"بهتر بود که حجاب را اجباری نمی‌ کردیم"

[FREE MAN]

او در زمان فوت امام، 24 سال سن داشته است و بعد از انقلاب هم، اوقات زیادی را در بیت امام گذرانده.

نعیمه اشراقی در پاسخ به این سوال "در جریان پس از انقلاب اما اتفاقات بسیاری افتاد که اکنون ما در کشور شاهد حجاب اجباری هستیم. عده ای می گویند نظر امام در رابطه با اجبار پوشش برای خانم ها دچار تغییر شد؛ به این صورت که پیش از انقلاب بیشتر بر عفت عمومی تاکید می کردند و می فرمودند که حجاب «حق» زن مسلمان است، اما پس از انقلاب، محور تاکیدات بر حجاب شرعی آمد و بیشتر تکیه بر این شد که حجاب «تکلیف» زن مسلمان است." چنین گفته است: "به نظر من، خیلی ظالمانه است که این را به امام نسبت بدهیم که نظرات ایشان قبل از انقلاب، یا در بحبوحه انقلاب و بعد از انقلاب، تغییر کرده است. امام زمانی که به رهبری انقلاب رسیدند با قبلش هیچ تفاوتی نکردند؛ نه رفتارشان، نه نظراتشان، نه زندگی شان و ... . نمی توانیم بگوییم که امام، قبل از انقلاب خواستند با دل مردم راه بیایند و پس از انقلاب، حجاب را اجباری کردند. اجباری شدن حجاب در کشور ما، نتیجه تصویب قانونی است که در مجلس انجام شد. امام هر وقت نظری راجع به حجاب می دادند، نظر شرعی می دادند و تنها وجه شرعی حجاب مدنظر ایشانبود. در واقع، از زمانی که امام(س)، مبارزات خود را با رژیم پهلوی آغاز کردند، تنها چیزی که مدنظر ایشان بود، تکلیف شرعی شان بود. حتی زمانی هم که در رأس حکومت قرار گرفتند فقط تکلیف شرعی شان تغییر کرد و نظرات شان تغییر نکرد. منتها شرایط جامعه تغییر کرد."

بخشی هایی از این گفتگو را می خوانید؛

- نظر امام راجع به حجاب مسلم است. چون تقید امام به حفظ شعائر دینی بر هیچ کس پوشیده نیست. اما نظر ایشان در این مورد نسبت به مراجع تقلید دیگر، چندان سخت گیرانه نبود. به خاطر دارم که در پاریس، در خانه، من بلوز و دامنی تنم بود و روسری بر سر داشتم. از امام پرسیدم که آیا این حجاب، حجاب کاملی است. ایشان هم فرمودند بله. البته تذکر دادند که حجاب برای محیطی هم که استفاده می شود، مهم است. در پاریس این حجاب اشکالی ندارد، اما شاید این حجاب برای شهری مانند قم حجاب کاملی نباشد. محیطی که در آن حضور دارید بر این مسئله که تا چه اندازه خودتان را پوشش دهید، تفاوت ایجاد می کند.

- امام اصولا با اجبار و تحکم و خشونت بسیار مخالف بودند. حتی در خصوص مسائلی مثل نماز. به خاطر دارم که زمانی مادربزرگم مسافرت رفته بودند و قرار بر این شد که من شب ها در اتاق امام بخوابم. من هر شب به امام می گفتم که صبح من را برای نماز بیدار کنند. هر شب که می گفتم، ایشان صبح من را برای نماز بیدار می کردند. یک شب فراموش کردم به امام بگویم و صبح وقتی بیدار شدم، دیدم آفتاب زده است و امام من را بیدار نکرده اند. از ایشان سوال کردم و ایشان گفتند چون دیشب به من نگفتی، من بیدارت نکردم. اما بسیاری از آدم های دین دار این طور نیستند. امام نسبت به هیچ مسئله ای، از جمله حجاب، با خشونت بر خورد نمی کردند. البته شاید نیازی هم نبوده است. به هر حال خانواده امام همگی به حفظ حجاب مقید بودند و اتفاقی نمی افتاد که نیاز به خشونت باشد.

