چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه موضوعات فرهنگي و ادبي به بحث و تبادل نظر بپردازيد

مدیر انجمن: شوراي نظارت

Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

جواب وئر سلاما (ترکی)
.
باخمادین عاشقینـه چاتـدی گئنـه صبح شامــا
ای جمـالــی من شیـدایــــه معطّـر شـامـامــا
بی وفالیق اوخـونـو وورمـا بـو یـانـغی دؤشومه
یئتیشیـم رحم قیـل او بـاده ی حُسنـونـلا کاما
منـده بیـر انسانـام آخیـر سنه بئـل باغلامیشام
باغریـمی یارما هئچ اولمازسا جواب وئر سلاما
« قلبیمین شیشه سینه بال مگس دَیسه سینار
نه کی سن داشی گؤتور زوللا منیم قابیرقاما »
یاغماسانـدا بـاری بیـر لحظه گورولده سئوینیم
یـالـوارانـدا بیــری دیـل یـاره سی وورمـاز آدامــا
دردمنـدم منـه چـوخ ساتـما افــاده گـؤزلیــــم !
داهــا گیـزلینده کی گـؤز یـاشیـمی قانـه بولاما
آیاغین اوستـه دؤشَندیـکجه یـارام سیلکه له نیر
قورخورام سیچرایــا آنـجاق اوره گه قانی داما
گؤزلریم جامی بیر آهیله داشیب سئیله دؤنور
سالاجاقسان نئجه بو روحومو ماتملی دامـا ؟!
دادایـــا ذرّه محبّـت ائلـــــــــه دور سونـرا آپــار
بیـــــر عؤمور قلبینی کؤنلونده یانار عشقه یاما
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

نئجه گلمَــز ؟! ( ترکی )
.
یار قلبیمه یول سالسا گتیررم ، نئـجه گلمَـــــز !
عشقیمله سازین چالسا گتیــررم ، نئجه گلمز !

آختارسام اؤزوم ، تاپسام اؤزوم ، بیـر دیله دوتسام
کؤنـلوم گـؤیـولون آلسا ، گتیـــررم نئجه گلمز !

سالسام قـولـومـو بوینونـا اول سئوگولومون من
سورسام دوداغیـن بـالسا گتیررم ، نئجه گلمز !

گـولسوز قـورو اودلاردی سالان آیـریـلیـقی، یـار
یـوللار تیـکانیـن یـولسا ، گتیـــررم نئجـه گلمــز !

سؤندورمه اومود شمعینی ای غافیل او سئوگیم
دردیـمله یـانیب سولسا ، گتیــررم ،نئجه گلمـز !

سیرداشیـــم اؤزو بیرده کی جان قِـیدینه یالنیز
دیوانـــه صفت قـالسا گتیـــررم ، نئجـه گلمــز !

« بـو رسمدی کی آی یئـرینه گون گئجه گلمز
گـر جذبه ی عشق اولسا گتیررم ، نئجه گلمز ! »

سن دردینی آچ سؤیله دادا ، سیل سرشکی
گؤزلـــردن اورک دولسا گتیــررم ، نئجه گلمــــز !
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

یالان دانیشما منه ! (ترکی)
.

سؤزونده بوللو کلک وار ، یـالان دانیشما منه !
ایچینده قارلی کولک وار ، یـالان دانیشما منه !
گـؤزوم گـؤرَرکن اَزیـرسن هامـاردا دوزلـوگـومو
دالینـدا جانـلی کؤمک وار ، یالان دانیشما منه !
من ایسّـه یـالقیزام ایندی سن آمما قان چاناغی
دؤشونده زیغلی اورک وار ، یالان دانیشما منه !
سنین قافانـدا دیـریـلمک اؤلوم دئمکدیر آخیر
نه سنده دوز نه چؤرک وار ، یالان دانیشما منه !
اؤپـوشلرین چورویـوبـدور ، دیـلینـده زهـر یاغیـر
دوداقـلارینـدا کپـک وار ، یـالان دانیشما منه !
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

دئمه يير جان آلماغا گلميشم (ترکی)



