آشنایی با جنگنده چند منظوره اف-4

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

آشنایی با جنگنده چند منظوره اف-4

پست توسط Reza6662 »

[FONT=Microsoft Sans Serif]F-4 Phantom II جنگنده ای در پایان  
چندین سال پیش (1970) زمانی که ویکتور بلنکو (خلبان شوروی سابق که بعدها به ایالات متحده پناهنده شد) با جنگده ی میگ25 خود توانست خط دفاع هوایی ژاپن را غافلگیر کند و از چنگ فانتوم های نیروی هوایی ژاپن بگریزد، زنگهای خطر در غرب به صدا درآمد. می توان گفت این نوعی پایان بر دوره ی طلایی معروف ترین جنگنده ی غرب طی دهه ی 60 و 70 میلادی بود. البته ناگفته نماند که سیستم اعلام خطر و بخش رادار ژاپن نیز عامل تاخیر در پرواز فانتومها بود؛ چرا که میگ25 می توانست در سطحی پرواز کند که از دید رادار پوشیده بماند، همچنین سرعت جنگنده ی میگ25 روسی به مراتب بیش از مدل آمریکایی بود (سرعتی حدود 3 ماخ یا 3300 کیلومتر بر ساعت).
میگ25 ؛ یکی از بهترین شکاری رهگیری های دهه ی 1970
تصویر
به این ترتیب رفته رفته عصر طلایی فانتوم به اواخر دوران خویش نزدیک شد. فانتوم طی دوره ی خدمت خود، ارزش عملیاتی و رزمی خویش را بارها به اثبات رساند. برتری مطلق هوایی ایالات متحده در ویتنام (در برابر میگهای 19 و 21 ویتنام شمالی) و افسانه ی شکست ناپذیری نیروی هوایی اسرائیل طی جنگ سال شش روزه ی 1967، برتری مطلق نیروی هوایی ایران در جنگ با رژیم صدام در اوایل جنگ با عراق و . . . همه ناشی از وجود این جنگنده ی ممتاز (در زمان خود) در صحنه ی نبرد بود. هواپیمای مزبور طی دوره ی خدمت، دارای بالاترین ارقام فروش چه توسط خود آمریکا و چه توسط متحدانش بوده است؛ به طوری که حدود 3000 فروند آن تحویل نیروهای هوایی و دریایی ایالات متحده شده و حدود 2000 فروند دیگر نیز به ممالک هم پیمان آمریکا تحویل داده شده است. کشور ما نیز در زمان حکومت گذشته، یکی از خریداران اصلی فانتوم بود و اکنون نیز هواپیمای اصلی کشورمان محسوب می شود. بنابه اظهار نظر کارشناسان، بین سالهای 1347 تا 1357 تعداد 270 فروند فانتوم در مدلهای D و E و شناسایی (RF-4E) به ایران تحویل داده شد. عمده ی فانتوم های کشورمان در پایگاههای هوایی نوژه ی همدان، بندرعباس، چابهار و بوشهر مستقر هستند.
تصویر

فانتوم: جنگنده ی شگفت انگیز 40 سال اخیر
در صنعت هواپیمایی کشوری، ملاک سنجش و قضاوت راجع به یک هواپیما، میزان فروش بالای آن در بازارهای جهانی قرار می دهند و طبق این اصل به داوری می نشینند. با توجه به این امر می توان گفت مثلن هواپیمای ایرباس Boeing727 با تولید بیش از 1500 فروند و سسنا 150 با فروشی بالغ بر 23000 فروند، هواپیماهای بسیار موفقی هستند. اما در دنیای صنایع نظامی، چنین موضوعی نمی تواند اهمیت چندانی داشته باشد، بلکه عوامل دیگری در این موضوع (میزان موفقیت) دخالت دارند. به عنوان مثال برای ارزیابی یک بمب افکن، میزان ظرفیت حمل بمب ملاک قرار می گیرد و زمانی دیگر قابلیت دستیابی آن به هدف و وضعیت تهاجمی بمب افکن است که اهمیت پیدا می کند. یا بعضی اوقات مشاهده می گردد که ملاک سنجش ارزش یا هواپیمای جنگنده را در تعدادی که در یک نبرد سرنگون می شوند، قرار می دهند. عوامل بسیاری مخصوصن حین نبرد در وضعیت یک هواپیما موثرند که به عنوان مثال موقعیت تاکتیکی صحنه ی نبرد و یا چگونگی تربیت پرسنل خلبان می توانند تاثیر به سزایی در نتیجه ی امر داشته باشند.
اما از همه ی اینها گذشته وقتی یک جنگنده 15 رکورد جهانی را کسب می کند و در زمانی که دنیای تکنولوژی پیشرفت سرسام آوری دارد، قادر به ادامه ی تولید به مدت بیش از 20 سال باشد و با تولید 70 فروند درماه طی دوران صلح، 5/2 میلیون ساعت پرواز رزمی و سرانجام در حالی که نه هزارمین فروند آن تحویل مشتریان آن می شود باید گفت این هواپیما با هر استانداردی موفق است.
سرگذشت فانتوم از نیم قرن قبل شروع می شود: زمانی که کمپانی معظم مک دانل داگلاس (MD) در سال 1953 وارد میدان رقابت شرکتهای هواپیمایی جهت ساختن یک جنگنده ی مافوق صوت برای نیروی دریایی ایالات متحده گردید؛ ولی این فرصت را در مقابل هواپیمای کروسیر CF-8U از دست داد. شکست در این رقابت برای شرکت MD نوعی عقب گرد بود، مخصوصن آنکه نخستین طرح در مورد هواپیمای جت را برای نیروی دریایی، همین کمپانی داده بود که مربوط به فانتوم بود.

پروژه ی F3H-G
با ابن حال شرکت MD با چنین سابقه ای که گفته شد، تصمیم به ادامه و تکمیل طرح شکست خورده و تولید هواپیماهای مخصوص پرواز از عرشه ی ناوهای هواپیمابر گرفت و این می بایست با توجه به نیازهای آینده در این شاخه ی صنعت انجام می پذیرفت. برای کسب اطلاعات بیشتر و دقیق تر این شرکت تصمیم گرفت با پرسنل ناوبری و فرماندهان نیروی دریایی مصاحبه انجام دهد. تعداد زیادی طرح مورد ارزیابی قرار گرفت و در سال 1954 یک نمونه ی کامل از هواپیمای طراحی شده به نام F3H-G ساخته شد و به نیروی دریایی ارائه گردید که به شدت مورد توجه قرار گرفت و بنابراین دستور ساخت دو فروند نمونه ی اولیه از سوی نیروی دریایی به شرکت MD داده شد. این طرح، هواپیمایی بود تک سرنشین و مجهز به 4 قبضه مسلسل 20 میلیمتری و دارای جایگاه حمل 11 بمب و یا موشک. نیروی محرکه ی آن توسط 2 موتور از نوع J-65 تامین می گردید و این جنگنده را به راحتی به سرعت 5/1 ماخ می رساند.
F-3H
تصویر
هنگامی که تقاضای نیروی دریایی برای ساخت این هواپیما در آوریل 1955 جنبه ی قطعی گرفت، این هواپیما به عنوان جنگنده ی تدافعی سریع مورد توجه و استفاده ی ناوهای هواپیمابر قرار گرفت که قادر به پرواز از عرشه ی نام هواپیمابر و بردی رزمی تا حدود 500 کیلومتر بود. بعدها نیروی دریایی اعلام کرد که این هواپیما باید مجهز به موشکهای هوا به هوا گردد و جای مسلسلها را بگیرد. برای تحقق این امر، یک تجدیدنظر کلی در طراحی هواپیما لازم بود. یکی از تغییرات اساسی، استقرار 4 جایگاه موشک اسپارو به جای مسلسلها بود و به همراه آن ایجاد سیستم کنترل آتش (رادار کنترلگر موشک اسپارو به جهت نیمه فعال بودن این موشک)، تعویض موتورهای قبلی با نمونه های بهتر و قوی تر J-79 (ساخت جنرال الکتریک) که هواپیما را قادر می ساخت به راحتی بیش از 2 ماخ سرعت بگیرد. پس از این تجدیدنظرها، نیروی دریایی درخواست طرح هواپیمایی دوسرنشینه را نمود. (در هواپیماهای دوسرنشینه، خلبان قدرت و تسلط بیشتری بر پرواز می یابد و نفر دوم مامور استفاده از تسلیحات جنگی روی هواپیما می شود) طرح جدید هواپیمایی شد به نام F4-H1.

پیشرفت و تکامل
در طی تکامل و پیشرفت مراحل آن تغییرات زیادی برای بهبود وضعیت اجرایی و قابلیت عملیاتی جنگنده در نظر گرفته شد. این تغییرات شامل راداری با صفحه ی بزرگتر بود که قدرت دید خلبان را افزایش می داد. نحوه ی پرتاب موشکها نیز از حالت ریلی به نوع پرتابی تغییر یافت. هواپیمای مزبور کم کم شروع به نمایاندن خود به عنوان یک جنگنده ی جالب توجه و برجسته نمود.

صفحه LCD و رادار اف4
تصویر
تصویر

نمونه ی اولیه ی هواپیما با نام XF-H1 اولین پرواز خود را در 27 می 1958 انجام داد. هواپیمایی که برای سرعت حداکثر 2 ماخ طراحی شده بود، اینک با نام فانتوم2، به راحتی به سرعت 6/2 ماخ دست یافت! پس از تکمیل آزمایشات اولیه، فانتوم بار دیگر در مقابل هواپیمای تک سرنشین F-8U3 کروسیر قرار گرفت. این بار کمپانی MD پیروز مناقصه شد و فانتوم به عنوان هواپیمای استاندارد نیروی دریایی ایالات متحده انتخاب گردید.
در دسامبر 1958 قرارداد ساخت 23 فروند نمونه ی اولیه به MD داده شد. طی آزمایشات تکمیلی تغییرات دیگری نیز داده شد که این تغییرات شامل جایگزینی موتورهای نیرومندتر می گردید. دو قسمت دیگر نیز در زیر بال هواپیما تعبیه گردید که این جنگنده را قادر به حمل 2 موشک اضافی اسپارو و یا چهار موشک کوتاهبرد سایدوایندر می ساخت. همچنین در آزمایشات مشخص شد که فانتوم به علت استفاده از موتورهای بسیار نیرومند J-79 و بدنه ی مستحکم، قادر به حمل 22 بمب 500 پوندی نیز می باشد!

کسب رکوردهای جهانی
به دنبال سفارش 23 فروند مدل اولیه، دستور ساخت 47 فروند هواپیمای اصلاح شده برای نیروی دریایی داده شد؛ البته با طراحی مجدد نام آن به F-4A تغییر یافت. F4-A مجهز به موتور J79-2A می توانست به رکوردهای جهانی دست پیدا کند. در ششم دسامبر 1959 نمونه ی پیشرفته تر سری A یعنی F-4B توانست رکورد سقف پرواز به اندازه 98556 فوت (حدود 30039 متر) و در زمینه سرعت نیز در 22 نوامبر 1961 به سرعت 48/1606 مایل بر ساعت = 720 متر بر ثانیه = 2600 کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند.
حال پس از نیروی دریایی، نوبت نیروی هوایی بود که سفارش فانتومی با قابلیت پرواز در ارتفاع بالاتر و در هر شرایط آب و هوایی و قدرت حمل انواع جنگ افزار (بمب – موشک هدایت شونده هوا به زمین و موشک هوا به هوا) با قابلیت انعطاف زیاد و تامین ایمنی سرنشینان داد.
سرانجام در مارس 1962 فانتوم2 نخستین جنگنده ی نیروی دریایی بود که توانست در نیروی هوایی نیز به عنوان هواپیمای اصلی وارد خدمت گردد.

فانتوم های انگلیسی
هنگامی که به سال 1964 نیروی دریایی انگلیس تصمیم به جایگزینی هواپیماهای قدیمی هاوکر P1154 با فانتوم گرفت، قرار بر این گذاشت که موتورهای ساخت رولزرویس بر روی این فانتوم ها قرار گیرد.

P1154
تصویر

آن زمان پیش بینی می شد که جایگزینی موتورهای مزبور، دارای ثمرات زیادی خواهد بود. موتورهای (به ظاهر) نیرومندتر انگلیسی می توانستند سرعت و شتاب این جنگنده را افزایش دهند و از این گذشته فانتوم را قادر می ساختند که 20 درصد قابلیت اوج گیریش را از عرشه ی ناوهای هواپیمابر انگلیسی افزایش دهد. ولی این فقط فرضیه بود و موتورهای انگلیسی ساخت رولزرویس هیچگاه به طور کامل با فانتوم منطبق نشدند و به هیچ وجه با موتور قدرتمند J-79 نتوانستند رقابت کنند. جنگنده های تولید شده با این موتورها، کندترین (حداکثر 2100 کیلومتر بر ساعت) و دارای کمترین سقف پرواز (حداکثر 50000 فوت) و کمترین شعاع عملیاتی رزمی (به علت مصرف بیشتر سوخت) از آب درآمدند ضمن آنکه بسیار گران تر از مدل آمریکایی نیز تمام می شدند!

تسلیحات فانتوم
از ابتدای طرح تولید فانتوم، جنگ افزارهای تعیین شده برای آن، پیوسته در حال پیشرفت بودند. از جمله حمل 4 موشک فالکون، 4 موشک هوا به هوای نیمه فعال راداری از نوع اسپارو، 4 موشک حرارت یاب سایدوایندر، دو موشک بالپوپ و یا حتا موشک ضدکشتی بسیار دقیق هارپون، 22 بمب 500 پوندی، بمب های هدایت شونده ی بسیار دقیق لیزری، موشک هوا به سطح هدایت شونده ی ماوریک و . . . خلاصه 16000 پوند از انواع مهمات جنگی در 7 محل استقرار زیر بالها و بدنه.
تصویر

یک فروند فانتوم مجهز به موشکهای ماوریک و اسپارو
تصویر
تصویر
همچنین در جنگ ویتنام داشتن مسلسل بر روی هواپیما به اثبات رسید (زیرا در فواصل بسیار نزدیک، سامانه ی حرارت یاب موشک قادر به قفل بر روی هدف نمی شد و موشک خطا می رفت و به هواپیمای دشمن اصابت نمی کرد) به همین منظور از مسلسل بسیار قوی ولکان M-61 استفاده گردید و در سال 1967 بر روی F-4E سوار شد.

فانتوم در جنگ ویتنام
از 15 آگوست 1964 تا 30 آوریل 1975 (یعنی 4 هزار و 11 شب و روز) طی ده سال جنگ شبانه روزی در ویتنام، فانتوم نقشی بازدارنده در مقابل حملات ویت کنگ های کمونیست بازی کرد و وظیفه ی خود را به خوبی انجام داد. حمایت از عملیات نیروهای زمینی ایالات متحده و ارتش ویتنام جنوبی، ایجاد برتری هوایی و شکار میگهای ویتنام شمالی و . . . از این جمله بودند. برای نمونه می توان به ماموریتهای بسیار موفق فانتوم های نیروی دریایی ایالات متحده در جریان عملیات قطار آزادی (6 آوریل 1972 تا 7 می 1972) و عملیات لینه باکر (8 می 1972 تا 23 اکتبر 1972) اشاره کرد.

