افزايش چشمگير جراحي هاي زيبايي در ايران

در اين بخش مي‌توانيد در مورد ديگر مباحث پزشکي و بهداشت به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: رونین, Dr.Akhavan, شوراي نظارت

ارسال پست
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

افزايش چشمگير جراحي هاي زيبايي در ايران

پست توسط Reza6662 »

تا گذشته ای نه چندان دور بسياری از خانم های ايرانی برای جوان تر يا زيباتر شدن عمدتن به روش هايی ساده مانند خال کوبی ابرو و لب بسنده می کردند و تمايل چندانی هم نداشتند که درباره اصلاحات زيبايی خود توضيح بدهند.

امروزه با ظهور آگهی های متعدد در مجلات و روزنامه های ايران و باز شدن بخش های جراحی پلاستيک در بيمارستان ها و درمانگاه های ايران، به نظر می رسد، نگرش آنان در اين زمينه تاحدود زيادی تغيير کرده باشد.

تغيير شکل بينی، بزرگ کردن سينه (پروتز پستان)، کوچک کردن شکم (ليپوساکشن)، بزرگ کردن لب، گونه سازی، کشيدن پوست (ليفتينگ صورت) و تزريق چربی و ژل برای صاف کردن چروک صورت از جمله اقدامات پزشکی است که برای اصلاحات زيبايی در ايران انجام می گيرد.

اکنون که خال کوبی های رنگارنگ تقريبا از يادها رفته، زنان در شهرهای بزرگ ايران برای احيای جوانی يا زيبايی خود نه تنها دست به اقداماتی گسترده تر و تخصصی تر می زنند بلکه با صراحت در اين باره گفتگو می کنند.

مريم، چهل ساله بود که با جراحی اندازه پستان خود را افزايش داد. او، که به تازگی با جراحی شکم خود را کوچک کرده است، می گويد: "اگر (عضوی از بدن) آدم را ناراحت می کند و اعتماد به نفس را پايين می آورد بايد آن را اصلاح کرد. به نظر من وقتی آدم می تواند بهتر و زيباتر بشود، چرا جراحی نکند؟ من مادری قرتی هستم و چون خودم زيبايی را ستايش می کنم دلم می خواهد دخترم هم بتواند اين کار را بکند. برای همين دخترم وقتی هفده ساله شد دادم دماغش را عمل کردند. چند وقت پيش هم دادم سينه اش را عمل کردند."

جراحی بينی: نيازی فراتر از زيبايی

در ايران جراحی بينی پديده ای آشناست اما آنچه تازه و غريب است سرايت آن به تمام اقشار جامعه از جمله آقايان است.

حسين، جوان بيست ساله و از اهالی منطقه شمال ايران، می گويد از چهار پنج سال پيش ظاهرش و اندازه بينی اش برای او اهميت زيادی پيدا کرده و از زمانی که وارد دانشگاه شده نياز به جراحی پلاستيک را بيشتر احساس کرده است.

او می گويد: "مخالفت پدر و مادر و زندگی در منطقه شمال و حرف مردم محلی مانع شده که من بينی ام را عمل کنم."

در ايران آمار رسمی در ارتباط با جراحی های زيبايی در دست نيست، اما به گفته يکی از پزشکان متخصص، گروه سنی مراجعه کنندگان - حداقل برای جراحی بينی - پايين آمده است و نوجوانان چهارده پانزده ساله از جمله متقاضيان اين گونه جراحی ها هستند.

سياوش مراديان، جراح متخصص بينی در ايران، می گويد: "با اين که براساس معيارهای پزشکی سن مناسب جراحی بينی هيجده سال است اما گاهی نارضايی از شکل بينی که می تواند اثری سوء بر روان فرد باقی بگذارد باعث می شود جراحان حاضر بشوند نوجوان های کم سن تر را هم جراحی کنند."

گرچه نمی دانيم ساليانه چه تعداد جراحی زيبايی در ايران صورت می گيرد اما افزايش شمار جوانانی که با دماغ های چسب زده در سطح شهرهای بزرگ ديده می شود نشان می دهد که اين روند شتاب چشم گيری يافته و به عقيده برخی کارشناسان گويای نيازی فراتر از زيباتر شدن است.

