اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

در اين بخش مي‌توانيد در مورد اخبار و حوادث روز به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: MOHAMMAD_ASEMOONI, MASTER, شوراي نظارت

ارسال پست
Captain II
Captain II
نمایه کاربر
پست: 985
تاریخ عضویت: شنبه 26 اسفند 1391, 6:05 pm
سپاس‌های ارسالی: 4905 بار
سپاس‌های دریافتی: 6798 بار

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط mohammad area51 »

Sami 1993 نوشته شده:[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]


متاسفانه بعضی رفتارها و صحبتهای غلط باعث شده که طرف مقابل به نتیجه بخش بودن تحریمها برای تسلیم شدن ایران امیدوار بشه ..................

که یه نمونش که از یک فرد سیاسی و دیپلمات بعیده چنین اشتباهی بکنه این بود که جناب روحانی یک روز مونده به مذاکرات ژنو تو دانشگاه تهران گفت : " دولت با یک خزانه خالی و انبوه بدهکاری روبه‌رو است " اینطور بحرانی نشون دادن کشور قبل از مذاکرات واقعا اشتباه بود و دست تیم مذاکره کنند ایرانی رو خالی می کنه و طرف مقابل را امیدوار به تحریمها البته منظور من این نیست که مشکل اقتصادی در کشور نداریم اما نباید در این زمان گفته میشد مسلماً صحبتهای اقای روحانی شدیدا از طرف امریکا و دیگران رصد میشه یا موارد دیگه .......................

در هر صورت باید منتظر موند و دید نتیجه این گفتگوها چی میشه امیدوارم به نفع مردم باشه ....تصویر
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

سوال شریعتمداری از تیم مذاکره کننده؛
[External Link Removed for Guests]
مدیر مسوول کیهان نوشت: اعلام محرمانه بودن مذاکرات از یکسو دست طرف مقابل را که دشمن تابلودار اسلام و مردم ایران است برای انتشار خبر به گونه‌ای که مطلوب خود باشد، باز می‌گذارد و به آنها اجازه می‌دهد افکار عمومی را مطابق خواست و نظر 5+1 مدیریت کنند و از سوی دیگر، دست رسانه‌های خودی را برای بیان واقعیات و مقابله با عملیات روانی حریف می‌بندد و این مصداق همان گلایه سعدی در گلستان است که «سگ‌ها را گشاده‌اند و سنگ‌ها را بسته»!


به گزارش مشرق، حسین شریعتمداری مدیر مسوول کیهان در یادداشتی نسبت به مذاکرات ژنو اظهار نگرانی کرد. متن این یادداشت را از نظر می گذرانید:

1- اگرچه آقای ظریف، وزیر محترم امور خارجه کشورمان تاکید کرده است مذاکرات ژنو محرمانه است!- که به آن خواهیم پرداخت- ولی ذوق‌زدگی بی‌سابقه حریف و اظهارنظر مقامات رسمی کشورهای طرف مذاکره که بعد از پایان دور دوم مذاکرات در بیانیه‌ها و یا کنفرانس‌های خبری مطرح شده و حجم انبوهی از اخبار مربوط به مذاکرات ژنو را به خود اختصاص داده است، حکایت از آن دارد که در مقابل امتیازهایی که داده‌ایم و یا قول داده‌ایم و قرار است بدهیم، هیچ امتیازی نگرفته‌ایم. این واقعیت تلخ واضح‌تر از آن است که «محرمانه» بماند! به بیان دیگر، ذوق‌زدگی بی‌سابقه حریف نشان می‌دهد در جریان مذاکرات ژنو، امتیازات برجسته‌ای که برای آنها غیرمنتظره بوده است، دریافت کرده و یا قول دریافت آن را گرفته‌اند.

از سوی دیگر، مقامات رسمی کشورهای 5+1 با صراحت اعلام کرده‌اند که هیچ امتیازی به جمهوری اسلامی ایران نداده‌اند و تاکید کرده و می‌کنند که ایران اسلامی ابتدا، بایستی «اعتماد» آنها را جلب کند و گام‌های عملی و موثری در این زمینه بردارد و سپس درباره امتیازاتی که قرار است به ایران داده شود، مذاکراتی صورت پذیرد! بنابراین آنچه با جرات درباره مذاکرات ژنو می‌توان گفت این است که حریف امتیاز- و یا قول امتیاز- گرفته و در مقابل هیچ امتیازی نداده است. اگر اینگونه باشد- که شواهد از آن حکایت می‌کنند- با پوزش باید پرسید؛ غیر از امتیازاتی که احتمالا به حریف داده و یا قول آن را داده‌ایم، چه نکته و بخش درخور توجه دیگری هست که باید محرمانه بماند؟!
2- به این اظهارنظرها که مقامات رسمی کشورهای گروه 5+1 بر آن تاکید ورزیده‌اند توجه کنید.
- خانم «وندی شرمن» رئیس تیم مذاکره‌کننده آمریکا بعد از پایان مذاکرات در پاسخ به سؤال خبرنگار CNN که پرسیده بود؛ آیا هیئت ایرانی در این مذاکرات دستاوردی داشته است؟ می‌گوید؛ «آنها باید خودشان به این سؤال پاسخ بدهند. آنها معتقدند که در این مذاکرات دستاوردهایی داشته‌اند» و سپس تاکید می‌کند؛ «تا وقتی ایران، اقداماتی را که ما می‌خواهیم انجام ندهد هیچ تعدیلی در تحریم‌ها ایجاد نخواهد شد. هنوز اتفاقی نیفتاده که بخواهد تحریم‌ها تعدیل شود. زمان بسیار طولانی خواهد بود. اختلافات زیادی هست و هیچ توافق فوری در میان نیست».
شرمن در همان مصاحبه می‌گوید؛ «با صراحت کامل موضع خود را بیان کرده‌ایم، ایران باید به همه تعهدات و مسئولیت‌های خود بر اساس NPT و قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد عمل کند».
- ویلیام هیگ وزیر خارجه انگلیس می‌گوید؛ باید گام اول را ایران بردارد و اعتمادسازی کند، ما به گام ایران پاسخ خواهیم داد.
- یک مقام رسمی و عالی‌رتبه آمریکایی- که نخواسته نامش فاش شود و حدس زده می‌شود که همان خانم شرمن باشد- به خبرنگاران گفته است؛ سیاست ایالات متحده آمریکا این است که فشار اقتصادی بر ایران را در طول دوران مذاکرات حفظ کند.
- سخنگوی کاخ سفید تاکید می‌کند، طرح ارائه شده از سوی ایران در ژنو، به لحاظ جدیت و عمل‌گرایی بی‌سابقه بود.
- وزیر خارجه فرانسه می‌گوید؛ پاریس با نگاهی محتاطانه پذیرای رویکرد دیپلماتیک جدید ایران است.
- جی کارنی می‌گوید؛ من در این مدت هرگز شاهد چنین مذاکرات فشرده، مفصل، مستقیم و صریحی با هیئت ایرانی نبوده‌ام.
- وزیر خارجه آلمان تصریح می‌کند؛ مذاکرات ژنو امید ما را برای رسیدن به یک راه‌حل دیپلماتیک با ایران تقویت کرده است.
- کاترین اشتون، مذاکرات ژنو را مفصل‌ترین و پرمحتواترین مذاکرات برگزار شده بین دو طرف معرفی می‌کند.
... و ده‌ها نمونه مشابه دیگر که در گزارش خبری امروز کیهان آمده است و تکرار آن به درازا می‌کشد و ضرورتی ندارد.
3- از مجموع اظهارنظر مقامات رسمی حریف می‌توان نتیجه گرفت که؛
- تمامی اعضای گروه 5+1 و مقامات عالی‌رتبه کشورهای متبوعشان از نتیجه مذاکرات خشنود هستند و طرح ارائه شده از سوی جمهوری اسلامی ایران را، «بی‌سابقه»، «امیدوارکننده»، «جدی» و در صورتی که عملیاتی شود، تامین کننده خواست و نظرات خود می‌دانند.
- اعضای گروه حریف تاکید می‌کنند که هیچ امتیازی به ایران نداده‌اند.
- نمایندگان و مقامات بلندپایه کشورهای عضو 5+1 تصریح دارند که جمهوری اسلامی ایران باید به تعهدات بین‌المللی خود- که قطعنامه‌های باج‌خواهانه شورای امنیت سازمان ملل نیز بخشی از آن است- عمل کند.
- مقامات آمریکایی و اروپایی و مخصوصا اوباما به عنوان بالاترین مقام رسمی آمریکا، رویکرد جدید ایران را که تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای کشورمان در ژنو نمایندگی کرده است، ناشی از فشار تحریم‌ها ارزیابی می‌کنند و...
اکنون و با توجه به موارد فوق جای این سؤال است که غیر از «نرمش نقد» و دادن امتیاز- یا قول امتیاز- به حریف، چه دستاوردی داشته‌ایم؟! حریف حتی «وعده نسیه» هم نداده است و اقدام متقابل را به تامین کامل نظرات و خواسته‌های خود مشروط کرده است!
4- در این میان، تاکید بر محرمانه بودن مذاکرات ژنو! تعجب‌آور است؛ چرا که؛
اولا؛ مذاکرات با حضور نمایندگان گروه 5+1 و هیئت‌های همراه آنان صورت پذیرفته که هیچیک از آنها نمی‌توانند محرم اسرار جمهوری اسلامی ایران باشند و تنها در یک حالت، به تعهد خویش پای‌بند خواهند بود که محرمانه ماندن مذاکرات را به نفع خود ارزیابی کنند. یعنی به زیان ایران اسلامی.
ثانیا؛ اعضای 5+1 و رسانه‌های نزدیک به آنها در مصاحبه‌ها و گزارش‌های خود تقریبا هیچ نکته محرمانه‌ای را باقی نگذاشته‌اند و روند مذاکرات را- اگرچه به صورت احتمالا ناقص و با حذف یا تحریف برخی موارد- انتشار داده‌اند. به عنوان مثال؛
سایت دبکا فایل وابسته به سازمان اطلاعات نظامی رژیم صهیونیستی، گزارشی با 7 محور را به عنوان پیشنهاد ایران- گام اول- منتشر کرده است، وبسایت «المانیتور» طی گزارشی از سوی خانم «باربارا اسلاوین» نیز گزارش تقریبا مشابهی را روی خروجی خود گذارده است، روزنامه نیویورک‌تایمز در شماره دیروز خود طی مقاله‌ مبسوطی به قلم «مارک رندلر»، متن پیشنهاد ایران به 5+1 را انتشار داده است و....
ثالثا؛ اعلام محرمانه بودن مذاکرات از یکسو دست طرف مقابل را که دشمن تابلودار اسلام و مردم ایران است برای انتشار خبر به گونه‌ای که مطلوب خود باشد، باز می‌گذارد و به آنها اجازه می‌دهد افکار عمومی را مطابق خواست و نظر 5+1 مدیریت کنند و از سوی دیگر، دست رسانه‌های خودی را برای بیان واقعیات و مقابله با عملیات روانی حریف می‌بندد و این مصداق همان گلایه سعدی در گلستان است که «سگ‌ها را گشاده‌اند و سنگ‌ها را بسته»!
رابعا؛ خودداری از اعلام آنچه در مذاکرات گذشته است، به این تلقی - و شاید توهم- در افکار عمومی داخل کشور دامن می‌زند که اگر مذاکرات آنگونه که آقای ظریف در صفحه فیس‌بوک خود اعلام کرده است «با استحکام» صورت پذیرفته چرا باید محرمانه باشد؟! به بیان دیگر، تیم محترم هسته‌ای کشورمان با اعلام محرمانه بودن مذاکرات، این تردید را در افکار عمومی پدید می‌آورد که مبادا، امتیازات «نابه‌جایی» به حریف داده‌اند که از اعلام آن بیم دارند؟!
گفتنی است که وزارت خارجه آمریکا بعد از پایان مذاکرات ژنو با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد، «هیچ اقدامی که نگرانی اسرائیل را در پی داشته باشد، انجام نخواهیم داد»! و مسئولان ارشد مذاکره‌کننده آمریکا، از جمله، ویلیام برنز- در گذشته- و خانم وندی شرمن- مسئول ارشد کنونی- بلافاصله بعد از مذاکرات به تل‌آویو رفته و رسما اعلام کرده بودند که هدف از سفر آنها، ارائه گزارش نشست 5+1 با ایران به مقامات رژیم صهیونیستی است.
5- و اما، با توجه به مسائلی که در چالش 10 ساله هسته‌ای کشورمان با طرف مقابل در میان بوده است، و نیز با استناد به اظهارات رسمی حریف، محتوای مذاکرات ژنو چندان دور از دسترس نیست که پرداختن به آن در این وجیزه به درازا می‌کشد و تنها به این نکته اشاره می‌کنیم که؛ هرچند به نظر می‌رسد انگیزه مسئولان محترم دولت از نرمش در مذاکرات، بهره‌گیری تاکتیکی برای پیشبرد اهداف فعالیت صلح‌آمیز هسته‌ای ایران اسلامی بوده است ولی این «تغییر لحن» از نگاه حریف به «تغییر استراتژی» ترجمه شده است به عنوان مثال، مقامات رسمی آمریکا تاکنون با صراحت ایران را به تلاش برای تولید سلاح هسته‌ای متهم نکرده بودند و با توجه به داده‌های- هرچند مغرضانه- بازرسان آژانس، از تعبیر «احتمال تلاش برای تولید سلاح هسته‌ای» استفاده می‌کردند، ولی اوباما در نطق اخیر خود در مجمع عمومی سازمان ملل برای اولین بار ایران را به تلاش برای دستیابی به سلاح هسته‌ای متهم کرد!

