گربه های ايرانی

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

Super Moderator
Super Moderator
پست: 949
تاریخ عضویت: دوشنبه 29 اسفند 1384, 2:31 pm
سپاس‌های ارسالی: 2396 بار
سپاس‌های دریافتی: 1355 بار

پست توسط Reza 313 »

80 امين تامکت ايران تحويل سازمان NASA شد.

چه جالب...اين تامکت رو قبلاً ديده بودم ولي قرار نبود تحويل ناسا بشه


نه دوستان ، اين تامكت تحويل ناسا نشده :x
همونجور كه ميدونيد در زمان تحويل تامكت هاي ايراني بعد از تحويل 79 فروند ، طبق توافق طرفين تامكت آخري به عنوان هواپيماي Testbed جهت برخي آزمايشات سوختگيري هوايي در آمريكا ماند . بعد از انقلاب هم با لغو تمام قراردادها از سوي ايران ، آمريكا از تحويل اين تامكت به نيروي هوايي ايران نيز خودداري كرد :-? .
اين جنگنده تامكت كه با كدH-80 ( شماره 160378 )شناخته ميشد و قرار بود تا با شناسه 6080-3 در نيروي هوايي ايران خدمت كند هنگام آزمايشات پروازي به NF-14A تبديل شده و بعد از انجام آزمايشات در پايگاه AMARC واقع در ايالت آريزونا ذخيره شده است . پايگاهAMARC موسوم به مركز نگهداري و نوسازي ادوات هوافضايي بعد از جنگ جهاني دوم جهت مكاني براي ذخيره كردن هواپيماهاي مازاد بر نياز B-29 و C-47 به وجود آمد و امروزه بالغ بر 4000 هواپيماي مختلف را نگهداري مي كنند . ارزش تخميني هواپيماهاي ذخيره شده در اين پايگاه بالغ بر 27 ميليارد دلار ميباشد.

تصوير اين تامكت قبل از رنگ آميزي به كاموي آمريكايي
[External Link Removed for Guests]

بعد از رنگ آميزي
[External Link Removed for Guests]

در حين پرواز
[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 1189
تاریخ عضویت: دوشنبه 1 خرداد 1385, 2:58 am
سپاس‌های ارسالی: 16928 بار
سپاس‌های دریافتی: 4258 بار

پست توسط Fariborz »

دوستان همانطور که در مقدمه گفتم اين مقاله چندتصويربا توضيحات جالبی داشت که تعدادی روبتدريج براتون ترجمه ميکنم.


[External Link Removed for Guests]


از ماه آوريل سال ۱۹۸۱ ميلادی فرانسه تعداد ۱۱۳ فروند هواپيمای Mirage F.1 EQ و Mirage F.1 BQ به عراق تحويل داد. اين هواپيماها بزرگترين و اصلی ترين حريف تامکتهای ايرانی بودند . از ماه فوريه ۱۹۸۸ نيروی هوايی عراق با استغاده از جديدترين مدل اين هواپيماها که Mirage F.1 EQ6 بود حملات برنامه ريزی شده ای بر عليه تامکتهای اسکادران ۸۱ مستقر در اصفهان آغاز کردند . ميراژها در طی اين حملات خساراتی رو متحمل شدند و در روزهای پايانی جنگ موفق به سرنگون ساختن ۲ فروند تامکت ايرانی بر فراز آبادان گشتند. ميراژ بالا در حال حمل يک محفظه حامل وسايل شناسايی بنام COR - 2 ميباشد . در سال ۱۹۹۱ ميلادی در جريان عمليات طوفان صحرا تعداد ۲۴ فروند ميراژ ازمدلهای Mirage F.1 BQ F.1 EQ و EQ4 مجهز به سيستم سوختگيری در آسمان و قابليت حمل بمبهای هدايت شونده توسط ليزر و مدل Mirage F.1 EQ5 مجهز به رادار Cyrano IV وقابليت حمل و پرتاب موشکهای ضد کشتی AM.39 Exocet و در نهايت مدل Mirage F.1 EQ6 که مدرنترين نوع تحويلی به عراق بود به ايران پرواز کردند. به همراه آنان ۳ فروند هواپيمای IL-76MD مملو از قطعات يدکی و تسليحات شامل موشکهای هوا به زمين از نوع AS.30L و هوا به هوا از نوع R.550 Magic و همچنين ATLIS II laser designators به ايران پرواز کردند. نيروی هوايی ايران در استفاده از اين نوع هواپيما اما عجله ای نداشت .در سال ۱۹۹۲ ميلادی ۶ فروند ميراژ در پايگاهای مختلف ايران شامل پايگاه يکم و هفتم و هشتم مورد آزمايش قرار گرفت . در اين سال حداقل ۵ کارشناس پاکستانی که قبلأ دوره های آموزشی بر روی ميراژ اف ـ ۱ را در ليبی گذرانده بودند به ايران آمدند و به متخصصان ايرانی کمکهای شايانی نمودند. اين افراد يکسال بعد ايران را ترک نمودند و از اين سال به بعد نيروی هوائی ايران به تنهايی به آماده نمودن ميراژها پرداخت . در سالهای پايانی دهه ۹۰ ميلادی ميراژها به پايگاه جديد التأسيس ۱۴ شکاری در مشهد منتقل و کار مبارزه با قاچاقچيان مواد مخدر را آغاز نمودند . اين هواپيماها بتدريج رنگ آميزی جديد شده و پروازهای مرتب انجام ميدهند. در تاريخ ۱۰ جولای سال ۲۰۰۱ ميلادی خبرگزاری ايرنا خبر سقوط يک فروند Mirage F.1 BQ را مخابره نمود . در اين گزارش که به فاصله ۲روز بعد از حادثه ( ۸ جولای ساعت ۱۱ بامداد) گزارش شده بود از کشته و زخمی شدن پرسنل اين هواپيما خبر داده شده بود . اين هواپيما به خلبانی ناصر حبيبی در هنگام بازگشت از مأموريت مورد اصابت يک فروند موشک SA-14 قرار گرفت و خلبان حبيبی در اين سانحه جان خود را از دست داد. کمک خلبان اين هواپيما از سانحه جان سالم بدر برد . نيروی هوای ايران در گزارشات رسمی خود از اعلام نوع هواپيما و تعداد خدمه خودداری کرد .


[External Link Removed for Guests]
آخرین ويرايش توسط 2 on Fariborz, ويرايش شده در 0.
Captain II
Captain II
نمایه کاربر
پست: 495
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 25 تیر 1385, 7:49 pm
محل اقامت: tabriz.khiabane shamse tabrizi
سپاس‌های ارسالی: 10 بار
سپاس‌های دریافتی: 96 بار
تماس:

پست توسط padshah »

آقا فريبرز منم با اجازت اين مطلب رو وبلاگم گذاشتم البته با ذكر منبع

البته وبلاگ من موضوعش اين نيست ولي به قدري مطالب شما ارزشمند بود كه نميشد چشم پوشي كرد

منتظر مقاله هاي بينظير بعدي شما هستيم :) :) :) :) :) :) :)

لينك مطلب در وبلاگ من

[External Link Removed for Guests]
کد نمایش پرچم کوچک:
تصویر

کد نمایش پرچم و عکس کوچک دکتر:
تصویر
Major I
Major I
پست: 53
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 7 اردیبهشت 1385, 12:55 am
سپاس‌های ارسالی: 628 بار
سپاس‌های دریافتی: 186 بار

پست توسط Taghdir »

فریبرز عزیز! اینکه مطالب شما کماکان ادامه خواهد داشت برای من خوشحال کننده است.
از زحمتی که میکشی ممنونم!