- به هرحال، وقتی چیزی در کشوری قانون می شود، نباید از آن تخلف کرد و اگر کسی به آن ماده تصویب شده اعتراضی دارد، باید ساز و کار مشخصی را طی کند. راه اعتراض این نیست که بی قانونی صورت گیردوراه تغییر عبور از قانون نیست. اما این مسئله که حکومت بیاید و حجاب را اجباری کند، از نظر شرعی، برای من جای شک است. در اینکه حجاب مسئله ای فردی ست یا اجتماعی، بحث و نظر بسیار وجود دارد. ولی باید در نظر گرفت که برای رعایت نکردن حجاب، برعکس دزدی، روزه خواری و ...، حدی در دین تعیین نشده است و به باور من، اجباری کردن حجاب وقتی معنا پیدا می کرد که دین، حدی برایش قائل شده باشد. در غیر این صورت، مانند نماز نخواندن که حدی ندارد، و ما نمی توانیم فرد تارک نماز را زندانی یا مجازات کنیم، اجباری کردن حجاب هم از نظر شرعی پشتوانه ای ندارد. گرچه در کشور ما قانون شده و تا جایی که این قانون پابرجاست رعایتش الزامی است.

- به نظر من، بسیار بهتر بود که ما حجاب را اجباری نمی کردیم. به خاطر اینکه ما با اجباری کردن حجاب، می خواستیم حاشیه امنیت جامعه را بالا ببریم، اما دقیقا برعکسش عمل کردیم و امنیت را پایین آوردیم. وقتی ما در جامعه حجاب را اجباری کردیم، محدودیت و ممنوعیت ایجاد کردیم، روابط دختر و پسر را ممنوع کردیم، همه این مسائل از خیابان ها به درون خانه ها رفت. کسانی که به مسائل دینی اعتقادی ندارند، وقتی در خیابان به خواسته های خود نمی رسند، در خانه ها، از مواد مخدر، مشروب و ... استفاده می کنند و روابط غیراخلاقی میان دختر و پسر شکل می گیرد. در نتیجه ما امنیت را برای نسل جوان پایین آوردیم.

- من چون در دو شهر لندن و تورنتو مدتی زندگی کرده ام، تفاوتهای این دو شهر را با شهری مانند تهران دیدهام و میدانم.مشکلات دختر جوانی که در تهران، از منزل خارج می شود و مسیری را طی می کند تا به مقصد برسد، خیلی بیشتر از مشکلات دختر جوانی در شهری مانند تورنتو است. در آنجا، یک دختر جوان با یک خانم مسن و یا یک آقا فرقی ندارد و هیچ کس به او تعرضی نمی کند و امنیت بالا است. منظورم از امنیت، معنای لغوی کلمه نیست. به نظر من ایران یکی از کشورهای خیلی امن است و تهران در مقایسه با شهرهای بزرگ دیگر بسیار شهر امنی است. منظور من، امنیت اجتماعی و حفظ حرمت و ارزش است. حرمت یک دختر در شهری مثل تهران بیشتر پایمال می شود تا در شهری که آزادی بیشتر است. به نظر من، با اجباری کردن و محدودیت گذاشتن ما به این وضعیت دچار شده ایم.

- در حدود سال 1366، روزی به دانشگاه رفته بودم و رئیس انجمن اسلامی دانشگاه با من کار داشت. دیدیم یکی از پسران دانشجو، با چهره ای بسیار ناراحت از آنجا بیرون آمد. از رئیس انجمن پرسیدم علت ناراحتی آن آقا چه بود؟ او گفت که ما این آقا را، چندین بار با یک دختر جوان در خارج از دانشگاه دیدیم و به او تذکر دادیم اما فایده ای نکرد و اکنون او را اخراج کردیم. من گفتم که شاید این دختر، خواهر یا نامزد این آقا بوده و گفتند که ما تحقیق کردیم که این دختر نه نامزد این آقا بوده و نه خواهرش. من دیگر سوالی نکردم و به سمت خانه امام رفتم و امام سوال کردند که چه خبر؟ و من هم اتفاقی که در دانشگاه افتاده بود بیان کردم. ایشان خیلی ناراحت شدند و گفتند که همین الان برگرد و به آن فرد مسئول، از قول من بگو شما به هیچ عنوان حق تجسس در کار این دانشجو و اخراج او را ندارید.

- ما نمی توانیم بگوییم که حجاب شرعی نیست، حجاب قطعاً شرعی است. به اعتقاد من، صرفا اجباری بودن حجاب است که شاید شرعی نباشد. البته حجاب به این شدتی که بعضی علما بر آن پافشاری می کنند، نیست و ما یک کم غلظت آن را زیاد کرده ایم. مثلاً حجاب زنان پیغمبر با حجاب زنان دیگر فرق می کرده، و برای بقیه سختگیرانه نبوده است و ما خودمان، حجاب را سخت کردیم.

