مانور هاي رزم هوايي نزديک

آموزش هاي هدفمند هوانوردي در اين بخش ارائه خواهد شد

مدیران انجمن: CAPTAIN PILOT, sokuteasemuni, SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا, CAPTAIN PILOT, sokuteasemuni, SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

ارسال پست
Moderator
Moderator
نمایه کاربر
پست: 2401
تاریخ عضویت: یک شنبه 17 آذر 1387, 11:02 am
سپاس‌های ارسالی: 29119 بار
سپاس‌های دریافتی: 21531 بار
تماس:

مانور هاي رزم هوايي نزديک

پست توسط sokuteasemuni » شنبه 21 شهریور 1388, 3:06 pm

 هرگونه كپي برداري از اين مطلب توسط هر سايت يا انجمن ديگري ، به خصوص "ميهن دانلود" مجاز نمي باشد! 


سلام بر همه ي كاربران عزيز

در اين مطلب به بررسي چندين مانور رزم هوايي مي پردازيم كه توسط خلبانان جنگنده در نبردهاي دامد (داخل ميدان ديد) مورد استفاده قرار مي گيرند و با كمك تصاوير خواهيم ديد كه چگونه اين مانورها سبب مي گردند تا يك خلبان به برتري رزمي ضد دشمن دست يابد.
بديهي است در يك زمان واحد، هر خلبان مي تواند طيفي از مانورها را براي نابودي دشمن انتخاب كند اما همواره خلباني پيروز است كه بهترين مانور را براي نابودي دشمن انتخاب كرده و به نحو عالي اجرا نمايد. در ضمن ، مانور مذكور بايستي با ويژگيهاي آيروديناميكي جنگنده اش هماهنگي بهتري داشته باشد. يك هواپيما هر اندازه هم پيشرفته باشد، تا زماني كه با تصميم درست خلبانش هدايت نگردد ، تضميني براي پيروزي در نبرد هوا به هوا نخواهد داشت.

* اوور شوت

تصویر
اوورشوت به زماني اتلاق مي گردد كه در يك گردش تند ، هواپيماي مهاجم در 3.9 مسير هواپيماي مدافع ، وارد مسير گردشي آن شود.
هنگامي كه تمامي مانورها براي خلاصي از تعقيب هواپيماي مهاجم بي فايده باشد يك شيرجه مارپيچي مي تواند موثر واقع گردد. در اين روش براي از دست ندادن سرعت ، هواپيماي مدافع در يك شيرجه ي سريع سعي مي كند تندترين گردش ممكن را انجام دهد. اگر هواپيماي مهاجم اين مسير مارپيچي را تعقيب كند ، هواپيماي مدافع مي تواند سرعت خود را با كم كردن جريان سوخت موتور ، كاهش دهد.
با توجه به اينكه هواپيماي مهاجم آهستگي سرعت اوليه ي خود را از دست مي دهد، لذا براي هواپيماي مهاجم بسيار مشكل خواهد بود تا متوجه كاهش سرعت هواپيماي مدافع شود و در نتيجه ممكن است مسير گردش آن را قطع نمايد. در اين زمان ، هواپيماي مدافع با يك غلت سريع و متعاقب آن ارتفاع گيري ، جنگنده ي مهاجم را در جلوي خود قرار داده و نسبت به آن برتري مي يابد.

* بارل رول

تصویر
از مانور بارل رول به اين منظور استفاده مي شود كه زاويه نزديك شدن هواپيماي مهاجم به مدافع بدون از دست دادن قابل توجه سرعت ، تغيير نمايد. اين مانور براي زماني توصيه مي شود كه هواپيماي مهاجم متوجه گردد كه ممكن است مسير هواپيماي مدافع را قطع كند(اوور شوت) و برتري هوايي را از او سلب نموده و از آن خود نمايد. در ابتداي مانور ، هواپيماي مهاجم بالهاي خود را تراز كرده و يك ارتفاع گيري سريع انجام مي دهد ، سپس از مسير حركتي خود به خارج گردش مي كند. با انجام سه نوبت متوالي اين مانور ، هواپيماي مهاجم در خارج از مسير هواپيماي مدافع قرار ميگيرد ، بدون اينكه برتري هوايي خود را از دست بدهد.
در مواجهه با اين مانور ، هواپيماي مدافع دو پادكار دارد؛ در حالت نخست خلبان مدافع سعي ميكند تا با سرعت گرفتن ، خود را از مهلكه دور كند كه در اين حالت در معرض شليك موشك هواپيماي مهجم قرار مي گيرد. در حالت دوم يعني سعي در كاهش سرعت نيز در معرض شليك توپ هواپيماي مهاجم قرار خواهد گرفت.

* قيچي كردن

تصویر



عمل قيچي كردن به راحتي مي تواند به يك وضعيت تساوي بينجامد؛ در حالتي كه دو هواپيما در موقعيت بدون برتري قرار دارند ، با انجام عمل قيچي ، هر دو هواپيما سرعت خود را از دست داده و پس از آن مي توانند هر كدام با يك شيرجه ، سرعت لازم را كسب كنند و سپس يا يك ارتفاع گيري سريع (ترجيحا به سمت خورشيد تا موجب كاهش ديد دشمن شود) سعي در كسب برتري هوايي نمايند.


