******* بهداشت اطفال و كودكان ********

در اين بخش مي‌توانيد در مورد مباحث مرتبط با بهداشت به بحث بپردازيد.

مدیران انجمن: رونین, Dr.Akhavan, شوراي نظارت

Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 3051
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 7 اسفند 1384, 3:45 am
سپاس‌های ارسالی: 351 بار
سپاس‌های دریافتی: 1579 بار
تماس:

پست توسط Dr.Akhavan »

  یا ناخن انگشت ٬مساله این است! 




نويسنده : مهديار سعيديان

بسیاری از مشكلات جسمی و عادتهای ناپسندی كه در انسان شكل می گیرند، ریشه در دوران كودكی و تنشهای روحی این مرحله حساس زندگی دارند. شناخت هر چه بیشتر این رفتارها و عادتهای نامناسب و رفع آنها در همان دوره كودكی از ایجاد عوارض پایدار و غیرقابل تغییر در مراحل بعدی زندگی جلوگیری می كند. آنچه می خوانید، برخی از شایعترین این مشكلات و از رایج ترین شكایتهای والدین در مورد كودكانشان و چگونگی برخورد با آنها می باشد. شما نیز با دقت بیشتر در رفتار كودكتان و برخورد پسندیده و صحیح، مادر به پیشگیری از این رفتارها و ترك عادتهای نامناسب توسط او خواهید بود.



شب ادراری كودكان

ناتوانی در كنترل ادرار خاص شبها و خواب نیست و ممكن است در بیداری هم اتفاق بیفتد.
ناتوانی كنترل ادرار به حالتی گفته می شود كه كودك بیش از سه سال چه روز و چه شب در كنترل ادرار ناتوانی داشته باشد. این ناتوانی ممكن است اولیه بوده یعنی كودك از ابتدا به علتی نتوانسته كنترل ادرار داشته باشد یا به طور ثانویه بروز كند. به این معنی كه كودك ابتدا كنترل ادرار داشته، ولی بعد كنترل آن را از دست داده است، بهترین نوع درمان دارو و درمانی توأم با روان درمانی است. به این نكات نیز باید توجه شود:،تشویق كودك به بیان مشكلات خود و كمك به پدر و مادر برای درك اشكالات وی ،بیدار كردن كودك در فاصله های معین برای ادرار كردن ،گذاشتن دستگاه شب زنگ در رختخواب كودك و بیدار شدن او با ایجاد صدا ،بهترین روش، تهیه و نصب ورقه ای بالای سر كودك است كه در آن شبهای خیس كردن با رنگ قرمز یادداشت شود و همچنین كودك برای شبهایی كه جای خود را خیس نكرده است مورد تشویق قرار بگیرد. برای درمان دارویی با پزشك مشورت كنید.


عدم كنترل مدفوع

این بیماری تقریباً همیشه با عدم كنترل ادرار توأم و زمانی است كه اختلال عضوی وجود نداشته باشد. در واقع ترس، اضطراب، از دست دادن مهر و محبت مادری، تولد كودك دیگر، رفتن كودك به مدرسه و ترس از تنبیه مهمترین دلایل بیماری هستند. لجبازی و منفی كاری نیز ممكن است از دلایل دیگر باشد. تهیه و نصب ورقه ای كه در آن زمان كنترل مدفوع ثبت شده است و دادن پاداش می تواند مؤثر باشد.


لكنت زبان در كودكان
لكنت زبان، اختلالی است كه به صورت دایمی یا موقت و به طور غیر ارادی با تكرار و تردید در ادا و تلفظ كلمات و سیلابها به وجود می آید، بدون این كه اختلال عضوی یا فلجی در كار باشد. لكنت زبان با اضطراب، ترس، مشكلات عاطفی و مسایل هیجانی ارتباط مستقیم دارد و این بیماران قطعاً به اختلال عصبی،روانی به خصوص "نوروز" مبتلا هستند.
با كودك مبتلا باید طوری رفتار شود كه گویی لكنت ندارد و از تحقیر و سرزنش وی خودداری شود. روان درمانی انفرادی، بازی درمانی و نقاشی بسیار مفید است، زیرا كودك هیجان و تنفر خود را تخلیه می كنند و منفی گری و لجاجت كودك از بین می رود. دیگر این كه شخص خیال كند گوینده است و نطق مهمی درباره موضوعی دارد. جملات را شمرده و رسا بیان كند، به خوشی و سلامتی زندگی كند، از دغدغه و گوشه گیری نیز باید پرهیز شود.


جویدن ناخن
یكی از فراوانترین واكنشهای عصبی و عادتی ارضا كننده است كه از 5 سالگی آغاز می شود و كم كم در 10 تا 15 سالگی به شدت خود می رسد و نشانه دلواپسی، ترس، بی قراری و انرژی زیاد و خشم است یا شاید حركتی برای تخلیه هیجانات باشد. برای درمان سعی كنید حالتهای اضطراب و ناراحتی را برطرف كنید. تهدید، تنبیه و پاشیدن فلفل سودی ندارد. به جای توجه به جویدن ناخن به خود شخص مبتلا توجه كنید. در واقع شناخت علت بیماری و رفع اضطراب و هیجان به بیمار كمك می كند و معمولاً از این طریق روان درمانی اجرا می شود.
به علاوه سرگرم كردن كودك به فعالیتهای هنری مانند نقاشی و ... و ورزشی بسیار مفید است.


مكیدن شست یا انگشت
میكدن انگشت به دلیل ناكامل بودن حركات لب یا ناكافی بودن عمل مكیدن یا مدت شیرخوردن است بدون توجه به این كه كودك با چه وسیله ای شیر می خورد. قطع شیر خوردن به خصوص با فشار و اجبار و به ویژه موقعی كه كودك با ولع شیر می خورد یا تغییر مرتب ساعتهای شیر خوردن به عنوان دلایل اصلی مكیدن انگشت، ذكر شده است. گرسنگی برای كودك همیشه همراه با اضطراب و بی قراری است در حالی كه در موقع شیر خوردن به تدریج كودك آرام می شود و به خواب می رود. اگر كودك قبل از آن كه سیر شود و بخوابد، شیر خوردنش قطع شود، به مكیدن انگشت خود می پردازد تا بخوابد و این عمل كم كم عادت می شود.
درمان معمولاً در 2 تا 3 سال اول لازم نیست و در مرحله اول درمان، اضطراب و وسواس والدین مورد توجه قرار می گیرد. سپس توجه كودك را از ناحیه دهان منحرف كرده و دستهای او را باید به وسایل دیگر مشغول كرد. مثلاً وادارش كنید كه كاری انجام دهد. در كودكان طرد شده از مهر مادری باید رابطه مادر و كودك اصلاح شود و در كل نباید برای كودك فرصتی باقی بماند تا انگشتانش را بمكد تا رفع عادت شود.


دروغگویی كودكان

دروغگویی یعنی این كه شخصی به قصد گول زدن دیگران خلاف واقعه ای را بیان كند. در چهار تا پنج سالگی دروغگویی اغلب جنبه تخیلی دارد و كودك به شرح زندگی و تصورات خلاقانه، ولی خام و غیردقیق كودكانه و خیالی خود می پردازد. البته قصد كودك گول زدن نیست بلكه فقط می خواهد تصورات خیالی خود را با دیگران در میان بگذارد. دروغگوها افرادی بی قرار، عصبانی و ناآرام هستند و دروغگویی نشانه ناراحتی هیجانی و روانی آنهاست. برای درمان باید هر چه زودتر به رفع علت آن اقدام نمود. والدین نباید در حضور كودك دروغ بگویند و در صورت اجبار باید حقیقت به كودك گفته شود. یك دوره روان درمانی طولانی برای نوسازی شخصیت و رشد جنبه های عاطفی، اخلاقی و وجدانی ضروری است.
رفع احتیاجهای مادری، عاطفی و حذف تنبیه یا رشوه دادن به پیشگیری و درمان كمك می كند.


