اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

در اين بخش مي‌توانيد در مورد اخبار و حوادث روز به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: MOHAMMAD_ASEMOONI, MASTER, شوراي نظارت

ارسال پست
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

کارشناس ارشد مسائل استراتژیک تبیین کرد:
[External Link Removed for Guests]
متاسفانه بعد از مذاکرات ماشین دیپلماسی رسانه ای غرب براه افتاد و با اعلامیه ها ژنو سوم شاهد اشاره های مجدد به اهمیت سیاست فشار وامتیاز گیری و همچنین ادبیات تکراری همه گزینه ها روی میز است بودیم.


گروه بین‌الملل مشرق – محمد فرهاد کلینی کارشناس مسائل استراتژیک، در گفت‌وگویی به تشریح پیامدهای توافق ژنو و فرصت‌های ناشی از آن پرداخته است که متن کامل آن در ادامه آمده است:

سؤال: با توجه به امضاء توافقنامه جدید بین ایران و گروه ۱ +۵ به نظر جنابعالی میزان کارکرد و کاربری دیپلماسی در حوزه هسته ای چقدر ارزشمند است؟

کلینی: با آمدن دولت جدید می بینیم که سیستم دیپلماسی نامه نگاری محرمانه از جانب کشورهای غربی به سمت ایران افزایش پیدا کرد و غرب سعی کرد بدینوسیله نوع نیاز خود را برای دیپلماسی معرفی کند. که البته بخشی از آن برمی‌گردد به اینکه نگاه آنها به تئوری مهار نسبت به ایران چیست. آنها در گذشته سعی می‌کردند که این حوزه را در حوزه های سخت افزاری بیشتر به کار بگیرند که درترور دانشمندان هسته ای و در انتقال ویروس های کامپیوتری و حتی بهره گیری از تحریم به عنوان ابزاری نیمه سخت در موضوع هسته ای می توان دید. به هر حال درهمین چارچوب بودیم که با نامه نگاری سعی در ایجاد یک نوع دعوت مجدد به آزمون تعامل بودند البته آنها در فضای آشکار و در عملیات روانی و رسانه‌ای تلاش می کردند به نوعی به افکار عمومی خودشان نشان دهند که این قدرت تحریم ها بوده است که در فاز جدید ایران را به میز مذاکره کشیده است .

در مورد کارکرد دیپلماسی در مذاکرات این موضوع همواره در دستور کار مسئولین مذاکره وجود داشت و ارتباطی به نوع دولت ها در ایران نداشت . بلکه در ابعاد نوع مانور از روش های مختلف بهره گیری می شد.به هر حال در قدرت منطق مذاکراتی، طرفین می‌توانند به مرزهای تفاهم آور نزدیک شوند . امروزه بدون قضاوت بر اجزاء و ماهیت سند جدید بنظر می رسد بخشی از این تفاهم به صورت اولیه ،‌ حداقلی و زمان پذیر است ولی همچنانکه طرفین موافقت کرده اند این مسیر می‌تواند دارای ابعاد و گام های بعدی هم باشد. مهم این جاست که قدم اول می تواند بیانگر آخر بازی نیز باشد و این نشان می دهد طرفین بر اساس چه رویکردی می خواهند حرکت کند. از این منظر سیاست رسیدن به توافق اولیه و حداقلی و مرحله ای به معنای نادیده گرفتن ارزش دیپلماسی در مراحل بعدی نیست .موفقیت در دیپلماسی با توجه به میزان کسب امتیازات و مدیریت تهدیدات وفرصت ها معنی می شودو البته در چانه زنی مشترک نیز موفقیت مطلق و یک طرفه بدور از واقعیت می باشد و لذا با درک از شرایط بایستی وزن گزینه ها بدرستی مقایسه شود.

بنظرم علی رغم مسیر اولیه، طرفین در دوره ودر یک حوزه از آزمون دیپلماسی هستند که بیانگر معرفی اراده آنها از تغییر تقابل به تعامل است. متاسفانه بعد از مذاکرات ماشین دیپلماسی رسانه ای غرب براه افتاد و با اعلامیه ها ژنو سوم شاهد اشاره های مجدد به اهمیت سیاست فشار وامتیاز گیری و همچنین ادبیات تکراری همه گزینه ها روی میز است بودیم . اگرچه این موضع توسط دولت امریکا با هدف خرج کردن برای دیگران بود ولی ج.ا.ایران در دیپلماسی عمومی نبایستی اجازه بازی با جایگاه ایران را به طرف مقابل بدهد.

سؤال: بدون قضاوت بر محتوی و ساختار تفاهم نامه ،پیامد های مختلف آن را و تاثیر متقابل این موضوع با دیگر مسائل چگونه است ؟ رفتار بازیگران را در سریال مذاکرات ژنو چگونه ارزیابی می کنید؟

کلینی: قبلا شاهد این بودیم که طرف ایرانی همواره وقتی درصدد تعامل با گروه ۵+۱ بود از آن به عنوان گروه هفت هم یاد می کرد به همین خاطر سعی می کرد با موضوعات مختلف از قبیل موضوع هسته ای ، تروریسم،‌ بحران های منطقه ای ،‌امنیت انرژی به صورت یک بسته صحبت کند درصورتی که غرب نسبت به مذاکرات جدی نبود و به انداره کافی تعامل از خود نشان نمی داد. واقعا در گذشته غرب در خصوص انجام یک نوع مذاکره همه جانبه با ایران اصلاَ جدی نبود. امروزه وقتی قرار است مذاکرات جدی شود طبیعتاً آن ها با توجه به چگونگی صحنه برد و باخت منطقه ای و همچنین تغییر سطح ومیزان سانتریفیوژها به یک سری نتایج رسیدند. در طی مذاکرات جدید ژنو شاهد علاقمندی به موضوعات دیگر بودیم و قصد داشند با ارسال پالس ها و اشاره ها درباره موضوعاتی به غیر از هسته ای با ایران مذاکره کند که نمایندگان ایران متمرکز بر موضوع هسته ای مذاکرات را ادامه دادند.