يئنه سئوگي باغريمي يانديرير ، سَرير اوْدلارا ياي ائدير مني
چَــكير اؤز دالينجا گونش كيمي ، ايشيق آغلايان آي ائدير مني
دئييرم كي ايلقارين اوسته دور ، داها كونلونو داشا دؤنمه سين
باخيب هردن آرخايين اوْل دئيير ، سوْرا اؤزگه يه تاي ائدير مني
اؤزومو داغا داشا وورموشام ، ايشيقي بوْغان چَني اولكوده م
گؤرور ايندي اينجاريم آرتيليب، هاميدان بَـــتَــر زاي ائدير مني
گؤرور ال قاتيب جانيما بو گون ، دَنيز عشقينه سويا دؤنموشم
هله سيلديريم قـايـالار تكي ، يئنه آخديرير چاي ائدير مني
گئديرم بو آرزيم ايله كي داي ، قارا دونيادان كؤكومو اوزه م
يئنه قـالديريب گؤيه آغلادير ، قـورو كؤوشَنه پـاي ائدير مني
سؤزون آيدين ائتمه ييبن دادا ! ، دئمه يير جان آلماغا گلميشم
باخيشي كاريخديرير عالمي ، گئنه سئوگولوم گاي ائدير مني
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

سن سيز ( ترکی )
.

بير گون بـدنيمدن بيليـرم جـان چيـخاجـاقـديـر
عشقينده يانار جاندي كي آسان چيخاجاقدير
كسگين باخيشين گونده يارير كؤنلومو آنجاق
سايسيز يارادان طايفادا بيـر قان چيخاجاقدير
ناز ائتمه يين آخيـر اليمه ايش وئــــره جكدير
هر بير يانيميزدان نئچه يوز خان چيخاجاقدير
باغريم ياناجاق زاغْ زاغْ اسه ر كن اودون ايچره
آهيم يئني دن تـوستولو توفان چيخاجاقـدير
گئتديكجه آخـار دويغومو قـاينار ائلـــــه ييبسن
چييْ شعرلريم گور نئجه بوريان چيخاجاقدير!
اينجيتمه مني سيرّيمي سن تك دويان اولماز
سن سيز بيليرم قارشيما شيطان چيخاجاقدير
سن سيز آيـاغيم بوْللو قـابـارلار دوْغـاجاقديـر
آردينجا سوسوز يوْللارا قالقان چيخاجاقديـــر
سن سيز بيليرم بيرده اوزوم گولمه يه رك ، آه
بو گـؤزدن آخان دامجي دا نيسان چيخاجاقدير
من اؤز باشيما ايندي ياشيل داغدادا اولسام
جئيران وَرينـه اوْغروما دووشان چيـخاجاقـدير
بير يئرده كي آسلان يوخودان دوْيمادي بيل كيم
تولكي له دْولو قـانشارا اوْرمـان چيخاجاقدير
يوْللاردا سَريلسم مني آدديـملاسا غـــربت
آنـجاق نـه بيليم اوز اوزه قافلان چيخاجاقدير
آرتيق تـله سيب چك داداني قوْينونا ، يوْخسا
هرگون نئچه مين عشقينه قوربان چيخاجاقدير
گل آل جانيمي بيـر آغيـز ايستكلي اؤپوشله
اوّل آخيـــري جـان بـو دوداقـدان چيخاجاقدير
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

آچدین هؤروگون ( بهترین غزل ترکی از استاد دادا بیلوردی ):
.

