آشنایی با جنگنده های تهاجمی سوخو-17/-20/-22

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

ارسال پست
Major II
Major II
نمایه کاربر
پست: 1796
تاریخ عضویت: شنبه 25 شهریور 1385, 4:18 pm
سپاس‌های ارسالی: 35 بار
سپاس‌های دریافتی: 215 بار
تماس:

آشنایی با جنگنده های تهاجمی سوخو-17/-20/-22

پست توسط Karim1504 »

سوخو ۱۷ هواپیمای ضربتی تک کابینه دارای بالهای متحرک است این هواپیما در واقع ارتقایی از سوخو ۷ قدیمی است که دارای توانایی حمل جنگ افزارهای بیشتری می باشد.

هواپیماهای سوخو ۲۰ و سوخو ۲۲ در واقع نمونه های صادراتی همین هوایما هستند این هواپیما در دوره زمانی بلند ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ تولید می شد و به کشورهای زیادی صادر شده است

این هواپیما به عنوان یک جنگنده بمب افکن طراحی شده است ولی اکثرا به عنوان بمب افکن به کار می رود


نیروی هوایی این کشورها دارای این هوایما هستند:

Azerbaijan
Belarus
Bulgaria
CIS
Czech Republic
Germany
Hungary
Poland
Slovakia
Afghanistan
Algeria
Iran
Iraq
Libya
North Yemen
Peru
South Yemen
Syria
Vietnam

مشخصات برای سوخو ۱۷ فیتر سی
Length 61 ft, 6 in
Span 45 ft
Designation Su-17 fitter C Su-22 Fitter F
Ceiling 18000 meters
Cruise range 590 nm

Internal Fuel 3700 kg
Payload 3500 kg
Sensors High Fix (Srd-5m) radar, RWR in both models.
Fitter D also has LRMTS, possible terrain-following radar. Balistic bombsight

Armament AS-10, AA-8, UV-32-57, FAB-500, TN-1000 nuclear bomb Cannon: NR-30 30mm


[External Link Removed for Guests]



منبع : چترباز شماره 1
نه از خودت تعریف کن و نه بدگویی. اگر از خودت تعریف کنی قبول نمی‌کنند و اگر بدگویی کنی بیش از آنچه اظهار داشتی تو را بد خواهند پنداشت...
[External Link Removed for Guests]
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

Sukhoi Su-17

پست توسط Reza6662 »

[FONT=Verdana]    

سوخوي اس‏يو-17 كه در سازمان ناتو با نام Fitter شناخته مي‏شود، يك هواپيماي جنگندهء ضربتي ساخت اتحاد شوروي است كه بر اساس جنگنده بمب افكن سوخوي7 يا Su-7 طراحي و ساخته شده است.
جنگندهء جديد، به طرز حيرت‏آوري موفق از كار درآمد و در يك دورهء طولاني، در خدمت اتحاد جماهير شوروي بود. اين جنگنده، به صورت بسيار گسترده‏اي به كشورهاي بلوك شرق سابق و خاور دور، صادر گشت.

 Su-7 BM 
 تصویر 

تاريخچه
در طراحي Su-17 سعي بر اين شده بود كه قابليت‏هاي جنگنده بمب افكن Su-7 بهبود يابد. اگرچه Su-7 داراي خصوصيات مثبتي بود كه از جملهء آنها مي‏توان به بدنهء بسيار مستحكم و قابليت هدايت عالي در سرعتهاي كم اشاره كرد. ولي بالهاي متمايل به عقب (Swept Wing) عاملي فلج كننده به شمار مي‏رفتند و باعث افزايش شديد مسافت مورد نياز جهت برخاست مي‎شدند، ضمن اينكه هنگام فرود نيز، يك باند فرود طولاني مورد نياز داشتند.

مطالعاتي كه توسط مركز آئروديناميك اتحاد شوروي موسوم به موسسهء تساگي (TsAGI) انجام شد، برتري پيكربندي بالهاي متمايل به عقب را مورد اثبات قرار دادند. بالهايي كه توانايي تحرك هندسي داشته باشند، مي‏توانند قابليت‏هاي پرواز در سرعتهاي پائين و حفظ سرعت كروز (گشت‏زني) را حفظ نمايند، ضمن اينكه در حالتي كه متمايل به عقب قرار دارند، توانايي دست‏يابي به سرعتهاي بالا را مي‏بخشند.

چندين مدل بال متغير طراحي گشت، كه هم بر روي سوخوي7 و هم بر روي توپولوف22 يا Tupolev Tu-22 نصب و آزمايش شد. اين بالها، تنها در قسمت بيروني قابليت تحرك داشتند و قسمت ثابت آنها به بدنه متصل بود. جدا از اينكه اين نوع طراحي، داراي نصب آساني بر روي بدنه‏هاي طراحي شدهء موجود بود، اين امكان را نيز ميسر مي‏ساخت تا سيستم ارابهء فرود نيز در زير قسمت ثابت بال تعبيه شود و بدين شكل، دهنهء عريض‏تري براي فرود فراهم مي‏گشت، ضمن اينكه قسمت ثابت بال، امكان نصب جايگاههاي اضافي مخصوص حمل مهمات را فراهم مي‏آورد و نيازي به نصب جايگاههاي دوار و پيچيده در قسمت متحرك بال پيدا نمي‏شد.

