شعری در وصف اریو برزن.سردار بزرگ ایران زمین

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه موضوعات فرهنگي و ادبي به بحث و تبادل نظر بپردازيد

مدیر انجمن: شوراي نظارت

ارسال پست
Major I
Major I
نمایه کاربر
پست: 837
تاریخ عضویت: شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۸, ۶:۱۰ ب.ظ
سپاس‌های ارسالی: 231 بار
سپاس‌های دریافتی: 1917 بار

شعری در وصف اریو برزن.سردار بزرگ ایران زمین

پست توسط میهن پرست »

سلام دوستان.شعر زیر که میخوانید.شعریست به سبک حماسی و شاهنامه در وصف سردار بزرگ تاریخ ایران زمین.اریو برزن.
ابتدا چند سطری راجع به این سردار بزرگ توضیح میدهم.
او تنها کسی است که توانست طعم تلخ شکست را به اسکندر مقدونی بچشاند.و تنها با 1000 تا1200 نفر از سربازان خود در بند پارس نزدیکی شهر تکاب در استان کهکیلویه وبویر احمد در برابر اسکندر وسربازان بی شمارش ایستادگی کرد وان چنان مفاومتی از خود نشان داد که عرصه هر لحظه برای اسکندر تنگ تر میشد.وامید میرفت که با مقاومت دلیرانه او سپاه ایران با افزوده شدن نیروهای کمکی سپاه اسکندر را شکست دهد و سرزمین های اشغال شده را باز پس گیرد.اما افسوس که در زمانی که اریو برزن چون شیر ایستادگی میکرد پادشاه ایران در شمال شرقی ایران در حال فرار بود.سرانجام بعد از 47 روز مقاومت دلیرانه بر اثر خیانت یک چوپان سپاه اسکندر بند پارس را دور زد و به پشت سپاه ایران رسید.اما این پایان کار نبود و اریو برزن محاصره را درهم شکست وبه سوی پرسپولیس حرکت کرد.اما در انجا با سپاه دوم دشمن روبرو شد.ودر حالی که حاضر به تسلیم شدن نبود تا اخرین نفس جنگید.واین گونه اخرین مقاومت ایرانیان باشکست روبرو شد.من در این شعر نهایت تلاش خود را به کار برده ام تا ان طور که شایسته است از او یاد کنم.
شعر را بی مقدمه و از قصد اسکندر برای فتح پایتخت اغاز می کنم.

