آشنايي با بمب افکن اتمي B-70

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

آشنايي با بمب افکن اتمي B-70

پست توسط Reza6662 »

  با بمب افکن اتمی B-70  
 تصویر 
[External Link Removed for Guests]

طرح توسعه و طراحی اولیه ی این هواپیما به سال 1955 باز می گردد. طرح موسوم به XB-70 می بایست بمب افکنی استراتژیک، بزرگ و دارای برد پروازی زیاد باشد تا بتواند جایگزین شایسته ای برای بمب افکن B-52 باشد.
همانند برنامه ی تولید بمب افکن B-58، نیروی هوایی ایالات متحده خواستار استفاده از تکنولوژی های نوین در این بمب افکن بود.

B-58
تصویر

رقابت اصلی در مزایده ی طراحی این بمب افکن به دو شرکت معظم آن زمان یعنی بوئینگ و نورث آمریکن واگذار شد.
به سال 1958 طرح کمپانی نورث آمریکن برای تولید این بمب افکن انتخاب شد و قرارداد ساخت امضاء شد. نیروی هوایی نیازمند یک هواپیما با شرایط پروازی ویژه بود. بمب افکنی که بتواند با سرعت 3 ماخ (به صورت مداوم) و در ارتفاع بسیار بالا پرواز کند، ضمن آنکه دارای برد پروازی زیادی باشد و بتواند انواع مختلفی از سلاح های هسته ای و بمب های متعارف را حمل کند.
 [External Link Removed for Guests] 

اگرچه تکنولوژی رسیدن به سرعت 3 ماخ به سال 1957 محقق شده بود، اما در XB-70 از این نوع تکنولوژی الگوبرداری نشد. با توسعه ی موشکهای دوربرد ضدهوایی (SAM) ، طرح XB-70 همانند B-47 و B-58 برای همیشه کنار گذاشته شد.

B-47
تصویر

والکایری با توانایی فوق العاده ی پرواز در سرعت 08/3 ماخ و برد پروازی بسیار طولانی، بمب افکنی با توانایی نفوذ به عمق خاک دشمن از ارتفاع بالا و انجام بمباران اتمی مناطق حساس اتحاد شوروی بود. با توجه به اینکه اولین پرواز این بمب افکن سنگین به سال 1964 انجام شده است، باید این هواپیما را از شاهکارهای طراحی جنگنده های نظامی دانست که تاکنون نیز رکورددار سرعت در بین بمب افکن های جهان می باشد و بعید است هم توسط بمب افکن دیگری رکوردهای آن بتواند شکسته شود.