- در رابطه با اجباری بودن حجاب، در میان صحبت های امام، من تنها در یک جا مشاهده کردم که از امام سوال شده بود که در شمال، خانم ها با لباس شنا، به داخل شهر هم می روند؛ در این باره ما باید چکار کنیم؟ امام هم گفته بودند که خود مردم متدین مازندران اجازه نمی دهند که زنان لخت وارد شهرشان شوند. (جلد 8 - صفحه 339) اما هیچ جا به روشنی دیده نشده که ایشان می خواستند یا نمی خواستند که حجاب اجباری شود یا نه. من هم به یاد نمی آورم که امام برای اجباری شدن حجاب نظر خاصی داشته باشند. اما می دانم که با خشونت مخالف بودند. زمانی چند دانشجوی بسیجی نزد امام آمدند و از قاطعیت در مقابل بدحجابی از ایشان سوال کردند. امام در جواب فرمودند که منظور شما از قاطعیت چیست؟ اگر منظورتان برخورد فیزیکی ست، این اصلا درست نیست. باید با مدارا و محبت راجع به بدحجابی برخورد کرد و با خشونت نباید کاری کرد.

- با اجباری شدن حجاب، اقلیتی از زنان جامعه که به حجاب اعتقاد ندارند و مجبورند حجاب بگذارند، خودشان را به چهره ای درست می کنند که بسیار بدتر از بی حجابی است. شاید بین آنها، آدمهای شریف و نجیبی بسیاری هم باشد اما چهره شان این را نشان نمی دهد. به هرحال هر اجباری، یک اعتراضی را در پی دارد. حجاب هم یک اجبار است و اعتراضی که در پی دارد، این است که با چنین قیافه هایی بیرون می آیند و همه چیز با هم مخلوط می شود. در جامعه ای آزاد، دختری که مثلا می خواهد به دانشگاه برود با چهره ای ساده می رود و به مهمانی با چهره ای دیگر می رود، اما در اینجا دختران ما در همه جا، چه دانشگاه، چه مهمانی، به یک شکل می روند.

- چادر سر می کنم. من نسبت به حجاب نگاه مثبتی دارم و شخصا حجاب را دوست دارم. اما حقیقتا به چادر علاقه ندارم، چون هم سختی برایم ایجاد می کند و هم وقتی سر تا پای یک خانم سیاه است، چندان دید قشنگی در نگاه آدم ایجاد نمی کند. همچنین راحتی چادر خیلی کم است و فرد گاهی با چادر برای خودش خطر ایجاد می کند. اما چادر در خانواده ما مرسوم است و من به عنوان نوه امام، اگر این کار را نکنم، کاری متمایز انجام داده ام و کار متمایز انجام دادن را دوست ندارم. همچنین چادر در خانواده های ما، مسئله ای سمبلیک است و من دوست ندارم از آن تخلف کنم.به نظر من، وقتی فرد وابسته به مرد بزرگی چون امام است، که از شرقی ترین نقطه عالم، تا غربی ترین نقطه، او را می شناسند، و شریف ترین انسانی ست که بسیاری در عمر خود دیده اند، تعهدی ایجاد می شود و این تعهد برای من، عمل کردن به چیزهایی است که حتی ممکن است خلاف میل من باشد.

منبع : سیمرغ

[victory67]

 [url=http://www.mashreghnews.ir/fa/news/140384/نظر-امام-درباره-حجاب-زنان-در-جامعه-چیست]نظر امام درباره حجاب زنان در جامعه چیست؟[/url]  روزها یکی از بحث هایی که بسیار مطرح می شود این است که حجاب در کشور ما نباید اجبار می شد و بعضی هم می گویند امام (ره) با اجبار حجاب مخالف بودند .  گزارش مشرق، این مقاله مرزهای حجاب را از دیدگاه بنیانگذار انقلاب بیان می کند:

بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ، الزام به حجاب بانوان در اداره ها و سطح کشور را از اولویت های برنامه های فرهنگی نظام قرار دادند و ذره ای در این امر نرمش از خود نشان ندادند، چرا که بی حجابی و بی بندوباری را به حق ترفند استعمار برای تخدیر و به نابودی کشیدن نسل کشورها می دانستند.