Su-7 IG
به تاريخ دوّم آگوست 1966، نخستين فروند از Su-7 تغيير يافته با بال جديد، اولين پروازش را به انجام رساند. هواپيماي جديد به نام Su-7IG به معناي «شكل هندسي قابل تغيير» يا izmenyaemoi geometrii ناميده شد. اين عبارت در زبان روسي به شكل изменяемой геометрии نوشته مي‎شود. بال متغير تعبيه شده، به صورت دستي و به اختيار خلبان، از 28 به 45 و يا از 28 به 65 درجه قابل تغيير است.
اما نتيجهء كار، بسيار رضايت‏بخش از آب درآمد. هدايت هواپيما در سرعتهاي پائين بهبود فراوان يافت، مسافت لازم براي نشست و برخاست، به نصف (نسبت به Su-7 اوليه) كاهش يافت و توان بالقوهء حمل مهمات به دو برابر افزايش يافت.

ناظران غربي، هنگامي كه براي نخستين بار به تاريخ جولاي 1967 شاهد پرواز Su-7IG در رژهء ميدان سرخ مسكو بودند، آن را يك نمونهء آزمايشي (در اين حالت، منظور آنان، نمونه‎اي بوده است كه فقط به تعداد يك فروند ساخته شده و قرار نيست برنامهء ساخت آن ادامه يابد) از سوخوي7 اعلام كردند و به آن نام Fitter-B اطلاق كردند؛ اما بسيار شگفت زده شدند از اينكه مشاهده كردند اين هواپيما، به صورت رسمي و با تعداد فراوان از سال 1972 وارد سازمان اصلي نيروي هوايي اتحاد جماهير شوروي شد.

S-32
اينك، هواپيماي جديد، در دفتر طراحي و تجربي سوخوي (OKB) با كد S-32 شناخته مي‏شد و به نام Su-17 نام گذاري شده بود. اين هواپيما در يگانهاي به خدمت گيرنده به نام روسي Strizh شناخته مي‎شد كه معادل انگليسي آن Martlet يا «پرستو» مي‏باشد.
تصویر

بيشترين مدل ساخته شده از سوخوي17، مدل Su-17 M نام دارد كه مجهز به موتوري پرقدرت و داراي آويونيك پيشرفته (نسبت به زمان خود) بوده است. اين هواپيما در قسمت پشت خود، (همانند MiG-29 SMT) مجهز به يك تانك اضافي حمل سوخت شده بود.

به امید خدا ادامه دارد.
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

بخش دوم

پست توسط Reza6662 »

 یک فروند سوخوی7 نیروی هوایی مصر 
 [External Link Removed for Guests] 

هواپیماهای مشتق شده از سوخوی17

Su-20
يك مدل ضعيف شده از سوخوي17، ويژهء صادرات به نام Su-20 يا سوخوي20 ناميده شد كه در آن سطح تجهيزات استاندارد استفاده شده در سوخوي17، به شدت كاهش يافته بود. تمامي سه مدل اوليه‏اي كه براساس سوخوي17 ساخته شدند، در ناتو با كد Fitter-C شناخته مي‏شوند.

 یک فروند سوخوی20 نیروی هوایی مصر 
 [External Link Removed for Guests] 
 هواپیماهای ساخت شوروی نیروی هوایی مصر، پس از امضای پیمان صلح کمپ دیوید
به دستور انور سادات - رئیس جمهور فقید مصر - همگی کنار گذاشته شدند و مصر
به استفاده از هواپیماهای مناسب و پیشرفتهء غربی نظیر F-16 روی آورد.
 


Su-22
دفتر طراحي و تجربي سوخوي (Sukhoi OKB)، پس از اين، اقدام به توليد گونه‏هاي مختلفي از اين هواپيما كرد. هواپيماهاي ساخته شده براي نيروي هوايي اتحاد شوروي، با همان نام سوخوي17 يا Su-17 شناخته مي‏شدند، در حالي كه گونه‏هاي جديد صادراتي اين هواپيما، با نام سوخوي22 يا Su-22 نام گذاري شده بودند.

كاربران
بين سالهاي 1966 تا 1991، حدود 3000 فروند از سوخوي17 و مشتقات آن ساخته شد. سري هواپيماهاي مبتني بر Fitter، به صورت بسيار گسترده‏اي به كشورهاي مختلف صادر شدند. از جمله به:
افغانستان، الجزائر، آنگولا، بلغارستان، چكسلاواكي، مصر، آلمان‏شرقي، اتيوپي، مجارستان، ايران، عراق، ليبي، كره‏شمالي، پرو، لهستان، سوريه، ويتنام و يمن.
اما به كارگيرندگان كشورهاي سابق مشترك المنافع شوروي عبارتند از: جمهوري آذربايجان، بلاروس، اكراين و ازبكستان.
تاكنون، چندين نوع برنامه براي ارتقاء و ادامهء حيات اين جنگنده‏ها از طرف شركتهاي مختلف، به كاربران اين هواپيما پيشنهاد شده است.