B-70
تصویر

از نکات بارز طراحی والکایری می توان به بدنه ی تمام فولادی و تیتانیومی که توان تحمل حرارت تا 350 درجه ی سانتیگراد را دارد، پیش سکانهای روی دماغه و ورودی مثلثی شکل موتورهای آن اشاره کرد که هم اکنون در طراحی هواپیماهای فوق مدرن استفاده ی بسیار دارد.
در نخستین پرواز آزمایشی B-70 این بمب افکن توانست به راحتی به سرعتی حدود 3 ماخ در ارتفاع 75000 فوتی دست یابد. پروازهای آزمایشی این هواپیما تا سال 1966 ادامه یافت. در یکی از پروازهای آزمایشی، والکایری به راحتی توانست مسافت 1000 مایلی را در زمان 33 دقیقه طی کند.
والکایری از 6 موتور توربوجت YJ-93 ساخت جنرال الکتریک سود می جست که هرکدام کششی حدود 30000 پاوند ایجاد می کردند. این موتورها از سوخت بسیار خاصی به نام اتیل بوران استفاده می کردند که بسیار گران قیمت بود و در مخازن تعبیه شده در درون بالها ذخیره می گشت. موتورها در محفظه های مثلثی شکل با خروجی های دایره ای جداگانه قرار داشتند.
والکایری به دلیل طرح خاص بالها، از پایداری دینامیکی بسیار خوبی در ارتفاع پائین و سرعت کم برخوردار بود. به منظور پایداری آیرودینامیکی، بخش خارجی بال با توجه به سرعت هواپیما بین 25 تا 65 درجه به سمت پائین خم می شد.
والکایری در پایلونهای میانی می توانست تا 16 بمب هسته ای یا 50000 پاوند بمب متعارف سقوط آزاد را حمل نماید.
والکایری همانند سلف خود B-52 دارای هیچگونه وسیله ی دفاعی نبود و بهترین مدافع آن، سرعت بسیار زیاد و سیستم های ضداغتشاش الکترونیکی پیشرفته اش بود. (ECM)
این بمب افکن چهار خدمه داشت که دو نفر خلبان و دو نفر دیگر مسئول سیستم های بودند. هر 4 خدمه در کپسولهای تحت فشار خاصی (همانند آنچه در سفینه های پروازی وجود دارد) قرار می گرفتند که تنها راه زنده ماندن در آن سرعت وحشتناک و ارتفاع بسیار بالا بود.
تنها دو فروند از این بمب افکن تولید شد. طرح این هواپیما تمام درخواستها و نیازهای نیروی هوایی را طبق قرارداد اولیه تامین می کرد ولی آسیب پذیری آن در برابر موشکهای SAM باعث کنارگذاری طرح شد زیرا بدنه ی هواپیما در هنگام پرواز با سرعت کمتر از 3 ماخ بسیار راحت تر قابل شناسایی می شد و می توانست شکار موشکهای سام اتحاد شوروی قرار گیرد و این به دلیل نوع خاص بال دلتا شکل و نازک آن بود که امکان پرواز با سرعت کم با مانورپذیری بالا در ارتفاع پائین را به هیچ وجه نداشت.
به سال 1961 پرزیدنت کندی (رئیس جمهور فقید ایالات متحده) به دلیل گران تمام شدن نمونه ی اولیه ی والکایری (حدود 700 میلیون دلار) دستور داد که تنها به منظورهای تحقیقاتی از این هواپیما استفاده شود زیرا وی به آسیب پذیری این بمب افکن در جنگ پی برده بود و اعتقاد به استفاده از موشکهای دوربرد هسته ای به جای استفاده از بمب افکن پیدا کرده بود.
بدین ترتیب پروژه ی XB-70 که در سال 1964 اولین نمونه اش ساخته شده بود به سال 1969 برای همیشه بسته شد.
همانطور که ذکر شد تنها دو فروند از این بمب افکن ساخته شد. هر دو بمب افکن جهت آزمایشات مافوق صوت در اختیار سازمان ناسا قرار گرفت اما بمب افکن دوم (به شماره سریال 0207-62) به تاریخ 8 ژوئن 1966، در یک پرواز آزمایشی مافوق صوت با جنگنده ی F-104N برخورد کرد و از بین رفت. بمب افکن اول (به شماره سریال 0001-62) از سال 1967 تا 1969 در اختیار ناسا بود و از سال 1969 به مرکز تحقیقات ناسا (Dryden) واقع در کالیفرنیا فرستاد شده و از آن تاریخ تاکنون در آن مکان نگهداری می شود.

مشخصات فنی
ماموریت: بمب افکن استراتژیک و مافوق صوت
موتورها: 6 عدد موتور YJ-93 ساخت جنراال الکتریک با کشش هرکدام 30000 پاوند (با استفاده از سیستم AB)
حداکثر سرعت: 1/3 ماخ در ارتفاع 73000 فوتی
سقف پرواز خدمتی: 77350 فوت
سرعت عملیاتی: 3 ماخ در ارتفاع 72000 فوتی
برد پروازی: 4288 مایل = 6900 کیلومتر
وزن عملیاتی: 534700 پاوند = 243 تن
طول: 185 فوت = 39/56 متر و با احتساب دو لبه ی کوچک انتهای بالها = 5/58 متر
فاصله ی دو نوک بال: 105 فوت = 32 متر
ارتفاع: 30 فوت و 9 اینچ = 4/9 متر
مساحت بال: 9/6296 فوت مربع = 585 متر مربع

چند فیلم از پرواز B-70
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]

منبع: [External Link Removed for Guests]
آخرین ويرايش توسط 4 on Reza6662, ويرايش شده در 0.
Colonel II
Colonel II
پست: 1065
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 28 اسفند 1384, 2:04 pm
محل اقامت: زیر آسمون خدا
سپاس‌های دریافتی: 407 بار
تماس:

پست توسط آرمان »

رضا جان بسيار عالي بود. اين طرح هم مثل بقيه طرح
هاي دوران جنگ سرد که مقوله رقابت در اون مطرح بود
از زمان خودش بسيار جلوتر بود. واقعاً به پرواز درآوردن
243 تن با سرعت سه ماخ شاهکاري بود که فقط B-70
به اون رسيد. :smile: :)
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

پست توسط Reza6662 »

اين طرح هم مثل بقيه طرح
هاي دوران جنگ سرد که مقوله رقابت در اون مطرح بود
از زمان خودش بسيار جلوتر بود. واقعاً به پرواز درآوردن
243 تن با سرعت سه ماخ شاهکاري بود که فقط B-70
به اون رسيد.