و یا اینکه، گرایش جمهوری اسلامی ایران به مذاکره با آمریکا- اشاره به مکالمه تلفنی آقای روحانی با اوباما- را ناشی از فشار تحریم‌ها دانست و تعجب‌آور آن که رئیس جمهور محترم کشورمان نیز با اشاره به اینکه «خزانه کشور خالی است»! آنهم در حالی که تیم هسته‌ای عازم ژنو بود، به گونه‌ای ناخواسته ادعای اوباما را تایید کرد! و... و بالاخره باید به این نکته توجه داشت که در دنیای امروز، سهم هر کشوری را- بخوانید حق هر کشوری را- متناسب با اقتدارش می‌دهند و نه نرمش نابه‌جا در سر میز مذاکره. بدیهی است در این یادداشت، بخشی از روند مذاکرات به تناسب موضوع دنبال شده است و صد البته باید گفت در پی نادیده گرفتن تلاش بی‌وقفه تیم مذاکره‌کننده کشورمان و نقاط مثبت آن نبوده و نیستیم.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
شما نمی توانید از یک شود محاسبات راهبردی دشمن را تایید کنید و از سوی دیگر انتظار پیروزی بر او در نبرد مذاکرات را داشته باشید.


تصویر

مهدی محمدی، خبرگزاری تسنیم- با وجود اینکه دو طرف ایران و 1+5 در محرمانه نگهداشتن محتوای مذاکرات ژنو 4 تا حدود زیادی موفق بوده اند، مقدار اطلاعاتی که بتوان بر اساس آنها درباره سمت و سوی راهبردی این مذاکرات داوری کرد، چندان کم نیست.

تیم ایرانی پیش از مذاکرات اصرار داشت که ژنو 4 یک شروع دوباره است. تا آنجا که به ایران مربوط است همینطور هم بود. ایران در این مذاکرات پیشنهاد جدیدی روی میز گذاشت که اکنون می توان دید هر دو طرف آن را «آغاز کننده» (starter) خوبی یافته اند اما نشانه های قابل اتکایی وجود دارد که به ما می گوید گروه 1+5 متناسب با تغییر راهبرد عمیق تیم ایران، هیچ دگرگونی عمده ای در راهبردها و حتی تاکتیک های خود ایجاد نکرده و تا آنجا که به این گروه خصوصا امریکایی ها مربوط می شود، در بر همان پاشنه ای می چرخد که پیش تر می چرخید.

از لابلای تحلیل های بسیار مفصل ولی عموما کم مایه منابع غربی درباره مذاکرات ژنو می توان دریافت که برخی نقاط اختلاف کلیدی میان دو تیم وجود دارد که روند مذاکرات آینده را به طور فزاینده ای دشوار خواهد کرد. مواضع 1+5 در تمامی این نقاط اختلاف، همان مواضع پیشین است و علامتی از اینکه امریکایی ها محض «گل روی آقای روحانی» یا به اعتبار «لبخند آقای ظریف» در دیدگاه های استراتژیک خود کوچکترین تغییری ایجاد کرده باشند دیده نمی شود؛ بلکه برعکس با استناد به انبوهی از شواهد می توان استدلال کرد که تسری گفتمان اعتدال به حوزه سیاست خارجی و دیپلماسی هسته ای به سرعت در حال منجر شدن به سلسله ای از نتایج ناخوشایند است.

ابتدا اجازه بدهید ببینیم در مذکرات چه اتفاقی رخ داده است. سخنان مقام های رسمی و منابع غربی به اندازه کافی برای درک آنچه طی دو روز پشت درها ی بسته درژنو اتفاق افتاده کافی است. مقام های امریکایی بی پرده گفته اند که اختلاف های بسیار زیاد و عمیقی با طرف ایرانی دارند که کار روی آنها زمانی طولانی نیاز خواهد داشت. سوال این است که این اختلاف های زیاد وعمیق دقیقا بر سر چه چیزهایی است، چرا رخ داده و چرا امریکایی ها حاضر نشده اند مواضع مذاکراتی خود را به گونه ای تنظیم کنند که برای تیم ایران اندکی بیش از گذشته خوشایند باشد؟

نخستین اختلاف که انبوهی از کدها از منابع مختلف آن را تایید می کند این است که 1+5 حاضر نیست از موضع برابر و از نقطه شروع واحد با ایران وارد مذاکره شود. ایران به درستی اصرار دارد –و همواره داشته است- که نمی توان یک توافق را نهایی و اجرای آن را آغاز کرد مگر اینکه این توافق شامل همه گام های لازم برای حل و فصل کامل مسئله از جمله گام اول و گام آخر باشد. گروه 1+5 ظاهرا این موضوع را قبول دارد (و اساسا از مذاکرات استانبول به بعد، مذاکرات هسته ای دستور کاری جز همین موضوع تدوین یک مدالیته مذاکراتی نداشته است) اما وقتی نوبت به تدوین این نقشه راه می رسد حاضر نیست از جزم های خود کوتاه بیاید.

یک مسئله این است که 1+5 گام نخست را نه بخشی از مذاکرات برای رسیدن به یک توافق جامع بلکه گامی اعتمادساز می داند که برداشتن آن تنها وظیفه ایران است و متقابلا هم نباید توقع ما به ازایی جدی داشته باشد. به زبان ساده تر، 1+5 با ایران از موضع متهمی برخورد می کند که ابتدا باید به خطاکار بودن خود اعتراف کند و گامی مهم و بزرگ برای نشان دادن اینکه تصمیم به جبران اشتباهاتش گرفته بردارد (این چیزی است که غربی ها نام آن را برداشتن گان اعتمادساز گذاشته اند) و تازه پس از برداشتن این گام و ایجاد حداقل اعتماد در طرف غربی نسبت به ایران است که مذاکرات واقعی برای رسیدن به یک راه حل جامع آغاز می شود. با همین استدلال، طرف غربی در گام اول درخواست هایی بسیار مهم و گرانقیمت از ایران دارد اما به هیچ وجه آماده نیست که در ازای آنها امتیاز با ارزش و قابل ذکری روی میز بگذارد. غربی ها معتقدند ایران باید در گام اول حداقل غنی سازی 20 درصد را متوقف کرده، تمام یا بخش بزرگی از ذخایر مواد 20 درصد خود را اکسید کند و تعداد ماشین های فعال در نطنز را هم به حدی برساند که این ماشین ها نتوانند به سرعت مواد لازم برای رسیدن به نقطه ای که تحلیلگران اطلاعاتی در امریکا «ظرفیت حیاتی» نامیده اند را تولید کند. 1+5 از ایران می خواهد که همه این درخواست ها را در گام اول اجابت کند ولی وقتی از آنها پرسیده می شود در ازای این همه امتیاز (که در واقع به یک معنا همه برنامه هسته ای ایران است) آیا آنها هم حاضر هستند که به نگرانی های فوری ایران توجه کرده و تحریم ها را در حوزه های کلیدی تحریم های مالی و انرژی تعدیل کنند، به صراحت می گویند که چنین اتفاقی نخواهد افتاد و در گام اول تعدیل تحریم ها سمبلیک خواهد بود. سوال ساده این است: اگر قرار باشد ایران در گام اول کلیدی ترین درخواست های غربی ها را اجابت کند اما تحریم ها حتی به اندازه 10 درصد هم تعدیل نشود، ایران با کدام سرمایه فنی خواهد توانست بقیه مسیر را طی کند و دیگر آیا اساسا چیزی در دست ایران می ماند که ایران بخواهد با تکیه به آن لغو بقیه تحریم ها را درخواست کند؟

درخواست گام اعتمادساز از ایران در واقع معنایی جز خالی کردن دست ایران در قدم اول و تبدیل مابقی مذاکرات به دیکته مواضع طرف غربی به ایران ندارد و این نکته ای است که لابد تیم ایرانی هم به آن توجه داشته است.