اگر ایران توان دستیابی به جنگنده ی F-16 رو نداره به نظر من هواپیمای میراژ هواپیمایی در اندازه ها و توانائیهایی نزدیک به اونه.
تک موتوره بودن ، نگهداری و تعمیراین جنگنده رو آسونتر می کنه و وزن نسبتا سبک قابلیت مانور خوبی به اون میده.
وقتی ایالات متحده F-5 ها رو با F-16 و فانتوم ها رو با F-15 جایگزین می کنه ، حتما فرماندهان ما هم باید به فکر جانشینان مناسبی برای هواپیماهای موفق اما فرسوده ی خودشون باشند.
حالا که جنگنده هایی نظیر یوروفایتر و رافال تقریبا برای نهاجا دست نیافتنی به نظر میرسه ، خرید جنگنده های میراژ میتونست ( با توجه به پیشنهاد ارائه شده از سوی فرانسویها ) حضور یک هواپیمای سبک و نسبتا پیشرفته و موفق رو برای نهاجا نوید بده که متاسفانه از این فرصت به هر دلیلی استفاده نشده.
البته همین ناوگان نسبتا کوچک فعلی هم میتونه کارهای بزرگی انجام بده. استفاده از موشکهای لیزری دقیق ، امکان حمله ی دقیق و حساب شده به اهداف زمینی رو فراهم می کنه ، به همین ترتیب ازنقطه نظر جنگهای دریایی، موشکهای اگزوست خطر بزرگی برای ناوگان بیگانه ی حاضر در منطقه بوجود میاره و از نظرجنگ هوایی هم که حداقل ، کارائی اون در ارتفاع پائین برای فرماندهان نهاجا به اثبات رسیده واونها رو نسبت به داشتن این جنگنده ترغیب وعلاقمند کرده. تنها نکته ی منفی در مورد هواپیماهای میراژ، سرنگونی تعداد زیادی از اونها توسط تامکتهاست که اینبار، در پناه گربه های ایرانی خطرسازتر و کارسازتر و مطمئن ترازهمیشه خواهند بود!
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 1189
تاریخ عضویت: دوشنبه 1 خرداد 1385, 2:58 am
سپاس‌های ارسالی: 16928 بار
سپاس‌های دریافتی: 4258 بار

پست توسط Fariborz »

taghdir عزيز دوست خوبم باهات موافقم . البته در مورد جنگنده های جديد قبول کن که هيچکس اطلاعاتی دقيق نداره . نه من ميدونم نه شما و نه جناب تام کوپر . شايد ايران جنگنده جديد خريده و يا شايد در آينده بخره . بنابر اين به نظر من راجع به چيزی که نميدونيم نبايد انرژی بيهوده مصرف کرد . هنوز در خيلی از محافل غربی بحث اف ـ ۱۶ های ونزوئلا در جريان است . درسته که ايران تکذيب کرد ولی هيچکس به جز مقامات عالی از ماجرا اطلاع ندارند . ولی با تو در مورد ميراژ اف ـ ۱ هم عقيده هستم . مخصوصأ مدل Mirage F.1 EQ6 که اتفاقأ اکثر هواپيماهای پناهنده از اين مدل هستند به نظر من برای نهاجا گزينه خوبی است . اين ۲ تا عکس که تکراری است رو دوباره تو اين تاپيک قرار ميدهم . :razz: :razz:

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 1189
تاریخ عضویت: دوشنبه 1 خرداد 1385, 2:58 am
سپاس‌های ارسالی: 16928 بار
سپاس‌های دریافتی: 4258 بار

پست توسط Fariborz »

[External Link Removed for Guests]

تصوير بالا به شماره 160299 اولين تامکتی بود که برای ايران ساخته شد. در اينجا اين هواپيما در حال خروج از کارخانه در Calverton در سال ۱۹۷۵ ديده ميشود . نکته جالب در اين تصوير سيستم جستجوگر ALR - 23 IR در قسمت دماغه هواپيما است که از طرف شرکت Northrop ساخته شده و به ايران پيشنهاد گشت. ايرانيها اما اين پيشنهاد را رد کردند و به جای آن سيستم ويديويی AN/AXX 1 را انتخاب نمودند . اما از آنجا که تکميل و ساخت کامل اين سيستم در سال ۱۹۸۱ ميلادی ميسر شد , اين سيستم هيچگاه به ايران تحويل داده نشد .


[External Link Removed for Guests]


تصوير بالا هواپيمای تامکت ايرانی در حال پرواز بر فراز نيويورک را نشان ميدهد . نکته جالب آنکه اين هواپيماها مسير طولانی را با پرواز بر فراز اقيانوس اطلس و قاره اروپا ( اسپانيا و ترکيه ) به ايران طی کردند. در طول مسير پرواز اين هواپيماها منقش به علائم ارتش ايالات متحده بودند که به محض ورود به خاک ايران علائم آنها تعويض ميشد .


[External Link Removed for Guests]


تصوير بالا هواپيمای تامکت به شماره 6003 ـ 3 در حال تعميرات اساسی در تأسيسات صنايع هواپيمايی ايران نشان ميدهد. اين هواپيما سومين تامکت تحويلی به ايران بود . صنايع هواپيمايی ايران موفق به تعميرات اساسی هواپيماهای اف ـ ۱۴ و موتورهای TF-30 شده است . از موارد جالب توجه تعمير تامکتی که در حين پرواز عملياتی دچار سانحه شد با صرف ۸۰۰۰۰ ساعت کار ميباشد .


[External Link Removed for Guests]


در تصوير بالا پايگاههای تامکتها در ايران و پايگاههای حريفان عراقی آنها شامل ميراژها و ميگ ـ ۲۵( تموز ) و ميگ ـ ۲۳ ( علی ابن ابوطالب ) و سوخو ـ ۲۲ ( شعيبيه ) نمايش داده شده است .


[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

در تصوير بالا پرسنل شرکت کننده از اسکادران ۸۲ پايگاه هشتم شکاری در پروژه Sky Hawk ديده ميشوند . همچنين تصوير گرافيکی اولين تامکتی که موفق به شليک موشک سجيل گرديد در زير آن قابل مشاهده است . هواپيماهای اف ـ ۱۴ در صورت نياز قادر به حمل حداکثر ۳ فروند موشک سجيل ميباشند


[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]


تصاوير بالا متعلق به تامکت ايرانی با شماره 6024 ـ 3 ميباشد . اين هواپيما يکی از معروفترين تامکتها ميباشد که در نيروی هوايی ايران به دشمن ميگ ـ ۲۵ ملقب گرديده است . اين هواپيما در اکتبر ۱۹۷۸ ميلادی قادر به رهگيری يک فروند ميگ ـ ۲۵ شوروی بر فراز آبهای درياچه مازندران گرديد . رادار AWG - 9 اين تامکت به مدت تقزيبأ يک دقيقه هواپيمای MIG - 25 R را به عنوان دشمن قفل نمود . بعد از اين واقعه شوروی از اعزام هواپيماهای خود بر فراز ايران خودداری کرد . از سال ۱۹۸۷ گزارشاتی مبنی بر ورود مجدد هواپيماهای روسی به حريم هوايی ايران گزارش شده است . اين هواپيما در سال ۲۰۰۴ ميلادی با صرف هزاران ساعت کار تعمير اساسی شد و با رنگ آميزی جديد به خدمت در آمد . در حال حاضر اين هواپيما علاوه بر قابليت حمل سلاحهای سنتی , قادر به حمل و شليک موشکهای هوا به هوای سجيل AIM - 23 C و موشک هوا به زمين ياسر ميباشد . موشک ياسر مدل تغيير يافته موشک هاوک ميباشد که با سرجنگی ۳۵۰ کيلوگرمی مجهز شده است . نيروی هوايی ايران همچين تامکتهای خود را به قابليت حمل و شليک موشکهای روسی هوا به هوا از نوع (R -73 ( AA - 11 Archer و موشکهای ايرانی فاطر مجهز نموده است . موشک فاطر از کلاهک موشکهای پيشرفته AIM - 9 P و سيستمهای کاملأ جديد که در ايران طراحی و ساخته شده است بهره ميبرد
آخرین ويرايش توسط 2 on Fariborz, ويرايش شده در 0.
Old Moderator
Old Moderator
پست: 201
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 18 خرداد 1385, 3:25 pm
سپاس‌های ارسالی: 117 بار
سپاس‌های دریافتی: 349 بار
تماس:

پست توسط black hawk »

عالي بود يه چيز جالبي که امروز توي مجله ي صنايع هوايي خوندم اين بود بگفته ي يکي از مديران خودکفايي نيروهاي نظامي از اواخر جنگ اين موشک ها نيز با تامکت هاي ايران همساز شدن و قابل استفاده هستن R-27 و R-60 و PL-7 و جالب تر از همه براي اولين بار اعلام شد با R-37 هم تجهيز شده بوده البته هيچ توضيحي نداده
Major I
Major I
پست: 53
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 7 اردیبهشت 1385, 12:55 am
سپاس‌های ارسالی: 628 بار
سپاس‌های دریافتی: 186 بار

پست توسط Taghdir »

فریبرز عزیز، حرفهای شما کاملا درسته و من هم با شما هم نظرم ولی منظور من بیشتر خرید رسمی و بدون حاشیه است که حداقل ما جرات کنیم عکسهای اونها رو منتشر کنیم!! اما من از پنهانکاری احتمالی کشورمون سر درنمیارم. هواپیمای جنگنده ، چیزی نیست که بشه اونو از دید علاقمندان مخفی کرد. صدها و شاید هزاران سایت و مقاله و بطور کلی رسانه در جهان وجود دارند که به بررسی این موضوعات و خریدها و فروشها می پردازند و ما درعصرارتباطات هم به سر میبریم! من باور نمی کنم که مثلا روسیه و ایران با هم به توافق رسیده باشند که هواپیمای MIG-31 به ایران فروخته بشه به شرط اینکه ایالات متحده از اون بیخبر باشه و در رویارویی احتمالی شگفت زده و غافلگیر بشه. دقت کنید که درمورد روسیه صحبت می کنیم!! ویا مواردی نظیر این موضوع.
فرضا خرید مثلا 30 فروند ازاین هواپیما که درمیان آنها دوفروند از نوعی که موشکهای ضد ماهواره حمل و شلیک می کنند رو تصور کنید. اینکه نوع و مشخصات این دو فروند خاص مخفی بمونه قابل توجیه و منطقیه ولی خرید این تعداد جنگنده ، اون هم از نوع شکاری رهگیر که فقط و فقط برای روز مبادا نمیتونه باشه. به هرحال من در مورد هواپیماهای جدید نظر خاصی ندارم ولی در مورد MIG-31 وقتی دوستی مثل آرمان عزیز نسبت به اون اطمینان پیدا کرده واونو دیده ، با دیده ی مثبت تری نگاه می کنم ولی بازهم سر در نمیارم از این نوع پنهانکاری.
اگه دوستانی پنهانکاری ازاین نوع ( عدم تائید خرید ووجود هواپیماهای روز و درحال بازاریابی جهان ) و نه طرحهای سری ساخت و تولید روسراغ دارند لطفا منو هم آشنا کنند.
در خواست برای مخفی موندن بخشی از سیستمها یا موشکها و بمبهای سری در قراردادها طبیعیه ولی این نوع پنهانکاری ...!!

رضاي عزيز از خبري که دادي ممنونم!
از R-37 که بگذريم به نظر شما KS-172 به چه تعداد و در چه جايگاهي از هواپيماي F-14 ميتونه قرار بگيره؟
تصورش برام زيباست!


[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 1189
تاریخ عضویت: دوشنبه 1 خرداد 1385, 2:58 am
سپاس‌های ارسالی: 16928 بار
سپاس‌های دریافتی: 4258 بار

پست توسط Fariborz »

[External Link Removed for Guests]

تصوير بالا هواپيمای تامکت به شماره 6046 ـ 3 را در حين يک پرواز آزمايشی در سال ۱۹۷۷ ميلادی نشان ميدهد. يکی از مهمترين مسئوليتهای هواپيماهای اف ـ ۱۴ در زمان جنگ حفاظت از آسمان تهران بود . برای انجام اين کار معمولأ تامکتها تنها ۲ فروند موشک فونيکس و در مواردی استثنايی ۲ فروند موشک سايدويندر اضافی هم حمل می نمودند . به اين آرايش که بخصوص در برابر حملات هواپيماهای ميگ ـ ۲۵ عراقی موثر بود در نيروی هوايی ايران لقب شکارچی ميگ ـ ۲۵ ( Foxbat - Hunter ) داده شده بود . با اين تعداد تسليحات کم , خلبانان ايرانی قادر بودند باسرعت پرواز بالاتر و مسافت طولانی تری به شکار هواپيماهای عراقی بپردازند . يکی از خلبانان ايرانی در طول جنگ موفق به ثبت رکورد سرعت 2.44 ماخ با آرايش ذکر شده گرديد .


[External Link Removed for Guests]

درتصوير فوق هواپيمای تامکت به شماره 6027 ـ 3 در حال سوختگيری در آسمان از يک فروند هواپيمای تانکر بوئينگ ۷۰۷ ديده ميشود . هواپيماهای اف ـ ۱۴ بطور معمول به سيستم سوختگيری قيفی ( probe and drogue system ) مجهز بودند که در اين حالت هواپيما با استفاده از لوله ای که در هنگام سوختگيری از آن خارج ميشود به هواپيمای تانکر نزديک شده و بطور معمول با اتصال آن به لوله انعطاف پذيری که به نوک بال تانکر متصل است عمل انتقال سوخت انجام ميپذيرد . کليه هواپيماهای نيروی دريائی ايالات متحده از اين نوع سيستم بهره مند ميباشند. اما هواپيماهای اف ـ ۴ ئی نيروی هوايی ايران که جزو هواپيماهای مورد استفاده در نيروی هوايی آمريکا بود از سيستم سوختگيری خرطومی ( boom and receptacle system ) استفاده ميکردند که در اين حالت در قسمت تحتانی هواپيمای تانکر, شخصی بعنوان اپراتور لوله تلسکوپی و جمع شونده را به داخل محل دريافت سوخت هدايت ميکند . هواپيماهای نيروی هوايی آمريکا عمومأ از اين سيستم استفاده ميکنند. نکته جالب درتصوير بالا سوختگيری تامکت از خرطوم تانکر ۷۰۷ ميباشد .