جنگ ویتنام
تصویر

به غیر از عملیات رزمی معمول فانتوم ها در ویتنام، عملیات مهم دیگری توسط مدل RF-4C برای شناسایی وضعیت دشمن و جابه جایی نیروهای دشمن در شب صورت می گرفت. وظیفه ی فانتوم های مزبور، حمل و پرتاب دستگاههای حساس صوتی در مناطق جنگلی و بیشه زارهای انبوه ویتنام بود. این وسایل پس از پرتاب، توسط چترهای کوچکی به زمین فرود می آمدند. دستگاههای فوق مجهز به میکروفونهای بسیار حساس و باتری های قوی با طول عمر بالا بودند. این دستگاهها می توانستند انواع ارتعاشات، اعم از حرکت ادوات یا صدای پای انسانها را دریافت کنند و امواج دریافتی را به صورت سیگنال هایی به هواپیمای رله (هواپیمایی مانند E-2) منتقل می کردند. برخی اوقات اطلاعات (مربوط به منطقه ای که باید این ادوات حساس از هواپیما به بیرون پرتاب می شد) از قبل به کامپیوتر فانتوم منتقل می شد و این وسایل حساس خود به خود در جایی که می بایست قرار گیرند از هواپیما پرتاب می شدند. بدین ترتیب نقل و انتقالات شبانه ی ویت کنگها در اختیار مقامات نیروی هوایی قرار می گرفت و روز بعد فانتوم های ناو هواپیمابر میدوی و ناو یو اس اس کورال سی، بمباران سنگین مناطق تجمع کمونیست ها را انجام می دادند.
بنابر آمار موجود تعداد 197 فروند هواپیمای میگ 17، 19 و 21 ویتنام شمالی طی نبردهای هوایی بین سالهای 1965 تا 1975 توسط فانتوم های آمریکایی (اکثرن F-4B) سرنگون گشتند در حالی که تلفات فانتوم ها بسیار ناچیز بود و عمده ی آن نیز به وسیله ی آتشبارهای زمینی ویت کنگها اتفاق افتاده بود.

فانتوم در خاورمیانه (نبردی بی پایان)
به غیر از جنگ ویتنام، فانتوم حضور چشمگیری در نبردهای خاورمیانه داشت.

جنگ 6 روزه ی 1967
طی جنگ شش روزه ی ژوئن 1967 اعراب با اسرائیل، فانتوم های اسراییلی عملیات تخریب دقیق اهداف را به مورد اجرا گذاشتند. در واقع باید گفت پیروزی در جنگ با همان ضربات روز نخست به نیروی هوایی اعراب مشخص شده بود. در 4 روز اول، اعراب 415 فروند جنگنده از دست دادند و در واقع نیروی هوایی اعراب در همان روز اول نبرد از میدان به در شد. در مقابل از اسراییل تنها 15 فروند جنگنده ساقط گدید که از این تعداد فقط 4 فروند فانتوم بودند. که البته این جنگنده ها نه در نبرد هوایی، بلکه به وسیله پدافند زمینی سرنگون گشتند. فانتوم های اسرائیلی با پرواز در ارتفاع چند ده متری همزمان به پایگاههای هوایی اردن، مصر، سوریه و عراق حمله ور شدند و با مهارت بی نظیر هر هواپیمایی را که روی زمین بود منهدم کردند. برای مثال در جریان حمله ی روز پنجم ژوئن 1967 به پایگاه هوایی کرکوک، تقریبن کل جنگنده های موجود در این پایگاه توسط فانتوم های اسرائیلی منهدم گشتند.

فانتوم اسرائیلی در ارتفاع حدود 20 متری در مصر: ژوئن 1967
تصویر

نتایج اولین روز نبرد 1967 فانتوم های اسرائیلی:
حمله به 17 پایگاه نظامی و هوایی در مصر، 5 فرودگاه بزرگ نظامی در سوریه، 3 فرودگاه نظامی در اردن و یک فرودگاه در عراق که منجر به انهدام 268 جنگنده ی مصری، 25 جنگنده ی سوری، 27 جنگنده ی اردنی و 90 جنگنده ی عراقی. مجموع تلفات اسرائیل تنها 15 فروند بود. طبق نقشه ی یک ژنرال اسرائیلی، نیروی هوایی قدرتمند مصر ظرف 3 ساعت به طور کامل نابود گشت! غافلگیری کامل بود. جنگنده های نیروی هوایی مصر در ردیفهای معنی روی زمین باز فرودگاه یا در آشیانه های سه ضلعی مرتب، چیده شده بودند و فقط چند میگ21 در پرواز بودند. فانتوم های اسرائیلی با پرواز در ارتفاع چند ده متری خود را از آتش ضدهوایی مصون داشتند و با اتکا به توپهای خود، تمام هواپیماهای جنگی مصر را نابود کردند. در پایگاهی دیگر دو فرود فانتوم حدود 30 فروند بمب افکن سنگین Tu-16 را بر روی زمین از بین بردند. در عرض 80 دقیقه، میگ21 هایی که در باندهای مجاور کانال سوئز در قاهره و صحرای سینا قرار داشتند سوخته و به طور کامل از بین رفته بودند. ظرف 20 دقیقه فانتوم های عمل کننده بازگشته، سوختگیری شده و مهمات گذاری شدند و این بار 80 دقیقه ی دوم آغاز گشت و قبل از آنکه مصر از گیجی حمله نخست بیدار شده باشد، در جریان حمله ی دوم هیچ میگ و بمب افکن مصری برای هدفگیری دیگر وجود نداشت. نیروی هوایی پرزرق و برق مصر که مجهز به جنگنده های به روز روسی بود، دیگر وجود خارجی نداشت و از بین رفته بود. در مورد سوریه و اردن تنها با انجام یک عملیات، عمده ی جنگنده های نیروی هوایی دو کشور از بین رفته بود و همچنین یک پایگاه بزرگ هوایی عراق نیز با بمب های خوشه ای جنگنده های F-4D به طور کامل از صفحه ی عملیات پاک شده بود.
یعنی موثرترین عامل قدرت اعراب در خط اول جبهه، تنها در چند ساعت ابتدای آغاز جنگ از بین رفت و در چند روز بعدی اسرائیل قادر شد بدون نگرانی از حملات هوایی اعراب، به اهداف زمینی آنها حمله کند. جنگی که در پایان ششمین روز، با پیروزی قاطع اسراییل و اشغال کرانه ی باختری رود اردن، بیت المقدس شرقی، صحرای سینا، مزارع شبعا و بلندی های جولان پایان یافت.
1973: فانتوم اسرئیلی برای مصون ماندن از موشکهای سام3 مصری
سیستم AB خود را روشن کرده و در ارتفاع بسیار پائین آماده ی عبور از پدافند اعراب می شود.

تصویر

نقشه ی مناطق اشغالی 1967
تصویر

1973: نبرد یام کیپور (The Yom Kippur War)
جنگ یام کیپور به نام نبرد فانتوم ها لقب گرفته است. فانتوم های اسرائیلی هجوم گسترده ی خود را بر علیه تانکها، سایت های موشکی سام، انبارهای مهمات اعراب انجام دادند و هواپیماهای بسیاری را نیز ساقط کردند. ضمن اینکه عملیات شناسایی دقیقی را همراه با عکسبرداری از مراکز مهم مصر و سوریه به انجام رساندند در حالی که مصر و سوریه، موشکهای زمین به هوای بسیاری در اطراف پایگاههای نظامی خود کار گذاشته بودند. این سایتهای موشکی در اطراف کانال سوئز و اغلب خطوط مقدم مرزی با اسرائیل مستقر شده بودند. در جریان عملیات Dugman 5 فانتوم ها اسرائیلی متحمل خسارات سنگینی شدند و شش فروند از آنها به وسیله ی موشکهای سام سوریه سرنگون گشتند. در جریان جنگ 1973، فانتوم های اسرائیلی حدود 500 عملیات در عمق خاک سوریه و مصر انجام دادند.

دسته ی چهار فروندی فانتوم های اسرائیلی (دمشق!)
تصویر

فانتوم ارتقا یافته ی اسرائیلی (به محل غلاف سوختگیری هوایی دقت کنید)
تصویر

فانتوم اسرائیلی در پایگاه هوایی ناتانیا
تصویر

مهمترین این عملیاتها، منهدم کردن ستاد مرکزی ارتش سوریه بود. در اکتبر 1973 دو اسکادران 4 فروندی از فانتوم ها این مرکز مهم را در قلب دمشق به طور کامل نابود کردند. حمله موفقیت آمیز بود ولی دو فروند از فانتوم ها ساقط گشتند و یک نفر از خلبانان نیز کشته شد. همچنین یک فانتوم دیگر نیز هدف آتشبار ضدهوایی قرار گرفته ولی با مشکلات فراوان توانست خود را به پایگاهش برساند.

1973: پرواز اعجاب انگیز فانتوم اسرائیلی در صحرای سینا
تصویر

به جهت جبران خسارات وارده به فانتوم های اسرائیلی، چند فروند فانتوم دیگر از طرف ایالات متحده به صورت قطعات منفصله توسط هواپیماهای باری به سرعت به اسرائیل حمل شد. این فانتوم ها به سرعت وارد سازمان نیروی هوایی شدند و قبل از پایان جنگ 1973 وارد عملیات گشتند. در جریان جنگ 1973، فانتوم های بسیاری ساقط شدند و خدمه ی بسیار از آنان در مصر یا سوریه به اسارات درآمدند.
بنا بر ادعای منابع بی طرف، 46 فروند فانتوم طی نبرد 1973 به وسیله ی مصر و سوریه ساقط گشتند که این آمار بسیار بیش از نبرد سال 1967 بود.

جنگ تحمیلی عراق بر علیه ایران
در ابتدای جنگ تحمیلی صدام علیه ایران، فانتوم های کشورمان (در کنار هلیکوپترهای کبرای هوانیروز) با انجام ماموریتهای فراوان در جهت کند کردن پیشروی نیروهای عراقی، نابودی تجهیزات زرهی، حمله به پایگاههای هوایی الرشید بغداد، ناصریه، ام القصر و . . . اقدامات بسیار قابل توجهی انجام دادند. بزرگترین عملیات تاریخ خاورمیانه شاید در روز اول مهر 1359 به وسیله 140 جنگنده ی فانتوم و اف5 بر ضد پایگاههای هوایی و نظامی صدام انجام شد. به طوری که تنها در اثر حمله ی 8 فروند جنگنده ی F-4E به پایگاه هوایی الرشید بغداد، این پایگاه تا مدتها نتوانست عملیاتی شود!

پرواز در ارتفاع پائین در خاک عراق جهت مصون ماندن از دید رادارهای عراقی
تصویر

31 شهریور 1359: F-4E پایگاه هوایی مهرآباد لحظاتی پس از اصابت راکت سوخوی7 عراقی
تصویر

این نکته قابل توجه است که در روزهای ابتدایی حمله صدام به ایران، نیروی رزمی پیاده و زرهی آماده در مقابل عراق موجود نبود و ترابری این نیروها از مراکزی چون لشگر زرهی قزوین تا مناطق غرب و جنوب کشور، روزها به طول می انجامید که در این صورت نیروهای عراقی به راحتی و بدون مانع قادر می شدند شهرهای اهواز، کرمانشاه، ایلام، ماهشهر و . . . را به راحتی به اشغال خود درآورند. در این میان پایگاههای هوایی نوِژه ی همدان و بوشهر (به همراه اف5 های پایگاههای تبریز و امیدیه) با فانتوم های خود، پیشروی ماشین جنگی صدام را کند کرده و با انجام گاهن روزانه 600 سورتی پرواز، شلیک موشکهای ماوریک به ادوات زرهی و تدارکاتی عراق، عملن مانع پیشروی سریع 12 لشگر مجهز عراق شدند. ضمن اینکه با وجود خلبانان بسیار ماهری که در ایالات متحده آموزش دیده بودند، برتری هوایی در اوایل جنگ مطلقن در اختیار ایران بود و نیروی هوایی عراق جز در موارد بسیار معدودی، جرات استفاده از جنگنده هایش را پیدا نمی کرد. نیروی دریایی عراق با کمک ناوچه ی قهرمان پیکان و فانتوم های پایگاه بوشهر در 7 آذر 1359 ، نیروی دریایی عراق را تقریبن برای همیشه از صفحه ی روزگار محو کردند. سرلشگر شهید عباس دوران در این روز با انجام 9 ساعت پرواز مداوم بر علیه ناوچه های عراقی از قهرمانان این نبرد به شمار می آید.

فانتوم پایگاه هوایی بوشهر؛ مجهز شده با موشک ضدکشتی هارپون
تصویر

کشورمان بارها از قابلیت بالای این هواپیما در حمل تعداد زیادی بمب بهره گرفت: از جمله می توان به حملات هوایی فانتوم ها با 22 بمب به پالایشگاهها و مراکز مهم عراق، حمله و نابودی 48 فروند هواپیما بر روی زمین در پایگاههای سه گانه ی موسوم به H3 در فروردین ماه 1360 توسط 8 فروند F-4D (یکی از بزرگترین ماموریتهایی که به نام فانتوم در جهان ثبت شده است)، حملاتی با بمب های 5/1 تنی به پادگانی زرهی در شمال بغداد، نابودی ناوچه های عراقی به وسیله موشکهای هارپون و . . . اشاره کرد.

تاکنون 16 نوع فانتوم ساخته شده است:
1- نوع اولیه: F-4A به تعداد 47 فروند با احتساب مدل F4H-1F
2- F-4B جنگنده ی اصلی نیروی دریایی ایالات متحده در دهه ی 1960 و 1970 به تعداد 649 فروند.
3- RF-4B : نوع شناسایی گر مدل B ؛ دارای دستگاههای حساس و جاسوسی به تعداد 46 فروند.
4- F-4C : مدل ساخته شده برای نیروی هوایی ایالات متحده به تعداد 583 فروند.
5- RF-4C : نوع شناسایی مدل C ؛ دارای دستگاههای حساس جهت اکتشاف وضعیت نیروهای زمینی دشمن به تعداد 505 فروند.
6- F-4D : نمونه ی اصلاح شده و پیشرفته تر مدل C به تعداد 825 فروند.
7- F-4E : جنگنده ای برای حفظ برتری هوایی و حفظ پشتیبانی نزدیک به تعداد 1370 فروند.
8- F-4EJ : مدل ساخته شده برای نیروی هوایی ژاپن مجهز به موشکهای AAM-2 (ساخت Mitsubishi) به تعداد 14 فروند.
9- RF-4E : نوع بسیار پیشرفته تر مدل RF-4C به تعداد 149 فروند.
10- F-4F : جنگنده ی سفارشی برای نیروی هوایی آلمان غربی به تعداد 175 فروند.
11- F-4G : نوع بسیار پیشرفته تری از F-4B برای نیروی دریایی ایالات متحده؛ مجهز به دستگاههای اخلال گر رادار دشمن و موشکهای HARM (موشکی که امواج رادار دشمن را دریافت کرده و با استفاده از آن، رادار دشمن را نابود می¬سازد) به تعداد 116 فروند.
12- RF-4CCV : نوع جاسوسی فانتوم جهت سازمان ناسا به تعداد نامعلوم.
13- F-4J : نوع بازهم پیشرفته تر مدل B جهت نیروی دریایی به تعداد 522 فروند.
14- F-4K : نوعی از مدل B مجهز به موتورهای رولزرویس ساخت انگلیس جهت نیروی دریایی انگلستان به تعداد 52 فروند.
15- F-4M : مدلی دیگر و بهتر شده ی مدل K برای انگلستان به تعداد 118 فروند.
16- F-4S : طرح تغییر داده شده ی مدل J برای نیروی دریایی. مجهز به سیستم Fly by Wire به تعداد 248 فروند.

