اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

در اين بخش مي‌توانيد در مورد اخبار و حوادث روز به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: MASTER, MOHAMMAD_ASEMOONI, شوراي نظارت

Major II
Major II
نمایه کاربر
پست: 280
تاریخ عضویت: چهارشنبه 3 فروردین 1390, 3:52 pm
محل اقامت: تهران
سپاس‌های ارسالی: 1589 بار
سپاس‌های دریافتی: 2568 بار

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط babak1985 »

تصویر
دشمن رو باید از دور دید
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش تحلیلی مشرق/ 2
[External Link Removed for Guests]

تکلیف قطعنامه‌های شورای امنیت در مذاکرات جامع چه خواهد شد؟ چه مدت‌زمانی برای گام نهایی توافق ژنو در نظر گرفته می‌شود؟ اینها سؤالاتی است که در بخش دوم این گزارش ابعاد آنها را بررسی کرده‌ایم.


گروه بین‌الملل مشرق – 29 بهمن به‌عنوان تاریخ آغاز مذاکرات جامع ایران و شش کشور موسوم به 1+5 تعیین شده است. از این رو سلسله گزارش‌هایی تقدیم مخاطبان محترم مشرق می‌شود که به بررسی چشم‌انداز این مذاکرات که با هدف تعیین گام نهایی توافق ژنو صورت خواهند پذیرفت، اختصاص دارند.

در بخش اول این گزارش، به بررسی منطق برنامه اقدام مشترک و همچنین رویکرد کلان آمریکا در قبال برنامه هسته‌ای ایران پرداختیم و وعده کردیم که در این بخش، وارد جزئیات پر چالش احتمالی مذاکرات جامع ایران و 1+5 شویم.

* اجرای قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل

شورای امنیت سازمان ملل متحد تاکنون چهار قطعنامه الزام‌آور مبتنی بر فصل هفتم منشور ملل متحد درباره برنامه هسته‌ای ایران صادر کرده که عبارتند از قطعنامه‌های شماره 1737، 1747، 1803 و 1835. از منظر طرف غربی، این قطعنامه‌ها لازم‌الاتباع هستند و از نظر حقوقی در جایگاهی فراتر از پیمان منع گسترش تسلیحات اتمی قرار می‌گیرند.

در صدور این قطعنامه‌ها هر پنج عضو دائم شورای امنیت، دخیل محسوب می‌شوند؛ بنابراین نه‌تنها طرف‌های غربی با این قطعنامه‌ها موافقت کرده‌اند که حتی روسیه و چین نیز با عدم وتوی آنها، بر این قطعنامه‌ها مهر تأیید زده‌اند.

تصویر

موضع ایران در قبال این قطعنامه‌ها از گذشته همواره تأکید بر غیرقانونی و غیرحقوقی بودن آنها بوده است. ایران به‌درستی تأکید کرده است که این قطعنامه‌ها بنیان حقوقی ندارند و آنچه به صدور آنها انجامیده مسائل سیاسی بوده است. تیم سابق هسته‌ای ایران که به ریاست سعید جلیلی از جانب ایران مذاکره می‌کرد در جلسات خود با 1+5 با رویکردی استدلالی بارها به دلایل ایران برای عدم سندیت قطعنامه‌های مزبور تصریح کرد.

با این حال، شورای امنیت این قطعنامه‌ها را صادر کرده و طبیعی است که پنج عضو دائم این شورا برای اجرای آنها اهمیت قائل باشند. بر اساس این قطعنامه‌ها ایران باید فعالیت‌های غنی‌سازی خود را به‌طور کامل تعلیق کند، امری که ایران نپذیرفته و برنامه اقدام مشترک نیز بر پذیرش آن دلالت ندارد.

در برنامه اقدام مشترک، از «پرداختن احتمالی» به قطعنامه‌های شورای امنیت سخن گفته شده است. بر اساس پاراگراف دوم این برنامه، «ممکن است» بین گام اول و گام نهایی، گام‌هایی برای «پرداختن» به قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل وجود داشته باشد که هدف نهایی از آنها پایان رضایت‌بخش رسیدگی به مسأله برنامه هسته‌ای ایران در شورای امنیت خواهد بود.

بنابراین اولاً باید توجه کرد که از دو جهت، برنامه اقدام مشترک (توافق‌نامه ژنو) اجرای قطعنامه‌های شورای امنیت را تضمین نمی‌کند: اول از آن جهت که گام میانی، گامی احتمالی است (با توجه به کاربرد کلمه Would به جای Will) و نه قطعی و دوم از آن جهت که به‌جای کلمه اجرا از عبارت «پرداختن» (Address) به قطعنامه‌های شورای امنیت استفاده شده است.

از سوی دیگر، از جمله بدیهیات توافق ژنو آن است که با پایان گام نهایی – که مذاکرات جامع به بررسی این گام اختصاص خواهد داشت – باید تکلیف قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل روشن شود چرا که با «پایان موفقیت‌آمیز» گام نهایی باید تمام تحریم‌های مرتبط با برنامه هسته‌ای علیه جمهوری اسلامی ایران از جمله تحریم‌های شورای امنیت لغو شوند.

از این رو، قابل پیش‌بینی است که بحث‌هایی جدی در خصوص قطعنامه‌های شورای امنیت در مذاکرات جامع صورت پذیرند. در اینجا نکته مهم آن است که آیا قطعنامه‌ها از نظر طرف غربی بدون اجرا قابلیت لغو خواهند داشت یا نه؟ به‌عبارت دیگر، آیا اجرای گام نهایی فی‌حد نفسه مکفی از اجرای تعلیق کامل غنی‌سازی تلقی خواهد شد و یا خیر؟ اگر پاسخ آری باشد احتمالاً این چالش می‌تواند برطرف شود اما اگر پاسخ منفی باشد، احتمالاً مذاکرات جامع را به‌سوی بن‌بست پیش خواهد برد.

تصویر

همان‌طور که پیش‌تر ذکر شد، بنیان اصلی این قطعنامه‌ها نه حقوقی بلکه سیاسی است و شیوه برخورد با آنها در مذاکرات جامع نیز به اراده سیاسی طرف غربی بستگی خواهد داشت. اگر اراده طرف غربی واقعاً به‌دنبال توافق جامع با ایران باشد، طبعاً نگاه خود به قطعنامه‌ها را تعدیل خواهد کرد اما اگر چنین نباشد، شاید قطعنامه‌ها بهترین فرصت را برای سنگ‌اندازی فراهم آورند؛ همان‌طور که مدت‌زمانی پیش از این به‌عنوان پیش‌شرط مذاکره مطرح می‌شدند.

* تعیین مدت‌زمان گام نهایی

به تصریح "سید عباس عراقچی" معاون حقوقی و بین‌المللی وزارت امور خارجه و از مذاکره‌کنندگان ارشد هسته‌ای ایران، یکی از موضوعات پرچالش مورد بحث "تعیین طول زمان اجرای گام نهایی" خواهد بود. در توافق ژنو به‌صراحت از دوره اجرای گام نهایی تحت عنوان «طولانی‌مدت» (Long Term) نام برده شده است و عبارت به‌کار رفته نیز عبارت مطلق است نه نسبی، به معنای آنکه منظور از آن طولانی‌تر از گام اول نیست بلکه مفهوم عرفی طولانی‌مدت را مدنظر دارد و طبعاً هر یک از طرف‌ها از ظن خود آن را تفسیر خواهد کرد.

می‌توان پیش‌بینی کرد که طرف غربی به دنبال مدت‌زمانی طولانی برای گام نهایی باشد. در این خصوص یک عدد هم ذکر شده است که البته مستقلاً قابل تأیید نیست تا جایی که برخی ادعا کرده‌اند که طرف غربی به‌دنبال آن است که دوره اجرای گام نهایی عددی دو رقمی مانند 20 سال باشد.

تصویر

توافق بر سر این مدت‌زمان کار آسانی نخواهد بود. اگرچه پذیرش یک زمان مشخص برای گام نهایی تصمیمی است که در سطوح بالای نظام اسلامی و بر اساس منافع ملی اتخاذ خواهد شد اما در یک نگاه کلی به‌نظر نمی‌رسد پذیرش یک عدد دو رقمی برای مدت‌زمان گام نهایی به نفع ایران باشد؛ چرا که:

اولاً، با توجه به محدودیت‌هایی که احتمالاً در دوره گام نهایی برای برنامه هسته‌ای ایران در نظر گرفته خواهند شد، برنامه هسته‌ای ایران در طول یک دوره طولانی دچار نوعی رکود خواهد شد، مگر آنکه محدودیت‌های پذیرفته شده ناچیز باشند؛

ثانیاً، دوره طولانی‌مدت گام نهایی به‌معنای طولانی‌شدن فرایند لغو تحریم‌های مرتبط با برنامه هسته‌ای علیه ایران است. قابل پیش‌بینی است که طرف غربی لغو تحریم‌های اصلی بانکی و نفتی را به روزهای آخر گام نهایی موکول کند و این بدان معناست که اقتصاد ایران باید زمان بیشتری را با این تحریم‌ها سر کند؛

ثالثاً، اگر مبنای گام نهایی اعتمادسازی است، پذیرش مدت‌زمان طولانی‌تر برای گام نهایی می‌تواند به‌معنای پذیرش این مدعا باشد که ایران باید مدت‌ها تحت محدودیت باشد تا قابل اعتماد تلقی شود

به هرحال، بدیهی است که طرف غربی تمام تلاش خود را می‌کند که زمان گام نهایی را به‌نفع خود افزایش دهد اما مذاکره‌کنندگان ایرانی باید تلاش کنند که دوره زمانی گام نهایی به دوره‌ای معقول و یک‌رقمی تبدیل کنند.

در بخش بعدی گزارش موارد پرچالش‌تری از محورهای سخت پیش‌روی مذاکرات جامع مورد تحلیل و بررسی قرار خواهند گرفت.

ادامه دارد...
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
خبرگزاری رویترز در گزارشی جامع مسائل اصلی مذاکرات بر سر گام نهایی میان ایران و 1+5 را شرح داده است.


تصویر

ایران هسته ای- خبرگزاری رویترز در گزارشی جامع مسائل اصلی مذاکرات بر سر گام نهایی میان ایران و 1+5 را شرح داده است.

ایران و 1+5 روز 29 بهمن مذاکرات خود در این باره را آغاز خواهند کرد.

متن کامل این[External Link Removed for Guests] که روز 25 بهمن 1392 (14 فوریه 2014) به قلم جاستینا پاولاک از بروکسل و فردریک دال از وین در ادامه می آید.

***

زمانی که قدرت های جهان ( پنج کشور عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد به اضافه آلمان ) هفته آینده مذاکرات با ایران را درباره موافقتنامه ای نهایی درخصوص مناقشه هسته ای موجود با تهران آغاز کنند ، موضوع اصلی برای غرب این خواهد بود که چگونه ایران را متقاعد کنند به قدری از فعالیت های هسته ای خود دست بکشد که آنها اطمینان یابند این کشور دیگر در آینده ای نزدیک قادر نخواهد بود یک بمب هسته ای بسازد.

این مذاکرات در صورتی که موفقیت آمیز باشد می تواند به یک دهه خصومت بین غرب و جمهوری اسلامی پایان دهد و خطر آغاز جنگی جدید را در خاورمیانه دفع کند.

بی اعتمادی دیرینه و اختلاف عمیق بین دو طرف ممکن است همچنان مانع از دستیابی دو طرف به یک موافقتنامه شود. باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا گفته است شانس موفقیت بیشتر از 50 درصد نیست. برخی ها نیز می گویند خوش بین هستند.

