آشنايي با جنگنده ضربتی دوربرد سوخو-24

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

آشنايي با جنگنده ضربتی دوربرد سوخو-24

پست توسط Reza6662 »

تصویر
ادامه ي مطلب:
در دهه 1960 عدم وجود هواپيمايي در شوروي سابق با توانايي‏هاي زير به شدت احساس مي‏شد:
1- قابليت عبور از ديوار دفاعي بلوك غرب كه به رادارهايي با موشكهاي دقيق و هواپيماهاي رهگير مجهز بودند.
2- قابليت پرواز در ارتفاع پايين به جهت مخفي ماندن از ديد رادارهاي دشمن با استفاده از تجهيزاتي كه قادر مي‏سازد هواپيما با استفاده از پوشش عوارض طبيعي محيط (نظير كوهها و تپه‏ها) به پرواز درآيد.
3- نبود هواپيماي معادل در بلوك شرق براي ايجاد حملات محدود و دقيق غيراتمي. با توجه با اينكه بلوك غرب قبلاً به هواپيماي كارآمد و مشابهي نظير F111 مجهز شده بود.

تصويري از بمب افکن نيمه سنگين F-111
تصویر

شوك اصلي به بلوك شرق زماني وارد شد كه نيروي هوايي اسرائيل در اولين روز جنگ شش روزه ي سال 1967، نيروي هوايي مصر را در روي زمين تقريباً به طور كامل نابود كرد. (با توجه به اينكه در آن زمان تجيهزات نظامي مصر ساخت بلوك شرق بودند.)
به هرحال براساس آنچه گفته شد دفتر طراحي‎سوخو در شوروي‎سابق مأمور پياده‏سازي و طراحي اين هواپيما گرديد، كه ماحصل آن هواپيماي Su-24 بود كه در ناتو به Fencer (فنسر = نيزه انداز) معروف گشت. پس از هويدا شدن برخي مشخصات پروازي و قابليتهاي عملياتي اين هواپيما، نام فنسر همانند Foxbat (فكس‏بت = نام غربي Mig25) در سالهاي جنگ سرد بدل به نامي ترسناك براي غربي‏ها شد.
البته شوروي سابق به بمب‏افكن‏هاي استراتژيك اتمي مجهز بود (نظير Tu-95) ولي اين هواپيما نخستين بمب‏افكن غيراستراتژيك (بمب‏افكن تاكتيكي) بود كه بعد از جنگ جهاني دوم به خدمت آنها درآمده بود.

تصويري از بمب افکن سنگين و استراتژيک شوروي در زمان جنگ سرد: Tu-95 (خرس)
تصویر

برخي مشخصات فني
* هواپيمايي دو نفره، به طوري كه دو خلبان كنار يكديگر مي‏نشينند. داراي بال متغير و يك سكان‎عمودي (همانندهواپيمايF111 آمريكايي) داراي مدلهايي مخصوص شناسايي و عكسبرداري.
* همچنين داراي راداري جالب با قابليت تعقيب عوارض زمين كه امكان پروازي فراصوت و خودكار را در در ارتفاع پايين (به جهت ناپديد ماندن از ديد رادار دشمن) به همراه حملات خودكار فراهم مي‏آورد.

برخي امكانات فني
* كامپيوتر ديجيتال Orbita (اُربيتا)، ارتفاع‏سنج و قطب‏نماي راديويي، گيرنده‏هاي هشدار راداري SPO، گيرنده هشدار دهنده پرتاب موشك، اخلال‏گر فعال، پخش كننده Chaf و Flare (جهت انحراف موشكهاي ضد هواپيما)، واحد ارسال پارازيت و . . .
* اين هواپيما اولين هواپيماي شوروي بود كه مجهز به صندلي‏هاي پرتاب شونده از نوع 0 0 گرديد. (يعني قالبيت پرتاب صندلي خلبان در ارتفاع صفر و سرعت صفر)
* داراي صدايي بسيار سهمگين و دود سياه رنگ خروجي موتورها (به دليل استفاده از موتورهاي توربوجت).