دکتر شيوا دولت آبادی، روانشناس در تهران، می گويد: "در شهرهای بزرگ در پشت زيباسازی مبالغه آميز خانم ها يک شتاب ديده می شود و اين مسابقه پرشتاب برای محبوبيت به جامعه تسری پيدا کرده است. حداقل در طبقه متوسط به بالا جراحی زيبايی به موضوعی تبديل شده است که اگر کسی زير چاقوی جراحی نرفته باشد احساس کمبود می کند."

اين طور به نظر می رسد که در سال های اخير، فرهنگ جامعه شهرنشين ايرانی، به ويژه در ارتباط با زنان، هم سو با بسياری از فرهنگ های ديگر از جمله آمريکا، هر چه بيشتر به سوی فرهنگ "جوان پرستی" گرايش پيدا کرده است.

فخری، شصت ساله شهروند تهران، می گويد: "دور و بر من همه جوان هستند. دخترها و خانم های ايرانی به زيبايی خود خيلی توجه دارند و با اين که سنی از من گذشته از صميم قلب دلم خواست يک تغييراتی در ظاهرم داده بشود. چون ديدن چين و چروک ها من را خيلی افسرده می کند و (احساس می کنم) که بايد آنها را از ظاهر خودم پاک کنم."

او در ادامه می گويد: "وقتی صبح از خواب بيدار می شوم آينه روبروی من هست. وقتی ظاهرم بهتر می شود باطنم هم خيلی شاد می شود و احساس می کنم نيروی جوانی دارم. آينه خيلی چيزها را به من درس داده."

"تحمل درد برای يک هدف"

طی قرن های متمادی زنان و مردان برای زيبايی و پيروی از آنچه باب روز بوده است رنج و عذاب زيادی را تحمل کرده اند.

مريم می گويد: "شخصيت افراد با هم فرق دارد. بعضی ها تحمل درد را ندارند. حتی وقتی موضوع بهتر شدن باشد. من چون هدف دارم و به نتيجه کار و اين که شکمم صاف می شود، فکر می کنم، درد را تحمل می کنم. يکی دو هفته درد کشيدن مشکلی نيست. ولی بايد بگويم در مقايسه با درد جراحی شکم، دردی که بعد از جراحی سينه ام کشيدم واقعا وحشتناک بود."

اما تحولاتی که به تازگی در درمان ها و نه جراحی های زيبايی به وجود آمده راه را برای بسياری از کسانی که از چاقوی جراحی گريزان بوده اند، هموار کرده است. درمان زيبايی در مقايسه با جراحی پلاستيک با سرعت بيشتر اما درد و خطر بسيار کمتر چين و چروک ها را صاف می کند و بسياری از خانم های ايرانی در شهرهای بزرگ ايران در هر فرصتی به يکديگر توصيه می کنند که برای رفع چروک بوتاکس تزريق کنند.

بوتاکس از سم بوتولينومی حاصل می شود که باکتری های فاسد کننده غذا توليد کرده اند.

فخری، که برای رفع چروک از صورت خود ساليانه چند بار بوتاکس تزريق می کند، می گويد: "دکترم از اين که زنانی در سن من هم به او مراجعه می کنند خيلی خوشحال هست. او به من توضيح داده که بوتاکس برای سردردهای مزمن مصرف دارد و هيچ عوارض جانبی ندارد. من به اين کار ادامه می دهم چون خيلی راضی هستم. بايد ابتکار و علم را ستود."

وزارت بهداشت و درمان ايران از چند سال پيش در واکنش به موج فراگير خال کوبی های اعضای صورت هشدار می داده که روش های به کار گرفته شده در آرايشگاه ها غير بهداشتی است، اما اکنون انجام جراحی های پلاستيک - که می تواند خطرات جانبی زيادی داشته باشد - توسط افراد بدون تخصص و صلاحيت باعث نگرانی های زيادی شده است.

دکتر مراديان می گويد: "درآمد حاصل از جراحی های زيبايی در ايران قابل توجه است و متاسفانه افرادی بدون صلاحيت برای سهيم شدن در اين درآمد، اقدام به جراحی می کنند."