* يويو با سرعت پايين

تصویر
مانور يويو با سرعت پايين مانوري تهاجمي است كه براي كاهش فاصله و زاويه ي حمله به واسطه افزايش نرخ نزديكي طراحي شده است. جهت مقابله با اين مانور ، هواپيماي مدافع بايد صبر كند تا مهاجم پس از شيرجه اوليه شروع به ارتفاع گيري نمايد. پس از آن يك گردش جزيي نموده و با بلند كردند دماغه ، متعاقب آن به سمت هواپيماي مهاجم غلت نمايد . اگر هواپيماي مهاجم خيلي پايين تر قرار بگيرد يا به صورت تنگاتنگ ، دايره گردش مدافع را قطع كند ، خلبان مي تواند ارتفاع گرفته و سپس حمله نمايد.


*

تصویر
اين روشي است كه در آن 2 هواپيماي هم دسته بدون جابجايي افقي مي توانند مسير حركت را جابجا نمايند . اين مانور را مي توان براي رويارويي با تهديد فزاينده دشمن در حمله ي از پشت سر استفاده نمود و يا متعاقب درگيري هاي شاخ به شاخ به تعقيب دشمن پرداخت. هر يك از جنگنده ها با يك گردش تند به طرف داخل به سمت يكديگر گردش مي نمايند. جنگنده ي بالايي به سمت پايين متمايل مي شود و متعاقبا جنگنده ي پاييني به سمت بالا حركت مي كند و يا زماني كه تنگ ترين گردش ممكن مدنظر باشد هر دو خلبان به سمت بالا گردش مي نمايند. در هر دو مورد ذكر شده ، خلبان بالايي در انتهاي گردش از سمت نور خورشيد دور مي شود. يك امتياز برجسته اين مانور آن است كه حين گردش ، هر خلباني مي تواند خلبان مقابل را از نقطه ي كور وي آگاه سازد اما در مقابل ، نقطه ضعف اين مانور اين است كه خلبان ممكن است به صورت مختصر تماس چشمي خود را از دست بدهد.


*

تصویر
در اين مانور ، مهاجمان مجبور هستند كه از ميان دو هدف يكي را انتخاب كنند. در اين صورت جنگنده ي مدافع ديگر آزاد مي ماند و به عنوان يك تهديد جدي در مي آيد. اين مانور توسط دو جنگنده انجام مي شود و در هر دو محور عمودي و افقي اجرا مي گردد.
از نقطه ديد خلبان مهاجم ، تعقيب جنگنده اي كه در محور عمودي صعود مي كند ، ترجيح دارد ؛ چرا كه اين جنگنده زودتر انرژي خود را از دست مي دهد و بهترين گزينه براي شكار توسط مهاجمين است.
از سويي ديگر ، جنگنده اي كه گردش در محور افقي را انجام مي دهد ، زمان بيشتري تلف مي كند تا به عرصه نبرد وارد گردد ، همچنين جنگنده ي مدافع پاييني مشكلات بيشتري در پيدا كردن جنگنده هاي مهاجم فوقاني دارد.
اما از نقطه نظر خلبانان مدافع در اين مانور، خلباني كه گردش افقي مي كند بايد بلافاصله پس از اينكه از عدم تحت تعقيب بودن اطمينان حاصل كرد، ارتفاع گرفته و در عين حال خلباني كه از ابتدا گردش عمودي كرده بود بايد هرچه سريعتر ارتفاع كم كند تا بتواند از پوشش جنگنده ي دوم بهتر بهره مند گردد. بنابر آنچه گفته شد ، به واسطه اين مانور، خلباننان مهاجم كه هدف آسانتر را انتخاب مي كنند ، در معرض خطر حمله جنگنده ي دوم قرار مي گيرند.

ادامه دارد...

منبع : ماهنامه ي صنايع هوايي ؛ شماره ي 214
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Moderator
Moderator
نمایه کاربر
پست: 2401
تاریخ عضویت: یک شنبه 17 آذر 1387, 11:02 am
سپاس‌های ارسالی: 29119 بار
سپاس‌های دریافتی: 21531 بار
تماس:

Re: مانور هاي رزم هوايي نزديک

پست توسط sokuteasemuni » یک شنبه 22 شهریور 1388, 11:51 am

*
تصویر
با كمك اين مانور ، جنگنده ها تلاش مي كنند تا با پرواز قيچي مانند سعي كنند سرعت خود را در يك محور كاهش دهند. جنگنده اي كه در طول محور ، سرعت خود را بيشتر كاهش دهد ، مي تواند به تعقيب جنگنده ي سريعتر بپردازد و در موقعيت برتري قرار گيرد.


*
تصویر
اين مانور جهت مقابله با جنگنده مهاجم كه به سرعت از سمت پشت نزديك مي شود كاربرد دارد ؛ مانور مزبور با يك جدايي سريع آغاز مي شود. با توجه به اينكه اين مانور نيازمند نيروي جي بالايي است لذا از دست دادن زياد سرعت را درپي خواهد داشت كه در برخي موارد، بالغ بر 100 نات نيز مي شود به خصوص اگر اين مانور بر فراز جنگنده ي مهاجم صورت گيرد.
اگر جنگنده ي مهاجم سرعت خيلي بالايي داشته باشد، به احتمال زياد غافلگير شده و در اثر اين مانور در جلوي جنگنده ي مدافع خواهد افتاد و به عبارتي جاي شكار و شكارچي عوض مي شود.اما اگر مهاجم مسير مانور مدافع را تعقيب كند احتمالاً ارتفاع درگيري بيشتري كرده و فاصله اش با مدافع بيشتر ميشود و همين امر ممكن است سبب گردش مدافع به سمت مهاجم شود. اما تنها نگراني كه ممكن است در خلال اين مانور براي خلبان مدافع بوجود آيد اين است كه شايد هواپيماي مهاجم با سرعت اندكي به وي نزديك شود و لذا احتمالا نتيجه ي نهايي مانور مزبور اين باشد كه خلبان مدافع در نزديكي مهاجم قرار گرفته و طعمه ي توپ مهاجم شود.


