آشنایی با بمب افکن دوربرد بی-52

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

ارسال پست
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

آشنایی با بمب افکن دوربرد بی-52

پست توسط Reza6662 »

بمب افكن بي52
نام مستعار: Stratofortress یا دژ پرنده
منبع: [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

بمب افكن B-52 (موسوم به BUFF) يعني (پسر چاق زشت) يا Big Ugly Fat Fellow به عنوان اولين بمب افكن اتمي نيروي هوايي ايالات متحده شناخته مي‏شود كه قابليت حمل و پرتاب موشكهاي كروز را به همراه برد پروازي زياد به همراه دارد.

تصویر

اين بمب افكن زيرصوت، حداكثر در ارتفاع 50000 پايي (حدود 15000 متري) مي‎تواند پرواز كند. همچنين حمل بمبهاي هسته‏اي يا بمبهاي معمول به همراه دقت زياد در پيدا كردن اهداف از پيش تعيين شده از قابليتهاي اين بمب افكن است.
انعطاف پذيري اين هواپيما در جريان جنگ ويتنام و پس از آن در عمليات طوفان صحرا به اثبات رسيد. حمله و ايجاد خسارات فراوان به مراكز تجمع نيروها، تاسيسات و سنگرهاي مستحكم زيرزميني گارد رياست جمهوري عراق از اين جمله است.
جنگ خليج فارس، حاوي يكي از سنگين‏ترين نبردهاي تاريخ جنگهاي هوايي بود. بي52 ها (مدلH) از پايگاهشان در Barksdale و LA رهسپار جنگ مي‏شدند. پرتاب بمبهاي معمول و موشكهاي كروز و بازگشت به پايگاهشان، چيزي حدود 35 ساعت به طول مي‏انجاميد: يك عمليات بدون توقف.
به طور دقيق تعداد 774 فروند بي52 تاكنون ساخته شده است كه تنها مدل H كه به تاريخ اكتبر 1962 تحويل نيروي هوايي شده است مشغول پرواز و انجام وظيفه مي‏باشد.
تاكنون 102 فروند B-52H ساخته شده است كه نخستين پرواز اين مدل به تاريخ مي 1961 انجام پذيرفت. مدل H تا 20 فروند موشك دوربرد كروز مي‏تواند حمل كند. همچنين مدل H مي‎تواند موشكهاي نسل قديم كروز را كه مدل G در جريان عمليات طوفان صحرا به كررات استفاده نمود، حمل و پرتاب نمايد.
پايگاههاي هوايي موجود در Barksdale و Minot محل اصلي نگهداري بي52 ها هستند. پروازهاي آزمايشي نيز از هر دو پايگاه نامبرده انجام مي‏شود. در Barksdale تعداد 58 فروند و در Minot تعداد 36 فروند B-52H نگهداري مي‎شود.

جزئيات
در يك نبرد معمول، بي52 عمليات خود را به جهت جلوگيري از پيشروي دشمن انجام مي‏دهد از جمله مي‏تواند به يگانهاي دريايي دشمن شليك كند. در جريان عمليات طوفان صحرا، بي52 ها 40% از كل بمبهاي انداخته شده توسط نيروهاي ائتلاف را پرتاب كردند.
همچنين اين بمب افكن در دريا نيز به طور خيلي قدرتمند مي‏تواند در انجام عمليات ضدكشتي و مين روبي انجام وظيفه نمايد. براي مثال تنها دو فروند بي52 ظرف دو ساعت، مي‏توانند مساحتي بالغ بر 140000 مايل مربع (364000 كيلومتر مربع) از سطح اقيانوس‏ها را زير نظر و كنترل داشته باشند!

تصویر

در سال 1989 پروژة بهبود و ارتقاء شامل نصب سيستم‏هاي مكان‏ياب ماهواره‏اي (GPS)، محفظه‏هاي قوي‏تر جهت حمل بمبهاي 2000 پوندي و ساير بهسازي‏ها جهت نصب ادوات جديد بر روي اين بمب‏افكن به اجرا درآمد. تمام بمب‏افكن‏هاي ارتقاء يافته، قادر شدند موشكهاي AGM-142 (موسوم به Raptor) و موشك ضدكشتي AGM-84 (موسوم به Harpoon) را حمل و پرتاب نمايند.
مدل H تنها به منظور حملات هسته‏اي طراحي شد اما امروزه ماموريتهاي مختلف محوله به مدل از رده خارج شدة G را نيز به خوبي انجام مي‏دهد. بي52 همچنين در محل مقرهاي خارجي حمل مهمات مي‏تواند انواع مختلفي از جنگ‏افزار را حمل نمايد.
مقر AGM-28 مي‏تواند گونه‏هاي سبكي از مهمات نظير 12 عدد بمب MK-82 را در 24 مقر خارجي بازگذاري كرده و حمل نمايد كه با 27 مقر داخلي حمل مهمات، در جمع 51 مقر حمل جنگ‏افزار وجود دارد.
مقرهاي خارجي قوي‏تر حمل مهمات (HSAB) يا (Heavy Stores Adaptor Beam) مي‏توانند گونه‏هاي سنگين‏تر بمب را تا 2000 پوند حمل نمايند. در هر HSAB مي‏توان فقط 9 جنگ‏افزار را بارگذاري كرد. با محدوديت 45 جنگ‏افزار (اعم از بمب يا موشك) در همه‏ي مقرها. (با احتساب 18 مقر خارجي)

