روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است...!

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه موضوعات فرهنگي و ادبي به بحث و تبادل نظر بپردازيد

مدیر انجمن: شوراي نظارت

ارسال پست
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3309
تاریخ عضویت: شنبه ۱۰ آذر ۱۳۸۶, ۵:۵۹ ب.ظ
سپاس‌های ارسالی: 3096 بار
سپاس‌های دریافتی: 11996 بار

روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است...!

پست توسط Mil@d »

  دارم من و افطارم از ان لعل لبست ... اری افطار رطب در رمضان مستحبست

روز ماه رمضان زلف میفشان که فقیه ... بخورد روزه خود را بگمانش که شبست

زیر لب وقت نوشتن همه کس نقطه نهد ... این عجب نقطه خال تو به بالای لب است

یارب این نقطه لب را که به بالا بنهاد ... نقطه هر جا غلط افتاد مکیدن ادب است

شحنه اندر عقبست و من از ان میترسم ... که لب لعل تو الوده به ماء العنب است

پسر مریم اگر نیست چه باک است ز مرگ... که دمادم لب من بر لب بنت العنب است

منعم از عشق کند زاهد و اگه نبود .... شهرت عشق من از ملک عجم تا عرب است

گفتمش ای بت من بوسه بده جان بستان... گفت رو که این سخن تو نه شرط ادب است

زاهد از بهر خدا منعم از عشق مکن ... هر کسی منع من از عشق کند زن جلب است

عشق انست که از روی حقیقت باشد ... هر که را عشق مجازیست حمال الحطب است

گر صبوحی به وصال رخ جانان جان داد... سودن چهره به خاک سر کویش ادب  



.
.

.
تصویر
  بی  
ارسال پست

بازگشت به “شعر و ادبيات”