بياد جانبازان شيميايي

در اين بخش شهداء و ايثارگران جنگ معرفي و درباره‌ي حماسه دفاع مقدس بحث ميشود

مدیران انجمن: moh-597, شوراي نظارت, مديران هوافضا, moh-597, شوراي نظارت, مديران هوافضا

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دو شنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 » جمعه 8 تیر 1386, 10:55 am

سرعت پخش گازهای شیمیایی جنگی

دستگاه دیفیوژن از دو نیم حفره انتقال جرم تشکیل شده که آنها را با روشهای مختلف از هم جدا می­سازند. چنانچه دو گاز مختلف در دو ظرف مجزا با دما و فشار یکسان بهم مرتبط گردد، گاز اول به آهستگی در دو ظرف پخش می­گردد تا غلظت آن در همه نقاط یکسان گردد و گاز دوم نیز شبیه گاز اول در هر دو ظرف پخش می­گردد تا غلظت آن نیز در همه نقاط برابر شود.
مقدار غلظت از قانون دوم فیکس که در آن D ضریب دیفیوژن و t زمان لازم که از طریق آزمایش تعیین می­گردد. Ct غلظت جزء مورد نظر در محفظه دوم پس از زمان t و C0 غلظت اولیه آن جزء در محفظه اصلی می­باشند. X فاصله از سطح جدایی ابتدائی دو گاز مختلف است. برای مخلوط منو اکسید کربن- هوا مقـدار D برابر 0.206 Cm2 Sec-1 می­گردد. با قرار دادن مقدار D در رابطه 1 مسافت طی شده بعد از زمان t تعیین می­شود. مقدار X بدست آمده از این طریق با آزمایش در فضای باز متفاوت می­باشد. بطور خلاصه با توجه به عدم شرایط زیر:

الف- جریان باد و باران

ب- سرعت پخش ترکش و انفجار

ج- دما و فشار اولیه

سرعت پخش گازهای شیمیایی حدود پانصد متر در مدت چهار ساعت خواهد بود و چه بسا در این مدت مواد شیمیایی خود به خود تجزیه شده و از بین می­رود. بدین ترتیب با در نظر گرفتن پارامترها و عواملفوق سرعت پخش گازهای سمی قابل اندازه گیری است.

نویسندگان: علی بوشهری و جلیل مقدسی
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

صفحه اینستاگرام
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دو شنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 » دو شنبه 11 تیر 1386, 8:14 am

بمباران شيميايي سردشت نماد برخورد دو گانه مجامع بين‌المللي در جهت تامين منافع ابرقدرت‌ها است

هيأت ژاپني(بنياد فرهنگي بين‌المللي هيروشيما) در ديدار با سرتيپ پاسدار عليرضا افشار معاون فرهنگي و تبليغات دفاعي و امور مجلس ستاد كل نيروهاي مسلح به تشريح اهداف خود از حضور در ايران و ديدار از مصدومان شيميايي پرداختند.

به گزارش (ايسنا)،در اين ديدار كه به مناسبت روز بيستمين سالگرد اولين بمباران شيميايي مناطق مسكوني در جهان،(بمباران شيميايي شهر مسكوني سردشت در تاريخ ‌٧/٤/٦٦) صورت گرفت، سردار افشار با اشاره به اينكه در طول جنگ تحميلي، ايران ‌٢٥٢ بار مورد حمله شيميايي قرار گرفت و به حدود ‌١٠٠ هزار مجروح شيميايي منتج شد كه هنوز از آثار آنها رنج مي‌برند، گفت: كنوانسيون ژنو براي ممنوعيت استفاده از سلاح‌هاي شيميايي در ‌١٩٢٥، ‌٢٠ سال قبل از بمباران شيميايي هيروشيما، صادر شد ولي هنوز شاهديم كه در سالهاي اخير چه در جنگ تحميلي عراق عليه ايران، چه در حمله آمريكا به عراق و چه در حمله ارتش اسراييل به حزب‌آلله از سلاح شيميايي استفاده شد.

وي همچنين اظهار داشت: خوشحاليم از اينكه مي‌شنويم در هلند فرانس آن رات تاجر مواد شيميايي به عراق براي استفاده بر عليه ايران محكوم شده است اما تا زمانيكه تمامي افراد متهم به حمايت از رژيم صدام در استفاده از سلاح‌هاي شيميايي مجازات نشده‌اند هيچ تضميني براي دوباره استفاده نشدن اين سلاح‌ها در جنگ‌هاي ديگر وجود ندارد.

سردار افشار افزود: سردشت اولين شهر قرباني فاجعه شيميايي، فقط نماد مظلوميت ملت ايران نيست، نماد برخورد دوگانه مجامع بين‌المللي در جهت تامين منافع ابرقدرت‌ها و مستكبرين نيز هست.

وي با بيان اينكه همه تلاش‌هاي ديپلماتيك ايران بعد از فاجعه سردشت براي حضور نمايندگان مجامع بين‌المللي و محكوميت صدام در اين حمله به نتيجه نرسيد،افزود: اگر در سردشت با صدام برخورد مي‌شد فاجعه حلبچه در سال بعد تكرار نمي‌شد. ما از شما مهمانان مي‌خواهيم تا علاوه بر انعكاس حقايقي كه در سفر خود از مظلوميت ملتها و ابعاد فاجعه ديديد، فشار و مطالبات خود را به مجامع بين‌الملل براي تنبيه متهمان وارد كنيد.

وي ادامه داد: برابر گزارش‌ها، بيش از ‌٤٠٠ شركت توليدكننده مواد شيميايي از عراق براي تجهيز شيميايي حمايت كردند كه بيشترين آنها از آلمان و انگليس هستند. اين در شرايطي است كه آلمان به عنوان تنها كشوري شناخته مي‌شود كه هم كنوانسيون ژنو را امضا كرده و هم اتحاديه اروپا اجازه دارد با بازرسي از صنايع شيميايي آن كشور مانع از توليد سلاح‌هاي شيميايي به وسيله آلمان شود.

سردار افشار گفت: در دنياي صنعتي امروز بي‌توجهي مردم جوامع مختلف به فجايع انساني بزرگترين خطري است كه انسان‌ها را تهديد مي‌كند. رنجي كه ملت ما در اثر اصابت سلاح‌هاي شيميايي برده است و آنچه كه در برخي از كشورهاي ديگر ناشي از تروريسم اتفاق مي‌افتد مربوط به كل جامعه بشريت است.

وي در خصوص فعاليت‌هاي علمي در زمينه درمان جانبازان و مصدومان شيميايي گفت:در بخش درماني، دانشمندان ما پيشرفت‌هاي خوبي داشتند و ما آمادگي تبادل اطلاعات با مجموعه‌هاي مختلف در كشورهاي ديگر را داريم.

سردار افشار مهمترين مساله براي كمك به مصدومان شيميايي ايران را چگونگي مطلع كردن جهانيان از اين فاجعه خواند و گفت: رسانه‌هاي بين‌المللي عمدتا در كنترل هستند و ما به راحتي نمي‌توانيم براي آشنايي افكار عمومي با آنچه كه اتفاق افتاده است استفاده كنيم. NGOها درحال حاضر پايگاه‌هاي محكمي در عرصه‌هاي جهاني پيدا كرده‌اند و اميدوارم شما و تشكل‌هاي همچون شما صداي ما را به دنيا برسانيد.

وي همچنين از برگزاري سمينار بين‌المللي بررسي پيامدهاي سلاح‌هاي شيميايي در ماه اكتبر در تهران خبر داد.

در بخشي از ين ديدار، خانم دكتر سويا رييس بنياد فرهنگي بين‌المللي هيروشيما، هدف از اين ديدار را آشنايي مردم با ابعاد اين فاجعه خواند و گفت: پاسخ به اين سوال كه چه كساني مواد شيميايي را توليد و چه كساني استفاده كردند از مسووليتهاي مسوولان نظامي است تا مجرم مجازات شود. وظيفه ما آشنايي مردم دنيا با شهر سردشت به عنوان شهري كه بمباران شيميايي شده است مي‌باشد و اينكه با اطلاعات پزشكي خود به مصدومان وبازماندگان آن فاجعه كمك برسانيم.

دكتر سويا همچنين اظهار داشت: به عنوان يك NGO توانمندي ما محدود است و قابل مقايسه با فعاليت دولت‌ها نيست. ولي با اين وجود ما شروع به آگاه‌سازي افكار عمومي در سطح بين‌المللي كرديم زيرا ديديم كه هيروشيما با كمك‌هاي بين‌المللي دوباره سر پا ايستاد ولي در ايران هنوز اين شرايط وجود ندارد. فاجعه شيمكيايي سردشت را كمتر افرادي در سطح بين‌المللي از آن اطلاع پيدا كردند. هدف ما مطلع كردن مردم دنيا و كمك گرفتن از دولتهاي ديگر است.

يكي ديگر از پزشكان ژاپني حاضر در جلسه از ديگر اهداف سفر هيات ژاپني به ايران را تبادل اطلاعات و كمك به درمان رواني مصدومان شيميايي عنوان كرد و افزود: مشكلات روحي مصدومين شيميايي كمتر از مشكلات جسمي آنها نيست. كما اين كه مصدومان شيميايي ايران كه به به ژاپن آمدند و در معرض ابراز همدردي ژاپني‌ها قرار گرفتند. از لحاظ رواني بهبود يافته و اين باعث شد كه بيماري‌هاي جسمي آنان نيز تخفيف ياب
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

صفحه اینستاگرام
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دو شنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 » چهار شنبه 2 آبان 1386, 4:54 pm

مرورى بر تاريخچه جنايات شيميايى صدام

جنگ شيميايى عراق عليه ايران

به جرات مي‌توان گفت سلاح‌هاي شيميايي تنها سلاح‌هاي جنگي هستند كه بيشترين و قديمي‌ترين معاهدات بين‌المللي براي منع كاربرد آن وجود دارد. به دليل ماهيت غيرانساني و وحشيانه اينگونه سلاح‌ها، از قرن‌ها پيش كه از سلاح‌هاي شيميايي در شكل ابتدايي آن و در جنگ‌ها استفاده مي‌شد، قراردادهاي مختلفي براي ممنوع ساختن آن شكل گرفت.