اما هر دو طرف می گویند برای دستیابی به آنچه که می تواند مصالحه ای تاریخی با دستاوردهای ژئوپولتیک و اقتصادی گسترده بالقوه باشد ، اراده ای سیاسی وجود دارد.

ایران بخشی از ذخایر عظیم نفت و گاز جهان را در اختیار دارد و با جمعیت 80 میلیون نفری خود می تواند بازاری عظیم و پر منفعت برای شرکت های خارجی باشد.

به نظر می رسد دولت های غربی این هدف خود را که ایران باید حساس ترین بخش از برنامه هسته ای خود یعنی غنی سازی اورانیوم را به حال تعلیق درآورد، کنار گذاشته اند. در مجموعه قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه ایران که از سال 2006 تاکنون به علت برنامه هسته ای این کشور اعمال شده است نیز چنین درخواستی مطرح شده است.

دیپلمات ها در جلسات خصوصی اذعان دارند که برنامه هسته ای ایران در حال حاضر آنقدر پیشرفت کرده است که تهران نمی تواند با برچیده شدن کامل آن موافقت کند.

کشورهای غربی گمان می کنند هدف از فعالیت های هسته ای ایران تلاش برای دستیابی به توانایی ساخت تسلیحات هسته ای است اما ایران چنین ادعاهایی را رد می کند و تاکید دارد برنامه هسته ای این کشور صرفا اهداف صلح آمیز را دنبال می کند.

اما در حالی که ممکن است به ایران اجازه داده شود غنی سازی خود را به طور محدود دنبال کند ، غرب تلاش خواهد کرد تضمین هایی به دست آورد تا هرگونه تلاش برای ساخت بمب هسته ای در ایران به قدری زمان نیاز داشته باشد تا بتوان چنین تلاشی را شناسایی و احتمالا با اقدام نظامی، آن را متوقف کرد.



مسئله اصلی

یک دیپلمات از یکی از تیم های مذاکره کننده شش قدرت جهان ( آمریکا ، روسیه ، فرانسه ، چین ، انگلیس و آلمان ) که خواست نامش فاش نشود گفت :« مسئله اصلی برای ما این است که چه زمانی برای آستانه (آستانه دستیابی ایران به توانایی ساخت تسلیحات هسته ای) قابل قبول است».

کارشناسان و دیپلمات ها می گویند طولانی شدن این « زمان آستانه » مستلزم آن است که ایران غنی سازی اورانیوم خود را به غلظت شکافت پذیر سطح پایین محدود کند ، فعالیت تعداد زیادی از سانتریفوژهای خود را که اکنون از آنها برای چنین کاری استفاده می کند متوقف کند ، تحقیقات هسته ای خود را محدود کند و امکان نظارت و بازرسی های سرزده سازمان ملل متحد را فراهم کند.

حسن روحانی رئیس جمهور ایران در آستانه دور جدید مذاکرات این کشور با قدرت های جهان که قرار است 18 فوریه آغاز شود متعهد شد تحقیقات هسته ای صلح آمیز ایران « تا ابد » ادامه یابد.

ایران خواستار پایان یافتن تحریم ها به ویژه تحریم های نفتی آمریکا و اتحادیه اروپا علیه این کشور است که اقتصاد ایران را با مشکل روبرو کرده است. اما کشورهای غربی در زمینه دست کشیدن از این اهرم به این زودی ها محتاط هستند.

هدف از این مذاکرات که کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا مسول هماهنگی آن را به عهده دارد تقویت موافقتنامه ماه نوامبر گذشته بین ایران و قدرت های جهان است که براساس آن ایران موافقت کرد حساس ترین فعالیت هسته ای خود را برای مدت شش ماه در ازای کاهش کم تحریم ها علیه این کشور متوقف کند.

این موافقتنامه که پس از پیروزی روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ایران به دست آمد. روحانی وعده داده است به کاهش انزوای بین المللی ایران کمک کند.

براساس موافقتنامه 24 نوامبر گذشته بین ایران و قدرت های جهان ، ایران موافقت کرد غنی سازی اورانیوم 20 درصد خود را متوقف و ذخایر اورانیوم غنی شده 20 درصد خود را نیز خنثی کند. قدرت های جهان نیز در ازای این تعهد ایران ، متعهد شدند بخشی از تحریم ها علیه این کشور را کاهش دهند.

با این حال آمریکا هشدار داده است کاهش بخشی از تحریم ها علیه ایران بدین معنی نیست که این کشور آزاد برای تجارت است.



مرحله دیپلماتیک

در مرحله دیپلماتیک جدید که قرار است ماه ژوئیه یا طی دوره شش ماهه توافق شده در موافقتنامه موقت ماه نوامبر پایان یابد و همچنین ممکن است موافقتنامه موقت نیز مجددا مورد مذاکره قرار گیرد، دو طرف باید تندروهای داخل را راضی کنند.

محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران این ماه با وندی شرمن مذاکره کننده ارشد آمریکا برسر آینده رئاکتور آب سنگین اراک و تاسیسات غنی سازی زیرزمینی فردو دچار بگو مگو شد و این می تواند نشانه ای از دشواری های پیش روی این روند باشد.

کشورهای غربی از آن بیم دارند که از رئاکتور اراک که احتمالا در محور اصلی مذاکرات قرار خواهد داشت، برای تولید پلوتونیوم استفاده شود.

شرمن گفت ایران نیازی به رئاکتور اراک و فردو ندارد. ظریف اظهارات وی را « بی ارزش » نامید و گفت فناوری اتمی غیر قابل مذاکره است.

رئاکتور اراک از مسائل مورد نگرانی بین المللی در ارتباط با فعالیت های هسته ای ایران است زیرا تهران با استفاده از آن به لحاظ تئوری می تواند از سوخت مصرفی، پلوتونیوم تسلیحاتی تولید کند. اما این کار در صورتی امکانپذیر است که ایران از تاسیسات بازفرآوری برخوردار باشد.

کشورهای غربی می گویند ایران ممکن است از این رئاکتور برای تولید پلوتونیوم استفاده کند که غیر از اورانیوم غنی شده، ماده ای دیگر برای ساخت بمب اتمی است. این در حالی است که ایران تاکید دارد هدف از این رئاکتور تولید ایزوتوپ های پزشکی است.

اگرچه مدتهاست توجه غرب بر فعالیت غنی سازی اورانیوم ایران و انباشت اورانیوم غنی شده در این کشور متمرکز بوده اما پیشرفت در ساخت رئاکتور اراک نیز نگرانی هایی را بوجود آورده است.

این در حالی است که ایران برای استخراج پلوتونیوم به تجهیزات بازفرآوری نیاز دارد و این کشور تاکنون هیچ برنامه ای را برای انجام دادن چنین کاری اعلام نکرده است.

اسرائیل که یک ایران مجهز به سلاح هسته ای را تهدیدی برای موجودیت خود می داند این شش قدرت مذاکره کننده را تحت فشار قرار خواهد داد تا از ایران بخواهند رئاکتور اراک و همچنین تاسیسات غنی سازی خود را کنار بگذارد.

ایران تاکید دارد این اسرائیل است که با زرادخانه اتمی خود تهدیدی برای صلح و امنیت منطقه ای است.

مذاکره کنندگان می گویند یک راه ممکن برای حرکت به جلو برسر مسئله رئاکتور اراک این است که این رئاکتور تعدیل شود به طوری که از آن تنها بتوان در زمینه تولید ایزوتوپ های پزشکی استفاده کرد و این همان هدفی است که ایران بر آن تاکید دارد.

یک مسئله مهم دیگر، تعداد سانتریفوژهایی است که باید به ایران اجازه داده شود آنها را حفظ کند و فعالیت آنها را ادامه دهد. غنی سازی اورانیوم هم می تواند کاربرد نظامی و هم غیر نظامی داشته باشد.

جوفی جوزف مدیر سابق بخش منع تکثیر شورای امنیت ملی آمریکا گفت ایران احتمالا درخواست خواهد کرد ده هزار دستگاه سانتریفوژ در حال فعالیت را برای خود حفظ کند. این تقریبا همان تعداد سانتریفوژی است که نصب شده اما راه اندازی نشده است.

اما کارشناسان هسته ای می گویند ایران باید سانتریفوژهای خود را به شدت کاهش دهد تا زمان مورد نیاز این کشور برای تولید ماده شکافت پذیر کافی برای ساخت یک بمب طولانی شود. ایران می گویند اورانیوم را برای یک شبکه برنامه ریزی شده از نیروگاه های برق هسته ای پالایش می کند.

موسسه علوم و امنیت بین المللی مستقر در آمریکا اعلام کرد تعداد و نوع سانتریفوژها محدود خواهد شد تا تضمینی باشد بر اینکه زمان آستانه در هر شرایطی ، حداقل شش ماه و حداکثر 12 ماه باشد.

این موسسه با اشاره به سانتریفوژهای نسل قدیمی که ایران از آنها استفاده می کند اعلام کرد در زمان آستانه شش ماهه ، ایران به طور کلی نباید بیش از چهار هزار دستگاه سانتریفوژ « آی آر - 1 » داشته باشد.

هر دو طرف خواستار آن هستند که مذاکرات مرحله نهایی بیش از شش ماه طول نکشد اما بسیاری از کارشناسان معتقدند چنین چیزی غیر واقعی است.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

ارزیابی اطلاعاتی
[External Link Removed for Guests]

برخی ارزیابی های اطلاعاتی از پشت پرده پیچیده حادثه گروگان گیری پنج مرزبان ایرانی خبر می‌دهند.


تصویر

مهدی جهانتیغی، ایران هسته ای- برخی ارزیابی های اطلاعاتی از پشت پرده پیچیده حادثه گروگان گیری پنج مرزبان در منطقه جکیگور سیستان و بلوچستان خبر می‌دهند.

این حادثه چندمین عملیات یک گروهک تروریستی منشعب شده از باقی مانده های گروهک جندالشیطان است که در طول مرز ایران و پاکستان انجام می پذیرد.

در این باره نکات مهمی قابل بیان است:

1- برخی منابع به «ایران هسته ای» خبر داده اند که دستگیری های مهم برخی سرشاخه ها از گروه های تروریستی سبب تحریک این گروه به گروگانگیری برای معامله بر سر آزاد سازی آنها شده است. این منابع معتقدند که این تحرکات نشان می دهد که موفقیت های اطلاعاتی ایران در جنوب شرق بسیار موثر بوده است. همچنانکه سخنگوی این گروه -که ارزیابی ها نشان می دهد اعضای این آن بیش از چند ده نفر نیست- اعلام کرده 50 نفر از اعضای این گروه در اختیار دستگاه امنیتی کشور است. این رقم با توجه به اندک بودن تعداد اعضای این گروهک بسیار قابل توجه است که نشان از اشراف اطلاعاتی و وارد شدن ضربه سنگین امنیتی به این گروه دارد.

2- عملیات گروگانگیری در جنوب شرق بویژه این بار اهداف مهم روانی را دنبال می‌کند. این برنامه تبلیغاتی در روزهای اخیر با ورود شبکه العربیه و هدف قرار دادن نقش ایران در سوریه بخش های مهمی از این برنامه رونمایی شده است. همچنین عملیات های خاص و پشت سر هم تروریستی در لبنان و یمن و اینک عملیات های خرابکاری در سیستان و بلوچستان حاکی از آن است که این عملیات های کور در ماه های اخیر از یک اتاق فرمان واحد پایه ریزی می شود. مشخصه اولیه این اتاق فرمان هدف قرار دادن امنیتی ایران در هر مکان و تداوم آن به هر قیمتی برای تعدیل نقش ایران در سوریه است.

