer-D يا Su-24M ناميده مي‎شود، از سال 1978 آغاز شد و به سال 1983، اين مدل رسمن وارد خدمت در نيروي هوايي شوروي گرديد.


دو مدل ويژهء سوخوي-24 كه از روي مدل M اقتباس شده‏اند، عبارتند از :

Su-24MR Fencer-E
هواپيمايي است مخصوص عمليات شناسايي با تجهيزات پيشرفتهء عكاسي، فيلمبرداري و شنود كه توان دقيق آن تاكنون پوشيده مانده است.

Su-24MP Fencer-F
جمع آوري كنندهء ELINT يا ELectronic Signals INTelligence (جنگنده‏اي ويژهء شنود و جمع‏آوري سيگنالهاي الكترونيكي) جهت شناسايي رادارها و سيستم‏هاي دفاع هوايي دشمن.

Su-24MK
MK، گونهء صادراتي جنگندهء Su-24M بر اساس كاهش قابليتهاي Su-24M.

اولين كاربرد نظامي سوخوي24 به سال 1984 و در جنگ افغانستان به وقوع پيوست. به دنبال آن، سوخوهاي24 روسي در جريان بحران چچن در دههء 1990، به كار گرفته شدند. اما دقت بمباران اين بمب‏افكن، در جريان جنگ با شورشيان چچن، بسيار مورد انتقاد قرار گرفت، زيرا در طراحي سوخوي24، اصل بر دقت هدفگيري بوده است كه متاسفانه در چچن، بمبارانهاي گستردهء انجام شده توسط سوخوي24، اغلب منجر به تلفات و خسارات زياد به غيرنظاميان گشته است.

تاكنون تعداد 1200 فروند از گونه‏هاي مختلف سوخوي24 براي اتحاد شوروي ساخته شده است. امروزه تعداد قابل توجهي از اين هواپيماها، در خدمت كشورهاي آذربايجان، بلاروس، قزاقستان، روسيه، ازبكستان و اوكراين قرار دارند. تقريبن تعداد 577 فروند سوخوي24 عملياتي در اختيار روسيه قرار دارد كه تعداد 447 فروند به نيروي هوايي روسيه و 130 فروند ديگر نيز به نيروي دريايي روسيه تعلق دارد. حدود 300 فروند سوخوي24 هنوز در سازمان رزم نيروي هوايي روسيه فعال هستند كه طبق برنامه‏ريزي انجام شده، قرار است به زودي با بمب‏افكن‏هاي سوخوي34 جايگزين گردند؛ ضمن اينكه جهت جايگزيني سوخو24 هاي نيروي دريايي روسيه، نمونهء‌ درياپايهء سوخوي34 يعني Su-32FN طراحي و در نظر گرفته شده است.

اگرچه سوخوي24 در زمان خود، به دليل ناآشنا بودن، جنگنده‏اي ترسناك براي جهان غرب تصور مي‏شد، اما امروزه، به دليل نقائص و ضعف‏هاي گوناگون، در حال جايگزيني با جنگندهء ضربتي پيشرفتهء Su-34 Fullback مي‏باشد. براي مثال سوخوي24 به دليل بهره‏گيري از موتورهاي پرمصرف، دودزا و بسيار پر سر و صداي توربوجت، برد پروازي اندكي دارد كه اين امر، براي يك بمب‏افكن تاكتيكي كه جهت رقابت با اف111 آمريكايي ساخته شده است، بسيار نامطلوب محسوب مي‏‎شود. سوخوي24، از نظر آئروديناميكي، بسيار به جنگندهء MiG-23 Flogger شباهت دارد، اگرچه سوخوي24 اساسن بزرگتر است. بالهاي متغير سوخوي24، بر شانه‏هاي اين بمب‏‎افكن سوار شده‏اند و در حالت كاملن جمع شده، زاويهء 69 درجه دارند.

در سوخوي24 چهار حالت براي تحرك بالها تعبيه شده است:
16 درجه: براي برخاست و فرود
35 و 45 درجه براي پرواز كروز در ارتفاعات گوناگون
69 درجه: براي كسب حداقل ضريب aspect ratio و حداقل ناحيهء بال و حداكثر سرعت در ارتفاعات بالا.


بر خلاف جنگنده‏هايي چون اف-4 فانتوم و اف-105 تاندرچيف که از بال ثابت بهره می‏برند، بالهاي متغير سوخوي24، نيروي بسيار مناسبي جهت برخاست در مسافت كوتاه را فراهم مي‏آورند، ضمن اينكه امكان فرود را در سرعت 230 كيلومتر بر ساعت فراهم مي‎آورند كه سرعتي به مراتب كمتر از جنگندهء ضربتي قديمي سوخوي17 مي‏باشد؛ و اين در حالي است كه وزن خالي يا بارگذاري شدهء سوخوي24 از سوخوي17 و اف4 فانتوم بسيار بيشتر مي‏باشد. در حالتي كه بالهاي سوخوي24 كاملن باز هستند، پروازي استوار و به دور از اغتشاشات و تندبادهاي هوايي امكان‏پذير مي‎شود، اما پرواز در اين حالت اندكي دشوار مي‎شود و سوخوي24 برخي از شرائط پروازي را تاب نمي‏آورد.

برخي از اطلاعات نادرست غرب در مورد سوخوي24، بر پايهء تصور موتورهاي توربوفن نصب شده در اين هواپيماي بمب‏افكن بود كه در اين صورت، سوخوي24 قادر مي‎شد به دليل مصرف بهينهء سوخت در موتورهاي توربوفن، همانند بمب‏افكن اف-111، در فواصل دورتري به عمليات بپردازد. اما در حقيقت سوخوي24 به دو موتور توربوجت مجهز به پس‎‏سوز Saturn/Lyulka AL-21F-3 مجهز شده بود كه هركدام كششي در حالت استفاده از پس‏سوز، كششي برابر 24700 پوند فيت ايجاد مي‏كردند. موتورهاي توربوجت سوخوي24، بسيار پرمصرف بودند و به همين دليل، برد پروازي سوخوي24 به شدت كاهش يافته بود، ضمن اينكه از نظر تعمير و نگهداري، بسيار پرهزينه و پردردسر بودند. استفاده از موتورهاي توربوجت براي بمب‏افكني تاكتيكي، معقول نيست و اين امر، نشان‏دهندهء ضعف مفرط روسها در دههء 1960، جهت ساخت موتورهاي توربوفن مي‏باشد. تصویر 

كاهش حداكثر سرعت
برخلاف جنگندهء ضربتي سوخوي17 كه هواي مورد نياز موتور را از محفظهء نوك دماغه تامين مي‏كرد، دو جايگاه مكش هوا، در دو طرف بدنهء سوخوي24 تعبيه شده‏اند. در مدل اوليهء سوخوي24 يعني Fencer-A، دو ورودي هوا داراي درب متغير بودند كه به اين بمب‏افكن، امكان دست‏يابي به سرعت 2320 كيلومتر بر ساعت (1440 مايل بر ساعت يا 2.18 ماخ) را در ارتفاع 17500 متري (57400 فوت) مي‏داد. اما از آنجا كه سوخوي24 عمدتن جهت انجام ماموريتهاي ضربتي در ارتفاع پست ساخته شده بود، مكانيزم فعال كنندهء ورودي‏هاي متغير، به منظور كاهش وزن و آسان شدن تعمير و نگهداري، حذف شدند. اما بر خلاف تصور كارشناسان شركت سوخو، حذف اين ورودي‏هاي متغير، نه تنها تاثيري بر قابليت پرواز ارتفاع پست برجاي نگذاشت بلكه باعث شد حداكثر سرعت و ارتفاع قابل دست‏يابي، به مقادير نازل 1.1 ماخ و 11000 متر (36100 فوت) كاهش يابند!

