مکالمه یا آلودگی صوتی؟

در اين بخش از اخبار تلفن همراه استفاده کنيد و بحث نماييد.

مدیر انجمن: شوراي نظارت

ارسال پست
Captain II
Captain II
پست: 5147
تاریخ عضویت: شنبه 30 اردیبهشت 1385, 2:30 pm
محل اقامت: گشتم نبود نگرد نیست.
سپاس‌های ارسالی: 3 بار
سپاس‌های دریافتی: 127 بار
تماس:

مکالمه یا آلودگی صوتی؟

پست توسط DJ.HAMED »

تصویر

موبنا - خیلی ها می گویند تلفن همراه که وارد ایران شد، مانند تمام پدیده های صنعتی جدید وارداتی، فرهنگ استفاده از آن یا به طور کلی جا ماند یا اینکه کم فروغ آمد. این موضوع باعث شده تا این روزها تذکرهایی با مضمون "استفاده از تلفن همراه در این محل ممنوع است" را در بسیاری از اماکن عمومی مشاهده کنیم. اما به غیر از جلسات امتحانی ، کنکور ، سخنرانی ها، سالن های سینما، تئاتر، بیمارستان و...به تازگی هشدارهای ممنوعیت استفاده از تلفن همراه به تاکسی ها و وسایل نقلیه عمومی سرایت کرده است . هرچند که این اخطارها هنوز خیلی هم فراگیر نشده اند، با این حال نشان
می دهند که مکالمه های تلفنی غیر معمول به مسئله ای آزاردهنده برای رانندگان و مسافرها تبدیل شده است.
این پدیده نورسیده،اگر یک معضل اجتماعی جدی هم به حساب نیاید، قطعا به بروز نوعی اختلال در روابط میان فردی منجر می شود. این موضوعی است که کارشناسان مسائل اجتماعی می گویند .
گاهی اوقات وجود یک همسفر پرحرف در تاکسی که بدون توجه به عمومی بودن فضا به یک مکالمه طولانی با صدای بلند می پردازد، ممکن است آن قدر آزار دهنده باشد که باعث خراب شدن تمام روز شما شود. مشکلی که طی چند سال اخیر در کشور ما به اوج خود رسیده و تا به حال نیز هیچ تدبیر اساسی در رابطه با آن اندیشیده نشده است ، حال این سئوال مطرح است که برای حل مشکل چنین تکنولوژِی فاقد فرهنگ استفاده، کدام نهاد فرهنگی یا اجتماعی را می توان مسئول دانست؟
نهادهای فرهنگ ساز وارد عمل شوند
"سید محمدرضا میرتاج الدین" عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در رابطه با مکالمه های تلفنی درون تاکسی ها و اتوبوس ها و ایجاد مزاحمت از این نوع می گوید: " این مسئله طی چند سال اخیر افزایش چشمگیری داشته است، اتفاقی که همه ما با اشکال مختلف با آن روبه رو شده ایم و خواهیم شد. به نظر من از لحاظ اخلاقی خود افراد باید رعایت چنین مسائلی را بکنند، هر چند که این بحث تا به حال در مجلس مطرح نشده، اما به نظر من ، مردم باید چنین موضوعاتی را درک کرده و به نحوی رعایت کنند که نیاز به دخالت نیروی انتظامی و الزام قانونی نباشد."
او می گوید : "درعین حال لازم است تا سازمان های مرتبط با فرایند فرهنگ سازی ، از طریق تبلیغات و کار فرهنگی در کاهش این همنوع آزاری تاثیربگذارند." سرمایه گذاری برای ساخت انیمیشن های تبلیغاتی ،نظیر آنچه که در مورد مقررات راهنمایی و رانندگی و شهرداری وجود دارد، اگر برای اصلاح فرهنگ استفاده از موبایل در نسل حاضر هم موثر نباشد یا کم تاثیر باشد، قطعا در نحوه رفتارها و زندگی نسل های آینده و کودکان ما تاثیرگذار خواهد بود.