استينگر: قاتل سوخوي17
اتحاد شوروي، استفادهء بسيار گسترده‏اي از اين جنگنده در افغانستان نمود. در جريان اشغال افغانستان توسط نيروهاي ارتش سرخ، بين 100 تا 150 فروند Su-17 شركت داشتند. اگرچه در اين جنگ، هيچ نبرد هوايي به وقوع نپيوست، ولي تعداد قابل توجهي از سوخوهاي17، توسط آتش زميني يا موشكهاي آمريكايي FIM-92 موسوم به استينگر به راحتي سرنگون شدند.

آشنایی با موشک استینگر

اگرچه سوخوي17 در انجام عمليات بر عليه اهداف زميني، نسبتن ضعيف بود، ولي كاستي‏هاي آن، به وسيلهء خدمهء باتجربه پوشانده شد. همچنين طيف گسترده‏اي از تسليحات را مي‏توان توسط اين جنگنده به كار گرفت كه از جملهء اين تسليحات، بمب‏هاي بسيار مخرب آتش‏زاي موسوم به FAE يا Fuel Air Explosive را مي‏توان نام برد.

سابقهء شركت در جنگ
* جنگندهء Fitter در نبرد واقعي، توسط ليبي و عراق به كار گرفته شد. به تاريخ 19 آگوست 1981، دو جنگندهء سوخوي20 ليبيايي به جهت رهگيري و ساقط كردن دو جنگندهء آمريكايي اف14، از پايگاه خود به هوا برخاستند. اما در يك نبرد هوايي بر فراز خليج سيدرا، توسط همان دو فروند F-14A نيروي دريايي ايالات متحده، هدف موشكهاي سايدوايندر قرار گرفتند و سرنگون شدند.

* تعداد زيادي از Fitter ها نيز در جريان جنگ ايران و عراق توسط تامكتها و موشكهاي هاوك ايراني سرنگون شدند. تنها در جریان عملیات ایرانی ها در شرق بصره به تاریخ زمستان 1986، حدود 80 فروند هواپیمای عراقی هدف موشکهای هاوک و استینگر قرار گرفتند که عمدهء آنها سوخوی20، 22 و میگ23 بودند.

* شش فروند سوخوي22 عرقی نيز در جریان نبردهاي هوايي جنگ 1991 خليج‏فارس، توسط F-15 هاي نيروي هوايي ايالات متحده، سرنگون گشتند.

يك هواپيماي زمخت و عقب مانده
از منظر استانداردهاي غربي، جنگندهء Fitter، يك جنگندهء زمخت و عقب‏مانده به شمار مي‏رود. از جملهء اين كاستي‏ها، حداقل بودن مدت زمان پروازي اين جنگنده به دليل مصرف بالاي سوخت موتور و كم بودن ظرفيت مخازن سوخت داخلي آن است. اگرچه برخي مشكلات كوچك در مدل‏هاي Su-7B در اين مدل برطرف شده يا بهبود يافته است ولي مانورپذيري اين جنگنده، در حد ضعيف ارزيابي مي‎شود.
اين هواپيما بزرگ است، پر سر و صداست و دود بسيار زيادي توليد مي‏كند.

[External Link Removed for Guests]

اندك مزيت اين هواپيما، بدنهء قدرتمند و آسان بودن پرواز با آن است، زيرا از ديد خلباناني كه با MiG-27 نيز پرواز كرده‏اند، اين جنگنده نسبت به آن، (از نظر هدایت پذیری) در موقعيت بالاتري قرار مي‏گيرد. سوخوي17 اگرچه به هيچ وجه با جنگنده‏هاي غربي نظير F-14 و F-15 قابل قياس نيست، اما اين را نيز بايد در نظر داشت كه Fitter براي عمليات عليه اهداف زميني طراحي شده است نه براي نبردهاي هوايي.

پس از فروپاشي اتجاد جماهير شوروي، تمامي Fitter ها بازنشست شدند و توليد آنها نيز متوقف گشت اما امروزه حدود 550 فروند از اين جنگنده، هنوز در خدمت ساير كشورها قرار دارد.

به امید خدا ادامه دارد.
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

بخش سوم

پست توسط Reza6662 »

گونه‏ها

Su-7 IG يا Fitter-B
اولين هواپيمايي كه بر اساس مدل Su-7 BMK تبديل شد و به عنوان پايه‏اي براي پروازهاي مفهومي (آزمايشي) به كار رفت.

Fitter-C
نام اطلاقي سازمان ناتو به مدل‏هاي Su-17 و Su-17M و Su-17R

Su-17
Su-17، مدل اوليهء Fitter است كه تخمين زده مي‎شود تعداد 24 فروند از آن به سال 1969 ساخته شده است. اين هواپيما، داراي بدنه‏اي كشيده بود كه بر اساس مدل دو نفره و آموزشي Su-7 U توليد شده بود. در بالاي بدنهء اين هواپيما، برآمدگي قابل توجهي ديده مي‏‎شد كه در واقع مخزن سوخت اضافي بود. (زيرا سوخوي7 داراي برد پروازي بسيار كمي بود) اين مخزن اضافه شده، به مقدار 4550 ليتر يا معادل 1200 گالن آمريكايي حجم داشت. در اين مدل، از همان موتور مورد استفاده در سوخوي7 يعني Lyulka AL-7F-1 استفاده شده بود كه كششي معادل 66.64 كيلونيوتن يا 15432 پوند در حالت خشك (بدون پس‏سوز) و 99.12 كيلونيوتن يا 22282 پوند در حالت استفاده از پس‏سوز، ايجاد مي‏كرد.