انتهاي بدنه در مدل اوليهء Fencer-A داراي شكل جعبه‏مانند بود كه به هنگام توليد انبوه، متحمل تغييراتي در محل خروجي موتورها گرديد تا به شكل مدور تبديل شود و بدين ترتيب ميزان پسا كاهش يابد. سوخوي24 تجديدنظر شده، داراي سه آنتن صيقلي شدهء‌ آئروديناميكي در محل دماغه بود كه در كنار يكديگر نصب شده بودند. همچنين محل چتر ترمز نيز تغيير كرده بود. به جز اينها، ورودي هواي موتورها نيز متحمل دگرگوني شده بود. اين هواپيماي تجديدنظر شده، توسط ناتو به نام Fencer-B نام‏گذاري شد، هرچند كه اين تغييرات جزئي، شايستگي اطلاق يك طراحي جديد را نداشتند. تصویر 

همانند بمب‏افكن F-111، سوخوي24 داراي دو خدمه است كه در كنار يكديگر مي‎نشينند: يك نفر خلبان در سمت چپ و يك نفر افسر سيستم‏ها در سمت راست. شاید کارشناسان طراح سوخوی24 بر این عقیده بوده‏اند که دو جفت چشم، توانایی بهتری در پرواز ارتفاع پست پدید می‏آورد. کابین سوخوی۲۴، همانند جنگنده های قدیمی دههء ۱۹۶۰، مملو از ادوات آنالوگ است، ضمن اینکه سیستم کنترل گاز بر روی دسته خلبان یا HOTAS در هیج یک از گونه های سوخوی۲۴ پیش بینی نشده است.

سیستم‏های آويونيك سوخوهاي24 در اختيار شوروي، در زمان خود، پيچيده‏ترين به شمار مي‏رفتند. در سوخوي24، براي اولين بار در تاريخ ساخت هواپیاهای نظامی ساخت اتحاد شوروي، سيستم‏هاي ناوبري و تهاجمي، يكپارچه‏سازي و كامپيوتري شده بودند. در مدلهاي اوليه، سيستم‏هاي تهاجمي و رادارهاي اخطارگر جهت عدم برخورد به عوارض طبيعي زمين، به موازات سيستم‏‎هاي ناوبري، به صورت جداگانه حمل مي‎‏شدند.

تنها سلاح ثابت در سوخوي24، يك دستگاه مسلسل 6 لولهء 23 م م به نام GSh-6-23 و با 500 تير فشنگ است كه در محلي زير بدنه نصب شده است. بر خلاف جنگندهء ضربتي MiG-27 Flogger-J ، كه مسلسل به صورت غيرمخفي تعبيه گشته است، مسلسل سوخوي24، به هنگام عدم استفاده، با پوششي مخصوص، مخفي مي‎شود.

در سوخوي24، تعداد 8 مقر سخت جهت نصب مهمات تعبيه شده است: دو مقر در زير مجاري مكش هوا زير بدنه، دو مقر چرخان در قسمت بيروني بالها، و چهار مقر در زير بدنهء اصلي. در اين 8 مقر، حداكثر مي‎توان 8000 كيلوگرم (17600 پوند) مهمات بارگذاري نمود. در اين 8 مقر مي‏توان به جز مهمات معمول مورد استفاده در عملياتهاي ضربتي، از تسليحات هسته‏اي و دو يا چهار موشك هوا به هواي كوتاه‏برد R-60 Aphid نيز نصب نمود.


Fencer-C
مدلهاي اوليهء سوخوي24 یعنی هواپیماهای Fencer-A/B از نظر تجهيزات ضدالكترونيك، كمبود و ضعف‏هاي شديد داشتند و تنها داراي گيرندهء اخطار راداري به نام Sirena بودند و از سيستم‏هاي اخلال‏گر رادار بهره‏اي نداشتند. بر خلاف تصوري كه از روسها در زمينهء ضعف شديد دانش الكترونيك مورد انتظار است، آخرين سري توليدي سوخوهاي24، به گيرندهء اخطار راداري بسيار گسترده و كامل، اخطارگر پيشرفتهء پرتاب موشكهاي سام، مجموعهء فعال ضدالكترونيك (ECM) با آنتن‏هايي سه ضلعي در طرفين ورودي‏هاي هوا و نوك سكان عمودي، مجهز شده بودند. هواپيماي جديد در ناتو، Fencer-C ناميده مي‎شد، اگرچه بازهم يك طراحي جديد و مستقل به شمار نمي‏رفت.

مدلC شبیه مدل B بود و فقط به کمک محفظه‏های مثلثی‏شکل گیرندهء هشدار راداری (RWR) آن در پهلوهای نوک سکان عمودی و روی دیوارهء خارجی ورودی هوا در جلوی محل اتصال ریشهء لبه حملهء بار به آن (همچون مدل D) قابل تشخیص است.

Fencer-C نخستین بار در سال 1981 دیده شده و نسبت به مدل B تغییرات عمده‏ای در سیستمهای الکترونیک پروازی آن داده شده بود. تمامی انواع سوخوي24 به جز تعداد انگشت‏شماری از نوع A به یک ورودی کوچک هوا در جلوی ریشهء سکان عمودی خود مجهز می‏باشند. از آنجایی که به راحتی می‏توان یک دستهء هدایت در جلوی صندلی افسر سیستمهای جنگ‏افزار نصب نمود، هیچ نوع ويژهء آموزشی سوخوي24 با کنترل‏های دوگانه توسعه نیافته است. اعتقاد بر این است که نیروی هوایی روسیه به منظور انهدام سیستمهای دفاع هوایی و راداری دشمن، از تیمهای یابنده / کشنده (hunter-killer) متشکل از هواپیماهای Fencer-C و MiG-25BM Foxbat-F بهره‏برداری می‏کند.