[External Link Removed for Guests]

طرح گرافيکی بالا تامکت به شماره 6063 ـ 3 متعلق به اسکادران ۷۳ مستقر در پايگاه يکم شکاری تهران است . اين هواپيما خدمات شايانی در برابر حملات هواپيماهای ميگ ـ ۲۵ و توپولف ـ ۲۲ عراقی به تهران و حفاظت هوايی آن انجام داد .تامکتی که در اين طرح با آرايش ( Foxbat - Hunter ) نمايش داده شده است نه تنها در نقش رهگير بلکه در نقش هدايت کنندگی شکاريهای اف ـ ۴ نهاجا خدمات زيادی انجام داد. پس از اينکه هواپيماهای آواکس مستقر در عربستان سعودی از مأموريتهای راهبردی تامکتها در ايران آگاه شدند , داستان معروف استفاده از اف ۱۴تنها در نقش « مينی آواکس » در رسانه های غربی بسرعت شايع شد . اما واقعيت آنست که پنتاگون مدارکی محرمانه را در سالهای جنگ منتشر ساخت که عملکرد تامکتهای ايرانی در نقش هواپيمای رهگير فعال و موفق را تأئيد ميکند . در اين مدارک از ساقط شدن دهها فروند هواپيمای عراقی بوسيله گربه های ايرانی گزارش شده است .


[External Link Removed for Guests]


تصوير بالا هواپيمای تانکر Boeing 707 3J9C را در حال سوخت رسانی به هواپيماهای F- 14 و F- 5F و RF- 4E در سال ۱۹۸۵ بر فراز تهران نشان ميدهد. تانکرهای نهاجا که به مفهوم واقعی کلمه « شب و روز » در حال عمليات بودند نقش مهمی در پشتيبانی از هواپيماهای شکاری در طول جنگ ايفا نمودند. تنها با کمک اين هواپيماها و سوخت رسانی مداوم آنها بود که تامکتها قادر بودند تا ۱۳ ساعت بطور مداوم به گشتزنی و مراقبت هوايی بپردازند . همچنين بارها فانتومهای ايرانی با سوختگيری هوايی تا ۱۰۰۰ کيلومتر به داخل خاک عراق نفوذ کرده و هدفهای خود را در دورترين نقاط منهدم ميکردند . هواپيماهای بوئينگ ۷۰۷ ايران جهت سوخت رسانی به تامکتها مجهز به مخازن سوخت از نوع Beech 1800 بودند .همچنين اين هواپيماها دارای خرطوم مخصوص سوخت رسانی به هواپيماهای فانتوم بودند . بدين ترتيب نيروی هوائی ايران بعنوان تنها قدرتی در جهان که از هر دو سيستم سوخت رسانی قيفی و خرطومی در تانکرهای خود بهره ميبرد شناخته شده است .


[External Link Removed for Guests]


تصوير بالا خلبان شهيد جعفر مردانی را نشان ميدهد . چگونگی سقوط هواپيمای اين شهيد که اولين خلبان شهيد تامکت ايران در طول جنگ ۸ ساله در حين انجام مأموريت بود هنوز کاملأ مشخص نيست . در مورد نحوه سقوط هواپيمای او روايات گوناگونی موجود است .


[External Link Removed for Guests]


تصوير بالا لاشه هواپيمای تامکت پناهنده به عراق را نشان ميدهد . سروان احمد مرادی در تاريخ ۲ سپتامبر ۱۹۸۶ با اين هواپيما به سمت عراق پرواز کرد اما هيچگاه موفق به نشاندن هواپيمای خود در خاک عراق نگرديد و در طول مسير مورد اصابت هواپيماهای ميگ ـ ۲۳ عراقی قرار گرفت . همانگونه که در تصوير قابل مشاهده است لاشه اين هواپيما دچار چنان خساراتی شد که امکان بدست آوردن هرگونه اطلاعات توسط عراقيها را غير ممکن ساخت .
آخرین ويرايش توسط 4 on Fariborz, ويرايش شده در 0.
Super Moderator
Super Moderator
پست: 949
تاریخ عضویت: دوشنبه 29 اسفند 1384, 2:31 pm
سپاس‌های ارسالی: 2396 بار
سپاس‌های دریافتی: 1355 بار

پست توسط Reza 313 »

اول يه قانون شكني بكنم :eek:
ار فريبرز عزيز به خاطر تمام زحماتشون متشكرم :)

شايد اين مطلب زياد به تاپيك مرتبط نباشه :-x ولي فكر كنم ارزش خوندنشو داشته باشه :-(

متن مصاحبه با امير عطااله بازرگان سرپرست پروژه تطبيق موشك هاك با جنگنده تامكت


[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
Commander
Commander
نمایه کاربر
پست: 1189
تاریخ عضویت: دوشنبه 1 خرداد 1385, 2:58 am
سپاس‌های ارسالی: 16928 بار
سپاس‌های دریافتی: 4258 بار

پست توسط Fariborz »

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]


تصاوير بالا تامکتهای ايرانی به شماره 6001 ـ 3 و 6024 ـ 3 را نشان ميدهند . 6001 ـ 3 اولين تامکت تحويل داده شده به ايران است که در بين سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱ ميلادی جزو هواپيماهای ذخيره نيروی هوايی ايران محسوب ميشد . سپس با طولانی شدن جنگ اين هواپيما به اسکادران ۷۳ ملحق و در مأموريتهای بسياری شرکت نمود .اين هواپيما همچنان در خدمت فعال ميباشد . تامکت به شماره 6024 ـ 3 که در بين پرسنل نيروی هوايی ايران از شهرت خاصی برخوردار است در طول ۸ سال دفاع در برابر تجاوز عراق در اسکادران ۸۱ پايگاه هشتم شکاری ( شهيد بابائی ) خدمات زيادی انجام داد که از ساقط نمودن چندين ميراژ عراقی ميتوان نام برد .اين هواپيما امروزه همچنان به خدمت در پايگاه هشتم و با رنگ آميزی جديد مشغول ميباشد .


[External Link Removed for Guests]


در تصوير بالا پرسنل اسکادرانهای ۸۱ و ۸۲ مستقر در پايگاه هشتم شکاری در سال ۱۹۸۶ ميلادی ديده ميشوند . تعداد اندکی از افراد حاضر در تصوير قابل شناسايی ميباشند زيرا بسياری از آنان جان خود را در راه دفاع از وطن تقديم نمودند . در رديف ايستاده در وسط فرمانده اسکادران ۸۱ بنام عادلی ( با کلاه ) واز سمت چپ ايستاده هرندی ( نفر دهم ) و حسينی فر ( نفر يازدهم ) ديده ميشوند . همچنين در رديف نشسته ازچپ انصاری ( نفر اول ) و مهرگانفر ( نفر هشتم ) قابل شناسايی ميباشند . متأسفانه از درجه خدمتی آنان , اطلاعاتی در دست نويسندگان نميباشد .


[External Link Removed for Guests]


تصوير بالا لاشه يک فروند ميگ ـ ۲۱ که در تاريخ ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۰ بوسيله يکی از گربه های ايرانی سرنگون شد را نشان ميدهد . سروان خلبان علی عظيمی موفق شد با يک فروند موشک دوربرد هوا به هوای AIM - 54 A مأموريت اين ميگ را به پايان رساند . سرنگونی اين هواپيما قبل از شروع حمله سراسری عراق به ايران , ارزش تامکتها را بيش از پيش برای دولتمردان ايران مشخص ساخت


[External Link Removed for Guests]


در تصوير بالا چهار نفر از خدمه پروازی تامکتهای متعلق به اسکادران ۸۱ در پايگاه شهيد بابايی در سال ۱۹۸۷ ميلادی ديده ميشوند . فشارهای ناشی از پروازهای طولانی در چهره خلبانان کاملأ مشهود ميباشد . پرسنل پروازی تامکتها با پروازهايی که اغلب تا ۱۳ ساعت بطور متوالی وبا سوختگيری در آسمان به طول می انجاميد , نقش بسزايی در دفاع از تأسيسات حياتی ايران ايفا نمودند. اکثر خلبانان تامکت که دوران جنگ را به سلامت سپری کردند در کارنامه خود بيش از ۴۰۰۰ ساعت پرواز عملياتی دارند . همچنين در اين تصوير آثار پروازهای مداوم و بی وقفه بر تامکت کاملأ پيداست . تامکتی که در اين تصوير با شماره 6060 ـ 3 قابل رؤيت است نه تنها موفق به سرنگونی حداقل يک فروند ميگ ـ ۲۵ و دو فروند ميراژ و تعدادی نامعلوم ميگ ـ ۲۳ گشت , بلکه کليه آزمايشات پروازی پروژه های مهمی از قبيل Sky Hawk و Bombcat بر روی آن انجام گرفت .


