ستاره ای در عالم مداحی که هرگز خاموش نشد !

[AMIR-Z]

با سلام خدمت دوستان – ابتدا عید سعید فطر را به تمامی دوستان تبریک و تهنیت عرض می نمایم ، حیف که این متن دیر آماده شد . در اینجا قصد دارم فردی را معرفی کنم که در عالم مداحی نظیر نداشت ، تک فردی که تمامی پدرها و پدر بزرگهایمان با صدای گرم او در ماههای رمضان خو گرفته بودند . نسل جوان امروز کمتر ممکن است " سید جواد ذبیحی " را به خاطر بیاورند، اما در بین بزرگترها، ذبیحی به عنوان صدای آشنای سفره افطار و سحر در خاطره ها مانده است.

[External Link Removed for Guests]

فقرا حتما با صدا و نام سید جواد ذبیحی آشنایی دارند .هنوز هم انعکاس صدایش در مجالس شنیده میشود .نام سید جواد ذبیحی در تاریخ موسیقی مذهبی ما نه فراموش شدنی و نه حذف شدنی است. آثار آن زنده یاد به مصداق آنچه از دل بر آید لاجرم بر دل نشیند، همیشه و هر جا برای شیفتگان موسیقی ایرانی شنیدنی خواهد بود.
سحرهای ماه رمضان برای تمام بزرگترها خاطره ی مناجات ها و دعاهای سحرگاهی مرحوم ذبیحی میباشد. اشکهایی که با صدای گرم و سوزناک دعای سحر ذبیحی از روی گونه های روزه داران به پائین می ریخت وصف ناشدنی بود. از عزیزی شنیدم از وقتی که متاسفانه مرحوم ذبیحی ترور شدند تا زمانی که آقای موسوی قهار دعای سحر را بخوانند اصلا حال و هوایی برای گوش کردن دعای سحر وجود نداشت .

[External Link Removed for Guests]

سید جواد ذبیحی از خواننده های اشعار مذهبی بود که از اواخر دهه 1320 کار خود را با رادیو ایران شروع کرد و همه مردم آنزمان مناجات ها و اذان زیبای او را بیاد دارند و کلاً سید جواد ذبیحی تا سال 1357 بدون هیچ رقیب همطرازی در زمینه خواندن اشعار مذهبی اول بود و همیشه صدای وی از رادیو پخش می شد .
دکتر داوود پیرنیا در مورد ذبیحی می گوید که برنامه برگ سبز را من فقط بخاطر سید جواد ذبیحی را ایجاد کردم .
مجموعه برنامه "برگ سبز" را داوود پیرنیا به نام ذبیحی کلید زد. نخستین برنامه، با شعری از هاتف اصفهانی با ترجیع بند "یکی هست و هیچ نیست جز او، وحده لا اله الا هو" در مثنوی سه گاه همراه با دکلمه آقای پیمان اجرا شد. رنگ سبز در فرهنگ ایرانی، نماد سیادت محسوب می شود و سید بودن ذبیحی، دلیل این نامگذاری بوده است. پیرنیا اعتقاد داشت: "این از آن برگ سبزهایی است که هیچ گاه زرد نمی شود".
29 سال حضور مداوم ذبیحی در رادیو ایران، کارنامه پرباری را برای موسیقی مذهبی این دیار به همراه داشت که امروزه بخش اندکی از آن موجود است. از اجرای برنامه گل‌ها و مناجات‌های او در رادیو و مجالس دیگر مذهبی چیزی حدود 60 اثر باقی مانده است. شاید در آرشیو محرمانه رادیو هنوز هم نمونه های غبار گرفته ای باشد. در این صورت، فقط گذر زمان کارگشا خواهد بود.
آثار سید جواد ذبیحی از منظر پاسداشت زبان فارسی نیز اهمیت زیادی دارند. او با آن که به مناجات های عربی وقوف کامل داشت، ولی بیشتر انرژی خود را معطوف به مناجات خوانی به زبان فارسی کرده بود. در واقع می توان گفت ذبیحی دنباله رو تفکر خواجه عبدا... انصاری بود که هزار سال پیش با سرودن دوبیتی های زیبای فارسی، سیر مناجات خوانی را از عربی به فارسی برگرداند. مرحوم ذبیحی نیز همانند خواجه عبدا... نیک دریافته بود که واژگان مناجات های عربی برای عموم قابل فهم نیست و در نتیجه فایده ای معنوی به همراه ندارد. در حالی که خواندن و شنیدن مناجات های فارسی چون برای مخاطب ایرانی کاملاً مفهوم است، خود به خود در تزکیه نفس ایشان، نقش پر رنگ تری بازی می کند.
سید جواد ذبیحی با وجود آن که عمری طولانی را در خدمت مفاهیم و ارزش های دین اسلام صرف کرده بود، به شیوه ای کاملاً غیر اسلامی به جهان باقی شتافت! پس از انقلاب چند نفری به در منزلش رفتند و به بهانه اجرای مراسم نیایش او را با خود بردند. اما سید جواد فرصتی پیدا نکرد تا آخرین شور و اصفهان و افشاری اش را سر دهد. افراطی های مذهبی بر مصداق "از ماست که بر ماست" کسی را کشتند که سال ها با صدای او دینداری کرده بودند. درک آنان از دین آن قدر پایین بود که نمی دانستند و یا به ایشان نگفته بودند که مثله کردن بدن انسان ولو اگر کافر باشد، حرام است. به همین دلیل پس از ریز ریز کردن بدن سید جواد، با روزنامه اطلاعات تماس گرفتند و گزارش کار خود را ارائه دادند. علیرضا نوری زاده، روزنامه نگار مقیم لندن که آن زمان در روزنامه اطلاعات کار می کرد، در خصوص ماجرای قتل ذبیحی می گوید: "هر چند گفته می شد ذبیحی با رژیم گذشته ارتباطاتی داشته، اما او از جانب بسیاری از روحانیون مهم حمایت می شد، در نتیجه وقتی خبر قتل او در روزنامه به دستم رسید، کاملا ًغیر مترقبه بود. با دادگاه انقلاب تماس گرفتم، آنها ابراز بی اطلاعی کردند. عصر آن روز، نامه ای از سوی گروه شاهین به روزنامه رسید که در آن مسئولیت ترور آقای ذبیحی را بر عهده گرفته بودند." از شخصی شنیدم که چند نفر بهائی بخاطر صدای گرم ایشان و مناجاتهای سوزناکش ، مخصوصا" دعای سحرکه از رادیو پخش می شد به دین اسلام گرویدند ، همین برای او کافیست که جایش در بهشت برین باشد . خدا رحمتش کند و روحش شاد .


[External Link Removed for Guests]


برگرفته از سایتهای هم آواز و یاران مجذوبان نور .