وسواس كودكی
گذران ناخوشایند دوره یك تا سه سالگی عامل بیماری وسواس است. البته توارث و تعلیم هر دو در وسواس دخیل هستند. هسته آغازین بیماری وسواس فكری در یك تا سه سالگی شكل می گیرد. وقتی درباره یك موضوع بارها با بچه ای صحبت می كنیم، وقتی او را ده بار صدا می كنیم، بذر وسواس فكری را در ذهن كوچك او می كاریم. خستگی جسمی، عدم تمركز، فراموشی و بی میلی به مطالعه یا انجام كار از علامتهای فكر وسواسی هستند. وسواس عملی، به اجبار یك فرد در انجام یك عمل كه می داند تكرار آن اشتباه است، گفته می شود. تعجیل در امر آداب توالت بچه ها یكی از دلایل وسواس عملی است. اگر در دوران یك تا 3 سالگی برای كودكان اتفاق ناخوشایندی پیش آید و آنها تثبیت منفی پیدا كنند، دچار وسواس می شوند.


خجالت در كودكان

فرزندان خانواده های منضبط و مقید به اصول اخلاقی اغلب شرمگین هستند. تربیت ما باید چنان باشد كه اندازه مناسبی از شرم را برانگیزد. بها ندادن به كودك، تنبیه، ناخواسته بودن و سركوب تحكم و هیجانهای كودك از جمله عوامل ایجاد كننده خجالت بیش از حد است. در عین حال، خانواده های بی قد، بچه های بی حیا بار می آورند. برای تعلیم شرم به فرزندانمان باید چهارچوب ارزشی خاصی را با رفتار و كلام خود در ذهن بچه ها تثبیت كنید. این گونه بچه ها می فهمند كدام كار زشت است و خجالت دارد.


عصبانیت و پرخاشگری در كودكان
این حالت در كودكی تا حدی طبیعی است، ولی در موارد شدید می تواند اولین علامت افسردگی باشد و اغلب واكنش انفجاری نسبت به محرومیت و ناكامی است، چون كودك نمی تواند خواسته های خود را به تعویق بیندازد. دلیل آن به دلیل تضادها و كشمكشهای درونی كودك در مقابل عوامل آزار دهنده یا احساس عجز و ناتوانی است. معمولاً از 2 یا 3 سالگی به بعد یعنی در دوره منفی گری دیده می شود. حالتهای شدید پرخاشگری و عصبانیت اگر ادامه یابد باعث عدم رشد اجتماعی و وجدان اخلاقی می شود و در نتیجه در مراحل بعدی زندگی ممكن است به اختلالات شخصیتی منجر شود. برای درمان باید ابتدا علت را در خانواده جستجو كرد. والدین این كودكان اغلب افرادی حساس و هیجانی هستند و در تربیت كودكانشان جانب اعتدال را رعایت نمی كنند. یعنی یا در تربیت كودك كوتاهی می كنند و یا برعكس در مراقبت از وی افراط می ورزند. باید كودك و والدین وی توأم درمان شوند. مبارزه با علت ناكامی، برخورد منطقی و اطمینان بخشیدن به كودك نیز از راههای دیگر است.


حسادت در كودكان

حسادت واكنش تضادها و كشمكشهای ناشناخته و مهمی است كه از دوران كودكی در شخص به وجود آمده و باقی می ماند و از نظر اجتماعی برای شخص اهمیت دارد؛ زیرا علاوه بر ایجاد عصبانیت، تنفر و احساس خودكم بینی در كودك، باعث می شود كه در سنین بالاتر، شخص تماس خود را با محیط و افراد اجتماع از دست بدهد و تنها بماند كه اغلب با ترس درونی و خشم توأم است. بین 1 تا 5 سالگی حالتی طبیعی است و تمایل به داشتن مادر به صورت انحصاری وجود دارد. حسادت برای كودك نورسیده به شكلهای مختلف مانند شب ادراری، غیظ و خشم، اضطراب و افسردگی و حتی برگشت به عادتهای دوران كودكی تظاهر می نماید. این بیش تر بین 2 تا 4 سالگی به چشم می خورد و در دخترها حسادت بیشتر از پسران است.


روشهای مقابله با حسادت
بازی درمانی و نقاشی همراه یك روش تشخیصی و پی بردن به علت حسادت یك روش درمانی است، زیرا فرد به وسیله آن احساساتش را بیان و خود را تخلیه می كند. حمایت مادر از یك كودك باعث ایجاد حسادت یا شدت آن در كودكان دیگر می شود. در نتیجه والدین در بروز یا شدت یا كاهش حسادت نقش مهمی دارند. والدین باید حسادت كودكانشان را بپذیرند، تحمل داشته باشند و كوشش كنند كه با محبت، صرف وقت بیشتر و متقاعد ساختن كودك بزرگتر، واكنش حسادت را كاهش دهند. تنبیه جایز نیست، زیرا كم كم حسادت را به دشمنی و تنفر تبدیل می كند. وظیفه مادر است كه قبل از زایمان با بیان این مطلب كه نو رسیده ای در راه است، كودك بزرگتر را برای مراقبت از نوزاد تشویق كند تا با او به رقابت نپردازد. هنگام خواب نوزاد، مادر به كودك بزرگتر بیشتر توجه نمایند و پدر نیز وقت بیشتری را به كودك بزرگتر اختصاص دهد.


منبع : ایران هالرز
Major I
Major I
پست: 5234
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 25 خرداد 1385, 2:47 pm
سپاس‌های ارسالی: 1747 بار
سپاس‌های دریافتی: 4178 بار
تماس:

بدن مخملي كودكم نوازش مي خواهد

پست توسط ganjineh »

تصویر

نخستين رابطه نوزاد با دنياي خارج از طريق لمس كردن حاصل مي شود. لمس كردن حسي است كه نوزاد از طريق پوست و سپس به وسيله دهان آن را تجربه مي كند. طي دوران بارداري، جنين به دليل كيسه آبي كه در آن قرار دارد و به وسيله ديواره بطن مادرش احساس آرامش و نوازش مي كند. ولي هنگام تولد اين رابطه فيزيكي به هم مي خورد و نوزاد آن احساس خوشايند را گم مي كند، در حالي كه نوزادِ تازه متولد شده هنوز به آن آرامش و نوازش احتياج دارد تا به تدريج به محيط جديد عادت كند. ماساژ دادن هنري است كه هر روزه و طي هزاران سال در آفريقا و آسيا، بعد از نظافت نوزادان به كار برده مي شود، اما اين لحظه لذتبخش خيلي به ندرت در كشورهاي غربي استفاده مي شود.

پاسخ شما به اين پرسش چيست؟

- آيا پشت نوزادتان را براي اين كه او را آرام كنيد، نوازش كرده ايد؟

- آيا زانويتان را هنگامي كه به لبه يك صندلي برخورد كرده ماساژ داده ايد؟

اغلب اين واكنش ها طبيعي و غريزي است، ماساژ دادن باعث نرمي پوست و مفاصل ، و رفع خستگي و وحشت كودك مي شود.

ماساژ دادن به راحتي فقدان رابطه فيزيكي دوران جنيني نوزاد را با مادر جبران مي كند.
تصویر

چه وقت و كجا؟

شما مي توانيد از نخستين ماه تا حدود 3 ماهگي كودكتان را ماساژ دهيد. مدت ماساژ دادن مي تواند 10 تا 40 دقيقه طول بكشد، كه البته بستگي به سن و واكنش هاي كودكتان دارد.

هنگامي كه مي خواهيد كودكتان را ماساژ بدهيد، بايد وقت كافي و آمادگي آن را داشته باشيد.

بهتر است دو شاخه تلفن را در بياوريد و راديو و تلويزيون را خاموش كنيد. چون شما بايد آرامش داشته باشيد، زيرا استرس و ناراحتي به وسيله دست هاي شما به كودك منتقل مي شود.

از ماساژ دادن كودكتان بلافاصله بعد از شيرخوردن يا هنگامي كه او خيلي گرسنه است، خودداري كنيد.

زماني كه كودك شما تمايل به بازي دارد از ماساژ دادن او پرهيز كنيد.

اغلب از زمان هايي كه تنها هستيد براي ماساژ دادن كودك استفاده كنيد.

در هنگام ماساژ دادن چون كودك برهنه است، دماي اتاق را در 25 درجه سانتيگراد، نگهداريد.

شما مي توانيد براي انجام اين كار كودك را روي پايتان يا روي يك ميز پهن قرار دهيد.

هنگامي كه نوزاد بزرگتر مي شود، مي توانيد با انداختن يك حوله تميز روي زمين اين عمل را انجام بدهيد.