چو اسکندر ان پادشاه جهان روان شد بر پایتخت گران
گذر کرد ز صد ها سپه با یلان نیاورد دمی خم به ابرو وجان
به مستی نگه کرد سوی سپه بدیدا هزارن سوارش به ره
بگفتا به ان مردمانش سپاس نمانده دگر راه تا فتح پارس
به یک لشگر ویک سپاه کلان چو رودی خروشان همی شد روان
چو نزدیک بند تکاب او رسید سپاهی به انجا و کوچک بدید
دمی منتظر ماند و با خنده گفت که دشمن به دیوانگی باد جفت
نه ان دم که با صد سپاه ودرفش نیاورد کامی به میدان ودشت
نه این دم که با یک سپاه قلیل کندعزم جنگی بدون دلیل
بگفتا به سردار وسرباز خویش که تا اخرین دشمن اید به نیش
سپاهش به یاری ده ها هزار روان شد به سوی سپهدار زار
که این زاری از ترس دشمن نبود ز کوتاهی شاه ایران چه سود
به این فکر واین ره نیاورد دوام به سویش هزاران سوار شد روان
همی اریو برزن ان نامدار به مردان ایران یلان سوار
بگفتا که ای مردمان دلیر اگر تن به تن جان دهیم سوی تیر
اگر جان دهیم سر بیفتد به زیر به از این بود تا که کشور به کین
به یک سو سپاهی به ازچهل هزار به یک سو هزار مرد پولاد حال
نبردی شروع شد به بند تکاب پر از خون و غوغا و همچون سراب
صدای چکاچاک شمشیر وجان شکست ان سکوت میان سران
همی اریو برزن ان شاه پارس به بند کمان دست چپ کرد راست
یکی تیر الماس گون برکشید همی ان زه ابگون را کشید
چو روی سپهدار یونان بدید به سویش رها کرد وغوغا کشید
گذر کرد تیرش ز سردار کین چنان شد که گویی ز مادر نبین
یکی تیغ پولاد گون برکشید میان سپه رفت و جان ها چشید
بگفتا منم مرد ایران زمین کنم سر جدا از تن از روی کین
چو اسکندر ان پادشاه جوان بدیدا شکست و غمی را به جان
بگفتا سپه را که ایید عقب سپه دار ایران چه بادش لقب
چوچهل رو ازان جنگ خونین گذشت نیامد فروغی ز یونان به دشت
چو چوپانی از مردمان محل گذر کرد از گذر کرد از کنج دشت نبرد
اسیری شد او دست اسکندران به زیر شکنجه نیاورد دوام
بگفتا به ان دشمنان راه پشت گذر کردن از کوه سرسخت و خشک
به پشت سپاه پارس امدند ز هردو طرف همچو داس امدند
چو ان اریو برزن قهرمان به تنگی که افتاد همچون خزان
چوکشتی به طوفان زد وجان گرفت ز سرباز وسردار خود سان گرفت
ز صد نیزه و صد سوار و درفش گذر کرد وتاخت گو نشسته به رخش
به شهر سران و یلان کرد روی که ارد از انجا سپاهی چو کوی
ولی شهر به اتش به خونابه دید ندیده چنین تا که ان وز دید
درفشش به پا کرد وانگاه گفت ندیده جهان تا کند پارس افت
منم اریو برزنم مرد پارس همانم که بر شاه یونان بخاست
اگر چه سپاهش به از چهل نبود ولی تاخت واین اخرین تاخت بود
چو ان قدر جنگید و خون ها بریخت زمین سرخ گشت و همه تن به تیغ
هزارن کماندار و سردار کین ببستند به رویش چو باران تیر
ز اسبش بیفتاد واین گونه گفت که جانم فدای تو ایران و خفتتصویر
چنین بود رزم میان یلان به هر قطره از خاک ایران جان
هزارن یل ومرزبان خفته اند که این داستان را به جان گفته اند.


تقدیم به تمام سرداران و مرزبانان ایران زمین.تصویرتصویرتصویر
شاید سالهای سال باشد که اتش امپراطوری پارس خاکستر شده باشد.اما روزی فرا خواهد رسید که ز خاکستر ها ققنوس برخیزد و ان هنگام اتش سالهای سال سکوت مردم ایران زبانه خواهد کشید و بار دیگر مردمی از سرزمین پارس از شرق تا چین واز غرب تا دروازه های روم حکمرانی میکنند و تمام دشمنان این مرز وبوم در اتش قهر ایران خواهند سوخت.ان روز نزدیک است...
Moderator
Moderator
نمایه کاربر
پست: 1921
تاریخ عضویت: شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۸۹, ۵:۴۵ ب.ظ
سپاس‌های ارسالی: 6415 بار
سپاس‌های دریافتی: 11867 بار

Re: شعری در وصف اریو برزن.سردار بزرگ ایران زمین

پست توسط رونین »

باسلام خدمت شما دوست گرامی میهن پرست :razz: :razz:
ممنون از این مطلب زیبای شما
به زودی از این سردار ایرانی در سلسله پادشاهان مطالبی زیبا ارسال خواهم کرد :razz:
مائیم که از پادشهان باج گرفتیم
زان پس که از ایشان کمروتاج گرفتیم
اموال وخزائنشان تاراج گرفتیم
مائیم که از دریا امواج گرفتیم

شاهنشاه بزرگ ایران نادرشاه افشار


زیبنده
یک رونین زیبا مردن است، آن رونینی که هر دم آماده مرگ نباشد، ناگزیر مرگی ناشایست برایش پیش می آید
.
ارسال پست

بازگشت به “شعر و ادبيات”