چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه موضوعات فرهنگي و ادبي به بحث و تبادل نظر بپردازيد

مدیر انجمن: شوراي نظارت

ارسال پست
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

   
   
   
   
   
  ای دل   




   دورزمــانـــه چنین نمـی   
   قلب عـاطفـه را آهنیـن نمـــی   
   حــول قــوّت اَلله،در زمینه ی   
   کــه تــو داری، زمیـن نـمی   
   سعی و تـلاشم فقط رضایت   
   ایـن بـــه مرحله ی آخرین نمی   
   نــانـجیـبــی پـائیـــز تـن نخواهم   
   کـه قـدّ بـهــارم خـَمیــن نمی   
   ای دل عاشق ! بنـال از غم   
   حـرف گــر نشود آتشیـن نمی   




   تر  


 
 
 

   چنـان هـم عـاشق پیـمان شکـن   
  ، خـودت شدی کـــه برایت دهن   

   شود کـه تشنه ی یک حرف آبـی   
   چنتـه ات شبیــــــه زلالـی سخـن   

  ّی بـــه شبنمـی ز تــو قانـع شدم   
   تعصّب از لب ِ پلکت بــه من   

   تــو هـم شکفتن گل را دلت   
   میـان سینـــــه دران ِ چمـن   

   سـزد بــرای تــو اکنـون فـدا شوم؟ 
  یـک خطا سلیقه ی اهل وطن   

   ریشـه ام ز طایفه ی آب و آتش   
   از افـاده ی تـــو زبـانـم کهـن   

   ببنـد جملـه بسـاط غــــــــــــــرور   
   قـوم مــا ز نسل محبّت شکن   

   را بـه زور ،عـاطفـه ی هیچ کس   
   تــــــر بــرو ، پــدرم راهـــزن   



  

   ي  


 

   ! دلم بـراي حـرم تنـگ گشتـه   
   بدون حسّ شما لنـگ گشتـه   

   كبـوترم كه پـرش را شكستــــه   
   آهويي كه زخمي يك سنگ گشته   

   صــداي عطـر تـو را داد   
   به ناي تشنه ،خوش آهنگ گشته   

   زمان، زمانــه ي مـاه و پلنـگ   
   عشـق بـر غــربا ننگ گشته   

   دران حـوالــي اگـر دست و پـا   
   ز نصف وا شده خـونرنگ گشته   

   ً منـم ، پرنده ي هجــران كشيــده   
   دلـم بـراي حــرم تنـگ گشتـــه   



  


   اسيــر هوسنخواهد   



   دادم به چشم خونجگري ، لب گشودم به بوسه ي مَ  
   گشتم بـه جام تشنه لبي ، دل سپردم به روح   

   تلخي زعطر تو نچشم ، حال عشقي به ناز تو   
   بكن از غريب مثل مـَـني ، لب كش از اين دو بوسه ي   

   من نـاگـــران چرا بكني، با غروبي ز وعده ها كه ،   
   خـروشم چــو آتش غـــزلي ، مي نشينم بـه حال   

   ام من به آلبوم چشمات ، عكسها از جنازه ي   
   به من هم نظر مگرداري !؟ با كساني مگر تو هم  


 
   بردار ازين غریب جهان ، خسته گشتم ز جستجوي   
   بس مجسّم است وَليك،گم شدي خود به عالم   

   براي ظهور شهوت نيست ، عشق بايد ميــان جفت   
   ازين حالتي خـدا نكند ، من دهـن وا كنم به   

   اسيــر هوس نخواهد شد ، مثل تو كه حريص و جان به   
   دادا دگـر پـريـده ز تـو ، وَز خيــال دل پـر از   





