آشنایی با هواپیمای گشت دریایی پی-3

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

ارسال پست
Old Moderator
Old Moderator
پست: 201
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 18 خرداد 1385, 3:25 pm
سپاس‌های ارسالی: 117 بار
سپاس‌های دریافتی: 349 بار
تماس:

آشنایی با هواپیمای گشت دریایی پی-3

پست توسط black hawk »

تصویر

اول در مورد نام آن این توزیح را بدم که اوریون در نجوم به صورت فلکی شکارچی (یا همان صورت فلکی جبار) گفته میشود
بدنبال گسترش روز افزون زیر دریایی در سالهای بعد از جنگ جهانی و لوزوم ساخت یک هواپیمای اختصاصی برای شناسایی و حمله به زیر دریایی ها بیش از پیش احساس میشد(بخصوص که در این بخش روسها بسیار جلوتر بودند و این در اوج جنگ سرد بود) این اندیشه نیروی دریایی آمریکا را بر آنداشت تا برا جایگزینی هواپیماهای P-2V مناقصه ای را برای این منظور ارائه کند در این مناقصه شرکت لاکهید با طرح خود گوی رقابت را از رقیبا ربود لاکهید مارتین طرحی را تحت عنوان P-3 که بر اساس طرح L-188 الکترا که یک طرح مسافری بودطراحی گردیده بود اما این دو طرح با این وجود که بسیار شبیه هم از کار در آمدند اما تفاوت های امده ای داشتند از جمله قابلیت حمل جنگ افزار در زیر بالها و همچنین بالهای رو به جلو(قسمت پشتی بالها بسمت جلو مایل است دلیلش هم بخاطر انعطاف پذیری بهتر در سرعت های پایین است) قابلیت برخاست از باندهای کوتاه و نگهداری آسان حال شاید برای برخی دوستان این سوال پیش آید چرا از یک هواپیمای جت استفاده نشد دلیلش این است چون این هواپیما باید با سرعت کم برای شناسایی اهداف دریایی پرواز کنند بهترین گذینه هواپیماهای توربوجت است اولین مدلها تحت عنوان A و B در سالهای 60 و 61 در تعداد بالا تولید گردیدند این هواپیما کارایی خوبی از خود نشان داد و بزودی بسیار محبوب شد مدل سی که در سال 68 اولین پرواز خود را انجام داد به یکی از محبوب ترین مدلها مبدل شد بگونه ای که بجای ساخت مدل های جدید گونه های مختلف همین مدل طراحی و آپدیت شد
اولین گونه Update I در سال 1975 پرواز کرد این در این مدل دارای یک میکرو پروسسور جدید با یک ایونیک مدرن تر بو همچنین نرم افزار های آن نیز از نو طراحی شد