در مذاکرات ژنو قبلی فرانسه سعی کرد با سخت نشان دادن مواضعش آن هم توسط شخص آقای فابیوس وزیر خارجه عملا یک سری کمبود ها را به نفع رژیم صهیونیستی جبران کند ولی این موضوع صرفاً به یک دادوستد سیاسی بین فرانسه و اسراییل بر نمی‌گشت، بلکه این به بخشی از نگاه مستقل فرانسه به چگونگی رقابتش با آمریکا برمی‌گشت. در این حوزه آمریکا با توجه به مذاکرات ژنو ۲ یک فیگور در دیپلماسی عمومی از خود تولید کرد که به عنوان یک قدرت تعیین کننده برتر جلوه کند وفرانسه آن را برتابید و آمریکا مدیریت بر چندجانبه گرایی را رقم زند و فرانسه موضوع چندجانبه گرایی برابر را تحمیل کرد. بنظرم فرانسه اشتباه کرد که سعی داشت با هزینه ایران خود را در منطقه اثبات کند . البته در ژنو سوم تا حدودی شاهد این تغییر رویه بودیم و پاریس نیز می داند که با تعامل سازنده می تواند همکاری های جدید را بوجود آورد.

بنظرم موضع گیری های رسمی که ما از طرف آقای جان کری شاهد بودیم که وی تاکید کرد "ما با فرانسه هیچگونه اختلافی نداریم ” یک نوع همپوشانی را القاء می کرد ولی این موضوع عمدتاً در جهت تکمیل سناریوی پلیس خوب و پلیس بد نبود ، بلکه یک نوع پیام آتش بس در جهت جلوگیری از آشکارسازی اختلاف بین آمریکا و فرانسه نیز بود.

شما بخوبی می دانید که در این حوزه آمریکایی ها در سیاست های منطقه ای و خصوصاً موضوع خاورمیانه با برخی از فاصله هایی با دولت فرانسه مواجه شده بودند که آخرین بار هم موضوع سوریه بود که وقتی موضوع جنگ و حمله به سوریه مطرح شد، فرانسه به شدت مخالف عقب نشینی مواضع آمریکا از موضوع سوریه بود، و به شکلی فرانسه مخالف بحث ایجاد سناریوی معامله شیمیایی در ازای جنگ جدید در منطقه بود. فرانسه معتقد بود که در یک موقعیت و لحظه خاص هست و باید همانند سناریوی لیبی در سوریه دست به اقدام نظامی بزند. فرانسه نیاز داشت تا اولویت مدیترانه ای خود را با هزینه امریکا به پیش ببرد.

آمریکا در گذشته وقتی که در چارچوب ناتو همکاریش را با فرانسه در حذف قذافی و موضوع لیبی انجام داد، بااین مواجه شد که شرکت های نفتی اروپایی به صورت لشکرهای پشت جبهه وارد لیبی برای جمع آوری غنائم شدند و آمریکایی‌ها آن سهمی را که برای خودشان در لیبی تعریف کرده بودند به دست نیاوردند. به همین خاطر آمریکا معتقد نبود که به صورت زیرمجموعه سیاست های فرانسه در موضوع سوریه عمل کند، بلکه با تعاملی که بین محور پوتین – اوباما شکل گرفت، سعی کرد موضوع جنگ با سوریه تغییر پیدا کند و به یک دیپلماسی تبدیل شود و در نتیجه فرانسه اولویت های سیاست مدیترانه ‌ای خود را از دست داد چرا که فرانسه به دنبال امنیت سازی مرحله ای در این حوزه است. از این منظر دیگر بحث فروش تسلیحات در منطقه مطرح بود. یعنی فرانسوی ها به شدت پیرامون مداخله پنهان آمریکایی ها در بحث موضوع خرید تسلیحاتی امارات و عربستان دلخور بودند و احساس می کردند که مذاکرات را آنها انجام می دهند و آمریکایی قراردادهای کلان تسلیحاتی را منعقد می کنند به همین خاطر عربستان به دنبال گرفتن یک نوع مابه ازا از آمریکادر حوزه های ثانوی تسلیحاتی بود.