برخي از تجهيزات و مهمات قابل حمل
توپ 23 ميليمتري، 2 فروند موشك هوا به هواي R-60، انواع دوربين‏هاي تلويزيوني و سيستم‎هاي ليزري (در مدل شناسايي)، پنج جايگاه حمل سلاح در زير بدنه، انواع بمب‏هاي سقوط آزاد، بمب‏هاي هدايت شونده ليزري بسيار دقيق، موشكهاي هوا به زمين هدايت شوندة راديويي، موشكهاي ضدرادار، موشكهاي هوا به زمين تلويزيوني، موشكهاي ضدكشتي، راكت‏هاي 23 ميلي‏متري و . . . و مخازن سوخت خارجي.

تصويري از کابين مجهز Su-24
تصویر

برخي جزئيات فني ديگر
نام: سوخو24
نوع: بمب افکن تاکتيکي بال متغير
نام ناتو: فنسر
اولين پرواز: 1970
موتور: 2 دستگاه موتور توربوجت ساخت ساترن
طول بدنه: 5 / 24 متر
طول بال در حالت کاملن باز: 3/ 17 متر
طول بال در حالت کاملن بسته: 3 / 10 متر
وزن خالص (خالي): 19000 کيلوگرم
وزن عملياتي: 36000 کيلوگرم
حداکثر وزن مجاز: 39000 کيلوگرم
ظرفيت مخزن سوخت داخلي: 11700 ليتر (9700 کيلوگرم)
حداکثر ظرفيت مخازن سوخت خارجي: 10000 ليتر
حداکثر وزن مجاز حمل مهمات: 8000 کيلوگرم
حداکثر سرعت در ارتفاع 11000 متري: 2300 کيلومتر بر ساعت
حداکثر سرعت در سطح دريا: 1400 کيلومتر بر ساعت
برد عملياتي: حداکثر بين 950 تا 1050 کيلومتر (رفت + برگشت = 1900 تا 2100 کيلومتر)

كشورهاي دارنده
روسيه (حدود500 فروند)، اكراين (220 فروند)، بلاروس، قزاقستان، آذربايجان، ليبي، سوريه، عراق(قبل از جنگ 1991) و ايران.

پرواز زيباي دو فروند سوخوي24 (متعلق به پايگاه هوايي مهرآباد)
تصویر

سوخوی24 ایران هنگام سوختگیری هوایی از تانکر 707
تصویر
آخرین ويرايش توسط 2 on Reza6662, ويرايش شده در 0.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 1790
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 6 فروردین 1385, 3:49 pm
سپاس‌های ارسالی: 8 بار
سپاس‌های دریافتی: 256 بار

آشنایی با جنگنده ضربتی دوربرد سوخو-24

پست توسط Saeid12345 »