تصویر

مدل Update II در سال 1977 وارد خدمت شد در این مدل مجهز به سیستم مادون قرمز اخطار دهند و یک سیتم استراغ سمع با 28 کانال مغناتیسی ضبط صدا و اخلاگر الکتریکیو همچنین موشکهای هارپون
مدل Update III در 1981 کامل شد و در 1982 وارد خدمت شد در این مدل دستگاه های صدا سنج (کانالهای سنجش صدا) بصورت دوبرابر نصب شد(برنامه ای تحت عنوان CHEX) در این مدل بیشتر بروی دستگاه های سنجش کانالهای صدا و استراق سمع کار شد و تا سال 88 در حال گذشتن از آزمایشات گوناگون بود این مدل قادر بود تا 11 نفر را با خود حمل کنند(5 افسر خدمه و 6 کاربر سیستم)
بعدها سیستم پردازش پیشرفته داده و شنود و همچنین دیتا لینک ,آنتنهای جدید یک سیستم پشتیبانی الکتریکی ESM مولد سنجش صدا و یک سیستم پردازش دیتای جدید از نوع CP-2044و سیستم کنترلی جدید هم بعد ها اضافه گردید
از دیگر تغییراتی که بعدها روی این مدل انجام شد
اضافه شدن موشک اسلم(Stand-Off Land Attack Missile ) که موجب افزایش برد درگیری و توانایی حمله ی افقی به اهداف را به آن میداد
سیستم کنترل تطبیقی انتنها از نوع AN/ALQ-158 که بر روی VHF فعال است و کاربرد آن برای شناسایی صوتی علائم زیر دریایی و سیگنالها دریافتی ست(قابلیت ردگیری فرکانسهای رادیویی را نیز داراست)
سیستم پیشرفته ی گیرنده ی علائم و فرکانسها(گیرنده دریایی) از نوع AN/ARR-78 مجهز به ۲۰ ماژول گیرنده با قابلیت شناساییی و پارازیت رادیویی بیش از ۹۹ کانال در هر ماژول
سیستم شناسایی و پروسس سیگنال از نوع AN/UYS-1 که کاربرد آن در شنود رادیویی و شناسایی سیگنال ها و انتقال و تقویت صدا از طریق تصحیح دامنه فاز
سیستم تدابیر متقابل AN/ALQ-78A با یک ECP اصلاح شده و امکان تعمیر و نگهداری آسان و کاراییی بالاتر
سیستم رادیویی موج بلند(طول موج بالا) از نوع AN/ARC-187 با قابلیت ارتباط ماهواره ای
سیستم داده دیجیتالی کامپیوتر از نوع CP-2044 با توانایی بایگانی و عملیاتی بالا و یک میکرو پروسسور جدید(سه پروسسور Motorola 68030) و امکان نصب پردازشگر جانبی و باس دوبرابر و با امکان عیب یابی خودکار
سیستم مکان نمای جهانی (GPS) از نوع AN/ARN-151 با دقت ناوبری و اطلاعاتی فوق العاده بالا با ۵ کانال ضبط داده (پردازش داده) بدون توقف و امکان آنالیز و نمایش چهار ماهواره بطور همزمان
سیستم پشتیبانی الکتریکی(ESM) از نوع AN/ALR-66A/B با قابلیت نظارت بر رادار ها و کنترل راداری(پالس کترل) و اخطار دهنده ی رادار با برد زیاد(امکان کنترل و نظارت بر رادار کشتی ها و هواپیما ها را به آن میبخشد)