مشخصات کلی فانتوم ها
خدمه: دو نفر
موتورها: دو موتور ساخت جنرال الکتریک با قدرت استفاده از پس سوزJ79-GE-17 با کشش 17900 پاوند
برد و نوع رادار: 70 تا 80 کیلومتر و مدل APQ-120
فاصله ی دو سر بال = 11 متر و 76 سانتی متر
طول = 20 متر
ارتفاع = 5 متر
وزن خالص = 13768 کیلوگرم
ماگزیمم وزن در حالت پرواز رزمی = 28000 کیلوگرم
بیشترین سرعت = 2450 تا 2500 کیلومتر بر ساعت
ماگزیمم سقف پرواز خدمتی = 58000 فوت = 17670 متر
درجه ی اوج گیری: 100 فوت در دقیقه
بیشترین مسافتی که می تواند طی کند: 3183 کیلومتر با 3 مخزن سوخت خارجی. (طی پرواز آزمایشی سال 1978)

کاربران فانتوم
اسپانیا، یونان, ترکیه، انگلستان، آلمان، نیروی دریایی و هوایی ایالات متحده، کره جنوبی، ژاپن، استرالیا، اسرائیل، ایران و مصر.

نکات تکمیلی
بیشتر مدلهای فانتوم در کشورمان E و تعداد کمی (حدود 20 فروند) نیز از مدل D هستند.
15 فروند RF-4E تا زمان وقوع انقلاب 1357 به ایران تحویل شده بود. بسیاری از آنان در جریان جنگ از بین رفتند و به اعتقاد کارشناسان نظامی مجله Aviation Week تنها یک یا دو فروند از آنها قادر به پرواز می باشند.
بیش از 30 فروند فانتوم خریداری شده کشورمان، پس از انقلاب هیچگاه تحویل نشدند.
آمار دقیقی از میزان فانتوم های ساقط شده در جنگ از سوی مسئولان مربوطه ارائه نشده است اما کارشناسان مجله Aviation Week به تعداد حدود 70 فروند اشاره دارند.
بنا به گفته ی یکی از خلبانان پایگاه نوژه ی همدان، در سال 1367 و در زمان اجرای آتش بس، تنها 12 فروند فانتوم (در کل کشور) قادر به پرواز بودند و این در حالی بود که رژیم صدام در آن روزها با بهره گیری از پشتیبانی دولتهای بی دریغ روسیه، فرانسه و چین، 714 فروند جنگنده ی آماده ی پرواز داشت. (از قبیل: ميگهای 21، 23، 25، 27 و 29 ؛ سوخوی20، 22، 24 و 25 ؛ توپالف16 و 22 ؛ آواکس ایلیوشین76 و F-7 ساخت چین)
رادار قدیمی هواپیماهای فانتوم در بسیار از کشورها جایگزین شده است. در آلمان رادار اف18 و در اسرائیل نیز رادار ساخت صنایع الکترونیک البیت به جای رادار قدیمی و پرهزینه ی APQ-120 نشسته است. ترکیه نیز حدود 50 فروند هواپیمای فانتوم خود را توسط صنایع هوافضای اسرائیل به روز کرده و بسیاری از ادوات آنالوگ کابین F-4E هایش توسط اسرائیل با نمونه های دیجیتال اسرائیلی، تعویض نموده است.

تصویری استثنایی از کابین F-4E ارتقا یافته با پردازشگر پنتیوم و
سنسورهای ساخت صاایران - سیستم آلتیمتر اصلاح شده و . . .

تصویر

رادار اسرائیلی فانتوم (بنا به ادعای سایت مربوطه) دو برابر رادار اصلی، برد دارد.
بسیاری از کشورهای کاربر فانتوم (F4) و تایگر (F5)، هواپیماهای F-15 و F-16 را جانشين کرده اند. نیروی هوایی ترکیه در قالب قراردادی، دهها فروند از F-16C/D را در داخل ترکیه مونتاژ می کند. اردن نیز به جای F-5A/B خریداری شده از ایران (قبل از انقلاب)، هواپیماهای F-16C/D را خریداری کرده است.
اسرائیل نیز پس از درگیری های سالهای 1980 تا 1983 با لبنان، سوریه و حمله به تاسیسات ساخت بمب اتمی عراق (عملیات Opera با استفاده از جنگنده های اف15 و اف16) نقش برتری هوایی فانتوم را به اف15 (که در اسرئیل به آنها باز2000 گفته می شود) سپرده است. اف15 های اسرائیلی تاکنون دهها فروند از میگهای 21 ، 23 و 25 سوری را به راحتی و بدون حتا یک مورد تلفات، سرنگون کرده اند.
کشور ما نیز در زمان شاه فقید ایران، سفارش 300 فروند F-16A/B را به ایالات متحده داده بود. قرار بود 140 فروند F-16A به صورت آماده و 160 فروند F-16B در صنایع هسای اصفهان (هواپیماسازی ایران) مونتاژ شوند. تا سال 1357 تنها 2 فروند F-16A به ایران جهت پروازهای آزمایشی تحویل شدند و مابقی آنها پس از لغو قرارداد توسط دولت موقت، روانه ی اسرائیل شدند.

منابع:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
آخرین ويرايش توسط 1 on Reza6662, ويرايش شده در 0.
Old Moderator
Old Moderator
نمایه کاربر
پست: 422
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 16 اسفند 1384, 2:14 pm
سپاس‌های ارسالی: 5 بار
سپاس‌های دریافتی: 49 بار

پست توسط JASON »

با سلام خدمت دوستان و اساتيد محترم

مطلب زير برگرفته از سايت Air-force ميباشد

اف ۴ های ایران

پيش از انقلاب اسلامي، ايران در ميان كشورهاي خارجي (خارج از آمريكا) داراي بيشترين تعداد اف ـ۴ فانتوم بود. ايران اولين بار در سال ۱۹۶۷ خواستار خريد اف ـ۴ دي شد. از اين هواپيماها در چندين عمليات ناموفق عليه هواپيماهاي ميگ ـ۲۵ شوروي كه در قلمرو هوايي ايران جاسوسي مي كردند، استفاده شد. (بعدها با خريد هواپيماهاي اف ـ۱۴ و آزمايش موفقيت آميز آنها در ارتفاعات بالا اين پروازهاي دست اندازانه شوروي قطع شد.) اولين عمليات موفقيت آميز اين هواپيماها در سال ۱۹۷۵ انجام شد؛ عملياتي كه بنا به درخواست سلطان نشين عمان و برضد شورشيان اين كشور انجام شد.
پس از انقلاب و تحريم تسليحاتي ايران از سوي آمريكا، اين كشور از تحويل ۱۶ آراف ـ۱۴اي و ۳۱ اف ـ ۱۴اي به ايران سرباز زد و اين هواپيماها هرگز به ايران تحويل داده نشدند.

ايران با وجود تحريم گسترده غرب توانست در جنگ اين هواپيماها را با اتكا به توان داخلي و تهيه قطعات موردنياز از كانال هايي به جز آمريكا در بهترين توان رزمي نگه دارد.
در آغاز جنگ تحميلي بر ضد كشورمان در ۳۱ شهريور ۱۳۵۱ (۲۲ سپتامبر ۱۹۸۰) نيروي هوايي ايران بيشترين نقش دفاعي و همزمان تهاجمي را عليه عراق داشت و بازوي پرتوان اين نيرو هواپيماهاي اف ـ۴ فانتوم بودند كه پيروزي هاي نيروي هوايي و نقش موثر آن تا حد زيادي به اين هواپيماها بستگي داشت. اين جنگنده بمب افكن كاركشته افسانه اي بدون شك ستاره جنگ تحميلي بوده است. فانتوم تمام عمليات هاي محوله اعم از تك هاي سبك و بمباران هاي عمقي در خاك دشمن را به بهترين نحو انجام مي داد.
اين هواپيماها از سوي متخصصان داخلي به اين قابليت دست يافته اند كه موشك هاي ضد راديويي كي اچ ـ۵۸ را به همراه سيستم كمكي هدف يابي حمل و شليك كنند، از ديگر موشك هايي كه به لطف اقدامات متخصصان داخلي توسط اف ـ۴ حمل و شليك مي شوند مي توان به آرـ۷۳ و پي ال ـ۷ كه موشك هاي كوتاه برد هوا به هوا هستند، اشاره كرد. از ديگر اقدامات متخصصان داخلي مي توان دوبرابر كردن برد رادار


اي پي كيو ـ۱۲۰ و اضافه كردن سيستم خودكار هدف ياب به اين جنگنده بمب افكن اشاره كرد


و عكس جالب زير عكسي هست از محمدرضا شاه سابق ايران كه در حال بررسي يك RF-4E در يك پايگاه آمريكايي ميباشد .



تصویر


موفق و شاد باشيد
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

آشنايي با F-4G «راسوي وحشي پيشرفته»

پست توسط Reza6662 »

[FONT=Times New Roman]McDonnell Douglas  
"Advanced Wild Weasel"

آشنايي با يكي از پيشرفته‏ترين هواپيماهاي جنگ الكترونيك جهان:
F-4G «راسوي وحشي»

قبل از معرفي آخرين جنگنده توليد شده بر پايه ي F-4، به خلاصه اي از پيشينه ي جنگنده ي F-4 ملقب به فانتوم2 مي پردازيم.
اف4 جنگنده ي است بي نظير، که به جز ايالات متحده، در همه ي کشورهاي دارنده اش، هنوز در خدمت باقي مانده است.


اف4 فانتوم2 يك جنگنده‏ي دو موتور، با ماموريت شكاري - بمب‏افكن و انجام عمليات در هرگونه آب و هوايي مي‏باشد.
اين جنگنده از عهده‏ي سه ماموريت به خوبي برمي‏آيد:
1) ايجاد برتري هوايي (air superiority)
2) ايجاد سپر دفاعي (interdiction)
3) پشتيباني هوايي نزديك (close air support)

اف4 در جريان جنگ ويتنام به خوبي از پس اين ماموريتها برآمد و پس از ورود به خدمت، جايگزين بسيار شايسته‏اي براي جنگنده‏ي مشكل‏ساز F-104 بود.
اولين پرواز اف4 به تاريخ مي 1958 انجام شد و به سال 1961 به طور رسمي وارد ناوگان نيروي دريايي ايالات متحده شد. سپس نوبت نيروي هوايي ايالات متحده بود كه اين جنگنده را براي ماموريت پشتيباني هوايي نزديك، عمليات ضربتي و ايجاد برتري هوايي مورد ارزيابي قرار دهد.

به سال 1962، اولين نمونه‏ي مناسب نيروي هوايي توسعه يافته و ساخته شد. جنگنده‏ي فانتوم2 اي كه براي نيروي هوايي ساخته شد با نام F-4C، اولين پروازش را به تاريخ 27 مي 1963 انجام داد و تحويل اولين سري از جنگنده‏هاي سفارش داده شده براي نيروي هوايي، از تاريخ نوامبر 1963 آغاز گشت.
ميزان بارگذاري مهمات براي عمليات زميني (air-to-ground) اف4 به طرز حيرت‏آوري زياد بود و مي‏‎توانست دو برابر بمب‏افكن B-17 (متعلق به جنگ جهاني دوم) جنگ‏افزار حمل نمايد.
اف4 هاي نيروي هوايي، عمليات شناسايي نيز انجام مي‏دادند. همچنين عمليات ديگري با نام "Wild Weasel" بر ضد يگانهاي پدافند موشكي زمين به هوا صورت مي‏گرفت.

شاه فقيد ايران، پس از پروازي كه به تاريخ 1965 با يك فروند F-4D انجام داد به خريد اين جنگنده علاقمند شد و تا سال 1979 تعداد 197 فروند F-4D/E به نيروي هوايي بسيار قدرتمند شاهنشاهي ايران تحويل شدند. آنها (خلبانان ايراني) توان بسيار خوبي در پرواز با اف4 داشتند و بسياري از آنان نظير كلنل فكوري در جنگ ويتنام نيز با اف4 پرواز رزمي – آموزشي خود را به انجام رساندند. ولي توليد جنگنده‏ي فانتوم2 با وقوع انفلاب و لغو قرارداد خريد ايران به سال 1979، براي هميشه متوقف شد. حدود 5000 فروند تا آن تاريخ ساخته شده بود كه 2600 فروند از آنها براي نيروي هوايي ايالات متحده و 1200 فروند نيز براي نيروي دريايي و مابقي براي كشورهاي خارجي دوست يعني: ايران، اسرائيل، يونان، اسپانيا، تركيه، كره جنوبي، آلمان غربي، استراليا، ژاپن و انگلستان بود.

اف4، جنگنده‏اي بود كه هر روز دهها پرواز جنگي در ويتنام انجام مي‏داد. جنگنده‏هاي اف4 با موشكهاي دوربرد اسپارو، به كابوسي براي خلبانان ويتنامي مبدل شده بودند.

آخرين نمونه‏ي تكامل يافته‏ي اف4، يعني F-4G، اكنون در نيروي هوايي ايالات متحده مشغول به خدمت مي‏باشد و بقيه مدلها از رده عمليات خارج شده‏اند هرچند تمامي كشورهاي خارجي دارنده‏ي اف4، هنوز از آن استفاده مي‏كنند.
جنگنده‏ي F-4C اولين پروازش براي نيروي هوايي را به تاريخ مي 1963 انجام داد و گارد ملي دفاع هوايي ايالات متحده، به طور رسمي، از تاريخ ژانويه 1972، استفاده از F-4C را آغاز نمود. نيروي هوايي ايالات متحده، اولين جنگنده‏ي اف4 را به تاريخ ژوئن 1978 از خدمت خارج كرد.

F-4G
[External Link Removed for Guests]

مدل F-4D با انجام پاره‎اي تغييرات و بهسازي‏ها گسترده بر روي مدل C، نظير استفاده از آويونيك پيشرفته كه باعث افزايش دقت در هدفگيري اهداف و استفاده‏ي بهتر از جنگ‏افزارها مي‏شد، براي اولين بار به تاريخ مارس 1966 به نيروي هوايي تحويل شد. اين جنگنده‏ها نيز به سال 1977 در گارد ملي دفاع هوايي و به سال 1980 نيز در كل نيروي هوايي ايالات متحده، از رده خدمت خارج شدند.