[External Link Removed for Guests]


تصوير بالا تامکت به شماره 6067 ـ 3 در پايگاه يکم شکاری مهرآباد در سال ۲۰۰۴ ميلادی را نشان ميدهد. در اين تصوير کابين بزرگ و جادار تامکت که ديد عالی در اختيار خدمه پروازی را قرار ميدهد جلب توجه ميکند . اين هواپيما تا سال ۲۰۰۴ ميلادی به خدمت در اسکادران ۷۳ شکاری مشغول بود و در طول جنگ وظيفه دفاع از آسمان پايتخت را بر عهده داشت . از سال ۱۹۸۴ هواپيمای شکاری MIG - 23 ML بعنوان يکی از حريفان جدی تامکت وارد نبرد شد . با اين حال رويارويی اندکی بين آنها پديد آمد زيرا اين هواپيماها فقط بر روی خاک عراق به عمليات می پرداختند . هواپيماهای MIG - 23 ML موفق به سرنگونی حداقل ۲ فروند تامکت ايرانی شدند و بر طبق گزارشات وزارت دفاع عراق هيچگونه خسارتی به آنها وارد نيامد . به جز تامکتی که خلبان شهيد هاشم آل آقا هدايت آنرا بر عهده داشت و در آگوست ۱۹۸۴ سرنگون شد , در ژانويه ۱۹۸۷ هواپيمای اف ـ ۱۴ به خلبانی سرگرد بهرام قانعی و سروان غلامرضا اصل داوطلب بوسيله اين نوع هواپيما سرنگون شد . بر طبق گزارشاتی که هم از طرف ايران وهم از سوی پنتاگون مورد تأئيد قرار گرفته است , در اکتبر ۱۹۸۰ چهار فروند MIG - 23 MLA در شمال عراق بوسيله تامکتها سرنگون گشتند. پنجمين فروند در سال ۱۹۸۱ سرنگون شد . عراق اما وجود اين مدل هواپيماها در نيروی هوايی خود را هيچگاه تأئيد نکرد .


[External Link Removed for Guests]


تصوير بالا تامکت ايرانی به شماره 6040 ـ 3 را با رنگ آميزی جديد نشان ميدهد . از اين هواپيما تاکنون اطلاعات اندکی موجود بود تا اينکه در ماه مه ۲۰۰۶ ميلادی در يک کليپ ويديويی اين هواپيما مسلح به موشکهای سايدويندر اسپارو و فونيکس ( از هر کدام ۲ فروند ) ديده شد . اين ويديو تائيدی بر وجود و استفاده نيروی هوايی ايران از تعداد قابل توجه ای شکاری اف ـ ۱۴ و موشک فونيکس در انواع اصلی و مدل ساخته شده بوسيله ايران ميباشد . تامکتهای ايران همچنين قابليت حمل و پرتاب بمبهای MK - 82 و MK - 83 را دارا ميباشند .


[External Link Removed for Guests]


تصوير بالا پرسنل اسکادران ۸۲ مستقر در پايگاه هشتم شکاری اصفهان در سال ۱۹۸۵ ميلادی را نشان ميدهد. اين اسکادران بعنوان خاری در چشم نيروهای عراقی بود . خلبانان و افسران کنترل رادار اين اسکادران بهترين نتايج درگيريهای هوائی را در طول سالهای دفاع مقدس کسب نمودند.


[External Link Removed for Guests]

تصوير بالا خدمه پروازی تامکتها را در حين انجام بازرسيهای معمول قبل از پرواز نشان ميدهد. بازرسيهای دقيق و تعميرات اساسی تامکتها که بدست متخصصان ايرانی انجام ميگرفت (و هنوز کماکان ادامه دارد) , هواپيماهای اف ـ ۱۴ را به پرنده ای مطمئن در دستان خلبانان ايرانی تبديل ساخت بطوريکه آنان نتايج به مراتب بهتری از همکاران آمريکايی خود که در جنگ ويتنام شرکت کرده بودند بدست آوردند . موشکهای کوتاه برد سايدويندر بعنوان بهترين سلاح در نبردهای هوايی در اين جنگ شناخته شد .


[External Link Removed for Guests]


تصوير بالا هواپيمای تامکت به شماره 6041 ـ 3 را در در يک نمايشگاه هوايی نشان ميدهد . از سال ۲۰۰۲ ميلادی سازمان صنايع هواپيمايی ايران تصميم به تعويض رنگ تامکتها بر اساس مأموريت آنها گرفت . برای اينکار دو فروند شکاری اف ـ ۱۴ به شماره سريالهای 6020 ـ 3 و 6022 ـ 3 انتخاب شدند که هواپيمای اول به رنگ استتاری مرکب از سبز روشن و خاکی ( اخرائی ) و هواپيمای دوم به رنگ استتاری مرکب از آبی روشن و خاکستری در آمدند . مسئولين نيروی هوايی ايران رنگ استتاری دوم را که قبلأ بر روی هواپيمای ميگ ـ ۲۹ امتحان کرده بودند برگزيدند . اين رنگ آميزی امروزه بر روی هواپيماهای ميراژ اف ـ ۱ نهاجا ديده ميشود .
آخرین ويرايش توسط 1 on Fariborz, ويرايش شده در 0.
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4114
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4500 بار
سپاس‌های دریافتی: 4323 بار
تماس:

Tomcat In Service with Iran

پست توسط Reza6662 »

اين مطلبي است که پيشتر آن را ارسال کرده بودم، اما به جهت مطالب بسيار زيباي
دوست خوبم، آقاي فريبرز، بد نديدم آن را در اين قسمت نيز ارسال کنم تا مجموعهء
مقالات در مورد گربه هاي ايراني، کامل تر شود. با تشکر :razz:

[font=Times New Roman]Tomcat In Service with Iran 
تامكت هنوز در خدمت ايران

F-14A موسوم به تامكت، تنها به يك مشتري خارجي فروخته شد و آن هم نيروي هوايي شاهنشاهي ايران بود كه با نام اختصاري IIAF شناخته مي‏شد.
IIAF مخفف Imperial Iranian Air Force