اولين قرارداد بين‌المللي براي محدودسازي استفاده از سلاح‌هاي شيميايي به سال 1675 ميلادي برمي‌گردد. هنگامي كه فرانسه و آلمان با امضاي موافقتنامه‌اي در استراسبورگ درباره ممنوعيت كاربرد گلوله‌هاي سمي به توافق رسيدند.
دويست سال بعد در سال 1874.م «كنوانسيون بروكسل درباره حقوق و قوانين جنگ»كابرد سموم يا سلاح‌هاي سمي و نيز سلاح‌ها، پرتابه‌ها و موادي را كه باعث مصدوميت و رنج غيرمعمول مي‌شود، ممنوع اعلام كرد.
پيش از پايان قرن نوزدهم و در سال 1899.م كنفرانس بين‌المللي صلح در لاهه برپا شد و منجر به امضاي موافقتنامه‌اي در ممنوعيت استفاده از پرتابه‌هاي جنگي محتوي گاز سمي گرديد.
با وجود اين سه توافقنامه بين‌المللي، در طول جنگ جهاني اول (1918-1914) جهان شاهد هولناك‌ترين كشتارهاي ناشي از كاربرد سلاح‌هاي شيميايي بود. تلفات بي‌شمار و حملات وسيع شيميايي با به‌كارگيري شيوه‌هاي نوين كاربرد گازها و مواد سمي مهلك و ناتوان‌كننده در اين جنگ باعث بروز نگراني‌هاي عميقي در سطح جهان گرديد و منجر به انعقاد يكي از معروف‌ترين معاهدات بين‌المللي عدم كاربرد سلاح‌هاي شيميايي; يعني «پروتكل 1925» ژنو شد كه در آن كاربرد گازهاي خفه‌كننده، سمي يا ساير گازها و نيز شيوه‌هاي جنگ ميكروبي منع شده است. اكثر كشورهاي جهان از جمله ايران و عراق اين پروتكل را امضا نمودند.
با وجود امضاي اين پروتكل توسط بسياري از كشورهاي جهان، اين معاهده داراي نقصان بسيار بزرگي بود و آن اينكه تنها ناظر به ممنوعيت كاربرد سلاح‌هاي شيميايي يا ميكروبي بود و توسعه، توليد و انباشت اين سلاح‌ها را منع نمي‌كرد. به علاوه بسياري از كشورهاي جهان اين پروتكل را با اين تبصره امضا نمودند كه حق كاربرد سلاح‌هاي شمييايي را عليه كشورهاي غيرعضو پروتكل و نيز مقابله به مثل در صورت حمله شيميايي به كشورشان را براي آن مجاز مي‌دانست.
در سال 1971.م و براي برطرف نمودن نواقص پروتكل 1925 ژنو، كميته خلع سلاح سازمان ملل- كه بعدها به كنفرانس خلع سلاح تبديل شد- متن نهايي كنوانسيون منع توسعه، توليد و انباشت و كاربرد سلاح‌هاي بيولوژيك (ميكروبي) كه به كنوانسيون سلاح‌هاي بيولوژيك BWC)) معروف است را آماده نمود. اين كنوانسيون به صراحت كشورهاي عضو را متعهد مي‌سازد مذاكرات خود را تا حصول اين معاهده بين‌المللي براي منع سلاح‌هاي شيميايي دنبال نمايند و لذا از همان زمان مذاكرات مربوط به تهيه متن كنوانسيون سلاح‌هاي شيميايي به صورت جدي آغاز شد.
به دنبال نزديك به 20 سال مذاكرات فشرده در «كنفرانس خلع سلاح» سرانجام متن نهايي كنوانسيون سلاح‌هاي شيميايي نيز در سال 1992.م آماده و مورد توافق اعضا واقع گرديد. اين كنوانسيون در 13 ژانويه 1993.م طي مراسمي در پاريس به امضاي 130 كشور جهان و سپس به امضاي دبيركل سازمان ملل نيز رسيد.
كشورهاي امضاكننده اين كنوانسيون مي‌بايستي آن را در مجالس خود نيز به تصويب برسانند و بر اساس مفاد كنوانسيون، 180 روز پس از به تصويب رسيدن كنوانسيون توسط شصت و پنجمين كشور عضو، اين كنوانسيون لازم‌الاجرا خواهد شد. بدين‌ترتيب در روز 29 آوريل 1997 كنوانسيون سلاح‌هاي شيميايي به طور رسمي لازم‌الاجرا شد.
از زمان امضا شدن كنوانسيون سلاح‌هاي شيميايي تا لازم‌الاجرا شدن آن (1997-1993.م) مسئوليت فراهم نمودن ساز و كارهاي اجرايي شدن كنوانسيون و چگونگي آن به عهده كميسيون مقدماتي بود كه در لاهه استقرار داشت. با لازم‌الاجرا شدن كنوانسيون در سال 1997.م مسئوليت حسن اجراي مفاد كنوانسيون از جمله برنامه‌هاي راستي‌آزمايي و بازرسي‌ها و آموزش بازرسان و ساير امور اجرايي كنوانسيو به عهده سازماني تحت عنوان «سازمان منع سلاح‌هاي شيميايي ( OPWC) گذاشته شد كه مقر آن در شهر لاهه هلند بوده و محل دائمي اجلاس‌هاي ساليانه و ساير اجتماعات رسمي كشورهاي عضو كنوانسيون مي‌باشد.
هرچند كه مواد سمي و كشنده حتي در جنگ‌هاي باستان براي از پا درآوردن دشمن مورد استفاده قرار مي‌گرفت، اما كاربرد وسيع سلاح‌هاي شيميايي به شكل مدرن آن در جنگ اول جهاني رخ داد.
در روز 22 آوريل 1915.م- كه به عنوان روز تولد جنگ شيميايي نام گرفت. - در شهر ايپر بلژيك، ارتش آلمان با استفاده از كپسول‌هاي محتوي گاز خفه‌كننده كلر هزاران نفر از سربازان متفقين را در جبهه مخالف از پاي درآورد و از آن پس طرفين درگير به صورت مكرر و در مقياس وسيع از انواع سلاح‌هاي شيميايي عليه يكديگر استفاده كردند.
در طول همين جنگ بود كه براي اولين بار عامل شيميايي ناتوان‌كننده خردل (سولفور موستارد)- كه به عنوان عامل تاول‌زا نيز شناخته مي‌شود- توسط ارتش آلمان مورد استفاده واقع شد. (1917- جبهه ايپر در بلژيك)
تلفات هولناك سلاح‌هاي شيميايي در جنگ اول جهاني فوق تصور بود; يك ميليون مصدوم و بيش از نود هزار كشته كه حاصل به‌كارگيري حدود 124 هزار تن انواع سلاح‌هاي مهلك و ناتوان‌كننده شيميايي بود.
هرچند با امضاي پروتكل 1925 ژنو، كاربرد اين سلاحها بعد از جنگ جهاني ممنوع اعلام گرديد، اما در فاصله بين دو جنگ جهاني بسياري از كشورهاي دنيا به توسعه، توليد و انباشت سلاح‌هاي شيميايي ادامه دادند. با اين حال با كمال تعجب در طول نبردهاي خونين جنگ دوم جهاني (1945-1939) از سلاح شيميايي استفاده نشد كه شايد دليل آن هراس از مقابله به مثل كشورهاي طرف جنگ و غيرقابل كنترل بودن عواقب و تلفات ناشي از اين سلاح‌هاي مخوف بود. (برخي مورخان معتقدند از آنجا كه هيتلر خود در جنگ اول جهاني هنگامي كه در ارتش آلمان خدمت مي‌كرد در اثر مصدوميت با گاز خردل آسيب ديد و به دليل تجربه تلخ صدمات ناشي از اين سلاح‌ها از كاربرد آن در جنگ دوم جهاني امتناع كرد.)
هرچند در طول سال‌هاي بين دو جنگ و پس از جنگ دوم جهاني در برخي نقاط دنيا به صورت محدود از سلاح‌هاي شيميايي استفاده شد، اما در عمل تا پيش از تجاوز عراق به ايران از اين سلاح‌ها به صورت وسيع در هيچ جنگي استفاده نشد.
تهاجم گسترده ارتش عراق به جمهوري اسلامي ايران در 31 شهريور ماه 1359 منجر به اشغال بخش‌هاي وسيعي از خاك ايران توسط ارتش عراق در طول ماه‌هاي اوليه جنگ گرديد كه ناشي از عدم آمادگي نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي براي رويارويي تهاجم وسيع عراق به ويژه در شرايط به ويژه پس از وقوع انقلاب اسلامي در ايران بود.
با تجديد قواي نيروهاي رزمنده و آغاز عمليات آفندي عليه ارتش عراق به تدريج سرزمين‌هاي اشغال‌شده آزاد گرديد كه اوج آن حماسه خرداد 1361 و آزادسازي خرمشهر بود. پس از آن سلسله عمليات نظامي موفقيت‌آميزي نيز انجام شد كه ضمن كشانيدن جبهه نبرد به خاك دشمن، تهديدي جدي براي نقاط استراتژيك درون خاك عراق از جمله بندر مهم و سوق‌الجيشي بصره و جزاير نفت‌خيز مجنون در جنوب و ارتفاعات مهم كردستان عراق به شمار مي‌رفت.
در چنين شرايطي و با تغيير موازنه نظامي جنگ به سود ايران، ارتش عراق كه خود را در آستانه سقوط مي‌ديد اقدام به ارتكاب يكي از پليدترين جنايات جنگي تاريخ معاصر نمود و براي اولين بار پس از جنگ اول جهاني به كاربرد وسيع سلاح‌هاي شيميايي عليه رزمندگان و مردم بي‌دفاع ايران روي آورد.
هرچند در طول سال‌هاي 1359 تا 1362 ارتش عراق در جبهه‌هاي غرب و مياني به صورت محدود از سلاح‌هاي شيميايي استفاده نمود، اما وسيع‌ترين حملات شيميايي در طول عمليات خيبر(اسفند 62 در جزاير مجنون)، عمليات بدر (اسفند 63 در جزاير مجنون)، عمليات والفجر 8(بهمن 64 تا فروردين 65 در فاو) كربلاي 4 و 5 و 8 (دي ماه 65 تافروردين 66 در شرق بصره و شلمچه) والفجر 10 (اسفند 66 و فروردين 67 در كردستان عراق- حلبچه) و تك‌هاي متعدد ارتش عراق از فروردين 67 تا پايان جنگ (مرداد 67) در جبهه‌هاي مختلف اتفاق افتاد.
براي اولين بار در طول تاريخ، رژيم عراق از سلاح‌هي شيميايي عليه مردم غيرنظامي در مناطق مسكوني ايران و كردستان عراق استفاده نمود كه منجر به شهيد و مصدوم شدن هزاران نفر از مردم بي‌دفاع فاقد هرگونه امكانات حفاظتي گردد. اوج اين جنايات بمباران شيميايي شهر «سردشت» در استان آذربايجان غربي بود كه در هفتم تيرماه 1366 منجر به شهيد و مصدوم شدن بيش از 4500 نفر از مردم اين شهر گرديد.
علاوه بر اين شهر روستاهاي اطراف بانه (فروردين 66)، شهر حلبچه (اسفند 66)، روستاهاي اطراف مريوان (اسفند 66 و فروردين 67)، شهر نودشه (فروردين 67)، روستاهاي اطراف سرپل ذهاب (مرداد 67) و شهر اشنويه (مرداد 67) نيز هدف حملات شيميايي عراق واقع شدند. در اين حملات به طور بي‌سابقه‌اي از انواع عوامل شيميايي جنگي عليه مردم روستاها و شهرهاي مرزي استفاده مي‌شد. تنها در يكي از اين حملات كه در 28/12/66 در منطقه مريوان رخ داد، روستاهاي منطقه «قلعه‌جي» تا «دزلي» با بيش از 300 بمب شيميايي مورد هدف قرار گرفت و به روستاهاي كوچك قلعه‌جي بيش از 11 بمب شيميايي اصابت كرد.
رژيم عراق همچنين در ماه‌هاي پاياني جنگ به صورت رسمي تهديد كرد كه به زودي شهرهاي بزرگ ايران از جمله تهران را با موشك‌هاي مجهز به كلاهك شيميايي مورد حمله قرار خواهد داد. با تداوم اين تهديدها برنامه‌هايي براي دفاع غيرنظامي و آموزش مردم جهت آمادگي در مقابل حملات شيميايي احتمالي به اجرا درآمد.
حتي بيمارستان‌ها و مراكز درماني نيز از حملات شيميايي رژيم عراق مصون نماندند. مراكزي كه در كليه جنگ‌ها و بر اساس اصول اوليه انساني و قوانين بين‌المللي بايستي از حملات نظامي مصون باشند. رژيم عراق نه تنها اين مراكز را بارها مورد بمباران و موشك‌باران قرار مي‌داد، بلكه پا را فراتر نهاده و برخي از اين مراكز را هدف بمباران شيميايي قرار داد كه منجر به شهادت و مصدوميت تعداد زيادي از بيماران و مجروحين تحت درمان و نيز پزشكان و پرستاران و پرسنل اين مراكز گرديد.
دو نمونه از بارزترين اين جنايات عبارتند از:
بمباران شيميايي بيمارستان صحرايي حضرت فاطمه (س) در آبادان (ششم و هشتم اسفند 1364)
بمباران شيميايي بيمارستان صحرايي 528 سومار (دهم دي ماه 1365). در آمارهاي اوليه تلفات اين حمله 400 مصدوم و 20 شهيد ذكر شده كه در روزهاي بعد به تدريج افزايش يافت. چند تن از پزشكان متخصص و اساتيد جراحي نيز در اين حمله ناجوانمردانه به شهادت رسيدند.
عوامل اعصاب كه ساختمان شيميايي آنها شباهت زيادي به سموم علف‌كش و آفت‌كش دارد، عوامل بسيار كشنده و سمي مي‌باشند كه اولين بار توسط دانشمندان شيميدان آلماني در سال‌هاي قبل از جنگ دوم جهاني ساخته شدند. اين عوامل كه جزو تركيبات سمي ارگانوفسفره مي‌باشند پس از استنشاق يا جذب از راه بافت‌هاي مختلف بدن با ايجاد اختلال در انتقال پيام‌هاي عصبي باعث بروز اختلال در تنفس، ديد، هوشياري فشار خون و ضربان قلب و ساير اعمال حياتي بدن شده و مي‌تواند به سرعت فرد مصدوم را از پاي در آورد.
با وجود انباشته بودن زرادخانه‌هاي تسليحاتي آلمان به اين گاز كشنده در طول جنگ دوم جهاني و نيز دستيابي ساير كشورها از جمله آمريكا و شوروي در طول جنگ سرد به اين سلاح‌هاي كشنده، گازها ي اعصاب هيچ‌گاه در جنگ‌ها مورد استفاده واقع نگرديد و ماهيت غيرانساني اين سلاح‌ها همواره مورد نكوهش واقع مي‌شد.
رژيم عراق براي اولين بار ضمن استفاده وسيع از انواع عوامل اعصاب (تابون - سارين - سومان) از انواع ابزارهاي جنگي از جمله بمب، راكت، گلوله‌هاي توپ، خمپاره و كاتوشاي مجهز به اين گازهاي مهلك استفاده كرد.
به دنبال شدت يافتن كاربرد سلاح‌هاي شيميايي توسط رژيم عراق و به درخواست رسمي جمهوري اسلامي ايران اولين گروه حقيقت‌ياب سازمان ملل متحد متشكل از چهار كارشناس برجسته سلاح‌هاي شيميايي از كشورهاي سوئد، استراليا، اسپانيا و سوئيس در اسفند ماه 1362 (مارس 1984 .م) به دستور دبيركل سازمان ملل به ايران اعزام شدند.
اين هيئت در مدت اقامت خود در ايران ضمن معاينه مصدومين و نمونه برداري از مناطق آلوده و مشاهده بمب‌هاي شيميايي منفجر نشده گزارش رسمي خود را اعلام و اين گزارش در روز 26 مارس 1984.م تسليم شوراي امنيت شد. در اين گزارش به صراحت كاربرد گاز خردل و عامل اعصاب (تابون) عليه رزمندگان ايراني مورد تائيد قرار گرفت.