اولين جنگنده‏‎ي F-4E به تاريخ اكتبر 1967 به نيروي هوايي ايالات متحده تحويل شد. همچنين گارد ملي دفاع هوايي نيز اولين F-4E را به سال 1985 به خدمت گرفت. اولين كشوري كه F-4E را در يگان دفاع هوايي به خدمت گرفت ايران و به سال 1974 بود. شاه ايران، پس از پرواز با اين جنگنده، دستور خريد آن را براي IIAF (نيروي هوايي سلطنتي ايران) صادر نمود. نيروي هوايي ايالات متحده، F-4E را به سال 1987 از رده خدمت خارج نمود.
F-4E جنگنده‎‏اي بود با مخزن سوخت داخلي اضافي، با لبه‏ي حمله‏ي اصلاح شده جهت افزايش مانورپذيري و كاهش برا، موتور بهبود يافته با قدرت بيشتر و مصرف سوخت كمتر نسبت به مدلهاي C و D، مسلسل 20 ميلي‏متري داخلي با سيستم كنترل آتش بسيار دقيق.

در سال 1973، جنگنده‏ي F-4E به سيستم شناسايي اهداف بسيار دقيق و خارج از ديد بصري خلبان مجهز شد كه اجازه مي‏داد اهداف هوايي يا زميني را در فواصل بسيار دور، مورد شناسايي قرار داده و به آنها حمله كند. اين سيستم به يك دوربين با لنزهاي قوي و زوم كننده و يك نمايشگر تلويزيوني مجهز بود كه قدرت شناسايي بسيار دقيق اهداف هوايي يا زميني را به خلبان اف4 مي‏بخشيد. ضمن اينكه به سيستم پيشرفته‏ي ديگري به نام
Pave Tack مجهز بود كه به اف4 اجازه مي‎داد در شب يا روز يا هر نوع آب و هوايي قادر به كشف و انهدام اهدافش باشد.

به وسيله‏ي Pave Tack خلبان اف4 مي‏تواند اهداف زميني را شناسايي و علامت گذاري كرده و به وسيله‏‎ي بمب‏هاي هدايت شونده‏ي ليزري يا موشك‏هاي هدايت شونده‏ي راديويي – تلويزيوني مثل «ماوريك» به آنها حمله كند.
تغيير ديگري كه در مدل E نسبت به مدلهاي قبل انجام گرفت نصب يك كامپيوتر ديجيتالي براي رهگيري بود كه وظيفه‏اش انجام محاسبات لازم جهت شليك به موقع موشكهاي هوا به هواي AIM-9 (سايدوايندر) و AIM-7 (اسپارو) بود. همچنين بر روي مدلهاي F-4E و F-4G سيستم ناوبري ديجيتال ARN-101 به جاي مدل قديمي ناوبري اينرسيايي LN-12 نصب شد.

با معرفي مدل جديدتر اف4 (F-4G)، توانايي حمل جنگ‏افزارهاي جديدتر براي اف4 فراهم گشت. در اين مدل جديد، ماموريت اف4 منحصر به از كار انداختن سيستم‏هاي دفاع هوايي دشمن شده بود. اين جنگنده‏ها نيز پس از شركت در مانور 90 روزه Operation Provide Comfort، در تاريخ 15 دسامبر 1995، به اسكادران شماره 190 گارد ملي دفاع هوايي آيداهو (Idaho) تحويل داده شده و به جهت تعمير و بازرسي فني به مركز تعمير و بازيابي هوافضا منتقل گشتند و از آنجا نيز به محوطه‏ي پايگاه هوايي ديويس در آريزونا منتقل شده و نگهداري مي‏‎شوند.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
معرفي يك «وايلد ويزيل» بسيار پيشرفته
F-4G: پرنده‎اي با الكترونيك 20 سال جلوتر از زمان
F-4G Advanced Wild Weasel

[External Link Removed for Guests]

F-4G يك «وايلد ويزيل» بسيار پيشرفته است. (وايلد ويزيل به هواپيماهايي گفته مي‏شود كه به ابزارهاي پيشرفته جنگ الكترونيك و موشكهاي ضد رادار مجهزند.)
F-4G آخرين مدل اف4 است كه هنوز در رده‏ي جنگنده‎‏هاي عملياتي نيروي هوايي ايالات متحده قرار دارد. البته قرار است اين جنگنده با F-16CJ/DJ جايگزين شود كه تا آن زمان به حيات خويش ادامه خواهد داد. جنگنده‏ي جديد قرار است توان رزمي عملياتهاي تاكتيكي – ضربتي نيروي هوايي را با شناسايي و از بين بردن رادارهاي زميني، آشتبارهاي ضدهوايي و موشكهاي زمين به هواي دشمن، افزايش دهد.

F-4G در واقع همان مدل E است كه به دستگاههاي بسيار پيشرفته‏ي جنگ الكترونيك مجهز شده است. غلاف جستجوگر و اغتشاش‏گر اين جنگنده درست در محل مسلسل 20 ميلي‏متري F-4E نصب شده است كه بدين طريق به راحتي مي‏توان اين دو جنگنده را از هم تميز داد.
F-4G جنگنده‏اي است كه نسبت به مدلهاي قبلي وايلد ويزيل در نيروي هوايي، توان بسيار بيشتري براي حمل انواع موشكها و بمبها دارد. مهمترين سلاح F-4G موشك AGM-88 يا HARM است. هارم يك موشك بسيار دقيق و سرعت بالاي ضدرادار است. (HARM = High Speed Anti-Radiation Missiles)

عمليات طوفان صحرا - 18 ژانويه 1991 - جنگنده F-4G در حال شليک موشک ماوريک
[External Link Removed for Guests]

يكي از بهترين و موفق‏ترين ماموريتهاي F-4G، در جريان عمليات طوفان صحرا (آزادسازي كويت) انجام شد. اين جنگنده‏ها، حتا فراتر از F-117 و F-15C به راحتي توانستند در پدافند راداري پرقدرت عراق نفوذ كرده و تمام رادارهاي روشن را با موشكهاي هارم، منهدم ساختند. همه سايتهاي موشكي سام2، سام3 و سام6 و حتا آتشبارهاي راداري نظير شيلكا (Shilka) عراقي بدون آنكه قادر باشند كوچكترين دفاعي انجام دهند از فاصله‏ي 20 كيلومتري هدف موشكهاي هارم قرار گرفتند، ضمن اينكه با فعال شدن اغتشاش‏گر F-4G، كل رادارهاي منطقه‏ي عملياتي تا شعاع 200 كيلومتري از كار مي‏افتادند. اين امر با كامپيوتر پيشرفته‏ي F-4G ميسر مي‏شد. اين كامپيوتر بسيار پيشرفته كه حداقل ساخت دو دهه قبل مي‏باشد، اين توان را دارد كه با ارزيابي فركانس كاري رادار زميني دشمن، بلافاصله آن را شبيه‏سازي كرده و امواجي در جهت اختلال در آن منتشر كند. بدين گونه، كمتر موشك ضدهوايي در جهان، قادر به ساقط كردن F-4G خواهد بود. سيستمي كه پس از دو دهه، همچنان مي‏تواند استفاده شود و حتا نمونه‏ي مشابه آن در F-16CJ/DJ مورد استفاده قرار گرفته است.

F-4G مجهز به موشکهاي هارم، ماوريک، اسپارو و سايدوايندر (عمليات طوفان صحرا)
[External Link Removed for Guests]

تسليحات ديگر
برخي جنگ افزارهاي ديگر نظير بمبهاي خوشه‏اي، موشك AGM-65 (ماوريك) و موشك هوا به هواي «اسپارو» نيز توسط F-4G حمل و مي‏توانند استفاده شوند.
جنگنده‏‏ي F-4G يك وايلد ويزيل بسيار پيشرفته است كه بسياري از جزئيات F-4E را به ارث برده است. اين جنگنده مي‏تواند قبل از اطلاع دشمن از حضورش، اطلاعات اهداف را از كامپيوتر به موشكهايش منتقل كرده و آنها را منهدم سازد.

آرايش جنگي
F-4G در يك تيم ويژه به نام hunter-killer (شكارچي – كشنده) به همراه يك جنگنده‏ي ديگر نظير F-16C به كار برده مي‏شود. F-4G در نقش هانتر (شكارچي)، رادارها و موشكهاي ضدهوايي سام را به طور دقيق (محل و نوع) شناسايي كرده و قبل از اينكه بتوانند عمليات ضدهوايي خود را آغاز كنند، آنها را منهدم مي‏سازد. سپس نوبت به عمليات جنگنده‏‎ي كشنده (killer) مي‏رسد كه به طور معمول جنگنده‏اي نظير F-16C يا F-15E خواهد بود كه بدون نگراني از تجهيزات ضدهوايي دشمن، به عمليات تعريف شده‏ي خود، خواهند پرداخت. اين شگرد جالب، در جريان عمليات طوفان صحرا (آزادسازي كويت) در برابر انبوه موشكهاي زمين به هواي عراق، بسيار موثر واقع گرديد.
اصلي‏ترين تسليحات F-4G، موشك AGM-88 موسوم به HARM و موشك AGM-65 موسوم به ماوريك هستند. در جريان عمليات طوفان صحرا (آزادسازي كويت)، F-4G هاي ايالات متحده كه در عربستان سعودي مستقر شده بودند به غلافهاي ضدعمل الكترونيك پيشرفته‏تر ALQ-131 و ALQ-184 مجهز شدند.

تصاويري از کابين عقب (محل افسر جنگ الکترونيک)
[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

برخي مشخصات فني F-4G
ماموريت: عمليات شكاري، بمب افكن و جنگ الكترونيك
سازنده: شركت مك دانل داگلاس؛ McDonnell Aircraft Co., McDonnell Corporation
پيشرانه: دو موتور پرقدرت توربوجت J79-GE-17 ساخت جنرال الكتريك با كشش 17900 پاوند = 8055 كيلوگرم
طول: 62 فوت و 11 اينچ = 19.1 متر
ارتفاع از سطح زمين: 16 فوت و 5 اينچ = 5 متر
طول دو سر بالها: 38 فوت و 11 اينچ = 11.8 متر
حداكثر سرعت: 1600 مايل بر ساعت = 2570 كيلومتر بر ساعت با استفاده از پس‏سوز
سقف پرواز خدمتي: 60000 فوت = 18182 متر (حداكثر سقف پروازي بدست آمده توسط اف4 = 98000 فوت)
سرعت كروز (گشت‏‎زني عادي): 571 مايل بر ساعت = 920 كيلومتر بر ساعت
حداكثر وزن براي برخاستن: 62000 پاوند = 27900 كيلوگرم
برد پروازي عبوري: 1300 مايل (1130 ناتيكال مايل) بدون سوختگيري هوايي و مخزن سوخت خارجي
نرخ صعود: 100 فوت بر ثانيه

تسليحات:
چهار موشك ميان برد AIM-7F (اسپارو) و 4 موشك كوتاه‏برد AIM-9M (سايدوايندر) در ماموريت شكاري رهگيري
يا تركيبي از موشكهاي AGM-64 (ماوريك)، AGM-45 Shrike و AGM-88 (هارم) جهت عمليات ضدرادار
به همراه يك پايلون اصلي در وسط بدنه و چهار پايلون در زير بالها جهت حمل بمب:
15 بمب CBU-52
15 بمب CBU-58
15 بمب CBU-71
15 بمب CBU-71
15 بمب CBU-87
15 بمب CBU-89
12 بمب MK-20
6 بمب BL-755
در مجموع 12500 پاوند (5625 كيلوگرم) بمب در انواع مختلف.

سيستم‏ها:
اخلا‏ل‏گر الكترونيكي: AN/APR-47 (نصب شده به جاي مسلسل 20 ميلي‏متري)
رادار كنترل آتش: APQ-120 (ساخت هيوز) با برد 74 كيلومتر
سيستم رهاسازي بمب: AJB-7
سيستم كنترل و هدفگيري تسليحات: ASQ-91
سيستم الكترواپتيكالي شناسايي اهداف ساخت نورثروپ: ASX-1 TISEO
TISEO مخفف Target Identification System Electro-Optical

سيستم ناوبري اينرسيايي: ASN-63 INS يا (Inertial Navigation System)
گيرنده‏ي اخطار راداري: APR-36 RWR يا (Radar Warning Receiver)
اخلال‏گر موج FM يا ALQ-87 FM barrage jammer
غلاف اخلال‏گر ECM ساخت وستينگهاوس: ALQ-101
غلاف اخلال‏گر ECM ساخت وستينگهاوس: ALQ-119 (با قابليت پوشش در سه باند L،Ku و C)
غلاف ECM: ALQ-130
غلاف ECM: ALQ-131
اخلال‏گر سيستم‏هاي هدايت تلويزيوني: ALQ-140 (منحرف‏كننده‏ي موشكهايي نظير سام-6)

قيمت: 18.4 ميليون دلار
خدمه: دو نفر؛ يك نفر خلبان و يك نفر افسر جنگ الكترونيك (كابين عقب)
اولين پرواز: 6 دسامبر 1975

آخرين عمليات:
نابود سازي 60 مركز پدافند هوايي عراق (1991)
شليك 40 موشك هارم از تاريخ 17 ژانويه تا 28 فوريه 1991

خروج از خدمت: دسامبر 1995
تعداد عملياتي: 24 فروند (فقط تا زمان جايگزيني با F-16Cj/Dj)
تعداد F-4E ارتقاء يافته به مدل جي: 116 فروند

كشورهاي دارنده: ايالات متحده و ايران (تحويل نشده از سال 1979)

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
آخرین ويرايش توسط 10 on Reza6662, ويرايش شده در 0.
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

پست توسط Reza6662 »

تركيه، پيشنهاد اسرائيل براي نوسازي هواپيماهاي F-4 خود را رد كرد

تركيه با پيشنهاد اسرائيل براي نوسازي هواپيماهاي F-4E اين كشور مخالفت كرد.
دولت تركيه با رد پيشنهاد اسرائيل براي نوسازي 48 فروند هواپيماي F-4 اين كشور، اين برنامه را به سازمان ملي صنايع جنگي خود واگذار كرد.
دولت تركيه در حالي اين تصميم را گرفت كه "احمد نجدت سزر" رئيس‌جمهور اين كشور قصد دارد با سفر به تل‌آويو با "موشه كاتساو" رئيس جمهور و نيز "ايهود اولمرت" نخست‌وزير اسرائيل ديدار كند.
دولت تركيه اعلام كرد سازمان ملي صنايع جنگي سيستم‌هاي الكترونيك را نوسازي خواهد كرد و قابليت‌هاي جنگي اين هواپيماها را افزايش خواهد داد.