3- یک ارزیابی مهم اطلاعاتی نیز نشان می دهد که کار ویژه آمریکایی ها تا فاصله خروج نیروهایشان از افغانستان تمرکز بر تقویت گروه های تروریستی و تجزیه طلب در مرزهای شرقی ایران خواهد بود. فرض اساسی تیم امنیتی دولت آمریکا این است که خروج آمریکا از افغانستان به لحاظ اطلاعاتی و امنیتی یک خلا در جنوب شرق ایران ایجاد خواهد کرد که ایران می تواند از این فرصت برای ضربات کاری به گروه های تروریستی استفاده کند، بنابراین باید این گروه ها به قدری تقویت شوند که خروج از افغانستان کارآمدی این گروه ها را تحت تاثیر قرار ندهد.

4- یک ارزیابی مهم اطلاعاتی دیگر نیز نشان میدهد که از زمان روی کارآمدن دولت نواز شریف در پاکستان سیر هدفمند حمایت اطلاعاتی و امنیتی در داخل پاکستان از گروه های ضدایرانی افزایش معناداری یافته است. این ارزیابی معتقد است که عربستان سعودی در این مسئله نقش اساسی داشته است.

5- زمان عملیات های گروهک مذکور بسیار قابل تامل است. عملیات قبلی این گروه که چندی قبل منجر به شهادت 14 مرزبان شد، در فاصله باقیمانه چند روزه به 13 آبان اتفاق افتاد. عملیات گروگان گیری اخیر نیز قبل از 22 بهمن صورت گرفته است. این در حالیست که از چند روز قبل با اعلام آمادگی بسیاری از علمای اهل سنت برای حضور در راهپیمایی 22 بهمن در جنوب شرق پیش بینی شده بود که راهپیمایی امسال بی سابقه باشد. ظاهرا پایه ریزان این عملیات ها معتقدند ایجاد جو روانی ناامنی برای عملیات خرابکاری سبب تاثیر گذاری بر راهپیمایی 22 بهمن خواهد شد.

6- علی رغم تحرکی که وزارت خارجه برای پیگیری حضور اشرار در خاک پاکستان با دولتمردان این کشور داشته اند هنوز اقدام قابل ملاحظه ای از طرف دولت و دستگاه امنیتی پاکستان صورت نگرفته است. بررسی ها نشان می دهد که تحرک دیپلماتیک درباره ناامنی ها جنوب شرق نقشی استراتژیک در ریشه کنی تروریسم هدفدار دارد. برخی دیپلمات ها معتقدند تمرکز بیش از معمول بر پرونده هسته ای سبب شده که دکتر ظریف کمتر فرصتی برای برخی دیگر از پرونده های مهم منطقه ای پیدا کند. کارشناسان می گویند آمریکایی ها و عربستان سعودی فشار به دولت پاکستان برای عدم همکاری با ایران در برخورد با اشرار فراری از مرزهای ایران به این کشور را تشدید کرده اند. این مسئله نشان می دهد که آمریکایی ها بدون تغییر در نگاه خود، حوزه جنوب شرق را همچنان به عنوان ابزاری برای فشار به ایران دنبال می کنند و سیاست اصولی آنها همچنان عدم ایجاد فرصت برای مبارزه با تروریسم در این منطقه برای ایران است.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

بذرپاش در گفت‌وگو با فارس:
[External Link Removed for Guests]
نماینده مردم تهران در مجلس گفت: رئیس‌جمهور غیر از حقوقدان‌ها، نظر سرهنگ‌ها، تحلیل‌گران، دیپلمات‌ها و مهندسان هسته‌ای را هم درباره توافق‌نامه ژنو بپرسد.


تصویر

مهرداد بذرپاش نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار پارلمانی خبرگزاری فارس، با بیان اینکه رئیس جمهور از حقوقدان‌ها می‌خواهد که راجع به توافق ژنو نظر دهند، گفت: این اقدام امری پسندیده است ولی وی باید این کار را قبل از نهایی شدن توافق انجام می‌داد، نه اینکه حال که آنرا امضا کرده‌اند بگویند نظر دهید.

وی اضافه کرد: یک پیشنهاد به آقای رئیس‌جمهور دارم که برای گام جامع این کار را انجام دهید و تصمیمات خود را با مشورت حقوقدان‌ها اتخاذ کنید که شاید اشتباهات مرحله اول تکرار نشود؛ البته در این توافق غیر از حقوقدان‌ها که از منظر حقوقی باید نظر دهند سرهنگ‌ها هم از منظر امنیت ملی باید نظرشان را اعلام کنند.

نماینده مردم تهران در مجلس همچنین تصریح کرد: سرهنگ‌ها باید نظر دهند که توافق چه میزان امنیت ما را تحت الشعاع قرار داده است؛ مهندسین هسته‌ای هم باید نظرشان را بگویند که دستاوردهایی که حاصل تلاش‌ها و مجاهدت‌ها به دست آمده،‌ چه سرنوشتی خواهند داشت.

بذرپاش ادامه داد: اقتصاد دان‌ها هم باید نظر دهند که چه اتفاقی در حوزه اقتصادی کشور خواهد افتاد، تحلیلگران سیاسی هم باید نظر دهند که چه فرصت‌هایی را از دست داده‌ایم، دیپلمات‌ها هم باید نظر دهند که چه رابطه‌ای میان گستاخ شدن آمریکایی‌ها و توافق ژنو برقرار است.

وی در ادامه اظهار داشت: به نظر می‌رسد اینکه حقوقدان‌ها نظر دهند آنهم اکنون که توافق امضا شده، یک کار صرفاً تبلیغاتی است که امیدوارم اینگونه نباشد.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

ارزیابی راهبردی در آستانه مذاکرات 29 بهمن
[External Link Removed for Guests]
خطاهایی که در گام نخست منجر به یک «توافق بد» شد، این بار می تواند از اساس هرگونه توافق را منتفی کند.


تصویر

مهدی محمدی، وطن امروز- ایران و گروه 1+5 از روز 29 بهمن مذاکرات درباره گام نهایی توافق ژنو را آغاز خواهند کرد. آنگونه که اکنون و اجمالا، با اطلاعات اندکی که تیم مذاکره کننده در اختیار افکار عمومی می گذارد می توان فهمید، مسائل اصلی در مذاکرات آینده شامل چند موضوع خواهد بود:

1- موضوع اول رسیدن دو طرف به درکی مشترک از این است که وقتی گفته می شود توافق نهایی باید چنان باشد که ضمانت کند برنامه هسته ای ایران برای همیشه صلح آمیز باقی خواهد ماند، مقصود از «صلح آمیز باقی ماندن» در اینجا دقیقا چیست؟ آیا مقصود این است که ایران هرگز یک سلاح واقعی و بالفعل نسازد، یا مقصود این است که ایران اساسا فاقد زیرساخت گریز هسته ای باشد، یا اینکه زیر ساخت غنی سازی ایران به گونه ای باشد که زمان بندی گریز هسته ای از حداقل مقدار مدنظر امریکا (6-12 ماه) کم تر نباشد؟ تعریف دقیق این مفهوم به کل مذاکرات جهت خواهد داد.

2- مسئله دوم حفظ اراده سیاسی در طول فرآیند است. یکی از پیش فرض های مذاکرات فعلی این است که اکنون هر دو طرف اراده سیاسی لازم برای رسیدن به یک توافق را دارند (هر کدام به دلایل خاص خودشان) اما این مسئله بسیار مهم است که چه ضمانتی وجود دارد که این اراده سیاسی همچنان و بویژه زمانی که مذاکرات به مراحل دشوار می رسد حفظ شود و تداوم فرآیند را تضمین کند.

3- سومین مسئله پیدا کردن راه حل هایی برای مسائلی به شدت تکنیکال است که بدون تردید درباره آنها اختلافات فنی و حقوقی حادی بروز خواهد کرد. مهم تر از همه دو مسئله 1-تعداد ماشین های سانتریفیوژی است که غرب آماده پذیرفتن آن در گام آخر خواهد بود و 2- سرنوشت راکتور اراک که غربی ها آن را به عنوان یک نگرانی موازی در کنار برنامه غنی سازی ایران تحلیل می کنند. دشوار ترین بخش مسئله یافتن ملاک هایی مشترک درباره موضوع Break out خواهد بود که آن ملاک ها تعیین می کند با اراک و تعداد ماشین های ایران چه باید کرد.

4- مسئله بعدی تنظیم روابط مذاکرات هسته ای با متغیرهای سیاست داخلی هم در ایران و هم در امریکا خواهد بود. شاید دو طرف به روی هم نیاورند و شاید حتی انکار هم بکنند، ولی هر دو طرف به خوبی می دانند که مذاکرات هسته ای از دید تصمیم گیران اصلی هم در تهران و هم در واشینگتن بخشی از سیاست داخلی است و یکی از مهم ترین عواملی که تعیین می کند در مذاکرات چگونه باید موضع گرفت و مذاکرات به چه سمتی باید برود این است که تیم های مذاکره کننده این مذاکرات را در کجای معادله سیاست داخلی کشورهای خود تعریف کرده باشند و هدف آنها استفاده از نتیجه مذاکرات برای ایجاد کدام تغییرات در محیط سیاست داخلی خود باشد. دولت های روحانی و اوباما بپسندند یا نه، این بخشی کلیدی از فرآیند تصمیم گیری درباره مذاکرات آتی از منظر حاکمیتی (ونه دولتی) است.

5- مسئله آخر کنترل متغیرهای غیر هسته ای است. درست است که ایران و 1+5 درباره موضوع هسته ای مذاکره می کنند اما متغیرهای غیر هسته ای مهمی بویژه مسائل منطقه ای با تمرکز بر موضوع سوریه در اینکه از چه ادبیاتی استفاده کنند، چه گزینه هایی روی میز بگذارند، خطوط قرمز خود را چگونه تعریف کنند و مذاکرات را تا چه حد ساده یا دشوار نمایند اثر می گذارد. بنابراین، در طول مذاکرات نهایی این بسیار مهم خواهد بود که متغیرهای غیر هسته ای چگونه تغییر کنند. هر دو طرف تلاش خواهند کرد این متغیر ها را کنترل کنند، اگر تغییرات آنها را به سود خود ارزیابی کردند میان این موضوعات و مذاکرات هسته ای ارتباط برقرار نمایند و اگر تغییرات به سودشان نبود، تاکید کنند که این مسائل سرنوشتی جدا از هم دارد.

اینکه این 5 مسئله وقتی وارد جزئیات شویم دقیقا چه شکلی پیدا می کند موضوع این نوشته نیست. آنچه فعلا در اینحا اهمیت دارد این است که تیم ایرانی در مذاکرات بر سر گام نهایی اشتباهات بزرگی را که در فاز اول مذاکرات مرتکب شد تکرار نکند. علامتی از اینکه تیم مذاکره کننده یک ارزیابی انتقادی از سبک و شیوه مذاکره خود در گام نخست و وزن داده ها و ستانده هایش کرده باشد البته در دست نیست ولی آرزومندانه باید امیدوار بود که چنین ارزیابی هر چه زودتر صورت بگیرد والا خطاهایی که در گام نخست منجر به یک «توافق بد» شد، این بار می تواند از اساس هرگونه توافق را منتفی کند.