بنابر این از همان روزهای اوّل انقلاب به مسئولان دولت وقت، برای جلوگیری از بی حجابی نهیب زدند: «الآن وزارتخانه‏ ها- این را می گویم كه به دولت برسد، آنطورى كه براى من نقل می كنند- باز همان صورت زمان طاغوت را دارد. وزارتخانه اسلامى نباید در آن معصیت بشود. در وزارتخانه ‏هاى اسلامى نباید زن هاى (بى حجاب) بیایند، زنها بروند اما با حجاب باشند. مانعى ندارد بروند اما كار بكنند، لكن با حجاب شرعى باشند، با حفظ جهات شرعى باشند.» صحیفه نور ج‏6 329

ما نمى‏توانیم و اسلام نمى‏خواهد كه زن به عنوان یك شى ء و یك عروسك در دست ما باشد. اسلام مى‏خواهد شخصیت زن را حفظ كند و از او انسانى جدى و كارآمد بسازد. ما هرگز اجازه نمى‏دهیم تا زنان فقط شیئى براى مردان و آلت هوسرانى باشند .

امام خمینی (ره) چادر را حجاب برتر می دانستند و در خاطره یکی از همراهان امام راحل در «نوفل لوشاتو » می‌خوانیم: «در مورد حجاب هم وقتی از فرانسه آمدم، هنوز با مانتو و شلوار و مقنعه بودم. یک بار در مهران، پایم صدمه دید و من با عصا و با همان مانتو و شلوار خدمت امام رفتم تا گزارش بدهم. امام فرمودند: اگر چادر ندارید، بگویم احمد برایتان بخرد. عرض کردم: نه حاج آقا! چون به کوه می‌رفتم و اسلحه روی دوشم بود و فشنگ به کمرم و قمقمه به پهلویم و گاهی هم باید سه‌پایه تیربار را روی دوش می‌گرفتم، چادر سرکردن برایم دشوار بود. فرمودند: چادر برای زن بهتر است. من از آن روز چادر سر کردم.»

حجاب چادر

حضرت امام(ره) راحل اگر چه چادر را حجاب کاملی می دانستند ولی پوشش های مشابه چادر ـ مانند مانتو گشاد ـ که موجب مفسده نمی شود را نیز کافی می دانستند و قائل بودند که اگر قرار باشد پوشش بانوان همراه با مفسده و خلاف اخلاق باشد باید از آن در جامعه جلوگیری شود همانطور که در پاریس در پاسخ خبرنگاران و بانوان محجبه ای که درباره میزان حجاب در ایران از ایشان سؤال کردند؛ فرمودند: «آرى در اسلام زن باید حجاب داشته باشد، ولى لازم نیست كه چادر باشد. بلكه زن مى‏تواند هر لباسى را كه حجابش را به وجود آورد اختیار كند. ما نمی ‏توانیم و اسلام نمی ‏خواهد كه زن به عنوان یك شى ء و یك عروسك در دست ما باشد. اسلام می خواهد شخصیت زن را حفظ كند و از او انسانى جدى و كارآمد بسازد. ما هرگز اجازه نمی دهیم تا زنان فقط شیئى براى مردان و آلت هوسرانى باشند .»صحیفه نور ج‏5 294

«حجاب ایران، حجاب اسلام ، همین مقدارهاست. اسلام اینجا و آنجا ندارد. لكن یك جهات خارجى گاهى در كار هست. به طورى كه یك مفسده‏اى باشد، یك اختلاف اخلاقى بشود، یك- عرض مى‏كنم- چیزهایى باشد، البته آن وقت باید جلوگیرى بشود ؛اما اگر نباشد اینطور، و ساده باشد و مثل سایرین با سادگى باشد، نه بى چادر(بامانتو) مانع ندارد.» صحیفه نور ج‏3 499

به فرموده مقام معظم رهبری ، حضرت امام (ره) تنها بانی بازگرداندن حجاب پس از کشف حجاب به ایران بودند چنانچه ایشان فرمودند: «امام (ره) آن مرد شجاع و بی نظیری بود که مسئله حجاب را به این مملکت برگرداند. هیچ کس دیگری غیر از امام نمی‌توانست این کار را بکند اینهم یکی از اختصاصات امام. اگر غیر از امام هر کس دیگر بود از همین آقایان، بزرگان، عرض می‎کنم که مقدسین علماء، چه وچه و چه، هیچکس جرأت نمی‌‎کرد که بگوید مردم باحجاب بیایند بیرون، امام همان ماه های اوّل پیروزی انقلاب گفتند باید مردم با حجاب بیایند.» (سخنرانی در جمع فرماندهان سپاه ـ 14/12/76 )