تصویر

مدل بعدی Update III AIP یا به بیان دیگر(Anti-Surface Warfare Improvement Program ) این مدل در واقع نوع بهینه شده ی آپگرید سوم است با این تفاوت که در اصل برایمقابله با اهداف سطحی کامل شد در جنگ یوگوسلاوی برای اولین بار علیه اهداف زمینی بکار گرفته شد و موفق هم نشان داد این مدل امکان استفاده از موشک های ماوریک(AGM-65) را نیز دارد اما سیستم ها:
سیستم هدایت تلوزیونی ماوریک مسلح به کلاهک های ضد زره با قابلیت حمل دو فروند ماوریک در هر پرواز در دومد ضد تانک و ضد کشتی(ضمنا یک سیستم پشتیبانی شلیک کن فراموش کن نیز دارد)
سیستم اخطار دهنده ی فرو سرخ(IRDS) از نوع AN/AAS-36A با قابلیت اسکن غیر عامل وابسته به طول موج های رادیویی ناشی از هواپیماها
سیستم سنسور های الکترو نوری(EOSS) از نوع AN/AVX-1 با قابلیت تثبیت الکترونیکی سیستم ها با قابلیت بررسی و شناسایی ماموریت ها
رادار AN/APS-137B با توانایی ماموریتی بالا و قابلیت شناسایی اهداف کوچک و شناسایی اهداف سطحی با برد زیاد و قابلیت ناوبری بالا با اکان فعالیت در همه ی شرایط آب و هوا ای رادار میتواند برای کاهش بار مسئولیتی خلبان اهداف را بطور خودکار شناسایی کرده و آنها را بر اساس نوع و اولویت دسته بندی نماید و وضعیت لحظه به لحظه ی همه را یکجا نمایش دهد (یک پریسکوپ جانبی هم دارد)
سیستم آنالیز پالس EP-2060 که بهمراه سیستم جانبی AN/ALR-66C کار میکند که کار برد آن در یافت پردازش کردن و دسته بندی سیگنالهای الکترو مغناتیس ناشی از کشتی ها هواپیماها و وسایل نقلیه است
نمایشگرهای رنگی چند منظوره با رزولوشن(۱۰۲۴*۱۲۸۰) و قابلیت ۳۰۰ درصد رفرش
ترمینال تاکتیکی ماموریتی پیشرفته (MATT) از نوع OZ-72 وضیفه ی این سیستم آماده کردن و منظم کردن تجهیزات بر اساس تاکتیک و ماهیت ماموریت دریافت شده است
سیستم کوچک شده ی درخواست نیرو با دسترسی محدود AN/USC-42 با قابلیت بازیابی و ارسال بی خطر صدا و اطلاعات بدون امکان کشف(یعنی خدمه میتوانند در مواقع اضطراری درخواست کمک خود را با اتمینان از عدم کشف و پارازیت ارسال کنند)
سیستم اخطار موشک AN/AAR-47 با قابلیت اخطار شلیک و قفل موشک های زمین به هوا و هوابه هوا هماهنگ شده با سیستم تدابیر متقابل
سیستم تدابیر متقابل و دفاعی AN/ALE-47 برای استفاده از فلر و چف و پارازیت های رادیویی
بطور کلی از P-3 برای تهیه تاکتیک های عملیاتی و نظارت ومراقبت هوابرد و هشدار دهنده و همچنین مامورت جانبی ضد سطحی و ضد زیر دریایی استفاده می شود
بدلیل نیاز های روز افزون شناسایی و ردگیری دریایی و ضد زیر دریایی و همچنین پشتیبانی زمینی بشکل مداوم این هواپیما در حال آپگرید شدن مداوم است همانطور که گفته شد در جنگ یوگوسلاوی علیه اهداف زمینی و دریایی بکار گرفته شد و بسیار موفق نشان داد در جنگ عراق هم شرکت کرد اما بدلیل ضعف ارتش عراق چندان طعمه ای بدست نیاورد
پیش از آن یک مدل EP-3E که اقدام به ردگیری و شنود مکالمات نیروی دریایی چین کرده بود توسط دو F-8 که منجر به برخورد یکی از جنگنده ها و مرگ خلبان آن شد ولی هواپیما تقریبا سالم بدست چینی ها افتاد باوجودی که خدمه ی آن تاجایی که توانستند سیستم های محرمانه را نابود کردند باز هم مقداری اطلاعات ارزشمند نسیب چینی ها شد(البته هواپیما بعدا توسط یک رسلان AN-128) به آمریکایی ها تحویل شد
از نظر سلاح بجز موارد یاد شده اوریون میتواند انواع راکت انداز ها را باخود حمل کن همچنین برای حمله به کشتی ها و زیر دریایی ها بجز موشک هارپون و اسلم(و در برخی ماوریک) از اژدر های MK 46/50 نیز سود میبردو همچنین بمب های عمقی MK 54/57/101 و مین های دریایی MK 25/36/39/55/56 با قدرت انفجار از ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ lb
اوریون بطور نرمال از ۴ موتور توربوپراپ T56-14 با رانش 14,644 kW نیرو میگیرد که به آن بیشینه سرعت 760 کیلومتر بر ساعت را میبخشد
کشور های کاربر:
US NavyوAustraliaوCanadaوChileوIranوJapanوNetherlandsوNew ZealandوNorwayوPakistanوPortugalوSouth KoreaوSpain
به تازگی هند نیز تعدادی دریافت نموده است
جالب است بدانید با وجودی که اوریون در جنگهای زیادی شرکت نکرده و بیش از ۴۰ سال عمر دارد تا کنون بیش از ۶۹۴ فروند از آن تولید شده و ۵۸ درصد هواپیماهای گشت دریایی از نوع اوریون هستند
البته ۱۰۷ فروند هم توسط صنایع کاوازاکی در ژاپن تولید گردید
ابعاد: طول 35.61 و ارتفاع 10.27 m

تصویر

سایرمدلها:
در اینجا فقط مدلهایی که مهمتر بودند را معرفی می کنم چون اوریون تنوع مدلی بالایی دارد
P-3C Update IV این مدل درواقع آپدیت برای تمام مدل های Update II
EP-3C این مدل توسط صنایع کاوازاکی برای نیروی دریایی ژاپن ساخته شد
NP-3CوRP-3C مدل هایی بود که بعنوان آزمایشگاه پرنده و تحقیقاتی برای منظورهای علمی و نظامی کامل شد
UP-3C مدل باری
RP-3D و WP-3D این مدل ها برای منظور های هواشناسی و مطالعه بر روی اتموسفر و جغرافیا کامل شد
EP-3E موسوم به اریز این مدل به آنتنهای خارجی بزرگ در زیر دماغه مجهز بود و برای شناسایی مین ها وکشتی های دشمن و شنود مکالمات تکمیل شد(قابلیت حمل ۷ افسر و ۱۷ خدمه درجه دار ) کلا ۱۲ نمونه ساخته شد
P-3F این مدل به سفارش ایران و تنها برای ایران ساخته شد در دهه ی ۷۰ کلا ۶ فروند از این نمونه ساخته شد
P-3G این نمونه در واقع بستر طراحی P-7 بود که قرار بود جایگزین اوریون گردد که بعدا کنسل شد
P-3K این مدل برای نیوزیلند از روی مدل B طراحی و ساخته شد کلا ۵ فروند ساخته شد
P-3N این نمونه برای نوروژ از روی مدل B ساخته شد کلا ۲ فروند ساخته گردید
P-3P این مدل برای پرتقال سخته شد ولی بعد ها ۶ فروند از آن به استرالیا فروخته شد
P-3W این مدل بسفارش استرالیا از روی نمونه ی C-II ساخته گرید کلا ۲۰ فروند
CP-140 موسوم به ارورا که به سفارش کانادا تکمیل گردید کلا ۱۸ فروند ساخته شد