"زهرا ستوده"، دانشجو و متاهل، در مورد مکالمه های خصوصی با موبایل در تاکسی و اتوبوس این گونه جواب می دهد:"به نظر من موبایل برای استفاده کردن است، و من وقتی موبایل دارم به هر نحوی که خودم بخواهم از آن استفاده می کنم، چه مکالمه ام ضروری باشد و چه نباشد، حتی اگر طولانی و با صدای بلند هم باشد به هیچکس حق دخالت نمی دهم .
به نظر او دخالت کردن در این مسئله به نوعی دخالت در مسائل خصوصی زندگی افراد است و می گوید : حتی خود شما هم دوست ندارید کسی در مسائل شخصی تان دخالت کند و به نظر من موبایل هم یک وسیله کاملا شخصی است."
در مقابل، "سمیه قیاسی" یک دانشجوی تهرانی اعتقاد دارد:" مهم، نوع استفاده از موبایل است، به طور کلی تلفن همراه برای استفاده در موارد ضروری است، حتی اگر گاهی مسئله ای پیش بیاید که مجبور به مکالمه طولانی مدت شوم .
وی می گوید : کمترین کاری که می توانم انجام بدهم این است که مودبانه صحبت کنم و حتی المقدور با صدای آرام جواب بدهم، دلیلی ندارد که تمام مسافرها بفهمند در مکالمه بین من و کسی که پشت خط است چه می گذرد و چه حرف هایی رد و بدل می شود."
تکنولوژی بی فرهنگ
"دکتر علی گرانمایه پور" دکترای علوم ارتباطات و استاد دانشگاه در این رابطه می گوید: " ورود این تکنولوژی مخابراتی به ایران با فرهنگ استفاده از آن همراه نبوده است. در چنین مواقعی افراد برای خودشان یک فضای شخصی ایجاد می کنند و احساس می کنند در این فضای شخصی هر چه بخواهند می توانند به هر صورتی که مایل باشند به زبان بیاورند. تنها راه حل این مسئله فرهنگ سازی است. درست مثل وقتی که ماشین دودی وارد ایران شد، وقتی اولین ماشین ها به ایران وارد شدند هنوز هیچکس چیزی در مورد مقررات راهنمایی- رانندگی نمی دانست. از لحاظ ارتباطی هم می توان گفت ما در چنین جوامعی برای ارتباطات میان فردی ارزشی قائل نیستیم و تنها به خواسته خودمان اهمیت می دهیم. درست مثل آپارتمان نشینی که سابقه ای حدود 50 سال در ایران دارد اما هنوز هیچ قانون مصوبی در رابطه با آن نمی توان پیدا کرد." شاید در آینده ای نه چندان دور مشکلات موبایل هم مشابه مسائل آپارتمان نشینی کنونی شود، مسئله ای که هنوز هم مشکلات بی شماری پیرامون آن وجود دارد.
کمبودهای روانی
"پروفسور حسین باهر" فوق دکترای رفتارشناسی تاکید می کند که موبایل به هیچ عنوان شخصیت نمی آورد و در این مورد معتقد است:" در اسلام مزاحمت به هر عنوانی که باشد حرام است. حتی اگر خودمان متوجه ایجاد مزاحمت نباشیم. با صدای بلند صحبت کردن و مکالمه طولانی با موبایل از لحاظ روانشناسی نشانه عقده است. عقده به معنای کمبود است و از لحاظ روانی کسانی که در مجامع عمومی چنین رفتارهایی از خود نشان می دهند افرادی هستند که کسر و کمبود شخصیت دارند. تلفن همراه تنها برای برآورده شدن حداقل نیازهای تلفنی اختراع شده است، آن هم تنها برای ارتباط های کوتاه مدت ضروری."
به نظر او فرهنگ استفاده از تلفن همراه از طریق رسانه های عمومی امکان پذیر است و صداوسیما می تواند مهمترین نقش را در این مورد ایفا کند.
معضلی به نام آلودگی صوتی