جنگنده سوخو-24 را ميتوان خطرناکترين پرنده کنوني ايران براي حمله به اهداف زميني و دريايي قلمداد کرد که با سيستم جنگ الکترونيکي پيشرفته و پرواز در ارتفاع پست با سرعت مافوق صوت ميتواند براحتي تقريبا به هر نوع پدافند ضد هوايي نفوذ کند و ماموريت خود را انجام دهد! :-) ايران در مجموع 36 فروند سوخو-24 داشت که يک فروند آن در يک سانحه هوايي نابود شد و الان 30 الي 35 فروند از اين سوخوها عملياتي هستند و چند بار ارتقا داده شده اند تا جايي که توانايي حمله سلاحهاي مدرن ضد کشتي و ضد رادار و ... را پيدا کرده اند. :D
ميتوانم ادعا کنم که در حال حاضر تنها جنگنده نيروي هوايي که ميتواند خود را به اسرائيل برساند همين سوخو-24 است! :-(
و اما در مورد اينکه چرا ما در هيچ سوخو-24 منهدم نکرديم؟! يکي از دلايل اصلي سيستم جنگ الکترونيک پيشرفته و قدرتمند اين جنگنده است بطوريکه به محض ورود آن به مرز هوايي کشور تمام ايستگاههاي رادار زميني که در مسير پرواز آن بودند فورا خاموش ميشدند تا آسيب نبينند! دليل ديگر پرواز در ارتفاع پست و در بين عوارض طبيعي زمين است که باعث ميشود از چشم بسياري از رادارهاي حتي پيشرفته در محدود غربي کشور پنهان بماند چون غرب کشور پر از کوه و دره و ... است و پوشش راداري مناسبي در ارتفاع پست ندارد! :-? و يکي ديگر از دلايل که مربوط به دو دليل فوق است اين است که به دليل نبود ايستگاه رادار زميني و ناتواني رادار اف-14هائي که در نقش ميني آواکس پرواز ميکردند در شناسايي اهداف در ارتفاع پست و ناتواني جنگنده هاي اف-4 و اف-5 و اف-14 در درگيري با آنها به دليل سيستم جنگ الکترونيکي پيشرفته و نيز عدم شناسايي شدن به دليل پرواز در ارتفاع کم است. :D
Super Moderator
Super Moderator
پست: 949
تاریخ عضویت: دوشنبه 29 اسفند 1384, 2:31 pm
سپاس‌های ارسالی: 2396 بار
سپاس‌های دریافتی: 1355 بار

پست توسط Reza 313 »

و اما در مورد اينکه چرا ما در هيچ سوخو-24 منهدم نکرديم؟! يکي از دلايل اصلي سيستم جنگ الکترونيک پيشرفته و قدرتمند اين جنگنده است بطوريکه به محض ورود آن به مرز هوايي کشور تمام ايستگاههاي رادار زميني که در مسير پرواز آن بودند فورا خاموش ميشدند تا آسيب نبينند! دليل ديگر پرواز در ارتفاع پست و در بين عوارض طبيعي زمين است که باعث ميشود از چشم بسياري از رادارهاي حتي پيشرفته در محدود غربي کشور پنهان بماند چون غرب کشور پر از کوه و دره و ... است و پوشش راداري مناسبي در ارتفاع پست ندارد! و يکي ديگر از دلايل که مربوط به دو دليل فوق است اين است که به دليل نبود ايستگاه رادار زميني و ناتواني رادار اف-14هائي که در نقش ميني آواکس پرواز ميکردند در شناسايي اهداف در ارتفاع پست و ناتواني جنگنده هاي اف-4 و اف-5 و اف-14 در درگيري با آنها به دليل سيستم جنگ الکترونيکي پيشرفته و نيز عدم شناسايي شدن به دليل پرواز در ارتفاع کم است.


بعيد ميدونم اينطور باشه ... :eek:
عراق در سال 1988 قرارداد خريد 25 فروند سوخو 24 از نوع Fencer-D يا Su-24MK (نوع ضعيف شده Su-24M ) ر ابا شوروي سابق منعقد ساخت . تحويل اين پرنده ها هم در سالهاي 1989 و 1990 صورت گرفت ، در حاليكه جنگ ايران و عراق در تابستان سال 67 يعني چندماه مانده به پايان سال 1988 به اتمام رسيده بود ، پس حضور اين شمشيربازها در فضاي ايران و در طول جنگ بسيار بعيد به نظر ميرسد :-o

اما مساله خاموش كردن رادار ها در زمان ورود اين پرنده ها (البته اگر واقعا در جنگ حضور داشته بودند ) مربوط به «سيستم جنگ الكترونيك پيشرفته و قدرتمند » اين هواپيما نيست ، بلكه بيشتر به خاطر توانايي اين هواپيما در حمل موشكهاي ضدرادار Kh-28 ، Kh-58 و Kh-31P مي باشد كه تا جايي كه من اطلاع دارم عراق فاقد اينگونه موشكها بود... :-(