اوریون در خدمت نیروی دریایی ایران

تصویر

مدل F اوریون در خدمت نیروی دریایی ایران نیز هست ایران پیش از انقلاب ۲ فروند اوریون تحویل گرفت و ۶ فروند هم سفارش داده بود مدل های ایرانی که اختصاصا هم برای ایران طراحی شده بود از توانایی حمل موشک های ضد کشتی هارپون و سوختگیری هوایی برخوردارند از سیستم های آنها چندان اطلاعی در دست نیست اما باید قدیمی بودن و بهینه نشدن آنها را نیز به این موارد اضافه کرد خبری از استفاده از آنها در طول جنگ نیز وجود ندارد


نویسنده:محمد حسین جهان پناه
هرگونه برداشت بدون ذکر منبع و نویسنده مجاز نیست
Old Moderator
Old Moderator
پست: 201
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 18 خرداد 1385, 3:25 pm
سپاس‌های ارسالی: 117 بار
سپاس‌های دریافتی: 349 بار
تماس:

تاریخچه P-3F در نیروی هوایی ایران

پست توسط black hawk »

 تاریخچه P-3F در نیروی هوایی ایران 

  و گرد آوری: محمد حسین جهان پناه
هرگونه برداشت بدون ذکر منبع مجاز  


 تصویر 

در اوایل دهه 1970 دولت وقت ایران در پی باز سازی کلی نیروی هوایی برآمد که برنامه خرید جنگنده های F-5,F-4,F-14 از آن جمله بود همچنین نیروی هوایی 6 فروند نمونه اختصاصی از P-3C را در 1973 سفارش داد
که بعدها تحت عنوان P-3F تحویل شد
P-3F را باید در حقیقت مدلی مرکب از فریم P-3C و ایونیک کارامدی که ترکیبی از سیستمهای P-3C ,P-3B , P-3A بهینه شده دانست از جمله تقییرات به عمل آمده در مدل F میتوان به افزوده شدن 48 گلوله sonobuoy در لانچر خارجی دانست
همچون P-3C مدل P-3F نیز از یک رادار جستجوی سطحی AN/APS-115 و سیستم دوربین KA-74A به شکل مشخص در زیر دماغه سیستم معموریتی نیز برمبنای سیستم های P-3B , P-3A طراحی گردید زمانی که سیستم های معموریتی هواپیما در دست تکمیل بود مشکل جدیدی در شرف شکل گیری بود دولت آمریکا هنوز در زمینه صادرات تجهیزات ASW (ضد زیر دریایی) تصمیم قطعی نداشت رویداد های بعدی درستی این موضوع را به اثبات رساند
از دیگر تغییرات میتوان به سوار شدن ESM بر روی شهپرهای نوک بال و آنتنهای جدید رادیویی دانست
سر انجام اوریون ها در آوریل 1974 پس از آموزش خدمه در اسکادران VP-31 مستقر در فرودگاه NAS Moffett انجام شد (تحویل تا 31 ژانویه 1975 بطول انجامید)

