جملات و شعر هاي زيبا

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه موضوعات فرهنگي و ادبي به بحث و تبادل نظر بپردازيد

مدیر انجمن: شوراي نظارت

ارسال پست
Captain II
Captain II
نمایه کاربر
پست: 412
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 22 فروردین 1385, 10:46 am
سپاس‌های دریافتی: 64 بار
تماس:

پست توسط njmh »

درتنهاترين تنهاييم،تنهاكسم،تنهاي تنهايم گذاشت

اي خدا در تنهاترين تنهاييش،تنهاي تنهايش نذاز

---------------------

امشب دوباره دلم بی صدا شکست

با گریه ای غریب و غمی آشنا شکست

تا کهکشان غرقه شدن در خیال تو

پرواز کرد و چون مرغی رها شکست

یک عمر من شکستم و با درد ساختم

اما کسی نگفت چرا بینوا شکست

ماندم میان موج غریبی ز اشک و آه

کشتی صبرم از ستم ناخدا شکست

امشب ستاره ها پی دلداری آمدند

اما ز داغ من دلشان تا خدا شکست

باز به داد دلم رسی........ای کاش

امشب دوباره دلم بی صدا شکست!


ARMIN : دو پست متولي شما ادغام شد.
مرا دوست بدار،اندكي ولي طولاني!
Incredible Poster
Incredible Poster
نمایه کاربر
پست: 3047
تاریخ عضویت: جمعه 7 بهمن 1384, 9:41 pm
سپاس‌های ارسالی: 58 بار
سپاس‌های دریافتی: 384 بار
تماس:

پست توسط Farhad3614 »

najmeh, Ines, susan, sahar2006, جملات بسيار زيبايي هستند از همه شما عزيزان تشکر ميکنم. لطفا ادامه بديد :razz: .

.......................


سلام عزيز مهربون اجازه هست بشم فدات...؟

اجازه هست تو شعر من اثر بذاره خندهات...؟

شب كه مياد يواش يواش با چشمك ستاره هاش

اجازه هست از آسمون ستاره كش برم برات..؟

اجازه هست بياي پيشم يه كم بگم دوست دارم؟

تو هم بگي دوسم داري بارون بشم دل ببارم

بريم تو باغ اطلسي بي رنج و درد بي كسي

بهت بگم اجازه هست گل روي موهات بذارم

اجازه هست خيال كنم تا آخرش مال مني..؟

خيال كنم دل منو با رفتنت نمي شكني

اجازه هست خيال كنم بازم مياي مي بينمت؟

با اون چشاي مهربون دوباره چشمك ميزني

طپش طپش با چشمكت غزل بگم براي تو

با اتكا به عشق تو تو زندگي برم جلو

هر چي بگي نه نميگم جونم بخواي برات ميدم

هر چي مي خواي بهم بگو فقط بهم نگو برو

اجازه هست بازم تو خواب بوس بكارم كنج لبات

يه شعر تازه تر بگم به ياد شرم گونه هات

نشونيتو بهم مي دي...؟ تا پنهون از چشم همه

ورق ورق نامه بدم بازم برات

هميشه مهربون من نامه رسيد به انتها

فقط يه چيز يادت باشه بازم به خواب من بيا

.......................................................................................


بي تو، مهتاب شبي، باز از آن کوچه گذشتم،
همه تن چشم شدم، خيره به دنبال تو گشتم،
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،
شدم آن عاشق ديوانه که بودم.

در نهانخانه جانم، گل ياد تو، درخشيد
باغ صد خاطره خنديد،
عطر صد خاطره پيچيد:

يادم آمد که شبي با هم از آن کوچه گذشتيم
پر گشوديم و در آن خلوت دل خواسته گشتيم
ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو، همه راز جهان ريخته در چشم سياهت.
من همه، محو تماشاي نگاهت.

آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ريخته در آب
شاخه ها دست بر آورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد، تو به من گفتي:
- « از اين عشق حذر کن!
لحظه اي چند بر اين آب نظر کن،
آب، آيينه عشق گذران است،
تو که امروز نگاهت به نگاهي نگران است؛
باش فردا، که دلت با دگران است!
تا فراموش کني، چندي از اين شهر سفر کن»!