اما در زمينه موشكهاي راداري حاضر در نيروي هوايي عراق مي بايست به موشكهاي فرانسوي ARMAT اشاره كرد كه در سال 1983 و به تعداد 450 تير سفارش داده شدند و كار تحويل آنها نيز قرار بود بين سالهاي 1986 تا 1990 صورت بگيرد ، هواپيماهاي Mirage F-1E قادر به حمل و شليك اين موشكها بودند .... :D
آخرین ويرايش توسط 1 on Reza 313, ويرايش شده در 0.
...آن ها که بر فراز آسمان درس پرواز آموخته بودند ، دیگر زیستن بر خاک زمین میسرشان نبود و جنگ بهانه ای بود تا مشق نیمه کاره ی آسمانی بودنشان را کامل کنند .... تصویر 
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 1790
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 6 فروردین 1385, 3:49 pm
سپاس‌های ارسالی: 8 بار
سپاس‌های دریافتی: 256 بار

پست توسط Saeid12345 »

دوست من قضيه همانطوري بود که گفتم و حتي ميتواني از پرسنل سايتهاي راداري غرب کشور در اين باره سوال کني؟
معلوم است که شما هنوز اطلاعي از سيستم جنگ الکترونيک جنگنده سوخو-24 نداريد؟
جنگنده سوخو-24 يک رادار مخصوص در زير بدنه دارد که وظيفه آن فقط از کار انداختن رادارهاي دشمن در ميدان جنگ است و فرقي نميکند که رادار دشمن قديمي باشد يا پيشرفته!
شما بهتر است در مورد پروازهاي اين جنگنده در اواخر جنگ مطالعات بيشتري کنيد تا به ناتواني نيروي هوايي در حتي رهگيري آن پي ببريد!
:-)
Super Moderator
Super Moderator
پست: 949
تاریخ عضویت: دوشنبه 29 اسفند 1384, 2:31 pm
سپاس‌های ارسالی: 2396 بار
سپاس‌های دریافتی: 1355 بار

پست توسط Reza 313 »

معلوم است که شما هنوز اطلاعي از سيستم جنگ الکترونيک جنگنده سوخو-24 نداريد؟
جنگنده سوخو-24 يک رادار مخصوص در زير بدنه دارد که وظيفه آن فقط از کار انداختن رادارهاي دشمن در ميدان جنگ است و فرقي نميکند که رادار دشمن قديمي باشد يا پيشرفته!

امكانات جنگ الكترونيك اين جنگنده هر چقدر هم كه موثر و قوي باشد باعث از كارافتادن كامل يك سايت رادار نخواهد شد ، تنها ممكن است كه در كاركرد رادار اختلالاتي ايجاد كند ، پس نيازي به خاموش كردن رادار ها نبوده است :-o ، موقعي نياز به خاموش كردن رادارها هست كه موشكهاي ضد تشعشع وارد صحنه شوند .... :-o

شما بهتر است در مورد پروازهاي اين جنگنده در اواخر جنگ مطالعات بيشتري کنيد تا به ناتواني نيروي هوايي در حتي رهگيري آن پي ببريد!

من در حضور اين جنگنده در جنگ ترديد دارم ... :-( همانطور كه گفتم قرارداد اين جنگنده ها در سال آخر جنگ بسته شده بود و كار تحويل جنگنده ها نيز از سال 1989 شروع شده بود ...
در ضمن حتي اگر باور كنيم كه اين پرنده در جنگ نيز شركت داشته ، بايد قبول كنيم كه اين جنگنده در همه مواقع نميتوانسته كه در مناطق كوهستاني پرواز كند و بالاخره به نقطه مسطحي هم ميرسيده ، پس اين استدلال كه پرواز در ارتفاع پايين و در مناطق كوهستاني باعث عدم رهگيري اين شمشيربازها ميشده چندان معقول نيست ، مضاف بر اينكه رهگيري جنگنده تنبل و كم تحركي مثل سوخو24 كه حداكثر سرعتش 1.1 ماخ و بيشترين سقف پروازيش 36000 پا هست چندان كار سختي نبايد باشد :-o

این جنگنده با داشتن سیستم مدرن جنگ الکترونیک و همچنین رادار روزن ساختگی خود در ارتفاعات پست توانایی نابودی انواع سایتهای پدافند هوایی و راداری را البته با موشکهای ضد رادار خود دارد.