شوراي امنيت در تاريخ 30 مارس 1984.م با صدور بيانيه‌اي بدون ذكر نام عراق به عنوان بكار برنده سلاح شيميايي، طرفين جنگ را به پايبندي به پروتكل 1925 ژنو دعوت نمود.
بديهي است صدور بيانيه- كه برخلاف قطعنامه الزام‌آور نبوده و فاقد ضمانت اجرايي است. آن هم بدون ذكر نام كشور خاطي و با محافظه‌كاري فراوان، هيچ تاثيري بر ادامه روند جنايات جنگي رژيم عراق نداشت و در ماه‌هاي بعد به ويژه در اسفند ماه 63 (در عمليات بدر در جزاير مجنون) و نيز در عمليات والفجر 8 در بهمن ماه 64 تا فروردين 65 ارتش عراق در مقياس وسيع‌تري از انواع سلاح‌هاي شيميايي استفاده نمود.
به درخواست رسمي جمهوري اسلامي ايران، دبيركل سازمان ملل آقاي دكتر مانوئل دومنيگوئز (يكي از چهار كارشناس قبلي) را مامور معاينه مصدومين شيميايي ايران كه در بيمارستان‌هاي اروپايي ي بستري بودند نمود. بدين‌ترتيب دومين گزارش كارشناسي كه در آن كاربرد سلاح شيميايي عليه ايران تائيد شد بود، در آوريل 1985 توسط دبيركل سازمان ملل به شوراي امنيت تسليم شد.
سومين گروه كارشناسي سازمان ملل به دنبال حملات وسيع شيميايي عراق در منطقه فاو (عمليات والفجر 8) در مارس 1986 (اسفند ماه 1364) به ايران اعزام شد. اين هيئت ضمن مصاحبه با تعداد زيادي از مصدومين شيميايي در بيمارستان‌هاي اهواز و تهران از جمله تعدادي از اسراي عراقي كه با صراحت به كاربرد سلاح شيميايي توسط عراق اعتراف كردند، گزارش مفصلي مبني بر كاربرد گاز خردل و اعصاب عليه رزمندگان ايران را به دبيركل ارائه نمودند كه در 16 مارس 1986 به شوراي امنيت تسليم گرديد. با انتشار اين گزارش و نيز انعكاس وسيع تصاوير مربوط به مصدومين شيميايي ايران كه براي معالجه به بيمارستان‌هاي اروپايي از جمله در انگليس، بلژيك، آلمان، هلند، سوئد و اسپانيا بستري بودند و تحت تاثير افكار عمومي جهان، شراي امنيت در بيانيه 21 مارس 1986 به ناچار و براي اولين بار از عراق به عنوان بكار برنده سلاح شيميايي عليه ايران نام برد اما همچنان از صدور قطعنامه و اقدام عملي عليه اين جنايت جنگي امتناع ورزيد.
در فروردين ماه 1366 و در منطقه عملياتي كربلاي 8 (شرق بصره) عراق اقدام به حملات سنگين شيميايي با گازهاي كشنده اعصاب كرد. در اين حملات به صورت وسيع از عامل مهلك «سارين» استفاده شد. همچنين براي اولين بار در طول جنگ از موشك‌هاي كاتيوشا حاوي گازهاي اعصاب بر عليه اهداف مختلف از جمله «مركز تصفيه آب خرمشهر» استفاده شد و اكثر كارگران آن تصفيه‌خانه كه از اهالي بومي منطقه بودند به شهادت رسيده يا مصدوم شدند. همچنين در ابتداي سال 66 مناطق وسيعي در كردستان عراق و ايران مورد حملات شيميايي واقع شد، لذا چهارمين گروه كارشناسي سازمان ملل در ارديبهشت 1366 به ايران سفر كرد و ضمن تاكيد بر كاربرد سلاح شيميايي عليه غيرنظاميان جزئياتي را از وضعيت تاسف‌بار زنان و كودكان مصدوم در بيمارستان‌هاي تهران بيان نمودند. از جمله گزارش تكان‌دهنده‌اي از مصدومين روستاي آلوت در بانه و مادر بارداري كه در اثر جراحات ناشي از گاز خردل به همراه دختر خردسالش به شهادت رسيد.
دبيركل ضمن ارسال اين گزارش به شوراي امنيت، طي نامه‌اي از سير روزافزون حملات شيميايي عراق و هدف قرار گرفتن غيرنظاميان و نقض مكرر پروتكل 1925 ژنو عميقا ابراز نگراني نمود و به دنبال آن شوراي امنيت در بيانيه 14 مي 1987.م (25 ارديبهشت 1366) از ادامه و تشديد كاربرد سلاح شيميايي توسط عراق عليه ايران به ويژه غيرنظاميان ابراز نگراني نمود اما همچنان هيچ اقدام عملي براي متوقف ساختن جنايات عراق صورت نپذيرفت.
با وجود صدور اين بيانيه‌ها و به دليل فقدان محكوميت جدي و اقدامات عملي از سوي شوراي امنيت، رژيم عراق بدون هيچ‌گونه مانعي به حملات شيميايي خود ادامه داد تا آنجا كه در مقابل ديدگان جهانيان يكي از بزرگترين و شرم‌آورترين جنايات جنگي تاريخ معاصر در هفتم تير ماه 1366 رقم زد و با بمباران شيميايي شهر سردشت هزاران نفر از زنان و كودكان و مردم غيرنظامي اين شهر را هدف گاز ناتوان‌‌كننده خردل قرار داد. چگونگي اين حادثه و آمار شهدا و مصدومين آن طي گزارش‌هاي رسمي متعددي به اطلاع شوراي امنيت سازمان ملل رسيد. حتي در يكي از گزارش‌ها تصاوير متعددي از مصدومين اين فاجعه نيز ضميمه شد اما علي‌رغم درخواست‌هاي مكرر ايران، هيچ هيئت كارشناسي براي بررسي اين حادثه اعزام نشد.
به دليل سكوت مرگبار مجامع جهاني، متعاقب عمليات پيروزمند والفجر 10 در جبهه‌هاي شمالغرب و شكست جبران‌ناپذير ارتش عراق، جنايتي بزرگتر رقم زده شد و رژيم عراق شهر حلبچه و مناطق اطراف آن را در بي‌سابقه‌ترين حملات شيميايي طول جنگ هدف قرار داد.
طبق آمارهاي رسمي كه به همراه تصاوير مصدومين و شهداي فاجعه حلبچه به شوراي امنيت ارسال شد، در اين فاجعه كم‌نظير حدود پنج هزار نفر شهيد و بيش از هفت هزار نفر مصدوم شدند. علي‌رغم اينكه مقامات كشورمان جزييات اين حادثه را به اطلاع سازمان ملل رسانده و به طور رسمي درخواست اعزام تيم تحقيق نمودند اما شوراي امنيت به اين بهانه كه حادثه در داخل خاك عراق رخ داده است، از بررسي موضوع خودداري كرد. با اين حال دبير كل سازمان ملل تصميم گرفت كارشناس پزشكي برگزيده خود دكتر دومنيگوئز را دوباره به ايران اعزام نمايد. وي از 28 تا 31 مارس 1988 از ايران و از 8 تا 11 آوريل از عراق (بغداد و سليمانيه) بازديد نمود و در گزارش مورخه 25 آوريل خود مجددا كاربرد وسيع گازهاي اعصاب و خردل را به ويژه عليه غيرنظاميان تائيد نمود.
به دنبال انتشار وسيع اخبار فاجعه حلبچه توسط رسانه‌ها و مطبوعات در سراسر جهان و بازديد خبرنگاران خارجي از منطقه و مشاهده اجساد زنان و كودكان و مردم بي‌دفاع و فشار افكار عمومي و خشم و انزجار مردم كشورهاي مختلف جهان از اين جنايت، شوراي امنيت سرانجام طرح قطعنامه‌اي را كه توسط جمهوري فدرال آلمان، ايتاليا و ژاپن تهيه شده بود، مورد بررسي قرار داد و در تاريخ 9 مي 1988 (19 ارديبهشت ماه 1367) در جلسه شماره 2812 خود قطعنامه 612 را به اتفاق آرا تصويب كرد. با گذشت چهار سال از گزارش‌هاي رسمي بازرسان سازمان ملل در تائيد كاربرد سلاح شيميايي توسط رژيم عراق، اين قطعنامه اولين قطعنامه سازمان ملل در اين باره بود اما متاسفانه در اين قطعنامه نيز كوچك‌ترين ذكري از نام عراق به عنوان بكار برنده سلاح‌هاي شيميايي نشد، ضمن اينكه هيچ اقدام عملي بازدارنده‌اي نيز در اين قطعنامه مطرح نگرديده است.
ناكارآمد بودن قطعنامه 612 و نام نبردن از عراق به عنوان عامل حملات شيميايي باعث شد تا اين قطعنامه نيز عملا هيچ تاثيري در متوقف ساختن حملات شيميايي عراق نداشته باشد. با تداوم حملات شيميايي وسيع عراق و به درخواست جمهوري اسلامي ايران تيم‌هاي كارشناسي سازمان ملل دو بار در جولاي 1988 (تيرماه 67) و اوت 1988 (مرداد ماه 67) از مناطق جنگي ايران و عراق بازديد و دو گزارش رسمي ديگر مبني بر تائيد كاربرد سلاح‌هاي شيميايي توسط رژيم عراق منتشرو به شوراي امنيت ارسال داشتند. در گزارش دوم كه پس از حمله شيميايي عراق به مناطق اطراف شهر اشنويه تهيه شد، به صراحت به مصدوميت كودكان و مردم غيرنظامي اشنويه توسط گاز خردل اشاره شد.
با ارسال گزارش تكان‌دهنده بازرسان سازمان ملل به شوراي امنيت و تاثر جامعه جهاني از قرباني شدن هزاران نفر از مردم بي‌گناه با سلاح‌هاي غيرانساني شيميايي، شوراي امنيت مجبور به اقدام عليه جنايات رژيم عراق شد. اين در حالي بود كه جمهوري اسلامي ايران در 27 تير ماه 1367 به طور رسمي پذيرش قطعنامه 598 را اعلام نمود و مذاكرات ديپلماتيك مربوط به جنگ و اعلام آتش‌بس در حال انجام بود و سرانجام در 20 اوت 1988 (29 مرداد ماه 1367) آتش‌بس رسمي در جبهه‌هاي جنگ اعلام و جنگ تحميلي عراق عليه ايران پس از هشت سال به پايان رسيد، بدون آنكه شوراي امنيت موضع‌گيري قاطعي عليه حملات شيميايي عراق از خود نشان دهد.
بالاخره شوراي امنيت در تاريخ 26 اوت 1988 (4 شهريور ماه 1367) در جلسه شماره 2825 خود طرح قطعنامه‌اي را كه توسط آلمان فدرال، ايتاليا، ژاپن و انگلستان پيشنهاد شده بود تحت عنوان قطعنامه 620 تصويب كرد و در آن براي اولين بار از ايران به عنوان قرباني سلاح‌هاي شيميايي در جنگ نام برده شد و خواستار كنترل صادرات مواد شيميايي مورد استفاده در ساخت سلاح شيميايي و نيز واكنش سريع در مقابل كاربرد اين سلاح‌ها در آينده گرديد. اما چه سود كه اين قطعنامه پس از پايان جنگ صادر شد و نوش‌دارو پس از مرگ سهراب بود!
همان‌گونه كه ملاحظه شد فاصله بين اولين گزارش رسمي كارشناسان سازمان ملل در تائيد كاربرد سلاح شيميايي در جنگ عراق عليه ايران تا اولين قطعنامه شوراي امنيت در اين خصوص چهار سال بود و اين قطعنامه نيز بدون نام بردن از عراق، فاقد تدابير اجرايي براي متوقف ساختن حملات شيميايي بود. دومين قطعنامه نيز پس از اعلام آتش‌بس و پايان جنگ صادر شد و در عمل فاقد ارزش بود، در حالي كه در ساير مناقشات بين‌المللي و آنجا كه منافع كشورهاي قدرتمند اقتضا مي‌كند، شوراي امنيت همچون ابزاري در دست گردانندگان سياست جهاني بلافاصله وارد عمل مي‌شود.
در بامداد روز دوم اوت 1990 (11 مرداد ماه 1369) رژيم عراق با حمله به كويت اين كشور را اشغال نمود. از آنجا كه اين اقدام عراق تهديدي براي منافع آمريكا و كشورهاي غربي و بهانه‌اي براي تضعيف ارتش عراق بود، - كه در فاصله پس از جنگ با ايران با دستيابي به انواع سلاح‌هاي مخرب و دانش نظامي تهديدي براي غرب به شمار مي‌رفت. اقدامات ذيل توسط شوراي امنيت صورت گرفت:
به فاصله چند ساعت از حمله عراق و در همان روز شوراي امنيت با صدور قطعنامه 660 ضمن محكوم كردن اين تهاجم خواستار خروج فوري و بدون قيد و شرط عراق از اين كشور شد.
كمتر از چهار روز از تهاجم عراق، شوراي امنيت با صدور قطعنامه 661 ضمن اعمال تحريم‌هاي گسترده، بايكوت كاملي را در روابط تجاري، اقتصادي و مالي عراق ايجاد كرد و همچنين توسل به زور را نيز مجاز شمرد. در اين قطعنامه شديدترين تحريم‌هاي ممكن عليه يك كشور در تاريخ حيات سازمان ملل گنجانده شده است. اين تحريم‌ها به كليه وسايل حمل و نقل از جمله هوايي نيز تسري يافت و روابط عراق با جهان خارج را قطع نمود.
تنها در طول چهار ماه اول پس از تهاجم عراق به كويت، شوراي امنيت اقدام به صدور 12 قطعنامه كرد كه از لحاظ قاطعيت، تسلسل، سرعت و تاثيرگذاري از تاريخ تاسيس سازمان ملل متحد تاكنون بي‌سابقه بوده است. تعداد اين قطعنامه‌ها بعدها به 24 قطعنامه رسيد.
در 29 نوامبر 1990 شوراي امنيت با صدور قطعنامه 678 ضمن مجاز شمردن توسل به زور و اقدامات قهرآميز عليه عراق، براي خروج از كويت - كه مبناي حمله گسترده نيروهاي آمريكا و متحدين به عراق گرديد.- موضوعات مربوط به خلع سلاح عراق، پرداخت خسارت توسط عراق و... را همچون پيمان صلحي كه فاتحين عليه كشور مغلوب در جنگ به دلخواه خود ترسيم مي‌كنند، به عراق تحميل نمود.
با گذشت دو دهه از فاجعه كاربرد سلاح‌هاي شيميايي در جنگ عليه ايران، هنوز پيامدهاي انساني و زيست‌محيطي كاربرد اين سلاح‌هاي سمي تهديدي جدي براي سلامت قربانيان و محيط‌زيست منطقه به شمار مي‌رود و دهها هزار نفر از قربانيان اين سلاح‌ها در كشور ما هنوز از عوارض و صدمات مزمن ناشي از بكارگيري سلاح‌هاي ممنوعه شيميايي و سمي رنج مي‌برند.
بكارگيري سلاح‌هاي شيميايي عليه ايران توسط رژيم عراق بدون شك جنايت عليه بشريت، نقض آشكار قوانين بين‌المللي و جنايت جنگي به شمار مي‌رود.
با اين حال سكوت مجامع بين‌المللي در قبال اين جنايت، گنجانيده نشدن اين جنايات در فهرست اتهامات صدام در دادگاه جنايتكاران حزب بعث و حتي سعي در انكار و تحريف اين واقعيت كه ايران - پس از ژاپن بزرگترين قرباني سلاح‌هاي كشتار جمعي مي‌باشد، لزوم اطلاع‌رساني وسيع و موثر براي مطلع نمودن افكار عمومي جهانيان درباره اين جنايت جنگي بي‌سابقه را آشكارتر مي‌سازد