در برخي از مدلهاي Fencer-C و تمامي هواپيماهاي مدل بعدي سوخوي24 يعني Fencer-D، قسمت جايگاه نصب مهمات در زير محل ثابت بال بزرگتر شده و در آنجا به صورت ثابت، پخش كنندهء Chaff/Flare تعبيه گشته بود. در مدلهاي پيشين سوخوی24، اين پخش كننده‏ها در دو سمت كناري سكان افقي قرار داشتند.


Su-24M / Fencer-D
نوع M گونه‏ای ارتقاء یافته از سوخوی24 می‏باشد که طراحی آن در اواسط دههء 1970 آغاز شده و در حوالی سال 1983 وارد خدمت گشته است.

* این مدل دارای بدنه‏ای طویل‏تر به اندازهء 0.73 متر (30 اینچ) در قسمت جلوی کابین، دارای یک غلاف سوختگیری هوایی قابل جمع شدن و آنتن راداری کوتاهتر و تغییر شکل یافته، ویژهء نوع جدیدی از رادار ضربتی به نام Orion-A می‏باشد. این رادار به وسیلهء تنها آنتن خارج شده از پوزهء هواپیما قابل شناسایی می‏شود در حالی که در مدلهای پیشین از آنتن‏های سه‏گانهء مثلثی‏شکل استفاده شده است.

* رادار جدید با سامانهء شناسایی عوارض و برجستگی‏های طبیعی زمین جفت می‏شود که کل این مجموعه نیز با سیستم پرواز خودکار SAU-6M1 جفت شده است که همانند F-15E به خدمهء سوخوی24 امکان پرواز خودکار (دست آزاد) را در ارتفاع پست میسر می‏سازد.

* به Su-24M سامانهء ناوبری دقیق و پیشرفتهء اینرسیایی PNS-24M و یک کامپیوتر دیجیتال افزوده شده است.

* سیستم هدایت و نشانه‏گذاری تلویزیونی Kaira 24 که همتای سیستم آمریکایی Pave Tack ارزیابی می‏شود در محل برآمدگی زیر بدنه نصب شده است تا وظیفهء هدایت دقیق تسلیحات هدایت‏پذیر نظیر بمب‏های هدایت لیزری و هدایت تلویزیونی را به انجام برساند. از جملهء تسلیحات هدایت‏پذیر پیشرفته، می‏توان به موشک Kh-14 (نامگذاری غربی= AS-12 Kegler) و Kh-59 (نامگذاری غربی = AS-13 Kingbolt) اشاره کرد.

* سامانه‏های جدید نصب شده در Su-24M باعث شده‏اند تا از میزان سوخت ذخیره شدهء داخلی هواپیما، به میزان 58 لیتر (22.4 گالن آمریکایی) کاسته شود.


Su-24MK / Fencer-D
MK، گونهء صادراتي جنگندهء Su-24M مي‏باشد كه حرف K در زبان روسي از كلمهء kommercheskiy به معني تجاري اقتباس شده است. نوع MK، تاكنون به كشورهاي مختلفي صادر شده است: الجزاير (15 فروند)، ليبي (15 فروند)، سوريه (12 فروند) و بين 32 تا 33 فروند نيز به ايران و عراق فروخته شده است كه برخي منابع، ارقام متفاوتي را در اين باره ذكر كرده‏اند. روسها ادعا دارند تعداد 12 فروند Fencer-D به ايران و 24 فروند به عراق فروخته شده است كه همگي اين هواپيماها به صورت عملياتي در اختيار نيروي هوايي اسلامي ايران قرار دارند. ايران ادعا دارد كه تعداد 14 فروند را مستقيمن از روسيه خريداري كرده و تعداد 16 تا 18 فروند ديگر را نيز از دستهء هواپيماهاي پناهندهء عراقي در جريان جنگ سال 1991 خليج فارس، به خدمت گرفته است. امروزه تعداد فنسرهای نیروی هوایی ایران 32 فروند تخمین زده می‏شود که همگی نیز عملیاتی می‏باشند و همچنين گمان مي‎‏رود تعداد 4 فروند سوخوي24 نيروي هوايي ايران، از سال 1371 تا 1386، در جريان حوادث گوناگوني از دسته رفته‏اند. تصویر 

هرچند مدل MK جهت صادرات به كشورهاي ضعيف جهان سوم طراحي گشته بود اما امروزه تعداد قابل توجهی از این مدل در خدمت کشورهای مشترک‏المنافع شوروی سابق قرار دارد. این هواپیما، اساسن مانند مدل M است، با این تفاوت که اندکی از قدرت سیستم‏های آویونیک آن کاسته شده است. بسیاری از مدلهای MK فاقد لولهء سوختگیری هوایی می‏باشند.


Su-24MR / Fencer-E
گونهء اختصاصی ویژهء عملیات شناسایی که اولین پروازش را به تاریخ سپتامبر 1980 به انجام رساند و از سال 1985 رسمن وارد خدمت در نیروی هوایی اتحاد شوروی گردید. در این مدل، اغلب سامانه‏های ناوبری مدل M حفظ شده‏اند که از جملهء آنها می‏توان به رادار پرواز در ارتفاع پست (Terrain-Following-Radar) اشاره کرد. در Fencer-E سیستم نشانه‏گذاری و هدفگیری لیزری / تلویزیونی، رادار تهاجمی Orion-A و مسلسل حذف شده‏اند. به جای مسلسل، دو دوربین عکاسی با قابلیت عکاسی پانوراما (افق باز) نصب شده است.

دیگر تجهیزات اختصاصی این مدل عبارتند از :
دوربین تلویزیونی Aist-M
رادار اخطار دهندهء پهلونگر RDS BO
سامانهء شناسایی اهداف زمینی به وسیلهء اشعهء مادون قرمز Zima

سایر سیستم‏های این هواپیما، به صورت خارجی (پاد) در زیر بدنهء هواپیما نصب می‏شوند.


Su-24MP / Fencer-F
مدلی اختصاصی جهت جمع آوری و شنود سيگنالهاي الكترونيكي دشمن (ELINT) که جایگزین هواپیماهای قدیمی Yak-28PP Brewer-E گردید و اولین پرواز این مدل به تاریخ دسامبر 1979 به انجام رسید. مدل MP مجهز به آنتن‏های اضافی جهت شنود و دریافت اطلاعات مربوط به دشمن می‏باشد. در این مدل، قسمت صیقلی نصب شده در زیر هواپیما جهت نشانه‏گذاری و هدایت لیزری / تلویزیونی حذف گردیده اما مسلسل و توانایی نصب 4 موشک هوا به هوای کوتاه‏برد Vympel R-60 حفظ شده است. از این مدل، تنها تعداد اندکی که بین 12 تا 20 فروند تخمین زده می‏شود تولید گشته است و گفته می‏شود تعدادی نیز در خدمت نیروی هوایی ایران قرار دارند.