به فرموده مقام معظم رهبری ، حضرت امام (ره) تنها بانی بازگرداندن حجاب پس از کشف حجاب به ایران بودند البته ایشان نیروهای انتظامی را برای برخورد با مظاهر بی حجابی ارجح می دانستند و در مقطعی که عده ای نفوذی و یا ناآگاه به بهانه مبارزه با بی حجابی و بد حجابی در معابر عمومی به ضرب وشتم زنان و دخترکان اینچنینی پرداخته بودند در پیامی چنین تصریح کردند:

بسم اللَّه الرحمن الرحیم‏

ممكن است تعرض به زنها در خیابان و كوچه و بازار، از ناحیه منحرفین و مخالفین انقلاب باشد. از این جهت، كسى حق تعرض ندارد و اینگونه دخالت ها براى مسلمان ها حرام است، و باید پلیس و كمیته‏ها از اینگونه جریانات جلوگیرى كنند.

روح اللَّه الموسوى الخمینى صحیفه نور، ج‏12، ص: 502

امام(ره) راحل کشف حجاب و ایجاد اقلیتی از زنان و دخترکان خیابان گرد را از بزرگترین خیانت های رژیم طاغوت می دانستند و آنرا از جنایات بزرگ رضا شاه می خواندند که باید در نظام اسلامی با آن مقابله شود و می فرمود: «آن شقىّ جنایتكار( رضا قُلدر) دست به یك جنایت زد و آن جنایت كشف حجاب بود و به جاى اینكه نیمى از جمعیت ایران را فعال كند آن نیم دیگرى هم كه نیمه مردان بود به‏طور بسیار زیادى از فعالیت انداختند و این عروسك هایى كه درست كردند و در همه ادارات جا دادند و در همه خیابان ها راه انداختند، آنهایى كه در ادارات بودند، سایر افرادى كه در ادارات بودند را هم از كارهاى خودشان بازداشتند و آنهایى كه در خیابانها رها بودند، جوان هاى ما را به فساد كشاندند و فعالیت جوان هاى ما را از دست آنها گرفتند.» صحیفه نور ج‏17 59

و در یک کلام، حضرت امام (ره)برای حفظ ارزش بانوان و به بازی گرفته نشدن شخصیت آنان در جامعه بر حجاب تأکید می کردند.و می فرمودند: «و البته باید توجه داشته باشید كه حجابى كه اسلام قرار داده است، براى حفظ آن ارزش هاى شماست. هرچه را كه خدا دستور فرموده است- چه براى زن و چه براى مرد- براى این است كه، آن ارزش هاى واقعى كه اینها دارند و ممكن است به واسطه وسوسه‏ هاى شیطانى یا دست هاى فاسد استعمار و عمال استعمار پایمال مى‏شدند اینها، این ارزشها زنده بشود.»  

[victory67]