خلاصه مهم ترین نکات در این باره چنین است:

یکم- گام اول این است که تیم مذاکره کننده باید بپذیرد توافق ژنو پایه خوبی برای استوار کردن یک بنای بزرگ، بنیادین و بلند مدت نیست و هرگونه مذاکره درباره گام نهایی باید از تلاش برای اصلاح برخی از بخش های کلیدی توافق ژنو آغاز شود. سه مسئله در این باره به شدت جدی است: اول اینکه توافق ژنو تصریحا می پذیرد که ایران در گام نهایی زیرساخت صنعتی غنی سازی نخواهد داشت، دوم اینکه توافق ژنو کاملا راه را برای امریکا از این حیث که بتواند به سرعت ایران را به بهانه های به ظاهر غیر هسته ای تحریم کند باز می گذارد و سوم اینکه توافق ژنو ایران را از حیث حقوق و تعهداتش در قبال نظام عدم اشاعه به مثابه یک استثنا شناسایی کرده است. تا این موارد اصلاح نشود، ورود به هرگونه مذاکرات نهایی خطایی مهلک خواهد بود.

دوم- از آنجا که به دلیل دستور کار خاص دولت حین و بعد از انتخابات و همچنین در آستانه مذاکرات، سرنوشت اقتصادی کشور به مذاکرات هسته ای و نتایج آن گره زده شد، تیم هسته ای عمیقا از موضع ضعف و اضطرار مذاکره کرد. اینکه آقای ظریف درون مذاکرات چقدر با کری و شرمن اوقات تلخی کرده ملاک این نیست که مذاکرات از موضع قدرت انجام شده یا نه؛ آنچه ملاک است این است که موضع راهبردی ایران در مذاکرات تا چه حد توام با اعتماد به نفس و استغنا بوده است. اگر دولت همچنان اصرار داشته باشد که گره های اقتصادی کشور را با سرانگشت مذاکرات هسته ای باز کند و تدبیری برای نشان دادن یک روحیه مقاومتی در اقتصاد نداشته باشد، از همین حالا می توان پیش بینی کرد که مذاکرات بر سر گام نهایی یا اساسا به نتیجه نمی رسد و یا اینکه به صحنه امتیاز گیری کلان و یک سویه غرب از دولت ایران بدل خواهد شد.

سوم- مذاکرات درباره گام نخست در حالی انجام شد که تیم ایرانی خوش بینی نمایانی به طرف مذاکراتی خود داشت و اساسا امریکا را به مثابه یک دشمن ارزیابی نمی کرد. نمی دانیم تهدیدها، خلف وعده ها، تفسیرهای رادیکال، تشدید مطالبات، افرودن بر فشارها و بسیاری اقدامات دیگر که امریکایی ها از 3 آذر به این سو انجام داده اند چیزی از این خوش بینی کاسته است یا نه. برای آنکه مذاکرات نهایی موفق باشد تیم ایرانی باید عینک خوش بینی را برای همیشه از چشمان خود بردارد. همانطور که امریکایی ها می گویند اساسا مذاکرات باید بر راستی آزمایی و توطئه اندیشی استوار باشد نه اعتماد.

چهارم- تیم ایرانی باید اهداف خود درباره برنامه هسته ای و نوع نگاه خویش به جایگاهی که این برنامه در رشد کشور دارد و همچنین میزان هزینه ای که پرداخت آن برای حفظ غنی سازی صنعتی در ایران را منطقی می داند را شفاف کند. اگر تیم ایرانی بخواهد فناوری هسته ای را قربانی اقتصاد کند، هم فناوری هسته ای را از دست خواهد داد و هم اقتصاد را. مهم تر از این اگر تیم ایرانی درباره هزنیه ای که مردم ایران حاضرند برای حفظ استقلال و تداوم و تضمین پیشرفت های علمی کشور بپردازند دچار اشتباه محاسبه باشد مذاکرات به سرعت به قهقرا خواهد رفت و جرئت بازی با غرور ملت ایران پیدا خواهد شد. اگر تیم ایرانی اساسا بحرانی را که بر سر برنامه هسته ای شکل گرفته یک بحران غیر ضروری برای کشور ارزیابی کند یا بدتر از این معتقد باشد که ایران خود مقصر این بحران است نه غرب، آن وقت نباید انتظار داشت از دل مذاکرات آتی امنیت، عزت و منافع ایران بیرون بیاید.

پنجم- تیم مذاکره کننده در توافق ژنو چنان مذاکره کرد که گویی مذاکره گزینه اول و آخر ایران است و ایران اساسا هرگز از پای میز مذاکره بر نخواهد خاست چرا که گزینه دیگری جز مذاکره و تفاهم ندارد. دقیقا همین امر بود که به نامتوازن شدن توافق ژنو انجامید و بعد هم زبان غربی ها را به روی ملت ایران گشاده کرد. یکی از اساسی ترین شروط موفقیت مذاکرات آینده این است که ایران روشن کند غیر از مذاکره و نشستن پای میز گزینه های دیگری هم دارد. اینکه گزینه های دیگر ایران چیست باید در ابهام بماند اما نفس اینکه گزینه های دیگری وجود دارد مستلزم حداکثر مقدار شفافیت است. موثرترین راه این است که ایران روشن کند دقیقا چه زمانی و تحت کدام شرایط است که دیگر مذاکره نخواهد کرد و اتاق مذاکره را ترک می کند. ترسیم یک خط قرمز، خطوط سبز و آبی را معنا دار خواهد کرد.

ششم- یکی از راهبردی ترین خطاهای مذاکرات ژنو این بود که فضای حاکم بر آن فضای به رسمیت شناختن نگرانی های اعلامی طرف مقابل و تلاش برای رفع آن نگرانی ها با همان فرمول هایی بود که آنها پیشنهاد می کردند. مشخصا به رسمیت شناخته شدن این منطق که ایران نباید توان گریز هسته ای غیر قابل شناسایی داشته باشد منجر به این شد که ایران بپذیرد غرب حق دارد در طول گام نهایی برنامه غنی سازی آن را از جمله های مختلف محدود کند. در حالی که اولا ایران اساسا نباید این منطق را به عنوان اصل فنی حاکم بر مذاکرات می پذیرفت و ثانیا حتی اگر می خواست درباره Break out مذاکره کند باید تمرکز خود را بر افزایش شفافیت قرار می داد نه پذیرش محدودیت. مثال دیگر این است که توافق ژنو به گونه ای نوشته شده که گویی ایران قبول دارد ظرفیت فعلی غنی سازی اش بیش از نیازهای عملی است که دارد و لذا این زیرساخت باید بر اساسا نیازهای عملی ایران محدود شود در حالی که ایران می توانست -و اکنون هم می تواند- با قدرت استدلال کند که کل برنامه غنی سازی ایران منطبق با نیازهای عملی آن است.

هفتم- خطای بعدی در مذاکرات ژنو که روز به روز ابعادی جدی تر پیدا می کند –و در یادداشتی دیگر به آن خواهیم پرداخت- مصرف بیش از حد ادبیات مسالمت جویانه از جانب تیم ایرانی چه حین و چه بعد از مذاکرات بوده است که می بینیم اکنون طرف مقابل را از این حیث که می تواند هر طور خواست با ملت ایران سخن بگوید، دچار سوء تفاهم های جدی کرده است. بدون آنکه در اینجا قصد تفصیل دادن به این موضوع را داشته باشم صرفا به گفتن همین یک جمله بسنده می کنم که تا وقتی که تیم ایرانی خود را با ادبیاتی که حفظ کننده شان ملت ایران نزد افکار عمومی جهان باشد وفق نداده نباید وارد صحنه ای شود که آوردگاه دادن و ستاندن امتیازهای بزرگ است والا ممکن است حتی با فرض شکل گیری یک معامله خوب، عزت ملی خدشه دار شود.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش تحلیلی مشرق/ بخش سوم و پایانی
[External Link Removed for Guests][External Link Removed for Guests]
شنیده‌ها حاکی است که آمریکا نمی‌خواهد بپذیرد که ایران بیش از پنج هزار سانتریفیوژ داشته باشد اما اگر قرار نباشد از خطوط قرمز و حقوق هسته‌ای خود عقب‌نشینی کنیم، باید حق را به این اظهار نظر سید عباس عراقچی داد که تأکید دارد «حتی احتمال 50 درصد برای به نتیجه رسیدن مذاکرات، خوش‌بینانه است.»


گروه بین‌الملل مشرق – 29 بهمن قرار است بار دیگر ایران و شش کشور موسوم به 1+5 در یک آوردگاه مذاکراتی دیگر در برابر هم قرار گیرند. طبعاً این مذاکرات مسائل پرچالشی را در بر خواهد گرفت. در [External Link Removed for Guests] این گزارش، مقدماتی را ذکر کردیم و در [External Link Removed for Guests] به برخی از چالش‌ها اشاره کردیم و در این گزارش چالش‌های اصلی‌تری را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

* غنی‌سازی در گام نهایی

همان‌طور که پیش‌تر ذکر شد، گام نهایی توافق ژنو گامی طولانی‌مدت است. ایران در این گام می‌تواند برنامه غنی‌سازی خود را ادامه دهد اما این برنامه غنی‌سازی دارای شرایط و محدود خواهد بود.

در این دوران ایران می‌تواند یک برنامه غنی‌سازی بر اساس نیازمندی‌های عملی، گستره و سطح و ظرفیت محدود در مکان‌هایی مورد توافق داشته باشد و در خصوص تمام این موارد و همچنین سطح ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران باید توافق دوجانبه حاصل شود.

به عبارت دیگر ایران باید بر سر این که در طول گام بلندمدت نهایی چه نیازهای عملی به اورانیوم غنی‌شده دارد طرف غربی را قانع کند. همچنین عباراتی نظیر گستره، سطح و ظرفیت محدود، عباراتی قابل تفسیر هستند که از هم‌اکنون نمی‌توان گفت هریک از طرفین چه تفسیر و تعریفی از آنها دارد. بر این اساس چون قرار است ظرفیت محدود باشد، می‌توان پیش‌بینی کرد که تعداد سانتریفیوژهای فعال نیز از موارد جدی بحث باشد.

تصویر
نیروگاه آب سنگین اراک

به‌نظر می‌رسد نظر طرف غربی در خصوص غنی‌سازی ایران در گام نهایی بر یک برنامه غنی‌سازی نمادین یا ویترینی باشد که فاقد ارزش راهبردی است. بالطبع ایران بر عکس به نوعی غنی‌سازی نیازمند است که در این دوره طولانی بتواند پشتیبان نیازهای فنی و همچنین توسعه تعداد نیروگاه‌ها باشد. ایران احتمالا در همین دوره نیاز خواهد داشت که خود بتواند سوخت نیروگاه بوشهر و همچنین سوخت نیروگاه‌های جدیدالتاسیسی که قصد ساخت آنها را دارد با غنی‌سازی بومی تامین کند یا دست‌کم بخشی از این سوخت را خود تامین نماید چرا که با توجه به رویکرد غرب به برنامه هسته‌ای ایران، به‌نظر می‌رسد بازار سوخت هسته‌ای برای ایران چندان امن نیست.