امروزه ادامهء حیات و در خدمت ماندن بمب‏افکن‏های Su-24M/MK در گرو انجام برنامه‏های به‏روزآوری نظیر نصب سیستم GPS (مکان‏یاب جهانی)، ارتقاء کابین با نصب نمایشگرهای چند منظوره (MFD)، نصب نمایشگر سربالا (HUD)، نصب سامانهء دیجیتال تهیه کنندهء نقشه از سطح زمین، نصب سایت نشانه‏روی درون کلاه خلبان (HMS)، امکان‏پذیری سازی نصب آخرین نمونه‏های تسلیخات هدایت‏شونده نظیر موشک هوا به هوای Vympel R-73 و . . . می‏باشد.

تاکنون 400 فروند از بمب افکن‏های Su-24M نیروی هوایی روسیه، در قسمت ناوبری و سیستم‏های تسلیحات، ارتقاء یافته‏اند تا قادر باشند گونه‏های جدید موشک Kh-29 و همچنین برخی موشکهای دیگر را حمل و پرتاب نمایند. این ارتقاء شامل نصب یک کامپیوتر بسیار پیشرفتهء جدید به نام SV-24، نصب صفحات نمایشگر رنگی کریستال مایع، نصب نمایشگر سربالای ILS-31، استخراج کنندهء نقشهء دیجیتال متحرک از سطح زمین و همچنین سامانهء مکان یاب جهانی (GPS) می‏باشد.

هنوز روشن نیست که آیا هواپیماهای Su-24MR و Su-24MP نیروی هوایی روسیه، مشمول بهینه‏سازی کابین و نصب تجهیزات جدید ناوبری خواهند شد یا خیر؛ هرچند که ممکن است با تامین اعتبار مالی، این امر محقق شود. بمب‏افکن‏های ارتقاء یافته سوخو24 نام جدید Su-24M2 را به خود گرفته‏اند. تصویر 


جنگ‏افزارهاي Su-24M/MK
* تا چهار موشک هوا به زمین هدایت رادیویی Kh-23M (نام ناتو = AS-7 Kerry) با برد 5 کیلومتر

* موشکهای هوا به زمین ضدرادار غیرفعال Kh-28 (نام ناتو = AS-9 Kyle) و Kh-58 با برد 90 کیلومتر به تعداد حداکثر 2 فروند

* تا دو موشک کوتاه برد گرمایاب هوا به هوای Vympel R-60 (نام ناتو = AA-8 Aphid) با برد 3 کیلومتر

* تا چهار موشک هدایت لیزری Kh-25L (نام ناتو = AS-10 Karen) با برد 20 کیلومتر

* تا سه موشک هدایت تلویزیونی / لیزری Kh-29LT (نام ناتو = AS-14 Kedge) با برد 10 کیلومتر

* تا دو موشک هوا به زمین ضدرادار غیرفعال Kh-31P (نام ناتو = AS-17 Krypton) با برد 110 کیلومتر

* تا دو موشک هوا به زمین ضدرادار Kh-58 (نام ناتو = AS-11 Kilter) با بردی بین 70 تا 120 کیلومتر بسته به ارتفاع پرتاب

* تا دو موشک هوا به زمین هدایت تلویزیونی Kh-59 (نام ناتو = AS-13 Kingbolt) با برد 115 کیلومتر (مشابه موشک آمریکایی AGM-130)

* تا دو بمب هدایت لیزری بسیار دقیق KAB-500KR

* تا دو بمب هدایت لیزری KAB-1500L

* در هر سوخوی24 تا شش مقر ویژهء حمل پرتاب راکت همانند سري UB32 را می‏توان نصب نمود.

* وزن بمب های متعارف قابل حمل در سوخوی24، بین 7.5 تا 8 تن می‏باشد.

* در هر سوخوی24 می‏توان حداکثر تا سه قبضه مسلسل شش لول 23 م م از نوع Gsh-6-23 را نصب نمود که قدرت نواختی برابر 9000 تیر فشنگ بر دقیقه را دارا هستند و هرکدام نیز حامل 500 تیر می‏باشند. تصویر 


هدفیابی و هدفگیری در Su-24M
در سوخوی24، سامانهء ناوبری و کمکی PNS-24 تعبیه شده است. PNS-24 به تجهیزات سامانهء ناوبری رادیویی اتصال دارد که امکان اجرای این وظایف را می‏بخشد: اخطار برخورد به عوارض زمین، کشف اهداف و انهدام آنها به روش بمباران Toss یا Level، نشانه‏گذاری اهداف کشف شده جهت شلیک موشک، کشف رادارها و پرتابگرهای موشکهای سام متعلق به این رادارها و امکان هدایت کاملن خودکار یا نیمه‏خودکار به هنگام تقرب جهت فرود در ارتفاع حدود 40 تا 50 متری. در جنگندهء Su-24M، سامانهء بهبود یافتهء ناوبری و کمک PNS-M نصب شده است که شامل یک سامانهء نشانه‏روی لیزری / تلویزیونی جهت شلیک موشکهای هوا به زمین هدایت لیزری / تلویزیونی می‏باشد.

ادامه دارد.
 [External Link Removed for Guests]    
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

Re: سوخوي24 در برابر اف4 فانتوم

پست توسط Reza6662 »

SILENT WAVE نوشته شده:در سوخوي24، تعداد 8 مقر سخت جهت نصب مهمات تعبيه شده است: دو مقر در زير مجاري مكش هوا زير بدنه، (( دو مقر چرخان )) در قسمت بيروني بالها، و چهار مقر در زير بدنهء اصلي.

منظور از دو مقر چرخان چیست؟


پایلون نزدیک موتور با ضخامت بسیار زیاد به سمت بالای بال کشیده شده علت این طراحی چیست؟ آیا بر روی آن چیزی نصب می شود؟

مقرهاي چرخان، دو مقر نزديك به نوك بالها هستند كه به علت متحرك بودن بال، هارد پوينت هاي آنها (همان نقاط سخت اتصال مهمات) به صورت متحرك يا چرخان طراحي شده اند تا به هنگام حركت بالها، همواره موازي محور طولي هواپيما باشند. مكانيزم هاردپوينت چرخان در F-111B (نمونه شكست خورده اف111 جهت حمل و پرتاب موشكهاي فونيكس) يكي از دلايل شكست اين هواپيما بود زيرا تعمير و نگهداري و همچنين اطمينان پذيري ضعيف داشت و بارها در حين پروازهاي آزمايشي، به درستي عمل نكرد.