اوریون های ایرانی با سریال 159342-159347 نیروی دریایی آمریکا سریال بندی های زیادی را بر خود دیدند ولی سر انجام با سریال 8701-5 تا 8706-5 سریال بندی شدند که همچنان نیز بر همین سریالها هستند
ایران در این دوره سفارشات گسترده خرید سلاح را دنبال میکرد از جمله آنها خرید تعداد بسیار زیادی موشکهای ضد کشتی AGM-84 هارپون بود که در همین راستا قرار بود تمامی اوریون های ایرانی به توانایی شلیک هارپون مجهز گردند البته شایان ذکر است زیر بال اوریون هر نوع پرتابگر راکت را نیز میتوان لود کرد
تنها P-3F اوریونی که به هارپون مجهز گردید در طی سانحه ای از دست رفت نصب سیستم هارپون بر روی مابقی اوریون ها تا 1979 محقق نشد و با وقوع انقلاب به کلی فراموش شد

شاید بتوان یکی از دلایل خرید اوریون را پروژه جنجالی Ibex دانست در چارچوب برنامه Rockwell-Antonetics "Ibex سیستم بر روی دو فروند P-3F اوریون و دو فروند Boeing 707' نصب گردید سیستم جاسوسی الکترونیکی ELINT بر روی هواپیماها فعال گردید اما بعدها سیستم ها باز شد و بر روی چهار فروند C-130 Hercules در عوض بویینگ ها و اوریون ها نصب گردید

نیروی هوایی همچنین تصمیم داشت ناوگان اوریون های خود را به 12 فروند افزایش دهد که این امر هیچگاه به سرانجام نرسید در 1978 ایران سه فروند دیگر سفارش داد که که این سه فروند هیچگاه ساخته نشد اما فریم ها برای سریالهای 160610 - 160612 هواپیماهای P-3C نیروی دریایی آمریکا استفاده گردید
با وقوع انقلاب و قطع روابط ایران و آمریکا پشتیبانی لاکهید مارتین نیز قطع شد که موجب شد در ابتدا وضعیت عملیاتی P-3F ها با کمی مشکل مواجه شود بشکلی که در 1984 تنها دو فروند عملیاتی بود اما با بهتر شدن پشتیبانی ها وضعیت بهتر گردید گفته ها حاکییست همچنان سه فروند اوریون در خدمت است اوریون ها از پایگاه بندر عباس به پیایگاه شیراز منتقل گردیدند

در جریان جنگ اوریون به عملیاتهای گشتی خود بر فراز خلیج فارس ادامه داد و پس از جنگ به عنوان سایه ناوهای آمریکایی درامد بشکلی که ناوهای آمریکایی به کرات اوریون های ایرانی را بر فراز یا نزدیکی خود مشاهده نموده اند همچنین ایران برنامه ای برای جایگزینی اوریون با مدلی از آنتونف 140 دارد که هنوز در مرحله طراحیست ولی این میتواند پایان کار اوریون در نیروی هوایی ایران باشد

در پایان از فریبرز عزیز که قسمت عمده ای از این مطلب رو ایشون در اختیارم قرار دادند تا ترجمه نمایم تشکر میکنم امیدوارم تمامی دوستان خوششون اومده باشه

منبع:
[External Link Removed for Guests]
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 2440
تاریخ عضویت: چهارشنبه 15 فروردین 1386, 6:23 pm
سپاس‌های ارسالی: 11143 بار
سپاس‌های دریافتی: 14946 بار

پست توسط Shahryar »

مشخصات P-3F ORION

ساخت: شركت هواپيماسازي لاكهيد
نوع: هواپيماي دورپرواز ضد زيرذريائي، گشتي و اكتشاف

سال ورود به خدمت: 1974 (در ايران)
نيروي كشش: چهار موتور توربو پراپ آليسون T56-A-14 هر يك به قدرت 4910 اسب كشش

مشخصات پروازي
حداكثر سرعت: 418 نات
سقف پرواز: 35000 پا

وزن (بطور تقريب)
وزن خالي: 62205 پوند
حداكثر وزن هنگام برخاستن: 135000 پوند

تعداد سرنشين: عده خدمه پروازي هواپيما در پروازهاي عادي 6 تا 11 نفر

ابعاد
طول: 116 پا و 10 اينچ
فاصله دو نوك بال: 99 پا و 8 اينچ
بلندي: 33 پا و 8.5اينچ

تجهيزات جنگي
هواپيما قادر به حمل مقادير يا تعداد كافي از اژدرها، مينها، راكتها، بمبهاي عمقي، در مقر داخلي سلاحها و ده مقر سوار شده در بالهاي خود ميباشد.