Su-17 M
اين همان مدلي از سوخوي17 است كه به تعداد بالا در خط توليد قرار گرفت و به سال 1971، رسمن وارد خدمت در نيروي هوايي اتحاد شوروي شد. در اين هواپيما، براي اولين بار از موتور Lyulka AL-21F-3 استفاده شد. اين هواپيما، به دو لولهء پيتوت (زائدهء آنتن)، رادار شناسايي كنندهء اهداف زميني به نام SRD-5M (بر جاي مانده از همان سوخوي قديمي Su-7BMK)، درجهء مخصوص نمايش زاويهء حمله در كابين و يك چتر ترمز مجهز شده بود.
محل هواگيري متغير موتور، باعث مي‏‎شد كه اين هواپيما با همان يك موتور، به راحتي به سرعت 2.1 ماخ دست پيدا كند. مدل صادراتي اين هواپيما سوخوي20 يا Su-20 نام داشت.
 [External Link Removed for Guests] 

Su-17 R
معدودي از Su-17M ها، چنان تغيير يافتند تا قادر باشند غلاف‏هاي شناسايي (reconnaissance) را حمل كنند. نوع صادراتي اين مدل، Su-20R نام دارد.

Su-17 M-2D موسوم به Fitter-D
اين مدل از سوخوي17، به سال 1974 معرفي شد و داراي دماغه‏اي كشيده‏تر به اندازهء 38 سانتي‏متر (15 اينچ) بود. رادار مسافت‏‏سنج وآنتن آن نيز حذف شده بود تا ديد خلبان بهبود يابد. به دليل استفاده از مخروط ضربه‏گير جديد ورودي هواي موتور، حداكثر سرعت در اين هواپيما به عدد 1.7 ماخ كاهش يافته بود. در اين مدل، همچنين يك مسافت‏ياب ليزري اهداف به نام Fon-1400 نصب شده بود كه در اصطلاح LRMTS يا Laser Range Finder/Marked-Target Seeker ناميده مي‏شد. قسمت زير دماغه، به نحوي آئروديناميكي تغيير شكل يافته بود تا در آن محل، يك رادار ناوبري از نوع داپلر به نام DISS-7 نصب گردد، نوع صادراتي اين مدل، Su-17M-2K يا Fitter-F نام داشت كه يك تيغه در محل پشت بدنهء هواپيما افزوده شده بود، رادار LRMTS حذف گرديده و موتور جديد ساخت Tumanskii/Khatchaturov به نام R-29RB-300 در آن نصب شده بود. (اين نوع موتور، با موتور مورد استفاده در برخي از مدل‏هاي ميگ23، مشترك است) موتور جديد، با استفاده از پس‏سوز، كششي معادل 112.76 كيلونيوتن يا 25348 پوند نيرو ايجاد مي‏كرد و به صورت برآمدگي قابل ملاحظه در زير برنهء هواپيما، قابل تشخيص بود.

Su-17UM-2D موسوم به Fitter-E
این مدل از سوخوی17، اولین نمونهء آموزشی این هواپیما شناخته می‏شود که بر اساس مدل Su-17M-2D ساخته شده است ولی با دو تفاوت نسبت به آن: بدنه ای کشیده تر به طوری که شیشه های کابین آن، همانند Su-17M، با فشار به سمت جلو باز می شوند.
در این مدل، میزان ذخائر تانکهای داخلی سوخت، کاهش یافته و جایگاه نصب مسلسل نیز حذف شده بود اما آویونیک و نوع و میزان مهمات قابل حمل، تغییر نیافته بود.
در نمونهء صادراتی این هواپیما، از موتور ضعیف تری به نام R-29BS-300 استفاده شده بود که این موتور، در نوع اولیهء مدل Su-17M-2K مورد استفاده قرار گرفته بود. این مدل از سوخوی17، به نام Su-17UM-2K معرفی شد.

Su-17UM-3 موسوم به Fitter-G
مدل آموزشی تجدیدنظر شده که در آن، قسمت سکانهای عمودی و افقی کشیده تر و به شکل چهارگوش طراحی شده بود و لبه های تعبیه شده در زیر بدنهء هواپیما، قابلیت تغییر جهت داشتند.
این مدل، شباهت کمتری به Fitter های قبلی داشت ولی همانند آنها، دارای ورودی هوای مخروطی شکل متغییر بود که اجازه می داد هواپیما به راحتی به سرعت 2.1 ماخ در ارتفاعات بالا دست پیدا کند.
در این مدل، برخی سیستم های آویونیکی نظامی حذف شده بودند و به جای آنها، سیستم جدیدی نصب شده بود که امکان می داد تا استاد خلبان، شرائط خاص و اضطراری حین جنگ را برای دانشجوی خلبان، حین پرواز، شبیه سازی کند.
مدلهای صادراتی این مدل به نام Su-22UM-3K شناخته می شوند که مجهز به موتورهای ضعیف تری هستند که برخی ساخت لیولکا (Lyulka) و برخی ساخت Tumanskii/Khatchaturov هستند.
 [External Link Removed for Guests] 