شاید پرچالش‌ترین بحث بر سر غنی‌سازی، بحث بر سر نیازهای عملی باشد. عبارت نیاز عملی این معنا را به ذهن متبادر می‌سازد که دربرگیرنده «احتیاجات ضروری» است. شاید از نظر طرف غربی، احتیاجات ضروری ایران به غنی‌سازی تنها در دو گزاره زیر خلاصه شده باشد:

اول، سوخت نیروگاه بوشهر که گفته می‌شود تا 10 سال آینده روس‌ها آن را تضمین کرده‌اند؛

دوم، نیاز رآکتور تهران که به گفته رئیس سازمان انرژی اتمی تا 4 سال آینده تامین شده است.

اگر این دو گزینه تنها مدنظر قرار گیرند، ایران از نظر طرف غربی عملا تا چند سال آینده نیاز چندانی به غنی‌سازی نخواهد داشت. لذا مذاکره بر سر این موضوع کار سختی خواهد بود.

شاید یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات تیم مذاکره‌کننده ایرانی در توافق ژنو پذیرفتن همین عبارت «نیازهای عملی» بوده باشد که عملا نظر مذاکره‌کنندگان غربی را در اعمال حق حاکمیت ایران بر برنامه هسته‌ایش که منطبق با قوانین بین‌المللی است، دخیل می‌سازد. به‌عبارت ساده‌تر، در گام طولانی‌مدت پیش‌رو، ایران امکان آن را نخواهد داشت که نیاز به‌ غنی‌سازی را خود «مستقلا» تشخیص دهد.

علاوه بر این مورد، احتمالا ادامه غنی‌سازی در سایت فردو در طول گام نهایی با مخالفت جدی طرف غربی مواجه خواهد شد. همان‌طور که ذکر شد، بر سر مکان‌های غنی‌سازی نیز باید توافق صورت گیرد و کافی است که فقط یکی از کشورهای غربی زیر بار غنی‌سازی ایران در فردو نرود.

شاید آزاردهنده‌تر از اصل محدودیت غنی‌سازی، این واقعیت باشد که نظر طرف غربی در خصوص مساله‌ای مرتبط با حاکمیت ملی دخیل شده است. این بدان معناست که استقلال سیاسی ایران در تنظیم گام نهایی آن‌طور که باید مورد توجه قرار نگرفته است.

* برچیدن تأسیسات هسته‌ای

تاکیدات مکرر مقامات آمریکایی از جمله وزیر امور خارجه، معاون سیاسی وی و سخنگوی کاخ سفید بر اینکه ایران باید بخشی از تاسیسات هسته‌ای خود را Dismantle نماید یا به‌عبارت دیگر برچیند، تقریبا تردیدی باقی نگذاشته است که آمریکایی‌ها در مذاکرات جامع بحث برچیدن بخشی از تاسیسات هسته‌ای ایران را در دستور کار خواهند داشت.

بر اساس سخنان خانم وندی شرمن، معاون سیاسی وزیر امور خارجه آمریکا و مذاکره‌کننده ارشد این کشور در گروه 1+5، آمریکا برچیدن 3 چیز را دست‌کم مدنظر خواهد داشت:

- تاسیسات فردو

- رآکتور آب سنگین اراک

- تعدادی از سانتریفیوژها


همچنین به‌نظر می‌رسد که واشنگتن قصد ندارد که در گام نهایی به ایران اجازه دهد که نسل جدید سانتریفیوژهای خود را مورد استفاده قرار دهد و یا حتی تولید آنها را ادامه دهد.

تصویر

جان کری، وزیر امور خارجه ایالات متحده به صراحت گفته است که ایران برای داشتن یک برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای، نه نیازی به سایت هسته‌ای زیرزمینی دارد و نه رآکتور آب سنگین. به‌خصوص به‌نظر نمی‌رسد آمریکایی‌ها بر سر رآکتور آب سنگین انعطافی از خود نشان دهند چرا که از نظر آنها ساده‌ترین راه برای رسیدن به سلاح هسته‌ای، پلوتونیوم 239‌ای است که در چنین رآکتوری تولید می‌شود، هرچند که ایران فعلا تاسیسات بازفرآوری لازم برای آن را اصلا دراختیار ندارد. اسرائیلی‌ها هم پیش از این اعلام کرده بودند که رآکتور اراک باید پیش از بهره‌برداری هدف قرار گیرد.

ایران اما رآکتور آب سنگین اراک را نتیجه سال‌های مدید تلاش بومی می‌داند که اکنون به حیثیت ملی گره خورده است. برای به‌دست آوردن این فن‌آوری هیچ‌کس به ایران کمک نکرده و جوانان این مرز و بوم با دست خالی آن را ساخته‌اند. برچیدن چنین تاسیساتی اهانت به همه آن تلاش‌هاست.

از سوی دیگر، برخی شنیده‌ها حاکی از آن است که واشنگتن نمی‌خواهد بپذیرد که ایران بیش از پنج هزار سانتریفیوژ داشته باشد. این اگرچه فعلاً تنها برای دوره گام نهایی مطرح می‌شود اما حتی بعید است که پس از پایان این گام نیز به تعداد بالای سانتریفیوژ در ایران راضی شوند

فردو نیز از نظر آنها یک خطر است چون یک سایت غنی‌سازی است که با توجه به تسلیحاتی که اکنون در اختیار دارند و به‌خاطر حجم گسترده پدافندهای فیزیکی و نظامی که از این سایت حفاظت می‌کند، تنها با یک حمله هسته‌ای قادر به نابود ساختن آن هستند. از آنجا که استفاده از سلاح هسته‌ای در جنگ‌ها بسیار بعید است، عملاً غرب توان نابود کردن فردو را ندارد. از نظر واشنگتن تهران نباید سایتی هسته‌ای داشته باشد که آمریکا قادر به نابودی فیزیکی آن نباشد

از مدعیات مقامات آمریکایی که بگذریم، برچیدن تأسیسات هسته‌ای با منطق توافق ژنو که در بخش نخست همین گزارش در خصوص آن توضیح داده شد، در تباین است. اگر قرار است ایران پس از یک دوره طولانی، به یک عضو عادی ان‌پی‌تی تبدیل شود که طبعا از تمام حقوق بند 4 این معاهده برخوردار است، نباید از این کشور انتظار داشت که در گام اعتمادساز، اقدام به برچیدن زیرساخت‌های هسته‌ای خود کند چرا که بخش اعظم این زیرساخت‌ها پس از دوره اعتمادساز به کار ایران خواهد آمد.

تصویر

از سوی دیگر، توجه به این نکته ضروری است که برچیدن تاسیسات هسته‌ای برای ایران هم هزینه اقتصادی در بر دارد و هم هزینه حیثیتی. ساخت زیرساخت‌های مزبور هزینه‌های کلانی برای ایران داشته و نابود کردن آنها به‌معنی نیاز به ساخت آنها پس از گام پایانی توافق ژنو است و این خود به معنای هزینه دوباره خواهد بود. از سوی دیگر ایران تنها هزینه اقتصادی برای تاسیسات خود نپرداخته و به‌خاطر آنها نه‌تنها تحریم‌ شده، بلکه تعدادی از بهترین جوانان خود را از دست داده است. در چنین شرایطی برچیدن تاسیسات مزبور برای کشورمان قطعا هزینه حیثیتی در صحنه بین‌المللی در بر خواهد داشت.

از سوی دیگر، برچیدن این تاسیسات نه‌تنها به ایران ضربه می‌زند، بلکه به مفهوم «مقاومت در برابر استکبار» در سطح جهانی نیز آسیب خواهد زد چرا که به‌نماد «سرنوشت مقاومت در برابر زیاده‌خواهی‌های غرب» تبدیل خواهد شد.

جدا از مضرات مذکور، اصرار طرف غربی بر برچیده شدن تاسیسات هسته‌ای ایران یک «پیام احتمالی» نیز دارد. این پیام احتمالی چنین است: «حتی پس از دوره گام نهایی نیز، ممکن است طرف غربی به ایران به‌عنوان کشوری که آزادانه و به تشخیص خود حق استفاده از چرخه سوخت هسته‌ای را دارد، نگاه نکند.» این پیام از این واقعیت دریافت می‌شود که تقاضا برای برچیدن تاسیسات هسته‌ای، با نیازهای ایران پس از گام نهایی هم‌خوانی ندارد، مگر اینکه این نیازها نیز به تشخیص طرف غربی تبیین شوند!

* طرح موضوعات غیرهسته‌ای

از سخنان اخیر خانم وندی شرمن در کمیته روابط خارجی سنای آمریکا چنین برمی‌آید که ایالات متحده در مذاکرات جامع به‌دنبال طرح برخی موضوعات غیرهسته‌ای است. خانم شرمن به صراحت از احتمال طرح موضوع «موشک‌های بالستیک» ایران در مذاکرات سخن گفته است.

تصویر

اگرچه ایران تاکید کرده که جز در خصوص پرونده هسته‌ای، به موضوعی دیگر در مذاکرات نخواهد پرداخت اما تذکار این نکته ضروری است که ورود به‌تنها یک‌مورد غیرهسته‌ای در مذاکرات ممکن است به قیمت ورود به برخی موضوعات غیرهسته‌ای دیگر هم تمام شود. از جمله این موارد می‌تواند موقعیت جمهوری اسلامی ایران در منطقه و برخی معادلات «محور مقاومت» باشد.

* فرجام مذاکرات

در پایان سومین بخش گزارش حاضر، خاطرنشان باید کرد که آنچه گفته شد، تنها موضوعات اصلی محل بحث بین ایران و 1+5 خواهد بود و امکان حدوث موارد چالش‌برانگیز دیگر نیز وجود دارد.

در یک نگاه کلان، با توجه به مواردی که ذکر شد نباید امید چندانی به مذاکرات جامع بست چه آنکه حصول توافق نیازمند عقب‌نشینی گسترده یکی از طرف‌ها از مواضع خود است. در ضمن، توافق ژنو راه را بر توافقات جزئی نیز بسته است چرا که «هیچ توافقی حاصل نخواهد شد مگر آنکه همه موارد مورد توافق قرار گیرند.»

با آنچه در مذاکرات ژنو 1 تا 3 دیده شد و با توجه به آنچه در سند برنامه اقدام مشترک حاصل شد و نظر به این اصل علمی که بدون تغییر فاحش در منابع مذاکرات، روند گذشته در آینده نیز ادامه خواهد یافت، به‌نظر نمی‌رسد ایران در مذاکرات جامع به یک «فتح الفتوح» دست یابد، مگر آنکه هر آنچه به‌دست آمد توسط برخی افراد و برخی رسانه‌ها، فتح‌الفتوح جلوه داده شود؛ کمااینکه برنامه نه‌چندان کم‌ایراد اقدام مشترک نیز توسط برخی «قهرمانانه» جلوه داده شد.

اگر قرار نباشد ایران از حقوق هسته‌ای خود عقب‌نشینی کند و اگر خطوط قرمز نظام محفوظ باشند، باید حق را به این اظهار نظر سید عباس عراقچی داد: «حتی احتمال 50 درصد برای به نتیجه رسیدن مذاکرات خوش‌بینانه است.»
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

لحظه به لحظه از وین/ پایان دور اول مذاکرات ایران و ۱+۵
[External Link Removed for Guests]



تصویر

به گزارش خبرنگاران اعزامی خبرگزاری فارس، مذاکرات ایران و کشورهای گروه 1+5 از ساعاتی دیگر در شهر وین اتریش برگزار می‌شود.

مذاکرات ایران و گروه 1+5 قرار است ساعت 11 امروز (سه‌شنبه) به وقت وین (13:30 به وقت تهران) در مقر سازمان ملل در وین برگزار شود.