انجام جراحی های زيبايی در ايران ارزان نيست. در حالی که جراحی بينی می تواند حدود يک ميليون و پانصد هزار تومان هزينه دربر داشته باشد، گفته می شود متقاضيان جراحی پستان حدود دو ميليون تومان و جراحی شکم بين دو تا چهار ميليون تومان پرداخت می کنند.

"زيبا کردن يک ايرانی را بايد به دست جراحان ايرانی سپرد" شعار بسياری از ايرانيان مقيم خارج است که برای انجام انواع جراحی های زيبايی از جمله بينی به اين کشور سفر می کنند.

دکتر مراديان می گويد: "بينی ايرانی به طور کلی از ظاهری خوش تراش برخوردار نيست و جراحان در ايران حداقل به دليل زياد بودن تعداد جراحی های زيبايی که انجام می دهند در اين زمينه مهارت زيادی پيدا کرده اند."

به باور دکتر دولت آبادی، روانشناس در تهران، نارضايی عمومی از ظاهر "ايرانی" نشان می دهد که جوانان ايرانی با دور شدن از "الگوی خودی و فاصله از خود" به سمت يکسان شدن، گرايش پيدا می کنند. خانم دولت آبادی می گويد اين پديده خاص ايران نيست و در سطح جهان فشار برای يکسان شدن، به ويژه در ميان زنان، وجود دارد.

بت ميدلر، از بازيگران نامی هاليوود در چهار دهه گذشته، در گفتگويی با مجله تايمز لندن با اشاره به برنامه های تلويزيونی در آمريکا که زنان اين کشور را به انجام جراحی های پلاستيک تشويق می کنند، گفت: "اين برنامه ها نمونه های خوبی از قدرت گيری زنان نيستند. مردان همواره خواسته اند زنان را به يک شی تقليل دهند. اما اين روزها خود زنان دست کمی از مردان ندارند. فشار بر روی زنان برای يکسان شدن و پير نشدن خيلی ترسناک است."

اما، برخی کارشناسان ايرانی گسترش مشخصه های ظاهری مشابه و يکسان در ميان جوانان ايران را مشکل جراحان می دانند.

شهلا لاهيجی، صاحب نظر در امور زنان در ايران، معتقد است اين جراحان ايرانی هستند که به ويژه در جراحی بينی ابتکار به خرج نشان نمی دهند و نبايد کاستی های جراحان در اين زمينه را تمايل به يکسان شدن تعبير کرد. خانم لاهيجی می گويد: "اگر جراح خوب نيست چرا جراحی را زير سوال ببريم. انتقاد از جراحی های پلاستيک ناشی از همان چپ انديشی هاست که می گويد فقر و نه شادی ها را تقسيم کنيم. جراحی زيبايی زمانی مختص پولداران بود اما چون حالا عمومی تر شده نبايد با آن مخالفت کرد."

آيا اين روند ادامه خواهد داشت؟

در تاريخ پزشکی، جراجی پلاستيک تقريبا يک پديده تازه است. جراحی پلاستيک در جريان جنگ جهانی اول و جراحی برای بازسازی صورت مجروحان شکل گرفت. برای ساليان متمادی جراحی پلاستيک يک اقدام پزشکی علنی نبود و ثروتمندان به طور مخفی نقايص ظاهری خود را رفع می کردند. اما اکنون شمار متقاضيان جراحی زيبايی در بسياری از کشورها از جمله کشورهای پيشرفته مانند آمريکا به طور قابل ملاحظه ای افزايش يافته است.

در مقاله ای در زمينه افزايش ناگهانی شمار جراحی های پلاستيک در آمريکا، مجله علمی "کريستين ساينس مانيتور" به نقل از دکتر بورک، از کالج سوآرتمور آمريکا، می نويسد: "هر زيبايی دورانی دارد و فرهنگ 'جوان پرستی' که اکنون در آمريکا رايج است غيرقابل اجتناب نيست."

در مقابل، دکتر مراديان، جراح پلاستيک در ايران، معتقد است زيبايی باعث پيشرفت افراد می شود و تلاش برای به دست آوردن آن ادامه خواهد داشت.