تصویر
تصویر

نوع سوم مقر حمل مهمات براي حمل سلاح های هسته ای ALCM و CALCM و ACM به كار مي‏رود.
هر بي52 سرجمع مي‏تواند 45 يا 51 مهمات حمل نمايد بسته به اينكه چه نوعي از مقرهاي حمل بمب در زير بالها نصب شده باشد. اما بايد دانست كه مقر AGM-28 زياد مورد استفاده قرار نمي‏گيرد بنابراين در بي52 ها معمولن از HSAB استفاده مي‏شود كه بدين ترتيب ميزان حمل بمب به تعداد 18 تا 45 محدود مي‏شود.

تصویر

قابليت استفاده از سوختگيري هوايي به بي52 اجازه ی مداوت بسيار خوبي در پروازهايش مي‏دهد. اين تنها هواپيمايي جنگی در جهان است كه بدون سوخت گيري هوايي مي‏تواند 8800 مايل (14000 كيلومتر) را طي كند.
روي همگي بي52 ها يك دوربين الكترونيكي قوي براي مشاهدة مقابل‏شان به صورت مادون قرمز (IrDa) و يك نمايشگر تلويزيوني با وضوح بالا كه به سنسورهايي براي شناسايي اهداف، تشخيص وضعيت دشمن، پرواز ايمن، تشخيض عوارض زمين (كوه و تپه و . . . ) و براي كمك به پرواز و نبرد در ارتفاع پائين مجهز است، نصب شده است.
خلبانان از عينك‏هاي ديد در شب (NVG) براي افزايش ايمني و ديد در پروازهاي شبانه و عملياتهاي تمريني ارتفاع پائين استفاده مي‏كنند. عينك‏هاي ديد در شب، ايمني بيشتري را در حين پروازهاي شبانه به همراه دارند. زيرا در پروازهاي شبانه، با استفاده از اين وسايل و پرواز در پوشش عوارض طبيعي زمين، امكان مخفي ماند از ديد رادارهاي دشمن ميسر مي‏شود.

مدل H تعداد 5 نفر خدمه دارد.
تصویر
يك خلبان، يك كمك خلبان كه كنار يكديگر مي‏نشينند و سطح كابين آنها بالاتر است، و پشت سر آنها و در در سطح پائين‏تر يك افسر الكترونيك پرواز (EWO) يا (Electronic Warfare Officer) كه وظيفه‏اش شليك يا پرتاب مهمات است در پشت محل خلبانان جاي مي‏گيرد و در كنارش نيز افسر ناوبري (Radar Navigator) كه وظيفه‏اش هدايت هواپيما بين مبدا و مقصد مي‏باشد.

تصویر

از آنجا كه در ابتداد مدل H براي عمليات بمباران معمول طراحي و ساخته نشده بود، عمل پرتاب مهمات بر دوش افسر ناوبري قرار گرفته است و صندلي افسر مهمات كه مدل‏هاي پيشين كاربرد داشت، استفاده نمي‏شود.

تصویر

كنترل‏ها و نمايشگرهاي سيستم‏هاي پروازي به تناسب وظايف خدمه در كابين آنها پخش شده است. از آنجا كه هدف نيروي هوايي، به كار گيري آخرين تكنولوژي ارتباطي و ناوبري است، به همين منظور با الحاق وظايف ناوبر رادار و مسئول پرتاب مهمات به يك نفر (در مدل G)، خدمه به 4 نفر كاهش يافته است.
تصویر
در محل ناوبري هواپيما از نمايشگرهاي تلويزيوني و پردازنده‏ي سري 80386 استفاده شده است. (با توجه به تغييرات و بهسازي‏هاي اعمال شده در سال 1989 در سيستم‏هاي الكترونيك اين هواپيما، استفاده از پردازنده‏ي 80386 غيرمعمول نمي‏باشد)
رابط نمايشگر وضعيت پروازي بر پايه ی دستگاه Mil-Std-1553B ساخته و نصب شده است.