این مذاکرات به ریاست محمدجواد ظریف و کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا آغاز و بعد از ظهر قرار است جلسات دو جانبه بین هیأت ایرانی و هیأت‌های 6 کشور برگزار شود.

این مذاکرات از امروز به مدت 3 روز در شهر وین برگزار خواهد شد.

مخاطبان گرامی می‌توانند برای پیگیری لحظه به لحظه این رویداد از طریق این خبر در جریان مذاکرات قرار گیرند.


15:03 [External Link Removed for Guests] به همه نگرانی‌ها در خصوص برنامه هسته‌ای ایران باید پاسخ داده شود
15:01 گزارش فارس از مذاکرات وین به روایت [External Link Removed for Guests]
14:48 [External Link Removed for Guests]و اشمید با یکدیگر دیدار می‌کنند/دور دوم مذاکرات عصر امروز برگزار می‌شود
14:45 [External Link Removed for Guests]آمریکا از مطرح کردن خواسته‌های حداکثری خودداری کند
14:44 [External Link Removed for Guests]معاون وزیر خارجه چین با ظریف
14:38 [External Link Removed for Guests]اول مذاکرات ایران و 1+5 در وین به پایان رسید
14:03 [External Link Removed for Guests] یادگاری اشتون و ظریف در «وین»
13:52 [External Link Removed for Guests] مذاکرات ایران و 1+5 در وین آغاز شد
13:19 [External Link Removed for Guests]رسانه‌ای غرب در آستانه شروع مذاکرات ایران و 1+5
13:08 [External Link Removed for Guests]مذاکره کننده 1+5 هتل محل اقامت خود را ترک کردند
13:00 [External Link Removed for Guests]و آمانو دیدار کردند
11:51 [External Link Removed for Guests]10 نفره در حمایت از سران فتنه در آستانه مذاکرات ایران و 1+5
11:45 [External Link Removed for Guests]و گفت‌وگوی ظریف و رئیس جمهور اتریش
11:10 [External Link Removed for Guests]کسب نتیجه مثبت از مذاکرات وین به پیشبرد گفت‌وگوها کمک می‌کند/ مذاکرات وارد مرحله حساس شده است
10:35 [External Link Removed for Guests]ظریف و همتای اتریشی وی بر سر میز صبحانه
10:22 ریابکوف: مذاکرات ایران و 1+5 حقیقتا دشوار است/تحریم‌ها علیه تهران کمکی به مذاکرات نمی‌کند
10:21 [External Link Removed for Guests]از این دور یا دور بعدی مذاکرات ایران و 1+5 انتظار نتیجه نداریم/مباحث نظامی ربطی به موضوع هسته‌ای ندارد
10:14 [External Link Removed for Guests]با ظریف دیدار کرد
09:36 [External Link Removed for Guests] نواقص توافق ژنو باید در دور جدید برطرف شود / متن توافقنامه ژنو باید روشن صریح و دوسویه باشد
09:29 [External Link Removed for Guests] مذاکرات پیچیده و دشوار است/ ممکن است به توافق نرسیم
09:18 [External Link Removed for Guests] ایران بسیار بیشتر از آنچه که می‌گوید انجام داده است/ مذاکرات نهایی بسیار سخت است
09:01 [External Link Removed for Guests]مذاکرات هسته‌ای غنی‌سازی ایران را متوقف کند/کشورهای دنیا برای تجارت با ایران صف کشیده‌اند
08:36 [External Link Removed for Guests] جهان فهمیده نمی‌تواند جلوی پیشرفت ایران را بگیرد
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

ارزیابی راهبردی
[External Link Removed for Guests]
تیم مذاکره کننده باید خودش را از شر توافق ژنو خلاص کند.


تصویر

ایران هسته ای- مهدی محمدی، مدیر مسئول وب سایت «ایران هسته ای» در گفت وگو با روزنامه وطن امروز جزئیاتی از موضوعاتی را که در دستور کار مذاکرات وین قرار خواهد داشت، مورد بحث قرار داد.

ایران و گروه 1+5 روز سه شنبه 29 بهمن 1392 (18 فوریه 2014) دور نخست مذاکرات درباره توافق جامع را در وین آغاز کردند.

متن کامل این گفت وگو چنین است.

***

* آقای محمدی دستور کار مذاکرات فردای (29 بهمن ) ایران و 1+5 چیست؟ آیا معلوم است که دو طرف بحثشان را از کجا شروع خواهند کرد؟

- من فکر می کنم با توجه به اینکه فردا نخستین دور مذاکرات برای رسیدن به یک توافق جامع و بلند مدت میان ایران و 1+5 است، دو طرف بحثشان را از مسائل شکلی شروع خواهند کرد. در چنین مذاکراتی این یک امر کلاسیک است که ابتدا درباره برخی از مسائل شکلی توافق می کنند مثل اینکه زمان بندی و سطح جلسات چگونه باشد، در هر جلسه چه موضوعی در دستور کار قرار بگیرد، موضوعات را چگونه از آسان به دشوار مرتب کنند، مکان کجا باشد، در چه مواردی کارشناسان با هم بحث کنند و چه زمانی مقام های سیاسی وارد موضوع شوند، و مسائل دیگری از این دست. البته همه اینها چیزهایی نیست که روز اول بشود درباره آن توافق کرد ولی از آنجا که هر دو طرف باور دارند که این بار مذاکراتشان طولانی خواهد بود لاجرم باید درباره این مسائل بحث کنند تا بتوانند به گفت وگوهای آینده نظم بدهند.

* پس فقط درباره موضوعات شکلی حرف می زنند؟

- نه، مسلما همه بحث ها به این محدود نمی شود. دو طرف علاقه دارند خیلی زود از بحث های شکلی بگذرند و وارد محتوا شوند و من فکر می کنم در مذاکراتی که از روز سه شنبه شروع می شود این اتفاق خواهد افتاد. هر دو طرف خیلی عجله دارند که کار را زودتر به نتیجه برساند و این دلایلی هم دارد. بنابراین حدس من این است که خیلی روی مسائل شکلی متمرکز نخواهند شد. در حوزه محتوا من فکر می کنم 3 مسئله مهم هست که لازم است در ابتدای مذاکرات درباره آنها بحث بشود و فکر می کنم در همین مذاکرات به آنها پرداخته خواهد شد. موضوع اول این است ممکن است هر یک از دو طرف یکفرمت پیشنهادی برای توافق نهایی داشته باشد و بخواهد آن را به مبنای مذاکرات تبدیل کند. منظورم از فرمت این است که بالاخره تیترهای توافق نهایی یعنی مسائل اصلی که باید تعیین تکلیف شود، خودش نیاز به منقح شدن دارد. اینکه چه موضوعاتی برای بحث روی میز است، خودش مذاکره می خواهد. این دیگر مذاکره شکلی نیست بلکه ورود به محتواست چون وقتی یک طرف می گوید از دید من فلان موضوع روی میز نیست دارد به محتوای مذاکرات جهت می دهد. فرض کنیم امریکایی ها بگویند از دید ما تحریم های حقوق بشری که علیه ایران اعمال شده روی میز نیست یعنی ایران حق ندارد در این مذاکرات درخواستی برای تعیین تکلیف آنها داشته باشد. خب این می شود بحث محتوایی بدون ورود به جزئیات. یا از این طرف، تصور بفرمایید ایران تاکید کند که برنامه موشکی روی میز نیست. اینها چیزهایی است که به نظرم همین ابتدا باید تعیین تکلیف کنند و این خودش جزو مراحل بسیار دشوار مذاکرات است چون اظهارات امریکایی ها نشان می دهد می خواهند دست روی مسائلی بگذارند که تیم ایرانی اساسا اجازه مذاکره درباره آنها را ندارد و از دید ایران «خارج از دستور» محسوب می شود. موضوع دوم نحوه کار ایران با آژانس است. من فکر می کنم آژانس یک راهبرد بسیار موزیانه در پیش گرفته و آن هم این است که آرام آرام و یکی یکی دارد وارد موضوعاتی می شود که از دید ایران دارای حساسیت بالایی است و برخی از آنها من فکر می کنم کاملا غیر قابل مذاکره است. روشی که آژانس در پیش گرفته این است که اولا خرج خود را از 1+5 سوا کرده و ثانیا تلاش می کند لابلای یک سری موضوعات بی اهمیت یا کم اهمیت به یکباره سراغ مسائلی می رود که بسیار حساس هستند. مثلا در همین مدالیته ای که هفته گذشته توافق شد مسئله چاشنی های انفجاری موضوع بسیار حساسی است چرا که اولا مبتنی بر اطلاعات جعلی است و ثانیا دخالت آژانس در امور نظامی متعارف ایران محسوب می شود ولی می بینیم به عنوان بند هفتم از یک تفاهم 7 بندی که 6 بند اول آن چندان مهم نیستند ایران پذیرفته به سوال های آژانس در این باره جواب بدهد بدون اینکه معلوم باشد جرئیات دقیقا چیست، اعتبار این ادعا ها کجا ثابت شده، ایران اسناد را می گیرد یا نه و ...

* فکر می کنید در مذاکرات روز سه شنبه در این باره بحث خواهد شد؟

- فکر می کنم باید بشود. ایران باید تکلیف این موضوع را 1+5 روشن کند که آژانس چه کار دارد می کند. تصمیم گیرنده نهایی امریکاست نه یک سری کارمند در آژانس. این اشتباه بزرگی است که تیم مذاکره کننده اجازه داده روند مذاکره با آژانس عملا مستقل از روند مذاکره با 1+5 باشد. 1+5 باید نتیجه بخش بودن این روند را ضمانت کند. یعنی باید اراده سیاسی شکل بگیرد تا موضوعات فنی و حقوقی از سوی آژانس جمع بندی شود والا می دانیم که رد نبود اراده سیاسی آژانس چنین توانی ندارد حالا هر چه هم ایران همکاری کند فرقی نمی کند. ضمن اینکه در همین مذاکرات تکلیف دو نکته باید معلوم شود: اول اینکه 1+5 راهبردش درباره موضوع ابعاد احتمالی نظامی چیست؟ می خواهد گذشته را شخم بزند که برای حل نشدن و کش دادن موضوع بهانه به دست بیاورد یا اینکه واقعا می خواهد مسئله را تمام کند. نکته دوم هم این است که 1+5 باید ضمانت کند که یکباره یک طرف ثالث مثل اسراییل از راه نمی رسد که یک سری جعلیات جدید به آژانس بدهد و کل موضوع را ری ست کند.

* سومین موضوع چیست؟

- سومین مسئله ای که من حدس می زنم این بار باید مورد بحث قرار بگیرد این است که حدود و ثغور بازی است که 1+5 می خواهد با مسئله قطعنامه های شورای امنیت بکند. الان امریکایی ها می گویند به استناد قطعنامه های شورای امنیت می خواهند به موضوع برنامه موشکی ایران ورود کنند. در واقع حرفشان این است که برنامه موشکی ایران باید به گونه ای تغییر شکل بدهد که در یک برنامه تسلیحات هسته ای قابل استفاده نباشد. خب این عملا معنایی جز این ندارد که پای 1+5 به موضوع موشکی ایران باز شود در حالی که هیچ ارتباط منطقی بین این مسائل وجود ندارد. اینها همه تبعات آن اشتباه راهبردی است که آقایان در توافق ژنو کردند و خیال کردند که مثلا با یک کلمه Address مشکل را حل کرده اند. حالا سوال این است که دیگر چه چیزهایی در ذهن امریکایی هاست که می خواهند به استناد قطعنامه ها به آن ورود کنند؟ این جزو آن چیزهایی است که باید در مذاکرات سه شنبه درباره آن بحث شود و اگر نشود می تواند کل بنای مذاکرات را یک جایی میانه کار ویران کند.