تلاش گروه بزرگی از زنان ايرانی ساکن شهرهای بزرگ برای به دست آوردن زيبايی و جوانی، که ظاهرا با تمايل به يکسان شدن همراه است، يقينا آثار متفاوتی را در سطح جامعه به جای خواهد گذاشت.

در حالی که، انجام جراحی زيبايی بيشتر از هر زمان ديگر در سطح جوامع مختلف از جمله ايران مورد پذيرش قرار می گيرد غالب روانشناسان و جامعه شناسان با جراحی های ضروری برای بهبود کيفيت زندگی افراد موافق هستند. اما، آنان عليه جراحی های پلاستيک "بی منطق" هشدار می دهند و می گويند بيم آن می رود که جوانان به ويژه دختران با اين گونه اقدامات پزشکی، همانند تغيير آرايش و رنگ مو برخورد کنند.

"علت و معلول"

شهلا لاهيجی، صاحب نظر در امور زنان، می گويد: "ما تعيين کننده انتخاب مردم نيستيم. جراحی پلاستيک حق هر انسان است. هرچند برخی افراد به دليل داشتن رفاه بی رويه مالی و از روی هوسبازی دست به جراحی های پلاستيک می زنند، اما مواردی استثنائی محسوب می شوند."

خانم لاهيجی دليلی برای مخالفت با اين گونه جراحی ها نمی بيند: "نبايد انگشت روی معلول گذاشت، بايد دلايل را يافت. اگر در نقش درمانگر جامعه، گسترش جراحی پلاستيک را يک نوع بيماری اجتماعی ارزيابی می کنيم بايد ديد در واکنش به کدام مسائل سياسی و اجتماعی است."

کارشناسان مسائل اجتماعی در ايران معتقدند وقتی گروه های مختلف سنی از زن و مرد نتوانند در فعاليت های متنوع با تکيه بر جوانب شخصيتی خود مشارکت داشته باشند، جامعه توازان خود را از دست می دهد و گرايش آنان به ظواهر بيشتر می شود. آنان می گويند تا زمانی که توازن به جامعه بازگردد موج فراگير جراحی و درمانهای زيبايی ادامه خواهد داشت.

جراحی زيبايی در ايران، تنوعی به قيمت تيغ جراحی

«هر بار که جلوی آينه می رفتم، از تصور اين که با اين صورت و اندازه و شکل دماغ بيرون می روم، احساس بدی داشتم. اصلا اعتماد به نفس نداشتم. بالاخره هم تصميمم را گرفتم. با وجود مخالفت پدر و مادرم دماغم را زير تيغ جراحی بردم.» اين ها را فرزانه می گويد. او بيشتر از يکسال است که دماغش را عمل کرده و از اين کارش هم راضی است.
دکتر محمد رضا يوشی، جراح پلاستيک و متخصص گوش و حلق و بينی ، انواع عمل های پلاستيک را با عناوين زيبايی، درمانی و جراحی های مشترک، طبقه بندی می کند. وی برای توضيح اين طبقه بندی می گويد: «مثلا کسی که چانه اش عقب است، امکان دارد با مشکل تنفسی مواجه باشد. همچنين برخی از عمل های بينی، به دليل وجود مشکلات تنفسی انجام می شوند.»

دکتر يوشی، در ادامه انواع عمل های جراحی زيبايی بر روی صورت را بر می شمارد: «کاشت مو که می تواند به دليل ريختگی يا سوختگی انجام شود؛ کشيدن پوست با استفاده از تزريق برای برطرف کردن چين و چروک صورت از جمله پيشانی؛ انجام عمل پلک که به دليل افتادگی پلک انجام می شود؛ عمل گونه و چانه؛ کشيدن پوست صورت و گردن و در نهايت عمل زيبايی يا درمانی- زيبايی بر روی بينی، عمل هايی هستند که بر روی اجزای مختلف صورت انجام می شوند.»

جراحی بينی و خطر زشت تر شدن

فرزانه ۳۶ ساله، از جمله کسانی است که دماغش را عمل کرد، فقط به اين دليل که از حالت آن خوشش نمی آمد. او با وجود مخالفت ديگران، به خصوص خانواده اش، عمل زيبايی بينی انجام داد. خودش درباره عملش می گويد: «الان اعتماد به نفس ام بالاتر رفته است. از خود عمل ام هم خيلی راضيم، خيلی طبيعی به نظر می رسد و کسی باور نمی کند عمل کرده ام.»