جدا از این دو موضوع، موضوع ایران نیزمطرح بود. در گذشته فرانسوی ها اعتقاد داشتند حالا که قرار است یک سیستم رفع محدود تحریم اتفاق بیفتد سهام آنها درچارچوب بازار و سیاست های تعاملیشان با ایران چگونه خواهد بود؟ فرانسوی ها در استدلال و نگاه خودشان معتقدند که در بخش های خاصی به ویژه در صنعت حمل و نقل در ایران توانستند انحصار ایجاد کنند. مثلا در صنعت خودرو ایران تحت لیسانس فرانسه تولید می کند. از طرفی دیگر بحث حمل و نقل هوایی بود و بحث درباره نقش ایرباس در ناوگان هوایی ایران. فرانسه انتظار داشت بتواند بخشی از مذاکرات جدید را برای خود فرصت سازی کند . فرانسوی ها علاقه مند بودند حتی در حوزه لوکوموتیو نقش فعالتری داشته باشند. نگاه فرانسه این بود که سهم آنها از شرایط جدید چگونه خواهد بود؟ چرا که احساس می کرد آمریکا به عنوان یک پیشاهنگ موضوع است و سعی می کند یک بازی زیگزاگی انجام دهد و منافع خود را به تنهایی دنبال کند.از سوی دیگر فرانسه به دنبال بستری بود تا ما به ازاء مخالفت خود در ژنو دوم را به همکاری اقتصادی با اسراییل و دریافت امتیاز دنبال کند. در نتیجه بازی فرانسه در ژنو ۲ صرفاً مربوط به یک سری درخواست ها نبود بلکه شیوه جدید از بهانه گیری برای امتیازگیری بود و این امتیازگیری صرفا به موضوع ایران برنمی‌گشت.

موضوع توافق هسته‌ای در ژنو سوم طبیعتاً توافق نهایی نیست و توافق اولیه است . در برخی از شرایط تا حدودی انگلیس نقش منفی را بازی کرد و وزیر خارجه انگلیس ادعاهای جدیدی را مطرح کرد که سپس این مواضع تغییر کرد. در مذاکرات اخیر برطبق اعلام رسمی تیم مذاکره کننده با صدای بلند اعلام کرد که درباره حق غنی سازی باید پاسخ روشنی دریافت کند و پیرامون زیاده خواهی در چگونگی چانه زنی سیاسی حاضر نشد خیلی ساده از موضوع عبورکند. آثار و پیامد این توافقنامه معلوم خواهد کرد که غرب به چه میزان پایبندی به مذاکرات و احترام به حقوق مردم ایران را مورد توجه قرار داده است.

سؤال: به موضوعات مهمی اشاره کردید با توجه به ادامه تعامل طرفین بعد از توافق اولیه شرایط چگونه شکل خواهد گرفت ؟ رویکرد غرب بعد از توافق اولیه با ایران تابع کدام رویکرد خواهد بود؟

کلینی: غرب تا کنون سعی می کرد با یک سری ادعاهای جدید عملا صحنه عمومی ۱+۵ را مدیریت کند که بعضاً هم با مخالفت های دو عضو روبرو شد. چین و روسیه از رفتار یک جانبه انگلیس و فرانسه و آمریکا انتقاد می کردند و حتی آلمان مواضع یک پارچه ای در موضوع هسته ای ایران با محور غربی ادامه نمی داد و سعی می کرد نقش وسط را بازی کند. با توجه به ترک برداشتن محدود ایده تحریم و متوقف شدن موضوع تشدید تحریم و باتوجه به اینکه امروزه در فضای بین المللی نقش منفی و مخرب اسراییل برای برهم زدن هرگونه توافق بین طرفین آشکار شده است.


اینکه در این خصوص اسراییل چقدر موافق با توافق هست و چقدر مخالف باید بین سیاست های رسمی و سیاست های تبلیغاتی و سیاست های پنهان باید تفاوت هایی را قائل شویم. این بیانگر آن نیست که تمام مواضع اسراییل در خروجی سیاست رسانه ای اش است. بازی با متغیر ها ،‌تولید یک سری ایده های تحمیلی،‌تلاش برای تبدیل کردن خود به یک داور پنهان در موضوع هسته ای و یک گارانتی امنیتی در منطقه و اینها اهدافی است که رژیم صهیونیستی به دنبال آن هستند. ولی واقعاً این رژیم نگران تغییر توازن منطقه ای است ودر ک می کند که حل مسئله هسته ای ایران عملاً رژیم تل اویو را منزوی خواهد کرد.

از این منظر زمانی که به صحنه نگاه می کنیم یک احتمال این است که رویکرد غرب از یک رویکرد یک جانبه گرایانه تا حدودی وارد یک حوزه رویکرد چندجانبه گرایانه خواهد شد که این خود همراه با یک سری احتیاط‌ ها می باشد. بخشی از این احتیاط‌ ها می تواند معطوف به نحوه بازی غرب با غرب است و همکاری چهار عضو غربی است که چگونه این بازی ها میان خودشان تنظیم می شود. به همین خاطر در کوتاه مدت شاهد یک رویکرد توام با احتیاط هم هستیم اما این منوط به این است که در درجه اول جمهوری اسلامی ایران یک درک واقع بینانه و حقیقی از ماهیت توافقنامه و ترکیب ان با بازی های احتمالی و موازی داشته باشد و قضاوت قطعی از شرایط بعدی منوط به میزان عملکرد حریف است . فعلاً در حوزه تخمین و احتمالات هستیم.

بحث بکارگیری کلمات روشن،‌ دقیق،‌حقوقی پیرامون حقوق غنی سازی هسته ای در داخل کشور است. بنظرم آمریکایی ها قصد ندارند به صراحت این موضوع را بیان کنند. شاید بگویند که در چارچوب توافق اولیه می پذیرند که ایران به غنی سازی کم شدت خود ادامه دهد. ولی طرحشان در این توافق این است که به رسمیت شناختن حقوق هسته ای ایران را به صورت دو فاکتو بازی کنند. موضوع بعدی به چگونگی ساختار و دستاورد هسته ای برمی‌گردد که بدیهی است مسئولین بایستی با درک کامل از شرایط گام های خود را تنظیم کنند. وزیر امور خارجه کشورمان اعلام کرد در صورتیکه تخطی در مسیر را مشاهده کنیم به گزینه قبل از توافقنامه باز خواهیم گشت.