منبع: سرهنگ مرتضي طلوعي- دايركتوري نيروي هوائي IIAF
يا علي گفتيم و عشق آغاز شد..
Old Moderator
Old Moderator
نمایه کاربر
پست: 125
تاریخ عضویت: شنبه 17 آذر 1386, 2:56 pm
محل اقامت: Tehran
سپاس‌های ارسالی: 6153 بار
سپاس‌های دریافتی: 953 بار

پست توسط Persian Cat »

نمونه پیش اخطار و کنترل هواپیمای P-3 هم هواپیمای خوبی هست و تنها نمونه ای که استفاده غیرنظامی داره که فراموش کردین

P-3 AEW&C Sentinel

تصویر

هشت فروند از این هواپیما بر پایه نمونه P-3 B و مجهز به رادار APS-125 ساخته شد که همگی در حال خدمت هستند. این هواپیماها به درخواست گمرک ایالات متحده( USCS ) بین سالهای 1988 تا 1993 ساخته و تحویل شدند و تنها استفاده کننده این هواپیماها (USCS) هست . از این هواپیماها برای کنترل مرزها و مبارزه با قاچاق و مواد بیشتر در مرز و خلیج مکزیک و دریای کارائیب استفاده میشه . این هواپیماها علاوه بر تجهیزات استاندارد از سنسورهای اپیتکی و لوازم دید در شب استفاده میکنند و اخیرا هم به رادار هیوز APG-63U که از خانواده رادار مورد استفاده در هواپیما F-15 است مجهز شدند .

تصویر
Old Moderator
Old Moderator
نمایه کاربر
پست: 125
تاریخ عضویت: شنبه 17 آذر 1386, 2:56 pm
محل اقامت: Tehran
سپاس‌های ارسالی: 6153 بار
سپاس‌های دریافتی: 953 بار

پست توسط Persian Cat »

برای کاملتر شده نامه روز یکشنبه :

WP-3D Orion

[External Link Removed for Guests]

دو فروند هواپیمای P-3 سازمان NOAA یا مدیریت (سازمان) ملی جو و اقیانوس ایالت متحده (National Oceanic and Atmospheric Administration) در کنار 6 فروند هواپیمای P-3 AEW&C گمرک ایالات متحده کاربرد غیر نظامی دارند و در تحقیقات جوی و اقیانوسی استفاده میشوند .

WP-3D N42RF - Kermit

[External Link Removed for Guests]

WP-3D N43RF - Miss Piggy

[External Link Removed for Guests]

این دو هواپیما بیش از 30 سال است در خدمت هستند . این هواپیما به رادار هواشناسی و یک رادار باندC در دماغه و یک رادار باند X در دم هواپیما به همراه سنسورهای مختلف و دستگاه های هواسنجی مجهزند و به دلیل اینکه باید در شرایط نامناسب هوایی پرواز کنند بدنه آنها مقاوم سازی شده . اطلاعات بیشتر در فایل PDF زیر خواهید دید :

[External Link Removed for Guests]
Fast Poster
Fast Poster
نمایه کاربر
پست: 237
تاریخ عضویت: شنبه 4 شهریور 1385, 10:39 am
سپاس‌های ارسالی: 13 بار
سپاس‌های دریافتی: 83 بار

هواپیمای ضد زیردریایی P-3 Orion

پست توسط padeshah »

زیردریایی های اتمی و حتی دیزلی از توانایی های مرگباری برخوردارند و در صورت میل به قدرت نمایی، مهار آتش آنها بسیار مشکل است. این جنگ افزارها در طول جنگ جهانی دوم، به دلیل پنهان بودن از دید دشمن، نیروی دریایی انگلیس رابه زانو در آورده بودند. در ژاپن و شمال افریقا نیروهای آلمان نازی با در اختیار داشتن این سلاح ها سلطه خویش را بر دریاها اعمال می کردند.

[External Link Removed for Guests]