ادامه مطلب ... سوخوي24 در برابر اف4 فانتوم 

به گفتهء رسانه‏های نظامی غربی، ایران با توجه به دستیابی به سامانه‏های جنگ‏افزار راهبردی قدرتمند، به دنبال ایجاد قابلیتهای دفاعی دوربرد در تجهیزات خود است . . . تصویر  دیدار احمدی نژاد از پایگاه هفتم نیروی هوایی اسلامی در شیراز 

بهینه‏سازی سوخو24 های ایران
به گفتهء رسانه‏های نظامی غربی، ایران با توجه به دستیابی به سامانه‏های جنگ‏افزار راهبردی قدرتمند، به دنبال ایجاد قابلیتهای دفاعی دوربرد در تجهیزات خود است. از دیدگاه این منابع خبری، تهران توانایی‏های قابل ملاحظه‏ای برای ایجاد قابلیتهای عملیات سوختگیری هوایی پیشرفته در تجهیزات حملات هوایی خود که می‏توانند از سامانه‏های مذکور بهره گیرند در اختیار دارد و یکی از مهمترین آنها، بمب‏افکن Su-24MK نیروی هوایی اسلامی ایران (IRIAF) می‏باشد. تصویر 

ایالات متحده در نیمهء دوم دههء 1970 میلادی ایران را به چندین هواپیمای سوخترسان هوایی همچون هواپیمای B707 مجهز به دو بوم و B747 مجهز به کاوشگر و چتر کندساز تجهیز کرد که بعدها به مخزن سوخت در بخش زیرین نیز مجهز گشتند. اگرچه هم‏اکنون نیروی هوایی اسلامی ایران، به دليل تحريم در تهيهء قطعات يدكي و خريد هواپيماهاي تانكر جديد نظير KC-767، دارای قابلیتهای سوخت‏رسانی هوا به هوای بسيار محدودي می‏باشد. هر دو نوع هواپیمای مذکور که در حال حاضر در اسکادران ترابری نیروی هوایی واقع در پایگاه یکم شکاری تهران مستقر هستند، برای پشتیبانی از جنگنده‏های F-14A Tomcat مورد استفاده قرار می‏گیرند ولی برای سوخت‏رسانی به هواپیماهای روسی، تغییری در آنها داده نشده است.

بنابراین ایران با دو گزینه برای تسهیل قابلیتهای سوختگیری هوایی هواپیماهای Su-24MK مواجه است:
1) به دست آوردن یک غلاف کاوشگر و چتر کندساز جدید برای هواپیمای تانکر 747 و 707 از کشوری دیگر. (به احتمال زیاد روسیه)
2) یا ساخت آن به روش مهندسی معکوس از روی مدل آمریکایی موجود کاوشگر Su-24MK و این راهی است که ایرانی‏ها در گذشته ثابت کرده‏اند در آن تبحر زیادی دارند.

نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (IRGCAF) وظیفه دارد بر برنامهء حملات راهبردی نظارت کند. جهاد خودکفایی سپاه پاسداران (سازمانی که برنامه‏های ویژه شامل ساخت و روزآمدسازی سامانه‏های راداری و جنگ‏افزارها را به اجرا در می‏آورد) نیز بر روزآمدسازی فناوری‏های ویژه در راستای پشتیبانی از برنامهء حملات دوربرد نظارت خواهد کرد. به گفته منابع آگاه، احتمالن ساخت و توسعهء سامانه‏های مهندسی معکوس شده از جمله این موارد خواهد بود. تصویر 

به عنوان بخشی از این برنامهء جنجالی، نیروی هوایی، آموزشها و تمرینات پیشرفته‏ای را برای خلبانان ارشد خود آغاز کرده تا آنها تجربهء ماموریتهای دوربرد را که شامل تمرینهای سوختگیری هوایی بر فراز ایران و روسیه است به دست آورند. این مهم به دنبال توافقنامه همکاری استراتژیک که بین تهران و دمشق در نوامبر سال 2005 به امضا رسید تسهیل گشته است. در یکی از بندهای این توافقنامه، سوریه به عنوان یک پایگاه هوایی برای ج.ا ایران در نظر گرفته شده است. بدین ترتیب دمشق به هواپیماهای نیروی هوایی ج.ا ایران اجازه می‏دهد تا پس از بازگشت از ماموریت (درگیری با اهدافی در دریای مدیترانه) در مواقع اضطراری از پایگاههای نیروی هوایی سوریه برای فرود استفاده کند.

به گفته منابع مذکور، این امر در یادداشت تفاهم همکاری نظامی که به تاریخ 16 ژوئن 2006 در تهران بین سردار پاسدار مصطفی محمد نجار وزیر دفاع ج.ا ایران و همتای سوری وی سپهبد حسن علی ترکمانی به امضا رسید، تقویت شده است. در گفتگوهای مقدماتی قبل از یادداشت تفاهم 16 ژوئن نیز، تیمسار سرتیپ خلبان کریم قوامی فرمانده وقت نیروی هوایی ارتش اسلامی ایران و ژنرال علی حبیب رییس ستاد کل نیروی هوای مسلح سوریه برای انجام تمرینات هوایی ارتش در خاک سوریه بر روی هواپیماهای نیروی هوایی سوریه به منظور آشنایی آنها با ویژگیهای جغرافیایی منطقه به توافق رسیده بودند. تصویر 

به نقل از رسانه‏ها، در برخی مواقع، تمرینات سوختگیری هوایی در خارج از پایگاه هفتم شکاری شیراز در هنگام شب و در ارتفاع بسیار پایین (1000 پا) و بیشتر با استفاده از هواپیماهای سوخت‏رسان بوئينگ 747 انجام می‏گیرد. این سناریوی عملیاتی شبیه‏سازی شده شامل سوختگیری جنگنده بمب‏افكن‏هاي ایرانی است که در هنگام شب و در ارتفاع پایین بر فراز مدیترانه به سوی هدف حرکت می‏کنند. تصویر 

به گفته این منابع، خلبانان نیروی هوایی ج.ا ایران، برای استفاده از تاکتیکهای راداری پیشرفته جهت عبور از عوارض زمینی، مانور و اقدامات متقابل الکترونیکی به منظور غافلگیری دشمن، کاهش زمان خطر و کاهش فرصتهای رهگیری دشمن آموزش دیده‏اند. این منابع خاطرنشان می‏کنند نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به دنبال راههای جایگزینی برای دستیابی به تعداد کمی از این قابلیتهای بالقوه است که شامل تلاشهای جهاد خودکفایی برای توسعه سامانه‏های پرتاب شونده هوایی هواپیمای Su-24MK می‏باشد. تصویر 