سؤال: طی بازدیدهای اخیر آژانس از ساختار هسته ای کشور، اعلام شد که ایران چند ماهی است که فعالیت های خود را متوقف یا کاهش داده است، علت آن در چیست؟

کلینی: ببینید زمانی که اقای جلیلی مسئول پرونده هسته ای بود،‌جمهوری اسلامی ایران بخشی از اورانیوم غنی شده پرشدت خودش را تبدیل به میله کرد یعنی اینکه داشته های خود را تولید معکوس کرد و این تولید معکوسی که انجام داد از میزان انباشت ۲۰درصد خود جلو نرفت و آن را به سمت اورانیوم ها و ابزارهای سوختی با اورانیوم کم شدت استفاده کرد. بحث چگونگی سیاست تولیدی جمهوری اسلامی و نسبت مذاکرات همیشه وجود داشته و معامله بین طرفین موضوع جدید نیست که فقط در این دوره وجود داشته باشد. مقام معظم رهبری هم اخیراً فرمودند که سیاست های دولت ها را در این خصوص با هم مقایسه نکنید و اینها همه تابع یک فرماندهی مشخصی قرار دارند. این به چگونگی سیاست ها و شرایط برمی گردد. مهم این است که جمهوری اسلامی ایران سیاست و حق خود را در بحث غنی سازی ادامه می دهد، به هیچ عنوان ایران تحقیقات وتوسعه خود را کنار نخواهد گذاشت. بنظرم با توجه به مرقوم های موجود در متن توافقنامه ایران با سیاست مدیریت تهدیدات و تغییر شرایط و سیاست مانور در کمیت و شدت وارد زمین مذاکرات شد.

قبلاً نیز بعنوان یک کارشناس اعلام کردم که ما یک سری نیازمندی هایی داریم که با هم فرق می کند. مثلا بعضی نیازها در حوزه رادیو داروها هست که باید بالای سه ونیم درصد باشد و در حوزه راکتور تحقیقاتی تهران باید استفاده کرد و ربطی به نیروگاه بوشهر هم ندارد. ممکن است غربی ها پیشنهاد کنند که خود ما این را به شما می دهیم. بحثی که همیشه وجود داشته بحث تضمین بوده و در گذشته هم غربی ها قول دادند برای ما نیروگاه بسازند که نساختند حالا چه تضمینی وجود دارد که به ما سوخت لازم برای راکتور تهران را بدهید؟ به همین خاطر ایران درحوزه تولید رادیوداروها و بکارگیری اورانیوم غنی شده متناسب با حوزه راکتورهایش حقوق خودش را حفظ خواهد کرد. به همین خاطر بحث موضوع انتقال و تحویل دادن انباشت تولیدات غنی سازی اورانیوم سطح بالا را با حساسیت دنبال کرده است .

در زمان دولت اقای احمدی نژاد که بحث قرارداد سه جانبه ایران و ترکیه و برزیل مطرح شد، زمانی که ایران آمد و گفت که حاضرم در همین سطح بمانم اما آنها حاضر نشدند و آمریکا حاضر نشد از این موافقت سه جانبه حمایت کند و به همین خاطر ایران برای هر مسیری که می‌خواهد حرکت کند نیازمند تضمینی جدی است. ایران می تواند فعالیت هایش رادر اختیار بازدید آژانس قرار دهد. غرب اشتباه می کند که قدرت و شدت تولید اورانیوم ایران راتهدید فرض کرده واین فرض، فرضی تحمیلی است. ایران می تواند خیلی از تولیدات پرشدت خودش را وارد کنسرسیوم مثلاً با فرانسه و روسیه شود که به عنوان کشورهای مهمی هستند که در چارچوب تولیدکنندگان اورانیوم غنی شده می باشند. ایران تقریباً بیش از ۸۰۰ هزار بیمار رادیودرمانی دارد که اینها برای درمان نیازمند این هستند که به تهران بیایند. از این منظر ایران نیاز به راکتورهایی دارد که بتواند خیلی از بیماران را با توجه به اینکه احتیاج به درمان دارند در یک فاصله نزدیکتری از لحاظ فیزیکی قرار دهد. ایران این توانایی را دارد و می تواند تحت نظارت آژانس بین المللی انرژی اتمی آن را به یک تجارت عاقلانه مشترک تیدیل کند و این به معنی سیاست برد برد است. یعنی ایران هم قدرت تولیدش حفظ شده، هم تحت نظارت آژانس است و هم فرصت مشترک را با تولید کنندگان مهم جهان بوجود اورده است.