شوروی با در اختیار داشتن زیر دریایی های اتمی قادر بود در صورت بروز جنگ، ارتباط اروپای غربی را با آمریکا قطع کند. در جنگ فالکلند پس از انهدام رزم ناو بل گرانوی آرژانتين توسط اژدر یک زیر دریایی انگلیسی، کشتی های جنگی آرژانتين دیگر تا پایان جنگ نقش مهمی را ایفا نکردند. به منظور مقابله با این جنگ افزارها در صحنه جنگهای گذشته و آینده تدابیری اندیشده شده است. پی-3 اوریون از جمله سلاحهایی است که می تواند تا حدود زیادی در مقابل زیردریایی ها، هر قدر هم که پیشرفته باشند عرض اندام کند. هواپیما چند منظوره پی-3 بیش از 30 سال است که به طور پیوسته توليد می شود و تا کنون بیش از 700 فروند آن به خدمت ارتشها، آتش نشانی ها، نیروهای حافظ صلح سازمان ملل و هواشناسی های کشورهای مختلف در آمده اند. از این لحاظ اوریون خود را تا مدت زیادی بی رقیب می دانست. طراحی اولیه بدنه و نحوه اتصال موتورها به هواپیما تا امروز تقریباً بدون هیچ تغییر عمده ای حفظ شده است. همین عدم نیاز به تغییرات گواهی بر بی نقص بودن طراحی اوریون است. اما تجهیزات الکترونیکی این هواپیما همواره در حال تغییر و تکامل بوده اند. از این رو سازنده پی-3 در به کار گیری آنها به درخواست و سلیقه مشتری عمل می کند. انواع پیشرفته تجهیزات، این هواپیما را به سلاحی خطرناک در مقابل زیردریایی ها تبدیل می کند. اوریون با چهار موتور توربو پراپ از نوع T56-A-10 کمی شبیه هرکولس محصول دیگر لاکهید است. با توجه به سابقه طولانی لاکهید در به کار گیری این نوع موتورها می توان به این نکته پی برد که این شرکت به خوبی با مشکلات این موتورها که سایرین را متواری کرده، کنار آمده است. پس از روی کار آمدن موتورهای توربوجت شرکهای هوایی سریعا به استفاده گسترده از آنها روی آوردند ولی لاکهید و نیروی دریایی ایالات متحده به علت ويژگيهای منحصر به فرد این موتورها همچنان در طیف گسترده ایی آنها را به کار می برند. خوشبختانه شرکت توربین الکترا بزودی توانست معایب عمده این موتورها را رفع کند و تا به امروز تامین کننده موتورهای پی-3 باقی مانده است. طراحی اوریون به حدود 40 سال پیش و سال 1957 باز می گردد. نخستین پرواز این هواپیما در 19 آگوست سال 1958 انجام شد پس از چند پرواز آزمایشی، تغییراتی صورت گرفت که عمده ترین آنها کوتاه شدن بدنه به میزان 2/13 متر بود. سپس این هواپیما به تجهیزات متداول آن روزها مجهز شد و به عنوان گشت دریایی، خدمت خود را رسما در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد. در آن زمان تغییرات دیگری برای فروندهای بعدی در نظر گرفته شد. در سال 1962 چند تغییر دیگر به منظور کارآمدتر کردن این سلاح اعمال شده و پی-3 اوریون که پس از گذشت سالها هنوز هم در خدمت ناسا است، متولد شد. نخستین سفارش قطعی برای خرید 7 فروند از این هواپیما مربوط به سال 1960 می باشد. نیروی دریایی آمریکا متقاضی خرید 7 فروند وای پی-3وی-1 با موتور آلیسون-توربین الکترا شد که می توانست انواع بمب های عمق روی معمولی و هسته ای، اژدرهای ضد زیر دریایی و مین و راکت را حمل کند.

[External Link Removed for Guests]

ظرفیت سوخت این 7 فروند اولیه از 20631 لیتر در اولین سفارش تا 34826 لیتر در آخرین متفاوت بود، اما همگی 4 مخزن در بالها، هر بال 2 مخزن جداگانه، و یک مخزن بزرگ در امتداد بدنه داشتند که این الگو تاکنون حفظ شده است. استفاده همزمان از دو رادار جداگانه در جلو و عقب هواپیما و ترکیب هر دو رادار برای ارایه تصویری 360 درجه ایی، پی-3 را به مجهزترین سلاح ضد زیر دریایی آن روز تبدیل کرد، اگرچه این طرح به زودی لو رفت و شرکتهای دیگر نیز به استفاده از آن روی آوردند. نخستین پرواز این سفارش هفتگانه در 15 آوریل 1961 انجام شد و تا آوریل سال بعد در مجموع 2521 ساعت در 585 سورتی پرواز با این هواپیماها به صورت آزمایشی و آموزشی انجام شد. بلافاصله پس از ورود این هواپیما به خدمت از آنها در جنگ علیه کوبا استفاده شد. در جنگ ویتنام نیز آمریکاییها از این هواپیما به میزان زیادی استفاده کردند. ماموریت اصلی این هواپیما در آن زمان پوشش راداری شبانه بر فراز خلیج تونکین بود گشتهای متداول روزانه و حمایت از کشتیهای لجستیکی در برابر هجوم احتمالی زیردریاییهای شوروی نیز از ماموریتهای بود که این هواپیما بر عهده داشت. نکته جالب توجه این است که این هواپیماها از پایگاهای داخل خاک فیلیپین به پرواز در می آمدند. از آن هنگام پی-3 به طور منظم در عملیات مشابه برون مرزی مورد استفاده نیروی دریایی آمریکا قرار گرفته و می گیرد و همواره به عنوان کشت ضد زیر دریایی، مین گذار دریایی، راهنمای زیر دریایی های خودی و هدف قرار دهنده اهداف دور به کار گرفته شده است.