*
تصویر
اين مانور يك مانور هجومي است كه جهت حفظ يا افزايش فاصله ي هواپيماي مهاجم با مدافع طراحي شده است تا از كاهش فاصله بيش از حد دو هواپيما جلوگيري كند.
زماني كه مهاجم متوجه مي شود كه نمي تواند گردش جنگنده ي مهاجم را به خوبي تعقيب كند ، خلبان ، گردش را با زاويه بازتري انجام داده و متعاقب آن ارتفاع مي گيرد. در نقطه ي اوج ، خلبان هواپيما را با يك غلت 180 درجه ، معكوس كرده و نگاهي به مدافع مي اندازد. به دليل ارتفاع گيري سرعت كاهش يافته است و از اينرو شعاع حركتي نيز كم ميشود. از سوي ديگر ، نيروي گرانش اين كاهش را شديدتر مي كند. در نهايت مهاجم قادر خواهد بود در بازگشت دوباره به نبرد ، در موقعيت شليك به هدف قرار گيرد.
اجراي صحيح اين مانور بسيار مشكل است و نيازمند زمانبندي صحيح و اجراي دقيق است. اگر مانور زودتر از موعد مقرر انجام شود ، مدافع مي تواند با ارتفاع گيري به سمت مهاجم حمله كند و اگر ديرتر از زمان مناسب انجام شود مدافع با يك شيرجه از مهلكه مي گريزد. اشتباه شايع در اجراي اين مانور ، عدم ارتفاع گيري با زاويه مناسب است كه ممكن است منجر به اين شود كه مهاجم مانور را دقيقا بالاي مدافع پايان دهد. برخي خلبانان ترجيح مي دهند به جاي يك مانور يويوي بزرگ ، چند مانور يويوي كوچك انجام دهند تا نتيجه ي بهتري حاصل شود.


*
تصویر
اين مانور براي حفظ موقعيت تعقيب دشمن اجرا مي شود اما سعي بر اين است كه در خارج از مسير گردش مدافع اين كار صورت پذيرد. در اين روش برتري سرعت و ابتكار عمل مهاجم ، همزمان حفظ مي شود. در ضمن با وجوداينكه نرخ گردش بر ثانيه ي مهاجم ، مشابه مدافع است اما در سراسر مسير در نقطه ي كور مدافع باقي مي ماند. براي خلبان مدافع بهترين پادكار جهت مقابله با تعقيب تأخيري اين است كه با تنگ كردن شعاع گردش ، وارد شيرجه ي مارپيچي شود. اگر مدافع وسوسه گردد تا مانور را به حركت قيچي وار (Scissoring) تبديل كند ، بهترين راه را براي مرگ انتخاب كرده است! البته اگر خلبان مهاجم هوشيار باشد.
غلت تعقيبي تأخيري
اين مانور زماني كه در مسافت نزديك امكان سبقت گرفتن مهاجم از مدافع به علت سرعت بالا و AO بالا ( : Angle off زاويه ي دم هواپيما ي مدافع و دماغه ي مهاجم يا به عبارتي ساده تر موقعيت مهاجم نسبت به دم هواپيما) وجود دارد صورت مي پذيرد. مدافع دماغه را به بالا و خارج از مسبر حركت گردش ميدهد. خلبان در اين حالت بيشينه ي نيروي جي را براي حركت به سمت مهاجم به كار مي گيرد. اين مانور سبب مي شود تا هواپيماي وي در محدودهي پوشش شليك موشك قرار بگيرد.
با در نظر گرفتن اينكه اوورشوت تنيجه ي سرعت افزوده است ، حفظ موقعيت در خارج شعاع گردش مدافع با در نظر گرفتن نرخ گردش آن منجر به حفظ سرعت و پيش دستي مي گردد. قرارگرفتن مهاجم در نقطه ي كور مدافع منجر به خطاي احتمالي در تصميم گيري مدافع مي شود و اين همان نقطه ي كليدي مانور تعقيب تأخيري است.