توجه کنید که برخی سعی کرده اند که این ایده را القا کنند که عدم توافق برابر با جنگ است. ما در شرایط های قبلی هم در شرایط عدم توافق بودیم اما جنگی هم اتفاق نیفتاد. امروزه تلاش می کنند شرایط و راه حل های را با توجه به شرایط اقتصادی که غرب با آن روبرو است را از طریق دیپلماسی دنبال کنند. آمریکا می داند که اگر وارد جنگ شود، عملا وارد یک حوزه باخت باخت خواهد شد. آمریکا نیاز به توافق دارد. به نظر می رسد مدعیان عدم توافق و برابر کردن آن با جنگ ایده کسانی است که می خواهند از طریق دیپلماسی عمومی تهدید معتبر روی سر ایران نگه دارند. مثلا در قرن گذشته آمریکا و شوروی در دو بلوک در حال نزاع و درگیری بودند اما هم سفارت داشتند و هم خط پروازی داشتند و همزمان سلاح هسته ای خود را پیشرفت می دادند و همزمان مذاکره هم می کردند. این بدین معنی نیست که مذاکره به معنای تسلیم شدن و کرنش پنهان است. اگر واقعاً تیم قوی و با دانش و متعهد داشته باشیم یک ظرفیت بزرگ در حفظ منافع ملی کشور است.

از سوی دیگر یک احتمال وجود دارد که غرب یک تغییر شیفت تحریمی را دنبال کند. رفتاری که ما از جانب کانادا می بینیم و بحثی که درباره حقوق بشر دیدیم که تلاش کردند موضوع حقوق بشردر ایران را بهانه کنند ، اینها بیانگر آن هستند غرب امکان دارد به صورت یک فضای بادکنکی در بحث تحریم در زمینه هسته ای امتیازهایی را دریافت کند و بعد مجدداً وارد بازی پلکانی جدیددر بحث تحریم شود. به همین خاطر این بی دلیل نیست وقتی که رسانه های غرب کماکان سعی می کنند در برخی موضوعات مانند حقوق بشر دست گذاشته و بزرگنمایی کنند و یا این موضوع را در حوزه مسائل منطقه ای مورد سوء استفاده قرار دهند.

ازاین جنبه یک احتمال تغییر بازی غرب در حوزه تحریم موضوعی است که باید مقامات ایرانی به آن توجه داشته باشند . باید بحث سیاست عمومی تحریم بر علیه جمهوری اسلامی ایران بعنوان ابزار مورد نقد جدی مذاکرات قرار گیرد و تیم مذاکره کننده ایران همزمان باید مشخص کند که غرب حق تغییر و جابجایی مواضع تحریمی را ندارد.

سؤال: در پایان بد فهمی برخی از نرمش قهرمانانه ایران را چگونه تحلیل می کنید؟

کلینی: برخی از صداهای مدیریت شده توسط لابی و حتی برخی دولت ها در درون اتحادیه اروپا به گوش می رسد که کماکان باید ایده تشدید تحریم علیه ایران در ابعاد مختلف ادامه یابد. در بحث تشدید تحریم بعضی معتقد هستند شدت تحریم است که ایران را به پای میز مذاکره نشانده و به همین خاطر بعضی قائل نیستند که الان لحظه تفاهم نیست و معتقدند که باید تحریم شدیدتری صورت بگیرد تا وزن چانه زنی ایران در مرحله بعدی از موضوع ضعف و انفعال باشد که این تحلیلی ساختگی است. از طرف دیگر ایران سعی می کند سیستم مذاکرات را به سمتی ببرد که آسیب های اجتماعی بر روی مردم را کاهش دهد و سیاست های دولت جدید در چارچوب کند کردن تیغ تحریم بر پوست جامعه است و لذا تلاش می کند این حرکت وحشیانه را به درستی مدیریت کند ولی این به معنای تسلیم پذیری نیست. ایران در شرایط موجود فرصت مجدد به غرب داده تا بتواند به سیاست برد برد برسد، یعنی طوری که بتوانند طرفین وارد پارادایم جدید شوند و در این پارادایم جدید سیاست توسعه برای همه باشد وگرنه این سیاستی باخت باخت خواهد بود و مقصر اصلی به نتیجه نرسیدن در اصل زیاده خواهان و مخالفان صلح و همگرایی در منطقه هستند.

*دانا
Major II
Major II
نمایه کاربر
پست: 562
تاریخ عضویت: دوشنبه 7 اسفند 1385, 4:54 am
سپاس‌های ارسالی: 1360 بار
سپاس‌های دریافتی: 1357 بار

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط mj_piremard »

با سلام
یا حق غنی سازی به رسمیت شناخته نشد؟
بخش تعاملی الف - روح الله فردوسی
مذاکرات موفقیت آمیز هسته ای ژنو، با منافع حقوقی و اقتصادی که در آن لحاظ شده است، بی شک از ممتازترین مذاکرات جمهوری اسلامی ایران با قدرت های جهانی است که با زحمات شبانه روزی تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان- یا همان بچه های انقلاب - به همراه صبوری و حمایت بی دریغ ملت بزرگ ایران به بار نشست. تلاش مجدانه ای که قدرت های جهانی را به پذیرش حق غنی سازی کشورمان مجاب ساخت و در گام نخست به لغو بخشی از تحریم های غیرقانونی منجر شد.