تبلیغات‌انتخاباتی مجمع‌روحانیون از سوی موسسه تنظیم و نشر کلید خورده است؟
راز حمله نوه امام به حجاب زنان ایرانی چیست؟/ تلاش مشکوک سایت موسسه تنظیم و نشر، برای تحریف نظرات امام (ره)
  اخیر نوه دختری امام (ره) و خواهر همسر محمد رضا خاتمی به حجاب زنان ایرانی، در سایت وابسته به بنیاد حفظ و نشر آثار حضرت امام (ره)، نشانه دور جدید تحریف و مقابله با اندیشه‌های آشکار امام راحل است که این بار تلاش شده است با توسل به اطرافیان و خویشاوندان ایشان و از طریق سایت وابسته به بنیاد نشر آثار حضرت امام (ره) صورت پذیرد.  
  گزارش رجانیوز، در حالی که طی روزهای اخیر موج جدیدی توسط ضد انقلاب در برخی شبکه‌های اجتماعی مبنی بر «حجاب اختیاری» به راه افتاده است، نعیمه اشراقی در بخشی از گفتگوی خود با سایت جماران که به صورت غیررسمی مواضع مجمع روحانیون مبارز را پوشش می‌دهد، می‌گوید:  
 «به نظر من، بسیار بهتر بود که ما حجاب را اجباری نمی‌کردیم. به خاطر اینکه ما با اجباری کردن حجاب، می‌خواستیم حاشیه امنیت جامعه را بالا ببریم، اما دقیقا برعکسش عمل کردیم و امنیت را پایین آوردیم. وقتی ما در جامعه حجاب را اجباری کردیم، محدودیت و ممنوعیت ایجاد کردیم، روابط دختر و پسر را ممنوع کردیم، همه این مسائل از خیابان‌ها به درون خانه‌ها رفت. کسانی که به مسائل دینی اعتقادی ندارند، وقتی در خیابان به خواسته‌های خود نمی‌رسند، در خانه‌ها، از مواد مخدر، مشروب و... استفاده می‌کنند و روابط غیراخلاقی میان دختر و پسر شکل می‌گیرد. در نتیجه ما امنیت را برای نسل جوان پایین آوردیم.»  
  در ادامه با اشاره به برخی جملات حضرت امام (ره) مبنی بر لزوم حجاب برای زنان، باز هم جهت تحریف نص صریح بیانات امام در این باره کوشیده و با توجیهات مختلف سعی بر جا زدن نظرات شاذ خود به اسم امام (ره) دارد، هر چند در پایان صادقانه حرف خود را زده و ضمن تاکید بر اینکه علاقه‌ای به چادر ندارد، می‌گوید:  
 «نسبت به حجاب نگاه مثبتی دارم و شخصا حجاب را دوست دارم اما حقیقتا به چادر علاقه ندارم، چون هم سختی برایم ایجاد می‌کند و هم وقتی سر تا پای یک خانم سیاه است، چندان دید قشنگی در نگاه آدم ایجاد نمی‌کند. همچنین راحتی چادر خیلی کم است و فرد گاهی با چادر برای خودش خطر ایجاد می‌کند. اما چادر در خانواده ما مرسوم است و من به عنوان نوه امام، اگر این کار را نکنم، کاری متمایز انجام داده‌ام.»  
  مصاحبه و چند یادداشت و مصاحبه دیگر با رویکرد کلی به چالش کشیدن حجاب زنان ایرانی در حالی در سایت وابسته به موسسه تنظیم و نشر آثار امام (ره) منتشر شده است که رفتار این موسسه در سال های اخیر و خصوصا ایام فتنه حکایت از نزدیکی غیر قابل انکار این موسسه با مجمع روحانیون مبارز دارد و بعید نیست که بتوان میان رویکرد اخیر این سایت در حمله به حجاب زنان ایرانی آن هم از زبان برخی نزدیکان امام (ره) با تکاپوی انتخاباتی این روزهای تشکل ساختار شکن مجمع روحانیون مبارز، ارتباطی پیدا کرد. 
  این بار اول نیست که سایت جماران آشکارا به دنبال تشکیک در مساله حجاب زنان است، چرا که پیش از این زهرا اشراقی خواهر نعیمه اشراقی و همسر محمد رضا خاتمی در خرداد ۸۹ در گفتگو با این سایت مدعی «سلیقه‌ای بودن حجاب زنان» شده و با کلی گویی اعلام کرده بود:  
 «هنوز هم بعضی‌ها در مورد اینکه حجاب چگونه باید باشد و نظر امام در این باره چه بود، حرف می‌زنند و حتی آقایان در مقابل من که سال‌ها با امام بودم و عقاید ایشان را به خاطر دارم، صف‌گیری می‌کنند. منظورم این است که خود امام هم در مقابل برخی متحجرین قرار می‌گرفت... در مورد اجباری بودن حجاب هم ما قانونی نداریم، بلکه دستورالعملی اداری است. زیرا حجاب امری سلیقه‌ای است.»  
  در بخش دیگری از آن گفتگو به صراحت دینداری خود را نیز مدیون شریعتی دانسته و اعلام کرده بود: «پدرم بود که مرا با شریعتی آشنا کرد و اگر کمی دیندار باشم، به خاطر شریعتی است.»  
  در حالی است که وی در دی ماه ۸۹ نیز در صفحه فیس بوک خود ضمن تقدیر بی‌سابقه از ابراهیم یزدی دبیر کل نهضت آزادی، وی را پدر معنوی خود! معرفی کرده و نوشته بود:  
 «از نوجوانی به او ارادت داشتم... همیشه بهشون می‌گم که چقدر دوستشون دارم و الان خاطره خاصی ندارم جز اینکه یک پدر معنوی برایم بودن»  