مسئله بعدی این است که در حالی که انتهای مسیر معلوم نیست واقعا آیا منطقی است که اساسا ایران وارد تدوین و اجرای گام اول شود؟ هیچ نشانه ای دردست نیست که امریکایی ها آمادگی لازم برای بحث درباره گام آخر را داشته باشند. حداکثر چیزی که می گویند –و احتمالا در ژنو هم همین را گفته اند- این است که گام آخر زمانی طی خواهد شد که ایران پای بندی کامل خود به قطعنامه های شورای امنیت را نشان بدهد. معنای این درخواست به زبان ساده این است که ایران درمذاکره با 1+5 همه سرمایه های فنی و سیاسی خود را تبدیل به امتیاز نقد کرده و به طرف مقابله هبه کند و در انتهای مسیر جایی که قاعدتا باید تحریم ها لغو و غنی سازی ایران پذیرفته شود، تازه با این سخن مواجه شود که باید قطعنامه های شورای امنیت را اجرا کنید! این تجربه ای است که به نحوی دیگر در مذاکرات سال های 82-84 تکرار شده و فردی مانند آقای دکتر ظریف از زیرو بم آن به خوبی آگاه است. در آن زمان هم غربی ها تحت این پوشش که ایران باید اعتمادسازی کند انبوهی از امتیازها را از ایران گرفتند و عملا کل برنامه هسته ای ایران به نام اعتمادسازی تعطیل شد، اما آخر کار یعنی جایی که ایران باید محصول اعتماد سازی سخاوتمندانه خود را می چید، بسته ای به ایران داده شد که درخواست می کرد برنامه هسته ای ایران به مدت 10 سال به حال تعلیق در بیاید و در ازای آن اتحادیه اروپا برای دانشمندان هسته ای بیکار شده ایران کار پیدا کند! آن زمان هم مسئله اصلی این بود که طرف ایرانی تصور می کرد انجام اقدامات اعتمادساز مقدمه آغاز بی دردسر غنی سازی در ایران است غافل از اینکه غربی ها قصد دارند تعلیق موقت در ایران را تبدیل به توقف دائم بکنند و فرآیند مذاکراتی موجود نه فرآیند تثبیت حق غنی سازی ایران بلکه فرآیند محروم کردن تدریجی ایران از آن است.

امروز هم ما نشانه ای در اختیار نداریم که تصور کنیم اتفاق متفاوتی در حال رخ دادن است. در اصول، بازی همان است که در آن سال ها تکرار شد. امروز البته غربی ها دریافته اند دیگر در موقعیتی نیستند که بتوانند توقف کامل کلیت برنامه غنی سازی را در ایران درخواست کنند. آنها می دانند که چنین درخواستی مسخره تر از آن است که حتی درون گروه 1+5 یا درون جامعه اطلاعاتی امریکا و اروپا طرفداری داشته باشد. تنها طرفدار این ایده بنیامین نتانیاهو است که به وضعی رقت انگیز دچار شده و به تعبیر برخی از منابع غربی به دفاع آخر فوتبال دستی شباهت پیدا کرده است که بازی را باخته و تک و تنها در حالی که بقیه تیم ها در حال ترک زمین هستند به داد و فریاد کردن مشغول است. اما آیا انزوای نتانیاهو به این معناست که اروپا وامریکا به پسران خوب تبدیل شده و اهداف استکباری خود راکنارگذاشته اند و چون اسراییل از وضع موجود ناراحت است –که هست- هر چه امریکایی ها گفتند باید پذیرفت؟ تفاوت امریکا و اروپا با اسراییل اکنون فقط در این است که اسراییل یک پله بالاتر ایستاده است ولاغیر. اسراییل خواهان توقف کامل برنامه غنی سازی درایران است اما امریکا و اروپا می خواهند به نام دور کردن ایران از «ظرفیت حیاتی هسته ای» زیر ساخت غنی سازی صنعتی در ایران را با استفاده از 3 کلیدواژه شفافت، محدودیت و برچیدن عملا از بین برده و یک برنامه سمبلیک را جایگزین آن کنند. تنفصیل این موضوع بحثی فنی و پیچیده است که در جای خود به آن خواهیم پرداخت اما آنچه در اینجا اهمیت دارد این است که توجه شود طراحی امریکا برای انتهای مسیر به هیچ وجه تامین کننده حداقل حقوق ایران نخواهد بود.

مطابق معاهده ان پی تی حق غنی سازی به هیچ قیدی مشروط نشده است. وقتی گفته می شود کشروی مانند ایران طبق ان پی تی حق غنی سازی دارد معنای آن این است که می تواند اورانیوم را تحت نظر آژانس و برای مصارف صلح آمیز تا هر درجه ای که بخواهد، در هر مکانی، با هر تعداد ماشین سانتریفیوژ (یا به روش هایی غیر از روش سانتریفیوژ) غنی سازی کرده وهر مقدار از مواد هسته ای را که لازم دانست ذخیره کند. وقتی امریکایی ها می گویند می خواهیم درباره دامنه، سرعت، شفافیت و ذخایر غنی سازی ایران صحبت کنیم در واقع می خواهند حق غنی سازی را که در ان پی تی به هیچ شرطی مقید نشده به انواعی از شروط مشروط کرده و در نهایت چیزی روی دست ملت ایران بگذارند که هیچ کارکرد استراتژیکی ندارد.

همین حالا هم، با وجود همه خوش بینی که هر دو طرف تلاش کرده اند به فضا تزریق کنند می بینیم که نه تنها هیچ یک از مقام های امریکایی حاضر نیست حتی از کلمه غنی سازی استفاده کند بلکه هم باراک اوباما، هم سوزان رایس و هم وندی شرمن به صراحت و بدون هیچ ابهامی گفته اند که وقتی می گویند ایران حق استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای را دارد منظورشان غنی سازی نیست و در واقع به این حق بدون غنی سازی اذعان می کنند. در ژنو هم بسیار بعید است که اتفاقی جز این رخ داده باشد. احتمالا یکی از مهم ترین اختلافات در ژنو این بوده است که غربی ها حاضر نشده اند حق غنی سازی ایران را حتی در گام آخر بپذیرند و تاکید کرده اند که این حق مطابق قطعنامه های شورای امنیت از ایران سلب شده و باید تعلیق شود.

سومین مسئله موضوع تحریم هاست. تیم مذاکره کننده ایران در حالی به ژنو رفت که این جمع بندی که تحریم ها موفق بوده و محاسبات ایران را تغییر داده در ذهن غربی ها بویژه امریکا تثبیت شده بود. مجموعه ای از آدرس ها از داخل و خارج ایران امریکایی ها را به این جمع بندی رسانده است که در دور جدید ایران پای میز مذاکره نیامده الا اینکه خواهان سبک تر شدن تحریم هاست. امریکایی ها تصور می کنند دولت ایران اکنون تحت یک فشار اجتماعی فزاینده برای بهبود وضعیت اقتصادی قراردارد که جز با تعدیل تحریم ها ممکن نخواهد بود. پیش از مذاکرات، امریکایی ها به روشنی گفتند که می دانند ایران جز برای سبک کردن تحریم ها به ژنو نمی آید. وندی شرمن مذاکره کننده ارشد امریکایی روز دوشنبه (یک روز قبل از مذاکرات) به عنوان یک دیپلمات بلند پایه اما ناشناس امریکایی در جمع خبرنگاران حاضر شد و به آنها گفت عقیده دارد که تا کنون این حکومت ایران بوده که برای تیم مذاکره کننده دستور کار مذاکراتی تعیین می کرده و اما این بار این مردم ایران هستند که به تیم مذاکره کننده دستور کار داده اند و این دستور کار چیزی جز تعدیل تحریم ها نیست. در همان نشست خبری، شرمن گفته بود دولت امریکا عقیده دارد که نباید در طول دوران مذاکرات فشارها بر ایران را کاهش بدهد. هم زمان با او گیورا آیلند عضو سابق شورای امنیت ملی رژیم صهیونیستی در مقاله ای نوشت که آنچه ایران را پای میز مذاکره آورده فشار تحریم هاست و دولت امریکا اگر می خواهد ایران پای میز بماند و مذاکرات به همان نتیجه ای برسد که واشینگتن می خواهد به هیچ وجه نباید برای لغو تحریم ها عجله کند. آیلند گفته بود اگر تحریم ها سبک شود هیچ ضمانتی وجود ندارد که ایران پای میز باقی بماند. این کدهای بسیار مختصر - که فقط مشتی نمونه از خروار است- کاملا آشکار می کند که از دید امریکا تحریم جزئی ضروری از فرآیند مذاکرات و تضمین کننده نتیجه بخشی آن است؛ بویژه زمانی که طرف مقابل –یعنی ایران- استیصال و اضطرار خود در مقابل تحریم ها را به صد زبان بیان کرده باشد. همین نوع نگاه بود که موجب شد خوش بینی های نادرست و غیرضروری ایجاد شده درباره لغو زودهنگام تحریم ها در مذاکرات ژنو به سرعت فرو بریزد. در ژنو آنگونه که امریکایی ها خود گفته اند موضع 1+5 این بوده است که اولا فرآیند مذاکرات با ایران فرآیندی طولانی خواهد بود و به این زودی ها توافقی که منجر به تسکین تحریم ها شود نمی تواند حاصل شود. ثانیا گروه 1+5 اضافه کرده است که تا زمان پایان مذاکرات، حصول توافق نهایی، اجرای توافق از سوی ایران و آزموده شدن میزان پای بندی ایران به آنچه توافق شده فشار اقتصادی بر ایران حفظ خواهد شد. ثالثا بخش های اصلی تحریم ها تا وقتی که ایران تمامی نگرانی های مربوط به برنامه هسته ای خود را رفع نکند دست نخورده باقی خواهد ماند و تحریم هایی که طول فرآیند تعلیق می شود به نسبت آنچه که باقی می ماند ناچیز است. جالب است که پس از مذاکرات وقتی خبرنگاران از مقام امریکایی بلند پایه ای که در جمع آنها حاضر شده بود می پرسند اگر قرار بر لغو تحریم ها در این مذاکرات نبوده پس چرا متخصصان تحریم در جمع تیم مذاکره کننده امریکایی حضور داشتند، پاسخ وی این است که به این دلیل که به ایران توضیح بدهند برای لغو تحریم چه کارهایی باید بکند! از همه عبرت آموز تر این است که منابع غربی گفته اند حداکثر مقدار تحریمی که امریکا می تواند آن را تعدیل کند این است که بدون لغو یا تعلیق قوانین پایه ای تحریم ها بخشی از دارایی های مسدود شده ایران در خارج از کشور را به ایران برگرداند! با عرض پوزش این دقیقا به این معناست که امریکا ایران را در موقعست کشوری کاملا مستاصل فرض کرده که نیازمند صدقه است بدون اینکه لازم باشد ظلم به آن متوقف شده یا حق آن به آن داده شود.