اگرچه گروه موسوم به ۵+۱ دیدگاه واحدی را در این خصوص اتخاذ کرده است – فارغ از دیدگاه آقای جان کری که بی تردید برای دلداری نتانیاهو و فروخواباندن خشم و غضب او از این توافق خوب و برای القاء انعقاد یک توافق بد، سخنان ضد و نقیضی بر زبان آورده است - اما در داخل نیز برخی از رسانه ها و بخصوص برخی از نمایندگان محترم مجلس، در یک اتفاق جهت دار، دیدگاه و موضع واحدی نسبت به توافق نامه ژنو اتخاذ کرده اند و بعضاً با عصبیت و عدم آشنایی به زبان دیپلماسی و مبانی حقوقی مذاکراتی از این دست و در این سطح، تفاهم نامه ی موفقیت آمیز هسته ای کشورمان را کم بار و بها و با مقایسه ای نادرست و قیاسی مع الفارق، عهدنامه ی ترکمانچای ثانی خوانده اند. موضعی که با بدبینی و شک و تردید به این توافقنامه اتخاذ شده و توضیحی که در ادامه خواهد آمد، بر ضعف تشخیص و تحقیق آنان صحه خواهد گذاشت. فارغ از نادرستی این قیاس، گویا منتقدان گمان می کنند که بدون هیچ مذاکره ای و صرفا با یک بیانیه و اعلام موضع، قدرتهای جهانی حاضرند در این ارتباط امتیاز بدهند . حال به مواردی از توافق نامه ژنو اشاره می کنم که به طور مبرهن حق غنی سازی جمهوری اسلامی را تضمین کرده و متاسفانه از نظر منتقدان دور مانده است . بی آنکه بخواهم به تفسیر موضوعی این توافق نامه بپردازم، تنها به برخی از مطالبی که تضمین کننده حق غنی سازی کشورمان است اشاره می کنم، تا برای کسانی که منکر به رسمیت شناخته شدن این حق اند مفهوم واقع شود.

**مواردی از تضمین این حق در مقدمه توافق نامه
در مقدمه آمده است: «اين راه حل جامع، ايران را قادر مي‌سازد تا به طور کامل از حقوق خود در بهره‌گيري از انرژي هسته‌اي براي اهداف صلح‌آميز براساس مواد مرتبط در معاهده منع گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي و با رعايت تعهدات خود طبق معاهده از آن برخوردار شود» گمان کنم منظور مورد نظر بنده در این بند کاملاً روشن و مبرهن است . چرا که فهمیدن معنای«قادر می سازد» یا «به طور کامل از حقوق خود» یا « براساس مواد مرتبط» یا «رعايت تعهدات خود» و سرانجام «از آن برخوردار شود» کار چندان سخت و ثقیلی نباشد . مدعی می شوم که در همین بند با توجه به بار معنایی همه ی مواردی که به نشانه آوردم، حق غنی سازی و استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای کشورمان به رسمیت شناخته شده است . قادر بودن به معنای توانستن و نیرومند بودن است . و کسی «می تواند»، که «قدرت» لازم را داشته باشد و اخذ قدرت و بکارگیری آن، منوط و متوقف است بر «توانستن» . لذا «ایران را قادر می سازد» به معنای این است که ایران قدرت و توان آن را دارد تا به این مهم برسد . آیا منظور از « براساس مواد مرتبط» در این بند چیست ؟ کدام مواد در ان پی تی متضمن حق غنی سازی کشورهای عضو است ؟ براساس ماده چهارم معاهده منع گسترش سلاح‌های اتمی (ان‌پی‌تی) غنی‌سازی اورانیوم یک حق است و نمی توان کشوری را از دست یابی به آن منع کرد. لذا هنگامی که بهره گیری از انرژی صلح آمیز هسته ای را منوط به مواد مرتبط با ان پی تی می دانند، به این معناست که حق غنی سازی کشورمان را پذیرفته اند . گمان کنم با این توضیح، مفهوم دیگر موارد مورد اشاره در این بند گویا شده باشد.

حال نمونه ای دیگر: «اين راه حل جامع متضمن يک برنامه غني‌سازي با تعريف مشترک و محدوديت‌هاي عملي و اقدامات شفاف‌ساز به منظور تضمين ماهيت صلح‌آميز برنامه هسته‌اي مي‌باشد» در این بند هم تضمین این حق واضح و آشکار است. اما آنچه مایه تردید شده و می شود ذکر عباراتی چون «تعريف مشترک» یا «محدوديت‌هاي عملي» می باشد که چند مرتبه در کل توافق نامه آمده است. باید دقت کنیم که دو عبارت «تعریف مشترک» و «محدودیت های عملی» برای چگونگی انجام «یک برنامه غنی سازی» وارد این متن شده اند. به معنای دیگر، محدودیت های عملی، نافی حق غنی سازی نیست، بلکه چگونگی غنی سازی را به تصویر می کشد . همچنانکه در جزئیان تعهدات ۵+۱ نیز چنین محدودیت های عملی لحاظ شده است که غنی سازی در خاک ایران را تا ۵ درصد پذیرفته است.

به معنای دیگر می توان گفت که انگیزه ی گنجاندن عبارت «محدودیت عملی» در متن توافقی این است که توقع غنی سازی در سطحی بیش از این را از ایران سلب کنند. فارغ از این توضیح، به گمان بنده، قدرت های جهانی هرگز علاقه مند نبوده و نیستند تا حق غنی سازی کشورمان را به رسمیت بشناسند. تجربه ی سنگ اندازی و کارشکنی در برنامه ی صلح آمیز هسته ای کشورمان و نیز ناکارآمدی تحریم های ظالمانه و غیر حقوقی، آنها را مجاب ساخته است تا حداقل با ملاحظه و نه به صراحت، این حق را به رسمیت بشناسند . اگر صراحتی در کار باشد آنگاه کدام قدرت جهانی می تواند از علل اعمال تحریم های ظالمانه در برابر افکار عمومی از خود دفاع کند ؟ آنها مگر می توانند رضایت رژیم صهیونیستی را نیز تامین نکنند ؟ بنابراین ذکر این عبارات در این توافق نامه اینگونه فهمیده می شود که قدرتهای جهانی ضمن پذیرش این حق، می خواهند از بار رسانه ای این پیروزی بکاهند و بگویند که در اخذ این حق توسط ایران ما نیز شریک بوده ایم و دخالت داشته ایم و در آینده نیز دخالت خواهیم داشت و از همین بابت برنامه ی غنی سازی را به اشتراک گذاشته اند.

