باختيم كه باختيم، خوش به حال فيكس‌ها

در اين بخش ميتوانيد درباره كليه مسائل ورزشي به بحث بپردازيد

مدیر انجمن: شوراي نظارت

ارسال پست
Major I
Major I
نمایه کاربر
پست: 285
تاریخ عضویت: دوشنبه 17 بهمن 1384, 10:46 pm
محل اقامت: بغل خونه همسايمون
سپاس‌های ارسالی: 1 بار
سپاس‌های دریافتی: 31 بار
تماس:

باختيم كه باختيم، خوش به حال فيكس‌ها

پست توسط arian »

يك سال ناله و فغان مطبوعات و رسانه ها در مورد ضعف بدني و روحي ابراهيم ميرزاپور، يك سال انتقاد به ضعف بنيه حسين كعبي، يك سال ترس از بي برنامگي تاكتيكي مقابل مكزيك، يك سال اعتراض به حاشيه امنيت برانكو توسط رئيس فدارسيون فوتبال بالاخره كار دستمان داد و بازي را كه تا دقيقه 75 در اختيار داشتيم به لطف اشتباه از دست داده و موج نا اميدي ملي را در فوتبال دوستان تزريق كرديم!
رئيس فدراسيون فوتبال كجاست كه باز گردن راست كرده و براي مخالفان خود كركري بخواند ؟!

آيا دردناك از گريه بچه تماشاگر تيم ملي وجود دارد ؟ آيا آماتوري تر از كارت زرد نكونام و پاس رو به عقب كعبي وجود داشت ؟!
اما واقعيت هاي درهم شكستن آماتوري تيم ملي ايران كاملا مشخص است.

رويكرد به شيوه اي كه تيم ملي در سال 90، 92 و 94 دنبال آن بود و به حداقل نتيجه رضايت مي داد و زير توپ مي زد رويه ايران در نيمه دوم بازي با مكزيك بود !

به ياد بياوريد بازي برگشت جام بين قاره اي با الجزيره در سال 91 را كه تيم ملي ايران علي رغم پيروزي 2 بر 1 در تهران در يك بازي بي هدف در الجزيره جام را از دست داد.

بازي مرحله نيمه نهايي جام ملت هاي آسيا در سال 92 كه تا دقيقه 87 با ژاپن كج دار مريض كرديم و با يك گل از كازو حذف شديم !
اين تاريخ مصور فوتبال ما نه تنها براي يك كار بلد فوتبالي مثل دادكان مورد توجه قرار نگرفت بلكه فوتبال ما حداقل نيروي مطلع جهاني در حوزه فوتبال را هم مثل خودش نزديك بين و بي تفاوت كرد !
قفل شدن ذهن برانكو و چهره مضطرب وي كه در دقيقه 72 به نمايش درآمد حكايت همان نيمكت هاي يخ زده دهه هاي قبل فوتبال ما بود كه با آغوش باز به استقبال شكست و ناكامي مي رفت.

بازي كه در نيمه دوم بار رفتن بورگتي و آمدن فونسه كا تبديل به يك شيوه تهاجمي بي رحم بر عليه تيم ايران شد تنها با نگاه كردن نيمكت نشينان همراه شد تا در نهايت از 20 موقعيت و سانتري كه روي دروزاه ما خلق شد و حمله هاي متعدد مكزيك يك سري اشتباه دست به دست هم بدهد تا دروازه تيم ايران به كم ارزش ترين روش ممكن گشوده شود.
وقتي به دو نيمه متفاوت ايران در اين بازي نگاه مي كنيم در مي يابيم قدرت بدني تيم و عدم تمركز مربي در نيمه دوم عامل اصلي از بين رفتن هدف ها بود. گرچه وقتي بازي آنگولا را ديديم و بازي با تنها گل پرتغال شروع شد اين تيم با منطق فوتبال، وقتي توپ را تصاحب مي كرد آن را به كناره ها برده و حداكثر از زمين خود خارج مي كرد. در حاليكه تيم ما از شروع نيمه دوم به حالت ثابت در زمين خودش به جاي بردن به كناره ها زير توپ مي زد و براي ضد حمله با عناصر سرعتي هيچ برنامه اي نداشت و اظهارات برانكو در كنفرانس مطبوعاتي تنها بهانه اي بود براي فرار از خبرنگاران عصباني ايراني و متعجب خارجي !
تيم ايران براي ضد حمله برنامه اي نداشت چون علي دايي كند و بي خيال و كعبي سرعتي را در دو جهت اشتباه به بازي گرفته بود و روي آن اصرار داشت.
گرچه آمدن معدنچي هم دردي را دوا نكرد چون بعضي ها عادت دارند فقط به بعضي پاس بدهند و شرايط لازم براي ديگران ميسر نبود.
باختيم كه باختيم اشكالي ندارد، همه چيز فداي سر بازيكنان ضعيف و فيكس تيم ملي!
فوتبال قاعده منطق وعلم است وقتي در اين حوزه با احساسات به جاي اصلاح با گريه هاي گلر ضعيف تيم، دلمان سوخت. بايد در جام جهاني ياد بگيريم فوتبال علم است و احساسات جايي در آن ندارد !
4 سال پيش وقتي دو موقعيت گل مسلم را به ايرلند نزديم ياد گرفتيم كه جام جهاني را از دست مي دهيم ولي ايراد بزرگ فوتبال ايران فراموشي مزمن آن است.
فراموشي كه بازي كروواسي و بوسني و اشتباه دروازه بان را فراموش مي كند و هيچ گاه به عمق اشتباه دروازه بان در بازي برگشت با عراق در سال 2001 دقت نمي كند و اصلا به ياد نمي آورد در سال ۹۳ و بازي هاي مقدماتي جام جهاني آمريكا در قطر چگونه ۳ گل از كره جنوبي خورديم و روحيه تيم از هم گسست.
نكته مهم و منطقي در تحت تاثير قرار گرفتن مكزيك فشار رواني اين تيم و راحتي خيال بازيكنان ما از عدم انتظار مردم بود كه موجب شد بازيكنان ما به بازي و زمين سوار شده و ميدان داري كنند.
اما چه سود كه مربي نتوانست نقش خودش را ايفا كند و بهترين شانس فوتبال ايران را دستي دستي از بين برديم.
شانسي كه مي توانست مقدمه حرفه اي تر شدن فوتبال ايران شود.
اما آيا اين تيم ضعيف از حيث قدرت بدني و ساده از حيث تفكر تكنيكي حق برد مقابل مكزيك را داشت؟
آيا بايد مربي بازي خوان مكزيك را با نيمكت يخ زده تيم خودمان در يك كفه ترازو قرار دهيم ؟
به هر جهت اين بازي در ميان ناراحتي اندك تماشاگران فوتبال ايراني به پايان رسيد تا به ما ثابت شود نه تنها در ميدان باختيم بلكه وقتي هزاران مكزيكي را در بازي به عنوان تماشاگر ديديم دريافتيم كه تعارف داشتن حتي به حاشيه زمين و حمايت از تيم ملي هم رسيده تا اين همه ايراني در اروپا امكان حضور در ميدان را نداشته باشند.
تا حالا به معني کلمه مادر دقت کردي
ارسال پست

بازگشت به “انجمن ورزش”