F-4E هاي ترکيه در پرواز فرميشن
[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دوشنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 »

Reza6662 عزيز
مطالبي من درباره فانتوم پيدا كردم شايد جهت تكميل شدن تاپيك كمك كند

فانتوم سلطان آسمانها

اين هواپيما خوش قيافه و چالاك و قوی با حضور موثر بيش از ۴۰ ساله اش هنوز رقيب برای خود می طلبد و در بسياری از پايگاههای هوايی و دريايی كشورهای مختلف يكه تاز می غرد پيش بينيها بر اين استوار است كه اين هواپيما تا آخر اين دهه نير همچنان پرواز نمايد .
يك هواپيمای جنگنده بمب افكن و شكاری كه خيلی از كشور های دنيا اين نوع را جزو ستون مهره نيروی هوايی خودشان در سه دهه اخير قرار داده اند منجمله اين كشورها كشور مان ايران است كه ۳۰ سال پيش نسبت به خريد اين هواپيما از كارخانه معظم مكدانل داگلاس آمريكا اقدام نمود . اين هواپيما در جنگ با عراق كارايی و چابكی خود را اثبات نمود . بطوری كه بيشتر حملات به بغداد و نفوذ به پدافند آن شهر كه كار هر هواپيمايی نبود توسط اين هواپيما صورت می پذيرفت
سرعت اين هواپيما تقريبا دو برابر سرعت صوت می باشد .
بسياری از كشورهای دنيا دليل انتخاب خود نسبت به خريد اين هواپيما را بدنه قوی و قابليت نشستو برخواست از روی ناو و توانايی حمل مقادير قابل توجه بمب و ساير پرتابه های آتشين ذكر می كنند .
حضور موثر اين هواپيما در جنگ ويتنام به بعد بود و در اين جنگ اصلی ترين اسلحه آمريكا در برابر ويتنام همين هواپيما بود . در كشور ما در اواخر جنگ نيز از اين هواپيما برای نابود ساختن پدافند دشمن بكار می رفت . يكی از پيشرفته ترين f-4 های جهان نوع j آن می باشد كه در جنگ اول خليج فارس نيز نسلهای آخر آن مورد استفاده قرار گرفت . البته كشور آمريكا كه بزرگترين استفاده كننده اين هواپيما در جهان است اين هواپيماها تقريبا بازنشسته شده اند و گاها آنها را بعنوان هدفهای واقعی در مانورها از زمين بلند می كنند و آن را مورد هدف قرار می دهند .
اين در حالی است كه كشور اسراييل هنوز نسبت به ارتقای آن اقدام می نمايد و اين هواپيما را سوپر فانتوم ۲۰۰۰ ناميده است . كشور اردن ايران و اسراييل از جمله كشورهای دارنده اين هواپيما در خاور مينه هستند .
كشورهايی مانند انگليس و آلمان هم از ديگر كشورهايی هستند كه از اين هواپيماها استفاده نموده اند البته آلمان نسبت به جايگزينی آن با ترنادو اقدام نموده انگليس نيز اين جايگزينی ها را در راس امور هوايی خود قرار داده .
حال به تايخچه و معرفی هواپيمای f-4 ميپردازيم
اولين مدل f-4 که بصورت يک کابينه ساخته شد بنام f3h-g نامگذاری شد که اين هواپيما در سال ۱۹۵۳ ساخته شد اين جنگنده مجهز به رادار (AP2-50 ) بود و دارای دو موتور از نوع J-65 بود AH-1 نيز نوع تکميل شده اين مدل بود که در سال ۱۹۵۴ روی خط توليد قرار گرفت . اولين نوع دو کابينه اين هوايما نيز بنام F4-H1 بود که در سال ۱۹۵۸ تکميل شد
در اولين پرواز نخستين فانتوم خلبان آزمايشگر اين هواپيما از سرعت و قدرت اين جنگنده ابراز حيرت نمود
درسال ۱۹۵۹رکورد ارتفاع پروازی توسط اين هوپيما شکسته شد . اين فانتوم که بنام TOP FLIGHT معروف شد در ششم دسامبر ۱۹۵۹ تا ارتفاع ۹۸۷۷۵ متری سطح زمين صعود کرد که در آن زمان اين رکورد ۴۰۰۰ پا بيشتر از بهترين رکوردی بود که يک سال قبل از آن جت شکاری شوروی بر جای گذاشت .
در سال ۱۹۶۳ مدلی ديگر از اين هواپيما بنام F4-A ساخته شد . بعد از ان مدل ديگری از اين هواپيما که بسيار از آن استفاده شد F-4B بود اين نوع مزيتهايی از نظر ظاهری و تکنيکی با نوع F-4A داشت . رادار F-4B بزرگتر بود و قطر بدنه F-4B ۳۲ اينچ بيشتر بود کابين عقب F-4B کمی بالاتر آمده بود موتور های اين هواپيما نيز J-79-GE-8 بود که از نظر بازدهی نيز بسيار خوب بود .
بمحض درک ارزشهای اين شکاری از نوع B اين نوع توسط نيروی دريايی سفارش داده شد . نوع تجسسی F-4B نيز ساخته شد اين مدل که بنام RF-4B نام گذاری شد در عمليات عکسبرداری و جنگ الکترونيک بکار برده می شد و مسلح نمی شد .

اين مدلها را از شکل زير دماغه که به شکل دهان بسته موجود است و همچنين شکل ذوزنقه ای که در جلوی دماغه موجود است می توان شناخت . پس از مدتی نيز نيروی هوايی ايالات متحده سفارش ۲۷ فروند از نوع B اين نوع را داد . نيروی هوايی ابتدا نام F-110 را برای اين نوع از هوايماها گذاشت که بعدها به F-4C معروف شد .
که البته برای پرواز در نيروی هوايی تغييراتی روی آن داده شد . اين نوع هوايماها و اگثر مدلهای دیگر F-4 از کمر خود سوختگيری هوايی می کنند . مدلهای RF-4C نيز به بازار جنگ افزار شدند که از نوع تجسسی بودند .

F-4D نيز که پايه و اساس و کمر نيروی هوايی بسياری از کشورها را تشکيل می داد و می دهد پس از مدتی توليد و روانه بازار شد . فرق ميان مدل C و D در نگ دماغه آنهاست . در مدل D بخاطر رادار آن که کمی بزرگتر بود دماغه اش کمی بزرگتر شد . رادار نامبرده به توانايی هواپيما در درگيريهای هوا به زمين وسعت بيشتری بخشيد . اخيرا F-16 جايگزين اين نوع شده است . بعضی از انواع D به توپ ۲۰ ميلی متری نيز مجهز شده است .

F-4E که بيشترين توليد را در بين انواع F-4 ها داشته هنوز در بسياری از کشورهای دنيا می غرد . اين نوع از هواپيما را از روع توپ آن در زير دماغه می توان شناخت که طول آن از بقيه نوعها بزرگتر است . اصلی ترين هواپيمايی که بعدها جايگزين F-4E شد F-16 بود البته اين جايگزينی ها نشانه عدم توانايی F-4 ها نبود چون هنوز F-4 در بسياری از کشورها تنها سلاح رعب و وحشت برای دشمنانشان است .

F-4G مدل پيشرفته مدل E است . اصلی ترين تفاوت ظاهری که در نوع G , E می توان به چشم ديد بالای سکان عمودی مدل G است که برجسته و طولی است

مدل N نيز که بسيار پيشرفته است توليد شد و در نيروی دريايی آمريکا مشغول خدمت گرديد . بعد از ان نيز نوع S .

RF-4E برای کشورهای جهان مجموعا به تعداد ۱۳۰ فروند سفارش و توليد گشت که نقش بسزايی در تجسس و عکسبرداری برای اين کشورها داشته .

نوع F اين جنگنده نيز منحصرا برای آلمان توليد و تحويل شد .

نوع M نيز منحصرا برای انگلستان توليد شد .

فانتوم نوع S احتمالا آخرين نوع فانتومی بود که ساخته شد .

شكل دماغه ، نوع رادار، محل قرارگرفتن آن همراه درمدلهاي مختلف و استقرار مسلسل در مدل e و دوربين در مدل rfe

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]


آمار فانتومهاي تحويلي

ايران
تعداد 32 فروند فانتوم f-4d ، 177 فروند فانتوم f-4e و 16 فروند فانتوم rf-4e تا فبل از انقلاب تحويل ايران گرديد و كشور امريكا از تحويل 23 فروند فانتوم f-4e بعد از انقلاب سرباز زد .
آلمان مجموعا 273 فروند
يونان مجموعا 121 فروند
اسرائيل مجموعا 216 فروند
ژاپن مجموعا 154 فروند
كره جنوبي مجموعا 170 فروند
اسپانيا مجموعا 60 فروند
تركيه مجموعا95 فروند
انگلستان مجموعا 185 فروند

مشخصات :
این جنگنده دارای کاناپی 2 تکه بوده و بر خلاف جنگنده اف-14 از نظر پرتاب خلبان نیز دچار مشکل نخواهد شد. در حالیکه ظرفیت حمل 2 خدمه را نیز دارد.
مدل آر-اف-4این جنگنده که به مدل شناسایی موسوم است از دیگر مدل های این جنگنده به شما می رود. که حرف آر در این کلمه به مخفف کلمهreconnaissance به معنی شناسایی می باشد .
فانتوم می توانددر هردقیقه 15179متر اوج بگیردودر ارتفاع بالا با سرعت دو برابر سرعت صوت (2450کیلومتر در ساعت )پرواز کند

مشخصات فنی
نيرو : دو موتور توربوجت جنرال الکتریک جی 79-جی ئی -17 ای ساخت شرکت جنرال الکتریک با قدرتی معادل 8055 کیلوگرم
تسلیحات:توپ20میلیمتری6لوله با 640تیر،4موشک اسپارو،موشک هوا به هوای گرمایاب سایدویندروانواع بمب وموشک
حداكثر برد : 2000 كيلومتر
حداکثر سرعت:27/2ماخ
بلندی:02/5متر
پهنای بال:77/11متر
طول:2/19متر
توربوجت جنرال الکتریک جی 79-جی ئی -17 ای


منابع: iran-airforce.blogfa.com
[External Link Removed for Guests]
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[External Link Removed for Guests]

صفحه اینستاگرام
[External Link Removed for Guests]
Super Moderator
Super Moderator
پست: 949
تاریخ عضویت: دوشنبه 29 اسفند 1384, 2:31 pm
سپاس‌های ارسالی: 2396 بار
سپاس‌های دریافتی: 1355 بار

پست توسط Reza 313 »

اول باید از مقاله این نویسنده به خاطر قلمشون تشکر کنم :smile:

اما یکسری نکاتی مد نظرم هست ....

اول اینکه به بعضی از دوستان باید بگم که توان و قدرت یک کشور فقط وابسته به نیروی هوایی نیست . اونهایی که تا بحث راه میفته میاند میگند که از این هواپیما فلان تعداد اکتیوند و از اون یکی فلان تعداد و ... باید بدونند که به غیر از عامل توان هوایی عوامل دیگری هم در افزایش یا کاهش توان دفاعی و تهاجمی کشور تاثیر دارند . عواملی که تاثیرشون شاید به مراتب بیشتر از نیروی هوایی باشه :-o
اگر فقط نیروی هوایی عامل پایان دهنده منازعات بود قطعا رژیم اشغالگر صهیونیستی در مدتی کمتر از 33 روز می تونست جنگ رو خاتمه بده :-o یا خود آمریکا با این همه توان هوایی در باتلاق ویتنام تا خرخره گیر نمیفتاد :grin:

راستي گول ماکتهايي مثل شفق يا بادبادکهايي مثل تذآرو رو نخوريد.
اينها از طرح تا پوشيدن جامه ي عمل راه چندين ده ساله بايد برن

اگر ماکت و بادبادک بودند اینهمه مقاله و مطلب توی سایتهای خارجی در موردشون یافت نیمشد .

ضمناً گفته ميشه قطعاتي كه براي تامين
سيستمهاي موشكي و...(كه در چند روز اخير به منصه ظهور گذاشته شد)
از چين و قزاقستان گرفته شده.
البته نه به اين معنا كلاً چيني يا قزاقي هستن اما
قكر نكنم ايران به اين سطح از تكنولوژي رسيده باشه
كه بتونه بدون OTHT موشك رو كنترل كنه

قبول شما درست میگی . اینها همه اش کپی هست . نه اصلا کپی هم نیست . خود قطعات خارجی بوده و هست .
اما یادمه توی یه تاپیکی بحث پروژه گل شد که در مورد همکاری ایران و اسراییل در زمینه ساخت موکهای بالستیک کوتاهبرد بود . نمیدونم چرا دوستان از کپی محصولات اسراییلی اینقدر به وجد اومده بودند اما با کپی محصولات روسی و چینی مخالفند ؟
خون اسراییلیها سرختره ؟

من چند سال تو سازمان صنايع دفاع و گروه صنايع هوايي کار کردم.
اونجا پر هست از کارشناسان ارشد روسي، اوکرايني، گرجستاني و ارمنستاني.
اونهايي که اخراج شدن آمريکايي ها بودن

شما که اینقدر به خاطرات ویلیام سولیوان و ژنرال هایزر علاقه داری یه نگاه مجدد به خاطرات این دو نفر بندازید تا ببینید که اینها خودشون قبل از انقلاب سراسیمه فرار کردند یا کسی اخراجشون کرد :-o

مستشاران آمريکايي هم فقط در امر نظارت و تاييد Work Order هاي
تعميراتي دخالت داشتن. در واقع آمريکايي ها در حال انتقال
کامل تکنولوژي تعميراتي به ايران بودن

این دیگه از اون حرفهاست . دیگه همه میدونند که آمریکاییها حتی اجازه انجام کوچکترین تغییرات در جنگنده ها رو به پرسنل ایرانی نمیدادند و همه کارها را خودشون طوری انجام میدادند که فرد ایرانی فکر کنه از عهدش خارجه

حتا صحبت هايي بود که کل کارخانه ي گرومن خريداري
و به اصفهان منتقل بشه

کل این کارخانه از طرف کی خریداری بشه ؟
تنها چیزی که قرار بوده راه اندازی خط مونتاژ (دقت کنید مونتاژ نه تولید )اف 16 از طرف شرکت جنرال داینامیکز در شاهین شهر بوده

ضمنن قرار بود 200 فروند EF-111C و دهها فروند F-4G و RF-4E خريداري بشه که توان
خوبي به ايران مي داد و شايد اصلن صدام جرات حمله به ايران رو پيدا نمي کرد.
هرچند من نمي دونم EF-111C به چه درد کشوري مثل ايران مي خوره؟

منم مثل شما نیمدونم که EF-111C به چه درد ایران میخورده ؟ میدونید چرا ؟
چون اصلا چیزی به نام EF-111C نداریم . مدل جنگ الکترونیک این پرنده EF-111A نام داره :-o
بعدشم خود آمریکا فقط 42 فروند از این جنگنده رو در اختیار داشته . حالا یان شاه شما چجوری میخواسته 200 فروند بخره ؟

چرا که خود شاه یک خلبان چیره دست بود و مدرک خلبانی اش را در سال 1320 گرفته بود. شما رهبر
و شاه هیچ کشوری را نمی توانید پیدا کنید که خلبان بوده باشد


ببینیم خلبان مخصوص شاه یعنی سرهنگ بهزاد معزی در این مورد چی میگه :
اینها بخشی از خاطرات سرهنگ معزی هستند که من در سایت منافقین پیدا کردم

سبزوار يا نيشابور؟
در يك پرواز شاه را به‌مشهد مي‌برديم. در مسيرمان سبزوار سمت چپ قرار دارد. يعني وسط كوير يك دايرة بزرگ سبز رنگ است به‌نام سبزوار. شاه‌از من پرسيد اين‌جا كجاست؟ گفتم سبزوار. گفت نخير نيشابور است. گفتم نخير سبزوار است. گفت من مي‌گويم سبزوار است. راديو سبزوار را گرفتم عقربه‌ ‌به‌سمت بال چپ سبزوار نشان داد. گفتم ببينيد اين بال چپ هواپيماست و اين هم سبزوار است. گفت من مي‌گويم نيشابور است. نقشه را در آوردم نشانش دادم و گفتم ببينيد ما الان اين نقطه هستيم. اين‌جا سبزوار است. دو مرتبه‌‌گفت من مي‌گويم نيشابور است. نقشه را تا كردم و گذاشتم كنار. دو سه دقيقة بعد پرسيد اين‌جا كجا بود؟ گفتم هرجا كه شما بفرماييد. گفت يعني چه؟ گفتم يعني هرجا كه شما بفرماييد، همان‌جاست! چيز ديگري نگفت. اخمي‌كرد و رفت. مقداري گذشت و به‌نيشابور رسيديم كه پاي كوههاي بينالود است. من عمداً گرفتم دست راست. مي‌خواستم از روي ارتفاعات رد نشويم كه هواپيما تكان بخورد. شهر نيشابور را ديديم. اين بار نشان دادم و گفتم در ضمن اين شهر نيشابور است. يك نگاه بسيار تند و اخم‌آلودي كرد اما چيزي نگفت. من باز هم يك مقدار پررويي كردم و به‌مشهد گفتم: «ما داريم از سمت چپ نيشابور رد مي‌شويم، مي‌آييم براي نشستن» بعد هم مشخصات باد و فشار را دادم. شاه به‌قدري عصباني شده بود كه تا موقع نشستن حتي يك كلمه صحبت نكرد. بعد هم با يك اخم ديگر در را باز كرد و رفت بيرون.