درست ميفرماييد ، اما تا جايي كه بنده اطلاع دارم هيچ موشك ضد راداري كه توسط اين جنگنده قابل حمل باشد در دسترس عراق نبود ...
...آن ها که بر فراز آسمان درس پرواز آموخته بودند ، دیگر زیستن بر خاک زمین میسرشان نبود و جنگ بهانه ای بود تا مشق نیمه کاره ی آسمانی بودنشان را کامل کنند .... تصویر 
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 1790
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 6 فروردین 1385, 3:49 pm
سپاس‌های ارسالی: 8 بار
سپاس‌های دریافتی: 256 بار

پست توسط Saeid12345 »

masiha85,
بله گفته شما صحيح است و من با آن موافقم. :D

Reza 313,
دوست من وقتي ميگم شما از تواناييهاي جنگ الکترونيکي جنگنده سوخو-24 اطلاع کمي داريد دليلش اين هست که هنوز از وقايع رخ داده در اواخر جنگ و بعد از جنگ خبر نداريد. :-) در اواخر جنگ چند سايت راداري غرب کشور توسط رادار اين جنگنده به اصطلاح هک شدند و بعد از جنگ هم در جريان يک تمرين جنگي کل سايت رادار اصفهان توسط يک فروند سوخو-24 براي ساعتها از کار افتاد! :-( خبرهايي هم از پرواز اين جنگنده در خليج فارس براي پخش پارازيت و ... عليه کشتيهاي آمريکايي و ... رسيده است که هنوز تاييد نشده! :?
در مورد چالاکي اين جنگنده بايد گفت که سريعا ميتواند با اقدامات متقابل الکترونيکي موشکهاي دشمن را گمراه کند و با صعود به ارتفاعات به سرعت 2.4 ماخ برسد. :D

iranian_marine,
بله من چنين خبرهايي مبني بر خاموش کردن فوري رادارهاي غرب کشور به محض ورود جنگنده سوخو-24 به آسمان کشور شنيده ام؟! :-(
Super Moderator
Super Moderator
پست: 949
تاریخ عضویت: دوشنبه 29 اسفند 1384, 2:31 pm
سپاس‌های ارسالی: 2396 بار
سپاس‌های دریافتی: 1355 بار

پست توسط Reza 313 »

دوست من وقتي ميگم شما از تواناييهاي جنگ الکترونيکي جنگنده سوخو-24 اطلاع کمي داريد دليلش اين هست که هنوز از وقايع رخ داده در اواخر جنگ و بعد از جنگ خبر نداريد. در اواخر جنگ چند سايت راداري غرب کشور توسط رادار اين جنگنده به اصطلاح هک شدند


نظر و عقيده شما محترم هست ، اما من هنوز هم در حضور اين جنگنده در جنگ ترديد دارم :-o ، فكر ميكنم وقتشه تا يكي از كاربران آگاهتر از من و شما مثل «فريبرز» عزيز وارد بحث بشند ... :D
در ضمن شما كه از تواناييهاي جنگ الكترونيكي اين پرنده خيلي مطلع هستيد لطفا به جاي چنين كلي گوييهايي مقداري توضيح در مورد نحوه كاركرد اين سيستم بدهيد... :D

در ضمن اگر اينطوري كه شما ميگيد باشه كه ما بهترين هواپيماي SEAD دنيا رو داريم :eek: EA-18G سگ كيه ؟ :grin:

در مورد چالاکي اين جنگنده بايد گفت که سريعا ميتواند با اقدامات متقابل الکترونيکي موشکهاي دشمن را گمراه کند و با صعود به ارتفاعات به سرعت 2.4 ماخ برسد

بنده در جايي نشنيدم سرعت سوخو24 حدود 1.1 ماخ باشد
درست است که کمي تنبل و غير چابک است اما داراي سرعتي برابر 2.35 ماخ و سقف پرواز خدمتي 57400 پا دارد که براي يک جنگنده ضربتي بسيار ايده ال ميباشد.