خود شما نيز سعي كنيد در وضعيت مناسبي قرار بگيريد براي اين منظور پشت خود را به ديوار يا پشتي و صندلي تكيه بدهيد.
تصویر


چگونه؟

- انگشتر، دستبند و ساعتتان را درآوريد تا احتمالاً بدن ظريف نوزاد را مجروح نكند.

- دست هاي خود را با دقت بشوييد.

- دستهايتان را با به هم ماليدن يا قراردادن در آب ولرم به مدت 3 تا 4 دقيقه گرم كنيد.

- دستهايتان را با روغن هايي مثل روغن بادام شيرين يا روغن زيتون آغشته كنيد. شما همچنين مي توانيد براي ماساژ بدن نوزادان دستهايتان را به شير آغشته كنيد.

- دست هاي شما بايد به آرامي و به طور همزمان كار كند. توجه داشته باشيد ماساژ دادن درست ، بيش از نوازش، براي كودك محرك و اطمينان بخش است.

قسمت هاي مختلف بدن كودك را شامل پشت (از پشت گردن تا باسن)، بازوها، دست ها، شكم (هميشه شكم كودك را به حالت دايره اي كوچك ماساژ دهيد)، پاها و در انتها صورت (پيشاني و گونه ها) را ماساژ بدهيد.

در طي مدتي كه نوزاد را ماساژ مي دهيد، با او حرف بزنيد.

شما مي توانيد، با كمي نرمش ملايم كارتان را به اتمام برسانيد.

ترجمه: فرشته حسيني
منبع تبیان
مرکز انجمنهای تخصصی گنجینه دانش
[External Link Removed for Guests]
مرکز انجمنهای اعتقادی گنجینه الهی
[External Link Removed for Guests]
Major I
Major I
پست: 5234
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 25 خرداد 1385, 2:47 pm
سپاس‌های ارسالی: 1747 بار
سپاس‌های دریافتی: 4178 بار
تماس:

«او» ديگر يک کودک نيست

پست توسط ganjineh »

تصویر
زماني که فرزندتان کودکي بيش نبود، شما همه کارهاي او را انجام مي داديد. زماني که خودش را خيس مي کرد پوشکش را عوض مي کرديد، زماني که صورتش را کثيف مي کرد شما بوديد که آن را تميز مي کرديد و يا حتي کمکش مي کرديد که بعد از غذا آروغ بزند. اما هر چه کودکتان بزرگتر مي شود، ياد مي گيرد که کارهايش را خود انجام بدهد : از در آوردن لباس گرفته تا خوردن صبحانه اش. گرچه مشاهده رشد استقلال کودکتان براي شما هم تلخ است و هم شيرين، اما اين که کودک بتواند کارهاي خود را انجام بدهد از ضروريات رشد فردي و اجتماعي اوست.

12 تا 18 ماهگي
تصویر
اولين نشانه هاي استقلال کودک در حدود يک سالگي او ظهور مي کنند. درک کودک از شخصيت خود ( در حدود 15 ماهگي، کودک قادر است تصوير خود را در آينه تشخيص دهد و ديگر فکر نمي کند که آن تصوير متعلق به کودک ديگري است) موجب مي گردد که او هر چه بيشتر به سمت مستقل شدن پيش برود. و خيلي زود همچون ديگر کودکان در مقابل همه چيز «نه» خواهد گفت. مثلاً اگر بخواهيد دکمه لباسش را ببنديد شما را به عقب مي راند. او سعي خواهد کرد خودش دکمه هاي لباسش را ببندد ولي چون هنوز به حد کافي براي انجام اين کار توانايي ندارد به کج خلقي روي مي آورد. در واقع پافشاري او در انجام کارهايش به سبک خود، او را مطمئن مي سازد که به شما وابسته نيست.

بعضي از والدين براي صرفه جويي در وقت ، قبل از رفتن به خريد از کودکشان مي خواهند که تصميم بگيرد چه لباسي را مي خواهد انتخاب کند. احساس غروري که کودک از انتخاب لباس هايش به دست مي آورد ارزش اين همه زحمت را دارد.

در حدود 13 ماهگي، کودک شما ممکن است که سعي کند لباسهايش را خود از تن در آورد و معمولاً اين کار را با شلوارها و جوراب هايي شروع مي کند که کمرکشي دارند و به راحتي بيرون کشيده مي شوند. حتي ممکن است بر لباس هايي همچون پيراهن و پوشاکي که تا حدودي در آوردنشان سخت تر است نيز فائق آيد. و وقتي شما مجبور شويد با عصبانيت براي چندمين بار جورابش را دوباره به پايش کنيد، او در خيال خود به يک موفقيت مهم دست يافته و به آن افتخار مي کند.

يکي ديگر از مهارت هايي که در اين زمان توسط کودک کسب مي شود، استفاده از وسايل غذاخوري است. بعضي از کودکان در حدود 13 ماهگي قاشق و چنگال را مورد استفاده قرار مي دهند و قريب به تمام بچه ها تا 18 ماهگي چنين کاري را مي آموزند. اما از فرزندتان انتظار نداشته باشيد که در انجام آن، مهارت بالايي داشته باشد چرا که صرف به دست گرفتن قاشق بدين معني نيست که او مي تواند به درستي غذا را به دهان ببرد. احتمالاً کودک شما تا حدود چهار سالگي قادر نخواهد بود از قاشق و چنگال به درستي يک بزرگسال استفاده کند بنابراين تا آن زمان انتظار بسياري از کثيف کاري ها را داشته باشيد.

19 تا 24 ماهگي

تصویر

تا حدود 20 ماهگي اکثر کودکان ياد مي گيرند که چگونه لباس خود را از تن خارج کنند. اين موفقيت براي او اهميت بالايي دارد و سعي مي کند مهارتش را مدام به رخ شما بکشد. به همين خاطر بارها او را خواهيد ديد که براي خود در خانه لخت گشت مي زند! در همين زمان با ياد گرفتن اين مهارت، پوشيدن لباس را نيز فرا مي گيرد. اما در نظر داشته باشيد که مدتي طول خواهد کشيد تا از پـَسِ تي شرت يا لباس هاي که لازم است از روي سرش به تن کند، بر آيد. علت اين است که انجام چنين کاري به مهارت بالاتري نياز دارد

کودکان زودرس معمولاً ديرتر از ديگر کودکان اين مهارت ها را کسب مي کنند.


در اين مرحله، زماني کودک ممکن است به يادگيري دستشويي رفتن نيز علاقه نشان دهد ولي توجه داشته باشيد که بعضي از کودکان علي رغم علاقه اي که نشان داده اند تا يک سال بعد هم توانايي انجام اينکار را نخواهند داشت. دو عامل بيانگر اين امر است که کودک آمادگي لازم براي کسب چنين مهارتي را دارد: اول اين که او بايد ياد بگيرد چگونه شلوارش را در بياورد و بپوشد. دوم اين که بايستي دستشويي برود (قبل از آنکه خود را خيس کند).

به علاوه بايد بياموزد که دستهايش را قبل از بيرون آمدن از دستشويي تميز بشويد و خشک کند (شما که نمي خواهيد او آلودگي را همه جا پخش کند؟)

لازم است که شما اين کارها را مرحله به مرحله به او آموزش دهيد و هر از چند گاهي نيز دوباره به او متذکر شويد تا آن کارها را فراموش نکند.

25 تا 30 ماهگي


تصویر

کودک احتمالاً تا اين سن آموخته است که چگونه لباسهايش را بپوشد و در بياورد، براي همين به در آوردن کفش علاقه نشان مي دهد. اگرچه اين کار ساده به نظر مي رسد، اما در حقيقت به توانايي زيادي احتياج است تا کودک بتواند کفش هاي خود را يکي يکي از پا در آورد و اگر بخواهد اين کار را ايستاده انجام دهد بايد بگيرد که چگونه روي يک پا تعادل خود را حفظ نمايد. کودکتان حتي ممکن است که روزي چند بار لباس عوض کند و اين بسيار خوب است. توجه داشته باشيد که کودکان در شلختگي سرآمد هستند و احتمال دارد که با لباس هاي کثيف در خانه بچرخد. در اين مرحله، اگر او نمي خواهد در مقابل اصرار شما لباس هاي کثيفش را تعويض کند، بهتر است شما کوتاه بياييد.