هواي باراني و مشكل اطرافيان:
شاه مناسباتي براي خود ايجاد كرده بود كه بسياري از نزديكترين اطرافيانش هم نمي‌توانستند مشكلات و مسائل واقعي خودشان را با او درميان بگذارند. من نمونه‌یي داشتم كه حتي فرح نيز جرأت گفتن يك مشكل جدي را با او نداشت.
شاه در پروازها اغلب به‌داخل كابين مي‌آمد و در برخاستن و نشستن هواپيما دخالت مي‌كرد. خودش يك نوع ژست بود. ما هم چيزي نمي‌توانستيم بگوييم. اما من بدون اين‌كه به‌رويش بياورم هميشه كنار دستش مي‌نشستم و هواي كار را داشتم. جاهايي كه خطرناك بود ناچار به‌دخالت بودم. مثلاً 2-3سال قبل ازانقلاب شاه را دعوت كرده‌بودند به‌لهستان. موقع بلندشدن از مهرآباد هوا خوب بود شاه به‌كابين آمد و پرواز كرديم. نزديك لهستان هوا را گرفتيم هوا ابري بود. پيش‌بيني هوا را غلط داده‌بودند. برج به‌من گفت مي‌خواهند هواپيمايتان را اسكورت كنند. ولي چون ابري است هواپيماها نزديك نمي‌شوند. لطفاً به‌مسافرتان بگوييد. گفتم بسيار خوب. آن موقع سپبهبد نادر جهانباني چون به‌زبان روسي آشنا بود در ميان همراهان شاه در هواپيما بود. صدايش كردم گفتم تيمسار اسكورت نمي‌تواند بيايد نزديك چون هوا ابري است. گفت چشم. رفت گفت و آمد. يك كم كه نزديكتر شديم جهانباني كه توي كابين بود پرسيد هوا چطور است؟ گفتم هنوز نگرفته‌ام. الان مي‌گيرم. هواي فرودگاه ورشو را گرفتم گفت بارندگي بسيار شديد و ديد براي نشستن 200متر است. هوا را گرفتم و نوشتم و دادم به‌جهانباني. گفتم لطفاً اين را بدهيد به‌ايشان بگوييد هوا اين‌طوري است. البته ما بنزين كافي داريم. اگر نتوانيم مي‌رويم جاي ديگر. ولي چون مسافرت رسمي‌است سعي مي‌كنيم همين‌جا بنشينيم. و خطاب به‌جهانباني اضافه كردم و لطفاً به‌ايشان بگوييد كه براي نشستن خودشان نيايند. چون ديد 200متر است و خيلي حساس است و بايد خلبان حرفه‌اي بنشيند. جهانباني گفت آن را كه نمي‌توانم بگويم. بگذار ببينم چه مي‌توانم بكنم؟ رفت عقب. چند دقيقه گذشت جهانباني با قيافة ناراحت بازگشت. پرسيدم چي شد تيمسار؟ گفتيد؟ گفت من كه جرأت ندارم بگويم. رفتم پيش فرح. به‌او گفتم خلبان مي‌گويد ديد 200متر است با بارندگي شديد بگوييد بهشان كه براي نشستن نيايند. فرح گفت من چنين جرأتي ندارم كه به‌شاه‌ اين را بگويم كه نيايد. جهانباني گفته بود خلبان مي‌گويد خطرناك است. فرح جواب داده بود خطرناك چيست؟ اگر الان اين دستور بدهد وليعهد كشته شود من حق گفتن نه را ندارم. جهانباني پرسيد حالا چه‌كار مي‌كني؟ من كمربندم را كه بسته بودم باز كردم. كاغذ‌ها را از دستش گرفتم و گفتم كاري ندارد ايشان كه نمي‌تواند بگويد. شما هم كه نمي‌توانيد بگوييد. بگذاريد خودم مي‌روم مي‌گويم. من خودم بلدم حرف بزنم. جهانباني دستپاچه شد. گفت نه نه ديده‌ام تو تند حرف مي‌زني. گفتم نه براي من هيچ مسأله‌یي نيست. مي‌روم، مي‌گويم ديد طوري است كه شما نمي‌توانيد بنشينيد. جهانباني گفت تو مي‌گويي نمي‌تواني بنشيني؟ گفتم آره خوب نمي‌تواند بنشيند. ديد 200متر خلبان حرفه‌یی مي‌خواهد. گفت نه تو بنشين بگذار ببينم چه‌كار مي‌توانم بكنم؟ رفت و 7-8 دقيقه بعد برگشت. اين بار با قيافه‌یي خندان و خيلي خوشحال گفت حل شد! حل شد! گفتم چي شد؟ گفت من دو مرتبه‌‌ رفتم پهلوي علياحضرت گفتم اين خلبان مي‌خواهد خودش بيايد بگويد. اين هم تند حرف مي‌زند. فرح هم دستپاچه شده و گفته بود پس چه‌كار كنيم؟ با سر و صداي آنها شاه ديده بود يك كاغذي دست جهانباني است و اين دو تا دارند جر و بحث مي‌كنند. گفته بود چه خبر است؟ فرح گفته بود جهانباني به‌شما خواهد گفت. جهانباني هم گفته بود بارندگي خيلي شديد است و ديد 200متر است خلاصه خلبان مي‌گويد: جهانباني مي‌گفت ديگر ادامه ندادم. شاه فهميده بود. يك لبخندي زده گفته بود اشكالي ندارد به‌خلبان بگوييد من نمي‌آيم خودش بنشيند. خوشحالي جهانباني ازاين نظر بود كه‌اين ماجرا كه في‌الواقع اصلاً ماجرايي هم نبود و تبديل به‌يك مشكل شده بود. حل شده‌است!. من چنان بهت زده به‌او نگاه كردم كه دوباره پرسيد گرفتي چي گفتم؟ گفتم بله تيمسار. ديد 200متر بود و عادي است كه‌ايشان نتوانند بنشينند! جهانباني خنديد و گفت ديگرهيچي نگو! گفتم چشم! با خلبان صفري نشستيم. واقعاً ديد كم بود. طوري كه تا وقتي نشستيم باند را نديديم. وقتي از باند خارج شديم به‌جهانباني گفتم بهشان بگوييد اگر حالا مي‌خواهند بيايند روي صندلي بنشنينند. جهانباني يك نگاهي به‌من كرد و گفت از اين حرفها نزن! گفتم تيمسار منظور اين بود كه جلو اين رئيس‌جمهور لهستان بگويند خلبان هستند. گفت نگو! اين چيزها را نگو!

ترمز تند و شكستن ظرفها:
شاه خلباني عادي بود. من هميشه به‌عنوان يك معلم كنار دستش مي‌نشستم. اما او در بيشتر موارد گوش به‌حرف كسي نمي‌داد و مسأله‌ايجاد مي‌كرد. يكبار با او به‌يكي از شهرها رفته بوديم. هنگام بازگشت به‌او گفتم لطفاً بعد از نشستن از ترمزها استفاده نكنيد. از «ري ورس موتور» (ترمز موتور) استفاده كنيد. گفت چرا؟ گفتم براي اين كه ترمز تند است و هواپيما يك دفعه مي‌ايستد و در نتيجه تمام ظرفها را مي‌شكند. شاه فقط گفت «نچ» و گذشت. آمديم. در فرودگاه مهرآباد شاه سوار شد و به‌شدت ترمز كرد. از آن پشت سر و صدايي آمد و ما از باند رفتيم بيرون. مهماندار كه خانم منيري بود نمي‌دانست شاه‌اين كار را انجام داده‌است. فكر كرد من ترمز كرده‌ام. با اعتراض گفت كاپيتان تمام ظرفها شكسته شدند! من به‌شاه گفتم: «عرض كردم خدمتتان!».با عجله گفت نه من ترمز نكرده‌ام! من كه‌هاج و واج مانده بودم هيچ نگفتم و سكوت كردم.
تعجب از راحت حرف زدن!
Super Moderator
Super Moderator
پست: 949
تاریخ عضویت: دوشنبه 29 اسفند 1384, 2:31 pm
سپاس‌های ارسالی: 2396 بار
سپاس‌های دریافتی: 1355 بار

پست توسط Reza 313 »

به تاريخ ژانويه 1965 و به دنبال سفر کيم روزولت به تهران، وي که دوستي نزديک با مرحوم ژنرال خاتمي داشت، شاه سعي کرد تا با وساطت کيم روزولت و استفاده از دوستي وي با خاتمي، قرارداد خريد 20 فروند F-111 را بدست آورد که اين امر تا سال 1357 و وقوع انقلاب محقق نشد.

اين 20 فروند اف 111 معمولي که الان ميگيد کجا و اون 200 فروند EF-111C (که اصلا همچين چيزي وجود نداره ) کجا :shock:
بارها از شما خواهش کردم منبع اين خريدهاي عجيب و غريب را ارائه بفرماييد .
آخه از جنگنده ضد الکترونيک EF-111A فقط 42 فروند براي نيروي هوايي آمريکا با اون همه عظمت ساخته شد . من نميدونم ايران چجوي ميخواسته 200 تا بخره ؟ :?
راستي من بي صبرانه لحظه شماري مي كنم تا شما بخش ديگري از اخبار خريدهاي نظامي ايران كه همان خريد ب 52 در جهت مقابله با توپولف 22 خريداري شده توسط عراق هست را اعلام كنيد :o

نيروي هوايي، يک رکن بسيار مهم در نيروهاي نظامي است و اگر هوانيروز IIAI و نيروي هوايي قدرتمند IIAF نبودند، پيشروي نيروهاي زرهي صدام در روزهاي اول جنگ، بسيار سريع تر و بيشتر صورت مي گرفت و شهرهاي بسياري سقوط مي کردند. در واقع اين نيروها، نقش عامل بازدارنده را بازي کردند تا نيروهاي زميني، تشکل يابند

بر منکرش لعنت
ولي همه توان يک کشور را فقط با خط کش توان هوايي نميشه اندازه گرفت :-)

شما بد نيست به نقش نيروي هوايي اسرائيل در جريان جنگ 1967 و همچنين نابودي تمام زيرساخت هاي اقتصادي لبنان در جريان همين جنگ 33 روزه نيز نيم نگاهي بيندازيد يا اگر طبق معمول حرف من را تخيلي مي دانيد نظر جناب شبير را جويا شويد.

اسراييليها با نيروهاي دلاور حزب الله در نبرد بودند نه با ساختمان هاي بيروت و ساير شهرها . نه با مردم بيگناه . نه با مناطق غير نظامي
از بين بردن چيزهاي غيرنظامي که هنر نيست :grin:
بفرماييد با حزب الله که حريفشون بود چيکار کردند ؟ :eek:

هر کشوري که جايگاه خود را بشناسد و سياست را بازيچه قرار ندهد بلکه به صورت يک علم با آن برخورد کند متوجه مي شود که آمريکا يا هرکشوري، نه دوست ايران هستند نه دشمن آن. بلکه بزرگترين دشمن هر فرد و هر کشور، جهل است


عجب !
پس وقتي متفقين به ايران حمله کردند و ايران را اشغال کردند نيتشون خير بوده و قصدشون دشمني با يارن نبوده . فقط جهل و ناداني رضا شاه بوده که باعث شده بخواهند به ايران حمله کنند . يا وقتي قبل از انقلاب نزديک بود بين ايران و عراق جنگ اتفاق بيفته بخاطر جهل شاه شما بوده !

امروزه شوروي نيست، اما ترکيه دهها فروند اف16 در اختيار دارد و قرار است به زودي اف35 نيز بدانها اضافه کند. لابد آنها هم قرار است جلوي حملهء کردهاي عراق را بگيرند و مانع از دست يابي کردها به سواحل اروپايي ترکيه شوند!
مثال فروان است. استراليا، چندي پيش به دنبال بررسي خريد F/A-22 بود. استراليا قرار است جلوي کدام شوروي را بگيرد!؟

ايران در زمان جنگ سرد موقعيت خاص و بدربخوري داشت براي ابرقدرت غرب نه ترکيه و استراليا
کاش شوروي قبل از انقلاب اسلامي متلاشي ميشد تا شما با چشمان خودتون بعضي مسايل رو ميديد !

اگر اف14 نداشتیم چطور می شد؟

بله اف 14 داشتيم .قرار بود 1000 تاي ديگه هم بخريم تا حتي بيشتر از USN هم داشته باشيم . اما وقتي يك فروندشون از پايگاه هشتم شكاري بلند ميشد تا بره يه گشتي بر روي خليج فارس بزنه شايد از روي صدها نه شايد هزارها ده و روستا رد ميشد كه هيچكدومشون نه آب داشتند نه برق داشتند نه مردمش سواد داشتند و نه ...
نزديك همين پايگاه هشتم شكاري روستايي بود كه حتي مردمش رنگ حمام رو هم بخودشون نديده بودند اونوقت چند كيلومتر اونورتر كارمندان آمريكايي شركت گرومن با چه امكاناتي زندگي ميكردند .
شايد جالب باشه بدونيد كه شهيد بزرگوار بابايي چنان به وضع معيشتي مردم اين دهات و روستاهاي اطراف پايگاه رسيده بود كه حتي مردم يكي از دهات اسم روستاشون را به نام شهيد بابايي عباس آباد نامگذاري كرده بودند .
Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دوشنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 »

سلام برهمه
هرچي ميخوام از فانتوم دست بردارم نمي تونم براي من فانتوم واقعا دوست داشتني است .