سرعت اين پرنده بيشتر از 1.5 ماخ نيست و نخواهد هم بود...
به چند تا سايت توجه كنيد:

Maximum speed: Mach 1.1, 1,340 km/h at sea level; 1,550 km/h at high altitude (830 mph / 960 mph)
اين از ويكي پديا بود ، اما چون شما ويكي پديا رو غيرعلمي ميدونيد :-) چند جاي ديگه هم هست :

Speed: Mach 1.35 (1,441 mph / 2320 km/h) -- Su-24M
[External Link Removed for Guests]

The Su-24M has a maximum speed of 1,550km per hour
[External Link Removed for Guests]
...آن ها که بر فراز آسمان درس پرواز آموخته بودند ، دیگر زیستن بر خاک زمین میسرشان نبود و جنگ بهانه ای بود تا مشق نیمه کاره ی آسمانی بودنشان را کامل کنند .... تصویر 
Super Moderator
Super Moderator
پست: 949
تاریخ عضویت: دوشنبه 29 اسفند 1384, 2:31 pm
سپاس‌های ارسالی: 2396 بار
سپاس‌های دریافتی: 1355 بار

پست توسط Reza 313 »

مدل SU-24 MP که معروف به فنسر F است يکي از بهترين جنگنده هاي جنگ الکترونيک عرضه شده در جهان مي باشد که واقعآ به يک کابوس براي پدافند هوايي و جنگنده هاي دشمن تبديل شده است


فكر ميكنم بحث ما بر سر Su-24MK كه همان مدل دانگريد شده Su-24M هست ، بود نه بر سر Su-24MP ... :-o

توجه شود که نصب يک دستگاه از اين موتور بر روي SU-22 باعث رسيدن سرعت اين جنگنده به عدد 2.1 ماخ شد حال چطور است که SU-24 با دارا بودن دو دستگاه موتور تقويت شده از همين مدل سرعتي حدود 1.5 ماخ دارد اين غير منطقي است


فاكتورهاي ديگري نيز هستند كه بايد در نظر بگيريد
جنگنده سوخو 22 در ازاي داشتن يك موتور AL-21داراي وزن خالي 23000 پوند ، وزن پر 36000 پوند و حداكثر وزن برخاست 42000 پوند هست در حاليكه جنگنده سوخو 24 با داشتن دو موتور داراي وزن خالي 49000 پوند ، وزن پر 79000 پوند و حداكثر وزن برخاست 87000 پوند هست . خودتان حساب كنيد ببينيد اوضاع از چه قرار خواهد بود ...

فقط قدرت موتور نيست كه سرعت جنگنده را تعيين ميكنه ، عوامل ديگري چون وزن ، شكل آيروديناميكي هواپيما ، ميزان تسليحات و تانكهاي سوخت (كه پسا ايجاد مي كنند و باعث كاهش سرعت و مصرف بيشتر سوخت مي شوند) و ... نيز در اين امر دخالت دارند ...
...آن ها که بر فراز آسمان درس پرواز آموخته بودند ، دیگر زیستن بر خاک زمین میسرشان نبود و جنگ بهانه ای بود تا مشق نیمه کاره ی آسمانی بودنشان را کامل کنند .... تصویر 
Super Moderator
Super Moderator
پست: 949
تاریخ عضویت: دوشنبه 29 اسفند 1384, 2:31 pm
سپاس‌های ارسالی: 2396 بار
سپاس‌های دریافتی: 1355 بار

پست توسط Reza 313 »

من هم با شما موافقم ولي در حال حاضر عملآ جنگندهاي به نام F-111 در هيچ نيروي هوايي خدمت نمي کند