این نوع برخورد با مسئله نشان دهنده آن است که هر گونه ساده اندیشی درباره لغو تحریم ها یا در این باره که می توان امور اقتصاد و معیشت مردم را لنگ تعدیل تحریم ها نگه داشت تا چه حد مضر و گمراه کننده است. پیش از عزیمت تیم ایرانی به ژنو هم کسانی هشدار دادند که اولا وضع کشور به آن بدی نیست که دولت می گوید و ثانیا حتی اگر در مواردی چنین باشد سر دست گرفتن و در بوق و کرنا کردن آن به تضعیف موقعیت تیم مذاکره کننده خواهد انجامید نه تقویت آن. مذاکرات ژنو تجربه روشنی بود که نشان داد وقتی امریکا پی به نقطه ضعف شما ببرد فشار بیشتری بر آن نقطه تولید خواهد کرد نه اینکه صرفا به خاطر تغییر لحن یا لبخند طرف ایرانی مزیت های راهبردی خود در مذاکرات را نادیده بگیرد. تحریم البته نه عامل تغییر محاسبات ایران است، نه یک هزینه غیر ضروری است، نه غیر قابل رفع است و نه اگر رفع شود به یکباره مشکلات کشور را دود می کند و به هوا می فرستد. مسئله اینها نیست. مسئله این است که کسی نباید توقع داشته باشد ارائه یک تصویر نیازمند و گرفتار از کشور به دشمنان کینه توز آن باعث گشوده شدن مسیر مذاکرات و انگیزه پیدا کردن طرف مقابل برای رفع تحریم ها شود.

تیم مذاکره کننده هسته ای ایران تازه در ابتدای راه است. درباره مذاکرات ژنو بسیاری حرف های دیگر می توان گفت که این مقاله جای مناسبی برای آنها نیست. اما در مجموع به نظر می رسد قطار دوران جدید مذاکرات هسته ای در همین ابتدای راه نیاز به تصحیح مسیر دارد. تکیه به راهبرد اعتمادسازی تکرار تجربه شکست خورده گذشته است. مخلوط کردن تصفیه حساب های سیاست داخلی با دیپلماسی هسته ای به تضعیف شدید موقعیت تیم مذاکره کننده خواهد انجامید. اگر طرف غربی وجود یک راهبرد ملی و درون زای اقتصادی را رصد نکند و پی به بی اثر بودن تحریم ها نبرد هرگز زیر بار تعدیل اساسی تحریم ها نخواهد رفت و آخر از همه اینکه حمله درست به دشمن حمله به استراتژی و محاسبات دشمن است. شما نمی توانید از یک سو محاسبات راهبردی دشمن را تایید کنید و از سوی دیگر انتظار پیروزی بر او در نبرد مذاکرات را داشته باشید.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]

تصویر

علی شاهدیان، ایران هسته ای- منابع غربی می گویند مکانیسم جدید پیشنهادی امریکا برای آزادسازی اقساطی دارایی های ایران در واقع به این دلیل پیشنهاد شده است که دولت امریکا نمی خواهد تحریم ها علیه ایران را لغو یا تعدیل کند.

منابع غربی در روزهای گذشته اطلاعات مفصلی منتشر کرده اند که حکایت از آن دارد که دولت امریکا تصمیم گرفته است در مذاکرات با ایران پیشنهاد کند که در ازای برداشته شدن برخی گام های مشخص از سوی ایران بخشی از منابع نقدی ایران را که به دلیل تحریم های بانکی در کشورهای خارجی بلوکه شده، به ایران بازگرداند.

منابع نزدیک به کنگره امریکا تخمین زده اند که این عدد چیزی حدود 50 تا 75 میلیارد دلار است.

با این حال، منابع غربی در روزهای گذشته جزئیات بسیار مهمی از این پیشنهاد منتشر کرده اند که نشان می دهد هدف گذاری پس پرده آن در واقع حفظ نظام تحریم ها و شاید حتی موثرتر کردن آن است نه تعدیل تحریم ها علیه ایران.

این پیشنهاد نخستین بار از سوی مارک دوبویتز از مدیران ارشد بنیاد تندرو دفاع از دموکراسی در امریکا اراده شد که درباره تحریم های ایران به کنگره مشورت می دهد.

روزنامه نیویورک تایمز در مقاله ای به قلم مارک لاندلر که روز جمعه 26 مهر منتشر شد از قول مقام های عالی رتبه امریکایی خبر داده است که این پیشنهاد مورد پذیرش دولت و کنگره امریکا قرار گرفته و این نهادها اکنون در حال بحث درباره آن هستند.

شنیده ها حکایت از این دارد که این موضوع در مذاکرات ژنو با طرف ایرانی مطرح شده است.

نکات مهم زیر در این باره وجود دارد:

1- نخستین نکته این است که منابع غربی گفت اند این پیشنهاد دقیقا به این قصد تدوین شده لازم نباشد امریکا به نظام تحریم ها علیه ایران دست بزند. در واقع امریکا به این دلیل به این پیشنهاد روی آورده است که نمی خواهد تحریم ها علیه ایران را تعدیل کند و این طرح طرحی است که به امریکا اجازه می دهد برخی مشوق های اقتصادی را به ایران ارائه کند بدون اینکه نیازی به دست کاری تحریم ها باشد. با انجام این طرح در واقع زیر ساخت تحریم ها سر جای خود باقی می ماند و همچنان بلوکه شدن دارایی های ایران از جمله پول نفت فروخته شده ادامه خواهد داشت.

2- نکته مهم تر این است که به نظر می رسد امریکا مایل است این طرح را جایگزین پیشنهادی کند که در آلماتی 1 درباره لغو تحریم ها به ایران داده بود. برخی منابع غربی به صراحت گفته انند که امریکا پیشنهاد تعلیق تحریم طلا و پتروشیمی را از روی میز بر می دارد و این پیشنهاد را جایگزین آن خواهد کرد. مارک دوبوویتز طرح این ایده در مصاحبه با بردلی کلاپر خبرنگار آسوشیتدپرس در واشنگتن در روز 27 مهر این موضوع را تایید کرده است. علت این است که دولت امریکا تصور می کرد پیشنهاد تعلیق تحریم طلا اکنون بسیار به نفع ایران تمام می شود و ایران می تواند نفت خود را در ازای طلا در تمام جهان بفروشد.

3- سومین نکته این است که ظاهرا اظهارات آقای رییس جمهور درباره خالی بودن خزانه کشور به انگیزه امریکایی ها در این باره افزوده است. به نظر می رسد ابراز نیاز مقام های دولتی به پول نقد در حال منجر شدن به این نتیجه است که غرب برخی از پیشنهادهای قبلی خود را هم از روی میز برداشته و آنها را با پیشنهادهای کم ارزش تر جایگزین کرده است.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
رسانه‌های غربی مدعی شدند طرف غربی مذاکرات هسته‌ای، تیم جدید مذاکره کننده‌ هسته‌ای ایران را با پیشنهاد پذیرش "پروتکل الحاقی" مواجه کرده‌؛ پروتکلی که به اذعان کارشناسان برخی مواد آن حاکمیت و تمامیت ارضی کشورها را به مخاطره می‌اندازد.


تصویر

به گزارش مشرق به نقل از تسنیم، اعضای تیم تازه‌نفس ایرانی هفته گذشته در برابر گروه 1+5 قرار گرفتند تا در "ژنو" که ایستگاه دوم مسیر سیاست‌های دیپلماسی دولت تدبیر و امید است، کلید پرونده هسته‌ای ایران را بسازد.

این بار برخی رسانه‌های غربی مدعی شدند که تیم مذاکره کننده ایران با موضوع "پروتکل الحاقی" روبرو شدند؛ همان طرحی که در دوران مسئولیت حجت‌الاسلام حسن روحانی مطرح شد و علی‌اکبر صالحی نماینده وقت ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز سند پذیرش داوطلبانه "پروتکل الحاقی" را امضا کرد.

در این رابطه روزنامه "الحیاه" چاپ لندن چند روز قبل از برگزاری مذاکرات 1+5 مدعی شد یکی از موارد بسته پیشنهادی اعضای 1+5 در این دور از مذاکرات "امضای پروتکل الحاقی مربوط به معاهده منع تکثیر سلاح هسته‌ای از سوی تهران" است.

با طرح چنین موضوعی در رسانه‌ها عباس عراقچی معاون وزیر خارجه و از اعضای ارشد تیم مذاکرده کننده ایران در ژنو در مصاحبه با "آی‌پی‌اس" در مورد پذیرش پروتکل الحاقی از سوی ایران واکنش نشان داد و در این باره گفت: " ایران برای اجرای پروتکل الحاقی در پایان توافق هسته‌ای دوجانبه آمادگی دارد ولی پروتکل الحاقی بخشی از آخرین گام است. این گزینه روی میز است، اما نه در حال حاضر؛ بخشی از مرحله پایانی است."

بر اساس تعریف، پروتکل الحاقی توافق‌نامه‌ای است که کشورهای عضو "ان.پی.تی" در صورت امضای آن اختیارات آژانس انرژی اتمی را برای نظارت بر نحوه عملکرد خود در خصوص فعالیت‌های هسته ای افزایش می‌دهند.

* نسبت پروتکل الحاقی و اصل حاکمیت ملی کشورها

پروتکل الحاقی دارای 18 ماده است که مروری به برخی از ماده‌های آن، نشان می‌دهد بعضی از مواد طرح شده در این پروتکل حاکمیت و تمامیت ارضی کشورها را در مخاطره می‌اندازد.

ماده 5 پروتکل الحاقی به تعهد کشورهای عضو در مورد اجازه دسترسی به مکان‌های مورد نظر اختصاص دارد که بند "ج" این ماده به گونه‌ای تنظیم شده است که کاملاً اصل حاکمیت ملی کشورها را نادیده گرفته است.

در این بند از ماده 5 پروتکل الحلاقی آمده است: " هر مکان تعیین شده توسط آژانس به غیر از مکان‌های اشاره شده در بندهای "الف" و "ب" این ماده جهت انجام نمونه برداری‌های محیطی مختص آن مکان، چنانچه کشور عضو نتواند امکان دسترسی به این مکان‌ها را فراهم آورد، باید فوراً تلاش معقول خود را جهت برآوردن خواسته‌های آژانس از مناطق مجاور یا از طریق روش‌های دیگر به کار بندد."

در ماده 8 پروتکل الحاقی نیز باز حق فراتری را برای آژانس در نظر می‌گیرد و این ماده دسترسی‌ها را به کشورهای عضو بیش از پیش می‌کند. در این ماده آمده است: " هیچ یک از مفاد این پروتکل نباید موجب گردد که کشور عضو مکان‌هایی علاوه بر موارد اشاره شده در مواد 5 و 9، مورد درخواست برای انجام فعالیت‌های بازرسی در یک مکان خاص، را در دسترس آژانس قرار ندهد. آژانس باید بلادرنگ برای انجام چنین درخواستی به هر تلاش منطقی دست بزند."

یکی دیگر از موادی که اصل حاکمیت ملی کشورها را خدشه‌دار می‌کند، ماده 84پروتکل الحاقی است که بازدید و نمونه‌برداری را "بدون اطلاع قبلی" برای بازرسان جایز می‌داند.

براساس این گزارش، پروتکل الحاقی شرایطی را فراهم می‌کند تا بازرسان بین‌المللی بتوانند در کشورها حضور داشته باشند و حتی از اسرار نظامی سایر کشورها مطلع شوند.