آچدیـن هؤروگون بیـر دیشی یـوخ شانـه دن اؤتـرو
یـانــدیـردیـن اؤزون بیــــر قــوجـــا پـروانـه دن اؤترو
احساس ائـله دین کئـفلی لــرین قیمتی آرتمیش
ساتـدیـن اوجــوزا عقلیـنـی میـخـانـه دن اؤتــرو
چــؤللر قـوشـو تـک عؤمرونو داغ داشدا چوروتدون
نـامــرده بـویـون اَیـدیـن آخیــــر لانــه دن اؤتـــرو
سن ائـلـده بـاریـش یـایـماغـا باش قاتمادا یالنیز
دیـوانــــــه چــومـاق بـاغـلادی دیـوانــه دن اؤتــرو
سن آغلادین عشقیندن اؤتور، سئوگی یه خاطیر
اؤزگـــه دئـــدی پـس یـانـدیـن او ویـرانـه دن اؤترو
قیــرجـانــدی زمـان فیـــرتـانـا دوغـدی وطنـیمده
حلله نــدی نـه خلقـه گـــؤره ، بیـگـانــه دن اؤترو
غــــرق اولــدو رقیـبـیـم زولالیـن دالـغــالاریـــنـدا
اؤلــدوردو اؤزون بیـلمه دیــم امّــا نه دن اؤترو!
مئی لـه دولـو تـاپـدیـن دادانی یـانغی لیغیندان
سیندیـردیـن آخیــر گـؤر نئـجـه پیـمانه دن اؤترو!
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

ایچیمده قان دولانیر ( ترکی )
.
دولانما بیــر یئره کی اونـرادا ایـلان دولانیــــــــر
گیــریشمه بیـر یولاکی اوردا قـان سوران دولانیر
میـن اوزلـو انسانـا آنـجاق اَییـلمه کیـم ، گؤرورم
الینـده جـور بـه جـوره گـونـده بیــر پـالان دولانیر
سنین یولوندا سنین عشقین ایـــله قاچمالییام
یؤنَــل منه ساری باخ گؤر نه کئفلی جان دولانیر
سن ای منیم اوره گیم ای یازیم باغیم چیچه گیم!
بهشت ایچینده ده سنسیز جانیم یاوان دولانیر
قادان آلیم تَـله سیب چات یارالی کؤنلومه کیم
دادا سَـنی ایـچه رَک دای ایچیمده قـان دولانیر
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

گؤزلريم سني ايچه جك (ترکی)
.

آي منيــم اوْدومـدا يـانيـب قـايـغيـما دؤزن گـؤزليم !
بـاغــــري قـان ايچن ماراليم ، كؤنلومو گزن گؤزليم !
آي منيــم آيـاقـلاريـميـن گـوج وئـريب دامــارلاريـنا
قـان سوْران تيـكان كـوْلـونـو دال با دال ازن گـؤزليم !
گــؤزلريم سني ايچه جك بـاغلي كن دوداق دوداقــا
سن سن آخ منيم چيچه ييم ديلده بال سوزن گؤزليم
سنسيز آرخايين نئجه من اؤزگه يه اولوم اؤزومو ؟!
من سيز آي اوره ك دوْداغين اؤزگه يه بوزن گؤزليم !
آخما داشلي چايلارا داي ، قـوْيما چوْخ مني آسيلي
دالـدادا گـزن گـؤزليــــم ، بـاغــرِمي اوزن گــؤزليـم !
ايسته ييم جوْشار سن اوچون ،گؤزلريم داشار سن اوچون
قــارشيـــلا دادا كـــؤنـولـــون سئـوگيــمه بَزن گؤزليم
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

ترک شیراز . حافظ . دادا . صائب . شهریار

تصویر
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

سحاب رحمت



( غزلی در مقام حضرت علی علیه السلام )



***



علي (ع) اي زلال تر از همه گلِ مهربان هـزارها

و مــروري از ادب ِ خدا به ميان ِ عــاطفــه دارها

علی ای نهایتِ عاشقی ، میِ جاری از لب آسمان

و جمالي از حق ِ لامكان ، دل ِ روحبخش ِ خمارها

همه جا نظـر فكنم تويي و درين ميانه حصار «من»

چه غــرورها كه در آينه شده پرده همچو غبارها!