در اين دوره کودک مي تواند بعضي از اصول بهداشتي را فرا بگيرد. شايد او نتواند ياد بگيرد که براي پاک کردن بيني خود از دستمال استفاده کند و نياز باشد که شما صورت او را تميز کنيد، اما مي توانيد به او بياموزيد که در هنگام عطسه کردن سر را به سمت آرنج بگيرد. کلاس هاي پيش دبستاني براي جلوگيري از انتشار ميکروب ها از اين روش به جاي پوشاندن دهان با دست استفاده مي کنند.

اين سن براي کودک سن «مي خواهم خودم انجام بدهم» محسوب مي گردد. بدين سبب او احتمالاً مي خواهد که خودش مسواک بزند. به وي اجازه بدهيد که ابتدا خودش مسواک بزند ولي بعد شما نيز دندانهايش را مسواک بزنيد تا کاملاً تميز شوند. در حقيقت فرزندتان تقريباً تا حدود شش يا هفت سالگي قادر نخواهد بود که درست مسواک بزند، چرا که کودکتان براي مسواک زدن صحيح ، به هماهنگي بيشتري در اعضاء بدنش نيازمند است.



31 تا 36 ماهگي

تصویر

کودک با نزديک شدن سومين سال تولدش، بيشتر و بيشتر به سوي عدم وابستگي گام برمي دارد. درست است که او نمي تواند بعضي کارها را کامل انجام دهد ولي شما مي توانيد آن کار را مرحله به مرحله کنيد و اجازه دهيد که هر مقدار را که مي تواند بر عهده بگيرد. به عنوان مثال مي توانيد از او بخواهيد که ليواني را بياورد و شما در آن برايش شير بريزيد. براي تشويق وي در راه مستقل شدن، مي توانيد ظروف نشکن و بعضي تنقلات همچون کشمش و بيسکويت را در دسترس او بگذاريد تا خود از آنها بردارد و استفاده کند. شايد کودک بعضي چيزها را زمين بيندازد ولي او را در کارهايش حمايت و تشويق کنيد.

در اين سن کودکتان تلاش خواهد کرد تا کفشهايش را به پا کند و حتي سعي خواهد کرد که اگر کفش ها سگک دارد و يا چسبي است خود آنها را ببندد (گره زدن بندها هنوز زود است). گرچه انجام اين عمل توسط کودکتان تا حدودي وقت شما را تلف مي کند اما ارزشش را دارد که صبح زودتر از خواب برخيزيد و اين وقت را به فرزندتان اختصاص دهيد. به علاوه کودک از کمک کردن به شما نيز خوشحال خواهد شد. مثلاً به او اجازه بدهيد که شانه يا گيره هاي سر را براي شما بياورد ، يا حتي در چيدن سفره کمک کند.

از اين دوره سني کودکتان بهره ببريد و به او بياموزيد که کارهايش را خودش انجام بدهد. به عنوان مثال خودش وسايل بازي را جمع کند. گرچه او نمي تواند اتاق را تميز کند ولي مي تواند با علاقه فراوان در جمع کردن خرت و پرت ها تا حدودي شما را ياري دهد


چه زماني بايد نگران شد؟

تصویر

زمان رشد مهارت ها در کودکان متفاوت است. بعضي کند و بعضي خيلي سريع پيش مي روند اما اگر فرزند دو ساله شما علاقه اي به انجام هيچ کدام از کارهاي خود نشان نمي دهد و يا به نظر مي رسد که از پس نيازهاي ابتدايي خود همچون غذا خوردن با قاشق بر نمي آيد با پزشک کودکتان مشورت کنيد [البته الزاماً مشکلي وجود ندارد] و به خاطر داشته باشيد که کودکان زودرس معمولاً ديرتر از ديگر کودکان اين مهارت ها را کسب مي کنند.

و اما بعد

کودکان معمولاً تا سن سه سالگي در هنگام خريد به انتخاب لباس توجهي ندارند اما بعضي کودکان دوره پيش دبستاني چنان در انتخاب لباس وسواس نشان مي دهند که والدين خود را با انتخاب لباس هاي عجيب و غريب عصباني مي کنند و اين والدين عصباني که وقت زيادي براي تلف کردن در بازار ندارند به فوايد اين کار کودکشان نمي انديشند. اگر کودک شما اصرار دارد که خود لباس هايش را انتخاب کند وقت کافي براي اين کار در نظر بگيريد و يا لااقل از بين دو لباس به او حق انتخاب بدهيد حتي اگر نتيجه کار يک دست لباس رنگي عجيب و غريب باشد. بعضي از والدين براي صرفه جويي در وقت ، قبل از رفتن به خريد از کودکشان مي خواهند که تصميم بگيرد چه لباسي را مي خواهد انتخاب کند. احساس غروري که کودک از انتخاب لباس هايش به دست مي آورد ارزش اين همه زحمت را دارد.

تصویر

کودک در دوره پيش دبستاني مهارت هاي خود را توسعه خواهد داد. بسياري از کودکان کارهاي ابتدايي همچون لباس پوشيدن، شستن دست ها، غذاخوردن و حمام رفتن ( البته نه تميز شستن خود) را تا حدي ياد گرفته اند که در حدود چهار سالگي در آنها مهارت بيشتري کسب مي کنند.

هر چه کودک بزرگتر مي شود کارهاي مربوط به خود را بهتر و بهتر انجام مي دهد و پيش از آنکه شما انتظار داشته باشيد قادر خواهد بود که بند کفشهايش را ببندد و حمام برود. او خيلي زود لباس خواهد شست، غذا خواهد پخت و رانندگي خواهد کرد ؛ آن زمان آرزو خواهيد کرد که اي کاش مي توانستيد مانند يک کودک او را نوازش کنيد، اما مقاومت او در برابر اين کار شاهدي است بر تمام زحماتي که شما متحمل شديد تا او ياد بگيرد که از خود مراقبت کند و مستقل بار بيابد.

منبع:کيهان
مرکز انجمنهای تخصصی گنجینه دانش
[External Link Removed for Guests]
مرکز انجمنهای اعتقادی گنجینه الهی
[External Link Removed for Guests]
Major I
Major I
پست: 5234
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 25 خرداد 1385, 2:47 pm
سپاس‌های ارسالی: 1747 بار
سپاس‌های دریافتی: 4178 بار
تماس:

چرا کودکان گريه مي کنند؟

پست توسط ganjineh »

تصویر


اگر کودک نوزاد شما دايم گريه کند و نتوانيد او را ساکت کنيد ، در اين صورت صبر ايوب لازم داريد. بسياري از نوزادان، چند هفته نخست زندگيشان را با گريه به سر مي آورند. به عنوان مثال، بيشترين زمان گريه نوزاد سه هفته اي ، روزانه حدود دو ساعت و بيست دقيقه است که تقريباً 30 درصد زمان بيداري وي است. گريه اي به اين حد، سبب آزردگي خاطر پدران و مادران جواني مي گردد که اغلب رويارويي هر روزه از بام تا شامشان با چنين رخدادي، آنان را پريشان خاطر مي سازد. طفل، بيشتر در واپسين ساعات بعد از ظهر و صبح زود گريه سر مي دهد. نوزادان 12 هفته اي اين آمادگي را دارند که همچون زماني که يک هفته از تولدشان مي گذرد، فقط يک ساعت بگريند و کار را بر والدين آسان تر کنند.

کودکاني که پدر يا مادرشان روزي سه ساعت آنها را بغل مي کنند و يا آنها را داخل کالسکه به اين طرف و آن طرف مي برند ، کمتر گريه مي کنند.

گريه هاي گوناگون کودک نشانگر چيست و چگونه مي توان او را از گريستن باز داشت؟

انواع گريه هاي کودک

کودکان براي بيان نيازهايشان به روش هاي مختلف مي گريند. درک گريه هاي آنان مهارتي را مي طلبد که همه والدين بايد کسب کنند تا نيازهاي ايشان را به طور مؤثر جوابگو باشند.

گرسنگي

گرسنگي، معمولي ترين سبب گريه شمرده مي شود. کودکان با صداي بم و موزون زاري مي کنند و گريه هايشان کوتاه و توام با مکث اندک است. آواي چنين گريستني، کمتر از ساير گريه ها، گوشخراش است و صداها به جاي اين که نوميد کننده باشند، طاقت فرسا هستند. پيش از اين گونه گريه، کودک انگشتش را مي مکد و آب از لب و لوچه اش راه مي افتد يا دست و پا مي زند.