   ز برکه درآورنهنگ تر   



   بـر دل نـرم تـوسنگ تــــــر   
   در صف عـشق تـو لنگ تــر   

   مـاه شو وَ دوبـاره مـرا به قله   
   به شوق وصالت پلنگتـر   

   رنگ ِسیاهی ز روی من   
   در اواخـــرعـمرم قشنگ تــــر   

   خستگی ام رادوباره از دل   
   از تــو نوشتن زرنگتــــــر   

   مــدار شبـــی را بـدون تـــــو   
   در دو راهی ِآلــوده منگ تــر   

   دُم بتـکانـده بــرآب بـوسه زنـــم؟ 

  ز بــرکه درآور نهنگ تـر   

   ِ من! سفـری کن به ریشه های   
   ها زده خوش آب و رنگ تر   

   باغ ِ صلح ِبهشتم ، چنین که   
   فصل خزانی چو جنگ، تــر   

   بـه سبـک زلالت گشائــی ام   
   پُر ز غصّه بگردم ، نه تنگ تر   

   به جانب آغـــوش گــرم خود،   
   از غـبار بشویــــم قشنگ تــــر   

     
     





   عصر تجدّ  



   دهْ كه زماني تو را به خانه   
   نزد من بنشيني كمي ترانه   
   شـوق جـام تغزّل سرود وصل   
   روح لطيـف تـو عـــارفـانـه   
   قلب لاله نوشتــم بــه خطّ چشم تــو   
   قصد كرده ام اين را به هر بهانه   
   دهْ كه خودم را ز بندبند   
   ني سوا بنمايم ازين زمانه   
   ز راز عجيب دل ِ سمانـه   
   ِ كوچ ِهـــــزاران از آشيـانه   
   كه ساز درونم زلالتـــــر   
   زلف سخن را بدست شانه   
   آب ديده غنيّ و ز نور چون تو   
   قـد بـگشايــــم زنم جوانه   
   رفيق تو دادا، غريب عصر تجدّد،  
       از نـو كمي ترانه  
 



    


 
   سجده به روي خاك نتوانم   
   سينه به غير چاك نتوانم   

   دست خودم روان پاك خود   
   شرك و ريا هلاك نتوانم   

   سوختن خويش درين آتش   
   داغ جبين ، ملاك نتوانم   

«    حَــــــولَ ولا قُــــوّةَ إلاّباللّ   » 
  غيـــــــــرخداي باك نتوانم   

   رجعت خود سوي زمين   
   براي تاك نتوانم   

   قدحي دارد و شوري ، از   
   لذت باده پاك نتوانم   



  
   نمي  


 

   شدم تو را – آخر چرا مرا – باور نميكني؟ 

  زير پا – صد پاره دل چرا – بـاور نميكني ؟ 


 
   كه خيال سر - كـردي تو دربدر – برسان مرا   
   اين همه حذر – داري تو عشوه يا – باور نمي كني؟ 


  راه رو – اي حور ماهرو – در خار   
   چو لاله گشت – امّا تو بي وفا – باورنمي  


  آهوي روان – انصاف كن كمي – بر زخم   
   غرور را – بشكن نگر چه ها – بــاور نمي  


  شب به ياد يار – بس ناله ميكنم – با چشم   
   و حسرتا – كز اين همه صدا – باور  


  به دامنت – برحقّ عاشقان – اين لب به جان   
   جان به لب بكش – گر عالم دادا– باور نمي  


 

  

   چه ميگوييدر زير لبت اي  


 
 