Su-17M-3 موسوم به Fitter-H
يك مدل جديد و يك نفره بر اساس تجديدنظر بر روي بدنهء Su-17UM-2D، اما داراي تنها يك كابين، كه دو مسلسل نصب شده در مدل UM-2D در آن حفظ شدند. رادار داپلر نصب شده در زير بدنه، در اين مدل به داخل كابين منتقل گشت و بدين جهت، سطح آئروديناميكي نصب شده در زير بدنه، جهت پوشاندن رادار، حذف شد. يك محل پرتاب ريلي شكل، براي نصب موشكهاي هوا به هواي K-13 موسوم به AA-2 Atoll يا موشك R-60 موسوم به AA-8 Aphid در جايگاهي واقع در بين دو پايلون حمل مهمات، در زير قسمت ثابت هر بال اضافه شد. حجم ذخيرهء سوخت تانكهاي داخلي نيز به رقم 4850 ليتر يا 1280 گالن آمريكايي افزايش يافت.
نمونهء صادراتي اين هواپيما، بسيار به مدل اصلي شباهت دارد به جز اينكه در آن از موتور ضعيف‏تر R-29BS-300 استفاده شده است كه اين مدل صادراتي، با نام Su-22M-3K يا Fitter-J شناخته مي‏شود.

Su-17M-4 موسوم به Fitter-K
آخرين نمونه‏اي ساخته شده سوخوي17 كه در حوالي سال 1980 بر روي خط توليد قرار گرفت و در آن به طور قابل ملاحظه‎اي، سيستم‏هاي آويونيك ارتقاء يافته بود. سيستم ناوبري RSDN (همانند سيستم ناوبري LORAN) در آن نصب شده بود.
LORAN به معني سيستم ناوبري دوربرد مخفف كلمات LOng RAnge Navigation مي‏باشد كه يك سيستم جهت‏يابي به وسيلهء ارسال امواج فركانس كوتاه به سطح زمين مي‏باشد.
از ديگر ادوات نصب شده بر روي Fitter-K، چراغ ناوبري بيكن، سيستم ناوبري اينرسيايي، يك سيستم بسيار قدرتمند مسافت‏ياب ليزري، جهت‏ياب راديويي و گيرندهء اخطار راداري به نام SPO-15LE موسوم به Sirena مي‏باشد.
ورودي‏هاي اضافه بر سازمان جهت هوادهي به محفظه احتراق موتور (شامل ورودي هوا در انتهاي تيغهء نصب شده روي بدنه) براي خنك شدن موتور به وسيلهء جريان يافتن هواي خنك نيز تعبيه شده بودند.
 [External Link Removed for Guests] 

تعداد قابل توجهي از جنگنده‏هاي Fitter-K به موشكهاي هدايت تلويزيوني و غلاف‏هاي BA-58 Vjuga جهت شليك و هدايت موشكيهاي ضدرادار مجهز شدند. همچنين توانايي حمل Chaff/Flare اضافي نيز جهت دفاع در برابر موشكهاي ضدهوايي در اين مدل از سوخوي17 پيش‏بيني شد.
گونهء صادراتي اين مدل، Su-22M-4 نام دارد.

Su-22M-5
مدلي كه به وسيلهء تجهيزات و ادوات روسي – فرانسوي جديد تجهيز شد. در كابين اين مدل سيستم HOTAS (نصب كنترل ميزان قدرت موتور بر روي استيك كنترل اصلي هواپيما) نصب شد و سيستم‏هاي آويونيك بهبود يافتند. همچنين سيستم مسافت‏ياب ليزري قديمي نيز به لطف نصب رادار بسيار قدرتمند ساخت فازاترون – تامسون سي اس اف به نام Phantom، حذف شد.
 [External Link Removed for Guests] 


مشخصات كلي سوخوي17 بر اساس مدل Su-17M-4

ويژگي‏هاي عمومي

تعداد خدمه: يك نفر
طول هواپيما: 19.03 متر = 62 فوت و 5 اينچ

فاصلهء دو سر بالها در حالت باز بودن: 13.80 متر = 45 فوت و 3 اينچ
فاصلهء دو سر بالها در حالت بسته بودن: 10 متر = 32 فوت و 10 اينچ

ارتفاع: 5.13 متر = 16 فوت و 10 اينچ

مساحت بالها در حال باز: 40 متر مربع = 431 فوت مربع
مساحت بالها در حال بسته: 37 متر مربع = 389 فوت مربع

وزن خالي: 10767 كيلوگرم = 23737 پوند
وزن بارگذاري شده: 16400 كيلوگرم = 36155 پوند
حداكثر وزن مجاز براي برخاستن: 19500 كيلوگرم = 42990 پوند

پيشرانه
يك موتور توربوجت ساخت ليولكا: F-3 Lyulka AL-21
كشش خشك: 76.5 كيلونيوتن = 17200 پاندفيت
كشش با استفاده از سيستم AB (پس‏سوز = afterburner): 111.3 كيلونيوتن = 24950 پاندفيت

قابليتهاي پروازي
حداكثر سرعت در سطح دريا: 1400 كيلومتر بر ساعت = 870 مايل بر ساعت
حداكثر سرعت در ارتفاعات بالا: 1837 كيلومتر بر ساعت = 1148 مايل بر ساعت