تصویر

برخي تغييرات اعمال شده
بر پايه‏ي اين تغييرات اعمال شده، زمان در سرويس ماندن اين هواپيما تا سال 2040 افزايش يافته است. بي52 به غلط وارثي از سيستم‏هاي قديمي عنوان شده است. در حالي كه بيش از 30 سال از زمان به خدمت گيري‏اش مي‏گذرد، اعمال تغييرات جديد و سازگار ساختن اين هواپيما براي استفاده از امكانات جديد نظامي، به طور دائم اين هواپيما را به روز نگه داشته است. در ليست زير، برنامه‏هاي ارتقاء بي52 نوشته شده است:
1- نصب سيستم GPS
2- نصب سيستم TRS يا (TACAN Replacement System)
3- مدیریت سیستم های ذخیره سازی یکپارچه (ICSMS) یا (Integrated Conventional Stores Management System)
4- سیستم ARC-210/DAMA یا صدای ایمن (Secure Voice) یا جلوگیری کننده از شنود رادیویی توسط دشمن
5- یکپارچه کننده ی موشک AGM-142 HAVENAP
6- بالا بردن ضریب اطمینان (کیفیت) ادواتی که تعمیرپذیر نیستند.
7- بهبود سیستم ضد عمل الکترونیک (ECMI) یا (Electronic Counter-Measures Improvement)
8- سیستم آزمایش مقر حمل تسلیحات از نظر سلامت (OAPT) یا (Off-Aircraft Pylon Tester)
9- سیستم پشتیبانی کننده ی عملیات نیروی هوایی (AFMSS) یا (Air Force Mission Support System)
این سیستم جالب، پس از شروع پرواز، اطلاعات هدف را از طرق اپراتور زمینی به اطلاع خدمه ی بی52 می رساند.
10- نمایشگر وضعیت سیستم ها (Electro Viewing System - EVS 3-in-1: EVS, STV, FLIR)
11- یکپارچه کننده ی پیشرفته ی تسلیحات (JDAM ، WCMD، JSOW و JASSM) به جهت هدفگیری و شلیک مهمات مختلف از یک سامانه ی نشانه روی.
12- سیستم دید در شب برای کابین هواپیما (سازگار با وقوع احتمالی رعد و برق)
13- سیستم دید در شب سازگار با حالتی که منجر به خروج خدمه از کابین شود. (پرش با صندلی و فرود با چتر نجات)
14- سیستم ضبط اطلاعات پرواز به شکل استاندارد (SFLDR)
15- سیستم AMI : آلات پروازی دقیق بهبود یافته نظیر ادوات فرود در شب یا مه. نظیر: ACU, DTUC INS,
16- سیستم بهبود یافته ی ALR-20
17- نمایشگر حرارت سوخت موجود در باکها
18- عینک خلبانی مخصوص دید در شب
19- ادوات پیشرفته ی مادون قرمز (جهت رهگیری اهداف)
20- سیستم نمایشگر پیشرفته ی وضعیت سلامت موتورها
21- محرمانه کننده ی ارسال اطلاعات
22- رادار با دقت بالا
23- موتور TF-33
24- سیستم نابودگر محافظتی (برای جلوگیری از دسترسی دشمن به هواپیما و اطلاعات درون آن)
25- کابین خلبان نوسازی شده
26- سیستم KY-58 VINSON (صدای ایمن)
27- AVTR
28- فشارسنج بر اساس ارتفاع پروازی
29- سیستم پیشرفته ی مدیریت بمباران
30- سیستم ارتقا یافته ی پخش Chaff و Flare (جهت انحراف موشکهای زمین به هوای پرتابی از سوی دشمن)
و . . .

تصویر

بي52 در حال تغییرات اساسی و پیشرفته است که به این بمب افکن اجازه می دهد انواع مختلف و بسیار جدید از بمب های هدایت شونده ی ماهواره ای نظیر JDAM و JSOW و JASSM و . . . حمل و پرتاب کند. این تغییرات در بی52 از دسامبر 1998 آغاز گشتند.
برنامه ی پشتیبانی نیروی هوایی از تمام حرکتهایی که باعث شود این هواپیما دارای سیستم هایی عمومی شود، حمایت می کند. برای مثال سیستم GPS نصب شده بر روی این هواپیما بر پایه ی استاندارد GPS-2000 است. در جریان عملیات طوفان صحرا به برخی نقائص در سیستم ضدعمل الکترونیک پی برده شد. برنامه ی B-61 Mod 11 (نوع خاص و بسيار قوي از بمب‏هاي اتمي) برای حالتی انتخاب شده است که در حالت آماده باش حمله ی اتمی و فقط تحت دستور ریاست جمهوری آمریکا عمل نماید.
موشک AGM-142 یا نوع جديدتر هارپون برای اولین مرتبه در اواسط دهه ی 1980 بر روی مدل G نصب شدند. هنگامی که مدل های G بازنشسته شدند، این قابلیت بر روی مدل H منتفل گشت. فرماندهی نیروی هوایی از حفظ این قابلیت موثر خشنود بود. هرچند این قابلیت در معدودی از مدل های H عملیاتی بود. اما در اوایل دهه ی 1990 دو تیم ارتقا دهنده و یکپارچه کننده ی ادوات بی52 ها یعنی CEM و IPT یا (Conventional Enhancement Modification) و (Integrated Product Team) شروع به انجام تغییراتی کردند که امکان می داد همه ی مدلهای H قادر به شلیک موشکهای هارپون شوند. در همان زمان قرار بر این شد که قابلیت استفاده از موشکهای AGM-142 SPO نیز به برنامه ی کاری گروه اضافه شود و بالاخره در تاریخ 31 دسامبر 1997 خواسته ی نیروی هوایی در انجام حفظ سازگاری بین ماموریتهای مختلف بی52 ها فراهم گشت. (یعنی مدل H نوعی بود که علاوه بر بمباران می توانست به اهداف دریایی نیز حمله ور شود یا به انجام عمل ضدالکترونیک بپردازد یا . . . )