* فکر می کنید صرف نظر از این مسائل امریکایی ها چه موضوعاتی را در مذاکرات جامع مدنظر دارند؟

- ببینید توافق ژنو چارچوبی را برای مذاکرات جامع معلوم کرده است. واضح است که طبق این توافق مسائل اصلی موجود روی میز دو طرف تا حدود زیادی صورت بندی شده است. در آن توافق دوستان تیم مذاکره پذیرفته اند که برنامه غنی سازی ایران باید منطبق بر نیازهای عملی، از حیث ذخیره مواد، گستره، ظرفیت،سطح و مکان محدود شود. یعنی آقایان پذیرفته اند که بخشی از برنامه فعلی باید برچیده شود. حالا بحث بر سر این است که چثدر از برنامه می ماند و چقدر برچیده می شود. اولین مسئله تعداد ماشین هایی است که ایران می تواند حفظ کند. امریکایی ها طبق فرمولی که دارند می خواهند به اصطلاح خودشان زمان گریز هسته ای را بین 12 تا 18 ماه برسانند و این نمی شود مگر اینکه تعداد ماشین های ایران زیر 4000 عدد باشد. مسئله بعدی نوع ماشین های ایران است. امریکایی ها می خواهندتمامی ماشین های بالاتر از نسل اول ایران برچیده شود. مسئله بعدی ذخیره ماد 5 درصد ایران است. من حس می کنم با فرمول امریکا برای Break out می خواهند مواد ایران زیر 200 کیلو باشد و این یعنی 5000 کیلو مواد که سرمایه ایران است باید از بین برود. موضوع بعدی فردو است که ظاهرا امریکایی ها می خواهند حتی اگر فعالیت هسته ای در ان انجام می شود، غنی سازی انجام نشود. درباره اراک دید امریکا این است که راکتور باید به نحوی تغییر شکل بدهد که پلوتونیوم weapon grade یعنی قابل استفاده برای تولید سلاح تولید نکند. این یعنی یا راکتور باید به یک راکتور آب سبک تغییر طراحی بدهد یا اینکه به جای اورانیوم خام اورانیوم غنی شده مصرف کند. جالب است که جوفی جوزف که در دوره قبلی عضو تیم امریکا بود دیروز در بلفر سنتر نوشته با این تغییر کاربری تنها نیاز عملی که ایران به غنی سازی پیدا می کند نیازی است که برای راکتور اراک دارد چرا که سوخت راکتور تهران و بوشهر تامین شده است. مسئله بعدی زمان گام نهایی خواهد بود که به نظر من امریکایی ها آن را آنقدر بلند خواهند گرفت که در طول مدت مثلا 25 سال برای همیشه جریان اصلاح طلب در ایران سر کار بیاید و ماندگار شود. نکته آخر هم من فکر می کنم موضوع نحوه لغو تحریم ها خواهد بود. حس من این است که امریکایی ها می خواهند لغو جامع تحریم ها را مشروط کنند که به کامل شدن زمان گام نهایی. یعنی تحریم ها به تدریج در طول اجرای گام نهایی یعنی مثلا در طول 20 سال تعلیق کنند ولی لغو کامل را بگذارند برای آخر دوره زمانی گام نهایی تا ابزار فشارشان را روی ایران از دست ندهند. اینها مسائل اصلی است؟

* خب ایران چه پاسخی خواهد داد؟

- نمی دانم. دوستان تیم مذاکره کننده متاسفانه حصاری دور خودشان کشیده اند و مسائلی با این درجه از اهمیت را تا حدی تبدیل کرده اند به مسائل محفلی. اینها مسائل بسیار مهمی است که باید درباره آنها نظر هر کسی را که حس می کند ایده ای دارد شنید. این به نفع دوستان است نه اینکه از اول بنای بی اخلاقی و ترش رویی بگذارند و خیال کنند که با ناسزا گفتن به دیگران مشکلشان حل می شود. فرض کنیم ما را ساکت کردند، ملت با این عظمت که حساسیت نسبت به حقوق خودش را از دست نمی دهد. اما اجمالا چند نکته مهم وجود دارد. اول اینکه واقعا تیم مذاکره کننده باید خودش را از شر توافق ژنو خلاص کند. چارچوبی که در توافق ژنو برای گام نهایی گذاشته شده عمیقا مشکل ساز است. ساختار توافق ژنو هم که ایران را به عنوان یک استثنا شناسایی کرده ظرفیت این را که یک توافق خوب حاصل شود ندارد. من فکر می کنم تیم ایرانی باید صادقانه بپذیرد که توافق ژنو مبنای خوبی برای مذاکرات نیست و چند جلسه وقت بگذارد و حرفش را در اینباره که الزامات توافق ژنو درباره گام نهایی باید اصلاح شود به طرف مقابل بقبولاند. این شدنی هم هست. دوستان نباید بترسند. امریکا از پای میز بلند نخواهد شد. گزینه دیگری ندارند. اگر ایران محکم بایستد کوتاه می آیند. کار دومی که باید بکنند این است که دست از بازی با موضوع هسته ای در افکار عمویم بردارند. تا حالا تزریق ادبیات سازش به جامعه تنها خاصیتی که برای دولت داشته این بوده که افکار عمومی را منتظر، هیجانی و شرطی کرده و باعث شده عملا یک فشار غیر ضروری از سوی افکار عمومی روی تیم مذاکره کننده باشد. دوستان اگر دنبال این هستند که درست مذاکره کنند باید به افکار عمومی بگویند این موضوع پیچیده است، کار فراوان لازم دارد و به این زودی هم حل نمی شود تا افکار عمومی از وضعیت شرطی دربیاید. نکته دیگر این است که برای رسیدن به توافق نهایی عجله نکنند. درباره موضوعاتی با این درجه از حساسیت باید بسیار با حوصله مذاکره کرد. من حس می کنم آقایان می خواهند در چند ماه سر و ته مسئله را هم بیاورند. در این صورت فاجعه رخ خواهد داد. موضوع بعدی این است که به طرف مقابل بفهمانند ایران گزینه های دیگری هم غیر از مذاکره دارد و می تواند راه های دیگری را انتخاب کند. غربی ها نباید فکر کنند ایران چاره ای جز مذاکره ندارد. نکته دیگر که خیلی مهم است این است که ایران باید تاکید کند کل برنامه فعلی اش منطبق بر نیازهای عملی اش است و بلکه نیازهای عملی ایران ایجاب می کند برنامه فعلی غنی سازی ایران توسعه هم پیدا کند. در این صورت است که می توان جلوی درخواست ها برای برچیدن ایستاد. ضمن اینکه من عقیده دارم هیچ تاسیساتی نباید برچیده شود. هیچ فرمولی که به معنای برچیدن عملی –ولو ظاهرا برچیدن نباشد- نباید مورد توافق قرار گیرد. و از همه مهم تر ایران نسبت به مواد هسته ای اش تعصب و سرسختی داشته باشد. مواد بسیار مهم است. متاسفانه در توافق ژنو بخشی از مواد هسته ای بسیار با ارزش ما در ازای هیچ از دست رفت. این تجربه نباید تکرار شود.

[HR]

18:44 [External Link Removed for Guests] دوجانبه ایران و آمریکا بر سر چارچوب راه حل جامع
18:02 [External Link Removed for Guests] نمی‌دانم‌های مایکل مان تمامی ندارد
17:32 [External Link Removed for Guests] دو طرح اورژانس هسته‌ای و سامانه‌های هشدار دهنده در مراکز هسته‌ای اصفهان و نطنز
17:32 [External Link Removed for Guests] ایران با سه کشور اروپایی درباره چارچوب راه حل جامع
17:18 [External Link Removed for Guests] از مذاکرات ایران و 1+5 در «وین»
16:35 [External Link Removed for Guests]دستیابی به توافق جامع دشوار است، اما غیرممکن نیست
15:47 [External Link Removed for Guests] بعید است مذاکرات جامع در 6 ماه به نتیجه برسد
15:16 [External Link Removed for Guests] برچیده شدن تاسیسات هسته‌ای در دستور کار نیست/امیدواریم شاهد حسن نیت 1+5 باشیم
15:11 [External Link Removed for Guests]عراقچی با نمایندگان 3 کشور اروپایی/ مذاکره دوجانبه عراقچی ـ شرمن
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

ارزیابی راهبردی
[External Link Removed for Guests]
نه تنها چیزی از دشمنی امریکا با ایران کاسته نشده بلکه ابعاد جدیدتری از آن در حال نمایان شدن است.


تصویر

مهدی محمدی، خبرگزاری تسنیم- رهبر معظم انقلاب اسلامی امروز فرمودند که به مذاکرات هسته ای با 1+5 خوش بین نیستند. پیش از این، چند بار دیگر هم از ایشان شنیده بودیم که به عاقبت این مسیر بدبینند. زمانی شاید چنین سخن گفتن درباره مذاکرات نوعی پیش داوری محسوب می شد اما الان در موقعیتی هستیم که بتوان ادعا کرد این نحوه سخن گفتن دقیقا توصیف واقعیت است نه چیز دیگر.

توافق ژنو و فضای ما بعد آن آزمونی بود برای اینکه ببینیم دلیلی برای خوش بینی نسبت به آینده وجود دارد یا نه. برخی در داخل کشور، ساد دلانه، نفس حصول توافق را به این معنا دانستند که دوران جدیدی از روابط با امریکا آغاز شده است که در آن می تواند بنا را بر خوش بینی به امریکا گذاشت یا حداقل می توان باور داشت که امریکا به این نتیجه رسیده است که باید از طریق مصالحه در برخی حوزه های خاص، از شدتن دشمنی خود با ایران بکاهد.

در واقعف پس از توافق ژنو، یک جریان کاملا سازمان یافته که یک سر هم درون دولت داشت با جدیت تلاش کرد به مردم بگوید الگوی عمل امریکا به این دلیل تغییر کرده که اهداف آن در حال تغییر است و راهی گشوده که ایران می تواند با پیمودن آن با عبور از یک تاریخ پر از دشمنی، به یک شریک راهبردی برای امریکا تبدیل شود.

پیگیری سیر اظهارات مقام های امریکایی در همین دو ماه گذشته به ما می گوید که این نوع نگاه به مسئله بسیار ایدئولوژیک و غیر واقع بینانه بوده و با توافق ژنو نه تنها چیزی از دشمنی امریکا با ایران کاسته نشده بلکه ابعاد جدیدتری از این دشمنی در حال نمایان تر شدن است.

اجازه بدهید به فهرست تازه ترین دلایلی که به ما می گوید باید به امریکا بدبین بود نگاهی بیندازیم.

1- قبل از هر چیز مصرف ادبیات تهدید و تحقیر علیه ایران از سوی مقام های امریکایی پس از توافق ژنو به شدت رشد کرد. امریکایی ها مکررا ایران را به حمله نظامی تهدید کردند، گفتند گزینه ای را از روی میزشان بر نمی دارند، تاکید کردند که حتی ژنتیک ایرانی ها هم مشکل دارد و دست آخر گفتند هیچ اعتمادی به ایران ندارد. اگر فرض کنیم اینها مواضع حقیقی امریکاست در این صورت باید دید چرا توافق ژنو باعث شده امریکایی ها فکر می کنند می توانند ایران را جدی تر تهدید کنند و اگر این مواضع فقط برای ساکت کردن تندروها درون امریکاست –که قطعا چنین نیست- باز هم این سوال رخ می نماید که چرا اثر پذیری امریکا از لابی صهیونیستی پس از توافق ژنو تا این حد زیاد شده است.