برد پروازي
برد رزمي: 1150 كيلومتر = 715 مايل به صورت پرواز در ارتفاع بالا – پائين – بالا جهت عمليات ضربتي با 2000 كيلوگرم (4410 پوند) مهمات بارگذاري شده
برد عبوري: 2300 كيلومتر = 1430 مايل

سقف پرواز خدمتي: 15200 متر = 49870 فوت
درجهء اوج‏گيري: 230 متر در ثانيه = 45276 فوت در دقيقه

وزن بارگذاري بالها: 443 كيلوگرم بر مترمربع = 90.77 پوند بر فوت مربع

نسبت كشش به وزن: 0.68


تسليحات

* دو مسلسل پرقدرت 30 م م به نام NR-30 به تعداد 80 تير فشنگ در هر مسلسل (مسلسل استاندارد اغلب جنگنده‏هاي قديمي روسي نظير ميگ19، 21 و سوخوي7)

* دو جايگاه ريلي شكل جهت حمل و شليك موشكهاي هوا به هواي R-60 موسوم به AA-8 Aphid

* 9 جايگاه نصب مهمات (سه جايگاه در زير قسمت ثابت هر بال و 4 جايگاه در كناره‏هاي بدنهء اصلي هواپيما)

* حمل مهمات تا 4250 كيلوگرم = 9370 پوند

* قابليت حمل انواع بمب‏هاي سقوط آزاد، غلاف‏هاي راكت‏انداز، بمب‏هاي خوشه‏اي، غلاف مسلسل پرقدرت SPPU-22-01 با قابليت عبور فشنگ از خودروهاي زرهي، غلاف‏هاي ضدعمل الكترونيك (ECM)، بمب‎هاي ناپالم و تسليحات هسته‏اي.

* قابليت نصب بمب‏هاي هدايت ليزري و موشكهاي هدايت شوندهء الكترواپتيكالي در مدل‏هاي:
Kh-23 موسوم به AS-7 Kerry
Kh-25 موسوم به AS-10 Karen
Kh-29 موسوم به AS-14 Kedge
Kh-58 موسوم به AS-11 Killer
Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 3101
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 22 بهمن 1385, 4:25 pm
سپاس‌های ارسالی: 19718 بار
سپاس‌های دریافتی: 21366 بار

معرفی جنگندهای سوخوی 17/20/22

پست توسط SAMAN »

  معرفی جنگنده سوخوی 17/20/22 

سوخوی 20 (22) هواپیمایی است که بارها و بارها حریم آسمان کشورمان را نقض کرد اما در اکثر مواقع جواب جسارت خود را از طرف تیز پروازان ایران گرفت

هواپیمای سوخوی 17 نمونه توسعه داده شده سوخوی 7 بود که بالهای متغیر داشت! سن و سال این هواپیما به سال 1955 برمیگردد.افزایش برد و اجرای بهتر ساختار سوخوی 7 منجر به تولید سوخوی 17 شد. سوخوی 17 ایی که بالهای متغیر داشت و این سرآغاز تولیدات بهتر سوخو بود. بااین وجود اساسا منابع غربی بر این باور بودند که سوخوی 7 تنها یک نمونه آزمایشی نبوده که برای بالهای متغیر آن تولید شده است( فن آوری تهندسی بالهای متغیر)! بلکه این راه تازه ایی به سوی تکنولوژی بالهای متغیر بود! کارها پیش میرفت ! شوروی موفق به ساخت هواپیمایی شده بود به نام فیتر سوخوی 17 سی! این مدل دارای موتوری نیرومند تر و سیتم ناوبری و هدف یابی بهتری بود.

سوخوی 17 هم یک نمونه صادراتی به نام SU-17M داشت که به نام SU-20 میشناختند! سوخوی 20 هواپیمایی که بسار مناسب -و راحت بود دارای آیونیک نچندان پیچیده ایی داشت! شوروی از این هواپیما ( تعدادی) را به متفقین تحویل داد. کشورهایی چون لهستان, افغانستان, ویتنام, مصر, عراق و کره شمالی به همراه کشورهای دیگری چون سوریه- الجزایر و آنگولا نیز از کاربران سوخوی 20 شوروی بودند! مدل های دیگری هم در اواسط سال 1970 وارد بازار شدند. در ابتدا سوخو های 17 M2 و سوخوی 17 D با آویونیک دقیق تر و بهتر مجهز شدند. در بین این بهبود ها نصب سیستم فاصله سنج لیزری در مخروطی وسط ورودی دهانه موتور میتوان نام برد.

نمونه های آموزشی دو سرنشینه سوخوی 17 M2 هم به وجود آمدند.

سوخو های 17 UM/UM2 و فیتر E هم دارای کاکپیت تجدید نظر شده و پیشرفته بودند. در این مدل ها سعی شده که دید خلبان در کاکپیت بهتر شود که همین کار هم انجام شد و بعد ها در تمام مدل ها ی سوخو این روش ادامه پیدا کرد. گونه های صاداراتی دیگری هم به نام های سوخوی 22 به کشور های آنگولا/ لیبی و پرو فروخته شد. همچنین مدل دو سرنشینه سوخوی 22 UM نیز به این ملل تحویل داده شد!
تولید سوخوی 17 M2 چندان طولانی نبود بلکه مدل های دیگری با عنوان سوخوی 17 M3 / فیتر H/ و سوخوی 17 UM3 با عنوان فیتر G به جای آن آمدند!