**مواردی از تضمین حق غنی سازی در گام اول توافق نامه
« ايران اعلام مي‌کند که براي اين دوره ۶ ماهه، اورانيوم را به سطح بالاتر از ۵ درصد غني‌سازي نکند » خوب این بند چطور ؟ بیشتر از ۵ درصد غنی سازی نکند، عبارتی دستوری است یا اثباتی ؟ « ایران اعلام می کند » به چه معناست ؟ آیا به این معنا نیست که ایران در برابر «حقی» که اخذ کرده است اعلام می کند که اورانیوم را تا بیش از ۵ درصد غنی نکند ؟ صرف نظر از درصد غنی سازی - که برای مصارف علمی و تحقیقاتی با غنای تا ۵ درصد کافی است- در گام نهايي راه حل جامع، پیش بینی شده است که ایران با اقدامات شفاف و اعتماد ساز می تواند از تمامی حقوق خود در این زمینه بهره ببرد.

در بند بعدی این گام چنین آمده است: « ايران اعلام مي‌کند که فعاليت‌هاي خود در تأسيسات سوخت هسته‌اي نطنز، فردو يا راکتور اراک را که از سوي آژانس با نام IR-۴۰ شناسايي مي‌شود، بيش از اين گسترش نخواهد داد» . مگر از یاد کسی می رود که همین قدرتهای جهانی با زور تحریم و تهدیدهای نظامی، خواستار تعطیلی فوری این سه مجموعه ی مهم هسته ای کشورمان شده بودند و آن را به زعم صهیونیست های حراف، تهدیدی برای منطقه بل جهان قلمداد می کردند . حال چه شده است که نه تنها از تعطیلی آنها دم نمی زنند، بلکه فعالیت در همین سطح را نیز پذیرفته اند . لازم است تا در این بند نیز همانند بند قبل، به مفهوم عبارت « ايران اعلام مي‌کند » توجه شود.

در ادامه این گام آمده است : « ايران برنامه تحقيق و توسعه (R & D) تحت نظارت، از جمله برنامه تحقيق و توسعه جاري غني‌سازي خود را که با هدف انباشت اورانيوم غني شده صورت نمي‌گيرد، ادامه خواهد داد» شما بگوئید، گنجاندن این بند در متن توافق نامه چه تضمینی را اذعان می کند؟ آیا به معنای پذیرش حق غنی سازی ایران برای مصارف صلح آمیز از انرژی هسته ای نیست ؟ مگر می توان پذیرفت که در عرصه دیپلماسی و تنظیم متن تفاهم نامه هایی اینچنینی، که حساسترین عرصه در جغرافیای مذاکرات است، از ادبیاتی بهره برد که وضوح و روشنی ادبیات عامیانه و رایج را داشته باشد . شبیه طنز بی مزه ای است اینکه گفته شود چرا در این تفاهم نامه، به جای استفاده از کلمات و عبارات مبهم و گنگ، یک کلام نگفته اند که ایران حق غنی سازی دارد .... البته باید گفت که اصل دعاوی منتقدان نیز به همین طنز بی شباهت نیست.

**مواردی از تضمین حق غنی سازی در گام نهايي راه حل جامع توافق نامه
آمده است : « بيانگر حقوق و تعهدات اعضای معاهده عدم گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي و موافقتنامه‌هاي پادمان آژانس بين‌المللي انرژي اتمي باشد . » بیش از این توضیح نمی دهم و درک و استنباط از این بند را به خواننده گرامی وا می گذارم . و در جایی دیگر: « شامل همکاري بين‌المللي هسته‌اي غيرنظامي باشد که اين همکاري‌ها از جمله درخصوص دستيابي به راکتورهاي مدرن آب سبک قدرت و تحقيقاتي و تجهيزات مرتبط و نيز عرضه سوخت هسته‌اي مدرن و برنامه‌هاي تحقيق و توسعه (R&D) مورد توافق مي‌باشد . » جای بسی شگفتی است که برخی نمایندگان عزیز مجلس شورای اسلامی و رسانه های همسو با آنان، به این بند از توافق نامه توجه ندارند و این موفقیت بزرگ را قبول نمی فرمایند. ۵+۱ به صراحت در این بند ضمن اذعان به پیشرفت ایران در این حوزه، خواستار همکاری های بین المللی با ایران در جهت توسعه انرژی هسته ای شده اند. دیگر به چه زبانی بگویند که حق ایران در بهره گیری از انرژی صلح آمیز هسته ای را پذیرفته اند؟ لازم است یادآوری کنم کسانی که تعهدات طرفین در این توافق نامه را نابرابر و نامتوازن می دانند و دست به مقایسه های نادرستی می زنند، متوجه باشند که اکثر تعهدات کشورمان در این توافق نامه، جنبه ی اعتماد سازی داشته و تعهداتی نظارتی است تا تعلیقی و از همین بابت باید کثیری از تعهدات کشورمان را در یک بند تحت عنوان تعهدات نظارتی مورد ارزیابی قرار داد، چرا که بسیاری از خواسته های طرف غربی با حقوق قانونی شناخته شده در مقررات آژانس بین‌المللی انرژی اتمی منافاتی ندارد.