منبع : سایت جامع دفاع مقدس
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

صفحه اینستاگرام
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دو شنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 » چهار شنبه 23 آبان 1386, 8:38 am

توانمندی شیمیایی عراق مدیون چه کسانی بود؟

پس از جنگ جهانی اول، وسیع ترین حملات شیمیایی، در طول جنگ 8 ساله عراق علیه ایران رخ داده است. اولین گزارش استفاده از سلاح شیمیایی در جنگ ایران و عراق به تاریخ 23 آبان 1359 در منطقه هلاله و نی خزر ( حوالی میمک) مربوط می شود که در جریان این حمله رژیم عراق از گاز تهوع آور استفاده کرد. پس از آن در مرداد 1362 در منطقه عملیاتی والفجر 2 (پیرانشهر و حاج عمران) و در آبان همین سال در منطقه عملیاتی والفجر 4 (پنجوین) رژیم عراق از سلاح های شیمیایی استفاده کرد.
اولین حملات گسترده شیمیایی رژیم عراق در اسفندماه 1362 در منطقه عملیاتی خیبر و جزیره مجنون با استفاده از گاز خردل و عوامل اعصاب انجام شد. پس از آن در اسفند 1363 در منطقه عملیاتی بدر حملات وسیع شیمیایی دشمن منجر به تلفات وسیع رزمندگان ایرانی گردید. در عملیات های والفجر 8 در سال 1364 (فاو)، کربلای 4 و 5 در زمستان 1365 (شلمچه – آبادان)، کردستان عراقی (بهار 1366)، در جریان بازپسگیری فاو (در فروردین 1367) در جریان حملات عراق در پایان جنگ در خرداد و تیرماه 1367 (جبهه ای میانی و جنوبی) رژیم بعث عراق حملات وسیع شیمیایی انجام داد.

در طول جنگ تحمیلی، رژیم عراق نه تنها علیه اهداف نظامی و رزمندگان اسلام از سلاح شیمیایی استفاده کرد، بلکه بارها اقدام به استفاده از سلاح شیمیای علیه مناطق مسکونی و اهداف غیرنظامی در شهرها و روستاهای مرزی ایران نمود. در مجموع بیش از مورد بیش از 30 مورد حمله شیمیایی به مناطق مسکونی ایران و برخی مناطق کردنشین شمال عراق در طول جنگ تحمیلی رخ داد که عمده ترین آنها عبارتند از: فاجعه بمباران شیمیایی سردشت با استفاده از گاز خردل، فاجعه بمباران شیمیایی روستاهای اطراف سرپل ذهاب و گیلانغرب و شهر اشنویه.

براساس اطلاعات استخراج شده از لیست های تخلیه مجروحین و مراکز درمانی، در طول جنگ تحمیلی، حدود 100 هزار نفر از افراد نظامی و غیرنظامی ایرانی در معرض عوامل شیمیایی قرار گرفته اند که تعداد قابل توجهی از این افراد به دلیل نوع عامل (عمدتاً عوامل اعصاب) و قابل توجه نبودن شدت آلودگی در حال حاضر فاقد علائم و عوارض ناشی از مصدومیت شیمیایی هستند و تعدادی نیز با وجود احتمال ابتلا به برخی عوارض دیررس ناشی از عوامل شیمیایی به دلایل مختلف تاکنون تحت پوشش بنیاد جانبازان در نیامده اند.

در حال حاضر نزدیک به 5 هزار نفر تحت عنوان جانباز شیمیایی تحت پوشش درمانی و خدماتی بنیاد جانبازان هستند.

در طول جنگ 8 ساله عراق علیه ایران عوامل شیمیایی مختلفی مورد استفاده قرار گرفت. براساس گزارش هایی مستند، بیشترین عوامل شیمیایی استفاده شده در طول جنگ تحمیلی، عوامل اعصاب (سارین، سومان و تابون) بود و پس از آن گاز خردل (تاول زا).

سارین، گاز اعصاب بی رنگ و بو است که در آمریکا، روسیه و عراق تولید شده و به راحتی حل نمی شود. بسیار بی ثبات است و از سمی ترین نوع تسلیحات شیمیایی است. گاز سومان نیز از ترکیب سارین و ماده شیمیایی دیگری به نام LEWISITE، تهیه می شود که ماده ای تاول زا است و در روسیه ساخته شده است.

تابون که سازنده آن یک شیمیدان آلمانی به نام «گرهاردشردر» است ساختاری فسفاتی دارد و جزو دسته آسان ترین گازهای اعصاب از نظر تولید است.

گاز خردل نیز باعث سخت شدن چشم و مشکلات ریوی می شود. تاول زا است و بویی شبیه پیاز دارد و آمریکا، آلمان، روسیه و عراق در قرن 20 آن را تولید کرده اند. در طل سال های جنگ کشورهای متعددی برای تجهیز ماشین جنگی صدام به یاری او شتافتند و براساس تحقیقات به عمل آمده 445 شرکت غربی در زمینه های مختلف به ویژه سلاح های شیمیایی نقش داشته اند.

نکته مهمی که در این میان وجود دارد آن است که برخی از شرکت های یاری کننده صدام جنبه صوری داشته و بعد از اجرای اهداف مورد نظر خود از میان رفته اند. بعضاً نیز دولت های شرکت های تابعه از فعالیت آنها اطلاع نداشته و پس از کسب آگاهی از کمک های این شرکت ها به رژیم مخلوع صدام، آنها را تحت پیگرد قرار داده و یا از کنار این مسئله گذشته اند.

یک سوم از مجموع 445 شرکت غربی را شرکت های آلمانی تشکیل می دهند در گزارش 12 هزار صفحه ای عراق درباره تسلیحات این کشور، به تفصیل بیان شده که بین شرکت های نظامی آلمان و عراق چه معاملاتی در زمینه تسلیحات انجام شده است.

یک روزنامه وابسته به جناح چپ برلین به نام «تاگس زایتونگ» در ماه دسامبر 2002 به انتشار بخش هایی از گزارش 12 هزار صفحه ای عراق به سازمان ملل درباره برنامه تسلیحاتی اش پرداخت.

در این گزارش محرمانه ترین قسمت ها به چاپ رسید که از آلمان به عنوان تجهیز کننده درجه اول انبارهای تسلیحاتی صدام نام برده شده است. البته نام 80 شرکت آلمانی موجود در گزارش 12 هزار صفحه ای عراق به سازمان ملل از این گزارش حذف شده است اما در میان نام شرکت های باقیمانده می توان نام شرکت های معروفی همچون «زیمنس» و «بنز» را مشاهده کرد.

در این گزارش 12 هزار صفحه ای، علیرغم اینکه نام شرکت های غربی در آن درج شده بود، شورای امنیت سازمان ملل در آن زمان 800 صفحه از جمله بخش هایی از نام مراکز تجاری غرب را که به برنامه تسلیحات کشتار جمعی عراق کمک کرده بودند، سانسور کرد. در میان اسناد باقیمانده نام 24 شرکت انگلیسی را که در تجهیز صدام به تکنولوژی هسته ای و شیمیایی نقش داشته اند، می توان یافت. بیش از 17 شرکت آمریکایی نیز که بعضاً در تعامل با شرکت های انگلیسی بودند، به ارسال تسلیحات لازم به عراق شرکت داشتند.

براساس گزارش کمیته سنای آمریکا در 25 مه و 7 اکتبر سال 1994 با عنوان «صادرات دو منظوره ادوات جنگی و شیمیایی آمریکا و تأثیر آنها بر پیامدهای سلامتی جگ خلیج فارس»، از سال 1985 تا 1989 محموله های بسیاری از مواد میکروبی را شرکت های آمریکایی مخفیانه به درخواست و بیمه نامه اداره بازرگانی آمریکا به عراق ارسال کرده اند.

روزنامه آمریکایی واشنگتن پست در 30 دسامبر 2002 اعلام کرد اسناد پراکنده بیانگر آن است که دونالد رامسفلد، وزیر دفاع کنونی آمریکا، زمانی که عراق علیرغم کنوانسیون های بین المللی، تقریباً هر روزه، از سلاح های شیمیایی استفاده می کرد، به عنوان مأمور سیاسی به بغداد سفر کرد. در ادامه این گزارش تصریح شده است ارتباط آمریکا با صدام در طول سال های قبل از حمله اش به کویت در سال 1990 شامل تبادل اطلاعات در سطح وسیع، فراهم کردن بمب های خوشه ای از طریق یک شرکت قدیمی به نام «چی لین» و سهولت دستیابی عراق به مواد شیمیایی و میکروبی از سیاست های سری آمریکاست.