با اينكه تصميم گرفتم ديگه به اين بحث ادامه ندم ، اما به اين مطلب جواب ميدم:
فعلا نيروي هوايي استراليا كاربر 24 فروند F-111C و 15 فروند F-111G مي باشد و اين پرنده ها قرار است كه حداقل تا سال 2015 در خدمت باقي بمانند .
...آن ها که بر فراز آسمان درس پرواز آموخته بودند ، دیگر زیستن بر خاک زمین میسرشان نبود و جنگ بهانه ای بود تا مشق نیمه کاره ی آسمانی بودنشان را کامل کنند .... تصویر 
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

Su-24M

پست توسط Reza6662 »

من هم در مورد اينکه عراق در سال 1988 داراي سوخوي24 عملياتي بود شک دارم. تا اونجايي که من مي دونم
سوخو24 هاي عراقي بين سالهاي 1988 (بعد از اتمام جنگ) تا 1990 (قبل از اشغال کويت) به عراق تحويل داده
شده اند.
در مورد مصاحبه آقاي امير بازرگان که در ماهنامهء صنایع هوایی به چاپ رسیده، غلط های فاحشی وجود داره
که یا به علت حروف چینی ضعیف و یا به علت . . . درج شدن. از جمله نام بردن از سوخوی19 یا نصب موشک
R-37 بر روی F-14 (که منظور R-73 بوده)

اما در مورد سرعت پرواز سوخوي24، اين جنگنده در ارتفاعات پائين حداکثر به سرعت 1.1 ماخ و در
ارتفاعات بالا (36 هزارفوت) حداکثر به سرعت 1550 کيلومتر بر ساعت مي رسه که هيچکدام رقم قابل توجه و
شايسته اي براي يک بمب افکن تاکتيکي محسوب نميشن.
اگر دوستان پرواز این بمب افکن رو از نزدیک مشاهده کرده باشن، متوجه سنگین بودن و کم تحرکی شدید
این هواپیما نسبت به جنگنده های مشابهی مثل F-4 Phantom میشن. دود سیاه غلیظ و همچنین صدای
موتورهای وحشتناک و گوش خراش از جمله مزایای این بمب افکن دههء 1970 محسوب میشن!

اما سوخوي24 يک قابليت جالب نسبت به زمان طراحي خودش داره و اون رادار مخصوص پرواز در ارتفاع پست يا
در اصطلاح Terrain-Following Radar هستش که به اين بمب افکن تنبل، امکان سوء استفاده و مخفي شدن در
پناه عوارض طبيعي زمين بدون برخورد به اونها رو مي بخشه.

[External Link Removed for Guests]

امکانات جنگ الکترونيک مدل P و M ناشناخته و مبهم هستن و روسها هيچگاه مطالب روشني از اين سيستم ها
در اختيار رسانه ها قرار ندادن. اما با توجه به زمان ساخت اين بمب افکن و همچنين شناختي که اغلب کارشناسان
از ناتواني مفرط روسها در زمينهء الکترونيک دارن، نبايد چندان به امکانات الکترونيک و ضدالکترونيک اين بمب افکن
اعتماد کرد. از نظر امکانات جنگ الکترونيک و همچنين توانايي شليک موشهاي ضدرادار موسوم به Anti Radiation
سوخوي24 در رديف F-4F Wild Weasel قرار مي گيره و از نظر اينکه يک بمب افکن مجهز به سيستم پرواز پست
هستش، سوخوي24 قابل قياس با Panavia Tornado مي تونه باشه.
اما F-111 از نظر قابليت حمل بمب، در يک کلاس بالاتر هست و شايد F-111 رو بشه به عنوان يک بمب افکن
استراتژيک نام برد.
عراقي ها براي هدف قرار دادن سايت هاي رادار ايران از Mirage F-1 با موشکهاي آرمات استفاده مي کردن که اين
موضوع عينن در کتابي که توسط سپاه پاسداران به چاپ رسيده نقل شده. اما به جز اين من جايي خوندم که برخي
سوخو22 هاي عراقي نيز به موشکهاي ضدرادار ويژه اي مجهز شده بودن که نام اين موشکها اکنون به خاطرم نيست.