تو شكوه ِ باغ ِ وصالمــي ، تو ظهور روح كمالمي

در رحمتت بگشا رسد به اميــــــد ِ خويش چنارها

تو امير منتخبي جهان به وجود نــاز تـو آرمَــد

كه دمــي نگاهت اگـر بُري شكند خطوط مدارها

علي اي كه مظهر ِدادي و لب ِنوش باور ِ تشنگان

بشكن ظهور ِخــزان را بـــرسان طلوع ِ بـــهارها

قدحي ز نور تو عقل را به حضور عشق در آورَد

كه مطيع روشني ا َست در همه فصل، شبـدل ِ خارها

مــن از آسمان ِ محبّـتت بجـز از ستـــاره نچيــده ام

نـه خمارِ غيرِ تـو گشته ام نه اسير ِ ناز ِ نگارها

به دادا عنايتي از تو باد اي امیر گلشنِ عارفان

كه سحاب ِ رحمتِ حقــّي و به تو بسته دل گلزارها



...................................................................


ولادت حضرت علی و روز پدر مبارک باد
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

ترانه ي همسفر

**

همسفـر آهسته ران، جادّه خطر دارد
ضربـه اي برّنـده بـر نازكْ كمــر دارد

با چنين وضعي كه بس مغرور و مستي تو
عاقبت اين مقصدت راهي دگـر دارد

در خيالت پرورانــي كه كسي شايد
گويد اين راننده بين ازبس هنر دارد!

وَل نمي دانــي كه تو از پيچ هاي راه
سوي مغروران ، عزرائيل(ع) گذر دارد

همسفر آهسته ران شايد عـزيزي را
چشم بر راه است و هر لحظه نظر دارد

از جلو شرّي بپـا گشتــه مبادا كـه
در خيالت بگــذرد ماشيـن پـَر دارد

بشنو از داداي عاشق اين نصيحت را
تجربه در پشت ِ فرمان ، بيشتر دارد
Novice Poster
Novice Poster
پست: 90
تاریخ عضویت: چهارشنبه 24 آذر 1389, 7:16 pm
سپاس‌های دریافتی: 65 بار

Re: چند غزل زیبا از استاد دادا بیلوردی ( پدر شعر زلال )

پست توسط zazzaz »

جریان خال ترک شیرازی و جواب دادا به شهریار و صائب و....

***

درک و معرفت عمیق دادا بلوردی در قبال عالم حافظ شیراز



[External Link Removed for Guests]




ثابت می شود که در بین سه شاعر ( صائب ، دادا و شهریار ) ، معرفت « دادا » در محضر حافظ بسی بیشتر و قابل تأمّل است.

حافظ می گوید :

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

از کلمه ی « هندو » معلوم است که این غزل کاملاً غرق در عالم عشق مجازی است زیرا که مکان خال هندو رسماً مابین دو ابرو در زیر پیشانی فرد مؤنّث می باشد و نشانه ی دیگر مجازی بودن احساس فوق ، در محتوای کلام پیداست ، زیرا که حافظ صرفاً مادّیات را به خال می بخشد نه آنچه را که در وجودش از سوی خدا امانت گذاشته شده است.

انسان بطور کلی از چه اجزایی ساخته شده است؟

جواب: بدن ، ذهن ، خرد ، روح

این اجزا در ما امانت است و نمی توانیم به جز « الله » به کسی دیگر ببخشیم. امروز اگر من آنقدر پول داشته باشم که یک شهر را بطور کلی بخرم ، می توانم آن شهر را موقع مرگ به فرزندم ارث بگذارم تا بعد از من او نیز از این مادّیات بهره مند شود اما نمی توانم روح و دل و بدن و عین جوهره ی درون و بطور کلی اجزایم را به فرزندم ارث بگذارم و این ارث ، نسل به نسل همچنان بچرخد. زیرا که اجزا در انسان از طرف خدا امانت است و بعد از مرگ ( زود یا دیر ) به جایگاه اصلی اش بر گردانده می شود و بخصوص روح انسان که جزئی از اجزا می باشد: انّا لله و انّا الیه راجعون.

حافظ در این غزل، محبوب و مطلوب موقّتی اش را به چشم عرفان نگاه نمی کرده و با تکیه بر همین اساس نیز دو دستی و محکم از روح و تن و دل و جگر و کلّ اجزایش مواظبت نموده و در برابر لذّات عشق مجازی تنها به بخشش مادّیات غیر از وجود خویش کفایت کرده است.