تعداد قابل توجهی از شرکت های ژاپنی، هلندی، سوئدی، بلژیکی، اسپانیایی و فرانسوی سهم عمده ای در توانایی تسلیحاتی رژیم بعث به ویژه سلاح های شیمیایی داشته اند


منبع : سایت جامع دفاع مقدس
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

صفحه اینستاگرام
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دو شنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 » چهار شنبه 28 آذر 1386, 9:10 am

كابوسي با طعم خردل

بايد يکي پيدا شود صداي ناله‌هاي شيميايي‌شدگان را به‌گوش فلک برساند. ايران در طول 8 سال دفاع مقدس350 بار مورد حملات شيميايي از سوي عراق قرار گرفت که اين امر 55 هزار جانباز شيميايي بر جاي گذاشت.

اين فقط يك خبر ساده نيست،هرچند كه سكوت مدافعان حقوق بشر در زماني كه سربازان ايراني در جبهه‌ها با گازهاي شيميايي عراق زمين گير مي‌شدند نشان مي دهد كه اينها براي آنان يك اتفاق ساده است.

دكتر گوستاواندرسون كه يكي از اعضاي گروه حقيقت ياب سازمان ملل در زمينه بمياران شيميايي عراق عليه ايران بود در مقاله آغازين كتاب،«جنگ شيميايي عراق عليه ايران به روايت اسناد سازمان ملل متحد» نوشته است: «پس از استراحت شبانه كوتاهي در هتل آزادي عازم بيمارستان لبافي‌نژاد شديم تا تعدادي از مصدومان جنگ شيميايي را معاينه و با آنان مصاحبه كنيم، در آن جا بود كه ما توانستيم آثار وحشتناك سلاح‌هاي شيميايي را ببينيم.

افرادي با علائم مشخص شبيه عوارض گاز خردل مانند تاول‌هاي بزرگ پوستي برخي مصدومان به طرز رقت آوري دچار سوختگي پوست شده بودند و بسياري از آنان صدماتي درچشم‌ها و سيستم تنفسي خود داشتند.

همچنين چندين كودك را ديديم كه جراحات شديدي داشتند و اين نشان مي‌داد كه قربانيان جنگ نه فقط سربازان بلكه غير نظاميان هم هستند بازديد از آن مركز براي همه بسيار متاثر كننده بود و مرا بسيار غمگين و مايوس كرد. »

دكتر گوستاواندرسون عضو گروه حقيقت ياب سازمان ملل در بخش ديگري از مقدمه اين كتاب كه در آن نمونه‌هاي بسيار زيادي از مكاتبات و اسناد مختلف در خصوص استفاده غير قانوني رژيم صدام از سلاح‌هاي شيميايي و غير متعارف عليه رزمندگان و نيز غيرنظاميان به ويژه زنان و كوكان بي‌دفاع ايران به چشم مي‌خورد اعتراف مي كند: در سال 1988 يك بار ديگر از من خواسته شد تا درتيم كارشناسان سازمان ملل براي بررسي ادعاي كاربرد سلاح‌هاي شيميايي شركت نمايم، اما اين بار من اين درخواست را رد كردم چرا كه احساس نمودم ازتيم سازمان ملل در يك بازي سياسي استفاده شده است.

اين كارشناس- ديپلمات سازمان ملل در كتاب،«جنگ شيميايي عراق عليه ايران به روايت اسناد سازمان ملل متحد» كه نمونه‌هاي متعددي از گزارش‌هاي بازرسان و تيم‌هاي حقيقت‌ياب سازمان ملل مبني بر به كارگيري سلاح‌هاي كشنده توسط رژيم صدام و برخي از آثار سلاح‌هاي شيميايي كه منحصرا در اختيار كشورهاي غربي و اروپايي بوده است، به چاپ رسيده است فاش مي كند: روي هم رفته پنج تيم كارشناسي سازمان ملل براي بررسي ادعاي كاربرد سلاح‌هاي شيميايي در ايران اعزام شد اما عراق هيچ گاه براي كاربرد سلاح‌هاي شيميايي محكوم نشد، علي رغم اينكه اين اقدام نقض پروتكل 1925 ژنو بود اين سكوت و رضايت جامعه جهاني به صدام حسين فرصت داد كه برنامه توسعه شيميايي خود را ادامه دهد.

سربازان عراقي، قربانيان سلاح‌هاي شيميايي ارتش عراق

اما اين فقط سربازان ايراني نبودند كه قرباني حملات شيميايي ارتش صدام شدند و مردم عراق نيز از هديه كشورشان بي بهره نماندند؛ به كار گيري سلاح‌هاي شيميايي يكي ديگر از جنايتهاي رژيم صدام عليه ملت عراق بود.

انتشار اسنادي مبني بر دستور صدام به بمباران شيميايي نيروهاي ارتش عراق فاش كرد كه در ژوئن سال 1985، رژيم بعث عراق با هدف از بين بردن ترس ذاتي نيروهاي خود، اقدام به استفاده از گاز خردل بر عليه اين نيروهايش کرد و آن‌طور كه در اسناد مشخص است، سعي نمود اين بمباران شيميايي را به جمهوري اسلامي ايران نسبت دهند.

اين اسناد، حاوي 4 سند مربوط به دستورهاي مقامات بلندپايه عراقي در اين‌خصوص و همچنين يك سند به صورت پيوست است كه در آن اهداف، مراحل و نتايج اين اقدام تشريح شده است و از مجموعه 4 سند اول، نامه مقامات بلندپايه عراق به صدام آورده شده كه پاراف موافقت صدام زير اين نامه مشهود است.

فهرست سلاح‌هاي غيرمجاز در اساسنامه دادگاه جنايات جنگي بسيار محدود بوده و متاسفانه سلاح‌هاي اتمي و شيميايي در آن قرار نگرفته است.

متاسفانه نوع سلاح‌هايي كه استفاده از آن‌ها در اساسنامه اين دادگاه منع شده، بسيار قديمي و بدون كاربرد امروزي است، به عنوان مثال كشورهاي داراي سلاح اتمي راضي به قرار گرفتن نام اين سلاح‌ها در فهرست سلاح‌هاي غيرمجاز نمي‌شوند، چرا كه آن را انحصار خود مي‌داند و از سوي ديگر كشورهاي جهان سوم، راضي به قرار گرفتن سلاح‌هاي شيميايي در فهرست سلاح‌هاي غيرمجاز نمي‌شوند.

تسليحات شيميايي؛ مضر ماندني

از نظر تاريخي مواد شيميايي يكي از ابزارهاي جنگي بوده است اما خواستگاه سلاح شيميايي به جنگ جهاني اول برمي‌گردد. نخستين حمله‌ي گسترده‌ي شيميايي با گاز پولور ‌٢٢ آوريل ‌١٩١٥ در ناحيه‌اي از بلژيك رخ داد.

در طول جنگ سرد، آمريكا و شوروي انبارهاي زيادي از اين سلاح‌ها در اختيار داشتند كه براي نابودسازي بشر و محيط زيست كافي بود كه در نهايت در سال ‌١٩٧٢ كنوانسيون منع كاربري سلاح‌هاي شيميايي در ژنو تصويب شد.

بر اساس آمار سازمان مبارزه با سلاح‌هاي شيميايي بيش از ‌٢٣ هزار تن عامل شيميايي و ‌٧٥/٢ ميليون مهمات در كشورهاي عضو تاكنون نابود شده است.

روجيليو پي‌فيتر، مدير كل سازمان منع سلاح‌هاي شيميايي يك ماه پيش در كنفرانسي كه با نظارت اين سازمان در خصوص خلع سلاح شيميايي در ژنو برگزار شد اعلام كرد: بازرسان بين‌المللي در سراسر جهان تاكيد كرده‌اند كه حدود 24 هزار تن از مواد شيميايي يا 33 درصد ذخاير اعلام شده، نابود شده است.

وي گفت: مقادير زيادي از ذخيره‌ي سلا‌ح‌هاي شيميايي در آمريكا و روسيه به رغم اينكه هر كدام به ترتيب 46 درصد و 22 درصد از ذخيره‌هاي خود را نابود كرده‌اند، هنوز باقي مانده است.

وي خاطر نشان كرد: آمريكا و روسيه تا آوريل 2012 فرصت دارد تا ذخيره‌ي باقي مانده‌شان را نابود سازند.

كابوس سلاح‌هاي شيميايي هنوز تهديدي براي بشريت به حساب مي آيد،هرچند ايرانيان تجربه سختي از اين سلاح ويرانگر در حافظه دارند و يادگارهاي،گازهاي خردل،عامل اعصاب و... ارتش بعث عراق در دوران جنگ هنوز جان جانبازان ايراني را مي گيرد، مرگ تدريجي اين جانبازان را رقم مي زند.

حملات شيميايي كه با هدف قرار دادن نظاميان و غيرنظاميان تعداد قابل توجهي از اهالي شهرهاي خرمشهر، اشنويه، سردشت و... را به گاز خردل و گازهاي عصبي آلوده كرد؛يادگارهايي كه آثارش در نسل‌هاي دوم متولد شده از آنها نيز قابل مشاهده است
و اكنون بعد از گذشت18سال از پايان جنگ تحميلي عراق عليه ايران، مرگ تدريجي آناني كه دستگاه تنفسي يشان سرشار از تحفه‌هاي اروپايي شده هر از چندي يادمان مي آورد هداياي قاره سبز را كه ارتش صدام بر سر انسانها مي ريخت.

منبع: همشهري آنلاين
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

صفحه اینستاگرام
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Captain I
Captain I
پست: 623
تاریخ عضویت: جمعه 11 اسفند 1385, 12:35 pm
سپاس‌های دریافتی: 54 بار

پست توسط Palang mah gerefteh » چهار شنبه 28 آذر 1386, 11:55 am

البته هنوز پيامدهاي بکار بستن سلاحهاي شيميايي از جانب محافل امپرياليستي عليه ايران در زمينۀ تأثرات آن روي توليد نسل براي ما چندان روشن نيست.
ولي کشورهايي که خصوصا در اين زمينه به صدام حسين ياري رسانده اند بايد از هم اکنون بدانند که ادبيات ايران آنان را به حافظه اش سپرده است و پس از شناسايي بزهکاران با توجه به جرم مرتکب شده مجازاتشان اعلام خواهد شد.

اين جنگ هشت ساله به پايان نرسيده است اين جنگ هزار ساله است...
«تنها آنان که بر خاک افتادند پایان جنگ را دیدند»
تصویر

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دو شنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 » چهار شنبه 5 دی 1386, 8:24 am

مروري بر دفعات حملات شيميايي عراق عليه ايران در دفاع مقدس

استفاده عراق از جنگ افزارهاي شيميايي در جنگ عليه ايران داراي سه دوره مي باشد.
دوره اول نيروهاي عراقي به طور پراكنده براي درهم شكستن مقاومت هاي پراكنده نيروهاي ايران و هموار كردن مسير پيشروي به داخل كشور از سلاح هاي شيميايي استفاده كردند.
نوع عوامل شيميايي مورد استفاده در اين دوره گازهاي ساده اي همچون گاز اشك آور با نام علمي « اورتو كلرو بنز يليد اين مالو نو نيتريل » يا « سي اس » و گازهاي موسوم به « باران زرد » بودكه نوعي علف كش به حساب مي آيد.
اين گازها از نظرعملياتي پايداري در محيط و اثر بخشي نظامي بسيار ضعيف بودند. به طوري كه گاهي اوقات نيروهاي ايران متوجه قرار گرفتن در معرض اين گونه حملات نمي شوند. به اين علت نيز تلفات نيروهاي ايران در اين دوره با وجود فقدان هرگونه تجهيزات حفاظتي و خنثي سازي از ده شهيد و يك يا دو مجروح تجاوز نمي كند.
اين دوره از آغاز تهاجم برق آساي ارتش عراق به خاك جمهوري اسلامي ايران در 31 شهريور 1359 تا پايان آزادسازي مناطق اشغالي به ويژه آزادي خرمشهر در سوم خرداد 1361 كه بزرگترين اشغالگري ارتش عراق بود را شامل مي شود.
دوره دوم از تيرماه سال 1361 و عمليات رمضان كه نخستين عمليات نفوذي نيروهاي ايران به داخل خاك عراق بود شروع شد تا پايان سال 1365 و عمليات هاي كربلاي 4 و 5 ادامه يافت .
در اين دوره عراق از جنگ افزارهاي شيميايي به عنوان سلاح تدافعي استفاده كرد تا به كمك آن از عمليات هاي تهاجمي ايران جلوگيري نمايد.
در اين دوره ارتش عراق بيش از 230 بار مواضع نيروها مراكز پشتيباني و تداركاتي شهرها و روستاها را هدف حملات شيميايي قرار داد . اقدامي كه حدود 44 هزار نفر كشته و مجروح در پي داشت .
با گذشت نزديك به دو ماه از آزادسازي خرمشهر وعقب نشيني اجباري نيروهاي عراق به پشت مرزهاي بين المللي آشكار شد كه مجامع بين المللي به تامين حقوق ايران كه عبارت بودند از تعيين متجاوز تنبيه او و جبران خسارات جنگي تمايلي ندارند جمهوري اسلامي براي استيفاي حقوق خود تعقيب متجاوز را در خاكش جز برنامه هاي خود قرار داد.
بنابراين 23 تيرماه سال 1361 اولين عمليات كه « رمضان » نام دارد طراحي و اجرا شد كه هدف از آن آزادسازي بصره بود.
در اين عمليات عراق عليه نيروهاي پياده ايران كه فاقد تجهيزات حفاظتي بودند گازهاي اشك آور و تهوع آور استفاده كرد. اين تاكتيك كه در كنار بمباران گسترده هوايي و آتش همه جانبه توپخانه انجام شد شيرازه نيروهاي عمل كننده را از هم پاشيد و دسترسي به هدف را غيرممكن ساخت .
در جنگ عراق عليه ايران اين اولين بار بود كه سلاح شيميايي نقش بازدارنده گي به خود گرفت و نيروهاي ايران را از دستيابي به اهداف تعيين شده باز داشت .