*
تصویر
دو گونه مانور يويو با سرعت پايين وجود دارد؛ در گونه اول كه نمايش داده شده است ، مهاجم به بهاي از دست دادن ارتفاع ، سرعت لازم را كسب مي كند. به كمك اين مانور زماني كه نزديك شدن كافي جهت حمله مؤثر نيست ، مهاجم مي تواند در وضعيت مطلوب قرار بگيردو وي با يك شيرجه كم عمق ، شتاب گرفته و زماني كه نزديك شد با ارتفاع گيري حمله را انجام مي دهد.
به صورت شايع تر ، مانور يويو با سرعت اندك ، در پروازهاي چرخشي كاربرد دارد.
مهاجم دماغه ي هواپيما را به سمت گردش پايين مي آورد و قبل از ارتفاع گيري ، به سمت ساعت 6 دشمن ، دايره گردش را قطع مي كند. اگرچه فوائد حاصل از اين مانور چشمگير نيست ، اما با تكرار اين فرايند ، نتيجه دلخواه حاصل مي آيد. ارتفاع گيري زماني انجام مي شود كه زاويه ي دماغه مهاجم به دم مدافع به 30 درجه برسد.
مقابله با اين مانور دو حالت دارد ؛ اول اينكه مدافع مانوري مشابه با مهاجم را انجام دهد و عملا مهاجم را پات كند و دومين حالت كه مؤثرتر است ، مدافع به گردش ادامه مي دهد تا زماني كه مهاجم شروع به صعود مي كند كه در اين حالت به آرامي گردش خود را كند كرده و دماغه را به سمت بالا مي دهد و متعاقب آن يم غلت دوراني نزولي را به سمت مهاجم به انجام مي رساند.
اگر خلبان مهاجم سعي در نزديكي بيش از حد به مدافع نمايد و يا شيرجه كم عمق نمايد ، مدافع مي تواند ارتفاع گيري نموده و سپس بر روي مهاجم شيرجه نمايد.

ادامه دارد...
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 3101
تاریخ عضویت: یک شنبه 22 بهمن 1385, 4:25 pm
سپاس‌های ارسالی: 19718 بار
سپاس‌های دریافتی: 21364 بار

Re: مانور هاي رزم هوايي نزديک

پست توسط SAMAN » یک شنبه 22 شهریور 1388, 12:52 pm

یک نمونه مانور هوایی با کمک بالک های زیر بدنه و سکان عمودی



 [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] 

 
 منبع: علم الکترونیک ویژه نامه پاییز 1363  
پیام حکم قتل خود شنفتن مرا خوشتر بود, از یک تملق به نزد مردمان سفله گفتن!

Moderator
Moderator
نمایه کاربر
پست: 2401
تاریخ عضویت: یک شنبه 17 آذر 1387, 11:02 am
سپاس‌های ارسالی: 29119 بار
سپاس‌های دریافتی: 21531 بار
تماس:

Re: مانور هاي رزم هوايي نزديک

پست توسط sokuteasemuni » یک شنبه 29 شهریور 1388, 3:26 pm

*
تصویر

مانور جدا شدن هجومي را مي توان به اشكال گوناگون توسط دو جنگنده اجرا كرد. در يك شكل آن نزديكترين جنگنده به دشمن توجه آنها را به خود جلب مي كند و در همين حال جنگنده ي همكار (به اين اميد كه توسط دشمن ديده نشده باشد) به صورت پنهاني خود را با ارتفاع كم يا زياد به پشت دشمن مي رساند. در اين حالت خلبان رهبر گروه كه تماس چشمي با دشمن برقرار مي كند به سمت دشمن گردش مي كند. در اين موقع شماره ي 2 گروه مسير سرگروه را به صورتي كه توسط دشمن ديده نشود قطع كرده ، ارتفاع گيري نموده و به شكم جنگنده ي دشمن شليك مي كند.


*
تصویر

اين مانور هجومي زماني كه تعقيب دشمن نتيجه اي نداشته باشد توصيه مي گردد و بر اساس نظريه قديمي تبديل ارتفاع به سرعت بنا نهاده شده است. اگر جنگنده ي تعقيب كننده متوجه شود كه نمي تواند آنقدر به مدافع تزديك شود كه در محدوده ي شليك قرار بگيرد، با كمك گرفتن از شيرجه مي تواندبه سرعت مضاعف دست يابد. با اين كار وي قادر مي شود تا به نقطه ي كور ساعت 6 دشمن دست يابد. در موقعيت مناسب جنگنده اندكي ارتفاع گيري كرده و شليك مي كند. شانس مدافع براي گريز از اين مانور بستگي به ميزان مراقبت وي از منطقه ي پشت هواپيما دارد.


*
تصویر

اين مانور در درگيري هاي شاخ به شاخ توسط خلباني كه جنگنده ي فوق مانورپذيري دارد مورد استفاده قرار مي گيردد در مواجه با حمله رو به رو ، خلبان مي تواند جنگنده اش را به يك سمت منحرف كرده و از قابليت گردش برتر به نحو بهينه استفاده نمايد.