عبارت بخشش « سمرقند و بخارا » به این معنا نیست که حافظ خیال کرده باشد مُلک اوست. منظور حافظ ، چشم پوشی کردن از دیگر لذّات مجازی بوده است. حافظ می گوید : اگر آن ترک شیرازی دل ما را به دست آورد به خاطر جذبه و خال هندویش از لذت های شهر سمرقند و بخارا در می گذرم و در قبال او به لذتهای نهفته در سمرقند و بخارا ( دنیای مادّیات و تجملات صوری ) بی اعتنا می باشم.

از احساس لطیف حضرت حافظ چنان برداشت می شود که گویا ایشان از حوادث روزگار و بذل و بخشش سلاطینی متأثر بوده که این واقعه کمی به عکس ضرب المثل « عطایش را به لقایش بخشیدم » نیز شباهت دارد. آنهایی که به حضرت لسان الغیب - عارف زمان – ایراد می گیرند از درک عالم زیبای او بی خبرند.

صائب تبریزی، عالم حافظ را درک نکرده است. او می گوید:

اگر آن ترکِ شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را

هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد

نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را



آقای صائب! انسان عارف سرش را به جز خدا به کسی نبخشد ، تو سر خود را به یک دختر می بخشی؟!

آقای صائب! انسان فاضل دستهایش را به جز خدا به کسی دیگر نبخشد، آنوقت تو به یک دختر می بخشی؟!

یعنی حافظ به اندازه ای فهم نداشت که از امثال تو سبقت گیرد و وجود مبارک خود را با نفس مادّی معامله نماید؟!

حافظ، خواسته هایی زودگذر از دنیای مادّی را که سمرقند و بخارا را نمادین ساخته است هدف می گیرد که برایش بجز ارضاء نفس امّاره ثمری نداشت و این احساس مادّی مربوط به خود اوست و اصلاً مال اوست . مختار است آن همه را به لذّتی دیگر ببخشد. یعنی به خاطر لذت و منظری دیگر از همه ی خواسته های مجازی اش در گذرد. از یکسو نیز حافظ وقتی می شنود فلان شاه نتوانست بر هوس خویش غلبه کند و فلان شهرها را به خاطر رسیدن به دختری به پای معامله کشید، خواسته های هوس انگیز جهان مادّی را به تمسخر می گیرد .

آقای صائب! حالا تو از مال خویش می بخشی؟!

سری که خدا به تو داده ، مال توست؟!

با این حال آیا می توانی سرت را موقع مرگ به فرزندت هدیه بدهی ؟!



شهریار نیز عالم حافظ را درک نکرده است. او می گوید:

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را

هر آنکس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد

نه چون صائب که می بخشد سرو دست و تن و پا را

سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند

نه بر آن ترک شیرازی که برده جمله دلها را



با توجّه به مطلب بالا کاملاً واضح است که شهریار نیز بدتر از صائب ، عالم زیبای حافظ بزرگ را درک نکرده است.

شهریار خواسته به صائب جواب دهد اما جوابش را درست نداده که هیچ ، بلکه کار را خرابتر هم کرده است زیرا که صائب، روحش را نگهمیدارد و جسمش را می بخشد اما شهریار هم روحش را می بخشد و هم جسمش را. کار شهریار بی مطالعه و بی تأمّل و عجولانه بوده است، برای اینکه:

اولاً - روح، جزئی از اجزای انسان است و در داخل اجزا ، بخشش های صائب نیز وجود دارد. پس « هر آنکس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد » رفت پی کارش.

آقای شهریار ! می خواهی روح و اجزا ( عقلانیت، دست، پا، سر، دل و جگر، جوهره ی درون ، کل هیکل، روان ، ذهن و ... ) را به خال یک دختر شیرازی ببخشی که حتّی در خواب هم او را ندیده ای؟!! آقای شهریار! به فرض اینکه تو در کمال اختیار، سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشی و روحت را به خال هندوی یک دختر شیرازی!!!! پس به خدا چه می ماند؟! - بنازم بر چنین مردانگی!!!!!