خستگي جسمي

گريه ناشي از خستگي با جيغ و شيون همراه است. اين نوع گريستن تدريجاً شدت مي گيرد و غالباً پياپي و تودماغي است.

دلتنگي و بي حوصلگي

کودک با گريه اي توأم با ناله و هق هق و با زبان بي زباني مي گويد که:«من تنها و کلافه ام!» اين اشکباري گاه تقريباً همچون نک و نال به نظر مي آيد و به محض از جا بلند کردن وي ، ناگهان ساکت مي شود.

درد و رنج

اين گريه غفلتاً با صداي زير و جيغ مانند آغاز مي گردد، اوج مي گيرد، تا چهار ثانيه طول مي کشد و کودک از نفس مي افتد. بعد از گريه، مکثي طولاني به مدت هفت ثانيه پديد مي آيد تا نفس کودک دوباره به حالت اول برگردد. ممکن است دست و پاي او حرکت نکند و سپس با حالت عصبي تکان بخورد. اين گونه اشکريزي، يکسره و بي اختيار است.

نوزادان در دوران جنيني درون زهدان گرم و نرم رشد مي کنند و چيزي دورشان را مي پوشاند، ولي اين وضع، موقع تولد آنها، که با هواي کاملاً آزاد رو به رو مي شوند، پايان مي يابد. با قنداق کردن که عبارت از پيچيدن کودک در پتويي سبک است، مي توان اين احساس ايمني را از نو زنده کرد.
مرکز انجمنهای تخصصی گنجینه دانش
[External Link Removed for Guests]
مرکز انجمنهای اعتقادی گنجینه الهی
[External Link Removed for Guests]
Major I
Major I
پست: 5234
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 25 خرداد 1385, 2:47 pm
سپاس‌های ارسالی: 1747 بار
سپاس‌های دریافتی: 4178 بار
تماس:

پست توسط ganjineh »

بيماري

کودکان بيمار ناراحتيشان را با گريه پي در پي ابراز مي دارند. صداي اين گريه، ضعيف و تو دماغي بوده و معمولاً زير و بمي اش کمتر از گريه درد آلود است. اگر چنين گريه اي با دگرگوني هايي در چهره و رفتار طفل آميخته باشد، به سادگي مي توان دريافت که از پيدايش بيماري خبر مي دهد. امکان دارد صورت بچه برافروخته شده، بي حوصله به نظر برسد، از غذا خوردن خودداري کند ، دچار اسهال شود يا به بغل کسي نيايد.

قولنج ( دل درد)
تصویر
اشکي که طفل از شدت دل درد مي ريزد، علتش کاملاً روشن است زيرا طبق معمول مرتباً هر بعد از ظهر يا عصر از چشمانش اشک سرازير مي شود و به سادگي آرام نمي گيرد.

تندخويي ( تحريک پذيري)

کودکان تندخو گهگاه سراسر روز مي گريند و بيشتر اوقات شب نيز با گريه بيدار مي شوند. شيوه هاي آرام بخش در مورد اينها مؤثرتر از اطفالي است که گرفتار قولنج اند.

آرام کردن کودک

گاهي کودکان بي هيچ علت مشخصي اشک مي ريزند. بعد از اين که اطمينان يافتيد که فرزندتان خسته، مريض و گرسنه نيست روش هاي زير را امتحان کنيد:

به محض گريستن کودکتان به نزد او بشتابيد. طفلي که دچار «هيستري» است، آرامشش به دشواري صورت مي گيرد. يکي از شيوه هاي آرام بخش زير را به مدت تقريباً 10 دقيقه امتحان کنيد.

هر چند که هيچ روش منحصر به فرد يا مطمئني براي باز داشتن بچه از گريه نيست، اما معلوم شده تداخلات زير، موفقيت آميزتر از ساير روش ها بوده اند...

کودکان براي بيان نيازهايشان به روش هاي مختلف مي گريند. درک گريه هاي آنان مهارتي را مي طلبد که همه والدين بايد کسب کنند تا نيازهاي ايشان را به طور مؤثر جوابگو باشند.

حمل بچه

پژوهش هاي انجام يافته نشان مي دهند کودکاني که پدر يا مادرشان روزي سه ساعت آنها را بغل مي کنند و يا آنها را داخل کالسکه به اين طرف و آن طرف مي برند ، کمتر گريه مي کنند. هنگامي که بچه حمل مي شود، گرما و تماس جسمي نزديک سبب مي شود کودک آرامش يابد.

حرکات موزون

بسياري از بچه ها موقعي که حرکت داده شوند، دست از گريه بر مي دارند. صندلي ننويي ، تاب ، کالسکه بچه، ماشين سواري و انجام حرکات موزون در کف اتاق، همگي حرکت هاي مايه آرامش اند. تعدادي از کارشناسان بر اين باورند که اين قبيل حرکات تکراري و موزون، نياز کودک را به قابليت پيش بيني تأمين مي کند. اطمينان داشتن از رخداد آتي – مثلاً صندلي بعد از حرکت به عقب، به جلو بر مي گردد- به نظر مي آيد به کودک کمک مي کند تا احساس ايمني و اطمينان خاطر بيشتر مي کند.

قنداق کردن بچه

نوزادان در دوران جنيني درون زهدان گرم و نرم رشد مي کنند و چيزي دورشان را مي پوشاند، ولي اين وضع، موقع تولد آنها، که با هواي کاملاً آزاد رو به رو مي شوند، پايان مي يابد. با قنداق کردن که عبارت از پيچيدن کودک در پتويي سبک است، مي توان اين احساس ايمني را از نو زنده کرد و ضمناً اين کار باعث مي گردد که دست و پاي او در امان بماند.

براي قنداق کردن بچه در خانه، پتوي نازکي را برداريد و گوشه آن را به اندازه پانزده سانت تا بزنيد. سپس بچه را روي پتو بگذاريد به طوري که سرش در بالاي تا خوردگي قرار گيرد. بعد يک طرف پتو را روي تن بچه برگردانيد، قسمت پايين پتو را روي پاهاي او بکشيد و آنگاه سمت ديگر را روي بدنش برگردانيد. سرانجام بچه قنداق شده را روي شکم بخوابانيد. اما چند هفته بعد از تولد، نوزادان ممکن است به خاطر قنداق شدن ، شديداً گريه کنند چون در عوض راحتي، احساس محدوديت مي کنند.

طفل، بيشتر در واپسين ساعات بعد از ظهر و صبح زود گريه سر مي دهد.

آواي آرام بخش

نوزادان با شنيدن آواهاي موزون و يکنواخت که يادآور صداهايي هستند که در شکم مادرشان شنيده اند، احساس راحتي مي کنند: صداي اقيانوس يا آبشار ، صداي ماشين لباسشويي يا خشک کن، صداي ضربان قلب و يا صداي جاروي برقي؛آنان از شنيدن موسيقي خوش آهنگ و آرام نيز لذت مي برند و نواي آرام پدر و مادرشان را که براي آنها لالايي مي خوانند، دوست دارند.

مکيدن راحت

کودکان، ميل شديدي به مکيدن دارند که نشان دهنده تمايلشان به غذا خوردن نيست. بيشتر وقت ها گريه آنها با مکيدن انگشتان يا مشتشان يا پستانک قطع مي شود. از رهنمودهاي تجربه شده زير براي کاربرد موفقيت آميز پستانک استفاده کنيد: پيش از اين که جيغ بچه بلند شود، پستانک را به دهانش بگذاريد، ولي نوکش را به مواد شيرين (مانند عسل )آغشته نسازيد تا از فساد دندان جلوگيري کنيد.

بکوشيد تا شش ماهگي ، پستانک را از سر کودک بيندازيد- در اين هنگام است که نياز مبرم او به مکيدن برطرف مي شود.

به خاطر داشته باشيد مکيدن براي کودکان زير شش ماه، گريستن را کاهش مي دهد و به طفل ياري مي کند که موقع خواب آرام تر باشد.