2- دومین اتفاق تلاش نمایان امریکا و برخی کشورهای اروپایی برای افزایش مداخله مستقیم در امور داخلی ایران پس از توافق ژنو بود. در واقع فقط یک نگاه اجمالی به اظهارات مقام های امریکایی نشان می دهد که امریکایی ها به محض استشمام بوی سازش از برخی از نواحی درونی دولت ایران، به سرعت مسئله حقوق بشر را روی میز گذاشتند و مطالباتشان در این حوزه را که ظاهرا در راس آن دادن آزادی عمل به فتنه گران سال 88 است برجسته کردند. معلوم بود که امریکایی ها دچار این توهم شده اند که کسانی در ایران بر سر کارند که امتیاز گرفتن از آنها آسان است؛ پس حالا که چنین است، چرا باید فقط به موضوع هسته ای اکتفا کرد؟ تبدیل کردن مسئله ای که غربی ها آن را حقوق بشر می خوانند به موضوع مذاکره میان ایران و غرب –چیزی که ظاهرا عده ای در ایران نه فقط به آن بی میل نیستند بلکه اشتیاقی فراوان هم برای آن دارند- در واقع هیچ معنایی جز باز شدن باب مداخله مستقیم، مستمر و طلبکارانه غرب در امور داخلی ایران و تقویت جریان غربگرا و بلکه برانداز در ایران با پشتوانه ابزارهای بین المللی ندارد. به تعبیر دیگر می توان اینطور نتیجه گرفت که توافق ژنو گزینه براندازی نظام در ایران را برای غربی ها پر رنگ تر کرد و به جای اینکه برای عمیق تر کردن پیوندهای استراتژیک با نظام جمهوری اسلامی تلاش شود، غربی ها نشان دادند به فضای جدید در ایران به عنوان فرصتی گرانبها برای پیش بردن پروژه براندازی و تقویت جریان های برانداز نگاه می کنند.

3- سومین علامت که در سخنان امریکایی ها کاملا پیدا و در عملشان آشکارتر است، تلاش برای حفظ و مهم تر از آن تشدید فشارها بر ایران بویژه در حوزه تحریم هاست. در حالی که برخی در ایران وعده می دانند که رژیم تحریم ها در حال فروپاشیدن است امریکایی ها دو کار کردند. اول اینکه تلاش کردند هرگونه مراوده تجاری با ایران حتی در حوزه هایی که ظاهرا تحریم های آنها تعلیق شده بی معنا کنند. سفر تجار مختلف به ایران بیشتر به دلیل فشارهای امریکا تبدیل به سفرهای آرزومندانه (به تعبیر وندی شرمن) شده و عملا قراردادی منعقد نمی شود بلکه فعالان اقتصادی اروپایی به ایران می آیند فقط با این هدف که به ایران بگویند اگر توافق نهایی را امضا کند آن وقت تجارت با تهران آغاز خواهد شد. در واقع، بی مبنا نیست اگر بگوییم به جر 4/2 میلیارد دلار پول نقدی که به طور اقساطی به ایران پرداخت می شود در بقیه حوزه های لغو تحریم ایران صرفا مشتی وعده تحویل گرفته است. اقدام دوم امریکا برای حفظ و تشدید فشار اقتصادی بر ایران پس از توافق ژنو این بوده است که اجرای تحریم های پیشین علیه ایران را به گونه ای تشدید کرده که عملا هزینه های اقتصادی ایران در طول 6 ماه آینده بیش از چند برابر منافعی باشد که به دست می آورد. به همین دلیل ایران در این مدت بیش از 3 بار تحریم شده است. موانع تجاری بویژه در حوزه بانک و بیمه سخت گیرانه تر شده و امریکایی ها طرف های خصوصی متمایل به تجارت با ایران را به نحو آشکارتری تهدید می کنند. بنابراین واضح است که تصمیم امریکا این است که با تشدید فشار زمینه را برای گرفتن امتیازهای بزرگتر از ایران فراهم کند و اراده ای برای ایجاد بهبود اقتصادی محسوس برای ایران وجود ندارد.

4- آخرین علامت پرده برداری امریکا از مقصود خود در این باره است که قصد دارد پس از موضوع منطقه ای به سراغ دیگر ابزارهای قدرت ایران از جمله مسئله موشکی و سپس قدرت منطقه ای ایران برود. امریکایی ها به صراحت گفته اند می خواهند برنامه موشکی ایران به گونه ای تغییر شکل بدهد که فاقد هرگونه ارتباط با برنامه هسته ای باشد و این هیچ معنایی جز اینکه امریکا می خواهد باب مداخله در قدرت نظامی متعارف ایران را باز کند ندارد. در واقع پس از توافق ژنو امریکا هدفگذاری های خود برای مهار ایران را گسترده تر کرده و سعی در عمیق تر کردن آن دارد. این امر دارای این پیام برای ایران است که مسئله هسته ای علاوه بر اینکه یک بهانه است صرفا آغازی برای بهانه جویی های بعدی محسوب می شود و نقطه ای وجود ندارد که امریکا در آن متوقف شود و قدرت ایران را به رسمیت بشناسد.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

16:26 [External Link Removed for Guests] مطرح کردن موضوعات جدید در مذاکرات هسته‌ای نشانه بی صداقتی آمریکا است
15:33 [External Link Removed for Guests]ظریف و اشتون ساعت 16:30 به وقت تهران/رایزنی درباره نحوه ادامه مذاکرات
15:32 [External Link Removed for Guests]در گفت‌وگو با فارس: هنوز در ابتدای کار هستیم/ مذاکرات بعد از ظهر ادامه می‌یابد
15:23 [External Link Removed for Guests] مذاکرات مفید، اما دشوار است/وارد مباحث محتوایی شدیم
15:14 [External Link Removed for Guests]دور سوم مذاکرات ایران و 1+5 به ریاست عراقچی و اشمید
14:44 [External Link Removed for Guests]ژنو نیست/ دیوارهای شیشه‌ای و هفت خوان رستم برای حضور در محل مذاکرات
14:25 [External Link Removed for Guests] مذاکرات ایران و 1+5 تا کنون اساسی و مفید بوده است
14:11 [External Link Removed for Guests] چین با هرگونه فشار و تقابل برای تضعیف فضای مذاکرات وین مخالفت می‌کند
14:01 [External Link Removed for Guests] مذاکرات وین وارد جزئیات شده است
13:55 [External Link Removed for Guests]مه آلود مذاکرات وین
13:00 [External Link Removed for Guests]دومین روز مذاکرات وین به ریاست عراقچی و اشمید
12:05 [External Link Removed for Guests]مذاکرات، چرخه‌ای از محدودسازی برنامه هسته‌ای ایران و تعلیق تحریم‌ها به وجود می‌آورد
10:46 [External Link Removed for Guests]و اندیشمندان اتریشی بر سر میز صبحانه
10:38 [External Link Removed for Guests] هفته آینده به تل‌‌آویو می‌رود
09:31 [External Link Removed for Guests] باید به موضوعات مرتبط با برنامه موشک‌های بالستیک ایران پرداخته شود
00:38 [External Link Removed for Guests]/ مذاکرات وین، روز اول
00:27 روز آرام مذاکرات [External Link Removed for Guests]
00:00 [External Link Removed for Guests]
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
ایران و 1+5 در طول مذاکرات 3 روزه خود در وین به یک «چارچوب» (Framework) درباره مذاکرات آینده دست یافته اند.


تصویر

محمد صدری، ایران هسته ای- منابع دیپلماتیک می گویند ایران و 1+5 در طول مذاکرات 3 روزه خود در وین به یک «چارچوب» (Framework) درباره مذاکرات آینده دست یافته اند.

چند منبع در تهران که پس از پایان مذاکرات با «ایران هسته ای» گفت وگو کرده اند، گفتند که اکنون یک چارچوب توافق شده میان ایران و 1+5 وجود دارد.

این منابع تاکید کردند، این چارچوب در واقع یک نقشه راه برای رسیدن به توافق نهایی میان ایران و 1+5 است.

بنا بر اظهارات این منابع این چارچوب چند مسئله مهم را روشن می کند:

1- نخستین نکته ای که در این چارچوب معین و بر سر آن توافق شده «موضوعاتی» است که دو طرف می خواهند و پذیرفته اند که به منظور رسیدن به یک توافق نهایی درباره آنها بحث کرده و به آنها رسیدگی کنند. دیپلمات ها می گویند این گامی بسیار مهم است چرا که پیش از آغاز مذاکرات، یکی از اختلافات مهم دو طرف این بود که نگاه یکسانی به موضوعاتی که باید مورد بحث قرار گیرد نداشتند. به عنوان نمونه ایران مسئله برنامه موشک های بالستیک را خارج از دستور مذاکرات می دانست اما غربی ها تاکید داشتند باید به این مسئله رسیدگی شود. منابعی که «ایران هسته ای» با آنها گفت وگو کرده می گویند این مسائل اکنون تا حدود زیادی حل شده اما به دلیل محرمانه ماندن چارچوب مورد توافق نمی دانیم کدام طرف موضع خود را تعدیل کرده است.

2- دومین مسئله ای که چارچوب توافق شده آن را روشن می کند «ما به ازا» هاست. در واقع این چارچوب علاوه بر اینکه روشن می کند چه موضوعاتی روی میز است، این را هم معلوم می کند که هر موضوع مربوط به ایران ما به ازای کدام موضوع مربوط به 1+5 است و یک بده بستان چگونه می تواند رخ بدهد.

3- سومین مسئله ای که در این چارچوب مشخص شده چارچوب زمانی اقدامات است. هم ایران و 1+5 تایید کرده اند که زمان بندی کلی چارچوب توافق شده 4 ماه است. دیپلمات ها در تهران به «ایران هسته ای» گفتند پیشنهاد زمان بندی 4 ماهه از سوی ایران بوده است. حدس زده می شود دو طرف تلاش خواهند کرد دیدارهای کارشناسی و فنی بدون محدودیت و هر چند جلسه که لازم باشد ولی دیدارهای سیاسی هر ماه یک بار برگزار شود. با این حال، غربی ها گفته اند از آنجا که عقیده دارند در ماه آخر بحث ها بسیار فشرده خواهد شد، ماه آخر را به طور کامل باز گذاشته اند تا هر چند ملاقات که لازم بود انجام شود.

4- چهارمین مسئله ای که در این چارچوب مورد توافق واقع شده نحوه اولویت بندی مسائل و موضوعات است. منابع مطلع به «ایران هسته ای» گفتند مقصود از اولویت بندی این است که به کدام مسائل زودتر و فوری تر و به کدامیک از آنها دیرتر پرداخته شود.

با وجود اینکه هم ایران و 1+5 احتمالا به منظور اجتناب از دشواری های پیش آمده پس از توافق ژنو اعلام کرده اند هیچ متن مکتوب رسمی یا غیر رسمی میان آنها وجود ندارد، ولی روشن است که بر سر برخی مسائل مهم توافق هایی کلیدی صورت گرفته است.

اکنون سوال مهم این است که آیا تیم ایرانی جزئیات این توافقات را که در واقع همه مذاکرات آینده بر اساس آن استوار خواهد شد منتشر می کند یا نه.


[HR]

[External Link Removed for Guests]
ارسال پست

بازگشت به “اخبار و حوادث”