*
تصویر

اين مانور ، يكي از معروف ترين مانورهاي رزم هوايي مي باشد. اين مانور شامل مجموعه اي از گردشهاي متناوب معكوس است كه با هدف قراردادن مهاجم در وضعيت (OVERSHOOT) صورت مي گيرد. جهت گردش ابتدايي زماني معكوس مي شود كه مهاجم وارد اوورشوت شده چرا كه در اين زمان امكان بازگشت وي به موقعيت حمله وجود نخواهد داشت. بنابراين اتخاذ زمان مناسب براي معكوس كردن جهت گردش حياتي خواهد بود. بنابراين مهاجم خيلي سريع وارد اوورشوت شود بايد معكوس كردن جهت حركت به سرعت صورت پذيرد و اگر اين كار كندتر انجام شود ، خلبان مدافع بايد صبر كند تا از موقعيت مناسب مطمئن گردد.
مانور قيچي زماني موفق است كه به واسطه ي چندين گردش معكوس سبب شود تا خلبان مهاجم در نهايت در جلوي مدافع قرار گيرد. جنگنده هاي مانورپذيرتر در انجام اين مانور موفق تر هستند. براي انجام اين مانور از تمام توان موتور استفاده مي شود اما جهت كاهش سرعت ، دماغه اندكي رو به بالا منحرف مي گردد. مي توان از ترمز هوايي هم استفاده كرد اما اگر اين كار در مراحل اوليه صورت پذيرد خلبان مهاجم ممكن است از قصد خلبان مدافع براي انجام ايم مانور آگاه گردد. ممكن است نتيجه ي مانور قيچي يك وضعيت خنثي (بدون برتري براي هيچ يك از طرفين) گردد. اگر يكي از جنگنده ها يك غلت معكوس نموده و بدينوسيله كسب سرعت نمايد و متعاقب آن به سمت خورشيد ارتفاع گيري نمايد؛ اين وضعيت تساوي خاتمه مي يابد و جنگنده مزبور را در وضعيت برتري قرار مي دهد. انجام در يا تعداد بيشتري مانور قيچي در حالتي كه جنگنده مهاجم، مانورپذيرتر ، با قابليت سرعت و گردش بهتر است توصيه نمي گردد. خلبانان جنگنده توصيه مي كنند زماني كه برتري با سه مانور متوالي حاصل نشد ، خلبان بهتر است يك درگيري شاخ به شاخ را در دستور كار قرار دهد.
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Captain I
Captain I
نمایه کاربر
پست: 879
تاریخ عضویت: سه شنبه 4 دی 1386, 1:32 pm
محل اقامت: سلماس
سپاس‌های ارسالی: 1256 بار
سپاس‌های دریافتی: 1591 بار

Re: مانور هاي رزم هوايي نزديک

پست توسط Hadi1001 » یک شنبه 29 شهریور 1388, 4:49 pm

با تشکر از مطالب دوست خوبم محمد حسین
من فکر کنم هر کسی یه نگاهی به مانورهای بالا بندازه این نکته رو در می یابه که نبرد هوایی چه قدر سخته و یه خلبان باید چقدر ماهر باشه تا بتونه تمام اینها رو اجرا کنه به نظر من خلبانی در رزم هوایی برنده نیست که تمامی این مانورها رو بلد باشه بلکه خلبانی برنده هست که خلاق ، خونسرد ، دارای روحیه مبارزه طلبی و خوب آموزش دیده باشه با اجازه منم توضیحاتی رو از کتاب راهنمای سوخوی 27 می نویسم


در حالی که هدف هر رهگیری گرفتار ساختن موشک های دور برد و فرار از دست آنهاست نبرد هوایی بطور اجتناب ناپذیری بطور ناگهانی رخ می دهد

توجه : نبرد هوایی یک مسابقه شطرنج نمی باشد. خلبانان از مانورهای خاص برای مقابله با حرکات دشمن استفاده نمی نمایند نبرد هوایی در یک محیط پر تحرک است که مرتبا در حال تغییر و تحول می باشد خلبانان به جای این تفکر که او یک S شکسته اجرا نمود پس من با یک یو یو بلند با او مقابله می کنم این نکته رو مورد نظر می گیرند که برای به کار گیری تسلیحاتشان هواپیما را رو به کدام سو باید قرار دهند سپس به منظور تعدیل مولفه نیروی بالا برنده خود و قرار دان هواپیما در موقعیت شلیک ، مانور مناسب را اجرا می نمایند
دعا مي كنم خدا از تو بگيرد هر آنچه كه خدا را از تو مي گيرد.

Moderator
Moderator
نمایه کاربر
پست: 2401
تاریخ عضویت: یک شنبه 17 آذر 1387, 11:02 am
سپاس‌های ارسالی: 29119 بار
سپاس‌های دریافتی: 21531 بار
تماس:

Re: مانور هاي رزم هوايي نزديک

پست توسط sokuteasemuni » شنبه 4 مهر 1388, 3:23 pm

*
تصویر
اين مانور زماني كه هواپيماي مهاجم در وضعيت آسيب پذيري است كاربرد دارد. اين مانور همواره در جهت هواپيماي مهاجم اجرا مي گردد و به واسطه آن مدافع به يك هدف مشكل تبديل مي گردد. مهاجم ممكن است كه قادر باشد تا مسير گردش مدافع را قطع كند ولي مجبور خواهد گشت تا ابتدا خودش ارتفاع گيري كند. براي انجام آن ، وي بايد گردش تندتري انجام دهد كه منجر به افزايش زاويه ي حمله (AOA) مي گردد. به واسطه ي افزايش زاويه حمله ، امكان اينكه مهاجم دماغه هواپيما را جهت حمله به اطراف حركت دهد مشكل مي گردد. مدافع همچنين بايد طرح پرواز خود را تغيير دهد تا هدف مشكل تري براي مهاجم گردد.
دو شكل براي اجراي اين مانور وجود دارد. مدافع مي تواند بيشينه ميزان گردش را كه با وجود آن سرعت را نيز از دست ندهد اجرا كند و يا اينكه تنگ ترين گردشي را كه امكان آن وجود دارد را انجام دهد. اجراي گردش تنگ سبب از دست دادن سرعت مي شود و اين شانس را براي مدافع دارد كه به واسطه آن موجب اوورشوت مهاجم گردد. چرا كه مهاجم گردش بازتري را انجام مي دهد و به واسطه ي سرعت بالاتر خود ، از مدافع پيشي مي گيرد. اگر مانور BREAK سبب شود كه مهاجم دچار اوورشوت گردد ، قدم بعدي انجام مانور قيچي توسط مدافع است . مانور Break مانوري است كه سبب حفظ جان خلبان مدافع مي گردد. اين مانور زماني اجرا مي گردد كه مهاجم به محدوده ي شليك رسيده باشد. اين مانور شامل يك گردش شديد در جهت هواپيماي مهاجم است تا مدافع را به يك هدف مشكل جهت شليك تبديل نمايد.