ماساژ

تصویر

لمس کردن، يکي از شکوفاترين احساسات هنگام تولد نوزاد است. ضربه زدن به پوست کودک به آرامش او مي انجامد و در بهتر خوابيدنش تأثير دارد. عادت پسنديده اين است که روزي يک بار، آنهم به مدت پانزده دقيقه، بدن بچه را ماساژ دهيد و توجه داشته باشيد که اين عمل بايد قبل از خواب و موقع حمام کردن او صورت گيرد فقط کافي است که کمي روغن بچه را در هر دو کف دستتان بريزيد و به هم بماليد، سپس به کمک انگشتهايتان، با حرکت موزون، دايره هايي روي تن وي تشکيل دهيد. يادتان باشد که به دست ها، پاها، صورت و سرش نيز روغن بماليد. آنگاه، يک دست يا پايش را نگه داريد و با دست آزادتان او را با ملايمت بگيريد و آهسته جلو و عقب ببريد و نوازشش کنيد.

حتماً بايد تا حدي که مايليد، به اندازه کافي فشار آرام وارد سازيد. از نشانه هايي که کودکتان بروز مي دهد، پي مي بريد که آيا دلش مي خواهد بدنش را لمس کنيد يا نه. چنانچه تمايلي به اين عمل نداشته باشد، ناآرامي مي کند، کمرش را خم مي کند ، به سختي نفس مي کشد و رنگ صورتش سرخ تر مي شود. هر چند ممکن است از ماساژ محبت آميز لذت ببرد. جدا از شادماني که به اين ترتيب نصيب کودک مي گردد، نوازش کردن پوست وي، پيام هايي را به مغزش مي فرستد تا مقدار هورمون ها و مواد شيميايي مفيدي را افزايش دهد که براي مثال به کودک در جذب غذا، تحمل درد و تنظيم مقادير کورتيزول( که هورمون فشار رواني است) کمک مي کند.

اشياي دوست داشتني

بسياري از کودکان دوست دارند چيز نرمي را همچون لباس خواب مادر، پتوي نرم يا اسباب بازي مخملي را در آغوش بگيرند. پيش از رسيدن به هشت ماهگي، هنگام نوازش کردن کودکتان، چيز نرمي را کنار او بگذاريد. به اين ترتيب او بين آن شيء و تماس مهرآميز شما ارتباطي قايل مي شود.

بسياري از نوزادان، چند هفته نخست زندگيشان را با گريه به سر مي آورند.

امور روزمره

يک انگاره) الگوي) يکنواخت، ممکن است براي کودک شما آرام بخش تر از هر روش منفرد و تسکين دهنده باشد. به محض اين که کودکتان را به خانه مي آوريد، چند کار ساده همچون استحمام روزانه در ساعت معين يا لالايي خواندن شبانگاهي پيش از خواب تسکين بخش است.

ياري آرامش بخش

گريه مدام بچه، باعث مي شود که شما احساس ناراحتي کنيد. لذا کودکتان احتمالاً اين احساسات منفي را درمي يابد، شايد تعجب کنيد که وقتي همسر، دوست يا مادربزرگ شما، کودک «تسکين ناپذير» تان را در آغوش گيرند و فريادهايش را به طور معجزه آسايي آرام سازند، احساس آرامش بيشتري به شما دست مي دهد ، سرحال تر مي شويد و بهتر مي توانيد در قبال خواست هاي وي واکنش نشان دهيد.

فرياد کشيدن

گاهي لازم است که بچه ها موقع خواب، احساسات دروني ناشي از خستگي يا تنش را با فريادهاي بلند خود بروز دهند. خود اين عمل براي طفل، تسکين بخش است. بنابراين چنانچه راهکارهاي خارجي آرامش بخش، بي اثر بوده و يا خيلي برانگيزنده باشند، در اين حالت ممکن است لازم باشد طفل مدت کوتاهي به تنهايي بگريد تا فشار روحي اش را فرو نشاند و آرام گيرد.

منبع : اينترنت
مرکز انجمنهای تخصصی گنجینه دانش
[External Link Removed for Guests]
مرکز انجمنهای اعتقادی گنجینه الهی
[External Link Removed for Guests]
Major I
Major I
پست: 5234
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 25 خرداد 1385, 2:47 pm
سپاس‌های ارسالی: 1747 بار
سپاس‌های دریافتی: 4178 بار
تماس:

آشنايي با مراحل تكاملي رشد در كودكان تا پايان سه سالگي

پست توسط ganjineh »

تصویر

يك سالگي

- كودك مي تواند هنگامي كه روي شكم خوابيده سرش را بلند كند. ( در حدود سه ماهگي)

- كودك مي تواند دو دستش را به هم نزديك كند. ( در چهار ماهگي)

- به پهلو مي غلتد. ( در حدود 5 ماهگي)

- زماني كه در وضعيت نشسته قرار دارد، مي تواند سر خود را در امتداد بدن نگه دارد. ( در حدود 6 ماهگي)

- مي تواند به دو طرف بغلتد. ( در حدود 7 ماهگي)

- مي تواند بدون كمك بنشيند. (در حدود 8 ماهگي)

- كودك مي تواند بدون كمك و به تنهايي بيسكويت بخورد. ( در حدود 8 ماهگي)

- كودك مي تواند شيئي را از يك دست خود به دست ديگر بدهد. (در 8 ماهگي)

- كودك مي تواند از وضعيت خوابيده روي شكم، به وضعيت نشسته، تغيير حالت دهد. (در 8 ماهگي)

- كودك مي تواند با كمك ديگران يا اشياء ، بايستد. (در 10 ماهگي)

- كودك مي تواند از حالت نشسته به حالت ايستاده تغيير وضعيت بدهد. (در 10 ماهگي)


تصویر

دو سالگي

- كودك مي تواند روي پاهاي خود بايستد ، راه برود و بدود .

- كودك مي تواند با كمك يك بند، اسباب بازي خود را بكشد.

- كودك مي تواند از كاناپه بالا برود و از پنجره به بيرون نگاه كند و دوباره به پايين بيايد.

- مي تواند از پله ها بالا برود ، در حالي كه با دو پا روي هر پله مي ايستد.

- كودك مي تواند با كمك شش قطعه مكعب برج بسازد.

- كودك با كمك سه قطعه مكعب، قطار ساخته و وانمود مي كند كه آن را حركت مي دهد.

- كودك مي تواند يك تا چهار مهره ي بزرگ را بند كند.

- راست دست بودن يا چپ دست بودن كودك مشخص مي شود.

- مي تواند با همه ي انگشتانش مداد شمعي را در دست بگيرد.

- كودك مي تواند كشيدن دايره يا نقطه را از بزرگترها بياموزد و تقليد كند.

- كودك مي تواند از روي خطوط موّرب يا افقي كپي كند.

- كودك مي تواند با قاشق غذا بخورد.

- كودك مي تواند با كمك بزرگترها لباس بپوشد.

تصویر

سه سالگي

- كودك مي تواند با دو پا بپرد. ( پرش جفت پا)

- كودك مي تواند با پا به يك توپ ثابت ضربه بزند.

- كودك مي تواند سه چرخه براند.

- مي تواند با استفاده از قيچي، شكل هاي كاغذي را ببرد.

- مي تواند پنج تا شش قطعه پازل را در كنار يكديگر قرار دهد.

- كودك مي تواند با كمك سه انگشت خود، مداد شمعي را نگه دارد.

- مي تواند تصوير يك دايره را كپي كند و از روي آن بكشد.

- مي تواند با تقليد از بزرگترها، مربع بكشد.

- مي تواند تصوير يك انساني را بـِكـِشد كه سَر دارد.

- كودك مي تواند با قاشق و چنگال غذا بخورد. (البته ممكن است كمي از غذا را بريزد).

توجه:

- اگر كودك شما هيچ يك از اين كارها را در سن مخصوص به آن انجام نمي دهد، جاي نگراني نيست. كودكان از راه هاي گوناگوني تكامل پيدا مي كنند.

- اگر كودك شما تعدادي از مهارت هاي مذكور را با دشواري انجام مي دهد، بهتر است كه با پزشك متخصص مشورت كنيد.