این پروتکل در حالی به بازرسان آژانس انرژی اتمی چنین حقی را می‌دهد که کارنامه خوبی را از بازرسی‌های خود در ایران ندارند و بارزترین مثالی که می‌توان در این زمینه مطرح کرد، ترور دانشمندان هسته‌ای کشور است.

پس از بازرسی‌هایی که از سوی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی صورت گرفت و گزارش‌هایی از فعایت‌های هسته‌ای ایران منتشر شد و همچنین قطعنامه‌ای که از سوی شورای امنیت صادر شده بود، شاهد انتشار برخی اطلاعات محرمانه آژانس و شورای امنیت بودیم که یکی از بارزترین تبعات جاسوسی آنها در ایران ترور دانشمندان هسته‌ای بود، زیرا اسامی دانشمندان هسته‌ای ایران در گزارش‌های آژانس و قطعنامه شورای امنیت منتشر شده بود و بعد از انتشار این اسامی بود که تعدادی از دانشمندان هسته‌ای ایران توسط سرویس‌های جاسوسی وابسته به رژیم صهیونیستی ترور شدند و به شهادت رسیدند.

*** پروتکل الحاقی در گذار تاریخ

تاریخچه پیشنهاد امضای "داوطلبانه" پروتکل الحاقی از سوی غرب در پرونده هسته‌ای ایران به 21 اکتبر 2003 (مصادف با آذرماه 1382) بر می‌گردد که وزاری خارجه انگلیس، فرانسه و آلمان به ایران سفر کردند.

وزاری خارجه سه کشور در تهران به دنبال حل و فصل موارد مورد تشکیک آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در خصوص برنامه هسته‌ای ایران و ارتقاء اعتماد برای همکاری‌های صلح‌آمیز در زمینه هسته‌ای بودند که در نهایت خروجی این نشست با صدور بیانیه "مذاکرات تهران" به پایان رسید و در این بیانیه وزرای سه کشور تعلیق فعالیت‌های غنی‌سازی اورانیوم و بازفرآوری و موضوع پذیرش داوطلبانه پروتکل الحاقی را از ایران خواستار شدند.

بر اساس بیانیه "مذاکرات تهران" ایران نیز برای شفافیت فعالیت‌ها و اثبات صداقت در پرونده هسته‌ای خود نامه‌ای را در زمینه پروتکل الحاقی تهیه کرد و در این نامه ایران تأکید داشت که در جریان پذیرش پروتکل الحاقی نباید امنیت ملی و مصالح و حیثیت ایران به خطر بیفتد.

دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی ایران که مسئولیت پرونده هسته‌ای را بر عهده داشت، نامه را به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تحویل داد ولی نامه ابتدا باید در شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تصویب می‌شد. به هر حال پس از تصویب شورای حکام نماینده ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، علی‌اکبر صالحی در 18 دسامبر 2003 پروتکل الحاقی را امضا کرد.

* اولین قطعنامه؛ قطعنامه نوامبر

پس از امضای پروتکل الحاقی توسط ایران فعالیت‌های هسته‌ای کشور بر اساس توافقات صورت گرفته ادامه داشت ولی هرچه زمان به اجلاس نوامبر 2003 نزدیک می‌شد، حرکت انگلیس و فشارهای آمریکا برای صدور قطعنامه‌ای با ادبیاتی تندتر حتی نسبت به قطعنامه دسامبر 2003 بیشتر می‌شد.

مهمترین مسئله نیز این بود که پرونده هسته‌ای ایران باید به "اطلاع" شورای امنیت برسد. طرف ایرانی معتقد بود با این کار بیانیه تهران نقض خواهد شد و البته اروپایی‌ها نیز با نظر ایران موافق بودند و می‌گفتند باید اجازه داد پرونده هسته‌ای ایران بر اساس توافقاتی که صورت گرفته است، ادامه پیدا کند.

حجت‌الاسلام حسن روحانی دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی در مورد قطعنامه نوامبر 2003 در کتاب خاطرات خود می‌نویسد: "اقدامات گسترده دیپلماتیک و اخذ تصمیم مجدد مبنی بر پایبندی سه کشور به بیانیه تهران، سبب ایجاد شکاف در اجلاس نوامبر 2003 آژانس (29 آبان‌ماه 1382) بین دو بلوک تندرو و معتدل شد."

دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی می‌نویسد: "در این اجلاس لحن نطق اروپایی‌ها، آمریکایی‌ها و چند کشور حامی آن کاملا متفاوت بود و صف‌آرایی جدیدی به وجود آمده بود."

این اظهارات حسن روحانی نشان می‌دهد که قطعنامه نوامبر 2003 بر اساس شکاف‌ها و اختلافات آمریکا و انگلیس با اروپایی‌ها تصویب می‌شود. حجت‌الاسلام روحانی در مورد قطعنامه نوامبر 2003 در مصاحبه‌ای می‌گوید این قطعنامه نوعی شکست برای آمریکا تلقی می‌شد، زیرا هیچ شکی وجود ندارد که آمریکا و رژیم صهیونیستی به دنبال آن بودند که پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت ارجاع داده شود ولی این اتفاق رخ نداد.

* بحرانی با عنوان "لیبی"

پس از قطعنامه نوامبر 2003، موضوع لیبی که مربوط به نقشه‌های "P2" و "پلونیوم" بود، مورد توجه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار گرفت و اروپایی‌ها و آژانس در گزارشی مدعی شدند که گزارش ایران صحیح و کامل نبود.

به همین دلیل حسن روحانی به عنوان بالاترین مقام مسئول پرونده هسته‌ای رایزنی‌هایی را با روسای سازمان انژری اتمی انجام داد تا اینکه در نهایت حجت‌الاسلام حسن روحانی به "وین" رفت تا بتواند موضوع را با البرادعی به توافق برساند. از سوی دیگر نیز کارشناسانی به بروکسل رفتند تا بتوانند رایزنی‌هایی را در بروکسل داشته باشند.

بر این اساس کارشناسان به "بروکسل" رفتند تا برای توافق نهایی با اروپایی‌ها گفت‌وگو کنند. حجت‌الاسلام روحانی در کتاب خاطرات خود می‌نویسد: " تیم هسته‌ای در سفر به بروکسل دو دور مذاکره انجام داد. در دور نخست به توافق کلی دست یافت مبنی اینکه ایران تعلیق را در چارچوبی که آژانس تعریف کرده، بپذیرد و آنها هم پرونده هسته‌ای را در (ژوئن 2004) از دستور اضطراری شورای حکام خارج کنند. پس از موافقت سران در تهران با کلیات این طرح افراد تیم در بروکسل در دور دوم مذاکرات به توافق نهایی رسیدند."

اروپا در توافق بروکسل دو مسئله را پذیرفت که یکی از موارد آن در رابطه با بحران ایجاد شده در موضوع P2 است. در بند اول توافق بروکسل آمده است: " موارد اعلام شده از سوی جمهوری اسلامی ایران شامل کلیه موارد ضروری براصل پادمان است و سایر موارد مطابق با پروتکل الحاقی اعلام خواهد شد. از این طریق از بحران ناشی از عدم اعلام p2 جلوگیری شد."

حسن روحانی درباره توافق بروکسل در کتاب خاطرات خود می‌نویسد: "نخستین هدف توافق بروکسل این بود که بحران جدیدی که از ژانویه در روابط ما با آژانس و سه کشور شروع شده بود، به گونه‌ای مهار شود و از طرف دیگر پرونده در آژانس از حالت اضطرار خارج شود."

* قطنامه دوم؛ قطعنامه "مارس"

این توافق برای اروپا و به خصوص آمریکا سنگین آمد و باعث شد آمریکا وارد صحنه شود و پیش‌نویس تندی را برای اجلاس مارس 2004 تهیه کند و به شورای حکام ارائه دهد. با وجود مخالف اروپا، آمریکا توانست کار خود را پیش ببرد تا جایی که بار دیگر قطعنامه‌ای علیه ایران در اجلاس مارس 2004 صادر و در این قطعنامه بند اول توافق بروکسل که در بالا به آن اشاره شد را حذف کردند.

برخی از کارشناسان مسائل بین‌المللی معتقدند برخورد آمریکا و اروپایی‌ها در موضوع پروتکل الحاقی یکی از مصداق عدم پایبندی کشورهای غربی بر تعهدات خود است و می‌توان این مسئله را یکی از عواملی دانست که ملت ایران را در رابطه با غرب، به خصوص آمریکا بی‌اعتماد کرده است.

به اعتقاد این کارشناسان، ایران در موضوع پروتکل الحاقی به طور کامل شرایط آنها را پذیرفته بود و در راستای توافقات خود با آژانس حرکت می‌کرد ولی آمریکایی‌ها نتوانستند بر عهد خود پایبند باشند.

رهبر معظم انقلاب در رابطه با عقب‌نشینی دولت وقت از مواضع خود در جهت تحقق خواسته‌های اروپایی‌ها و به‌خصوص آمریکا فرمودند: "من همان وقت هم در جلسه مسئولین که از تلویزیون پخش شد، گفتم اگر چنانچه بخواهند به این ‎روند مطالبه پی‎درپی ادامه بدهند، بنده خودم وارد میدان می‎شوم؛ همین کار را هم کردم. بنده گفتم که بایستی این‎ روند عقب‎نشینی متوقف شود و تبدیل بشود به روند پیشروی و اولین قدمش هم باید در همان دولتی انجام بگیرد که این عقب‎نشینی در آن دولت انجام گرفته بود و همین کار هم شد."

حال باید منتظر ماند و دید که دولت جدید که تیم مذاکره‌کننده‌اش این چنین مذاکرات را قبلاً هم تجربه کرده بود، این بار نیز در همان مسیر طی شده قبلی قدم می‌گذارد یا اینکه از این تجربه تلخ درس گرفته و مسیر جدیدی را پیش روی خود می‌گشاید.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
درحالی که هنوز جزئیات دقیقی از پیشنهاد هسته ای ایران در ژنو وجود در دست نیست، منابع غربی نقد این پیشنهاد را آغاز کرده اند.


تصویر

ایران هسته ای- درحالی که هنوز جزئیات دقیقی از پیشنهاد هسته ای ایران در ژنو وجود در دست نیست، منابع غربی نقد این پیشنهاد را آغاز کرده اند. به نظر می رسد این نقدها بیش از هر چیز نوعی مقدمه چینی برای مذاکرات کارشناسی است که قبل از دور آتی مذاکرات در آبان ماه انجام خواهد شد و هدف از ان نیز تضعیف موضع ایران در این مذاکرات است.

«ایران هسته ای» گزارشی تحلیلی از این انتقادها را که عموما توسط منابع نزدیک به لابی صهیونیستی در اسراییل و به طور مشخص مایکل سینک رییس موسسه واشینگتن و ران بن یشایی از یدیعوت آحارنوت مطرح شده منتشر می کند.