من تصميم گيرنده بودم همون سال 1964 پرونده ي B-52 رو بسته بودم
و به جاش 100 تا از همين B-70 ها جايگزين مي کردم.
هيچ دليل و منطقي جز مافياي بوئينگ دليل بقاي B-52 و F-18 نيستش. :-o
 [External Link Removed for Guests]    
Colonel II
Colonel II
پست: 1065
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 28 اسفند 1384, 2:04 pm
محل اقامت: زیر آسمون خدا
سپاس‌های دریافتی: 407 بار
تماس:

پست توسط آرمان »

واقعاً همينطوره...بوئينگ اگر با اين وضعيت ادامه بده به راحتي شرکت هايي
چون لاکهيد رو زير سلطه خودش مي گيره همونطوري که خيلي از شرکت ها
رو خريده...
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

پست توسط Reza6662 »

آرمان,
مثل شرکتهاي خودروساز خودمون که 50 ساله دارن آشغالهايي مثل:
پيکان - پيکان وانت - وانت پيکان - آردي - آردي انژکتوري - آردي هيدروليک دار - آردي کولردار و . . .
به واسطه ي مافياي صنعت خودرو به مردم مي فروشن.
بوئينگ هم با ارتقاي B-52 اون هم با هزينه هاي سنگين،
مرتب اعلام مي کنه که اين بمب افکن تا سال 2040 تو سرويس مي مونه.
مسلمن B-70 از هر نظر از B-52 بهتر هست.
البته اکنون دوران بمب افکن هاي سنگين و بزرگ و ساب سونيک مثل B-52
سر اومده و نوبت به B-2 رسيده. :-(
 [External Link Removed for Guests]    
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 1790
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 6 فروردین 1385, 3:49 pm
سپاس‌های ارسالی: 8 بار
سپاس‌های دریافتی: 256 بار

پست توسط Saeid12345 »

در صنايع هوافضاي نظامي آمريکا دو غول به چشم ميخورد که تا دلتون بخاد مافيايي و رشوه دهنده و آدم کش بخاطر پول و اين دو لاکهد و بوئينگ هستند. بقيه مافياي هواپيما ساز مانند نورث امريکن و ... که ديگه عمرشون به سر اومد و از بين رفتند. اگه بخام مثالي بزنم همين لاکهد جنگنده واقعا آشغال اف-105 رو با همين زير ميزيها توليد انبوه کرد و صادرات هم کرد! اگه بدونيد که چند ده تا از اينها تو آلمان بر اثر بي کيفيتي سقوط کرد شاخ در مياريد! تو ويتنام هم که افتضاحانه عمل کردند.
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

پست توسط Reza6662 »

Saeid12345,
سعيد جان عالي گفتي.
متاسفانه کمپاني بسيار پيشرفته گرومن - نورثروپ هم به زودي گرفتار
دام بوئينگ ميشه.
 [External Link Removed for Guests]    
Colonel II
Colonel II
پست: 1065
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 28 اسفند 1384, 2:04 pm
محل اقامت: زیر آسمون خدا
سپاس‌های دریافتی: 407 بار
تماس:

پست توسط آرمان »

بله...البته فکر کنم گرفتار شده...در ضمن سعيد جان منظورت اف-104 نبود؟
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 1790
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 6 فروردین 1385, 3:49 pm
سپاس‌های ارسالی: 8 بار
سپاس‌های دریافتی: 256 بار

پست توسط Saeid12345 »

نه همون اف-105 هست. :-)
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 1790
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 6 فروردین 1385, 3:49 pm
سپاس‌های ارسالی: 8 بار
سپاس‌های دریافتی: 256 بار

پست توسط Saeid12345 »

حالا ببينيد که لاکهد چقدر گردن کلفته که در پروژه JSF تونست بوئينگ رو شکست بده! :-(
Colonel II
Colonel II
پست: 1065
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 28 اسفند 1384, 2:04 pm
محل اقامت: زیر آسمون خدا
سپاس‌های دریافتی: 407 بار
تماس:

پست توسط آرمان »

لاکهید گردن کلفت بود. اما الان دیگه نیست. بوئینگ
همشون رو زیر سلطه خودش گرفته.
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

پست توسط Reza6662 »

آرمان,
هم تو صنعت هواپيما و هم خودرو و هم موبايل
غولها، مشغول بلعيدن شرکتهاي کوچک هستن.
 [External Link Removed for Guests]    
ارسال پست

بازگشت به “هواپيماهاي نظامي”