منبع تبیان
مرکز انجمنهای تخصصی گنجینه دانش
[External Link Removed for Guests]
مرکز انجمنهای اعتقادی گنجینه الهی
[External Link Removed for Guests]
Major I
Major I
پست: 5234
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 25 خرداد 1385, 2:47 pm
سپاس‌های ارسالی: 1747 بار
سپاس‌های دریافتی: 4178 بار
تماس:

نخستين لبخند كودك

پست توسط ganjineh »

مي گويند لبخند كودك بزرگترين پاداش براي زحمات مادر است . زيبايي تبسم كودك در اين است كه به كوچكترين كاري كه برايش مي كنيد پاداش مي دهد و روزتان را سرشار از نشاط و شادماني مي سازد. تبسم ، بخشي از تلاش هاي كودك است كه بلافاصله بعد تولد آغاز مي شود .

كودكان جسماً توانايي تبسم كردن را دارند ، ولي نخستين لبخندشان انعكاسي است . نوزاد شما نمي داندكه حالات چهره اش مي تواند تأثير چشمگيري در شما و ديگران داشته باشد .

در واقع لبخند جزيي از مجموعه رفتاري همچون شير خوردن يا سكسكه كردن است. زماني كه او بيدار است ، بي آن كه حواس خود را بر روي چيزي متمركز كند ، مي خندد و حتي در خواب هم دست به اين كار مي زند . شايد نخستين تبسم هاي كودكان نشانه هاي شادماني يا شناسايي نباشد ولي موقعي كه لبخند آنان را با تبسم پاسخ مي دهيد به كاري مبادرت مي ورزيد كه نه تنها طبيعي ، بلكه مهم است . لبخندهاي نخستين كودك محبت و دلبستگي پديد مي آورد . او نمي خواهد خنده اش مايه سرگرمي باشد بلكه كنش متقابلي را بين خود و پدر و مادرش پديد مي آورد كه از همان آغاز فرح افزاست .

بيشتر كودكان در يك تا دو ماهگي شروع به لبخند زدن مي كنند. هر چند كودك از لحظه تولد تبسم مي كند، اما در اولين لبخند شادي بخش و هدفمندش ، شما متوجه اين تفاوت مي شويد . كودك پس از يك ماهگي صورت شما را مي شناسد . ممكن است اين شناخت را هميشه با لبخند نشان ندهد . ولي در چهارماهگي ، لبخندش نمايانگر بازشناسي واقعي است . او ترجيح مي دهد كه به رخ شما بنگرد و علت لبخند زدنش به شما اين است كه در مي يابد چهره روبه رويش به چيزي مي ماند كه قبلاً ديده است . دوران لبخند ، همانند تمام فرآيندهاي رشد ، در ميان نوزادان متفاوت است. در ضمن كودكان از حيث سهولت و شمار تبسم ها با هم فرق دارند و اين مسئله نمايشگر تفاوت هاي ذاتي آنهاست. اگر چه ممكن است قادر به تغيير خلق وخوي كودكتان نباشيد ولي يك مورد قطعي است و آن اين كه وقتي او لبخند مي زند شما هم به او تبسم مي كنيد .
همكاري كودكان در خانه

كودكان همين كه راه مي افتند و زبان باز مي كنند ، مي خواهند در كارهاي خانه همكاري و مشاركت جويند. ولي شمار فراواني از پدران و مادران از بيم خراب شدن چيزي يا به سبب ملاحظات بي اندازه ، به فرزندانشان اجازه ياري رساندن نمي دهند و اين بي ترديد عمل اشتباهي است . كودكاني كه اجازه همكاري در امور مربوط به خانه را پيدا مي كنند به گونه اي احساس اعتبار كرده و براي خود ارزش قايل مي شوند و يا با پدر و مادرشان پيوندي صميمانه برقرار مي سازند . از همين رو بعدها خيلي زود آماده مساعدت و همراهي در امور گوناگون مي شوند . گفتني است مدد رساني كودكان بايد كاملاً اختياري و داوطلبانه باشد. نمونه هاي ذيل شما را با توانايي هاي كودكان در سنين مختلف آشنا مي كند.

كودكان پنج ساله : اطفال در اين سن ، مدت كوتاهي مي توانند به انجام عملي بپردازند . از كارهاي مناسب براي اين رده سني مي توان به مواردي همچون : چيدن و برچيدن سفره ، خالي كردن لباس ها داخل ماشين لباسشويي ، حمل كردن بسته هاي سبك خريد و دسته كردن دستمال ها اشاره كرد .

كودكان شش ساله : در اين گروه سني چون بچه ها به مدرسه مي روند در نتيجه قادر به انجام اموري مانند : مرتب كردن اتاق خود ، جارو كردن ، آب دادن گل ها ، تا كردن پوشاك هستند.

كودكان نه ساله : از آن جايي كه در اين سن به بچه ها پيوسته فرصت همكاري و مشاركت داده شده ، بنابر اين مي توانند به صورت مستقل در پختن غذا و شيريني ، آماده كردن صبحانه و مراقبت از خواهر و برادرشان نقش مؤثري داشته باشند .



رهنمودهاي رشد كودكان

مشاهده رشد كودك ، تجربه شگفت انگيز و بي نظيري براي پدر و مادر است . فراگيري نشستن ، راه رفتن و حرف زدن ، برخي از شاخص هاي عمده بالندگي اند كه كودك به دست مي آورد ولي رشد او فرآيندي بغرنج و درحال تكوين است . خردسالان پيوسته دستخوش شماري از دگرگوني هاي جسمي و روحي هستند.

هرچند هيچ وقت دو بچه به يك اندازه رشد نمي كنند اما آنان بايد بتوانند در بعضي سنين دست به كارهاي مشابهي بزنند . شما به عنوان پدر يا مادر در موقعيت بسيار حساسي قرا ر دارند كه لازم است متوجه رشد فرزند خود شويد . شاخص هايي كه در زير آمده اند ، رهنمودهايي بس مفيد و چاره ساز هستند. با كاربرد وجه مشخصه هاي ذيل شاهد چگونگي رشد كودك خويش خواهيد شد .

به ياد داشته باشيد كه دادن پاسخ " منفي " به هر كدام از پرسش هايي كه آورده ايم ، لزوماً به اين معني نيست كه مشكلي پديد آمده است .

سرعت رشد هر كودك اعم از دختر يا پسر، خاص خود او است و شايد رشد آنها در بعضي جهات كندتر از ساير بچه هاي هم سن و سالشان باشد . به خاطر بسپاريد كه اين شاخص ها بايد تنها به عنوان رهنمون به كار روند . با توجه به موارد زير، تصميم بگيريد كه هنگام مراجعه بعدي به متخصص اطفال ، در مورد راه كارهاي زير با او سخن بگوييد .

تفاوت عمده بين رشد كودك شما و شاخص ها در اين است كه كودكتان هنوز نمي تواند خيلي از كارهايي را كه لازمه سن و سال او است ،‌ انجام مي دهد .
سه ماهگي

آيا وقتي كودكتان به پشت دراز مي كشد ، هر يك از دستانش را به يك اندازه و به نحو دلخواهي حركت مي دهد ؟ اگر با يك يا هردو دست و پايش حركات منقطع يا ناهماهنگ كرده ، يا هميشه فقط از يك دست استفاده مي كند ، جواب " منفي " بدهيد .

بلي o خير o

آيا كودكتان علاوه بر فرياد ،‌ هم ايجاد مي كند؟

بلي o خير o

آيا كودك شما به صدايتان واكنش نشان مي دهد ؟

بلي o خيرo

آيا دست هاي او غالباً باز است ؟

بلي o خيرo

موقعي كه كودكتان را راست نگه مي داريد ، آيا مي تواند سرش را بيش از يك لحظه نگه دارد ؟

بلي o خير o

شش ماهگي

آيا هيچ وقت ديده ايد كه كودكتان با به هم زدن دست هايش به يكديگر بازي كند ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان سرش را به اصواتي كه دور از وي ايجاد مي شود ، مي چرخاند ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان از شكم به كمر يا برعكس مي غلتد ؟

بلي o خير o

وقتي كه زير بغل كودكتان را مي گيريد ، آيا مي تواند وزنش را تحمل كند ؟ جوابتان فقط در صورتي بايد مثبت باشد كه وي سعي كند روي پاهايش بايستد و قسمتي از وزنش را تحمل كند .