1. نخستین نکته این است که گفته می شود طرح ایران طرحی است که به دنبال حفظ برنامه هسته ای در ایران است در حالی که ایران نخست باید ثابت کند که از برنامه هسته ای صلح آمیز به عنوان پوششی برای برنامه هسته ای مخفی استفاده نمی کند.

2. باید تضمین شود که ایران پس از رفع فشارها مجددا پروژه های هسته ای اش را شروع نمی کند. منابع غربی می گویند هرگونه محدودیت در برنامه هسته ای ایران باید بازگشت ناپذیر باشد.

3. منابع غربی می گویند اشکال دیگر پیشنهاد ایران این است که می گویند پیشنهاد همچنان کلی است و به جزئیات مدنظر آنها به اندازه کافی نمی پردازد.

4. نکته دیگر این است که منابع غربی می گویند این پیشنهاد به اندازه کافی به نگرانی های اصلی آنها درباره توقف غنی سازی 20 درصد، تعطیلی فردو و خروج مواد 20 درصد از ایران پاسخ نمی دهد.

5. نکته بسیار مهم دیگر این است که منابع غربی می گویند ایران در پیشنهاد خود از 1+5 خواسته به حق غنی سازی آن اذعان کند تا مجوز حفظ زیر ساخت های غنی سازی خود را در داخل کشور داشته باشد.

6. مشکل بعدی این است که ادعا می شود افزایش شفافیت و نظارت، مسئله احتمال اخراج ناگهانی بازرسان از ایران را در آینده منتفی نمی کند.

7. مشکل بعدی این است که منابع غربی می گویند ایران قصد دارد با این پیشنهاد فضای بین المللی را نسبت به برنامه هسته ای خود تلطیف و مثبت کرده و سپس آن را مجددا از سر بگیرد.

8. مسئله دیگر این است که منابع غربی می گویند ایران در پیشنهاد خود از 1+5 خواسته اذعان کند که ماهیت برنامه هسته ای ایران صلح آمیز است. منتقدان تندروی پیشنهاد ایران در غرب می گویند ایران قصد دارد با گرفتن این اعتراف از غرب زمینه را برای احیای مجدد فشارها بر خود از بین ببرد.

9. آخرین نکته که درباره این پیشنهاد گفته شده این است که پیشنهاد ایران به گونه ای تنظیم شده است که ذخایر مواد هسته ای ایران را حفظ می کند. این منابع می گویند در این صورت ایران در موقعیتی خواهد بود که اگر زمانی تصمیم بگیرد، در حالی که زیر ساخت غنی سازی خود را هم حفظ کرده، به سوی سلاح هسته ای حرکت کند مواد لازم برای ساخت حداقل 6 سلاح هسته ای را هم در اختیار خواهد داشت.

به نظر می رسد این موارد در راس موضوعاتی است که حتی اگر در مذاکرات کارشناسی مطرح نشود، به طور پیش فرض در ذهن مذاکره کنندگان غربی حضور خواهد داشت.
Captain
Captain
پست: 2755
تاریخ عضویت: چهارشنبه 18 بهمن 1385, 12:46 pm
محل اقامت: شیراز
سپاس‌های ارسالی: 22364 بار
سپاس‌های دریافتی: 5559 بار

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Present »

[FONT=tahoma, arial, helvetica]   مذاكره‌كننده ارشد آمريكا به مردم ايران؛    [External Link Removed for Guests]  [FONT=tahoma, Arial] [HIGHLIGHT=#f8f8f8]خانم شرمن با بيان اينکه ما به دنبال حذف تحريم‌هاي وسيع عليه ايران نخواهيم بود و تنها به ايران فرصت مي‌دهيم براي از بين بردن نگراني‌هاي ما، مدتي "استراحت" كند، در توهيني علني به مردم کشورمان ادعا کرد كه فريب و نيرنگ قسمتي از DNA ايرانيان است.     [FONT=Tahoma, Arial] 
گروه سياسي مشرق – در حالي كه مسؤولان ديپلماسي جمهوري اسلامي ايران با حسن نيت و بدون انحراف از مسير صلح‌آميز هسته‌اي به دنبال رفع نگراني غيرمنطقي و غير معقول غرب هستند و تا جايي پيش مي‌روند كه بعد از 34 سال با رئيس جمهور آمريکا به صورت تلفني مذاكره مي‌كنند ولي مسؤولان آمريکايي چنين نگرشي نسبت به انرژي صلح‌آميز هسته‌اي ندارند و در كنار بي‌اعتمادي نسبت به حق قطعي كشور، اعتمادي نسبت به ايران و ايرانيان ندارند.
  [FONT=Tahoma, Arial] 
وندي شرمن معاون وزارت خارجه آمريكا، نفر سوم سياست خارجي آمريکا و عضو ارشد مذاكره‌كننده آمريكايي در گروه 1+5، در اظهاراتي در کميته سياست خارجي سنا که در روزنامه آمريکايي "لس‌آنجلس تايمز" بازتاب يافته است، به صراحت و بدون هيچ سانسوري، تفكر و نگرش دولت آمريکا درباره مردم ايران را بازگو مي‌كند.
  
[FONT=Tahoma, Arial] 
شرمن در توهيني علني به مردم ايران كه در رسانه‌ها ديده نشد، اعلام مي‌كند كه ما به دنبال حذف تحريم‌هاي وسيع عليه ايران نخواهيم بود و تنها به ايران فرصت مي‌دهيم براي از بين بردن نگراني‌هاي ما، مدتي "استراحت" كند.
  
[FONT=Tahoma, Arial] 
تصویر
  
[FONT=Tahoma, Arial] 


  
[FONT=Tahoma, Arial] 
شرمن در ادامه مي‌گويد: ما به طور دقيق رفتار تيم مذاكره‌كننده ايراني را زير نظر مي‌گيرم و بعد از مذاكرات درباره روش‌ها و تحريم‌هاي بعدي بحث خواهيم كرد.
  
[FONT=Tahoma, Arial] 
مذاكره‌كننده عضو ارشد آمريكا در 1+5 مي‌گويد: فريب و نيرنگ قسمتي از DNA ايرانيان است.
  
[FONT=Tahoma, Arial] تصویر
  [FONT=Tahoma, Arial] 
سؤال اين است كه چگونه مي‌شود به مسؤولان و سياست‌هاي آمريكايي اعتماد كرد؟ آيا آمريكا با حسن نيت به دنبال مذاكره و رابطه با ايران است؟ آيا فريب، نيرنگ، بخشي از رفتار نهادينه‌شده در خوي آمريكاييان نيست؟

  
[FONT=Tahoma, Arial] 

  
[FONT=Tahoma, Arial] 
به نظر مي‌رسد مسؤولان سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران بايد جواب گستاخي مقام آمريكايي را هر چه سريع‌تر،
قاطعانه
و با اقتدار بدهند و با استفاده از افكار عمومي و نفرت عمومي مردم ايران در 13 آبان به مقام‌هاي آمريكايي نشان دهند كه ايران و ايراني هيچ سابقه خوبي از نيرنگ، فريب و خوي وحشي‌گري آمريكايي‌ها در اين 34 سال نداشته و نخواهد داشت.
  
[FONT=Tahoma, Arial] [External Link Removed for Guests]   
[FONT=Tahoma, Arial] 
  
[FONT=Tahoma, Arial] 
  
[FONT=Tahoma, Arial]  اونجایی که خودم به حرف مشرق اعتماد نداشتم رفتم و تو سایت اصلی عین عبارت و مسیر سایت رو گذاشتم .  
[FONT=Tahoma, Arial] 
  [External Link Removed for Guests] 
پروانه نیستم که به یک شعله جان دهم / شمعم که سوزم و دودی نیاورم

گــــــــــــــــاهی تــــــــــــــاوان شیــــــــــر بودن قـــفس اســـت ...
امــــــــا شـــــغال هــــا در شـــــهــــر آزاد مـــــیگـــــــردنــــــــــد ... !

به زودی تعمیرکار لب تاپ می شم :-)
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
با وجود اینکه ایران و 1+5 تفاهم کرده بودند که جزئیات پیشنهاد ایران در ژنو محرمانه بماند، روند افشای جزئیات این پیشنهاد از سوی رسانه های غربی بویژه منابع اسراییلی ادامه دارد.


تصویر

ایران هسته ای- با وجود اینکه ایران و 1+5 تفاهم کرده بودند که جزئیات پیشنهاد ایران در ژنو محرمانه بماند، روند افشای جزئیات این پیشنهاد بدون اینکه امکانی برای داوری درباره صحت و سقم آن وجود داشته باشد، از سوی رسانه های غربی بویژه منابع اسراییلی ادامه دارد.

در تازه ترین گزارش ها ران بن یشای، نویسنده روزنامه یدیعوت آحارنوت در روز 27 مهر ادعا کرد که درون طرح ایران سه نکته مهم –علاوه بر نکاتی که دیگر منابع غربی گفته اند- وجود دارد.

3 نکته ای که وی به آنها اشاره کرده چنین است:

1- یدیعوت آحارنوت نوشته است: اصل و جوهره پیشنهاد ایران بدین شرح است: ایران در مدت 3 تا 6 ماه فعالیت های مرتبط با غنی سازی اورانیوم خود را به شکلی قابل توجه کاهش می دهد یا متوقف می کند. تهران همچنین اجازه بازرسی های بین المللی سختگیرانه را می دهد و به تعهدات خود عمل خواهد کرد. در عوض، 6 قدرت جهانی تحریم هایی را که اقتصاد ایران را فلج کرده است لغو می کنند.

2- به نوشته این روزنامه همچنین ایران درخواست کرده است قدرت های جهانی رسما اعلام کنند برنامه هسته ای ایران صرفا برای اهداف صلح آمیز و غیرنظامی به کار گرفته می شود.

3- یشایی همچنین ادعا کرده است که ایران در ژنو گفته علاقه مند به محدود کردن تعداد سانتریفوژهای پیشرفته IR-2m است که تعداد 1000 عدد از آن هم اکنون در زیر زمین نطنز نثب شده است.

کارشناسان در تهران می گویند به رغم محتوای به شدت قابل انتقاد پیشنهاد ایران، گنجانده شدن بندی در آن که می گوید غرب باید مسئله ماهیت برنامه هسته ای ایران را تعیین تکلیف کرده و اعلام کند که ایران برنامه صلح آمیز است، اقدامی هوشمندانه است.

منبع دیگری که در روزهای اخیر جزئیاتی از پیشنهاد ایران منتشر کرده، وب سایت المانیتور است.

باربارا اسلاوین تحلیلگر شورای آتلانتیک در مقاله ای برای المانیتور ادعا کرده است که به نسخه ای از پیشنهاد ایران دست پیدا کرده است.