دولت شاهنشاهي ايران، كمكهاي نظامي فراواني را از ايالات متحده دريافت مي‏كرد. آن زمان قرار بود ايران به عنوان سد محكمي در برابر گسترش اتحاد شوروي به سمت جنوب و خليج‏فارس، عمل نمايد، ضمن اينکه به تدريج مقدمات عضويت در ناتو نيز براي ايران فراهم شود و بسياري از کارخانجات هواپيماسازي غرب به ايران انتقال يابند. همچنين درآمدهاي نفتي، اين امكان را به وجود آورده بود كه ايران، انبوهي از ادوات نظامي ساخت غرب را خريداري نمايد. اين ادوات شامل اقلام پيشرفته‏اي (نسبت به زمان خود) نظير هواپيماهاي F-5 در مدلهاي A و E ساخت نورثروپ، F-4 در مدلهاي D و E ساخت مك دانل‏داگلاس و P3-F اوريون (هواپيماي ضدكشتي و ضدزيردريايي)، به علاوه تعداد انبوهي از تانكهاي چيفتن و شيرايران (نوع بسيار پيشرفته‏اي از تانك چيفتن به سفارش ايران) بود كه از انگلستان خريداري شده بودند.
به تاريخ مي 1972، پرزيدنت ريچارد نيكسون (رئيس جمهور وقت ايالات متحده) ديداري از ايران به عمل آوردند. شاه در اين سفر، به نيكسون تذكر داد كه هواپيماهاي MiG-25 شوروي، به طور مرتب، حريم هوايي ايران را نقض مي‏كنند. شاه از نيكسون تقاضا كرد وسيله‏اي مناسب در اختيار ايران قرار دهد تا مانع پرواز اين هواپيماهاي متجاوز پرسرعت شوند.

MiG-25 پرسرعت ترين و پرارتفاع ترين جنگندهء شکاري در جهان
[External Link Removed for Guests]

نيكسون به شاه پيشنهاد كرد كه تنها دو انتخاب وجود دارد: جنگدهء F-14A Tomcat و F-15A Eagle.
به تاريخ آگوست 1973، شاه پس از پرواز با هردو جنگنده، هواپيماي F-14 را برگزيد و فروش اين هواپيماها، به تاريخ نوامبر 1973 توسط دولت ايالات متحده به ايران، مورد تاييد قرار گرفت. سفارش اوليهء براي 30 فروند تامكت، به تاريخ ژانويهء 1974 به امضاء رسيد، اما به دليل كيفيت بسيار خوب اين هواپيماها، در ماه ژوئن، تعداد 50 فروند ديگر نيز به سفارش اوليه اضافه شد. در همان زمان، بانك ملي ايران – كه يك بانك دولتي بود – 75 ميليون دلار به كارخانهء هواپيماسازي گرومن، وام داد تا اين كارخانه بتواند اندكي از وام 200 ميليون دلاري لغو شدهء گرومن را كه قرار بود از دولت ايالات متحده دريافت نمايد، جبران نمايد. اين وام، پشتوانهء خوبي براي كارخانهء گرومن بود تا بتواند 125 ميليون دلار باقيمانده را از بانكهاي آمريكايي، وام بگيرد، همچنين حداقل فرصتي بود تا برنامهء توليد F-14 ادامه پيدا كند.

IIAF F-14A
[External Link Removed for Guests]

تامكتهاي ايران، دقيقن همانند مدلهاي فروخته شده به نيروي دريايي ايالات متحده بودند و تنها تعداد اندكي از سيستم‏هاي آويونيك آنها، حذف شده بود. پايگاه اصلي تامكتهاي ايران، در اصفهان واقع شده بود. اولين خلبانان نيروي هوايي ايران، به تاريخ مي 1974 به آمريكا اعزام شدند و اندك زماني بعد، اولين خلبانان گرومن، به ايران رسيدند.
تامکتهاي ايران، جزو آخرين مدل توليداتي بودند که در خط توليد گرومن قرار گرفته بودند و بنابراين با موتور TF30-P414 به ايران تحويل داده شدند که بسيار ايمن تر از موتور P-412 اي بودند که مستعد خفگي در قسمت کمپرسور خود مي بودند.
اولين سري از تامکتها به تاريخ ژانويه 1976 وارد ايران شدند. تا تاريخ مي 1977 يعني زماني که جشنهاي باشکوه پنجاهمين سالگرد شاهنشاهي در ايران برگزار مي شد، تعداد 12 فروند تحويل شده بودند. در آن زمان، فاکس بت هاي شوروي، هنوز مشغول ايجاد مزاحمت به صورت پرواز بر فراز ايران بودند. بنابراين به دستور شاه، قرار شد جهت اخطار، آزمونهاي پرتاب موشک فونيکس انجام شود.

 اولین شلیک AIM-54A که به دستور ش ا ه فقید ایران انجام شد:
 [External Link Removed for Guests] 


به تاريخ آگوست 1977، IIAF يک فروند هواپيماي جاسوسي بي خلبان اتحاد شوروي از نوع BQM-34E را در ارتفاع بيش از 50000 فوتي با شليک موشک فونيکس منهدم نمود و با اين اخطار جدي، شوروي به تجاوز هواپيماهاي فاکس بت خود بر فراز آسمان ايران، پايان داد.

BQM-34E
[External Link Removed for Guests]

تامکتهاي IIAF در نيروي دريايي ايالات متحده با شماره سريالهايي از 160299 تا 160378 شماره گذاري شده بودند و در IIAF نيز شماره هاي 863 – 3 تا 892 – 3 و 6001 – 3 تا 6050 – 3 براي آنها تعيين شد.
آخرين و 79 امين تامکتي که به ايران تحويل شد به سال 1978 (1356) به ايران تحويل داده شد. 80 امين تامکت به شماره سريال 170378 به واسطهء وقوع انقلاب در ايالات متحده باقي ماند و از آن هواپيما اکنون جهت آزمونهاي پروازي استفاده مي شود.
ايران همچنين تعداد 714 فروند موشک فونيکس را سفارش داده بود، اما تا زمان وقوع انقلاب، تنها 284 فروند از آنها تحويل شدند. اين موشکها نسبت به انواعي که در اختيار نيروي دريايي ايالات متحده قرار داد شده بودند اندکي از برد عملياتي شان کاسته شده بود.
به دنبال نارآرامي هاي اواخر دههء 1970، شاه ايران به تاريخ 16 ژانويهء 1979 از ايران خارج شد و بعد از آن به تاريخ 1 آوريل 1979، نيروهاي جديد، جمهوري اسلامي را بنا نهادند. نيروي هوايي ايران نيز به IRIAF تغيير نام داد.
IRIAF مخفف Islamic Republic of Iran Air Force