عمده موشکهاي ضدرادار سوخوي24 در مدل M عبارتند از :
Kh-31P يا AS-17 Krypton با برد 180 کيلومتر
Kh-59 يا AS-13 Kingbolt با برد 90 کيلومتر

[External Link Removed for Guests]

در کنار انواع موشکهاي هدايت ليزري و هدايت تلويزيوني بسيار دقيق.


اما سوخو24 های ایران بنا بر ادله ای در پایگاهی در مسکو (شاید کوبنیکا) در حال
ارتقاء سیستم های الکترونیک و پایلونهای حمل سلاح هستن که باز هم بنا بر
شنیده ها (شرمنده منبع یادم نیست) قابلیت حمل موشکهای R-73 و همچنین
موشکهای ضدرادار به اونها اضافه شده.
عدم حضور سوخو24 های ایران در مانور پیامیر (1 یا 2 ؟) به همین دلیل بوده.

[External Link Removed for Guests]

با تشکر :)
Super Moderator
Super Moderator
پست: 949
تاریخ عضویت: دوشنبه 29 اسفند 1384, 2:31 pm
سپاس‌های ارسالی: 2396 بار
سپاس‌های دریافتی: 1355 بار

پست توسط Reza 313 »

Reza6662 ممنون از توضيحاتتون :smile:
اما يك نكته كوچولو ... :o
همچنين توانايي شليک موشهاي ضدرادار موسوم به Anti Radiation سوخوي24 در رديف F-4F Wild Weasel قرار مي گيره

نمونه جنگ الكترونيك F-4 با كد F-4G شناخته ميشه نه F-4F ...... :D
F-4F به فانتومهايي اطلاق ميشد كه براي نيروي هوايي آلمان (لوفت وافه) ساخته شده بودند و حسابي دانگريد شده بودند ، مثلا توانايي شليك موشك هدايت راداري اسپارو را نداشتند و نمي توانستند به سوختگيري هوايي بپردازند ... :shock:

دوست عزيز REZA313 تا آنجايي که من ميدانم استراليا تمام F-111 هاي خود را بدليل هزينه هاي زياد غير عملياتي نمود و آنها را با FA-18 جايگزين کرد

اصلا اينطور نيست ، اين پرنده ها قرار است تا زمان ورود به خدمت اف 35 ، در نيروي هوايي استراليا باقي بمانند . در ضمن اف 18 هاي موجود در نيروي هوايي استراليا از انواع Aو B هستند كه بيش از 25 سال هست كه وارد اين نيرو شده اند و به هيچ وجه جايگزين اف 111 نشده اند و نخواهند شد... :-o
...آن ها که بر فراز آسمان درس پرواز آموخته بودند ، دیگر زیستن بر خاک زمین میسرشان نبود و جنگ بهانه ای بود تا مشق نیمه کاره ی آسمانی بودنشان را کامل کنند .... تصویر 
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 1189
تاریخ عضویت: دوشنبه 1 خرداد 1385, 2:58 am
سپاس‌های ارسالی: 16928 بار
سپاس‌های دریافتی: 4258 بار

پست توسط Fariborz »

Reza 313 عزيز در مورد تصوير اول حدست کاملأ درست بود . تصوير اول مربوط به نيروی هوايی الجزاير است که تصاوير کامل رو در سايت زير( قسمت Galeries ) ميتوانی مشاهده کنی . :-)

[External Link Removed for Guests]

اما تصوير دوم مربوط به نهاجا ( پايگاه يکم شکاری ) است . اين تصوير در سايت ايرنا به مناسبت روز ارتش درج شده بود که ماهها قبل من شخصأ در تاپيگ تصاوير سوخو ـ ۲۴ در بخش گالری هوايی قرار دادم .در مورد پوشش گياهی غير متعارف در تصوير , عکسی از پايگاه يکم شکاری مهرآباد قرار ميدهم تا مقايسه ای انجام داد . با سپاس . :D


[External Link Removed for Guests]
آخرین ويرايش توسط 2 on Fariborz, ويرايش شده در 0.
ارسال پست

بازگشت به “هواپيماهاي نظامي”