مطابق گزارش اسلاوین، پیشنهاد ایران شامل موارد زیر بوده است:

1- توقف غنی سازی اورانیوم 20 درصد

2- تعهد برای تبدیل ذخایر اورانیومی به میله های سوخت

3- توافق برای عدم استفاده از سوخت مصرف شده در رآکتور آب سنگین

4- افزایش نظارت آژانس بین المللی انرژی اتمی از تاسیسات هسته ای ایران است

5- پیشنهاد ایران شامل دو مرحله است که هر مرحله حداکثر 6 ماهه به طول می انجامد. در این مرحله، غنی سازی اورانیوم 20 درصدی متوقف می شود و ایران تلاش می کند ذخایر خود را به میله های سوخت برای رآکتور تحقیقاتی تهران تبدیل کند.

6- ارائه اطلاعات بیشتر درباره راکتور آب سنگین اراک از جمله دادن اجازه دسترسی به آژانس بین المللی انرژی اتمی برای نظارت بر ساخت این رآکتور

7- نظارت کامل بر تاسیسات غنی سازی زیرزمینی فوردو و تبدیل آن به یک مرکز تحقیقاتی

8- محدود کردن میزان تولیدات تاسیسات غنی سازی نظنز را شامل می شود.

9- پذیرفتن پروتکل الحاقی پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای از سوی ایران
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
یک مقام امریکایی به صهیونیست ها گفته است جمع بندی امریکا از مذاکرات ژنو این است که فقط باید بر ایران فشار بیاورد.


تصویر

ایران هسته ای- یک مقام امریکایی به صهیونیست ها گفته است جمع بندی امریکا از مذاکرات ژنو این است که فقط باید بر ایران فشار بیاورد.

روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارنوت، روز 27 مهر 1392 از قول یک مقام بلند پایه امریکایی نوشت: «در ژنو فهمیدیم همه کاری که باید در مقابل ایران صورت گیرد اعمال فشار و اصرار است».

به نوشته این روزنامه وی به طرف گفت وگوی اسرائیلی خود قول داد واشنگتن در روزهای آینده پیامدهای فنی و دیپلماتیک پیشنهاد مقدماتی ایران را بررسی می کند و همچنان به این رویکرد پایبند است که عدم توافق بهتر از یک توافق بد خواهد بود.

این مقام رسمی آمریکا همچنین گفته است: «تاآنجا که به باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا و کنگره این کشور مربوط می شود درصورت شکست مذاکرات، گزینه تحریم های اضافی و اقدام نظامی همچنان روی میز است».

در روزهای گذشته خبرهای متعدد دیگری هم منتشر شد در این باره که مذاکره کنندگان انگلیسی، آلمانی و فرانسوی هم به صهیونیست ها قول داده اند که قصد کاهش فشار فوری بر ایران را ندارند.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
برخی منابع مطلع می گویند با وجود انتشار اخبار متعدد در منابع غربی درباره جزئیات پیشنهاد ایران به 1+5 در ژنو هیچ کدام از این گزارش ها پیشنهاد ایران را به طور کامل توصیف نمی کند و در واقع می توان گفت که پیشنهاد ایران به 1+5 همچنان محرمانه مانده است.


تصویر

حامد علوی، ایران هسته ای- برخی منابع مطلع می گویند با وجود انتشار اخبار متعدد در منابع غربی درباره جزئیات پیشنهاد ایران به 1+5 در ژنو هیچ کدام از این گزارش ها پیشنهاد ایران را به طور کامل توصیف نمی کند و در واقع می توان گفت که پیشنهاد ایران به 1+5 همچنان محرمانه مانده است.

ایران و گروه 1+5 در مذاکرات ژنو 4 توافق کردند که متن مذاکرات بویژه چارچوب پیشنهادی ایران به گروه 1+5 محرمانه باقی بماند.

پس از این مذاکرات، منابع متعدد غربی از جمله پایگاه اینترنتی دبکا فایل، روزنامه هاآرتص، وب سایت المانیتور و روزنامه هاآرتص با انتشار جزئیاتی ادعا کردند که به پیشنهاد ایران دست یافته و بخش هایی از آن را منتشر کرده اند.

این در حالی است که پیگیری های «ایران هسته ای» نشان می دهد که آنچه دقیقا می توان آن را پیشنهاد ایران به 1+5 خواند در واقع هنوز علنی نشده و 1+5 آن را محرمانه نگه داشته است.

کارشناسان می گویند پیشنهاد ایران شامل گام ها و اجزایی است که هنوز اطلاعاتی از آن منتشر نشده و آنچه تاکنون به بیرون درز کرده بیشتر روایتی ناقص و گاه تحریف شده از این پیشنهاد است.

به عقیده این کارشناسان البته پیشنهاد ایران در مجموع به همان موضوعاتی اشاره می کند که رسانه ها درباره آن بحث می کنند اما آنچه اهمیت دارد جزئیات موضوع است که همچنان محرمانه مانده است.

تحلیلگران در تهران می گویند این بدان معناست که 1+5 در حال جدی پیشنهاد ایران است و حتی صهیونیست ها هم مجوز آن را که فرآیند را به طور کامل به شکست بکشانند پیدا نکرده اند.

ایران و 1+5 هفته آینده در یک نشست کارشناسی درباره جزئیات طرح ایران مذاکره خواهند کرد.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش تحلیلی مشرق/
[External Link Removed for Guests]
چه لزومی دارد برخی در داخل خشاب تیم مذاکره را از همه فشنگ‌ها خالی کنند تا دیپلمات‌ها با خشاب‌هایی خالی پای "نبرد دیپلماتیک" بنشینند؟ آیا این اقدام، سرانجامی جز تیر خوردن خواهد داشت؟ قطعاً حجّاریان بهتر می‌داند معنای دقیق "خنجرهای آماده‌شده" چیست.


تصویر

گروه سیاسی مشرق- «شهید علّامه مطهّری» در کتاب «انسان کامل»اش می‌گوید: «كمال انسان در تعادل و توازن اوست، يعني انسان، آن وقت انسان كامل است كه فقط به سوي يك استعداد گرايش پيدا نكند و استعدادهاي ديگرش را مهمل و معطل نگذارد و همه را در يك وضع متعادل و متوازن، همراه هم رشد دهد كه علما مي‌گويند اساساً حقيقت عدل به "توازن" و "هماهنگي" برمي‌گردد. مثال ساده‌اي براي‌تان عرض مي‌كنم: اگر يك انسان فقط بيني‌اش رشد كند و ساير قسمت‌هاي بدنش رشد نكند، مثل كاريكاتورهايي كه مي كشند يا فقط كلّه‌اش رشد كند؛ چنين انساني رشد كرده، ولي رشد ناهماهنگ... اين نكته‌اي است كه غالباً جامعه ها از راه گرايش صد درصد به باطل، به گمراهي كشيده نمي شوند؛ بلكه از افراط در يك حق به فساد كشيده مي شوند.»[1].

در اینجا به همین نسبت نظریّه: "دولت کامل" (یا دولت متکامل) برابر "دولت کاریکاتوری"، مطرح است. بسیاری از مجموعه‌های مدیریتی بدلیل افراط در پرداختن و تمرکز بر روی یک مقوله، دچار نوعی انحراف از اهداف اوّلیه می شوند، این خطر درباره دولت ها نیز صادق است.
همه و از جمله مردم می‌دانند که حتّی در کارزارهای دیپلماتیک نیز استفاده بهینه از تمامی ظرفیت های داخلی در مجموع به نفع تیم مذاکره کننده خواهد بود. ارسال این پیام که تیم مذاکره ای با اتّکاء به قدرت ملّی، استحکام درونی و اقتدار بیرونی پای میز نشسته؛ برون دادی جز این ندارد که قدرت چانه زنی بیشتری علیه حریف داشته باشد. با این حال برخی سعی دارند در داخل، کف تیم سیاست خارجی دولت را از اقتدار و حمایت درونی خالی کنند. این مجموعه، سهواً یا عمداً به تمام امکاناتی که می توانند، قدرت بالقوّه تیم مذاکره‌ای را افزایش دهند؛ حمله می کنند.

دیپلماسی رسمی و پنهان که در حال حاضر با مدیریت دکتر «روحانی» و «ظریف» بین «جمهوری اسلامی» و «5+1» در جریان است، تنها قطعه ای از یک پازل بزرگتر است. دولت اهرُم های دیگری برای پیشبُرد مهمترین اهداف اش شامل: بهبود تولید داخلی، افزایش اشتغال و کاهش تورّم، نیز دارد. آنهایی که بطور اغراق آمیزی نقش سیاست خارجی را در حلّ مشکلات داخلی پُررنگ می کنند، در حال ساخت یک "دولت کاریکاتوری" هستند؛ دولتی که فقط در حوزه دیپلماسی رشد می کند و مابقی استعدادهای داخلی اش را فراموش می کند.

این دولت می تواند در کنار دیپلماسی رسمی و پنهانی که در پیش گرفته، از ظرفیت های داخلی دیگر نیز استفاده کند. بی شک، دیپلماسی عمومی یکی از این قابلیت هاست. چرا بعضی می خواهند، چنین سرمایه ای به کمک دولت نیاید؟ همین حالا که نمایندگان «وزارت خارجه ایران» در حال مذاکره با «5+1» هستند، بخش قابل توجّهی از سرمایه های فکری کارشناسان در نهادهای ذیصلاح صرف این می شود که چطور باید حاکمیت ظاهراً چندپاره آمریکا درباره ایران را مدیریت کنند.

 تصویر 

اینکه «کنگره» و «سنا»، خواهان افزایش تحریم ها و فشارها به ایران هستند، دقیقاً کمک به نیروهای «جان کری» پای میز است؛ چندی پیش «خبرگزاری آسیوشیتدپرس» در اینباره نوشته بود: «قانونگذاران در حال حرکت رو به جلو برای "گذراندن قوانین تحریمی جدید" هستند؛ با این طرح محکم کارانه، رئیس جمهور می تواند از تحریم های افزایش یافته به عنوان بخشی از قدرت نفوذ در مذاکرات، استفاده کند. «مارک کِرک»، عضو «کمیته بانکی سنا»، گفت: «سنا» باید بزرگترین فشار اقتصادی را بر ایران تحمیل کند تا برای پیروزی به دیپلماسی، شانسی داده شود.»[2].

 تصویر 

با این وجود، برخی از عناصر سعی دارند چنین ظرفیت مهمّی را از دولت بگیرند، «هفته نامه آسمان» - نزدیک به کارگزاران- در شماره اخیر خود گفتگویی با «سعید حجّاریان» ترتیب داده است، با این عنوان: "سرباز نظام را از پُشت نزنید". «حجّاریان» می گوید: «"خاتمی" می‌گوید، لنگه‌کفش مقدّمه است. به قول معروف، "تخم مرغ دزد، شتر دزد می‌شود"! به همین خاطر، معتقدم حق با خاتمی است، باید از ابتدا جلوی اقدامات غیر‌قانونی را گرفت. دولت جدید که با مشکلات جدّی در حوزه اقتصاد و سیاست خارجی مواجه است؛ نباید در حوزه داخلی هم با بحران سازی و خشونت دست به گریبان شود. مخالفان و تُندرو‌ها از همین الآن برای «13 آبان» برنامه دارند و می‌خواهند پرچم آتش بزنند. طبعاً پشت این سازماندهی‌ها نقشه ای وجود دارد ... آقای «ظریف»، الآن سرباز نظام در میدان های دیپلماتیک از «ژنو» تا «نیویورک» است که با حمایت نظام برای مذاکره اعزام شده است. آیا در میدان نبرد سرباز خودی را از پشت می زنند و کاری می‌کنند که شکست بخورد؟»[3].