با تو گفتم:« حذر از عشق!؟- ندانم
سفر از پيش تو؟ هرگز نتوانم،
نتوانم!

روز اول، که دل من به تمناي تو پر زد،
چون کبوتر، لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدي، من نه رميدم، نه گسستم...»

باز گفتم که:« تو صيادي و من آهوي دشتم
تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم
حذز از عشق ندانم، نتوانم!»

اشکي از شاخه فرو ريخت
مرغ شب، ناله تلخي زد و بگريخت...

اشک در چشم تو لرزيد،
ماه بر عشق تو خنديد!

يادم آيد که: دگر از تو جوابي نشنيدم
پاي در دامن اندوه کشيدم.
نگسستم، نرميدم.

***
رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم،
نه گرفتي دگر عاشق آزرده خبر هم،
نه کني ديگر از آن کوچه گذر هم...

بي تو، اما، به چه حالي من از آن کوچه گذشتم
-
پست: 98
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 10 فروردین 1385, 12:21 am
سپاس‌های دریافتی: 16 بار

پست توسط NIRVANA »

پس چرا عاشق نباشم?!!
من که مي دانم شبي عمرم به پايان مي رسد

نوبت خاموشي من سهل و آسان مي رسد

من که مي دانم که تا سر گرم بزم و مستي ام

مرگ ويرانگر چه بي رحم وشتابان مي رسد

پس چرا عاشق نباشم پس چرا عاشق نباشم

من که مي دانم به دنيا اعتباري نيست نيست

بين مرگ و آدمي قول و قراري نيست نيست

من که مي دانم اجل نا خوانده و بيداد گر

سر زده مي آيد و راه فراري نيست نيست

************************

می رود عمر ولی خنده به لب بايد زیست!
غنچه خنديد ولي باغ به اين خنده گريست
غنچه آن روز ندانست كه اين گريه ز چيست !
باغ پر گل شد و هر غنچه به گل شد تبديل
گريه باغ فزون تر شد و چون ابر گريست
باغبان آمد و يك يك همه ي گلها را چيد
باغ عريان شد و ديدند كه از گل خالي است
باغ پرسيد چه سودي بري از چيدن گل ؟!
گفت : پ‍‍ژمردگي اش را نتوانم نگريست
من اگر از روي هر شاخه نچينم گل را
چه به گلزار و چه گلدان دگر عمرش فاني است
همه محكوم به مرگند چه انسان و چه گياه
اين چنين است همه گاره جهان تا باقي است !!!
گريه ي باغ از آن بود كه او ميدانست
غنچه گر گل بشود هستي او گردد نيست !!
رسم تقدير چنين است و چنين خواهد بود
مي رود عمر ولي خنده به لب بايد زيست !!!
Old Moderator
Old Moderator
پست: 803
تاریخ عضویت: جمعه 6 مرداد 1385, 11:51 pm
سپاس‌های ارسالی: 138 بار
سپاس‌های دریافتی: 273 بار

پست توسط Ines »

وقتي با يک انگشت به طرف کسي اشاره مي کني و اون رو مسخره مي کني خوب نگاه کن سه تا انگشت ديگه به طرف خودته
No time like the present


  مدتی کمرنگ یا بی رنگ... 
Major I
Major I
نمایه کاربر
پست: 383
تاریخ عضویت: جمعه 31 شهریور 1385, 7:14 am
سپاس‌های دریافتی: 22 بار

پست توسط ae »

susan, ديگه نمي خوام تابان عشقو پس بدم ... ديگه نمي خوام به اين و اون نفس بدم
سوسن جان اينو گفتم تا مابقيشو واسم بسرايي ... بيانت عاليه .
آنجا كه عشق فرمان مي دهد ، محال سر تسليم فرود مي آورد .
Captain II
Captain II
نمایه کاربر
پست: 412
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 22 فروردین 1385, 10:46 am
سپاس‌های دریافتی: 64 بار
تماس:

پست توسط njmh »

عشق کلمه ايست که بار ها شنيده مي شود ولي شناخته نمي شود.
عشق صداييست که هيچ گاه به گوش نمي رسد ولي گوش را کر مي کند.
عشق نغمه ي بلبليست که تا سحر مي خواند ولي تمام نمي شود.
عشق رنگيست از هزاران رنگ اما بي رنگ است.
عشق نواييست پر شکوه اما جلالي ندارد.
عشق شروعيست از تمام پايان ها اما بي پايان است.
عشق نسيميست از بهار اما خزان از آن مي تراود.
عشق کوششيست از تمام وجود هستي اما بي نتيجه.
عشق کلمه ايست بي معني ولي هزاران معني دارد.
عشق.........
عشق 10 عنصر است اما عنصر آخر آن تمام معني را مي رساند ولي معني آن گفتني نيست
مرا دوست بدار،اندكي ولي طولاني!
Captain II
Captain II
نمایه کاربر
پست: 412
تاریخ عضویت: سه‌شنبه 22 فروردین 1385, 10:46 am
سپاس‌های دریافتی: 64 بار
تماس:

پست توسط njmh »

دوباره باران گرفت

باران معشوقه من است

به پيش بازش در مهتابی می ايستم

ميگذارم صورتم را

و لباسهايم را بشورد

اسفنج وار

باران يعنی برگشتن هوای مه آلود

شيروانی های شاد

باران يعنی قرار های خيس

باران يعنی تو برميگردی

شعر بر ميگردد.....
مرا دوست بدار،اندكي ولي طولاني!
Captain I
Captain I
پست: 602
تاریخ عضویت: جمعه 19 اسفند 1384, 11:39 pm
سپاس‌های دریافتی: 75 بار

پست توسط susan »

کوچ ماه


من باور دارم که روزی
ماه از شهر من کوچ خواهد کرد
و آسمان گرسنه ديارم را
با گونه های مهتابی پر اشکش
وداع می گويد...

--تو باور نکن!--
(من کی گفتم مهم است !!)
اما...
او هر شب می آمد و آسمان پنجره ام را پولکدوزی می کرد
و به شب نشينی پشت بام های تاريک می آمد...
این روزها انگار خون در رگ هایش آواره شده
یعنی ماه هم راکد شده؟!!

شنیده ام این روزها شبگرد شده...
روز میلادش ؟ ... می خواهم هدیه ای ببرم شاید:

فانوسی...


susan :razz:
چه مهمانان بي دردسري هستند مُردگان! نه به دستي ظرفي را چرک مي کنند نه به حرفي دلي را آلوده تنها به شمعي قانعند و اندکي سکوت
Captain
Captain
پست: 1086
تاریخ عضویت: دوشنبه 8 آبان 1385, 12:38 am
محل اقامت: هرکجا هستم باشم آسمان مال من است ! ! !
سپاس‌های ارسالی: 103 بار
سپاس‌های دریافتی: 117 بار

پست توسط osilatoria »

من چون خيلي با سعدي حال مي کنم يه شعر مي زارم از سعدي :


من دگر شعر نخواهم که نويسم که مگس زحمتم ميدهد از بس که سخن شيرين است


سعدي اينه ديگه ! ! !
 تصویر 
Captain I
Captain I
پست: 602
تاریخ عضویت: جمعه 19 اسفند 1384, 11:39 pm
سپاس‌های دریافتی: 75 بار

پست توسط susan »