  در شرایطی دبیرکل گروهک غیرقانونی نهضت آزادی را «پدر معنوی» خود خواند که امام راحل در سال ۶۶ در پاسخ نامه سید علی اکبر محتشمی‌پور که آن زمان وزارت کشور را عهده دار بود رسما عدم رسمیت نهضت آزادی را برای همیشه اعلام کردند.  
  خطر «نهضت به اصطلاح آزادی» را از «حتی منافقین این فرزندان عزیز مهندس بازرگان» بیشتر و بالا‌تر دانستند.  
 نظر امام درباره حجاب چه بود؟  
  این اظهارات از سوی دو نوه دختری امام (ره) پیرامون حجاب در حالی است که بیانات صریح و آشکار بنیانگذار کبیر انقلاب درباره حجاب نشان می‌دهد، در حال حاضر هیچ نیازی به توضیح و تفسیر بیانات ایشان در این باره نیست؛ به عنوان مثال امام (ره) در‌‌ همان روزهای اول انقلاب که دولت موقت متصدی اداره امور کشور بود، با اعلام نارضایتی شدید خود از وضعیت حجاب زنان در اماکن دولتی و عمومی می‌گویند:  
 «الآن وزارتخانه‏ها- این را مى‏گویم که به دولت برسد، آنطورى که براى من نقل مى‏کنند- باز‌‌ همان صورت زمان طاغوت را دارد. وزارتخانه اسلامى نباید در آن معصیت بشود. در وزارتخانه‏هاى اسلامى نباید زنهاى لخت (بى حجاب) بیایند؛ زن‌ها بروند اما با حجاب باشند. مانعى ندارد بروند؛ اما کار بکنند، لکن با حجاب شرعى باشند، با حفظ جهات شرعى باشند.» (صحیفه نور؛ ج‏۶؛ ۳۲۹)  
  در برهه دیگری نیز با اشاره به اهمیت حجاب زن می‌فرمایند:  
 «آرى در اسلام زن باید حجاب داشته باشد... ما نمى‏توانیم و اسلام نمى‏خواهد که زن به عنوان یک شى ء و یک عروسک در دست ما باشد. اسلام مى‏خواهد شخصیت زن را حفظ کند و از او انسانى جدى و کارآمد بسازد. ما هرگز اجازه نمى‏دهیم تا زنان فقط شیئى براى مردان و آلت هوسرانى باشند.» (صحیفه نور؛ ج‏۵؛ ۲۹۴)  
  معظم انقلاب نیز در این باره به نقش امام (ره) اشاره کرده و می‌فرمایند:  
 «امام آن مرد شجاع و بی‌نظیری بود که مسئله حجاب را به این مملکت برگرداند. هیچ کس دیگری غیر از امام نمی‌توانست این کار را بکند اینهم یکی از اختصاصات امام. اگر غیر از امام هر کس دیگر بود از همین آقایان، بزرگان، عرض می‌کنم که مقدسین علماء، چه وچه و چه، هیچکس جرأت نمی‌کرد که بگوید مردم باحجاب بیایند بیرون، امام‌‌ همان ماههای اوّل پیروزی انقلاب گفتند باید مردم با حجاب بیایند.» (سخنرانی در جمع فرماندهان سپاه ـ ۱۴/۱۲/۷۶)  
 رفتار امام در مقابل انحرافات خویشاوندانشان چگونه بود؟  
  مروری گذرا بر سیره عملی امام (ره) نشان می‌دهد ایشان در مقابله با انحرافات عقیدتی و عملی خویشاوندان و بوی‍ژه نواده‌های خود هیچ‌گاه اغماض نمی‌کردند و همواره رعایت صراط حق و مستقیم رابر دیگر مسایل ترجیح می‌دادند، در این راستا حجة الاسلام سید حمید روحانی با نقل خاطره‌ای از امام می‌گوید:  
 «در سال ۵۹ آقای سید حسین خمینی که نوه امام بود (فرزند آقا مصطفی) در زمانی که اختلافات بین بنی صدر و شهید رجایی تشدید شده بود آقای سید حسین خمینی می‌رود در مشهد به نفع بنی صدر سخنرانی می‌کند مردم به او حمله می‌آورند می‌خواستند سید حسین خمینی را بزنند و ایشان که مسلح بوده، سلاح کمری داشته، دست به سلاح کمری‌اش می‌برد، بچه‌های کمیته جلوی او را می‌گیرند می‌برندش در یک اتاق دیگر.  
  همانجا مسئولین کمیته تماس می‌گیرند با دفتر امام. پیغام به امام داده می‌شود که آقای سید حسین خمینی نوه شما در مشهد از بین صدر دفاع کرده مردم به او هجوم آوردند دست به اسلحه برده ما چه کار کنیم. امام به مرحوم آیت الله اشراقی می‌فرمایند که به مسئولین کمیته مشهد پیغام دهید که سید حسین خمینی تحت الحفظ به تهران اعزام شود و اگر دست به سلاحش برد او را با تیر بزنند.  
  اشراقی به دفتر می‌آید و از طریق آقای رحمانی که بعد‌ها نماینده امام در نیروی انتظامی شدند، از طریق ایشان به بچه‌های کمیته پیغام می‌دهند. ولی بخش دوم پیام امام را آقای اشراقی نمی‌دهد و فقط می‌گوید امام گفته آقای سید حسین خمینی تحت الحفظ به تهران اعزام شود. وقتی ایشان پیش امام بر می‌گردد امام می‌پرسد شما دستور من را ابلاغ کردی. ایشان می‌گوید بله. امام گفت آقای اشراقی کامل ابلاغ کردی؟ آقای اشراقی که نمی‌توانسته دروغ بگوید می‌گوید نه حضرت امام من قسمت دومش را نگفتم. امام به آقای اشراقی می‌فرمایند بر می‌گردی مجدد تلفن می‌زنی و هر دو قسمت پیام من را می‌دهید. سید حسین خمینی تحت الحفظ به تهران اعزام شود اگر دست به سلاحش زد با تیر بزنید.» 