 
   تر چشمانت لب را چو تكان   
   به زبان نو از ديده روان   

   تو را گشتم ديدم غزلي   
   اوج تماشايي بر تشنه ، لبان   

   كاش بنوشي تو امواج نگاهم   
   ناز توأم بيني چون شور ِنهان   

   را بغلي واكن درياب چه   
   كه جداييها از شعله فغان   

   چه مي گويي در زير لبت اي  

  عالم رؤيايي از عشق، جهان   

   لهجه ي نازت را پيوستـــه   
  ْ واژه ي وصل تو شيريني جان   

   سر «وبلاگت»چون عاشق هرجايي؟ 

  دل نپسندي كه «وبسايت» جوان  


  ز مي قربت پيمانـــه ي دادا   
   حـال تغزّل بو از حور جنان   




  
   سر ِ   



   كه همدم ِ من هــر پنجشنبه آه   
   ِ مريض وارم آغوش ِغم به راه   
   مــــــــــيكند چون آتشفشان ِ   
   گداز ه هايش تفسير ِ يك نگاه   
   كــه تـو بيايــــي وقتي كه من   
  ّا كه شعرهايم بــر عاشقـي گواه   
   مـــــــيتپد عزيزم در پيكر ِ زمان   
   خبر رسيده يوسف به قعرِ چاه   
   شهر ِخود زماني گـــر تو گذر   
   ِ مـــرا نپرسي يك عالمي گناه   
   چون گل ِ تواضع در گلشن ِ   
   هم ازين تقلاّ قصدم نه اينكه جاه   
   ِ مشكلات و سـاعتْشمـار   
   عاشقانِ چون من الطاف ِ تو پناه   
   شدم بــران هم آيي سر ِ   
   تــــرابِ پايت اينكه مريد ِ ماه   
  ‍‍ژواك ِ خستهام را بشنو كــه   
   زنند بـــر من ، گويند : اشتباه   
   صداي دادا نـزد ِ قلم   
   به آسمان شد جسمش به زير كاه   


  



     



   سیـلم از غــم سـودای   
   حسرتـم کـه دل بنـهم لای   
   چشیـد سیب جمال تو را ز   
   رسیـد بـرلب دریــای   
   نپـایــــد اهـل تماشا فـــدا   
   را بدون چـون و چــرا پای   
   مـن غریبــه تــرم عقـل را   
   شوم بـه لیلی ِفردای   
   نیزه های آتش ِپـلکت هـدف   
   ِ تبم ز سوزش ِگرمای   
   وای ازان قیامت ِپُر شور ِ   
   ازین اسـارت ِ دنیـای   
   نکــرده هیـچکسی تــا بیــان   
   تو کمان شده بالای  


  مـن گذشته، رام ِتو در دام ِ   
   ز جــام ِتـمنـّای   
   دلم گرفتی و این کشور ِ   
   شد به قامت ِ والای   
   شبانه پرده کش از مَـردمت   
   مـــرا سَـحر همه رسوای   
   که بوسه دهی جان دهم تو   
   کن به خواهش ِدادای   





   ای   



   دلشکستـه سعی بکن پـاره ای  

  ساختن به درد نشد چاره ای ،  

 
   شادی زمانــه، تو هم ساعتی   
   شبیـه آدم میـخـوارهای  

 
   را تـکـان بــده دهنــی نـوشکفتـه   
   چـــرا تـو این همه آواره ای !؟  

 
   سنـگر آنـطرف،همه از قـهـقـهـه پُ  
   دل نـکش ز گریـه تــو دیـواره ای، 


 
   جبـهه ی تبـسّم مــا رعـد و برق  

  زن به محنت و خُمپـاره ای  

 
   در نیــاور از حـرکـات زمـان   
   طفل سـاده بـــه گهـواره ای  

 
   بـرای ابــر سیــه بی خیال   
   روبــروی شمس چـــو سیّـاره ای  


 

 
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

غزلی شاهکار و زیبا به زبان ترکی از جناب دادا بیلوردی:

آچدیـن هؤروگون بیـر دیشی یـوخ شانـه دن اؤتـرو
یـانــدیـردیـن اؤزون بیــــر قــوجـــا پـروانـه دن اؤترو
احساس ائـله دین کئـفلی لــرین قیمتی آرتمیش
ساتـدیـن اوجــوزا عقلیـنـی میـخـانـه دن اؤتــرو
چــؤللر قـوشـو تـک عؤمرونو داغ داشدا چوروتدون
نـامــرده بـویـون اَیـدیـن آخیــــر لانــه دن اؤتـــرو
سن ائـلـده بـاریـش یـایـماغـا باش قاتمادا یالنیز
دیـوانــــــه چــومـاق بـاغـلادی دیـوانــه دن اؤتــرو
سن آغلادین عشقیندن اؤتور، سئوگی یه خاطیر
اؤزگـــه دئـــدی پـس یـانـدیـن او ویـرانـه دن اؤترو
قیــرجـانــدی زمـان فیـــرتـانـا دوغـدی وطنـیمده
حلله نــدی نـه خلقـه گـــؤره ، بیـگـانــه دن اؤترو
غــــرق اولــدو رقیـبـیـم زولالیـن دالـغــالاریـــنـدا
اؤلــدوردو اؤزون بیـلمه دیــم امّــا نه دن اؤترو!
مئی لـه دولـو تـاپـدیـن دادانی یـانغی لیغیندان
سیندیـردیـن آخیــر گـؤر نئـجـه پیـمانه دن اؤترو!
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