دولت جديد به سرعت مواضع ضدغربي به خود گرفت و ايالات متحده را شيطان بزرگ ناميد. به دنبال وقوع انقلاب اسلامي، همهء قراردادهاي پيشين نظامي با غرب، ملغا شدند که از آن جمله مي توان تعداد 400 فروند موشک AIM-54A Phoenix را نام برد.
روابط با ايالات متحده به سرعت رو به تيرگي رفت، مخصوصن با اشغال سفارت آمريکا در تهران به وسيلهء دانشجويان ستيزه جو و دستگيري 52 کارمند و ديپلمات آمريکايي به عنوان گروگان. ايالات متحده نيز به وسيلهء قطع هرگونه روابط سياسي و نظامي با ايران واکنش نشان داد و فروش تسليحات نظامي به ايران را ممنوع اعلام کرد.
ممنوعيت فروش تسليحات و اقلام نظامي به ايران باعث مشکلات فراواني در تعمير و نگهداري ادوات نظامي ساخت غرب شد. حتا ادواتي که از نظر قطعات نيز مجهز بودند، اغلب بدون دستورالعمل هاي پشتيباني کنندهء اين ادوات، قابل استفاده نبودند.
تغيير اساسي در سياست و پاکسازي ارتش (ايران) از نيروهاي بسيار کارآزموده، موقعيت ايران را در بدترين وضعيت ممکن قرار داد. بسياري از خلبانان طراز اول و پرسنل تعمير و نگهداري، به دنبال خروج شاه، محل کار خود را ترک کردند يا اعدام شدند. بدين ترتيب در آغاز سال 1980، متاسفانه IRIAF تنها سايه اي بسيار ضعيفي از نيروي بسيار قدرتمند پيشين خود بود.
تحريم ها، اثرات ويژه اي بر پرواز و به خدمت ماندن تامکتها گذاشتند. تحريم ها مانع از فروش هرگونه قطعات مي شدند. همچنين حدس زده مي شود که پرسنل وفادار به شاه، طوري باعث خرابکاري در تامکتهاي شده بودند که اين هواپيماها قادر به شليک موشکهاي فونيکس نباشند.
جنگ ايران و عراق در 22 سپتامبر 1980 با حملهء هواپيماهاي عراق به شش پايگاه هوايي و چهار پادگان نيروي زميني آغاز شد. همچنين در زمين نيز حمله اي به عرض 700 کيلومتر از چهار نقطه توسط 12 لشگر مجهز نيروي زميني عراق آغاز شد. جنگي که 1 ميليون کشته و 2 ميليون زخمي از دو طرف برجاي گذاشت و باعث آواره شدن 3 ميليون نفر از مردم مناطق مرزي ايران شد. اگرچه اين جنگ توسط رسانه هاي غربي بسيار کم جلوه داده شد ولي جنگ در ابعاد انساني، يک تراژدي بزرگ به شمار مي رفت.
در اين جنگ، نيروهاي هوايي نقش عمده اي ايفا نکردند زيرا هر دو طرف توانايي فني جهت استفادهء ‌موثر از نيروهايي هوايي شان را نداشتند. نبردهاي هوايي نيز در طول جنگ به ندرت رخ دادند.
در دورهء اول جنگ، نيروي هوايي ايران با اندوختهء برجاي مانده از دوران شاه، در اغلب نبردها پيروز بود و بيشتر هواپيماهاي عراقي را به راحتي با موشکهاي AIM-9 (سايدوايندر) سرنگون مي ساختند يا اينکه جنگنده هاي عراقي را وادار به فرار مي کردند. اما موشکهاي کوتاه برد حرارت ياب، در نبردهاي ارتفاع متوسط و بالا ناموفق بودند.
در ابتداي جنگ، خلبانان ايراني به دليل تمارين و تجارب بالايي که در دوران شاه کسب کرده بودند، کاملن بر نيروي هوايي عراق برتر بودند، اما اين برتري به تدريج با ادامه يافتن جنگ از دست رفت زيرا بسياري از خلبانان و افسران باتجربه اي را که گمان مي رفت نسبت به ادامهء جنگ يا انقلاب بي اعتقاد شده اند يا از کراوات استفاده مي کنند از ارتش اخراج شده و يا اعدام شدند.
با کاهش توان نظامي ايران، توان نظامي عراق به تدريج افزايش يافت. پس از سال 1982، عراق تمرينات بهتري را براي خلبانانش ترتيب داد و توانست جنگنده هاي بهتر و پيشرفته تري را از فرانسه بدست آورد که مي توان به جنگندهء بسيار پيشرفتهء سوپراتاندارد (ساخت داسو برگه) و ميراژ اف1 سری EQ6 اشاره کرد.

Mirage F1-EQ عراقي مجهز به موشک ضدکشتي اگزوست و موشک هوا به هواي ماجيک
[External Link Removed for Guests]

سوپر اتاندارد يا Dassault Breguet Super Etendard
[External Link Removed for Guests]

ميراژ اف1 مي توانست موشکهاي هوا به هواي ماترا R-550 ماجيک را شليک کند (Matra R-550 Magic) که اين موشکها مي توانستند تا 140 درجه به سمت هدف منحرف شوند، هدفياب سرخود داشتند، شتاب ثقل زيادي را مي توانستند تحمل کنند و قابليت مانور بسيار بالاي داشتند و داراي بردي بين 230 متر تا 10 کيلومتر بودند. فرانسوي ها با انجام تغييراتي، کاري کرده بودند که ميگهاي21 عراق نيز بتوانند موشکهاي ماجيک را شليک کنند و اين موشکها، توانايي بسيار بيشتري نسبت به موشکهاي حرارت ياب روسي داشتند.
در نبردهاي دريايي نيز گزارش شد که ميراژهاي اف1 عراقي در ارتفاع بسيار پائين نزديک سطح دريا، توانسته بودند تعدادي از هواپيماهاي ايراني را توسط موشکهاي ماجيک سرنگون کنند.

سوپر اتاندارد عراقي
[External Link Removed for Guests]

ورق بر مي گردد
پس از سال 1982، عراقي ها در اغلب نبردهاي هوايي پيش بودند و ايران، اندک نبردهاي هوايي اتفاق افتاده پس از سال 1983 را از دست داده بود، مگر در حالاتي که هواپيماهاي ايراني با هوشياري در محل معمول پروازي جنگنده هاي عراقي کمين قرار داده باشند.
نيروي هوايي بسيار قدرتمند ايران که در قبل از وقوع انقلاب مي توانست به راحتي 600 سورتي پرواز در روز انجام دهد، اکنون تنها مي توانست روزانه به سختي بين 30 تا 60 سورتي پرواز را سازمان دهي کند، تعداد سورتي پروازهاي هواپيماهاي عراقي سال به سال افزايش مي يافت، اين تعداد در نهايت به عدد 500 سورتي پرواز در بين سالهاي 1986 تا 1988 افزايش يافت.

به طور معمول، منابع نظامي غرب ادعا کرده اند که تامکتهاي ايران، نقش چندان موثري در سالهاي پس از 1982 ايفا ننموده اند، مخصوصن آنکه فقط تعداد انگشت شماري از آنان به دليل نبود قطعات يدکي، در سرويس باقي مانده بودند.
در اين زمانها، تامکتها عمدتن در نقش يک پيش اخطار هوايي کوچک (ميني آواکس) عمل کرده اند و به هيچ وجه سعي نمي کردند در نبردهاي مستقيم هوايي وارد شوند.
گزارش شده است که تعداد از تامکتهاي ايران در جنگ از بين رفته اند که اغلب اين تعداد توسط منابع خبري عراقي گزارش شده است. سرنگوني اولين جنگندهء F-14A ايراني رسمن به تاريخ 21 نوامبر 1982 اعلام شد که توسط موشک سوپر ماتراي جنگندهء ميراژ اف1 عراقي انجام پذيرفت.
يک خلبان اف14 اسير شدهء ايراني از اينکه هواپيماي بسيار پيشرفته اش توسط جنگندهء ابتدايي ميگ21 MF مورد هدف قرار گرفته بود، بسيار تعجب کرده بود.

به تاريخ 11 سپتامبر 1983، دو تامکت ايراني که سعي کردند مانع نفوذ بمب افکن هاي عراقي به سمت مواضع زميني ايراني ها شوند، گزارش شد که سرنگون شدند.

مورد ديگر در يک نبرد هوايي نزديک (Dogfight) با يک جنگندهء ميراژ اف1 (مجهز به موشک سوپرماترا) به تاريخ 4 اکتبر 1983 به وقوع پيوست و باعث سرنگوني تامکت به دليل خفگي کمپرسور در حين انجام مانور سنگين شد. تامکت ديگر نيز در نبرد هوايي بر فراز منطقه بهرگان به تاريخ 21 نوامبر 1983 و تامکتهاي بعدي نيز به تاريخ 24 فوريه و يکم جولاي 1984 سرنگون شدند.