[External Link Removed for Guests]

این هواپیماها گاهی برای ایجاد تغییرات آب و هوا و باران زا کردن ابرهای منطقه ای به کار گرفته می شوند. برای این کار پودر یدید نقره را در مقیاسهای زیاد توسط تجهیزات خاصی که در این هواپیما تعبیه شده است در میان ابرها می پاشند. قابلیت شرکت در عملیات جستجو و نجات، عکس برداری و نقشه برداری هوایی و حتی توانایی انجام ماموریتهای ترابری، اوریون را به هواپیمایی چند منظوره بدل نموده است. هم اکنون این هواپیماها در بیش از 30 پایگاه برون مرزی و درون مرزی آمریکا نشست و برخاست می کنند و حتی بارها توسط نیروهای چند ملیتی در مانورهای مشترک به کار گرفته شده اند. آمریکا تنها استفاده کننده از این هواپیماها نیست. اکثر کشورهایی که مرزهای آبی دارند از پی-3 به خوبی استقبال کردند و به میزان رفع نیاز دفاعی از این هواپیما خریده اند. نیوزلند اولین مشتری اوریون با سفارش 5 فروند پی-3 بی مجهز به مولد امواج صوتی کوتاه بود. کانادا 18 فروند و ژاپن که سرانجام در سال 1978 تصمیم به جایگزین کردن این هواپیما به جای نپتون گرفت مشتریان بعدی بودند

[External Link Removed for Guests]

ژاپن خط تولید این هواپیما را خریداری کرده و تا کنون بیش از 100 فروند از آن را تولید کرده است. پرتقال اسپانیا و تایلند خریداران دست دوم این هواپیما هستند. هلند، نروژ، ایران و پاکستان نیز هر کدام چند فروند پی-3 در اختیار دارند. انواع مختلف پی-3 اگر چه با قرار گرفتن حروف بزرگ و کوچک و شماره های متفاوت دسته بندی می شوند ولی عمدتاً تفاوت چشمگیری میان مدلهای مختلف مجود ندارد و می توان با تغییرات پیش بینی شده از سوی کارخانه سازنده هر نوع تغییر کاربردی را در انواع آن ایجاد کرد. پی-3 با حوصله ای که در خور هواپیمای توربو پراپ است، وجب به وجب منطقه را بازرسی و شناسایی و به محظ اطلاع از موقعیت زیردریایی مهاجم اقدام به شکار آن می کند. در طول عملکرد سی وچند ساله این سلاح موارد منفی از لحاظ فنی در مورد آن به چشم نمی خورد و همواره در انجام ماموریتهای محوله موفق بوده است. همین امر سبب شده است تا پرسنل زیر دریایی ها از هواپیمای پی-3 اوریون به عنوان کابوسی هولناک یاد کنند.

منبع: صنایع پرواز
Moderator
Moderator
پست: 2646
تاریخ عضویت: چهارشنبه 9 خرداد 1386, 7:41 pm
سپاس‌های ارسالی: 22547 بار
سپاس‌های دریافتی: 14742 بار

پست توسط Shahbaz »

 [External Link Removed for Guests] 
  حال جایگذاری سانوبویی  


براي جستجو در زير اب از وسيله ای به نام سانوبويي(سانوبویه) استفاده ميشه

که توسط هواپيما پرتاب ميشه و و نتايج جستجو را به هواپيما انتقال ميده



 [External Link Removed for Guests] 
  یک تصویر از p-3 درحال پرواز در جنوب دبی احتمالا متعلق به نیروی هوایی  
ارسال پست

بازگشت به “هواپيماهاي نظامي”