آغــوش سیـلم ازغــم سـودای چشمهات
در حسرتـم کـه دل بنـهم لای چشمهات

خواهـم چشیـد سیب جمال تو را ز شوق
خواهـم رسیـد بـرلب دریــای چشمهات

دیــری نپـایــــد اهـل ِ تماشا فـــدا کنند
خود را بدون چون و چرا پای چشمهات

امــروز من غریبه ترم عقـل را مگــر
مجنون شوم بـه لیلی ِ فردای چشمهات

بـا نیزه های آتش ِ پـلکت هـدف شــدم
غرق ِ تبم زسوزش ِ گرمای چشمهات

ای وای ازان قیامت ِ پُر شور ِ نازهـات
فـــریاد ازین اسـارت ِ دنیـای چشمهات

جـرأت نکــرده هیـچ کسی تــا بیــان کند
ابـروی تو کمان شده بالای چشمهات!

از مـن گذشته، رام ِ تو در دام ِ خلوتم
مخمورتــر ز جــام ِ تـمنـّای چشمهات

شهــر دلم گرفتی و این کشور ِ وجود
تسلیــم شد به قامت ِ والای چشمهات

بـاری شبانه پرده کش از مَـردمت مگر
بیند مـــرا سَـحر همه رسوای چشمهات

درخدمتم که بوسه دهی جان دهم تو را
تعجیل کن به خواهش ِ دادای چشمهات

دادا بیلوردی
بهار 1385
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

افتاده از علاقه که دل بر فضای سبز
با خونمان عجین شده آخر فضای سبز
گویا که گشته روح مطهّر جهان را
در عرش و فرش یافته بهتر فضای سبز
خواهی اگر به عالم عرفان قدم نهی
باید بوَد طریق تو یکسر فضای سبز
تسبیح گوی خالق دنیاست بیشمار
گلبرگهای مست سرار فضای سبز
با نور در معامله با مرگ در ستیز
با زندگی همیشه برابر فضای سبز
تکلیف ماست حفظ درخت و گل و چمن
باید به ذهنمان شود ازبر فضای سبز
از شهردار خوب تمنّای ما همین
کز لطف خود کند نظری بر فضای سبز
ای باغبان و کارشناس و مدیر کل
ای کاردان و کارگر اندر فضای سبز
با زحمت شما بوَد این باغ شهر را
زیباترین بهار معطّر ، فضای سبز
همّت کنیم و قدر نهیم این حیات را
زیرا که عشق را شده مظهر ، فضای سبز

دادا بیلوردی
تبریز – بهار 1381
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

دعای میهن
.
ای میـهنم تـو را بــــه خـدا می سپـارمت
بـر عاشقـان مهــر و صفــا می سپــارمت
عالم پــر از فتـن شده مملـوّ از شــــرار
در این میـان بــه قوم وفا می سپارمت
مرهم نگشتــه بـر دل زخمت جـدای حق
بر حق تـو را ز غیــر جـــدا می سپارمت
بینـم کــه دست ناخلف از تــو بریده باد
اینـک بــــه خالقت ز بــلا می سپــارمت
از تیــــر ایـن زمانــه مبادا حزین شوی
بر صاحب الزمان (عج) تو را می سپارمت
آن رزم هشت ساله تـو را خبره کرده، باز
بــر حضرت ِ امـام رضا (ع) می سپــارمت
حلقت اگــــــر نشانــه کنـد نـاگهـان عـدو
بـر روح سیــــــد الشّهـدا می سپــارمت
ســـــردار عالمنـد کنـون کــــربـلائیـــــان
بـر تـشنـگان آل عبـــــــــا می سپارمت
باشد وجــود نــــــاز تــو در انـحصار حــق
بــر عارفان و اهل سخــــــا می سپارمت
اینـهـا دعـای اهل دل و جمع اولیـــاست
ای میـهنم تــو را بــه خـــدا می سپارمت
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

شعری زیبا و دوست داشتنی در مقام و توصیف معلم از استاد دادا:
.