ستاره دیده فرو بست و آرمید بیا



شراب نور به رگ های شب دوید بیا

شهاب یاد تو در آسمان خاطر من



پیاپی از همه سو خط زر کشید بیا

ز بس نشستم و با شب حدیث غم گفتم



گل سپیده شکفته سحر دمید بیا

نیا مدی که فلک خوشه خوشه پروین داشت



کنون که دست سحر دانه دانه چید بیا

به گام های کسان می برم گمان که تویی



دلم ز سینه برون شد ز بس تپد بیا

ز بس به دامن شب اشک انتظارم ریخت



ز غصه رنگ من و رنگ شب پرید بیا

به وقت مرگم اگر تازه می کنی دیدار



به هوش باش که هنگام آ نرسید بیا

امید خاطر این جان دل شکسته تویی



مرا مخواه بیش از این نا امید بیا



susan :razz:
چه مهمانان بي دردسري هستند مُردگان! نه به دستي ظرفي را چرک مي کنند نه به حرفي دلي را آلوده تنها به شمعي قانعند و اندکي سکوت
Captain I
Captain I
پست: 602
تاریخ عضویت: جمعه 19 اسفند 1384, 11:39 pm
سپاس‌های دریافتی: 75 بار

پست توسط susan »

دهانت را مي بويند

مبادا كه گفته باشي دوستت مي دارم.

دلت را مي بويند

روزگار غريبي ست، نازنين

و عشق را

كنار تيرك راه بند

تازيانه مي زنند.



عشق را در پستوي خانه نهان بايد كرد



در اين بن بست كج و پيچ سرما

آتش را

به سوخت بار سرود و شعر

فروزان مي دارند.

به انديشيدن خطر مكن.

روزگار غريبي ست، نازنين

آن كه بر در مي كوبد شباهنگام

به كشتن چراغ آمده است.



نور را در پستوي خانه نهان بايد كرد



آنك قصابانند

بر گذرگاه ها مستقر

با كنده و ساتوري خون آلود

روزگار غريبي ست، نازنين

و تبسم را بر لب ها جراحي مي كنند

و ترانه را بر دهان.



شوق را در پستوي خانه نهان بايد كرد



كباب قناري

بر آتش سوسن و ياس

روزگار غريبي ست، نازنين

ابليسِ پيروزمست

سورِ عزاي ما را بر سفره نشسته است.



خدا را در پستوي خانه نهان بايد كرد


susan :razz:
چه مهمانان بي دردسري هستند مُردگان! نه به دستي ظرفي را چرک مي کنند نه به حرفي دلي را آلوده تنها به شمعي قانعند و اندکي سکوت
Captain I
Captain I
پست: 602
تاریخ عضویت: جمعه 19 اسفند 1384, 11:39 pm
سپاس‌های دریافتی: 75 بار

پست توسط susan »

سالها ميگذرد از شب تلخ وداع
از همان شب كه تو رفتي و به چشمان پر از حسرت من خنديدي
تو نميدانستي
تو نمي فهميدي
كه چه رنجي دارد با دل سوخته اي سر كردن
رفتي و از دل من روشنايي ها رفت
ليك بعد از ان شب
هر شبم را شمعي روشني مي بخشيد
بر غمم مي افزود
جاي خالي تو را ميديدم
مي كشيدم آهي از سر حسرت و مي خنديدم
به وفاي دل تو
و به خوش باوري اين دل بيچاره خود
ناگهان ياد تو مي افتادم
باز مي لرزيدم
گريه سر مي دادم
خواب مي ديدم من كه تو بر ميگردي
تا سر انجام شبي سرد و بلند
اشك چشمان سياهم خشكيد
آتش عشق تو خا كستر شد
ياد تو در دل من پرپر شد
اندكي بعد گذشت
اينك اين من...تنها...دستهايم سرد است
قدرتم نيست دگر...تا كه شعري گويم
گر چه تنها هستم
نه به دنبال توام
نه تو را مي جويم
حال مي فهمم من...چه عبث بود آن خواب
كاش مي دانستم عشق تو مي گذرد
تو چه آسان گفتي دوستت دارم را
و چه آسان رفتي...
كاش مي فهميدي وسعت حرفت را
آه...افسوس چه سود
قصه اي بود و نبود


susan :razz:
چه مهمانان بي دردسري هستند مُردگان! نه به دستي ظرفي را چرک مي کنند نه به حرفي دلي را آلوده تنها به شمعي قانعند و اندکي سکوت
ارسال پست

بازگشت به “شعر و ادبيات”