برای کسانی که عمل زيبايی انجام می دهند، مهمترين دغدغه اين است که جراحی باعث زيباتر شدن شان شود. برای بعضی ها، اين هم مهم است که کسی متوجه نشود که عمل کرده اند.

راحله ۳۲ ساله، عمل جراحی بينی اش را به ياد می آورد که در تابستان سال ۱۳۷۳ انجام داده بود: «بينی ام انحراف داشت و می خواستم فقط اين مشکل را برطرف کنم. اما دوستان دانشگاهی و دبيرستانی ام تشويقم کردند، حالا که زير تيغ جراحی می روم، برای عمل زيبايی هم اقدام کنم. از اين می ترسيدم که بعد از جراحی، مشخص باشد که عمل کرده ام. برای همين برای انجام جراحی ترديد داشتم.» البته او بعد از انجام عمل،‌ از نتيجه کار راضی بود.

اما کسانی هم بوده اند که برای زيبا شدن، هزينه و درد زيادی متحمل شده اند ولی نتيجه راضی کننده نبوده است. سارا، ۲۴ ساله، حکايت يکی از دوستانش را تعريف می کند که ۵ بار دماغش را عمل کرده است: «اوخودش دکتر بود و شايد به همين خاطر هربار، از نوع عمل انجام شده روی بينی اش ايراد می گرفت. پس از سومين عمل، مشکل تنفسی پيدا کرد. بعداز عمل پنجم هم دکتر ها جوابش کردند و گفتند ديگر نمی شود به دماغت دست بزنيم. البته الان هنوز هم از فرم و حالت دماغش راضی نيست.»

پزشک خوب، هزينه مناسب

کسانی که تن به عمل جراحی داده اند، برای انتخاب پزشک معالج خود، ملاک های مختلفی دارند. انتخاب پزشک کارکشته و هزينه مناسب عمل، از جمله اين ملاک هاست.

راحله با مراجعه به چند دکتر متخصص و بعد از اين که تقريبا از انجام عمل جراحی بر روی بينی اش پشيمان شده بود، ‌به توصيه يکی از دوستان دانشگاهی اش به پزشکی مراجعه می کند که مورد قبولش قرار می گيرد. خودش ماجرا را اين گونه شرح می دهد: « به دو تا دکتر مراجعه کردم که در آن زمان، ۳۰۰.۰۰۰ تومان هزينه می گرفتند. برای من هزينه بالايی محسوب می شد. از طريق يکی از دوستانم به دکتری معرفی شدم که بعد از ديدن آلبوم عکس های مربوط به عمل های جراحی اش و ديدن چند نمونه از عمل هايی که انجام داده بود، به عنوان دکتر خودم انتخابش کردم. هزينه عملم حدود ۱۳۰.۰۰۰ تومان تمام شد.»

فرزانه هم برای پيدا کردن دکتر دلخواه خود، مسير مشابهی را طی کرده است: «به مطب دکترهای زيادی مراجعه کردم. هزينه هايشان را مقايسه کردم وآخری را با توجه به اين که هزينه اش مناسب بود و تعريفش را هم از مريض هايش شنيده بودم، پسنديدم.»

هزينه هر عمل جراحی، يکی از مواردی است که در تصميم گيری افراد برای انتخاب پزشک مد نظر قرار می گيرد.

فرزانه درباره هزينه عمل خود که در دی ماه سال ۸۳ انجام داده بود، می گويد: «در آن زمان دکترهايی بودند که دو ميليون يا يک و نيم ميليون تومان قيمت داده بودند، اما من با ۶۰۰ هزار تومان بينی ام را عمل کردم.»

حالا اگر کسی باشد که به دلايل مختلف ناچار شود بارها عمل جراحی بينی را انجام دهد، هزينه عملش کاملا با ارقام بالا متفاوت خواهد شد. دختر عموی فرزانه، سال ۸۲ يک بار يک ميليون تومان و بار دوم ۴۰۰ هزار تومان خرج کرده بود و باز هم از نتيجه اش راضی نبود.