در پایان این سوال مطرح می‏شود که آیا ایران می‏تواند قابلیتهای دفاعی دوربرد خود را به میزانی توسعه دهد تا به یک تهدید راهبردی بالقوه برای قدرتهای منطقه که احتمال دارد مورد حمله ایران قرار گیرند تبدیل شود؟ این مسئله نکته‏ای قابل بحث است که ایران چگونه توسعهء این قابلیتها را انجام می‏دهد؟ آیا روش، تنها یک تاکتیک نیست که برای بازدارندگی تهاجمی و تقویت تصویری از افزایش قدرت منطقه‏ای این کشور طراحی شده است؟ همچنین ادعای ایران در مورد توسعه قابلیتهای پرتاب موشک از زیردریایی، به عنوان راهی برای پرتاب بالقوهء راهبردی، بدون شک اغراق‏آمیز است. نیروی دریایی اسلامی ایران در طول رزمآیش بزرگ ضربت ذوالفقار در 27 اوت 2006 ادعا کرده که پرتاب موشک طراحی شده سطح به سطح دوربرد ثاقب، از یک زیردریایی را به اجرا در آورده است. اگر چه برخی از منابع نظامی اعتقاد دارند که تصاویر منتشر شده به وسیلهء ترکیب یک فیلم از پرتاب موشک از یک قایق جنگی با فیلمی از زیردریایی ایران ساخته شده است. این منابع در ادامه خاطرنشان کرده‏اند ایران دارای سه‏گونه زیردریایی در کلاسهای کیلو، قدیر و نهنگ 1 (دو تای آخری زیردریایی‏های کوچکی هستند) است و هیچ کدام از آنها توانایی شلیک موشک را از زیر آب ندارند. به گفته این منابع، نیاز به خلق چنین تصوراتی از افزایش قابلیتهای نظامی، ناشی از تصمیم ایران برای ایجاد یک نیروی بازدارنده در منطقهء خلیج فارس در مقابل کشورهای غربی و جلوگیری از حمله به تاسیسات اتمی این کشور است. تصویر  به تازگي تعداد سورتي پرواز جنگنده‏های سوخوی24 مستقر در پایگاه هفتم (شیراز) افزایش یافته است و این جنگنده‏ها مرتب مشغول انجام عملیاتهای تمرینی، نظیر سوختگیری هوایی و پرتاب بمب و راکت هستند. همچنین به نظر می‏رسد تعداد این جنگنده ها نیز افزوده شده باشد. 


IRIAF Su-24MK
جمهوری اسلامی ایران آخرین مشتری این جنگنده در خاورمیانه بود. ایران 12 فروند فنسر نوع D سفارش داد که نخستین فروند ان در سال 1992 تحویل داده شد. طبق گزارشهای موجود، میزان آموزش خلبانان Su-24MK ایرانی تا سال 1995 بسیار اندک بود، اما از آن زمان تاکنون بهبود و افزایش قابل ملاحظه‏ای داشته است، به طوری که خلبانان روسی که برای آموزش ایرانیان به شیراز آمده بودند از مهارت آنان در انجام مانور پیچیده سوختگیری هوایی، آن هم در ارتفاع بسیار پائین ابراز تعجب نموده بودند.

طبق گزارشهای موجود، تا میانه‏های دههء 1990 میلادی، حدود 4 فروند از Su-24MK ایرانی در سوانح هوایی از دست رفته بودند! اولين سانحهء سوخوي24 در ايران به تاريخ 17 بهمن سال 1371 به وقوع پيوست و در جريان آن، يك فروند سوخوي24 با يك فروند هواپيماي مسافربري Tu-154M كه در حال اوج‏گيري بود در حومهء تهران به يكديگر برخورد كردند و تمامي مسافران توپولف به همراه خدمهء دو هواپيما كشته شدند.

گزارشهایی نیز مبنی بر ارتقاء این جنگنده توسط کارشناسان داخلی ایران وجود دارد که از جملهء آنها می‏توان به افزودن امکان توانایی سوختگیری هوایی از سوخت‏رسان‏های KC-707 اشاره کرد. این جنگنده همچنین در حالت مسلح شده با جنگ‏افزارهای هدایت دقیق ساخت ایران از جمله خانواده بمبهای الکترواپتیکی ستار و قدر دیده شده است. همچنین فنسرهای ایرانی با یکپارچه‏سازی موشک چینی C-802 و نمونهء ساخت داخل آن (موشک ضدکشتی نور) به توانایی رزم دریایی قابل ملاحظه‏ای نیز دست یافته‏اند به نحوي كه اين هواپيماها، بدل به كابوس ترسناكي براي ناوهاي جنگی مستقر در منطقه شده‏اند. تصویر 

با توجه به عدم حضور فنسرهای ایران در آخرین مانور نظامی ارتش ایران که ضربت ذوالفقار نامیده می‏شد، گزارشاتی دال بر حضور این بمب‏افکن‏ها در روسیه جهت بهینه‏سازی سیستم‏ها (احتمالن مطابق با استاندارد MK2) درج گردید. امروزه به نظر می‏رسد فنسرهای ایران، علاوه بر گسترش حمل تسلیحات گوناگون نظیر موشک هوا به هوای Vympel R-73، موشک هوا به زمین Kh-59، موشک ضدکشتی AM-39 Exocet، مشمول برخی تغییرات در آویونیک و کابین نیز شده باشند. ضمن اینکه فنسرهای ایران به طور قطع دارای توان اجرای عملیات ضدرادار نیز می‏باشند که تاکنون در مورد نوع تسلیحات مخصوص این عملیات که در اختیار نیروی هوایی اسلامی ایران قرار گرفته است، اطلاعات دقیقی در دسترس قرار نگرفته است.


  در  

هرچند مقايسه اف4 كه يك جنگنده بمب‏افكن برتري هوايي مي‎باشد با سوخوي24 كه يك بمب‏افكن تاكتيكي مي‎باشد، چندان صحيح نمي‏باشد، اما به نظر مي‏رسد دست كم در نيروي هوايي ايران، سوخوهاي24 در جايگاه بمب‏افكن‏هاي قديمي F-4D قرار گرفته‏اند و براي انجام عمليات ضربتي در عمق نيز توانمندي بهتري نسبت به F-4E دارند.

* ميزان حمل مهمات:
در F-4E معادل 8480 كيلوگرم
در Su-24M/MK معادل 8000 كيلوگرم

هر دو هواپيما، به ميزان تقريبن مشابهي مي‏توانند بارگذاري شوند، با اين تفاوت جنگندهء اف4، به دليل بالهاي ثابت، به فاصلهء بيشتري جهت برخاست يا فرود نيازمند است، هرچند كه اين امر، اهميت زيادي براي يك بمب‏افكن تاكتيكي ندارد، زيرا اين گونه هواپيماها از عمق خطوط دفاعي برخاست مي‏كنند و زمان برخاست اهميت بر كيفيت ماموريت آنها نمي‏گذارد.
امتياز فانتوم: 2 از 3
امتياز فنسر: 1 از 3

* ويژگيهاي پروازي:
سوخوي24 با حداكثر سرعتي كه به سختي به ميزان 1340 كيلومتر بر ساعت مي‎‏رسد، تنها قادر است تا ارتفاع 11000 متري اوج بگيرد. موتورهاي توربوجت Al-21F بسيار پرمصرف، پرصدا و دودزا هستند و به همين دليل، برد عملياتي سوخوي24 در يك ماموريت ضربتي معمول با 3000 كيلوگرم مهمات، دو مخزن سوخت خارجي و پرواز به روش lo-lo-lo (حفظ ارتفاع پست در كل مسير پروازي) تنها به 560 كيلومتر مي‏رسد. با توجه به توانایی‏های بالای بمب‏افکن‏هایی نظیر F-111 و Tornado IDS، اين رقم براي يك بمب‏افكن تاكتيكي، بسيار كم و غيرقابل قبول محسوب مي‏شود، علي‏الخصوص اينكه اغلب مدلهاي صادراتي سوخوي24، فاقد غلاف سوختگيري هوايي هستند.