چنین مشکلی برای راننده های تاکسی و اتوبوس و قطعا مسافرها با دردسرهایی همراه است و اغراق نیست اگر بگوییم این مکالمه ها به نوعی آلودگی صوتی تبدیل شده اند. "داوود رجایی" راننده اتوبوس معتقد است:"مکالمه های بدون قاعده به هر حال خواسته یا ناخواسته ایجاد مزاحمت می کنند، تا جایی که گاهی مجبور می شوم به آنها تذکر بدهم، در این حال بعضی از آنها اهمیت می دهند و آرامتر صحبت می کنند و بعضی هم کاملا بی توجه به اعتراض راننده و سایر مسافرها به مکالمه آزاردهنده شان ادامه می دهند."
"رضا محمدی" راننده تاکسی های خطی هفت تیر- پیروزی هم با اعتراف به این ناهنجاری برای این مشکل یک راه حل به نظرش رسیده است، او می گوید: " در چنین مواردی من صدای رادیو را زیاد می کنم تا کمتر اذیت شوم و گاهی هم خود مسافر به خاطر صدای بلند رادیو مجبور می شود تلفنش را قطع کند. به نظر من باید به سیستم گویای تاکسی های سمند یک بخش اضافه شود به این شکل که وقتی موبایل یکی از سرنشین های تاکسی زنگ می خورد بلافاصله سیستم گویا اعلام کند: مکالمه با تلفن همراه ممنوع است، درست مثل وقتی که یکی از درها باز می ماند و سیستم گویا تذکر می دهد که مثلا در عقب باز است."
اما این راه حل، در تاکسی های قدیمی تر و اتوبوس هایی که سیستم گویا ندارند کارساز نیست، ظاهرا باید به فکر یک راه حل اساسی باشیم که بتواند مشکل را از پایه و اساس حل کند، به عبارت دیگر فرهنگ سازی همان راهکاری است که به نظر صحیح می آید.
تلفیق با فرهنگ سنتی
"دکتر محمدرضا رسولی" کارشناس ارشد جامعه شناسی و استاد دانشگاه در این زمینه معتقد است:" موبایل یک تکنولوژی است که با فرهنگ سنتی ایرانی تداخل پیدا کرده است. برای حل این معضل به یک سری آموزش نیاز داریم، مخابرات به جای اینکه صرفا به فروش فکر کند وظیفه فرهنگ سازی هم دارد. به نظر من یک درصد هر چند کوچک از سود حاصل از فروش سیم کارت ها را باید به فرهنگ سازی درباره آن اختصاص داد، فرهنگ سازی در رابطه با اینکه مردم کجا و چگونه می توانند از موبایل استفاده کنند. البته این وظیفه به نحوی هم بر عهده دفاتر روابط عمومی شرکت های مخابراتی، رسانه ها و سایر نهادهای فرهنگ ساز است."
در مجموع می توان گفت ، باتوجه به گسترش فزاینده ضریب نفوذ تلفن همراه در ایران، کم و کیف اثرگذاری فرهنگی این پدیده روزبه روز ابعاد وسیع تری به خود می گیرد و پیامد های فرهنگی و اجتماعی نو به نویی را نشان می دهد . چیزی که شاید در همان بدو ورود این فناوری به کشور چندان قابل پیش بینی نبود ، اما امروز که تقریبا تمام محافل علمی و کارشناسی مرتبط با مقوله فرهنگ و جامعه بر میزان اثرگذاری بالای این پدیده اتفاق نظر دارند مخابرات ایران را از این حیث که قادر به پیش بینی چنین شرایطی برای انجام اقدامات پیشگیرانه فرهنگی و همینطور فرهنگسازی در این خصوص نبوده مقصر می دانند .
با این وجود آنچه مسلم است نهادهای فرهنگی و اجتماعی از جمله سازمان تبلیغات اسلامی ، وزارت فرهنگ و ارشاد و اسلامی و همچنین رسانه های گروهی وظیفه دارند برای کنترل تبعات ناگوار و بعضا برگشت ناپذیر فرهنگی استفاده نادرست از پدیده تلفن همراه وارد عرصه شوند.
ارسال پست

بازگشت به “تازه ها و اخبار تلفن همراه”