بلي o خير o

زماني كه كودك شما روي شكم مي خوابد ، آيا مي تواند وزنش را روي دستان گشوده اش تحمل كند

بلي o خير o

آيا كودكتان اشياء ريز مانند خرده نان را مي بيند ؟

بلي o خير o

نه ماهگي

هنگامي كه كودك سرگرم بازي است و شما آهسته از پشتش مي آييد ، آيا گاهي سرش را به علامت شنيدن صداي شما برمي گرداند ؟‌( صداهاي بلند مورد نظر نيست ) صرفاً در صورتي جواب بلي بدهيد كه دريافته باشيد وي به اصوات آرام يا نجواها واكنش نشان مي دهد .

بلي o خير o

آيا كودكتان بدو ن كمك كسي و بي آن كه تعادلش را حفظ كند ،‌قادر به نشستن است ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان چهار دست و پا مي خزد و يا سينه خيز مي رود ؟

بلي o خير o

دوازده ماهگي

وقتي كه پشت چيزي يا در گوشه اي پنهان شده و سپس دوباره ظاهر مي شويد ، آيا كودكتان در جست و جوي شماست يا مشتاقانه در انتظار ديدن مجددتان است ؟

بلي o خير o

آيا كودك شما اصواتي همچون " ماما " يا " بابا " را بر زبان مي آورد ؟

اگر هر دو صوت را ايجاد مي كند ، جواب آري بدهيد :

بلي o خير o

آيا كودكتان خود را براي ايستادن ، بالا مي كشد ؟

بلي o خيرo

آيا كودكتان لااقل يك واژه بر زبان مي آورد ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان از لوازم خانه كمك گرفته و راه مي رود ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان قادر است با چرخاندن سرش ، محل اصوات را تشخيص دهد ؟

بلي o خير o

هجده ماهگي

آيا كودكتان مي تواند يك فنجان يا ليوان معمولي را بدون كمك كسي در دست بگيرد و مايع درونش را بدون ريختن بنوشد ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان مي تواند ، بي آن كه زمين بيفتد يا تلوتلو بخورد ، از يك طرف اتاق بزرگي به طرف ديگر برود؟

بلي o خير o

آيا كودكتان بدون كمك كسي راه مي رود ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان حداقل دو كلمه سخن مي گويد ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان كفش هايش را خودش در مي آورد ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان خودش غذا مي خورد ؟

بلي o خير o

دو سالگي

آيا كودك شما مي تواند غير از " بابا " و " ماما " حداقل سه كلمه مخصوص ادا كند كه هر بار معني يكساني داشته باشند ؟

بلي o خير o

آيا بچه شما مي تواند پوشاك خودش مانند لباس خواب ( لباس رو يا زيرش ) را از تن در آورد ؟ ( كهنه بچه ، كلاه و جوراب مورد نظر نيست )

بلي o خير o

آيا كودك شما مي تواند بدون افتادن به زمين بدود ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان ، تصاوير را در كتاب مصور تماشا مي كند ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان مي گويد كه چه مي خواهد ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان كلمه هايي را كه سايرين مي گويند ، تكرار مي كند ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان لااقل يك عضو مشخص بدن را نشان مي دهد ؟

بلي o خير o

سه سالگي

آيا هنگامي كه با كودكتان سرگرم تماشاي كتاب حيوانات هستيد مي تواند حداقل يك جانور را نام ببرد ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان قادر است از فاصله اي توپي را از بالاي سرش به طرف شكم يا سينه شما پرتاب كند ؟

بلي o خير o

آياكودكتان كمك مي كند كه اشياء در سرجاي خود قرار گيرند ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان به سئوال شما مبني بر اين كه پسريد يا دختر مي تواند جواب دهد ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان مي تواند لااقل يك رنگ را نام ببرد ؟

بلي o خيرo

چهار سالگي

آيا كودكتان قادر است سوار سه چرخه اي شده و آن را حداقل چهار متر به جلو براند ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان با رعايت نوبت و پيروي از قواعد بازي ، قايم موشك و يا بازيهاي ديگر مي كند ؟

بلي o خير o

آيا كودك شما مي تواند تصاوير موجود در كتاب ها يا مجله ها را نام ببرد ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان مي تواند بگويد در تصوير چه كاري صورت مي گيرد ؟

بلي o خير o

آيا كودك شما واژه هاي كنشي ( افعال ) را به كار مي برد ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان با اسباب بازي عروسكي يا حتي دوست خيالي بازي مي كند ؟

بلي o خير o

پنج سالگي

آيا كودك شما مي تواند دگمه لباس خود يا عروسكش را ببندد ؟

بلي o خير o

آيا زماني كه كودكتان را نزد دوست يا پرستار بچه مي گذاريد ، واكنش مساعدي از خود نشان مي دهد ؟

بلي o خير o

آيا كودك شما قادر است لااقل سه رنگ را نام ببرد ؟

بلي o خير o

آيا كودكتان مي تواند به نوبت از پاهايش استفاده كرده و از پله ها پايين بيايد ؟

بلي o خير o

آيا كودك شما مي تواند با پاهاي فاصله دار از هم بپرد ؟ ( پرش طول كند ؟ )

بلي o خير o

آيا كودكتان مي تواند ضمن شمردن لااقل سه شيء مختلف آنها را نشان دهد ؟

بلي o خير o

آيا كودك شما قادر است نام پول خردي را درست بگويد ؟

بلي o خير o

شش سالگي

آيا بچه شما مي تواند بند كفشش را ببندد؟

بلي o خيرo

آيا بچه شما قادر است بدون كمك ديگران ، ‌لباس بپوشد ؟

بلي o خير o

آيا بچه شما مي تواند فقط با به كارگيري دستانش ، توپ جهنده كوچكي را بگيرد ‌؟

بلي o خير o

آيا بچه شما مي تواند دايره اي بكشد ؟

بلي o خير o

آيا بچه شما مي تواند سن واقعي اش را بگويد ؟

بلي o خير o

آيا بچه شما مي تواند حداقل چهار رقم را به ترتيب صحيح تكرار كند ؟

بلي o خير o

آيا بچه شما مي تواند با هر دو پا بپرد ؟

بلي o خير o

شما به عنوان پدر يا مادر براي پي بردن به اين جنبه هاي ظريف رفتاري كودكتان ، در موقعيت مناسبي قرار داريد . اين نشانه ها حاكي از آن است كه رشد و بالندگي كودكتان طبق برنامه پيش مي رود يا اين كه احتمالاً خللي پديد آمده است . اداي پاسخ منفي به هر يك از اين پرسش ها احتمالاً هشداري شمرده مي شود . حتماً اين گونه موارد را با پزشك كودك خويش در ميان بگذاريد و به ياد داشته باشيد كه اين شاخص تنها براي ياري رساندن به شماست نه آزمون هوش و ذكاوت كودكانتان.


منبع تبیان
مرکز انجمنهای تخصصی گنجینه دانش
[External Link Removed for Guests]
مرکز انجمنهای اعتقادی گنجینه الهی
[External Link Removed for Guests]
Super Moderator
Super Moderator
نمایه کاربر
پست: 3051
تاریخ عضویت: یک‌شنبه 7 اسفند 1384, 3:45 am
سپاس‌های ارسالی: 351 بار
سپاس‌های دریافتی: 1579 بار
تماس:

پست توسط Dr.Akhavan »

  سيگار كشيدن مادر براي  


زناني كه در زمان بارداري سيگار مي كشند كودك خود را در معرض خطر حملات قلبي و سكته مغزي در زندگي آينده اش قرار مي دهند.
به گزارش ساينس ديلي سرپرست اين تحقيق دكتر يوايتروال از دانشگاه اوترخت هلند اين اولين گزارشي است كه اين ارتباط را نشان ميدهد.
در واقع سيگار كشيدن در دوره بارداري ريسك فاكتوري است كه قابل يپشگيري است و زنان نه فقط براي سلات خودشان بلكه براي سلامت طفل متولد نشده نيز بايد سيگار را بويژه در زمان بارداري ترك كنند.
بر اساس نتايج اين تحقيق سيگار كشيدن زنان باردار مي تواند باعث آسيب دائمي به عروق جنين شود.
اين احتمال وجود دارد كه تركيبات موجود در دود سيگار از طريق جفت منتقل شده و مستقيما به دستگاه قلب و عروق جنين صدمه بزنند. بنظر مي رسد اين آسيب دائمي بوده و هميشه با كودك همراه خواهد بود.
ارسال پست

بازگشت به “بهداشت عمومي”