در ذيل ديگر مشخصاتي كه كه از قلم افتاده را ذكر مي كنم

شركت سازنده :
مك دونالد داگلاس

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]


اولين پرواز :
27 مي 1958 مدل اوليه xf4h-1
27 مي 1963 اولين پرواز رسمي مدل f-4c
[External Link Removed for Guests]


وزن :
13757 كياوگرو


وزن هنگام برخاستن ( عملياتي ) :
18818 كيلوگرم


حداكثر وزن قابل تحمل :
27900 كيلوگرم
نكته : قابل توجه است كه درهنگام ساخت و تا مدتها بعد فانتوم تنها هواپيمايي بود كه تقريبا برابر موزن خود مهمات حمل مي كرد


ظرفيت باك :
7022 ليتر داخلي
قابليت نصب باكهاي خارجي به ظرفيت 5070 ليتر


سقف پرواز :
18182 متر


شعاع عملياتي ( با سوخت اضافه ) :
3700 كيلومتر


تسليحات :
مسلسل 20 ميلي متري M61A1 Vulcan cannon با 640 تير
7 جايگاه نصب مهمات در زير بال و بدنه

قابليت حمل موشكهاي هوا به هواي : AIM-120 AMRAAM, AIM-7 Sparrow, AIM-9 Sidewinder, Sky Flash
موشكهاي هوا به زمين : AGM-65 Maverick, AGM-88 HARM, AGM-12 Bullpup
انواع بمب : GBU-16 Paveway LGB, Mk 82/83/84 GP, cluster
و دستگاه جنگ الكترونيك

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]

گردآورنده : moh-597
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[External Link Removed for Guests]

صفحه اینستاگرام
[External Link Removed for Guests]
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

مشکلات F-4

پست توسط Reza6662 »

moh-597,
اينم مطلب تکميلي من در مورد F-4 تقديم به شما دوست عزيز و همهء عزيزان ديگر :razz:


مشکلات F-4

به دنبال موفقيت هواپيماي كوچك، چابك و بسيار مانورپذير F-86 در جريان جنگ كره، جنگنده‏هاي ساخت ايالات متحده به شكلي تغيير يافتند تا داراي حداكثر سرعت، ارتفاع، قدرت رادار، مانورپذيري، ديد خلبان و ساير مواردي باشند كه مورد نياز نبردهاي «فاصلهء نزديك» است. اين تمايلات ويژه، در ساخت جنگندهء F-4 فانتوم توسط كارخانهء معظم مك‏دانل‏داگلاس به حد اعلا رعايت شد، به طوري كه موفقيت در طراحي بي‏نقص و بي‏نظير آن، اين جنگنده را، هم نيروي هوايي و هم نيروي دريايي در طول جنگ ويتنام به خدمت گرفتند.

F-86 Saber
[External Link Removed for Guests]

F-4 در اصل به منظور رهگيري و شكار هواپيماهاي جنگي دشمن و ايجاد دفاع هوايي ساخته شد، ماموريتي كه در آن زمان از عهدهء هيچ جنگنده‏اي بر نمي‏آمد، زيرا تا آن زمان، ناوگان هوايي ايالات متحده، هيچگاه مورد تحديد جدي حملات هوايي جنگنده‎‏هاي دشمن واقع نشده بود. اما با وجود F-4 اين امر (دفاع هوايي) امكان‏پذير مي‏شد جنگندهء F-4 بدين منظور طراحي شده بود تا از ناوگان هوايي، محافظت به عمل آورده و با واكنشي سريع، ارتفاع پروازي خود را افزايش دهد، سريعن به سرعتهاي مافوق‏صوت دست يابد و به وسيلهء موشكهاي هدايت شونده توسط رادارش، جنگنده‏هاي مهاجم را در فواصل بسيار دور، ساقط نمايد.
اما F-4 در جريان جنگ ويتنام به عنوان يك هواپيماي تهاجمي به كار رفت نه يك شكاري. F-4 به هيچ وجه براي نقشي كه برايش در نظر گرفته شده بود، مناسب نبود. اما در مقابل، خلبانان بسيار كم‏تجربهء ويتنام شمالي با جنگنده‏هاي كوچك و بسيار مانورپذير ميگ21 پرواز مي‏كردند و گاهن آمار شكار جنگنده در نبردهاي هوايي 2 به 1 به نفع آنها شده بود، در حالي كه اين آمار در جنگ كره 13 به 1 (به نفع آمريكا) بود.

با طولاني شدن جنگ ويتنام و سخت‏تر شدن نبرد، اين موضوعات در مورد نقائص F-4 عمومن پذيرفته شده بود:
1- بزرگي: خلبانان F-4 اغلب مي‏توانستند هنگام نبرد، يكديگر را در فواصل دور پيدا كنند ولي آنها نمي‏توانستند جنگنده‏هاي كوچكتر ميگ21 را ببينند در حالي كه خلبانان ميگ21 آنها را به راحتي مشاهده مي‏كردند.

2- ديد ضعيف خلبان: به منظور كاهش اصطكاك هوا (پسا) در سرعتهاي بالا، F-4 و تمام جنگنده‏هايي كه قبل از F-14 ساخته شده بودند، داراي كاناپي حبابي شكل نبودند. (كاناپي = شيشه بالاي سر خلبان) كاناپي F-4 به نحوي طراحي شده بود كه خلبان تنها مي‏توانست مقابلش را ببيند و ديد پائين و اطرافش بسيار ضعيف بود و ديد عقب اصلن وجود نداشت.

3- مانورپذيري ضعيف: F-4 به هنگام گردش سريع به اطراف، متحمل فشار ثقلي معادل 7g مي‏شد، اين ميزان تحمل g در زمان خودش قابل قبول بود ولي اين گردش سريع، باعث از دست رفتن انرژي حركتي هواپيما مي‎شد. (كاهش شديد ارتفاع يا سرعت)

4- كارايي موقت: توانايي بسيار ضعيف F-4 در تغيير سريع جهت حركت (مانور) مخصوصن اين كه چرخش سريع به اطراف، باعث ايجاد فشار g بالا مي‏شد.

5- قيمت: جنگندهء بزرگ F-4 از نظر هزينه‏هاي تعمير و نگهداري، بسيار گران‏قيمت محسوب مي‎شد. اين به معناي آن بود با اختصاص بودجهء برابر، تعداد بسيار بيشتري ميگ21 قابل خريداري بود.

6- نداشتن مسلسل: F-4 جنگنده‏اي بود كه (انواع اوليهء آن) فاقد مسلسل بودند. بنابراين اين جنگنده قادر نبود در نبردهاي بسيار نزديك هوايي شركت نمايد. (تنها در مدل F-4E مسلسل نصب شده است)

7- مداومت عملياتي: برد عبوري F-4 قابل قبول بود، اما هنگام درگير شدن در انجام مانورهاي سخت، سوخت زيادي از دست مي‏داد و اين مشكل مهمي بود.

اما اين انبوه عظيم از مشكلات به وسيلهء قابليت يك نبرد هوايي خاص، تا حدي توجيه‏پذير مي‎شدند و آن هم اين بود كه در نبردهاي هوايي ماوراي ديد (BVR) جنگندهء F-4، از موشكهاي دوربرد هدايت شوندهء راداري خود سود مي‏جست؛ اما اين عقيده نيز در جنگ ويتنام به دو دليل مردود شد:

* اول اينكه رادار نمي‏توانست به درستي هواپيماهاي دشمن را (از خودي) شناسايي و رديابي كند. عمليات انجام شده در اين حالت، اين خطرپذيري را داشت كه يك هواپيماي خودي هدف قرار بگيرد. بنابراين خلبانان براي احتراز از شليك اشتباهي، به هدف نزديك مي‏شدند تا قبل از شليك، آن را با چشم شناسايي كنند. اين امر، تئوري موشكهاي دوربرد هدايت شوند توسط رادار را مورد ترديد قرار مي‏داد.

* دوم اينكه قابليت موشكهاي هدايت راداري اسپارو (Sparrow) در جنگ ويتنام بسيار ضعيف بود و تنها در 10% از شليكها، موفق عمل مي‏كردند.
ناخرسندي مقامات عاليرتبهء پنتاگون از اين نقائص، آنها را به سمت طراحي جنگندهء F-15 براي نيروي هوايي و F-14 براي نيروي دريايي كشاند. تا اين مقال، تنها در مورد برنامه‏هاي نيروي هوايي (براي توليد جنگنده) بحث كرديم.

F-15A
[External Link Removed for Guests]

جنگندهء F-15 داراي ديد عالي براي خلبان بود. يعني خلبان مي‏توانست 360 درجه اطرافش را به راحتي ببيند. اين جنگنده داراي قابليت مانورپذيري عالي در سرعتهاي بالا بود و يك مسلسل 20 ميلي متري نيز روي آن نصب شده بود. ضمنن براي جبران مشكل گردش هواپيماي F-4، اين جنگنده مي‏توانست بسيار سريع‏تر و در ارتفاعي بالاتر از آنچه F-4 قادر به آن بود، انجام وظيفه نمايد و به طور بي‏نظيري داراي نرخ اوج‏گيري و شتاب‏گيري بالا بود. اين جنگنده همچنين مجهز به رادار بسيار قدرتمندي شده بود كه داراي قابليت ديدپائين - شليك پائين بود. (يعني جنگنده‏هايي را كه در ارتفاع پائين‏تر پرواز مي‏كردند با رادارش شناسايي مي‏كرد و بازتابش امواج، با امواج ارسالي از سطح زمين مخلوط نشده و هواپيماي دشمن قابل شناسايي شدن مي‏گشت) ضمنن از موشك اسپارو به عنوان سلاح اصلي، سود مي‏جست.

منبع جهت اطلاعات بیشتر
Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 3101
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 22 بهمن 1385, 4:25 pm
سپاس‌های ارسالی: 19718 بار
سپاس‌های دریافتی: 21366 بار

پست توسط SAMAN »

با سلام و درود به همه دوستان قدیمی
قبل از هر چیز در خواست دارم که همه پست های متفرقه این تاپیک مهم را حذف کنید.

 آشنایی بیشتر با جنگنده اف-4 

 [External Link Removed for Guests] 

جنگنده بمب افکن فانتوم محصول مک دانل داگلاس یکی از موفق ترین جنگنده های جهان بود.می شود گفت که فانتوم دومین و پرکارترین ترین جنگنده امریکایی ساخته شده بعد از جنگنده سابر,بود! جمع تولیدی این جنگنده در امریکا 5057 فروند و تعداد 138 فروند هم زیر نظر ایالات متحده در ژاپن ساخته شد.تولید فانتوم بمدت 20 سال بود یعنی از سال 1959 تا 1979 یا بسال 1359 شمسی. در طی جنگ ویتنام خط تولید مک دانل در هر ماه 72 فروند تولید میکرد.
گرچه در اغاز هدف از جنگنده فانتوم بوجود آمدن یک هواپیمای رهگیر بود اما نقش جنگنده اف-4 در استریک strike (هوا به زمین) اثبات شده و همه درک کردند مه اف 4 علاوه بر اینکه یک گونه بسیار شگفت انگیز در حمله های هوا به هوا هست در نقش بمب افکن نیز چیزی کم ندارد و اینها همه مدیون به کار گیری تاکتیک درست بود.
نیروی هوایی, نیروی دریایی وگارد ویژه با فانتوم ها 227 پیروزی هوایی در جنگ ویتنام داشتند.در طول خدمت فانتوم نیروی هوایی ارتش اسراییل ادعا کرد که در طی درگیری هایی مختلف که با همسایه عربش داشته است به 116 پیروزی در جنگ های هوایی دست پیدا کرده است.
جنگنده بمبب افکن اف-4 در طول خدمتش به نیروی هوایی نیروی دریایی و یگان تفنگداران دریایی سرویس داد.خارج از آن فانتوم به نیروی هوایی کشورهایی نظیر استرالیا - مصر - جمهوری فدرال المان - جمهوری اسلامی ایران - اسراییل - ژاپن - جمهوری کره - اسپانیا و ترکیه نیز خدمت کرد. به علاوه فتانتوم برای مدت زیادی برای نیروی دریایی سلطنتی و نیروی هوایی سلطنتی انگلستان نیز خدمت کرد.
امروزه فانتوم در انتهای خدمت خود بسر میبرد.این در حالی است که خدمت فعالانه فانتوم برای نیروی هوایی یا نیروی دریایی و یا تفنگداران زیاد طول نکشید, هرچند که الان هم در گروه های کوچک در خدمت نیروی هوایی هست ولی در درجه اول اف-4 G یا راسوی وحشی را جانشین خود کرده است و بعضی هنگام نیز هم پرواز اسکادران های گارد ملی هوایی نیز میشوند.گرچه طول خدمت فانتوم برای بریتانیای کبیر نیز زیاد طول نکشید اما فانتوم میبایست که خدمتش برای نیروهای هوایی دیگر مشتریانش تا بعد از سال 2000 نیز باقی بماند.
 [External Link Removed for Guests] 

در درجه اول جنگنده فانتوم برای نیروی دریایی بود,هواپیمایی که مسلح به توپ بود و میتوانست که توپ کانون را نیز حمل کند.جنگنده فانتوم اولین جنگنده ایی بود که توانایی داشت که با داشتن رادار قدرتمند بدون اتکا به کنترل های زمینی هدفش را مشخص و نابود کند.فانتوم جنگنده بود که در درجه اول به عنوان جنگنده ایی پایه بر اساس سفارش نیروی هوایی طراحی شد. فانتوم به عنوان اولین جنگنده ایی بود که با داشتن کامپیوتر های کنترل کننده جریان های ورودی هوا برای موتورها را روانتر و بهتر میکرد. سرانجام این فانتوم بود که با blu angels و دیگر گروه های نمایش پروازی thunderbirds در نیروی هوایی پرواز هایی داشت.طرح چنین چیزی که به طور نهایی قرار شد اجرا شود توسط مک دانل داگلاس بنام فانتوم بود که در اوت 1953 آغاز شد. تیم طراح مک دانل را هرمان براکلی به عهده داشت. در ابتدا وظیفه تیم طراح این بود که طرح قدیمی هواپیمای fh-3 را توسعه بدهند یا قابلیت هایش را بهبود دهند و یامدل جدیدتری از آن بسازند.نتیجه این شد که طرح های متفاوتی بوجود آمدندکه به طور غیر رسمی توسط شرکت ثبت شدند.