گاهی اين نارضايتی به اينجا ختم نمی شود و هزينه های هنگفت تری را در بر می گيرد. يکی از دوستان دبيرستانی سارا، ناچار شد برای عمل جراحی بينی اش به اسراييل برود و فقط برای رفت و برگشت و هزينه ويزا، ۱۲ ميليون تومان در سال ۱۳۷۵ خرج کرد. سارا درباره اين دوستش می گويد: «به دکتر جراحش گفته بود که می خواهد دماغش قلمی، باريک و سربالا باشد. دکتر هم اين کار را انجام داده بود. دماغش آن قدر سربالا شده بود که با مشکل جدی تنفسی مواجه شده بود و از نظر ظاهری هم بسيار زشت شده بود. تنها، پزشک های اسراييلی بودند که می توانستند معالجه اش کنند. برای گرفتن ويزای اسراييل به اسپانيا سفر کرد و با جراحی مشکلی، توانست حالت بينی اش را بر گرداند.»

هزينه ساير عمل های جراحی نيز بستگی به نوع آن و فرد مراجعه کننده دارد. زهرا ۴۵ ساله، که به خاطر چين و چروک های صورتش تصميم دارد جراحی زيبايی انجام دهد، درباره اين عمل اش می گويد: «کشيدن پوست صورت با تزريق آمپول انجام می شود که تا ۷ الی ۸ ماه به صورت موضعی، ‌پوست را بی حس می کند. به اين ترتيب فرد نمی تواند اخم کند و پوست صورتش جمع نمی شود. هزينه اين کار هم شامل دو بخش می شود؛ آمپول بی حس کننده که ۵۰.۰۰۰ تومان می شود و تزريق آمپول که ۱۰.۰۰۰ هزينه در بر دارد.»

تورج مکرمی، متخصص پوست و مو و زيبايی هم درباره هزينه های مربوط به کاشت مو توضيح می دهد: «هر گره مو (تعدادی مو که به هم چسبيده اند)، يک دلار، تقريبا معادل ۹۰۰ تومان هزينه می برد. به اين ترتيب با در نظر گرفتن ميزان طاسی سر بين ۵۰۰ هزار تا ۲ ميليون تومان هزينه کاشت مو می شود. با اين توضيح که بيشتر از ۲۰۰۰ گره هم برای بيمار کاشته نمی شود.»

مشکلات بعد از عمل

آيا مشکلات بعد از عمل،‌ آنهم عمل های زيبايی طبيعی است؟ دکتر محمد رضا يوشی، درباره خطرات بعد از عمل جراحی بينی معتقد است: « اگر عمل زيبايی با تعريف جديد باشد يعنی "عمل زيبايی بينی، با حفظ عملکرد"، خطرات آنهم به حداقل می رسد. در اين رويکرد، ايجاد بينی معقول و منطقی مد نظر است. مثلا اگر بينی آن قدر کوچک شود که تنفس را مختل کند، زيبايی، فايده ای ندارد. من اگر مراجعی خواسته نامعقولی داشته باشد، به چنين عملی دست نمی زنم.»

وی ميزان موفقيت خود در عمل های جراحی اش را مديون ۱۵ سال تجربه خود می داند، اما اعتقاد دارد: «بخشی از موفقيت عمل جراحی، به خود بيمار و ويژگی های فيزيکی اش بر می گردد. قدرت و اندازه غضروف و جهنده بودن يا نبودن آن، تاثير زيادی در نتيجه عمل دارد. با اين حال، تجربه دکتر معالج است که می تواند اين موارد را بهتر تشخيص دهد.»

دکتر تورج مکرمی، درباره اثرات منفی احتمالی جراحی کاشت مو می گويد: «دو روش مختلف برای کاشت مو وجود دارد که يکی جراحی محسوب می شود و ديگری نمی شود. هيچکدام از اين روش ها خطر جانبی ندارند. البته ممکن است در فاصله ای که موهای کاشته شده رشد می کنند، ساير موهای سر، کم پشت شوند و مثلا دو سال بعد، شخص، مجبور به کاشت دوباره شود، اما خطر ديگری وی را تهديد نمی کند.»