تصویر

برنامه M-61 Mod 11
این آغاز طرحی برای استفاده و آزمایش انواع تغییر یافته ای از سلاح های هسته ای بر روی بی52 های عملیاتی بود. برنامه ی جایگزینی سلاح های معمول با انواع هسته ای از جمله موارد درخواستی ریاست جمهوری ایالات متحده بود.
تصویر مربوط به توسعه ی سلاح ها: [External Link Removed for Guests]
کنگره ی آمریکا در سه ماهه ی دوم سال 1995 به وزارت دفاع و وزارت انرژی تذکر داد که نیت واقعی خود را از جایگزینی سلاح هسته ای به جای سلاح متعارف در این هواپیما اعلام دارند. این تغییرات در سطح برنامه ی B-61 Mod 7 با موفقیت به انجام رسید و گروه موفق به جایگزینی سلاح های درخواستی بر روی این هواپیما گشت. تغییرات اعمال شده ارزان تر از حالتی می شدند که یک بمب هسته ای جدید مخصوص حمل به وسیله ی این بمب افکن طراحی شود. با انجام پرواز شماره ی 419 از پایگاه هوایی Edwards، فرماندهی نیروی هوایی متقاعد گشت که این تغییرات اعمال شده در سطح انطباق با بمب‏هاي سري Mod 7 موفقيت‏آميز بوده است. بدین ترتیب کنگره با درخواست نیروی هوایی موافقت کرد و در نیمه سال 1996 مبلغ 5/4 میلیارد دلار بودجه به این امر اختصاص داد و همچنین کنگره مقرر کرد که برنامه یکپارچه سازی موشکهای AGM-130 نیز بر روی بی52 ها اعمال شود تا همه ی این تغییرات منجر به رسیدن به سطح تغییرات درخواستی جهت انطباق با بمب‏هاي سري Mod 11 گردد. این برنامه نیز در نیمه ی سال 1997 تکمیل گشت.

تصویر

کلید اصلی حفظ قابلیت بالاي رزمی بی52 ها که همواره در جهت اثبات اطمینان، عملیاتی شدن سریع در جنگها و انجام انواع عملیات پشتیبانی بوده است، در آینده نیز ادامه خواهد یافت.
سه سیستم پدافند الکترونیک بزرگ در این هواپیما یعنی AN/ALQ-172 و AN/ALQ-155 و AN/ALR-20 نیاز به ارتقا یا جایگزینی با انواع جدیدتر و کارا تر دارند. باید توجه کرد که انجام هزاران تغییر نرم افزاری و سحت افزاری در سیستم ها باعث شده است که این هواپیما تاکنون بتواند زنده و عملیاتی بماند.
در نیمه ی سال 1997 بی52 تنها توانست 6 درصد از بودجه ی مورد نیازش را برای حل مشکلات مربوط به سیستم ECM دریافت کند.
بين اكتبر 1996 تا مارس 1997، سيستم ECM (ضد عمل الكترونيك) بي52 ها باعث انگيزه‏اي مضاعف در سرفرماندهي ناوگان بي52 ها گشت تا سيستم ECM موجود در مدلهاي H را به درجه‏اي برسانند كه هيچ سيستم مشابهي توان رقابت با آنها را نداشته باشد. اين هواپيما سه سيستم بزرگ دفاع الكترونيك (ECM) دارد كه به منظور بهبود عملكرد، افزايش قابليت اطمينان و امور پشتيباني بايد ارتقا يابند يا جايگزين شوند. در طي اين شش ماه (ارتقاي ECM) ، اين سه سيستم با يكديگر تركيب شدند تا نمونة جديدي براي ECMهاي ضعيف ناوگان بي52 هايي كه بيش از 43000 ساعت پرواز داشتند، توليد شود. به علاوه خدمه ی بخش ECM در بی52 ها کشف کردند که برخی قطعات یدکی کلیدی مورد استفاده در این سیستم، موجود نمی باشند. این یافته ی مهم بر میزان آمادگی عملیاتی ناوگان مدل H تاثیر بسیاری می گذارد.
در مارس 1997، سرفرماندهی ناوگان هوایی بی52 برنامه ای برای بهبود سیستم های ECM و ارتقا عملکرد این سیستم در مدلهای H ارائه دادند. آنها سیستم MICAP را در تاریخ آوریل 1997 حذف کردند و کیت پیشرفته تر و مستقل از سایر سیستم های بی52 به نام RSP را در تاریخ می 1997جایگزین آن کردند.
سیستم ALQ-172 ا(از مجموعه سیستم های ECM) که در زمان عملیات طوفان صحرا نیاز به اصلاح برای آن احساس شده بود بهبود و ارتقا یافت. ارتقای این سیستم با افزایش حافظه ی کامپیوتر دستگاه انجام پذیرفت تا بتواند پردازش های پیشرفته تری را از تهدیدهای دشمن به انجام برساند. در این پروژه ی ارتقاء، همچنین نمایشگر تلویزیونی جدیدی برای این سیستم در نظر گرفته شد. ضمنن سیستم عمل ضد الکترونیک (خنثا کننده ی عملیات الکترونیکی دشمن) برای مقابله با طیف بیشتری از ادوات دفاع هوایی زمینی و همچنین پخش پارازیت و عملگر ضد حرارت موتورها (Infrared) توسعه یافت. (برای جلوگیری از رهگیری توسط ادوات زمینی که به دنبال شکار هواپیما توسط حرارت ایجاد شده توسط موتورها می گردند و موشکهای زمین به هوایی شلیک می کنند که قادر به ردیابی به طریقه ی مادون قرمز یا Infrared هستند)
بی52 همچنین سیستم بسیار جالب توجهی برای کشف و حتا یافتن تعداد موشکهای ارسال شده در پشت هواپیما دارد. این سیستم همواره دستخوش تحول مداوم جهت بهبود عملکرد در شناسایی سیستم های تهدید کننده ی هواپیما می باشد.
حفظ وضعیت در بالاترین میزان آمادگی عملیاتی، بزرگترین تغییر و بهسازی ای است که مورد نیاز بی52 می باشد. برای مثال نیاز به ارتقاء سیستم ضد عمل الکترونیکی که از دهه 1960 به یادگار مانده اند و امروزه برای استفاده تقریبن غیرممکن هستند.
یک پیشنهاد فراموش شده جایگزینی موتورهای 94 فروند از بی52 های نیروی هوایی است. در ژوئن 1996 شرکت بوئینگ پیشنهادی مبنی بر مدرنیزه کردن موتورهای قدیمی بی52 یعنی موتور قدیمیTF-33 به همراه سرویس های تعمیر و نگهداری پس از فروش ارائه داد. این مدرنیزه سازی شامل جایگزینی موتور قدیمی TF-33 با موتور جدید ساحت آلیسون- رولز به نام RB-211 بود. پروژه پیشنهادی بوئینگ در ابتداد حدود 6 میلیارد دلار هزینه دربرداشت. اما کمی بعد قیمت تعدیل شده ی 7/4 میلیارد دلار برای 72 فروند بی52 پیشنهاد گردید. یک تیم از نیروی هوایی مامور بررسی پیشنهاد بوئینگ شدند. مرکز امور مالی نیروی هوایی بعید می دانست که شرکت بوئینگ برای قیمت ارائه شده باز هم تخفیف قائل شود و بیش از 3/1 میلیارد دلاری که کم کرده بود پیشنهادی بدهد.