آقای شهریار! یعنی شما آن خال هندو را واضحتر و نزدیکتر از حافظ دیده اید که اینقدر مجذوبش شده اید که حتّی از روح و اجزای خود نیز می گذرید و به خال هندو می بخشید ؟! خال هندو چه کارش با روح تو ؟! خال هندو چه کارش با اجزای تو ؟!

آقای شهریار! حالا که خال هندوی یک دختر را مقدّمتر از وجود خدا دانسته و روح و اجزا را به خاطر کسب لذّت دنیوی به یک خال می بخشی پس به خدا چه خواهی بخشید؟!

آقای شهریار! بدان که روح ( این امانت بزرگ الهی ) فقط برازنده ی خداست و عارف بزرگ عصر ( حضرت حافظ ) بی تأمل سخن نگفته است. او در چنین موقعیّتی خوب فهمیده که روح و روانش را به که خواهد بخشید....



امّا در این میان ، فهم و درک « دادا » در عالم حافظ بسی عمیق و دوست داشتنی است.

زیرا که دادا بر خلاف صائب و شهریار، همسو با حافظ حرکت کرده و در پی کلام شیرین حافظ ، خط سخن او را دنبال می نماید. دادا در اینجا آنقدر بر اندیشه و عالم حافظ احترام قائل گشته که حتّی بطور غیر مستقیم برایش می گوید : خوب کاری کرده ای که سمرقند و بخارا را بخشیده ای! اگر من به جای تو بودم بیشتر از آن را نیز می بخشیدم.

و شاید هم دادا بیلوردی از روی لج با جاهلان عالم حافظ یا از روی خشم بر مخالفان اندیشه ی حافظ ، دنیا را به خال هندو می بخشد. یعنی از دیگر لذتهای مادّی این دنیا می گذرد. قصد حافظ هم از سمرقند و بخارا ، لذتهای دیگر مادی بوده که در سهم خودش برایش مالک بود اما نه آنقدر اسیر که وجود مبارک خویش ( این امانت بزرگ الهی ) را فدای هوس و شهوت خویش گرداند.



دادا می گوید:

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم نه شهری بلکه دنیا را

زمانی که سمرقند و بخارا دست حافظ بود

همان را داشتی شاید که گیرد جام سودا را

بده ساقی می باقی که در جنّت نخواهی یافت

صفای ائل گلی را و زلالیـّات دادا را



و در جای دیگر همسو با حضرت حافظ به صائب و شهریار جواب می دهد:



اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم تجمّل های دنیا را

نه چونان شهریار و صائب و غیره که میبخشند

به خال ترک شیرازی تمام روح و اجزا را

امانت هست روح و جسم از سوی خدا در ما

خیانت بــــر امانت هیچ نبوَد رسم دادا را



حضرت دادا در خلاف اندیشه ی حضرت حافظ حرکت نمی کند برای اینکه عارف بر قضیّه است. دادا حتّی به حافظ خرده نمی گیرد که چرا در این دنیای بدین بزرگی فقط از لذّت دو شهر ( سمرقند و بخارا ) در گذشته است ؟ زیرا در بیتی می گوید : « زمانی که سمرقند و بخارا دست حافظ بود – همان را داشتی شاید که گیرد جام سودا را » یعنی: زمانی که حافظ بر لذت های مادی شبیه سمرقند و بخارا مالک بود شاید به همانها قانع شده بود و از بین لذّات مادّی، همانها را نمادین قرار داده بود .

دادا در اینجا باز هم بر عالم والای حافظ احترام گذاشته و بر عمق اندیشه ی او انگشت اشاره دراز می کند.

همچنین از بیت « بده ساقی می باقی که در جنّت نخواهی یافت – صفای ائل گلی را و زلالیّات دادا را » کاملاً همسویی و احترام دادا در عالم دل انگیز حافظ آشکارتر می شود.

الحق که از پدر سبک شعر زلال جز این نباید انتظار داشت.

دست مریزاد دادا

التماس دعا

خانی
ارسال پست

بازگشت به “شعر و ادبيات”