این مدل ها دارای بدنه بلند تری بودند, این مدل هادر جلوی خود دارای محل مناسبی برای نصب یک رادار خوب بودند همچنین این افزایش طول برای ایجاد مخازن سوخت بیشتر در بدنه هواپیما مناسب تر شده بود. این مدل هم خدمت های زیادی در ملل خارجی در زمانهای جنگ انجام دادو زمانی که سوخوی 22 M جنگنده تک سرنشینه و سوخوی 22 UM3 گونه آموزشی آن که به مجارستان,لیبی و پرو و یمن صادر شد.

مدل های تولید نهایی su-17 M4 و su-22M4 یا فیتر K با کارایی برتر در طی ماموریت های اکتشافی با سطح پایین بهنه شدند. این دو مدل بسیار برتر و لایقتر از گونه های قبلی بودند چون آیونیک دقیق تر داشتند و در عین حال می توانستند که سلاح های پیشرفته با دقترهگیری بالا و موشک های هوا به هوا را نیز حمل کنند.

سرانجام تولید خانواده سوخوی 17 در سال 1990 به اتمام رسید این خانواده شامل 1200 فرزند بود که 500 فروند از آن برای صادرات به مشترها فروخته شد.

سوخوی 17/ 20 و 22 ضمن خدمت در جمهموری های روسی در اروپای شرقی, خاورمیانه و آفریقا باقی میماند.


مشخصات سوخوی 22/20/17

اولین پرواز:2 آگوست 1966
ورود به خدمت: 1972
خدمه:1 نفر
طول: 18/75 متر برای گونه M و 19 متر برای مدل M4
طول باله: حالت باز 13/80 متر و در حالت بسته 10 متر
مساحت باله: 40 متر مربع در حالت باز و 37 متر مربع در حالت بسته
وزن: وزن خالی برای گونه M 10 تن و گونه M4 10/6 تن
ماکزیمم وزن تیک آف برابر 19/5 تن و ماکزیمم وزن حمل مهمات برابر 4/2 تن
ظرفیت سوخت: داخلی 4550 لیتر و سوخت خارجی 800 لیتر با چهر مخزن خارجی
ماگزیمم سرعت:
برای گونه M برابر 2/09 ماخ و برای مدل M4 1/77 ماخ در ارتفاع بالا و سرعت 1/05 ماخ و 1/1 ماخ هم به ترتیب برای مدل های یاد شده در ارتفاع پایین
نرخ اوج گیری:13/800 متر در دقیقه
سقف ارتفاع:15/2 کیلومتر
برد:1370 کیلومتر بدون سوخت خارجی و 2550 کیلومتر با سوخت اضافی
حدود تحمل فشار جی:+7
تسلیحات:
1 قبضه توپ 30 میلیمتری ان-آر 30 با 80 گلوله- توانایی حمل موشک های R-3/AA-2 اتول ویا R-60
توانایی حمل موشک های هوا به زمین
Kh-25ML/AS-10 Karen, Kh-58E/AS-11 Kilter, Kh-25MP/AS-12 Kegler, Kh-29/AS-14 Kedge
وانواع بمب ها ی ضد باند/هسته ایی/ هدایت شوند/ بمب های خوشه ایی و رها شونده

ترجمه: سامان مردانی

منبع:

[External Link Removed for Guests]
پیام حکم قتل خود شنفتن مرا خوشتر بود, از یک تملق به نزد مردمان سفله گفتن!
Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 3101
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 22 بهمن 1385, 4:25 pm
سپاس‌های ارسالی: 19718 بار
سپاس‌های دریافتی: 21366 بار

پست توسط SAMAN »