اين تجربه موفق عراق را واداشت تا به طور رسمي مديريت رسته جنگ شيميايي را به سازمان ارتش اضافه كند و عوامل پيچيده و خطرناك تر شيميايي را فراهم نمايد.
در اين مقطع زماني عراق مناطقي را كه عبارتنداز : منطقه عملياتي مسلم بن عقيل در سومار منطقه عملياتي محرم در ارتفاعات « حمرين » ايلام منطقه عملياتي والفجر مقدماتي در محور چزابه ـفكه ساوجي آبادان ارتفاع 175 موسيان تنكاب شرهاني گردنه « بايره » كردستان و شلمچه مي باشند بمباران و گلوله باران شيميائي كرد.
سال 1361 با شرايطي به پايان رسيد كه عراق دفع چهار عمليات كوچك و بزرگ ايران را تجربه داشت .
اين كشور كه استفاده از جنگ افزارهاي شيميايي را براي مقابله با تهاجم نيروهاي پياده ايران موثر ديده بود زمستان 1361 براي خريد تجهيزات گوناگون شيميايي با شركت « دري رايج » آلمان فدرال كه سازنده وسايل فني شيميايي بود قراردادي را منعقد كرد.
و همچنين براي ساخت عوامل پيچيده و تركيبي از كشورهاي غربي به ويژه آلمان فدرال آمريكا و انگلستان در خور قابل توجهي مواد شيميايي به ويژه گاز اعصاب را خريد. بدينوسيله براي مقابله با تهاجم آينده ايران خودرا آماده كرد.
سال 1362 در حالي مي رسد كه عراق مجهز به انواع سلاحهاي شيميايي مي باشد . دراين سال از عوامل شيميايي مثلث « باران زرد » گاز اعصاب به نام « تابون » انواع سموم قارچ از جمله « نيوالندل » تي ـ 2 اچي تي ـ 2 ددكارول عوامل فسفري ناتوان كننده و... استفاده كرد و نشان داد كه جنگ اين كشور با ايران به مرحله تازه اي رسيده است .
تاثير تراكمي تركيب دو عامل سمي گاز « خردل » و « باران زرد » مطلقا كشنده است . « باران زرد » از سموم « تريكوتسين » بدست مي آيد كه از طريق انواع قارچ « فوساريوم » توليد مي شوند.
اين ماده را مي توان از غلات كپك زده و آلوده بدست آورد.
در ميان سمومي كه روي پوست اثر مي گذارد اين تنها ماده اي است كه به آساني مي توان آن را توليد كرد. يك ميلياردم گرم از اين سم بر يك سانتي متر مربع پوست ايجاد حساسيت مي كند. يك ميكروگرم آن سلول هاي پوست را از بين مي برد.
در اين سال عراق 45 بار از انواع گازهاي شيميايي در جبهه هاي مختلف استفاده كرد كه اين مقدار چهار برابر سال هاي قبل بود.
در عمليات رمضان عراق در عليه ايران كه فاقد تجهيزات حفاظتي بودند گازهاي اشك آور و تهوع آور استفاده كرد
در سال 1362 عراق 45 بار از انواع گازهاي شيميايي در جبهه هاي مختلف استفاده كرد كه اين مقدار چهار برابر سال هاي قبل بود

عراق علاوه بر جبهه ها دامنه بمباران و گلوله باران شيميايي را به روستاها و شهرها نيز كشاند. هدف آن كشور از اين عمل اين بود كه هزينه هر پيروزي نظامي را به حدي افزايش دهد تا ايران را به پذيرش قطعنامه وادار و از تنبيه متجاوز منصرف نمايد.
سال 1362 عراق بيش از سي منطقه از مناطق جبهه ها شهرها و روستاها را با هواپيما توپخانه و خمپاره حمله شيميايي كرد.
سال 1363 در منطقه عمومي فاو عمليات والفجر هشت آغاز شد . عراق كه توان مقابله با هجوم رزمندگان اسلام را نداشت به سلاح هاي شيميايي متوسل شد.
ايران در اين حمله به شهر فاو وارد شد. تمام پاتك هاي دشمن را در هم شكست . گارد رياست جمهوري آن كشور را به محاصره درآورد . عراق از 20 بهمن تا 11 بهمن اسفند ماه همان سال شديدترين حملات شيميايي را كه در طول جنگ سابقه نداشت انجام داد.
رژيم بعثي طي پانزده روز بيش از هفت هزار گلوله توپ و خمپاره كه حاوي مواد شيميايي بودند عليه نيروهاي ايراني به كار گرفت و هزار بمب شيميائي بر آسمان فاو رها كرد.
شديدترين حمله شيميايي در جاده فاو ـ بصره انجام شد. غلظت آلودگي شيميايي در منطقه فاو به اندازه اي بود كه تمام جانوران پرندگان و آبزيان نابود شدند. درختان خرما و نيزارها پژمرده و خشك شدند.
در اين منطقه عوامل شيميايي جديدي نيز همچون گازهاي خفه كننده و سيانور بكار رفت .
در سال 1364 تعداد مصدومان گازهاي شيميايي بي سابقه بود . در اين سال به رغم اين كه تعداد حملات شيميائي نسبت به سال قبل افزايش چنداني نداشت اما آمار مصدومان و شهيدان آن بيشتر بود . طي « 37 » نوبت حملات شيميايي « 10273 » نفر مصدوم و « 36 » نفر شهيد به جاي گذاشت .
در اين سال ايران جمعي از مصدومين را به كشورهاي اتريش آلمان غربي سوئيس بلژيك و انگلستان اعزام كرد. در پي آن افكار عمومي جهان به جنايت عراق آگاه شدند و آن كشور را محكوم كردند. اما اين محكوميت عراق را از ادامه حملات شيميايي بازنداشت .
در سال 1365 حملات شيميايي عراق به دو علت افزايش يافت :
1 ـ تعداد حملات نيروهاي ايران به داخل خاك عراق بيشتر بود .
2 ـ استراتژي دفاع متحرك عراق شروع شده بود .


عراق از آغاز سال 1365 با توسل به استراتژي دفاع متحرك از لاك دفاعي خارج شد و بخش هايي از مواضع ايران را تصرف كرد كه مهم ترين آن شهر مهران بود.
در شهريور 1365 كه عمليات كربلاي دو در محور عمومي حاج عمران انجام گشت عراق به سلاح شيميايي متوسل شد. در اين ماه منطقه « شيخ صالح » در غرب كشور هدف گلوله هاي حاوي گاز خردل و اعصاب قرار گرفت .
عمليات كربلاي چهار در محور جزيره « مينو » عمليات كربلاي پنج در « شلمچه » و عمليات كربلاي شش در محور « سومار » انجام شد. در اين عمليات ها عراق از گازهاي خردل خون اعصاب و خفه كننده استفاده كرد.
ابتداي سال 1366 ايران عمليات كربلاي هشت را در منطقه شلمچه و كربلاي ده را در « ماووت » انجام داد . عراق در اين دو عمليات عوامل شيميايي تاولزا خردل و خون بكار برد. عمليات « نصر » كه در استان سليمانيه انجام شد عراق چهار نقطه سردشت را با استفاده از گاز خردل بمباران شيميايي كرد.
اسفند سال 1366 فاجعه بزرگ بشري اتفاق افتاد كه جهانيان را بيش از پيش تحت تاثير قرار داد و قلوب رزمندگان اسلام را داغدار نمود آن بمباران شيميايي حلبچه بود كه عراق در عمليات والفجر ده انجام داد.
در اين عمليات هواپيماهاي عراقي بمب هاي كه حاوي گازهاي خردل اعصاب و سيانور بود بر سر مردم بي دفاع شهر حلبچه و روستاهاي اطراف آن ريختند كه بر اثر آن پنج هزار نفر شهيد و چهار هزار نفر مصدوم شدند. روزنامه « گاردين » حمله شيميايي به حلبچه را بزرگ ترين جنايت جنگي عراق دانست .
دوره سوم جنگ شيميايي عراق عليه ايران از ابتداي سال 1366 شروع شد . با اين كه ايران قطعنامه « 598 » را پذيرفت اما حملات شيميايي عراق تا تابستان سال 1367 ادامه داشت .
دوره سوم حملات شيميايي عراق زماني آغاز گشت كه آن كشور با رفع ضعف هاي تاكتيكي خود در شيوه استفاده از گازهاي شيميائي و دست يابي به عوامل شيميايي مضاعف يا تركيبي از آنها براي بازپس گيري مناطق تحت تصرف نيروهاي ايران بهره گرفت .
در اين سال براي تصرف فاو عراق از گاز خردل اعصاب و سيانور استفاده كرد. دشمن كه از سلاح هاي شيميايي به منزله آتش پشتيباني نيروهاي عمل كننده بهره مي برد در نهايت « فاو » را از دست نيروهاي ايراني بازپس گرفت .
دومين حمله عراق در شلمچه اتفاق افتاد كه بخشي از اين منطقه به تصرف مجدد آن كشور درآمد. بعد از آن عراق دو حمله همزمان به مهران و جزاير مجنون را بازپس گرفت .
استفاده عراق از جنگ افزارهاي شيميايي در طول هشت سال جنگ عليه ايران و سكوت مجامع بين المللي در قبال آن درس اساسي براي ملت داشت كه بخشي از آن اشاره مي شود :
1 ـ هر چند تحولات گسترده اي در قوانين و مقررات بين المللي درباره منع به كارگيري سلاح هاي كشتار جمعي در جهان رخ داده است اما اين قوانين و مقررات فاقد ضمانت اجرايي هستند. بنابراين اتكاي صرف به افكار عمومي نمي تواند مانع از استفاده از اين گونه سلاح ها در جنگ شود.
2 ـ در طول جنگ عراق عليه ايران بسياري از كشورهاي غربي بخصوص آمريكا انگلستان فرانسه ايتاليا آلمان فدرال و شوروي سابق كه از طراحان پروتكل « 1925 » ژنو هستند آن كشور را براي توليد گازهاي شيميايي تجهيز كردند . هدف از همكاري آنها عليه ايران جلوگيري از پيروزي ايران و كسب سود بوده است .
3 ـ جنگ عراق عليه ايران و حمايت كشورهاي غربي از آن كشور هشدار براي ايران است كه در دنيا سخن حق چندان خريدار ندارد. قدرت اقتصادي و نظامي در دست معدود كشورهايي است كه استراتژي ايران در دنيا با منافع آنها تضاد دارد.
پس بايد به هوش باشيم و سعي كنيم در هر زمينه روي پاي خود بايستيم . در غير اين صورت فكر سخن و عمل ملت و مسئولين كشور ما فداي نيازي خواهد شد كه به دنيا داريم .
ارسالي از : روابط عمومي تيپ دوم لشكر 17 پياده علي بن ابي طالب (ع )
در سال 1363 در منطقه عمومي فاو; عمليات والفجر 8 آغاز شد . عراق كه توان مقابله با هجوم رزمندگان اسلام را نداشت به سلاح هاي شيميايي متوسل شد
رژيم بعثي عراق طي پانزده روز بيش از هفت هزار گلوله توپ و خمپاره كه حاوي مواد شيميايي بودند عليه نيروهاي ايراني به كار گرفت و هزار بمب شيميايي در آسمان فاو رها كرد


علي بهشتي پور
روزنامه جمهوری اسلامی
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

صفحه اینستاگرام
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دو شنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 » شنبه 15 دی 1386, 4:38 pm