مدت زمان عملیاتی ماندن بی52
به روز آوری سیستم های مختلف با تکنولوژی مدرن روز، باعث ادامه ی حیات بی52 تا قرن 21 به عنوان جزء مهمی از نیروی هوایی شده است.
تصویر

یک پیشنهاد قابل توجه در جایگزینی موتورهای مدلهای H باعث افزایش عمر عملیاتی این هواپیما تا سال 2025 می شود. هرچند امروز متخصصین زیادی برای افزایش عمر عملیاتی این هواپیما تا سال 2040 تلاش می کنند. حداقل عمر این هواپیما حدود 32500 تا 37500 ساعت پرواز تخمین زده می شود. اگر مشکلات مالی یا حوادث پیش بینی نشده ای رخ دهند، نیروی هوایی قادر نیست این تعداد هواپیما (62 فروند) را تا سال 2044 (یعنی 84 سال) در خدمت نگه دارد.
در می 1997 براساس گزارش چهار سال یک بار وزارت دفاع (پنتاگون) تعداد بمب افکن های نیروی هوایی، 187 فروند شامل: شامل 95 فروند بی1 ، 21 فروند بی2 و 71 فروند بی52 اعلام شده بود. در همین گزارش به سقوط دو فروند بی1 در پروازهای آموزشی اشاره شده بود. در همین گزارش تعداد بمب افکن های غیرقابل استفاده نیز اعلام شده بود. بر همین اساس به تعداد 5 فروند بی52 (به علت صدمات وارده) نیز اشاره شده است که تعداد بی52 های عملیاتی را از 76 فروند به 71 فروند کاهش می دهد.

برخی مشخصات B-52H
ماموریت: بمب افکن سنگین
سازنده: کمپانی بوئینگ
قوای محرکه: تعداد 8 دستگاه موتور توربوفن TF-33 P-3\103 ساخت پرات اند ویتنی
کشش: هر موتور 17000 پوند (7650 کیلوگرم)
طول: 5/48 متر
ارتفاع: 4/12 متر
فاصله ی دو سر بال: 4/56 متر
حداکثر سرعت: 650 مایل بر ساعت = حدود 950 کیلومتر بر ساعت = 86/0 ماخ
سقف پرواز: 50000 فوت یا حدود 15000 متر
وزن خالص: 83250 کیلوگرم
حداکثر وزن مجاز: 219600 کیلوگرم
برد پروازی: 8800 مایل بدون سوخت گیری هوایی
مهمات: 70000 پوند (31500 کیلوگرم) انواع بمب و موشک