*
تصویر
ايملمن از مشهورترين مانورهاي رزم هوايي است كه نبايد با مانور جنگ جهاني اول به واسطه ي هم نامي اشتباه گرفته شود. به وسيله ي اين مانور امكان بدست آوردن موقعيت جديد امكان پذير مي شود و ارزش اصلي آن در اين است كه جنگنده را قادر مي سازد ، بدون هيچ جابجايي جانبي ، اين مانور را در هر زاويه اي اجرا كند.
اگر يك جفت جنگنده به صورت هماهنگ اين مانور را اجرا كنند نتيجه ي بهتري از اجراي انفرادي دارد چرا كه اجراي هماهنگ آنها را قادر مي سازد تا نقاط كور يكديگر را پوشش دهند و به صورت واحد در شكار شركت نمايند. دو عامل سبب مي گردد كه اجراي اين مانور نيازمند فضاي زياد باشد ؛ يكي ماهيت تسليحات نصب شده روي جنگنده و ديگري انجام مانور با سرعت بالا (در محدوده ي زير سرعت صوت يا بالاي سرعت صوت). كلاً مانورهاي زيادي وجود ندارند كه توسط يك جفت جنگنده اجرا گردد.
مانور ايملمن كه در جنگ جهاني اول ابداع شد بيشتر به يك مانور ارتفاع گيري معكوس شباهت داشت تا به شكل امروزي اين مانور. شكل پيشرفته ي مانور ايملمن يك صعود عمودي به اندازه ي يك نيم دايره بوده كه در نقطه ي اوج به يك پرواز تراز تبديل مي شود. ارزش اين مانور در توانايي آن در تغيير جهت پرواز در كمترين فاصله ي افقي نهفته است. گردشهاي افقي در سرعتهاي معمول جنگي سبب مي گردد كه فضاي زيادي از ميدان نبرد را اشغال نمايد. استفاده از صفحه ي عمودي سبب مي گردد تا جنگنده از گوشه ي مربع صفحه نبرد بهره ببرد.
با كمك مانور ايملمن خلبان مي تواند براي حمله بعدي تغيير مكان دهد و يا با دشمن به شكل بسيار راحت تر روبرو شود ، كه ايمن تر و آسان تر از مانورهاي افقي است.


*
تصویر
زماني كه ارتفاع گيري صورت مي پذيرد ، استفاده از اين مانور موثر است. هواپيما مستقيم به بالا مي رود تا زماني كه سرعت آن شروع به كاهش كند. سپس با استفاده از سكان عمودي هواپيما به سمت پايين برگشته و شروع به شتاب گيري مي كند و سرعت از دست رفته را باز مي گرداند. از اين مانور مي توان در انتهاي مانور قيچي صعودي به جهت خروج از درگيري با دشمن و يا آغاز درگيري شاخ به شاخ بهره گرفت. اما مهمترين كاربرد آن تغيير جهت براي شروع حمله ي مجدد است. تعداد اندكي از جنگنده هاي پيشرفته در چنين سرعتهاي پاييني و حين انجام اين مانور، قابل كنترل باقي مي مانند كه مي توان به F-5 تايگر2 ، F-16 فايتينگ فالكن ، و هاريير اشاره كرد. بنابراين مانور صعود معكوس تنها جهت جنگنده هايي است كه در سرعتهاي پايين هم كنترل پذير باقي بمانند. در انتهاي صعود ، زماني كه تمامي سرعت موجود از دست رفت ، هواپيما با يك شيرجه به سمت پايين ، حمله ي ديگري را آغاز مي كند.
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Moderator
Moderator
نمایه کاربر
پست: 2401
تاریخ عضویت: یک شنبه 17 آذر 1387, 11:02 am
سپاس‌های ارسالی: 29119 بار
سپاس‌های دریافتی: 21531 بار
تماس:

Re: مانور هاي رزم هوايي نزديک

پست توسط sokuteasemuni » چهار شنبه 13 آبان 1388, 2:35 pm

 * مانور Split S :