رژیم صدام در جنگ تحمیلی علیه ایران، از سلاح‌ متعدد شیمیایی استفاده کرده است

پرفسور"گرهارد فرایلینگر" استاد و رییس سابق بخش جراحی پلاستیک دانشگاه وین: "رژیم صدام در جنگ تحمیلی علیه ایران، از سلاح‌ متعدد شیمیایی علیه مردم و رزمندگان ایرانی استفاده کرده است."
به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی قربانیان سلاح شیمیایی، وی که در همایش بین‌المللی "بررسی پیامدهای کاربرد سلاح‌ شیمیایی علیه ایران" سخن می‌گفت، به تجربه پزشکی خود در زمینه درمان مصدومان شیمیایی ایران در وین اشاره کرد.
این متخصص اتریشی تصریح کرد: آزمایش‌های پزشکی روی مصدومان ایرانی که بر اثر استفاده از سلاح‌ شیمیایی عراق حادثه دیدیده بودند، نشان می‌داد که این بیماران علاوه بر گاز خردل، از طریق دیگر گازهای شیمیایی نظیر سولفورید و گوگرد نیز دچار مسمومیت شده‌اند.
وی با بیان این که هیچ کس انتظار ندارد که مصدومان شیمیایی به حالت عادی بازگردند، گفت: تلاش پزشکان برای به حداقل رساندن آثار استفاده از مواد شیمیایی بر جسم مصدومان و کاهش دردهای آنان است.
فرایلینگر، گفت: بررسی‌ها روی مصدومان شیمیایی ایران نشان می‌داد که استشمام گازهای شیمیایی موجب اثرگذاری آن بر دستگاه تنفسی و بخصوص ریه مصدومان شده بود.
وی افزود: وضعیت نخستین گروه بیماران ایرانی که به دلیل مصدومیت ناشی از سلاح‌ شیمیایی در سال ‪ ۱۹۸۴‬به وین آورده شدند، بسیار شوک برانگیز بود و پزشکان به خاطر حاد بودن وضعیت جسمانی آنان، نمی‌توانستند برای مدت طولانی آنان را در بیمارستان بستری کنند.
این پزشک، یادآور شد: برخی از این بیماران تا ‪ ۵۰‬درصد در اثر استشمام گازهای شیمیایی آسیب جسمی دیده بودند و برخی دیگر از آنان به طور شدید در معرض استنشاق این گازها قرار داشتند که نشان می‌داد این افراد به طور مداوم در معرض حملات شیمیایی قرار داشته‌اند.
فرایلینگر گفت: گازهای شیمیایی علاوه بر تاثیر بر پوست که موجب تیرگی پوست مصدومان و زدن تاول‌های شدید روی آن شده بود، بر اندام‌های داخلی آنان نظیر دستگاه گوارشی، ریه و کلیه‌ها نیز اثر گذاشته بود که این مسئله پزشکان معالج را تحت‌تاثیر قرار داد به نوعی که آنان نمی‌دانستند با این وضعیت چه کار کنند.
وی یادآور شد: برخی از این مصدومان جان باختند و کالبدشکافی‌هایی که روی پیکر آنان با مجوز خانواده‌های آنان صورت گرفت، نشان داد که بسیاری از اندام‌های داخلی آنان بر اثر گازهای شیمیایی به طور کامل از بین رفته است.
این پزشک اتریشی در پایان خاطرنشان کرد: پزشکان تنها خواهند توانست به کم تر شدن رنج‌ها و دردهای مصدومان شیمیایی کمک کنند.



منبع : ساجد
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

صفحه اینستاگرام
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دو شنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 » یک شنبه 23 دی 1386, 8:36 am

روزشمار تهاجم شيميايى عراق

ـ رژيم عراق در ابتداى جنگ به طور محدود از گلوله هاى شيميايى استفاده مى كرد اما در جريان عمليات والفجر ۲ به طور وسيع و با استفاده از هواپيما مبادرت به بمباران شيميايى غرب جاده پيرانشهر ـ رواندوز كرد.

اين حمله كه در ساعت ۷ صبح روز سه شنبه ۱۸ مرداد سال ۶۲ به وقوع پيوست منجر به مصدوم شدن جمعى از رزمندگان شد.
ـ عراق از تاريخ ۱۳۶۲‎/۵‎/۱۹ تا ۱۳۶۲‎/۹‎/۴ دوازده بار با استفاده از توپ، خمپاره و هواپيما اقدام به كاربرد گازهاى شيميايى، عمدتاً در غرب كشور از جمله مناطق نظامى و غيرنظامى پيرانشهر، بازى دراز، مريوان، بانه، پنجوين و پاوه كرد.
ـ ساعت ۵ بامداد ۳ آبان ماه ،۶۲ هواپيماهاى دشمن روستاى باينجان از توابع بانه را بمباران شيميايى كردند كه منجر به شهادت و مصدوم شدن جمعى از اهالى روستا شد. در اين حمله از بمب هاى شيميايى حاوى آرسنيك و نيتروژن موستارد، موسوم به بمب هاى تاول زا استفاده شد.
ـ ساعت ۱۷ روز ۱۶ آبان سال ۶۲ ، ۴ فروند هواپيماى دشمن منطقه اى بين رود شيلر و ارتفاعات لرى را هدف حملات شيميايى قراردادند كه منجر به تحريكات چشمى شديد در مجروحين شد.
ـ ۱۳۶۲‎/۱۲‎/۲۳ در حالى كه هيأت اعزامى دبيركل براى بررسى كاربرد سلاح شيميايى توسط عراق به ايران سفر كرده بود، رژيم عراق منطقه عملياتى خيبر را بمباران شيميايى كرد.
،۱۳۶۴‎/۱‎/۱۹ چهار منطقه از منطقه عملياتى «بدر» در هورالهويزه در داخل خاك ايران هدف بمب ها و گلوله هاى شيميايى عراق قرار گرفت كه اين بمب ها حاوى گاز خردل و اعصاب بودند.
ـ ساعت ۱۷ روز ۱۳۶۴‎/۱‎/۲۰ مجدداً در منطقه عملياتى بدر در هورالهويزه از سوى عراق گلوله باران شيميايى شد.
ـ ،۱۳۶۵‎/۱۰‎/۲۳ هواپيماهاى عراقى مواضع رزمندگان اسلام در منطقه عملياتى كربلاى ۵ را بمباران شيميايى كردند كه منجر به مصدوم شدن عده اى شد. وزش باد مقاديرى گاز سمى را به سوى مواضع مقدم نيروهاى عراقى منتقل كرد و در نتيجه جمعى از آنان مصدوم شدند.
ـ ،۱۳۶۵‎/۱۰‎/۲۴ در جريان دفع پاتك دشمن در منطقه عملياتى كربلاى ،۶ عراق مواضع نيروهاى ايران را بمباران شيميايى كرد.
ـ ،۱۳۶۵‎/۱۰‎/۱۹ مواضع نيروهاى عراقى در مهد جزيره الرصاص اشتباهاً توسط هواپيماهاى عراقى بمباران شد.
ـ در پى به كارگيرى مجدد سلاح شيميايى توسط عراق در دسامبر۸۶ ميلادى، دبيركل سازمان ملل متحد روز ۱۳۶۵‎/۱۰‎/۱۶ نگرانى خود را از نقض قوانين بين المللى اعلام كرد.
ـ ،۱۳۶۵‎/۱۰‎/۱۵ يك انبار مهمات شيميايى دشمن در ساحل غربى اروند رود، حدفاصل جزيره ام الرصاص و مينو، هدف آتش توپخانه نيروهاى اسلام قرار گرفت و منجر شد كه بر اثر آن صدها نظامى عراق كشته و زخمى شوند.
ـ ،۱۳۶۵‎/۱۰‎/۱۱ نماينده ايران در سازمان ملل در يادداشتى به دبيركل، خواستار اعزام هيأتى جهت بازديد از مجروحين شيميايى ايران در غرب كشور شد.
ـ ،۱۳۶۵‎/۱۲‎/۷ عراق اقدام به كاربرد سلاح شيميايى در شمال جاده شلمچه ـ بصره كرد كه با آمادگى كامل پدافند شيميايى ايران، آثار آن خنثى شد.
ـ ،۱۳۶۶‎/۴‎/۷ رژيم عراق چهار نقطه شهر كردنشين سردشت را هدف حملات شيميايى قرار داد كه منجر به شهادت ۱۳۹ تن و مصدوميت ۷۰۰۰ نفر از مردم اين شهر شد.
ـ ،۱۳۶۶‎/۷‎/۱۶ يك منطقه عملياتى در شمال سومار توسط هواپيماهاى عراقى بمباران شيميايى شد كه شهادت جمعى از رزمندگان را در پى داشت.
ـ ،۱۳۶۶‎/۱۰‎/۲۱ عراق مبادرت به پرتاب گلوله هاى شيميايى در يك منطقه عملياتى مقابل سردشت كرد.
ـ ،۱۳۶۶‎/۱۲‎/۲۷ رژيم عراق همزمان با پيشروى نيروهاى ايران به سوى حلبچه، چندين بار اقدام به بمباران شيميايى اين شهر كرد و دست به كشتار مردم اين شهر زد.
ـ ،۱۳۶۶‎/۱۲‎/۳۰ هلال احمر جمهورى اسلامى تعداد شهداى بمباران شيميايى عراق در شهرهاى آزاد شده در عمليات والفجر ۱۰ را بيش از ۵ هزار نفر اعلام كرد. رژيم عراق در اين حملات از گازهاى سيانور، خردل و اعصاب استفاده كرد.
ـ ،۱۳۶۷‎/۱‎/۱۰ هواپيماهاى عراقى روستاى كلاى در حومه پاوه را هدف بمباران شيميايى قرار دادند.
ـ ،۱۳۶۷‎/۱‎/۲۱ هواپيماهاى عراقى يك روستا در منطقه مريوان و همچنين شهر مريوان را بمباران و گلوله باران شيميايى كردند.
ـ ،۱۳۶۷‎/۱‎/۲۷ رژيم عراق در حمله به مواضع نيروهاى اسلام در فاو مبادرت به استفاده از سلاح شيميايى كرد.
ـ ،۱۳۶۷‎/۲‎/۲۸ چند روستا از جمله مرزن آباد و بيتوتش از توابع سردشت توسط هواپيماهاى عراقى بمباران شد.
ـ ،۱۳۶۷‎/۲‎/۴ يك منطقه مسكونى در يك روستاى بانه توسط هواپيماهاى عراقى بمباران شيميايى شد.
ـ ،۱۳۶۷‎/۴‎/۴ نيروهاى عراقى با استفاده گسترده از سلاح هاى شيميايى به رزمندگان اسلام در جزاير مجنون حمله كردند.
ـ ،۱۳۶۷‎/۵‎/۳ نيروهاى عراقى با بهر گيرى از سلاح هاى شيميايى در مناطق گيلانغرب و سرپل ذهاب پيشروى كرده و مناطقى را به اشغال خود درآوردند.
ـ ،۱۳۶۷‎/۵‎/۱ هشت نقطه در منطقه غرب اشنويه هدف بمباران شيميايى عراق قرار گرفت كه در اثر اين جنايت، بيش از دو هزار و۴۰۰ تن از مردم غيرنظامى مصدوم شدند.
ـ معاون سازمان منع سلاح هاى شيميايى سازمان ملل متحد در تهران گفت: وجود يكصدهزار مجروح شيميايى در ايران علاوه بر تحميل هزينه هاى هنگفت اقتصادى و اجتماعى يك تراژدى انسانى است. (۱۳۷۸‎/۲‎/۲۲)
ـ معاون بهداشت و درمان بنياد درسمينار تخصصى عوارض مزمن گازهاى شيميايى: ۶۰ هزار مصدوم شيميايى در ايران وجود دارد كه ۵ تا ۶۰ درصد ريوى، ۳۰درصد چشمى و بقيه بيمارى هاى پوستى دارند.
ـ در ساعت ۳۰: ۱۶ روز يكشنبه هفتم تيرماه ۱۳۶۶ چند فروند هواپيماى عراقى سكوت شهر كوچك سردشت در غرب كشور را شكستند و ۷ بمب خردل در نقاط مختلف شهر انداختند كه يكى از آنها داخل بازار شهر افتاد. بيش از يك سوم مردم شهر مصدوم شدند بعضى ها سرپايى درمان شدند و مابقى كه بيش از ۱۰۰۰ نفر بودند در حال وخيم ترى بودند كه نياز به بسترى شدن در بيمارستان داشتند و لذا به تبريز، اروميه و تهران اعزام شدند و حدود ۱۰درصداين افراد به شهادت رسيدند.
تعداد كمى در روز اول و قبل از انتقال به بيمارستان (به علت شدت مصدوميت آثار عصبى و غيركلاسيك خردل و ايست قلبى زودرس) شهيد شدند. ولى اكثريت ۳۰ـ ۷ روز پس از حادثه به تدريج در ICUهاى بيمارستان ها به شهادت رسيدند. علت مرگ در اكثر موارد ضعف شديد سيستم دفاعى بدن (به علت خردل) و نيز آسيب شديد غشاى تنفسى و اختلال عمل تنفسى بود.