 آشنایی با انواع مدل های سوخوی 22 
 [External Link Removed for Guests]  
su-7GI یا فیتر B : گونه تغییر داده شده جنگنده سوخوی 7 که بال های متغیر داشت.
su-17 یا فیتر B: یک مدل تولید شده( آزمایشی) از همان سوخوی 7 با این تفاوت که بدنه ایی بلند تر داشت و به تعداد اندکی ساخته شد.
su-17M یا فیتر C : مدل ساخته شده برای حمله به اهداف زمینی ( ضربتی) که موتور آن نسبت به مدل های قبل بهتر شده بود, مصرف سوخت آن متناسب شده بود.و همچنین روی آویونیک آن کار شده بود. این مدل بعد ها بر روی طرح بال ها و بدنه آن کار شد.( آیرودینامیک)
su-17R یا فیترC : این مدل مبتی بر همان ورژن سوخوی 17 M بود که برای شناسایی تاکتیکی ساخته شد.
su-20 یا فیترC : گونه صادراتی از سوخوی 17 M بود که به کشور های افغانستان,الجزایر,آنگولا,مصر,عراق,لهستان, کره شمالی, سوریه و ویتنام صادر شد.
su-20R یا فیترC : این مدل مبتنی بر سوخوی 20 بود که جهت شناسایی های جاسوسی و اکتشافی ساخته شد.
su-17M2 یا فیتر D : یک مدل ضربتی ساخته شده با بینی کشیده تر و سیستم هدف یابی جدید و مجهز به فاصله سنج لیزری بود.
su-22 یا فیتر F :که گونه صادراتی از همان سوخوی 17 M2 بود که به کشورهای آنگولا , لیبی و پرو فروخته شد ! البته این مدل های صادراتی ابزارآلات الکترونیکی( آویونیک) کمتری داشتند!!!
su-22R یا فیترF : مدل اکتشافی از گونه su-22
su-17UM یا فیترE : مدل آموزشی 2 سرنشینه سوخوی 17 M بود که دید خلبانان در کابین بهتر شده بود-نوک هواپیما تقریبا آویزان شده بود- مجهز به یک قبضه توپ بود-همچنین یک سری سنسور ها هم در زیر دماغه هواپیما نصب شده بود.این سنسور ها اصلاح شده در گونه su-17 M بودند.
SU-22U/UM یا همان فیتر های E: همان گونه اصلی مدل آموزشی بودند که برای صادرات به یمن-افغانستان-پرو-ویتنام-عراق-لیبی-آنگولا و الجزایر ساخته شد.
su-17UM3 یا فیتر G : مدل آموزشی 2 سرنشینه ارتقا داده شده در بدنه-که میتوانست سوخت بیشتری را حمل کند- وبه طبع بلندتر شده بود.این مدل فاقد هرگونه سلاح قابل حمل بود. فیتر UM3 یا UM3K مخصوص صادرات به کشور های یاد شده بود.
su-17M3 یا فیتر H : از لحاظ فیزیکی مشابه به گونه UM بود.اما این مدل در بدنهاش تغییراتی داده شد تا بتوان در آن رادار تعبیه شود.ظرفیت سوخت آن هم بیشتر شد.توانایی حمل موشک های هوا به هوای R-3 و R-60 کوتاه برد را هم بدست آورد. فیتر J مخصوص صادرات این نمونه بود.
su-17M4 یا فیتر K : گونه ضربتی ارتقا داده شده برای ارتفاعات پایین با این تفاوت که مزیت داشتن سرعت بالا را داشت.سیستم آویونیک پیشرفته ایی داشت. مجهز به رایانه شده بود و سیستم های جهت یابی و رادار جدید روی آن نصب شد! فاصله سنج جدید لیزری داشت-توپ جدیدی روی آن نصب شد.همچنین این مدل مجهز به رادار گیرند هشدار هم شده بود. این مدل را روسیه, اوکراین, آذربایجان و بلروس و ترکمنستان استفاده میکردند. این ورژن هم یک گونه تولید شده نهایی داشت که به افغانستان,چکسلواکی,آلمان شرقی,لهستان و ویتنام تحویل داده شد.
su-17M3R/M4R/22M4R : مدل اکتشافی که مجهز به غلاف های هدف یابی بود ( غلاف های KKR-1 ) این غلاف در خط وسط زیر هواپیما نصب میشد-این مدل مجهز به دوربین هم بود.
su-22M5: مدلی از سوخو 22 که قرار بود بالهای غیر متغیر داشته باشد اما نشد و سرانجام از بال های متغیر 45 در جه ایی در آن استفاده شد. فقط تنها قابلیت آن این بود که توانایی حمل تسلیحات به روز شده را داشت. همچنین استفاده از موتور آن برای سوخوی 27 .
سوخوی 22 در سالهای 1994 و1997 2 بار ارتقا داده شدو در طی 2 بار تغییرات زیادی روی آن انجام گرفت که بیشتر شامل ارتقای سیستم الکترونیک هوایی و تسلیحات آن بود. به طوری که در سری دوم این هواپیما قابلیت حمل موشک های ضد کشتی KH-31 را هم داشت.
پیام حکم قتل خود شنفتن مرا خوشتر بود, از یک تملق به نزد مردمان سفله گفتن!
Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 3101
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 22 بهمن 1385, 4:25 pm
سپاس‌های ارسالی: 19718 بار
سپاس‌های دریافتی: 21366 بار

Re: معرفی جنگندهای سوخوی 17/20/22

پست توسط SAMAN »

su-17M4 یا فیتر K : گونهضربتی ارتقا داده شده برای ارتفاعات پایین با این تفاوت که مزیت داشتنسرعت بالا را داشت.سیستم آویونیک پیشرفته ایی داشت. مجهز به رایانه شدهبود و سیستم های جهت یابی و رادار جدید روی آن نصب شد! فاصله سنج جدیدلیزری داشت-توپ جدیدی روی آن نصب شد.همچنین این مدل مجهز به رادار گیرندهشدار هم شده بود. این مدل را روسیه, اوکراین, آذربایجان و بلروس وترکمنستان استفاده میکردند. این ورژن هم یک گونه تولید شده نهایی داشت کهبه افغانستان,چکسلواکی,آلمان شرقی,لهستان و ویتنام تحویل داده شد.



 [External Link Removed for Guests] 
پیام حکم قتل خود شنفتن مرا خوشتر بود, از یک تملق به نزد مردمان سفله گفتن!
ارسال پست

بازگشت به “هواپيماهاي نظامي”