تصویر

خدمه: 5 نفر
فرمانده هواپیما، خلبان، ناوبر رادار، ناوبر و افسر مهمات و الکترونیک
6 صندلی پرتاب شونده
قیمت: 30 میلیون دلار
سال ورود به خدمت: فوریه 1955

تصویر

بمب هسته ای:
20 عدد ALCM
12 عدد SRAM (مقر حمل خارجی)
12 عدد AMC (مقر حمل خارجی)
2 عدد B53 (مقر حمل داخلی)
8 عدد B61 Mod11 (مقر حمل داخلی)
8 عددB83 (مقر حمل داخلی)

بمب متعارف (غیرهسته ای) :
51 عدد CBU-52 (27 در داخل و 18 در خارج)
51 عدد CBU-58 (27 در داخل و 18 در خارج)
51 عدد CBU-71 (27 در داخل و 18 در خارج)
51 عدد CBU 87 (6 در داخل و 18 در خارج)
51 عدد CBU 89 (6 در داخل و 18 در خارج)
51 عدد CBU 97 (6 در داخل و 18 در خارج)
51 عدد M117
18 عدد MK20 (مقر خارجی)
51 عدد MK36
8 عدد MK41
12 عدد MK52
8 عدد MK55
8 عدد MK56
51 عدد MK59
8 عدد MK60 (مقر خارجی)
51 عدد MK62
8 عدد MK64
8 عدد MK65
51 عدد MK82
و 18 عدد MK84 (مقر خارجی)

سلاح های هدایت شونده:
18 عدد JDAM (12 عدد در مقر خارجی)
30 عدد WCMD (16 عدد مقر خارجی)
8 فروند موشک AGM-84 (هارپون)
20 فروند AGM-86C CALCM
8 فروند AGM-142 Popeye (سه فروند در مقر خارجی)
18 فروند AGM-154 JSOW (12 فروند در مقر خارجی)
12 فروند AGM-158 JASSSM (فقط مقر خارجی)
12 فروند TSSAM

سیستم ها:
مجموعه فعال اقدام متقابل الکترونیک AN/ALQ-117 PAVE MINT
مجموعه ی ایجاد خطا در رادار دشمن (ساخت موتورلا) AN/ALQ-122
اخطار دهنده ی نصب شده در قسمت پشت هواپیما (ساخت نورث روپ) AN/ALQ-153
پخش کننده ی پرقدرت پارازیت (ساخت نورث روپ) AN/ALQ-155
سیستم ضدعمل الکترونیک AN/ALQ-172 (Version 2)
اخطار دهنده ی تصویری عمل الکترونیک دشمن AN/ALR-20A
اخطار دهنده ی دیجیتال AN/ALR-46
پارازیت ساز رادیویی AN/ALT-32
12 (Flare) عدد منحرف کننده ی موشک های حرارت یاب AN/ALE-20
6 عدد (Chaff) منحرف کننده موشک AN/ALE-24
سیستم ناوبری AN/ANS-136
ارتفاع سنج راداری AN/APN-224
جهت یاب AN/ASN-134
رادار استراتژیک AN/APQ-156
مجموعه ی نمایشگر کنترلها AN/ASQ-175
نمایشگر دیجیتالی اطلاعات AN/AYK-17
کامپیوتر بالستیک AN/AYQ-10
نمایشگر الکترواپتیکالی وضعیت سیستم ها AN/AAQ-6 FLIR
نمایشگر تلویزیونی الکترواپتیکالی دید پائین – دید بالای سیستم ها AN/AVQ-22
ارتباط دهنده ی باند UHF و VHF به نام AN/ARC-210
ارتباط دهنده ی رادیویی AN/ARC-310 HF

=================================================================

انفجار بمب اتمی در هیروشیما
تصویر

بمب هايي که توسط B-52 حمل ميشن (مثلن نوع B-61 Mod11) به راحتي قدرتي بيش از 50 برابر بمب هيروشيما قدرت دارند. اين بمب هاي جديد، علاوه بر قدرت تخريب غيرقابل باور و بسيار زياد، قدرت سوزاندن خيلي قوي نيز دارند و هر چه در محدوده ي تخريب آنها قرار بگيره حتمن به شدت دچار سوختگي ميشه.
قدرت تخريبي يک بمب معمول مانند B61 به راحتي معادل يک زلزله ي 7 ريشتري هستش با اين تفاوت که خود زلزله باعث آتش سوزي نميشه.