هدایت است و محبّـت ، تـلاش و کــــار ِ معلّــم
خـــدا شود همه ساعت ، أنیس و یـــــار معلّم
ز قفل ِ جهل هراسی ، ز دربِ بسته غمی نیست
کلیــد ِ علـــم چــو بـاشــــد در اختیــــار ِ معلّم
فـرشتـــه هیـــچ نـدارد چنین مقـام و شکــوهی
بـــوَد کنــار ِ خــــدا او ، خــــدا کنــــار ِ معلّم
خوشا بحالِ کسی که عطش به چشمه ی علم است
گــــرفتــه روزی ِ خـــود را ز روزگــار ِ معلّم
بـــه غیـــــرِ شعـر نچیـدم متــاعــی از دل ِ دادا
سروده ایـن غـزلش را بــــــه افتـخـــــار ِ معلّم
دادا بیلوردی - تبریز- بهار 1393 . هـ.ش
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

يارم نيامد
.
پرشد دل ازخون سر به سر يارم نيامد
گشتم جهان را در به در يارم نيامد
از غصّه ي دوران زدم داغي به سينه
آمد بـه لب جانم دگـــــر يــارم نيامد
پرسيدم از هــر عاشقـي ديوانه ليكن
دادند از هـــر سو خبر يارم نيامـد
شب تا سحر مشغول با سوز و خیالش
بنمودم از غم ديده تر يارم نيامد
از عشق رويش سردوان پروانه گشتم
سوزاندم اندر شعله پر يارم نيامد
اي كاش مي دانستم آخر مقصدش را
يارب كجا رفته سفر يارم نيامــد
بــر حال ِ دادای غریبت کن نگاهي
آمد خدا عمرم به سر يارم نيامد
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

علي (ع) اي زلال تر از همه گل ِ مهربان ِ هــــزارها
و مــروري از ادب ِ خدا به ميان ِ عــاطفــه دارها
علي اي اشارتـش عالمي به سرآوران خم ِ كارگر
و جمالي از حق ِ لامكان دل ِ روحبخش ِ خمارها
همه جا نظــر فكنم تويي و درين ميانه حصار من
چه غــرورها كه در آينه شده پرده همچو غبارها!
تو شكوه ِ باغ ِ وصالمــي ، تو ظهور روح كمالمي
در رحمتت بگشا رسد به اميــــــد ِ خويش چنارها
تو امير منتخبي جهان به وجود نــاز تـو آرمَــد
كه دمــي نگاهت اگـر بري شكند خطوط مدارها
علي اي كه مظهر ِدادي و لب ِنوش باور ِ تشنگان
بشكن ظهور ِخــزان را بـــرسان طلوع ِ بـــهارها
قدحـي ز نور تو عقل را به حضور عشق در آورَد
كه مطيع روشني ا َست در همه فصل شبـدل ِ خارها
مــن از آسمان ِ محبّـتت بجـز از ستـــاره نچيــده ام
نـه خمار ِِ غير ِ تـو گشته ام نه اسير ِ ناز ِ نگارها
به دادا عنايتي از تو باد اي حضور ِ جلوه ي دادگر
كه سحاب ِ رحمت ِ حقــّي و به تو بسته دل گلزارها
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

هدایت است و محبّـت ، تـلاش و کــــار ِ معلّــم
خـــدا شود همه ساعت ، أنیس و یـــــار معلّم
ز قفل ِ جهل هراسی ، ز دربِ بسته غمی نیست
کلیــدِ علـــم چــو بـاشــــد در اختیــــار ِ معلّم
خوشا بحالِ کسی که عطش به چشمه ی علم است
گــــرفتــه روزی ِ خـــود را ز روزگــار ِ معلّم
فـرشتـــه هیـــچ نـدارد چنین مقـام و شکــوهی
بـــوَد کنــار ِ خــــدا او ، خــــدا کنــــار ِ معلّم
ز بذرکاری ِ مهر و شکوفه بـــــاری ِ خــــــرداد
همــــیشه هست امیـــــدی در انتــــــظار ِ معلّم
تمامِ فصل ِ خــــزان و تمــــامِ فصل ِ زمستـــان
چـو شاخــه ای بوَد و میــوه اش بهـــــــار معلّم
کم است چون بنمایم به دست های قلم گیـــــر
هـــــــزار دستــــــه گلی را دمی نثــــــار معلّم
زلالتـــــر ز معلم نـدیــده کس بـــــه جهـــانی
دلــم فـــدای روانِ بـــزرگـــــــــــــوار معلّم
بـــه غیـــــرِ شعـر نچیـدم متــاعــی از دل ِ دادا
سروده ایـن غـزلش را بــــــه افتـخـــــار ِ معلّم
دادا بیلوردی - تبریز- بهار 1393 . هـ.ش
منبع: وبلاگ غزل های دادا
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