تصویر

در اين مانور دفاعي كه به واسطه ي شباهت آن با شكل حرف S به اين نام ناميده مي شود ، هواپيماي مدافع يم غلت معكوس انجام داده و به صورت عمودي يك شيرجه به جهت جدايي از مهاجم انجام داده و در انتهاي مانور به سمت مخالف مهاجم ارتفاع گيري مي كند.
بيشتر مانورهاي دفاعي به منظور مقابله با تهديدات تعقيب كننده انجام مي شوند و اغلب سبب مي گردند تا مهاجم دچار اوورشوت گردد. اما نياز هاي يك مهاجم چيست؟ بر حسب آنچه كه خلبان مهاجم برنامه ريزي كرده است ، يك حمله با مسلسل يا موشك در دستور كار قرار مي گيرد. بر اساس آنچه در فاز حمله مي بينيم، حمله با موشك بايد سريع ، مرگبار و قطعي باشد. اما مشاهدات و بررسيهاي خلبان برجسته ي آلماني جنگ جهاني اول ، «فون مولتاك-Von Moltak» نشان مي دهد كه بسيار از طرحهاي حمله در درگيري با دشمن به شكست مي انجامد و خلبان مهاجم همواره بايد آماده ي شكست حمله اش باشد و در مرحله ي بعدي ، طرح دوم حمله يا خروج از درگيري را در نظر داشته باشد.
اگر درگيري رو به رو باشد نتيجه تا حد زيادي بستگي به قابليتهاي متنورپذيري دو رقيب دارد.
جنگنده ي مانورپذيرتر در گردش برتري و در اين مرحله حركت آرامتري نسبت به همتايش خواهد داشت.اگر مهاجم مانورپذيرتر باشد، وي بايد تلاش براي يك عبور باز ، نسبت به گردش تنگ رقيب خود نمايد. اما اگر در مورد توانايي مانورپذيري رقيب خود اطمينان ندارد بايد گردش تنگي را برگزيند . پس از ارتفاع گيري گردش كند. در هر دو حالت بايد خلبان به سمت خورشيد حركت كند تا نور آن سبب اختلال ديد دشمن گردد. اما اگر متعاقب درگيري روبه رو ، هر دو جنگنده رو به بالا حركت كنند ، نتيجه ي احتمالي بعدي ، مانور قيچي خواهد بود.
حملات موشكي از عقب معمولاً در سرعتهاي بالاي نزديك شدن مهاجم صورت مي پذيرد. اگر اين حمله ناكام بماند ، خلبان براي اينكه سرعت بالاي اضافي خود را از دست داده و دوباره وارد نبرد شود ، بايد تمام توان خود را بر ارتفاع گيري متمركز كند ، اما بهتر و ايمن تر،اين است كه خلبان مهاجم در اين مرحله صحنه ي نبرد را ترك كند . حملات با توپ بايد با سرعت سبقتي حدود 50 نات (زير 30 متر بر ثانيه) صورت پذيرد. اين سرعت زمان لازم را براي تعقيب هدف در دستگاه نشانه روي فراهم مي آورد. بدون اينكه خطر اوورشوت را براي مهاجم به همراه داشته باشد و در ضمن انرژي لازم براي مانور رزمي را حفظ مي كند.
مانورهاي دفاعي كه در پيش توضيح داده شد تاكيد فراواني بر اوورشوت مهاجم دارند كه از سويي واضح است كه دشمن سعي بر عدم اوورشوت دارد، پس اين كار چگونه صورت مي پذيرد؟
اوورشوت ، كلاً به واسطه ي يك يا دو فاكتور ايجاد مي شود ، اول زاويه ي زيادي كه بين بدنه هواپيماي هدف و مهاجم ايجاد مي گردد ؛ دوم ، سرعت فزاينده نزديك شدن دو جنگنده عموماً خلبان مهاجم تا زماني كه خيلي نزديك نشده است ، متوجه اوورشوت شدن نمي گردد و در نهايت گريزي از مانور يويوي با سرعت بالا ندارد.
مانور S شكسته ، مانوري است كه با گذشت زمان به اعتبار آن افزوده شده است و بهترين گزينه جهت خارج شدن از درگيري است. مانوري كه در ساليان دور ، نيروي هوايي سلطنتي بريتانيا (RAF) به آن غلت نيمه مي گفتند، در نيروي هوايي آلمان به مانور آبشوانگ(Abschwung) شهرت داشت.



* مانور ساندويچ :

تصویر

قديمي ترين مانوري كه جهت يك جفت جنگنده ذكر شده است ، همين مانور است. جنگنده اي كه از ربع عقبي مورد حمله واقع مي گردد ، گردش مي نمايد و در همين زمان ، جنگنده هم دسته اي كه در خارج گردش قرار دارد ، نيز گردش مي كند. نتيجه اين مانور آن است كه جنگنده دوم كه وظيفه ي پوشش را بر عهده دارد ، در طي مسير به ربع عقبي دشمن مي رسد. بديهي است تا زماني كه هم دسته اي منطقه را ترك نكند ، شليك موشك حرارتي ، فوق العاده خطرناك و با احتمال هدف قرار دادن خودي ، همراه است. 
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Moderator
Moderator
نمایه کاربر
پست: 2401
تاریخ عضویت: یک شنبه 17 آذر 1387, 11:02 am
سپاس‌های ارسالی: 29119 بار
سپاس‌های دریافتی: 21531 بار
تماس:

Re: مانور هاي رزم هوايي نزديک

پست توسط sokuteasemuni » پنج شنبه 19 آذر 1388, 2:10 pm

* مانور كبرا

 تصویر 


اين مانور كه توسط خلبان روس جنگنده SU-27 ، ويكتور پوگاچف ، ابداع گرديد ، مانور متعاقب واماندگي است. در اين مانور هوايي ، جنگنده قادر است با وجود زاويه ي حمله ي بالا ، به واسطه ي سازگاري بالاي دهانه ي موتور ، همچنان پايدار بماند.در اين مانور خلبان مدافع مي تواند حمله ي مهاجم را خنثي كرده و يا اگر توانايي لازم را در اجرا داشته باشد ، مي تواند در كسري از ثانيه ، هواپيماي مدافع به مهاجم ، تبديل گردد. اين مانور توسط پوگاچف در نمايش لوبورژه ي پاريس 1989 به دنياي هوانوردي معرفي شد و خيلي مورد توجه قرار گرفت.
براي اجراي اين مانور خلبان بايد محدودگرهاي g و زاويه ي حمله را غير فعال كند و سپس با قدرت تمام ، دسته كنترل را به عقب هدايت كند. با اين عمل هواپيما به زاويه 90-120 درجه رسيده و ضمن ارتفاع گيري مختصر ، به صورت محسوسي ، سرعت جنگنده كاهش پيدا مي كند. به واسطه ي پسار عقب هواپيما ، ممان(گشتاور) پيچشي ايجاد مي شود كه سبب انحراف هواپيما به جلو مي گردد. در اين زمان خلبان با استفاده از قدرت موتور ، سرعت از دست رفته را باز مي يابد.
اگر اين مانور ، صحيح اجرا شود ، هواپيما در مسير مستقيم مي ماند و گردش عرضي يا طولي نخواهد داشت. نامگذاري اين مانور به دليل انجام حركت مشابه ، توسط مارها مي باشد. هواپيماهايي كه قادر به انجام اين مانور هستند ، عبارتند از خانواده ي SU-27 ، ميگ-29 ، دراگن ، رافال ، اف-22 ، اف-15 اكتيو ، اف-16 ، x-31 ، اف-18HARV .
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

Captain I
Captain I
نمایه کاربر
پست: 879
تاریخ عضویت: سه شنبه 4 دی 1386, 1:32 pm
محل اقامت: سلماس
سپاس‌های ارسالی: 1256 بار
سپاس‌های دریافتی: 1591 بار

Re: مانور هاي رزم هوايي نزديک

پست توسط Hadi1001 » شنبه 26 دی 1388, 7:06 pm

با سلام خدمت دوستان عزیز

پرواز در ارتفاع پایین هر چند جز مانورهای هوابه هوا نیست ولی در بمباران های مواضع زمینی این مانور بسیار کاربرد داره بنابراین تصمیم گرفتم در این تاپیک مختصری در این مورد بنویسم

[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

یکی از مشکلترین و خطرناکترین مانور های جنگی ، پرواز جنگنده ها در ارتفاع کم بر فراز درختان و تپه هاست آنهم با سرعت زیاد مثلا 600 مایل بر ساعت . مخصوصا انجام عملیات و مانور و پشتک زدن در چنین فاصله ای از زمین برای هر خلبانی خطرناک می باشد

مزیت های پرواز در ارتفاع پایین :

- عدم شناسایی توسط رادار
- بهترین شکل استفاده از اصل غافلگیری
- تشخیص آسان هدف نسبت به ارتفاع بالا

مشکلات پرواز در ارتفاع پایین :

- امکان برخورد با زمین با کوچکترین اشتباه
- شناسایی توسط هواپیماهای آواکس
- کمبود خلبان واجد شرایط برای استفاده از این مانور
- احتمال عمل نکردن بمب ها
- عدم فرصت کافی برای ایجکت توسط خلبان
- احتمال هدف قرار گرفتن توسط پدافند ضد هوایی
- احتمال برخورد ترکش های ناشی از انفجار بمب به خود هواپیما
- و...

همان طور که مشاهده کردید ارتفاع پایین ضمن داشتن مزیت هایی مشکلات فراوانی را برای خلبان ایجاد می کند به همین منظور از بهترین خلبانان که دارای اعصاب پولادین و همچنین دارای تجربه کافی در این زمینه هستند برای این گونه ماموریت ها استفاده می شود
که البته لازم به ذکر است امروزه تمامی هواپیماهای نسل 4 به بعد دارای تجهیزات الکترونیکی و موشک های دور زن می باشند و تا حدودی مشکلات ناشی از پرواز در ارتفاع پایین را رفع می کنند
در جنگ تحمیلی نیز خلبانان شجاع ایرانی _ که به گفته کارشناسان نظامی دارای استعداد فوق العاده در زمینه خلبانی می باشند _ این مانور را بارها برای زدن اهداف خود استفاده می کردند
هم اکنون نیز راهبرد نیروی هوایی ایران در حملات در ارتفاع پایین می باشد

در پایان توجه شما را به آموزش هایی که خلبانان انگلیسی برای پرواز در ارتفاع پایین انجام می دهند جلب می کنم .

فرمانده این واحد ( پرواز در ارتفاع پایین ) در انگلستان واکر نام دارد ( این موضوع مربوط به 1983 می باشد ) و این کار را نوعی ورزش می داند هرچند که بعضی از خلبانان خود را در ماموریت های اول از ترس خیس می کنند
آموزش های تمرینی این خلبانان عمموما در نواحی کم سکنه شمال اسکاتلند انجام می شود خلبانان پس از گزینش توسط این واحد 6 ماه را دریک واحد کنترلی عملیاتی می گذرانند تا با تمام جوانب کار آشنا شوند در این مورد 13 در صد پرسنل هرگز نمی توانند این کار را انجام دهند این خلبانان پس از طی دوره های 6 ماهه به اسکادران مربوطه انتقال می یابند و اموزش های پیشرفته از آن موقع اغاز می شود

منبع اطلاعات شخصی و مجله دانشمند ( 1362 )
دعا مي كنم خدا از تو بگيرد هر آنچه كه خدا را از تو مي گيرد.

ارسال پست

بازگشت به “مدرسه هوانوردي”