وی درباره خطرات برداشتن موهای زايد يا جوان کردن پوست با استفاده از ليزر نيز معتقد است: «ملتهب و گرم شدن پوست از اثرات طبيعی اين روش است که با استفاده از کرم برطرف می شود. مشکل، تنها برای افراد نادری پيش می آيد که به ليزر حساسيت شديد دارند و گوشت اضافه در می آورند.»

دکتر فريال فانيان، متخصص پوست وزيبايی نيز درباره مشکلات بعد از عمل زيبايی پوست می گويد: «من خودم فقط چين و چروک های ميان ابرو و صورت را عمل می کنم و کنار لب و دهان را انجام نمی دهم، چون جواب نمی دهد. درصورت انجام عمل بر روی کناره لب و دهان، بعد از مدتی پوست اين قسمت جمع می شود و به صورت غده در می آيد.»

اما مشکلات بعد از عمل های جراحی، گاه بسيار حاد تر از مواردی است که در بالا اشاره شد. خانمی چهل ساله، که برای برداشتن چربی های زايد شکمش، از محل اقامتش در اروپا به بيمارستانی در تهران مراجعه کرده بود، بعد از عمل به هوش نيامد و از دنيا رفت. آشناهايش می گويند او از جوانی چاقی مفرط داشت و با رژيم غذايی نتوانسته بود آنرا برطرف کند، بنابراين عمل جراحی برايش لازم بود.

گرچه آمارهايی که از ميزان مرگ و مير ناشی از عمل های جراحی زيبايی منتشر شده است، عدد دقيقی را در اختيار قرار نمی دهد، اما به طور قطع می توان گفت برخی از اين عمل ها، مانند جراحی بر روی پوست و لاغری، خطراتی بيشتر از ناراحتی های موضعی را می توانند به دنبال داشته باشند.

زهرا، از يکی از آشنايانش تعريف می کند که «چربی های شکمش کهنه شده بود و با رژيم رفع نمی شد، ناچار بود به عمل جراحی تن دهد. بعد از عمل، دو ماه درد شديد داشت طوری که گفته بود اگر می دانستم اين قدر درد دارد هرگز اين کار را نمی کردم، حتی اگر شکمم سه برابر مقدار فعلی اش می شد.»

طرفداران عمل های زيبايی

نمی توان به صراحت گفت کدام قشر از مردم ايران بيشتر به عمل های زيبايی اقبال نشان می دهند. دکتر يوشی با اين که نمی تواند آماری از مراجعين خود بدهد، افزايش تعداد جراحان پلاستيک و زيبايی را دليلی بر استقبال مردم از اين عمل ها می داند.

او درباره مراجعين خود می گويد: «ميانگين سنی مراجعه کنندگان به مطب من بين ۱۶ تا ۳۰ سال است. بيشتر آن ها برای عمل بينی و عده ای هم برای عمل پلک می آيند.»

وی با اين که توسعه تکنولوژی در جراحی را دليل مهمی می داند که رغبت مردم به انجام اين عمل ها را بالا می برد، درباره دليل مهمتر توجه مردم به اين کار می گويد: «عمل جراحی زيبايی در همه جای دنيا طرفداران زيادی پيدا کرده، چون به طور کلی توجه مردم به خودشان زياد شده است.»

تورج مکرمی، به طور متوسط هفته ای ۲ تا ۳ جراحی برای کاشت مو انجام می دهد. وی درباره مراجعين خود برای زيبا کردن پوست با عمل ليزر نيز می گويد: «خانم های جوان بيشتر برای از بين بردن موهای زايد صورت و گردن و اخيرا موهای دست و پا يا برای برداشتن خال ها مراجعه می کنند. طی سال های اخير، آقايان هم برای برداشتن موهای زايد پشت و سينه اقدام می کنند. ميان سالان هم برای جوان تر کردن پوست از ليزر استفاده می کنند. برای انجام عمل با ليزر، معمولا يک روز در هفته را وقت می گذارم که ۷ تا ۸ مراجعه کننده دارم.»