روزنامه ايران پنجشنبه ۷ تير ۱۳۸۶
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

صفحه اینستاگرام
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دو شنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 » سه شنبه 2 بهمن 1386, 8:50 am

يكي ديگر از جانبازان شيميايي دوران دفاع مقدس به شهادت رسيد

جانباز شهيد حاج غلامعلي رحماني پس از 21 سال لبيك، در روزهاي سوگ و ماتم مولايش سيدوسالار شهيدان اباعبدالله الحسين به او پيوست.
شهيد حاج غلامعلي رحماني از فرزندان بارز و برومند مكتب حسيني، سومين شهيد خاندان رحماني بود كه در ماتم يكپارچه محله چيذر شميرانات و در جمع عاشقان حسين (ع) و برخي از مقامات كشوري – دوستان و نزديكان شهيد تشييع و در امام‌زاده علي‌اكبر (ع) چيذر به خاك سپرده شد.
شهيد حاج غلامعلي رحماني از جانبازان شيميايي شلمچه بود كه پس از 21 سال صبر و سكوتي عاشقانه بر تحمل زخم‌هاي دردناك پوستي، در سن 52 سالگي در شب عاشوراي حسيني رخصت ورود به ملكوت اعلا را از مقتداي خويش گرفت و با آهي كوتاه و از سر خشنودي به لقاا... پيوست.
وي بسيار مقيد به خانواده و از چهره‌هاي دل‌آشناي محله خود بود كه جز به نيكي كسي از وي ياد نمي‌كرد.

پرگشودن اين كبوتر عاشق به جوار قدسي حضرت حق، اقبال بلندي است كه تنها شامل شايستگاني چون او مي‌شود.

روحش شاد و مقامش بلند باد.


منبع : ساجد
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

صفحه اینستاگرام
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دو شنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 » یک شنبه 14 بهمن 1386, 9:11 am

تأملی بر حملات شیمیایی عراق درکربلای 5 و کردستان

نویسنده: محمدباقر نیکخواه / کارشناس سلاح های شیمیایی
همزمان با انجام عملیات پیروزمندانه کربلای 5 در شرق بصره وغرب خرمشهر در 19 دی ماه 1365،‌ رژیم بعثی عراق به موازات پاتک‌های گسترده و سنگین لشگرهای گارد ریاست جمهوری، زرهی، مکانیزه و همچنین یگانهای نیرو بخصوص به قصد متوقف و بیرون راندن نیروهای ایرانی از مواضع تصرفی، حملات بی‌نظیر شیمیایی خود را در کل مناطق عملیاتی اعم از خطوط مقدم و پشتیبانی و عقبه‌های عملیات تا عمق 89 کیلومتری با 33 فروند انواع هواپیماهای بمب‌افکن و بیش از 80 قبضه انواع توپ‌های سنگین آغاز نمود.
بدین سان که صبح‌ها به هنگام طلوع آفتاب به مدت 2 الی 3 ساعت و عصرها نیز به مدت 2 تا 3 ساعت قبل از غروب آفتاب نیروها و مواضع آنها را مورد تهاجم بمب‌ها، راکتها و گلوله‌های مختلف و کشنده شیمیایی (تاولزاها، اعصاب ـ موثر بر خون و خفه‌کننده‌ها) قرار داد.
در سری جدید حملات عراق که مرحله اول آن به مدت 27 روز مدام از 12 دی ماه تا 17 بهمن ماه 1365 استمرار یافت و تمامی محورهای عملیات شامل: شلمچه، پنج ضلعی، دژهای مرزی، آبگرفتگی، دوسوی نهرجاسم، شهرک دوعیجی، جزایر ام‌الطویل، ماهی، ام لبابی، اروند صغیر، ام‌الرصاص، پاسگاهای کوت سواید، بوبیان، زید، حسینیه، جفیر، پادگان حمید نهر عرایض، جاده‌های عملیاتی شهید امانی، شهید دزفولی، شهید ذوالفقاری، شهید صفری و شهید شرکت، امام رضا(ع) و جاده‌های خرمشهر، شلمچه، خرمشهر آبادان، جزیره مینو و جاده ابریشم اهواز، بیمارستانهای صحرایی امام حسین(ع)، رمضان، اورژانس ها، مواضع توپخانه‌ها،‌مهندسی و ادوات و حتی کمپ اسرای عراقی را آماج گازهای کشنده شیمیایی قرار داده و بیش از 3500 نفر را مصدوم و 400 نفر را به شهادت رساند.
روزهای 23 و 25 اسفند 1365 یکی از روزهای تلخ جنگ به شمار می‌روند؛ عراق در این روز دیوانه‌وار بیش از دو سوم کل مناطق عملیاتی جنوب و خوزستان را مورد تهاجم سراسری 44 فروند هواپیماهای بمب‌افکن و بیش از 90 قبضه از انواع توپخانه‌های سنگین قرار داده و تمامی محورهای عملیاتی بیت‌المقدس (خرمشهر)، رمضان ـ‌ والفجر 8 ـ کربلاهای 4 و 5 و خیبر را با 900 بمب و راکت 500 با 25 و150 کیلیویی و 3500 گلوله‌های توپ، شیمیایی نموده که حاصل آن 1700 مصدوم و 246 نفر شهید بود.
در همان ابتدای حملات شیمیایی عراق، اخبار،‌ اطلاعات و اسناد جنایات جدید عراق را بلافاصله برای مقامات مسئول ایران ارسال نمودیم.
از جمله به ستاد تبلیغات جنگ، شورای عالی دفاع به مسئولیت دکتر کمال خرازی و وزارت وقت امور خارجه دکتر علی‌اکبر ولایتی و اعلام آمادگی نمودیم جهت پذیرش گروه کارشناسان سازمان ملل در منطقه جهت ارائه اسناد و بقایای آثار حملات شیمیایی عراق و بردن گروه به محل هایی که بمب ها و راکتهای منفجر شده بود.
مسلماً این اقدامات تبلیغی و سیاسی در آن روز ها در تنویر افکار عمومی و ترسیم جنایات ضدبشری عراق که مخالف کلیه کنوانسیون نهاد و پروتکل‌های بین‌المللی بودند تاثیر گذار بود.
آقای رجایی خراسانی نماینده وقت ایران در سازمان ملل نامه آقای دکتر ولایتی را تسلیم خاویر پرزدوکوئیار دبیر کل وقت سازمان ملل کرد.
در این نامه وزیر خارجه ایران ضمن یادآوری جنایات وحشیانه عراق در گذشته به موارد جدید حملات شیمیایی اشاره کرد و مدارک لازم را نیز ارائه نمود و به شدت از عدم موضع‌گیری ایشان(دبیرکل) و شورای امنیت در محکومیت و مجازات عراق انتقاد نمود و خواستار اعزام گروه حقیقت‌یاب و کارشناسان سلاح های شیمیایی سازمان ملل به ایران گردید
اما این اقدام باز هم مورد بی‌توجهی و عدم اعتنای دبیر کل و شورای امنیت واقع شد و با عدم پاسخ و وقت‌کشی، رژیم بعثی عراق را تشویق به ادامه جنایات ضدبشری خویش نمود.
در نتیجه عراق مجدداً در 18/1/1366 منطقه عملیاتی کربلای 8 و رزمندگان و کارکنان ادارات مستقر در شهر خرمشهر و محور عملیات کربلای 6 در سومار (مواضع ارتش و بیمارستان صحرایی و اردوگاه های مهاجرین جنگی) و همچنین در روزهای 15 و 16 و 26 تا 31 فروردین 1366 روستاهای مرزی ایران در بانه و سردشت و بیش از 40 روستای کردنشین عراق در استان های سلیمانیه، اربیل و شقلاوده را ناجوانمردانه با بیش از 1500 بمب و راکت و 7000 گلوله توپ مورد تهاجم شیمیایی قرار داد).
در نتیجه در این سری حملات بیش از 1000 نفر از رزمندگان و مردم ایران مصدوم و 60 نفر شهید شدند.
از جمله چندین نفر از کارکنان شهرداری و سازمان آب در خرمشهر و روستائیان آلوت در کردستان و از مردم بی‌پناه کرد عراقی نیز چهارهزار نفر مصدوم و 100 نفر شهید شهید شدند.
عوامل بکار گرفته شده عبارت بودند از: خردل موستارد و نیتروژنه، اعصاب، تا بون و سارین ـ ترکیبات سیانوری ـ خفه‌کننده، ترکیبات پیچیده و ناشناخته اعصاب و سیانور و احتمالاً vx و روان گردان BZ.
با پیگیریها و اعتراضات دامنه‌دار جمهوری اسلامی ایران، سرانجام گروه کارشناسی سازمان ملل در تاریخ 2 اردیبهشت 1366 برابر با 22 آوریل 1987 وارد ایران شدو به مدت یک هفته به بررسی آثار کاربرد سلاح های شیمیایی توسط عراق بر علیه ایران پرداخت.
ما هیات را پس از ورود به خوزستان بلافاصله از پایگاه هوایی امیدیه با چند دستگاه پاترول سفید رنگ که بر بالای سقف آن علامت بزرگ UN ترسیم شده بود به خرمشهر بردیم و محل های اصابت بمب ها، راکتها و گلوله‌های شیمیایی و آثار بر جا مانده را به آنان نشان داده و نمونه‌برداری از خاک و بقایای بمب ها صورت گرفت و با دستگاه نمایانگر عوامل شیمیایی CAM عامل بکار رفته رئیس گروه مشخص و ثبت گردید.
سپس گروه از مصدومان شیمیایی در تهران و کرمانشاه نیز معاینه پزشکی به عمل آورد و با مشاهده علایم و آثار عوارض شیمیایی، یافته‌های خویش را ثبت نمودند.
این گروه به همراه دکتر خرازی با یک بالگرد به قصد مشاهده آمار حملات عراق در روستای آلوت به قصد بانه حرکت نمود ولی به دلیل شدت آتش‌باری منطقه در اثر ادامه عملیات کربلای ده در شهر ماووت عراق در شهر سقز فرود آمده و به کرمانشاه و تهران بازگشت.
اعضای اعزامی دبیر کل پس از یک هفته در 29 آوریل تهران را به قصد ژنو ترک نمودند و پس از دریافت نتایج آزمایش های نمونه‌های ارسالی به آزمایشگاه های شیمیایی کشورهای اروپای غربی و دریافت پاسخ مثبت کاربرد سلاح های شیمیایی توسط عراق، ‌گزارش خویش را تنظیم و با شماره 18852/اس به تاریخ 19/2/1366 برابر با 8 می 1987 توسط دبیر کل تسلیم رئیس شورای امنیت نمودند.
در این گزارش با تایید استفاده عراق از عوامل تاول زا و اعصاب به نمونه‌های مشاهده آثار این جنایات نظیر کودکان، زنان باردار و مادر و دو کودک شهید روستای آلوت بانه و شهادت کارکنان سازمان آب و شهرداری شهر خرمشهر اشاره صریح نمود.
متاسفانه این بار نیز هم دبیر کل و هم شورای امنیت به درخواست ایران در صدور قطعنامه محکومیت و مجازات عراق و راه های بازدارنگی آن کشور از ادامه تجاوز وقعی نگذاردند و صرفاً از نقص مفاد کنوانسیون منع کاربرد سلاح های شیمیایی 1925 اظهار تاسف نمودند و یک سری توصیه‌های اخلاقی دادندوبدین سان همچنان دست رژیم بعثی عراق را در ادامه ارتکاب جنایات علیه بشریت باز گذاردند!

منبع : ساجد
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

صفحه اینستاگرام
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 2653
تاریخ عضویت: دو شنبه 8 آبان 1385, 3:26 pm
سپاس‌های ارسالی: 2612 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار
تماس:

پست توسط moh-597 » دو شنبه 23 اردیبهشت 1387, 8:31 am

19 اردیبهشت سالروز صدور قطعنامه612 شوراي امنيت در مورد كاربرد سلاح‌هاي شيميايي در جنگ در سال 1367

با شكايت ايران عليه عراق مبني بر بمباران شيميايي عراق عليه مردم بي‌گناه كشورمان، كارشناسان سازمان ملل پس از بازديد از مناطق دو طرف، گزارش خود را مبني بر استفاده از سلاح‌هاي شيميايي عليه نظاميان و غير نظاميان ايراني و همچنين نظاميان عراقي به دبيركل تسليم كرد. دبيركل، اين گزارش را به ضميمه نامه‌اي، به شوراي امنيت تقديم نمود كه در نتيجه، قطعنامه612 صادر شد. در اين قطعنامه بدون آن‌كه از كشوري خاص به عنوان استفاده كننده سلاح‌هاي شيميايي ياد شود، كاربرد اين سلاح‌ها درخواست شد كه با رعايت تعهدات بي‌طرفي، از صدور عوامل شيميايي به طرف‌هاي مخاصمه خودداري كنند


ساجد
پاينده باد ايران زنده باد ايراني

وبلاگ من
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

صفحه اینستاگرام
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

ارسال پست

بازگشت به “حماسه دفاع مقدس”