با توجه به سقف پروازی پائین سوخوي24، از اين بمب‏افكن نمي‏توان در ماموريتهايي كه نياز به اوج‏گيري به ارتفاع بالا، جهت گمراه كردن رادارهاي دشمن باشد، بهره گرفت، در حالي كه F-4E به راحتي به ارتفاع 60 هزار فوت و بالاتر نيز قادر است صعود نمايد. (F-4A توانسته بود به رکورد ارتفاع حدود 98 هزار فوت دست یابد)

نرخ اوج‏‏گيري سوخوي24 به دليل همان موتورهاي معيوب، تنها در يك دقيقه اول به رقم 150 متر بر ثانيه مي‏رساند و پس از آن، اين رقم كاهش مي‏يابد و در نهایت هواپیما دچار واماندگی (Stall) می‏شود، اما در F-4E هرچند موتورهاي J-79 نيز نسبت به موتورهاي توربوفن مورد استفاده در F-111 پرمصرف محسوب مي‏شوند، اما همين موتورها، به راحتي و با اندك مدتی استفاده از توان پس‏‎سوز، فانتوم را با 210 متر بر ثانيه به اوج آسمان مي‏رسانند. F-4E با موتورهاي توانمند و بدنهء‌ مستحكمي كه در اختيار دارد، به راحتي از پس گردشهاي تند و پرفشار برمي‏آيد و به همين دليل است كه مي‏تواند در نبردهاي نزديك هوايي نيز شركت كرده و با هواپيماهاي مهاجم دشمن، دست و پنجه نرم كند. F-4E قادر است به راحتي تا چند دقيقه، شتاب مثبت در اوج‏گيري و افزايش سرعت را حفظ نمايد، تواني كه تنها اندكي ضعيف‏تر از جنگندهء F-15A Eagle ارزيابي مي‏شود.

F-4E براي خارج شدن از تيررس جنگنده‏هاي دشمن، قادر است با رهاسازي مخازن خارجي سوخت، به راحتي با استفاده از پس‏سوز، سرعت خود را به بیش از 2 ماخ برساند، كه چنين تواني در هيچ كدام از مدلهاي سوخوي24 وجود ندارد. با توجه به احتمال درگيري سوخوي24 با شكاري‏هايي نظير F-15، F-16 و F/A-18، و با توجه به ضعف شديد سوخوي24 در نبردهاي نزديك يا دور هوايي، اين بمب‏افكن، تنها بايد با افزايش سرعت خود، از دسترس اين شكاري‏ها خارج شود كه به دليل ضعف موتورها، به احتمال زياد در اين امر موفق نخواهد بود و هدف موشكهاي آمرام شكاري‏هاي آمريكايي خواهد شد.
امتياز فانتوم: 2 از 3
امتياز فنسر: 1 از 3

* جنگ‏افزارهاي ضربتي:
هر دو هواپيماي F-4E و Su-24MK داراي طيف گسترده و متنوعي از تسليحات قابل حمل هستند. سوخوي24، قادر است سه نوع موشك هوا به زمين هدايت شوند را حمل و پرتاب نمايد. (هدايت راديويي، هدايت تلويزيوني و هدايت ليزري) اين تنوع در حمل تسليحات، انتخاب خدمهء‌ سوخوي24 را در حمله به اهداف زميني در شرائط پراغتشاش (Jam mode) را آسان مي‏كند. به جز اين، سوخوي24 قادر است تا از موشكهاي مهلك و دوربرد ضدرادار Kh-31P و Kh-58 به تعداد دو فروند در هر هواپيما بهره ببرد و در عمليات ضدرادار (SEAD) و شكستن حلقهء پدافندي دشمن شركت نمايد. بدين ترتيب، در يك دستهء مثلن 5 فروندي از بمب‏‏افكن‏هاي سوخوي24، يك فروند با موشكهاي ضدرادار و هوا به هوا بارگذاري مي‏‎شود و چهار فروند ديگر نيز با بمب و موشكهاي هوا به زمين. بدين ترتيب با توجه به گيرنده‏هاي پرقدرت سوخوي24 در شناسايي رادار و موشكهاي سام دشمن، عمليات ضربتي با انهدام سايت پدافندي دشمن، با موفقيت به انجام خواهد رسيد، ضمن اینکه با موشکهای R-73 مانعی در برابر شکاری‏های دشمن ایجاد خواهد نمود.

سوخوي24 در نيروي هوايي ايران با موشكهاي ضدكشتي بسیار مهلک C-802 Noor بارگذاري مي‎شود كه در مقابل، F-4E جهت حمله به كشتي‏ها، تنها بايد به موشكهاي قديمي و ضعیف AGM-65A/B Maverick تكيه كند كه ضمن دقت خوب، برد كمي دارند. از اين رو، سوخوي24 در عمليات ضدكشتي و دریایی، كاملن برتر از فانتوم مي‏باشد، و به همین دلیل است که تعداد زیادی از سوخوهای24 هنوز در خدمت نیروی دریایی روسیه باقی مانده‏اند. به تازگي، F-4E هاي ايران با استفاده از غلاف خارجي Pave Tack، قادر شده‏اند موشكهاي هوا به زمين هدايت ليزري ناشناسي را شليك نمايند، هرچند كه برد و ميزان تخريب اين موشكها معلوم نمي‏باشد.
امتياز فانتوم: 2 از 3
امتياز فنسر: 3 از 3

* جنگ‏افزارهاي هوا به هوا :
سوخوي24 براي دفاع هوايي، همانند بمب‏افكن F-111 و جنگندهء ضربتي Tornado IDS، تنها به دو موشك كوتاه‏برد هوا به هوا، آن هم از نوع Vympel R-60 مجهز مي‎شود كه اين موشكها بردي بين 3 تا 4 كيلومتر دارند و به هيچ وجه جوابگوي نيازهاي يك نبرد هوايي در قرن حاضر نيستند. به تازگي گفته مي‎شود سوخو24 هاي ايران پس از بهينه‏سازي در روسيه، به توانايي حمل دو يا چهار موشك هوا به هواي گرماياب و برد متوسط Vympel R-73 دست يافته‏اند. اين برنامهء‌ بهينه‏‎سازي، باعث دردسرهاي زيادي براي كارخانهء سوخوي روسيه شد و اين شركت را مشمول تحريم ايالات متحده نمود.