زیباترین غزل. بهترین شعر. در توصیف معلم. مقام والای معلم. روز معلم.
.
هدایت است و محبّـت ، تـلاش و کــــار ِ معلّــم
خـــدا شود همه ساعت ، أنیس و یـــــار معلّم
ز قفل ِ جهل هراسی ، ز دربِ بسته غمی نیست
کلیــدِ علـــم چــو بـاشــــد در اختیــــار ِ معلّم
خوشا بحالِ کسی که عطش به چشمه ی علم است
گــــرفتــه روزی ِ خـــود را ز روزگــار ِ معلّم
فـرشتـــه هیـــچ نـدارد چنین مقـام و شکــوهی
بـــوَد کنــار ِ خــــدا او ، خــــدا کنــــار ِ معلّم
ز بذرکاری ِ مهر و شکوفه بـــــاری ِ خــــــرداد
همــــیشه هست امیـــــدی در انتــــــظار ِ معلّم
تمامِ فصل ِ خــــزان و تمــــامِ فصل ِ زمستـــان
چـو شاخــه ای بوَد و میــوه اش بهـــــــار معلّم
کم است چون بنمایم به دست های قلم گیـــــر
هـــــــزار دستــــــه گلی را دمی نثــــــار معلّم
زلالتـــــر ز معلم نـدیــده کس بـــــه جهـــانی
دلــم فـــدای روانِ بـــزرگـــــــــــــوار معلّم
بـــه غیـــــرِ شعـر نچیـدم متــاعــی از دل ِ دادا
سروده ایـن غـزلش را بــــــه افتـخـــــار ِ معلّم
دادا بیلوردی - تبریز- بهار 1393 . هـ.ش
منبع: وبلاگ غزل های دادا
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم نه شهری بلکه دنیا را
زمانی که سمرقند و بخارا دست حافظ بود
همان را داشتی شاید که گیرد جام سودا را
من از بیلوردی ِ شیراز ، حال معنوی دارم
که نفروشم به دنیایی چنین احساس و رؤیا را
دگر بابای من حافظ، ندارد حدّ و سدّی را
چو عشق واحدی بینیم و رمز و راز سیما را
بده ساقی می ِ باقی که در جنّت نخواهی یافت
صفای ائل گؤلی را و زلالیات دادا را
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

غزلی بسیار زیبا در ردیف فضای سبز . توضیح اینکه مهندس ابوالفضل عظیمی بیلوردی ( استاد دادا ) خود متخصص طراحی فضای سبز و پارکهای تبریز می باشند:
.
افتاده از علاقه که دل بر فضای سبز
با خونمان عجین شده آخر فضای سبز
گویا که گشته روح مطهّر جهان را
در عرش و فرش یافته بهتر فضای سبز
خواهی اگر به عالم عرفان قدم نهی
باید بوَد طریق تو یکسر فضای سبز
تسبیح گوی خالق دنیاست بیشمار
گلبرگهای مست سراسر فضای سبز
با نور در معامله با مرگ در ستیز
با زندگی همیشه برابر فضای سبز
تکلیف ماست حفظ درخت و گل و چمن
باید به ذهنمان شود ازبر فضای سبز
از شهردار خوب تمنّای ما همین
کز لطف خود کند نظری بر فضای سبز
ای باغبان و کارشناس و مدیر کل
ای کاردان و کارگر اندر فضای سبز
با زحمت شما بوَد این باغ شهر را
زیباترین بهار معطّر ، فضای سبز
همّت کنیم و قدر نهیم این حیات را
زیرا که عشق را شده مظهر ، فضای سبز
.
بهترین شعر در مورد فضای سبز . کشاورزی . محیط زیست . و جنگلکاری . شعر عرفانی در مورد فضای سبز و طبیعت . سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری تبریز. حفظ و گسترش فضای سبز
ارسال پست

بازگشت به “شعر و ادبيات”