اين هم بمب افکن سنگین B-29 که گفته ميشه B-52 با الهام از اون ساخته شده:
تصویر
تصویر

=================================================================
حسن حقوردی:
دوست عزيز بمبي که درهيروشيما پرتاب شد معروف به پسرکوچک داراي 60 کيلوگرم اورانيوم بوده وقدرت تخريب اون 20 کيلو تن تي ان تي بودودر ارتفاع 548 متري منفجر شد .وتا شعاع 700 متري از مرکز انفجار کاملا تخريب شد. بمب پرتاب شده درناکازاکي داراي 10 کيلوگرم پلوتونيوم بوده بنام مرد چاق نامگزاري شده در ارتفاع 500 متري منفجر شده وقدرت تخريب ان با بمب قبلي برابر بود---شوروي درسال 1949 اولين بمب هيدروژني را آزمايش کرد --رقم 50 مگاتن که شما فرموديد مربوط به نوعي بمب هيدروژني ساخت شوروي در دهه 70 مي باشد-قويترين بمب هيدروژني ساخت شوروي در دهه هشتاد 100000 برابر قويتر از بمب اتمي هيروشيما بوده است.
=================================================================
چازان:
نقل قول:
دوست عزيز بمبي که درهيروشيما پرتاب شد معروف به پسرکوچک داراي 60 کيلوگرم اورانيوم بوده

اين سخن را بنده به هيچ وجه قبول نداشته و منتظر منبع موثق شما در اين مورد هستم.
200 گرم پلوتونيوم يک شهر را به راحتي پودر خواهد کرد.
آيا شما مطلعيد 20 گرم اورانيوم به همراه ذرات آلفا و بتا چه قدرت تخريبي سرسام آوري دارد؟
60 کيلوگرم اورانيوم که بايد ....
=================================================================
آرمان:
چازان جان گفته آقای حقوردی درسته. در ضمن اورانیوم ذرات آلفا و بتا منتشر نمی کنه بلکه
پرتو های گاما منتشر می کنه. همچنین، این تشعشعات پس از انفجار بمب و در سالیان بعد
هست که خسارات جبران ناپذیری از نظر سلامت افراد منطقه ای که بمب در اون منفجر شده
رو به بار میاره.

این هم تصویر «پسر کوچک» قبل از لود شدن روی هواپیمای B-29
تصویر

نمای برش بمب پسر کوچک
تصویر

نمای برش بمب اتمی «مرد چاق»
تصویر

=================================================================
سعید12345:
بمب منفجر شده در هيروشيما 15 کيلوتن قدرت داشت نه 50 مگاتن! قويترين بمب اتمي امروزي نيز بر روي موشک قاره پيماي SS-18 نصب شده که 20 مگاتن قدرت دارد و دايره اي به قطر 50 کيلومتر را با خاک يکسان مينمايد! در مقابل قويترين بمب اتمي آمريکا همون موشک پيس کيپر هست که قدرتش 4 مگاتن هست! تعداد پيس کيپرها نيز به زاتان در 1990 برابر با 1 به 3 به نفع شوروي بود! قويترين بمبي هم که تاکنون فقط ساخته شده ولي عملياتي نشده 100 مگاتن قدرت داشت که محصول شوروي هست.
آخرین ويرايش توسط 9 on Reza6662, ويرايش شده در 0.
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 2875
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 8 اسفند 1387, 3:23 pm
محل اقامت: DE - CZE
سپاس‌های ارسالی: 39753 بار
سپاس‌های دریافتی: 34089 بار
تماس:

*-* بررسی نقش بمب افکن B-52 در عملیات طوفان صحرا *-*

پست توسط CAPTAIN PILOT »

  [External Link Removed for Guests]  
    
  در سال 1991 زمانی که ایالات متحده و هم پیمانانش تصمیم گرفتند تا کویت اشغال شده توسط عراق را بازپس گیری کنند در میان بمب افکن های موجود در زرادخانه آمریکا بمب افکن نامریی از چشم رادار   B-2   معروف به شبح هنوز آماده خدمت نشده بود و بمب افکن   B-1   نیز دچار مشکلات عملیاتی جدی بود. بعضی از این مشکلات عبارت بود از نبود فرصت کافی برای آموزش خدمه – مشکلات جدی در زمینه پایداری مکانیکی هواپیما – عدم توانایی این هواپیما در حمل موشک های کروز به دلیل توافقنامه کنترل تسلیحات .  
    
  [External Link Removed for Guests]  
  B-1   همچنین توانایی کمی در حمل بمب های سق  وط آزاد داشت بطوری که فقط می توانست 84 بمب 500 پوندی   MK-84   را حمل کنند . این مسایل باعث شد تا بمب افکن قدیمی   B-52   مجددا وارد عملیات شود . در مقایسه با   B-1   بمب افکن   B-52   دارای قابلیت حمل مقادیر زیادی مهمات را در شب و روز و حتی در آب و هوای بسیار بد بود . این بمب افکن مجهز به تجهیزات جنگ الکترونیکی جدید شده بود اویونیک به روز آن قابلیت استفاده از رادار را به آن اضافه کرده بود . هر بمب افکن قادر بود تا 75000 پوند تسلیحات را با خود حمل کند به عنوان مثال 51 بمب 750 پوندی یا 18 بمب
  MK84   2000 پوندی .  
    