عراقي ها همچنين ادعا کردند که در يک روز – يعني 11 آگوست 1984 - 3 فروند F-14A ايران را سرنگون کرده اند. هرچند که تاييد اين ادعا غير ممکن است. (زيرا ايران هيچگاه سه فروند اف14 را يکجا مورد پرواز قرار نمي دادد، آن هم در يک نقطهء خاص) هرچند که احتمال دارد ادعايي واقعي باشد.

F-14A هاي ايران در طول جنگ، حداقل سه نوع هواپيماي عراقي را ساقط کرده اند: ميراژ اف1، ميگ21 و سوپراتاندارد.
همچنين يک تامکت ايراني – که حدس زده مي شود تنها اف14 عملياتي در واپسين روزهاي جنگ با عراق بوده است- يک ميراژ اف1 EQ6 عراقي را هدف قرار داده است.
بر طبق منابع ارائه شده از طرف ايران، حدود 35 تا 40 جنگندهء عراقي در طول جنگ با عراق مستقيمن توسط تامکتها در نبردهاي هوا به هواي نزديک، سرنگون شده اند.
اينها دلائلي کافي هست که نشان مي دهند چند فروند تامکت يا حتي يکي، باعث فرار جنگنده هاي عراقي مي شوند.

کتابي در مورد نقش تامکتهاي ايران در جنگ با عراق
بر طبق کتاب منتشره توسط تام کوپر و فرزاد بيشاب (در مورد نقش تامکتهاي ايران در جنگ) اينطور به نظر مي رسد که نقش تامکتهاي ايراني، موثرتر از آني بوده است که گزارش شده است. در اين کتاب (که توصيه مي کنم حتمن تهيه بفرمائيد) از خدمهء تامکتهاي ايراني گزارش نقل شده است که در طول جنگ ايران و عراق، تعداد بيشماري از اهداف پرنده با موشکهاي AIM-54A هدف قرار گرفته است، که برخي از خلبانان شجاع اين تامکتها با بيش از 8 پيروزي در زمرهء تکخالها (Ace) به شمار مي آيند و در کل براي تامکتها بيش از 100 پيروزي هوايي ثبت شده است. هرچند که متاسفانه بسيار از آنان به دليل دگرانديشي سياسي اعدام شده يا از نيروي هوايي اخراج شدند.

تخمين اينکه در طول جنگ، چه تعداد از F-14A هاي ايران، عملياتي باقي مانده بودند بسيار مشکل است. جاسوسان غربي تخمين مي زنند که تعمير و نگهداري تامکتهاي قابل عمليات در IRIAF در سطح بسيار پائيني انجام مي شود و با توجه به مانورهاي سه فروندي اف14 هاي ايران در مراسمات رسمي، تعداد عملياتي تامکتهاي ايران را کمتر از 10 فروند پيش بيني مي کنند که اين تعداد نيز با استفاده از قطعات تامکتهاي زمين گير ديگر و آن هم فقط جهت رژه براي عموم مردم آماده شده اند و تنها قادرند پرواز بسيار کوتاهي انجام دهند و آويونيک آنها به هيچ وجه قابل استفاده نمي باشد.
به تاريخ تابستان 1984، پنتاگون (وزارت دفاع آمريکا) تنها 15 تا 20 فروند تامکت داراي قابليتي مي دانست که بتواند آنهار را در عمليات شرکت دهد که اين تعداد هم به وسيلهء قطعه برداري از ساير تامکتهاي آمادهء سرويس شده بودند. اما منابع ايراني، تعداد تخمين هاي غرب در مورد تعداد تامکتهاي عملياتي را نادرست مي دانستند و تعداد عملياتي آنها را بيش از اين اعلام مي کردند.

مهمترين دليلي که صحت اطلاعات غرب را در مورد تامکتها به ترديد انداخت، قابليت پرواز دادن هواپيماها به تاريخ 11 فوريه 1985 و به تعداد 25 فروند تامکت بود که طي مراسمي در ارتفاع پائين در تهران به پرواز درآمدند.
به دليل مبارزه با تحريم تسليحاتي غرب، به نظر مي رسيد ايرانيان موفق به تعمير و نگهداري کم و بيش قطعات ناياب هواپيماهاي تامکت، F-4D/E و F-5E خود و آماده کردن آنها جهت پرواز شده بودند.
بسياري از قطعات ناياب اين هواپيماها از طرق اسرائيل به ايران تحويل داده شده بودند و برخي نيز به دليل کمک ايران به مبادلهء گروگانهاي آمريکايي دربند در لبنان، به ايران تحويل شده بودند.
موشکهاي فونيکس و همچنين قطعات الکترونيکي هدايتگر آنها، بر طبق گزارشاتي در کوران حوادث انقلاب مورد خراب کاري قرار گرفته بودند تا قابل استفاده نباشند و تا زمان شروع حملهء عراق و آغاز جنگ، عملياتي نبودند.
هيچگونه گزارشي مبني بر شليک موشکهاي فونيکس در جريان جنگ ايران و عراق وجود نداشت در حالي که رادار AN/AWG-9 (رادار اصلي اف14) همچنان عملياتي بود و تامکتهاي ايراني مي توانستند موشکهاي ميان برد AIM-7 (اسپارو) و AIM-9 (سايدوايندر) را شليک کنند. اغلب تامکتهاي IRIAF به صورت 4 موشک اسپارو و 2 موشک سايدوايندر بارگذاري مي شدند.
همچنين در آن زمان شايع شده بود که F-14A هاي ايران، قادر به شليک موشکهاي ضدکشتي شده اند و اين باعث يکي از دلائل (احمقانه اي) شد که ناو Vincennes لکهء 10 برابر بزرگتر هواپيماي ايرباس ايران (بر روي رادار را) با با هواپيماي بسيار کوچکتر اف14 اشتباه گرفته و 290 نفر مسافر بي گناه را به کام مرگ بکشاند!؟
با وجود اينکه رهبران ايران همواره مواضع ضدکمونيستي اعلام کرده اند و فعاليت احزاب چپ گرا در ايران ممنوع است اما شايعاتي وجود دارد مبني بر اينکه يک يا چند فروند F-14A به اتحاد شوروي در عوض کمکهاي نظامي تحويل داده شده است.
حداقل يک خلبان F-14A ايران گزارش داده است (که با هواپيمايش) به سوي اتحاد شوروي حرکت کرده است.
دلائل بسياري وجود دارد که نشان مي دهد تکنولوژي هواپيماي F-14A، سيستم رادار کنترل آتش AWG-9 و موشکهاي فونيکس به طور کامل آشکار شده است.
تجزيه و تحليل موشک فونيکس توسط اتحاد شوروي حدس زده مي شود که به ساخت و تکميل موشک Vympel R-33 کمک بسياري نموده است. موشک R-33 (که در غرب به نام AA-9 Amos شناخته مي شود) موشک هوا به هواي بسيار دوربردي است که سلاح اصلي جنگندهء MiG-31 موسوم به Foxhound به شمار مي رود. هرچند سرطراح ارشد دفتر ويمپل – گنادي سوکولوسکي – هرگونه الگو برداري بر اساس AIM-54A را تکذيب کرده است و ادعا کرده است که هيچ گاه يک موشک فونيکس عميلاتي در اختيار نداشته است.
امروز IRIAF تعدادي حدود 50 تا 55 فروند F-14A در اختيار دارد، اما در حال حاضر، تخمین زده می شود که تنها 30 فروند از آنها عملياتي باشند.
ارسال پست

بازگشت به “هواپيماهاي نظامي”