مترجم:SAMAN
منبع:

kalaniosullivan.com
ادامه دارد ...
پیام حکم قتل خود شنفتن مرا خوشتر بود, از یک تملق به نزد مردمان سفله گفتن!
Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 3101
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 22 بهمن 1385, 4:25 pm
سپاس‌های ارسالی: 19718 بار
سپاس‌های دریافتی: 21366 بار

پست توسط SAMAN »

 اف-4 C 

 [External Link Removed for Guests] 

طرح موفق و با عظمت فانتوم خیلی سریع توجه نیروی هوایی ایالات متحده را به خود جلب کرد.این در حالی بود که فانتوم برای نیروی دریایی طراحی شده بود ولی عملکرد موفق آن نیروی هوایی را نیز متمایل کرده بود.به هر حال تحت فشارهای وزیر دفاع وقت رابرت مک نامرا که می خواست هزینه های دفاعی را کاهش دهد,به این نتیجه رسید که ازفاکتورهای مهم وخوب میان هواپیماهای ساخته شده و به پرواز درآمده استفاده کند ویک محصول جدید تولید شود. بنابراین نیروی هوایی در سال 1961 موفق شد که طرحفانتوم F4H-1 را به عهده بگیرد. در یک ارزیابی مابین جنگنده اف-106 A و F4H-1 این هواپیمای جدیدی نام عملیاتی Hıghspeed برای خود بر گرفت. روی هم رفته سرعت و سقف ارتفاع پروازی F4H-1 از اف-106 A بهتر بود. ضمنا F4H-1 می توانست بار(مهمات) سنگین تر از اف-106 برای مسافت های طولانتی تر حمل کند و همچنین برد رادار آن نسبت به اف-106 25% بیشتر شده بود. بعد ها نیروی هوایی امکان استفاده نمودن از جنگنده فانتوم را به عنوای جنگنده تاکتیکی و هم به عنوان هواپیمای شناسایی مورد برسی قرار داد.
 [External Link Removed for Guests] 

F4H-1 خیای انعطاف پذیر تر از اف-105 بود. چون نتنها می توانست مشابه اف-105 بارهای خارجی حمل کند بلکه به عنوان یک جنگنده برتری بالقوه ایی داشت. فانتوم مزبور در نقش اکتشافی هم یک طرح خیلی بهتر از RF-101A/C تقدیم داشت. طرحی که مثل VOODOO نبود چون قابلیت و توانایی عکس برداری در شب را نیز داشت وبرای این کار متناسب شده بود.
اول اف-4 C تولید شده با شماره ریجستر 62-12199 اولین پروازش را در 27 می 1963 انجام داد. اف-4 C از لحاظ ظاهر خارجی شبیه به اف-4 B دریایی بود. اف-4 سی هم بالهای تاشونده و لوام محافظت شده داشت.اما از لحاظ داخلی اف-4 C با فانتوم B فرق داشت. اف-4 C با کنترل های دوگانه متناسب شده بود به طوری که نیروی هوایی قصد داشت آن را به عنوان هواپیمای دو سرنشینه مورد استفاده قرار دهد.چون لاستیک ها کمتر فشرده شدند نیاز شد که چرخ ها را ضخیم تر بسازند و همین باعث شد که چرخ ها به داخل بدنه هواپیما بیشتر نفوذ کنند و همین تغییراتی را در بدنه باعث میشد. چرخ ها به یک سیستم ضد لغزش مجهز شدند. قسمتی از سیستم سوخت گیری از اف-4 B بر جای ماند. در طی توسعه یک مخزن سوخت در پشت کابین عقب هواپیما جاسازی شد. در کابین عقب کنسول جدید نصب شد.برای دیدبهتر صفحه کنترل پایین تر آورده شد ویک دستگیره ردیابی رادار و کلید هایی به اضافه دیگر تجهیزات اضافه شدند.
اف-4 C اساسا تجهیزات اکترونیک متفاوتی داشت که شامل سیستم رادار وستینگ هاوس AN/APQ-100 با قابلیت نقشه خوانی زمینی,و سیستم نور سنج AN/APA-157 برای موشک AIM-7 اسپارو و خانواده موشک های هوا به هوا و سیستم AN/AJB-7 سامانه کنترل بمب های اتمی در ارتفاع پایین. سیستم ( LN12A/B ) Litton AN/ASN-48
سامانه جهت یابی اینرسی و در نهایت کامپیوتر جهت یاب بنام AN/ASN-46 . و دیگر سیستم های دیگر ....
جنگنده فانتوم C از دو موتور با قدرت 10000 پوند در حالت عادی و 17000 پوند در حالت پس سوز ساخت جنرال الکتریک بنام J79-GE-15 توربو جت استفاده میکرد. برای اف-4 سی و داشتن مسلسل کار شد. خدمه های اف-4 سی بر روی صندلی های ایجکت دار مارتین بیکر MK H5 مینشستند.
برای اف-4 سی توپ ساخته نشد. چهر موشک اسپاروی AIM-7 D در زیر بدنه هواپیما جاسازی شدند.اف-4 سی میتوانست موشک های فالکون دیی یا موشک های مادون قرمز سایدویندر B یا D را حمل کند.موشک های هوا به سطح از جمله موشک AGM-12 بول پاپ یا AGM-45 شرینک ویا موشک AGM-65 ماوریک در زیر باله ها حمل میشدند. لانچر های موشک های هدایت نشونده و یا بمب های اتمی خوشه ایی شیمیایی یا غیره نیز می تواتست حمل شوند.
بمب های MK-82 نیز میتوانستند حمل شوند.گرچه اف-4 C هرگز یک ماموریت هسته ایی را انجام نداد اما یکی از اهداف ساخت این هواپیما همین بود. فانتوم سی میتوانست حداکثر 16000 پوند مهمات خارجی را حمل کند.سالها بعد فقدان نداشتن توپ و غلاف SUU-16/A مشکل ساز شد. اما بعد ها این تجهیزات یه اضافه توپ M 61 A1 با 1200 دور و مهمات در زیر بدنه هواپیما متناسب شدند.
در 2 دسامبر 1964 4 فروند اف-4 سی در طی پروازی 18 ساعته به مسافت 10000 مایل پروازی داشتند که البته توسط تانکر های KC-135 نیز سوخت گیری شدند. مجموع 538 فروند از این مدل تولید شد.آخرین خط تولید در 4 می 1964 به کار خود خاتمه داد. در 10 ژویه 1965 دو خلبان اف-4 سی توانستند که در جنگ ویتنام با سرنگونی یک فروند جنگنده میگ-17 با موشک سایدویندر امتیاز کسب کنند. در آن زمان اف-4 سی توده نبرد سنگین را بر روی ویتنام شمالی و جنوبی به عهده داشت.
برای نمونه برای یک حمله هوایی بر روی شمال,یک اف-4 C خواهد توانست که 4 موشک اسپارو 4 موشک سایدویندر و هشت بمب 750 پوندی را حمل کند!!
معمولا موشک های اسپاروی D /E در سینی زیر شکم جنگنده حمل میشدند.اگر هدفی که در فراتر از 28 مایلی از دید فانتوم باشد از آن منصرف میشد.به هر حال چنین شلیک هایی تحت شرایط خاص و محدودیت هایی در درگیری ها بسیار بندرت انجام داده میشد.زمانی که موشک اسپارو علیه اهداف شلیک میشد با توجه به اندازه هدف اگر آن در ارتفاع پایینی بود پس از شلیک موشک دیگر کاری نمیشد کرد!(چون احتمال خطا وجود داشت). در بعضی شرایط موشک های سایدویندر سلاح انتخابی بودند! موشک سایدویندر D بردی فراتر از 12 مایل داشت. PbS سر جستجو گر مادون قرمز این موشک قبل از قفل شدن روی هدف سرد میشد,اما معمولا این مشکلی نبود.
پیشتر,سایدویندر ها عموما تنها در آب و هوای خوب و زمانی که در پشت هدف میبود همچنین در ارتفاع بالا کارمدتر و موثر بودند.اغلب در شرایط جوی بد ویا در ارتفاعات پایین نتایج ضعیف تر بود و سایدویندر معمولا هدفش را به علت دخالت ابر ها و یا باران و یا دیگر عوامل روی خورشید و یا دریاچه ها و استخر ها قفل میکرد. با این وجود سایدویندر نهایتا در جنگ ویتنام نسبت به سایر سلاح ها بیشترین امتیاز را گرفت.
در 24 ژانویه 1965 اف-4 C به ریجستر 63-7599 متلق به گردان هوایی 47th توسط موشک سام ساقط شد! این اولین هواپیمای جنگی امریکایی بود کهبه وسیله موشک سام سقوط می کرد.
در دو سال اول از جنگ ویتنام خسارت های ناشی از جنگ برای گردان هوایی اف-4 های C تقریبا به 40% رسید!چون مجموع هواپیماهای آسیب دیده به 54 فروند رسید. اکثر فانتوم ها توسط پدافند ضد هوایی AAA هدف قرار داده شدند.و بعضی ها در ارتفاعات پایین به علت stall/spin (انجام مانور) سقوط کردند.
در شرایط جنگی داگ فایت زمانی که ارتفاع بر اثر شیرجه رفتن برای هدف فشار جی را خلبان متحمل میشد, کنترل جنگنده فانتوم اف-4 C بسیار سخت میشد! به خصوص زمانی که جنگنده وزن مهمات قابل ملاحضه ای را حمل میکرد!!

 فانتوم آسیب دیده در جنگ ویتنام 

 [External Link Removed for Guests] 
انجام مانور در زیر 10000 پا (300 متری) در واقع در چنین شرایطی ناممکن بود و تنها کار برای زنده ماندن خلبانان و تنها گزینه انتخاب ایجکت بود! اف-4 C فاقد داشتن یک سیستم توپ بود. واین یک کمبود جدی در نبرد های جنگی هوا به هوا بود!!! برای جبران این معزل توپ غلاف شده SUU-16 برای اف-4 C ساخته شد ولی در اجرا عملکرد جنگنده را کاهش می داد. چون موقع مانور هواپیما را ناپایدار میکرد.پیشتر(قبلا) فانتوم های C مشکلی داشتند و آن این بود که مخازن سوخت موجود در بالها نشت میکردند.این مشکل که بسار جدی بود در فانتوم ها بشدت مورد توجه بود و همیشه قبل از هر پرواز درست چک میشد. همچنین رادار این هواپیما نسبت به آب و هوای آسیای جنوب شرقی تمایل به خراب شدن داشت و این یک مشکل همیشکی و سمج بود!!

 [External Link Removed for Guests] 

عکس ها مربوط به اف-4 D هست.



مترجم: SAMAN

[External Link Removed for Guests]
پیام حکم قتل خود شنفتن مرا خوشتر بود, از یک تملق به نزد مردمان سفله گفتن!
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 1657
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 4 شهریور 1389, 9:14 pm
سپاس‌های ارسالی: 3401 بار
سپاس‌های دریافتی: 5776 بار

هواپیمای F-4 فانتوم

پست توسط shafagh »

[External Link Removed for Guests]




فانتوم اف -4 مک دونل دوگلاس یک جت مافوق صوت با دو صندلی دوموتوره همه هوایی ، رهگیر هوایی جنگنده / جنگنده بمب افکن است که شرکت هواپیما سازی مک دوگلاس اساسا ان را برای نیروی دریایی امریکا ساخت .اولین ورود ان به سرویس نیروی دریایی در سال 1960 (1349) بود که توانست سازگاری بالای خود را به اثبات برساند . این هواپیما همچنین در خدمت در رسته نیروی تفنگداران دریایی و نیروی هوایی امریکا بکارگرفته شد و در اواسط سال 1960 یکی از بزرگترین واحدهای هواپروازهای مربوطه شد .
فانتوم یک جنگنده بزرگ چثه با حد اکثر سرعت 2و2 ماخ است که می تواند بیشتر از 18000پاند (معادل 8400 کیلو) مهمات جنگی را در 9 محل نصب مهمات حمل نماید که شامل موشک های هوا به هوا ،هوابه زمین و بمب های متنوع می باشد. هواپیمای f-4 همانند سایر هواپیماهای رهگیر زمان خود فاقد توپ داخلی بود ولی مدل های بعدی ان مجهز به یک توپ گردان ولکان M61 گردید . در شروع سال 1959 توانست پانزده رکورد جهانی را به ثبت برساند ازجمله یک رکورد مطلق سرعت و یک رکورد مطلق سطح ارتفاع پرواز .
اف – 4 در دوران جنگ امریکا علیه ویتنام بطور گسترده ای وارد عمل گردید که به عنوان جنگنده برتر هوایی چه در نیروی دریایی و چه هوایی امریکا بکار برده شد.. همچنین بعنوان یک جنگنده در حمله به تاسیسات زمینی و ماموریت های تجسسی در خط درگیریهای نزدیک نیروهای امریکا دران جنگ ایفای نقش نمود. این هواپیما در نیروی هوایی امریکا دارای یک خلبان و دو افسر اجرای اتش سلاح می بود (wso) و در نیروی دریایی امریکا دارای یک خلبان و یک افسر مراقب رادار بود(RIO) . این جنگنده در سال های 1970 تا 1980 بمرور بعنوان جنگنده ای عمده در ارتش نیروی هوایی در امد اما از ان به بعد بتریج با جنگنده های پیشرفته تری نظیر اف -15 عقاب و اف 16 در نیروی هوایی ، گرومن اف- 15 تامکت و F/A -18 هورنت در نیروی دریایی و F/A-18 در نیروی تکاوران دریایی امریکا جا یگزین گردید . اف – 4 فانتوم همچنان در عملیات تجسسی و تخریب واحدهای پدافندی در حمله امریکا به عراق در سال 1991 نقش داشت ( نظریه مترجم : احتمالا امریکا حتی المقدور برای صدمه ندیدن هواپیماهای گرانقیمتی نظیر اف -14 و15 غیره از این هواپیما استفاده می کرده) . سرانجام این هواپیما در سال 1995 از سرویس کلیه نیروهای ارتش امریکا خارج گردید . همچنین اف – 4 تنها هواپیمایی بود که بطور مشترک توسط تیم پروازهای نمایشی ، نیروی هوایی امریکا با نام Thunderbird (F-4E) و نیروی دریایی بنام Blue Angel (F-4J) بکار گرفته شد . بجز امریکا حدود ده کشور دیگر فانتوم را در خدمت نیروی هوایی خود گرفته بودند( مترجم : اسراییل یک رژیم اشغالگر است و نه یک کشور لذا من نام ان را از لیست کشورها حذف کردم ) که ایران از جمله ی انها است . ایران در جنگ عراق علیه کشورشان استفاده گسترده ای از F-4 نمودند.فانتوم همچنان در خط سرویس اول هفت کشور همچنان باقی مانده است و درنیروی هوایی امریکا بعنوان یک هواپیمای unnamed target (هواپیمای فاقد خلبان که از راه دور کنترل می شود) بکار می رود . خط تولید هواپیمای اف -4 از سال 1958 تا 1981 فعال بود که در در کل با حدود 5195 فروند تولید، پرشمارترین هواپیمای نظامی مافوق صوت تاریخ امریکا محسوب می گردد.

منبع : ویکیپدیا

کابین و پانل اف-4


[External Link Removed for Guests]
آخرین ويرايش توسط 1 on CAPTAIN PILOT, ويرايش شده در 0.
دلیل: احتراما" تاپیک ادغام شد.
ارسال پست

بازگشت به “هواپيماهاي نظامي”