در تاريخ پزشکی، جراجی پلاستيک تقريبا يک پديده تازه است. جراحی پلاستيک در جريان جنگ جهانی اول و جراحی برای بازسازی صورت مجروحان شکل گرفت. برای ساليان متمادی جراحی پلاستيک يک اقدام پزشکی علنی نبود و ثروتمندان به طور مخفی نقايص ظاهری خود را رفع می کردند.

اما اکنون شمار متقاضيان جراحی زيبايی در بسياری از کشورها از جمله کشورهای پيشرفته مانند آمريکا به طور قابل ملاحظه ای افزايش يافته است. در ايران نيز هرچند تعليمات سنتی و مذهبی، اين گونه عمل های جراحی را جايز نمی دانند، اين پديده در ميان اقشار مختلف مردم و در سنين مختلف بشدت رواج يافته است.

[External Link Removed for Guests]
Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 3051
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 7 اسفند 1384, 3:45 am
سپاس‌های ارسالی: 351 بار
سپاس‌های دریافتی: 1579 بار
تماس:

پست توسط Dr.Akhavan »

بسيار ممنونم رصا جان
خيلي خوب و كامل بود
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

اینجا ایران، کشور جراحی زیبایی بینی است!

پست توسط Reza6662 »

اینجا ایران، کشور جراحی زیبایی بینی است!

عمل هاي جراحي زيبايي در ايران سال به سال افزايش پيدا مي کند. روزنامه الحيات چاپ لندن با درج گزارشي در اين باره در پايگاه اينترنتي خود به بررسي اين پديده نوظهور در ايران پرداخته است.

بنا بر این گزارش، الحيات نوشت: هر کس به تهران سفر کند از ديدن تعداد زيادي از افراد که پانسمان هاي ويژه عمل جراحي زيبايي روي صورت خود قرار داده اند متعجب مي شود به همين سبب يک روزنامه نگار آمریکايي ايران را کشور جراحي زيبايي بيني نام نهاده است!

الحيات با اشاره به صف طولاني افراد متقاضي جراحي زيبايي صورت مي افزايد : اين امر سبب شده است صدها پزشک ايراني متخصص زيبايي در اين کشور به فعاليت بپردازند .

يک پزشک ايراني گفت : روزانه دو يا سه عمل جراحي زيبايي انجام مي دهد . وي آمار اينگونه اعمال جراحي در ايران را در مقايسه با اروپا و آمریکا بسيار بالا دانست .

انجام اعمال جراحي زيبايي در ايران تا حد زيادي به توان مالي افراد نيز بستگي دارد زيرا افراد ثروتمند مي کوشند هرگونه عيب و ايرادي را که در ظاهرشان وجود دارد برطرف کنند .

الحيات به نقل از يک روحاني برجسته ايراني به نام آيت الله مهدي هادوي نوشت : از نظر اسلام جراحي زيبايي تا زماني که براي انسان ضرري نداشته باشد ايرادي ندارد.

شريعتي يکي از پزشکان جراح زيبايي در ايران با اشاره به اينکه مقامات کشور به کار وي هيچگونه اعتراضي نکرده اند افزود : پوشش اسلامي تا حد زيادي به توجيه پديده جراحي بيني کمک کرده است زيرا با توجه به حجاب بانوان چهره آن ها به مهمترين بخش از جسم تبديل شده است!

الحيات مي افزايد : تقاضا براي کوچک کردن بيني از همه بيشتر است زيرا به گفته شريعتي بيني ايراني ها در مقايسه با ديگر کشورهاي اروپايي و آسيايي اندکي بزرگتر است.

آزاده معاوني يک روزنامه نگار ايراني الاصل آمریکايي در کتاب خود که در سال دو هزار و پنج منتشر شد با اشاره به افزايش جراحي هاي زيبايي در ايران پس از انقلاب افزود: زنان قصد دارند با اين کار چهره اي بهتر داشته باشند و خود را مطرح کنند و همچنين توان مالي خود را به ديگران نشان دهند.

شريعتي گفت : بيشتر کساني که براي جراحي زيبايي به وي مراجعه مي کنند زن هستند اما تعداد زيادي از مردان نيز در بين مراجعه کنندگان به مطب وي وجود دارد.

[External Link Removed for Guests]
 [External Link Removed for Guests]    
ارسال پست

بازگشت به “متفرقه در مورد پزشکي”