 تصویر 

اکنون که نظام درباره مذاکرات موردی با آمریکا و دیگر قدرت های غربی، جوازهای مشروط و کوتاه مدّتی داده است، بازتاب خواست بخشی از افکار عمومی که به مذاکرات بدبین هستند؛ نه یک تهدید که یک فرصت بزرگ است. دشمنان ایران باید متوجّه باشند که دولت فعلی بخاطر نرمش هایش تحت فشار است و این کمک بزرگی به آنهاست. از طرف دیگر یکپارچه نشان دادن ایران با این محتوا که همه مردم و مسئولین بخاطر مشکلات معیشتی، خواهان "رابطه با آمریکا" هستند، نشان از ضعف درونی کشور دارد که نهایتاً باعث تحدید قدرت چانه زنی تیم هسته ای کشور می شود. لذا بهتر است، چنین تصویری از ایران ارائه شود که، ما تشنه رابطه نیستیم.

"کسی با کلید روی تنه درختی نوشت: زنده باد درخت!"، این استعاره‌ای است جدیدتر از ضرب المثل: "دوستی خاله خرسه". خیلی اوقات آنهایی که خنجری برای فرو کردن در پُشت کس دیگری دارند، برای رد گُم کنی در حالیکه خنجر در دستان خودشان است، با هوچی‌گری فریاد می زنند: خنجر دست کیست؟ بنابر این، اگر اصلاح‌طلبان تُندرو واقعاً در جست‌وجوی خنجری هستند، بهتر است کمی به دستان خود نگاه کنند؛ "شعار مرگ بر آمریکا" ایجاد فرصت برای دولت است نه تضییع فرصت.

علاوه بر استفاده از ظرفیت "دیپلماسی عمومی" و "دیپلماسی رسانه ای" با رویکردی که در بالا گفته شد، لزومی ندارد که مابقی حوزه های مدیریتی در داخل کشور به شکل تعطیل به نمایش درآید. تمرکز بیش از حدّ بر روی اینکه کشور بخاطر تحریم ها در ورشکستگی کامل به سر می برد و به کُما بردن اقدامات عملی در حوزه اقتصاد مقاومتی، واقعاً چه کمکی به تیم مذاکره کننده می کند؟ البتّه مبرهن است که رقباء و دشمنان ما از میزان تدثیرپذیری کشور از تحریم ها باخبرند، شاید دریافت های آنها از میزان تأثیر "پروژه تحریم ها" به این اندازه که برخی در داخل عنوان می کنند؛ وحشتناک نباشد.

لیکن در کلّ نتیجه اینگونه القائات این خواهد بود که دشمن پای میز مذاکره، خواهد فهمید که نمایندگان ایران نه از موضع قدرت و عزّت که از موضع ضعف و ذلّت پای میز نشسته اند؛ حتّی اگر «ظریف» انقلابی ترین جملات را ادا کند. سیاستمداران داخلی باید متوجّه باشند، آنچه انگاره حریف از نمایندگان ایران را می سازد نه حرف ها، که برون دادهای عملی است؛ تغییر لحن ها فقط وقتی کاراست که قرار است یک رویّه جدید ایجاد شود؛ اکنون رویّه جدید آغاز شده، پس آنچه سازنده تصویر از تیم ایران است نه کلمات که عملکردهاست.

در كنار توجّه به منابع داخلي و افزايش هزينه براي آمريكا از طریق قدرت مردمي، مسئولین باید دقّت کنند كه پشت پا زدن به تيم مذاكره ای با الفاظي چون "خزانه خالي" نه تنها كمكي به مشكلات كشور نمي‌كند بلكه پالس هاي نا به جايي به طرف خارجي است مبنی بر اینکه راهبرد تحريم ها براي نشاندن ايرانِ ضعیف پاي مذاكره تأثير گذاشته و براي نگه داشتن ايران پاي این ميز نه تنها نبايد امتيازي داده شود؛ كه بايد بر تحريم‌ها افزود. آنها به موازات این اهرم های فشار، براي جلوگیری از بریده شدن ایران از مذاكرات، به صورت قطره چكانی و صدقه‌اي، امتيازات كوچكي مانند آزادسازی اموال بلوکه شده در خارج؛ را مطرح می سازد.

آنچه اینجا تأکید می کنیم، این است که لزومی ندارد برخی در داخل خشاب تیم مذاکره کننده را از همه فشنگ ها خالی کنند، اگر دیپلمات ها با خشاب هایی خالی پای "نبرد دیپلماتیک"[4] بنشینند؛ آیا در مجموع قرار است، فقط تیر بخورند؟ این معنای دقیق و صحیح، خنجرهای آماده شده است.

رشد متوزان در دولت یک اصل عقلی و منطقی است، لذا این فقط سیاست خارجی نیست که مهم است، دولت تک بُعدی دولت متکاملی نیست. با این تفاسیر، یک سئوال مدام در ذهن ها مرور می شود: چرا برخی سعی دارند، «دولت یازدهم» را به "دولت کاریکاتوری" تبدیل کنند؟ چه کسانی و برای رسیدن به چه نیّاتی، می خواهند مذاکرات به شکست بینجامد؟ پروژه بعدی تُندروهای اصلاحات چیست، داخلی یا خارجی؟

[HR]

 [1] «انسان کامل»- «شهید مرتضی مطهّری»

[2] «آسیوشیتدپرس و واشینگتن پُست: سنا و کنگره برای اعمال تحریم های بیشتر متّفقند»- «پایگاه خبری تحلیلی مشرق»- به نقل از: «Obama engages Iran as Congress is poised to pass tough new economic sanctions»- By Associated Press- 2oct, 2013

[3] «هفته نامه آسمان»- شماره 64- 27/7/1392

[4] «سیّدعبّاس عراقچی» (مسئول تیم مذاکره کننده ایران در ژنو): «وی با بیان اینکه به طرف مقابل خوشبین و ذوق زده نیستیم، گفت: این را یک نبرد دیپلماتیک می دانیم. نبردی که در جنگ 8 ساله علیه اشغالگری صدّام بود، همین جبهه اینجا به شکل دیگری است. به دشمن اعتماد نمی کنیم و خوشبین نیستیم و با ترفندهای آنها مقابله می کنیم.» - «برنامه دو نیم ساعت»- «شبکه خبر ج.ا.ا»- 27/7/1392- به نقل از «خبرگزاری فارس» 
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]


گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
برخی ار کسانی که با روحیه ور وش های مذاکراتی دکتر ظریف آشنا هستند می گویند وی بیش از هر چیز متمایل به نوعی از مذاکره است که به آن «مذاکره فینال» گفته می شود.


تصویر

محمد صدری، ایران هسته ای- برخی ار کسانی که با روحیه ور وش های مذاکراتی دکتر ظریف آشنا هستند می گویند وی بیش از هر چیز متمایل به نوعی از مذاکره است که به آن «مذاکره فینال» گفته می شود.

اصطلاح مذاکره فینال در اینجا به دو نکته مهم اشاره دارد:

1- نخست اینکه به نظر می رسد آقای دکتر ظریف مایل است انرژی مذکراتی خودش و تیمش را بیش از هر چیز بر توافق روی گام آخر قرار بدهد. از دید وی، توافق روی گام آخر موجب خواهد شد که توافق روی گام اول و گام های میانی آسان تر شود. بویژه در مذاکرات هسته ای یکی از اصلی ترین مسائلی که مانع از نهایی شدن چارچوب مذاکرات و آغاز اجرای توافقات می شود این است که 1+5 مایل است مسئله گام آخر را باز بگذارد و با تاکید بر این که فعلا زمان مذاکره درباره توافق جامع نرسیده و وقت اعتمادسازی از سوی ایران است، از پذیرفتن هرگونه تعهدی درباره گام آخر خودداری کند.

کارشناسان می گویند اکنون دکتر ظریف و تیمش در حال تولید فشار بر 1+5 هستند که مذاکرات روی تعیین مشخصات گام آخر متمرکز شود و پس از انجام این کار، نوبت به بحث درباره گام های میانی و گام اول –به عنوان گام اعتمادساز- برسد. ویژگی مثبت این روش آن است که دورنمای کار از همان ابتدای راه مشخص می شود و دیگر این احتمال منتفی است که ایران پس از طی یک مسیر طولانی مذاکراتی و اجرای توافقات مفصل؛ در انتهای مسیر با وضعیتی ناخوشایند و درخواست هایی غیر قابل پذیرش مواجه شود.

آنگونه که آقای ظریف گفته است راه حل نهایی از نظر وی که بتواند هم نگرانی های ایران را برطرف کند و هم نگرانی ها 1+5 را، این است که برنامه غنی سازی ایران پذیرفته شده و در نهایت شفافیت انجام شود.

اما گروه 1+5 ظاهرا عقیده دارد ایران حتی در گام آخر هم اجازه غنی سازی ندارد چرا که حق غنی سازی ایران توسط قطعنامه های شورای امنیت تعلیق شده است.

اکنون مهم ترین چالش مذاکرات این است که آیا ایران و 1+5 می توانند به توافقی برسند که دیدگاه شورای امنیت را در این باره تغییر بدهد یا نه؟

2- دومین ویژگی نوعی از مذاکره که مذاکره فینال نامیده می شود این است که افکار عمومی و نخبگان تا دقیقه 90 از آن مطلع نمی شود.

ظاهرا نگاه آقا ظریف است است که مذاکرات تا وقتی که به یک توافق نهایی منجر نشده باید محرمانه بماند و وقتی توافقی حاصل شده و به امضای دو طرف رسید آن وقت علنی شود.

ظاهرا تیم مذاکره معتقد است که به این ترتیب می تواند در فضای بهتری مذاکره کند و امکان به نتیجه رسیدن مذاکرات هم بیشتر است.

سابقه مذاکراتی آقای دکتر ظریف مثلا در توافقنامه پاریس هم نشان دهنده این است که وی تنها پس از حصول توافق به علنی شدن آن رضایت می دهد.

اشکال اصلی این روش آن است که با این متد چیزی که دست آخر روی میز افکار عمومی گذاشته می شود توافقی است که موافقت های رسمی درباره آن انجام شده و بنابراین فقط جهت اطلاع مردم، نخبگان و رسانه ها اعلام می شود نه به منظور بهره مندی از نظرات یا مطلع شدن دیدگاه های آنها و نقد آن هم –حتی اگر بسیار دقیق و حاوی مکات درخور توجه باشد- نهایتا به کاری نخواهد آمد.
ارسال پست

بازگشت به “اخبار و حوادث”