برخلاف سوخوي24 كه فاقد توانايي پرتاب موشكهاي راداري ميان‏‎برد مي‏باشد، جنگندهء F-4E قادر است با موشكهاي ميان‏برد هدايت راداري AIM-7E-2 كه بردي در حدود 35 تا 40 كيلومتر دارند تجهيز شود و خلبان فانتوم، با شليك اين موشكها و ساقط كردن هواپيماي دشمن، نيازي به وارد شدن در يك نبرد سنگين و نزديك هوايي نداشته باشد. امروزه در آلمان، جنگنده‏هاي F-4F نيروي هوايي اين كشور با انجام برنامهء بهينه‏سازي رادار، توانايي شليك موشك آمرام را نيز يافته‏اند.

هرچند کسی انتظار ندارد بمب‏افکنی همانند سوخوی24 به کارزار نبرد هوایی فرستاده شود (حماقتی که توسط لیبی جهت رهگیری جنگنده‏های F-14 نیروی دریایی ایالات متحده با سوخوی20 انجام شد!) ولی از F-4E می‏توان برای رهگیری و شکار جنگنده‏های مهاجم دشمن نیز بهره برد، کما اینکه در زمان جنگ با عراق، فانتوم‏های ایران، بارها جنگنده‏های عراقی نظیر میگهای21 و 23 و سوخوهای20 و 22 را به راحتي ساقط کردند.
امتياز فانتوم: 3 از 3
امتياز فنسر: 1 از 3

* سيستم‏هاي آويونيك:
سوخوي24 را بايد مجموعهء پرنده از سيستم‏هاي كامپيوتري و آويونيكي ناميد. به جهت اينكه سوخوي24 در انجام عمليات ضربتي خود از تهديدات احتمالي دشمن به دور باشد، گيرنده‏ها و اخطارگرهاي گوناگوني در اين هواپيما نصب شده است كه خدمهء سوخوي24 را از رهگيري شدن و يا شليك موشك سام به فوريت باخبر مي‏‎سازند. رادار تعقيب عوارض زمين يا Terrain-Following Radar امكان پرواز در ارتفاعي بسيار پست را به صورت دست آزاد (Hands-Off) به خدمهء هواپيما مي‏دهند. چنين قابليتي تنها در بمب‏افكن آمريكايي F-111 تعبيه گشته بود و جنگندهء Tornado IDS نيز از اين قابليت بهره‏مند است. اما در F-4E، جهت پرواز در ارتفاع پست، بايد متكي به مهارت و تجربهء خلبان بود، ضمن اينكه پرواز ارتفاع پست در شب با جنگندهء F-4E، بدون استفاده از چنين سامانه‏اي تقريبن غيرممكن است، مگر اينكه محدودهء پروازي، منطقه‏اي بدون عوارض و تقريبن Flat باشد. در F-4E اخطارگر پرتاب موشک موجود است. همچنین یک غلاف خارجی به نام ALQ-119 جهت اغتشاش در رادارهای دشمن توسط F-4E حمل می‏شود، اما تنها در برابر موشکهای قدیمی SA-2 و SA-3 کارایی اندکی دارد. سیستم‏های اخطارگر F-4E تنها می‏توانند رهگیری شدن هواپیما را اطلاع دهند.
امتياز فانتوم: 1 از 3
امتياز فنسر: 3 از  تصویر 

امروزه هر دو جنگندهء سوخوي24 فنسر و اف4 فانتوم از رده خارج محسوب مي‎شوند و جايگاهي در نبردهاي قرن بيست و يكم ندارند. هر دو هواپيما به راحتي توسط شكاري‏هاي چابك غرب نظير اف-15، اف-16، اف-18، اف-22، رافال، ميراژ2000 و يوروفايتر سرنگون مي‎شوند؛ هر دو برد و مداومت پروازي محدودي دارند؛ هر دو از موتورهاي پرمصرف و دودزاي توربوجت بهره مي‏برند و هر دو داراي سيستم‎هاي آويونيك ضعيفي هستند كه جوابگوي نيازهاي جنگهاي نوين نمي‏باشند.

منابع:
Global Security
Airforce Technology
Acig.Org
Milavia
مجله صنایع هوایی شماره 191 صفحات 11 و 12
مجله صنایع هوایی شماره 193 صفحه 37
شلیک و هدف گیری موفقیت آمیز موشک فوق مدرن ثاقب
محل استقرار جنگنده‏هاي ایرانی (بنا به گزارش سايت آويا)


با تشکر ویژه از همكاري صميمانه دوست گرامی آقای داوود
 [External Link Removed for Guests]    
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 756
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 10 دی 1387, 10:23 pm
سپاس‌های ارسالی: 559 بار
سپاس‌های دریافتی: 3796 بار

Re: سوخوي24 در برابر اف4 فانتوم

پست توسط Morteza313 »

ممنون اقا رضا ولی این گرداوری-مقاله شما که البته قبلا هم مطرح شده بود دارای ایرادهای قابل تاملیه ،

برای مثال شما هیچ اشاره ای به تغییر فنسهای حاوی شراره/باریکه یا دیده شدن HUD های متفاوت _ مانند اونهایی که رو تایگرها نصب شدن _ یا سایتهای کیارا-24 ام که روی تمام فنسر ها نصب شده نکردید،البته اینها اشکارترین نشانه های ارتقای فنسرهای نهاجا به استاندارد ام هستند اگه می خواستید منصفانه و فقط از دیدگاه علمی بررسی کنیدحداقل یک اشاره کوچیک به رجیستری هایی مثل 3-6858 که روی فنسرها دیده شده می کردید تا یاداوری بشه هیچ کس از تعداد فنسر های نهاجا خبر نداره ،

عکسی که در انتهای مقاله اول هست مربوط به جنگنده چینی J-8 میشه البته.

با در قسمت مقایسه ، شما اصول مقایسه رو اتشتباه گرفتید ، برای مثال شما مانور پذیری رو امتیاز حساب کردید در صورتی که برای یک "بمب افکن" باید ترکیبی از پایدار و مانور پذیری استفاده بشه تا حملات دقیق هم امکانپذیر باشند ، یا در تعیین امتیازهاتون ملاک نرمالی ندارید ، قطعا توان پرواز خودکار در ارتفاع ÷ست برای یک جنگنده تهاجمی بسیار مهم تر از چند دهم ماخ سرعت بیشتره ، یا مثلا دریک اقدام عجیب در سطح بوندسلیگا برای تسلیحات هوا به هوای فانتوم دو امتیاز بیشتر از فانتوم قائل شدید اما یاد آوری می کنم که فانتوم به عنوان یک جنگنده برتری هوایی طراحی شد و باید نبردهای هوایی رو میبرد و فنسر یک جنگنده تهاجمیه که باید از خودش دفاع کنه، فقط با تصحیح این یک اشتباه فنسر 9 به 8 برنده رقابت شما خواهد بود

به هر حال مطلب مفیدی بود ، و متشکرم.
ان الارض یرثها عبادی الصالحون ......
ارسال پست

بازگشت به “هواپيماهاي نظامي”