  [External Link Removed for Guests]  
  نیروی هوایی آمریکا از 68 فروند   B-52G   در عملیات طوفان صحرا استفاده کرد. این 68 فروند در حدود 1741 سورتی عملیات انجام دادند و مجموعا 27000 تن مهمات را بر فراز عراق پرتاب نمودند . این میزان مهمات 29 درصد کل مهماتی بود که در کل جنگ استفاده شد .   1741   سورتی پروازی که این بمب افکن ها انجام دادند برابر با 3.2 درصد کل پروازهای عملیاتی بود .از این تعداد کل 79 سورتی عملیات بر علیه پایگاه های هوایی و هواپیماهای پارک شده روی زمین انجام شد . 759 سورتی عملیات به ادعای آمریکا بر علیه سایتهای تولید تسلیحات شیمیایی و اتمی – خطوط راه آهن – پادگان ها – مراکز پشتیبانی لجستیکی – سایتهای موشک های اسکاد – نیروگاههای برق – صنایع نظامی و سیستم دفاع هوایی عراق انجام شد . همچنین 527 سورتی پرواز عملیاتی نیز بر علیه یگانهای زرهی و پیاده نظام ارتش عراق انجام شد .   
    
  [External Link Removed for Guests]  
  همچنین این بمب افکن ها 37 درصد از ماموریتهای خود را بر علیه نیروهای گارد ریاست جمهوری عراق انجام دادند . ماموریتهایی که در آنها اکثرا از بمب 500 پوندی   MK-82   یا بمب خوشه ای   CBU-87   استفاده می شد .  قابلیت این بمب افکن در حمل مقادیر عظیم سلاح در شب و روز و حتی در آب و هوای بسیار بد مهاجمان را مطمئن کرده بود که نیروهای عراقی در طول 24 ساعت شبانه روز تحت فشار خواهند بود .  در اولین ساعات عملیات 7 بمب افکن 14000 مایل مسیر را طی 35 ساعت طی کردند تا 35 موشک        شلیک کنند . این موشک نوع تغییر یافته ای از موشک      بود که در آن به جای کلاهک اتمی از مواد انفجاری با قابلیت بالا استفاده شده بود .   
    
  [External Link Removed for Guests]   
 در نخستین روز های جنگ بمب افکن ها روش حمله خود را تغییر داند تغییری که کمی به کاهش تاثیر گذاری آنها انجامید.  
  در 3 روز اول جنگ خدمه بمب افکن ها پرواز های شبانه در ارتفاع پایین را با استفاده از   GPS   و دوربین های دید در شب انجام داند . از روز چهارم روش حمله به عملیات های بمباران از ارتفاع بالا تغییر کرد . این   اکثر ماموریتهایی که این بمب افکن ها انجام میدادند بصورت پرواز گروهی بود از این رو نیاز به اسکورت از سوی جنگنده های دیگر احساس می شد . در هر عملیات هواپیماهایی مانند   F-15C   و   F-4G   و همچنین تانکر های سوخت رسان   KC-10   یا   KC-135   گروه بمب افکن ها را همراهی می کردند . تعداد هواپیماهای شرکت کننده در هر ماموریت با حساب جنگنده های اسکورت و تانکر ها از 24 تا 36 فروند متغیر بود . در هر روز حداقل یک دوجین از این گروهها عملیات انجام می دادند .       
  [External Link Removed for Guests]  
  بمباران ها اکثر در ارتفاع 30000 پایی یا بیشتر انجام می شد . استفاده از این روش باعث شده بود تا کار بمب افکن ها آسانتر شود با این وجود بمباران از ارتفاع بالا مشکلاتی همچون کمبود دقت را نیز در بر داشت .   اکثر خدمه   B-52   همچون قدیم بیشتر برای بمباران در ارتفاع پایین آموزشهای تخصصی می دیدند و گاهی اوقات در انجام عملیات در پروازهای فرمیشن یا گروهی مشکل داشتند . بعدها معلوم شد که بمب های بیشتری از آنچه که انتظار می رفت روانه هدفهای خود نشده بودند .   
  [External Link Removed for Guests]   
 تحقیقات نیروی هوایی آمریکا در مورد خسارات وارده بعد از بمباران های این بمب افکن به جایی نرسید یا حداقل به طور عمومی اعلام نشد ولی یکی از آنالیست های نیروی هوایی کار آنها را اینگونه توصیف کرده بود : آنقدر مهیب و ترسناک که دیگر راهی وجود ندارد تا خساراتی که آنها وارد کردند را تعمیر و نوسازی کرد.  

  [External Link Removed for Guests]  
  نیروی هوایی عراق بعد از عملیات طوفان صحرا اعلام کرد که : باید از نقش   B-52   در عملیات تقدیر شود نه به خاطر عملیات های که انجام داد و خساراتی که وارد کرد بلکه به خاطر تاثیرات روانی که در بین نیروها داشت . ذکر این نکته نیز شاید جالب باشد که از بین 68 فروند بمب افکن حاضر در عملیات فقط به یک فروند آسیب وارد شده بود.   باید این نکته را نیز در نظر گرفت که آینده بمب افکن ها و روش بمباران ها می تواند بسیار مرگبار تر از آنی باشد که   B-52   ها در عملیات طوفان صحرا انجام دادند .  
  [External Link Removed for Guests]      ===========================  به نقل از : [External Link Removed for Guests]  ===========================    
  When once you have tasted Flight, you will forever walk the earth with your eyes turned skyward, for there you have been and there you will always long to return
 

[External Link Removed for Guests]
ارسال پست

بازگشت به “هواپيماهاي نظامي”