[HORLIKAN]

- به نظر من، بسیار بهتر بود که ما حجاب را اجباری نمی کردیم. به خاطر اینکه ما با اجباری کردن حجاب، می خواستیم حاشیه امنیت جامعه را بالا ببریم، اما دقیقا برعکسش عمل کردیم و امنیت را پایین آوردیم. وقتی ما در جامعه حجاب را اجباری کردیم، محدودیت و ممنوعیت ایجاد کردیم، روابط دختر و پسر را ممنوع کردیم، همه این مسائل از خیابان ها به درون خانه ها رفت. کسانی که به مسائل دینی اعتقادی ندارند، وقتی در خیابان به خواسته های خود نمی رسند، در خانه ها، از مواد مخدر، مشروب و ... استفاده می کنند و روابط غیراخلاقی میان دختر و پسر شکل می گیرد. در نتیجه ما امنیت را برای نسل جوان پایین آوردیم.

بزرگواران اگر كسي ايمان به خدا و روز قيامت داشته باشه احتياجي نداره كه ببينه آيا حجاب اجباري هست يا نيست.



ايشون ميفرماييد ما اين خلاف هارو ممنوع كرديم به همين دليل فحشا و غير ذاله زياد شد. پس اگر ممنوع نميكرديم بهشت برين ميشد اينجا؟؟؟


فرق اينكه مردم تو خيابون و علني خلاف كنند با اينكه برن تو پستو يواشكي خلاف كنند چيه؟؟؟

يكي مشروب خوره كارش هم خيلي بده ولي ميره يجا يواشكي كوفت ميكنه و ميترسه از اين كه بگيرنش و ممكنه يخورده جانب احتياط رو داشته باشه

ولي اگر همين مشروب محدوديتي نداشته باشه چه اتفاقي ميفته؟؟؟

محدوديت حجاب هست و اين وضع روزتونه. اگر نبود چي؟؟؟



حجاب 100 درصد بايد آزاد باشه ولي حضرات محترم آيا ما در ايران ساله 91 جنبه و فرهنگ آزادي حجاب رو در حال حاظر داريم؟

اگر دارين خوب ايشالله كه حل بشه اين قضيه ولي اگر فرهنگش نيست خيلي خيلي ميتونه عواقب بدي داشته باشه.



اگر يهوو مثل شوروي سابق با اون حكومت كمونيستش ( درزمان فروپاشي )همه محدوديت برداشته بشه . همون هرج و مرج و بي قانوني كه در كشور هاي روماني و بلاروس و لهستان .... رخ داد اينجا هم رخ ميده

باتشكر

[typhoon]

ای بابا
باز هم انتخابات نزدیک شد و عده ای به یاد آزادی و مردم و جوانان افتادند!!!!!!!!!!!!!!! ای امان از این سیاست کثیف.......................

[FREE MAN]

یه چیزی برام خیلی جالبه و اونم اینه که چرا خانواده امام دارن این وضعیت فعلی رو زیر سوال میبرند . چرا الان که حکومت شدیداً خودش رو پیرو خط امام میدونه، خانواده امام دارن چیز دیگه ای میگن و با حکومت مخالفت می کنن . یعنی خانواده امام مخالف نظرات امام خمینی بودن یا شرایط فعلی مغایر با خواست امامه و خانوادشون میخوان که شرایط رو به وضع درست برگردونن