در پایان این نکته را ناگفته نگذارم، کسانی که مفاد این توافق نامه را به درستی درک کرده باشند، نه تنها بر ضعف تشخیص و تدقیق درست این توافق نامه توسط منتقدان صحه می گذارند و بر نعره ها و عصبیت های جنون آمیز نتانیاهو وقع و ارجی نمی نهند، بلکه پیش و بیش از دشمنان بیرونی، از منتقدان داخلی حیرت خواهند کرد که چرا و چگونه با آنان در همین موضوع بخصوص، هم رأی و هم نظرند و منافع کوتاه مدت حزبی را بر منافع ملی ارجحیت می دهند و با تکیه بر هواهای نفسانی، از دولتی که در صدد احیای فرهنگ اعتدال است و جهان را به نفع نظام جمهوری اسلامی به صلح فرا می خواند، انتقام می کشند. این عزیزان یا غرب را نمی شناسند یا از تصمیم سازی و تصمیم گیری در حوزه دیپلماسی بی اطلاع اند.

کسانی که اینچنین بی محابا بر فرزندان انقلاب تهمت و توهین می بارند، بدانند که هیچ توافقی در این سطح از تصمیم گیری، از دید و نظر مسئولان ارشد نظام دور نخواهد ماند و حتما حمایت و تائید آنان را پیش از هرگونه توافقی بدنبال خواهد داشت. باید به این منتقدان غیرمنصف گفت که حرمت دولت و ملت را نگه بدارند و بدانند که با این داد و قال ها و بوق در کرنا کردن ها، عدم دستیابی به حق غنی سازی اثبات نمی شود و آنچه که تعیین کننده و واجد به رسمیت شناخته شدن حق طبیعی ایران در غنی سازی است، مفاد مبرهن و رسمی مورد توافق است و لاغیر. بر دولت اعتدال فرض است تا براساس مشی و منشور خود عمل کند و دل به خدا بسپارد و مردم را گواه کار خویش گیرد و نگوید که «وای این شب چقدر تاریک است» که باید گفت « اندکی صبر سحر نزدیک است».
[External Link Removed for Guests]
 چه خوب خوند حرف دلمو 
  
[FONT=Arial,sans-serif]  سهم من از دنیا همینه که تو تنهایی شبهام کسی اشکامو نبینه کسی اشکامو نبینه.
     
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
آیا ارائه این حجم از اطلاعات به آژانس -که ثابت شده صهیونیست ها دسترسی بالایی به اطلاعات آن دارند- منطق حفاظتی دارد؟


تصویر

علی شاهدیان، ایران هسته ای- یکی از مهم ترین سوال ها درباره توافق ژنو این است که چرا حجمی چنین وسیع و گسترده از دسترسی ها و بازرسی ها برای بازرسان آژانس در این توافقنامه طراحی شده است.

ایران تا کنون یک عضو مسئول از NPT بوده و آژانس در بیش از 3000 نفر روز بازرسی حتی یک نمونه از انحراف در فعالیت های ایران مشاهده نشده است.

با این وجود، ایران انبوهی از دسترسی ها و بازرسی ها را در توافقنامه ژنو پذیرفته است که هیچ تعهد حقوقی برای آن ندارد.

فهرست این تعهدات که ایران موظف شده ظرف 3 ماه آنها را انجام دهد، چنین است:

1. اطلاعات مربوط به طرح‌ و نقشه‌های ایران برای تأسیسات هسته‌ای به آژانس ارائه می شود.

2. توصیف و شرحی کامل از ساختمان هر یک از سایت‌های هسته‌ای ارائه می شود.

3. توصیف و شرحی کامل از گستره عملیات‌های هر یک از تأسیساتی که به طور خاص به فعالیت‌های هسته‌ای مشغول هستند ارائه می شود.

4. ارائه اطلاعات در مورد معادن

5. ارائه اطلاعات درباره انبارها

6. ارائه اطلاعات درباره منبع مواد

7. نهایی کردن توافق درباره پادمان ها در اراک

8. دسترسی به بایگانی دوربین های آفلاین

9. دسترسی به کارگاه های مونتاژ

10. دسترسی به تولید چرخنده های سانتریفیوژ

درباره این تعهدات چند نکته اساسی وجود دارد:

1- مسئله اول این است که هدف غرب از درخواست این حجم از دسترسی ها و بازرسی ها از ایران که رابرت آینهورن مذاکره کننده امریکا در گروه 1+5 موافقت ایران با آنها را غیر منتظره خوانده چه بوده است. یک حدس این است که 1+5 بویژه امریکا مایل بوده همزمان با متوقف کردن روند پبشرفت بیشتر برنامه هسته ای ایران، نظارت هایی اضافی را هم بوجود بیاورد که هرگونه تخلف ایران از تعهداتش یا انجام هرگونه اقدام غیر منتظره را، به سرعت کشف کند. این همان چیزی است که منابع غربی از آن با عنوان غیر ممکن کردن «گریز غیر قابل شناسایی» در برنامه هسته ای ایران یاد کرده اند.

2- اما حدس دیگری هم وجود دارد و آن این است که نیازمندی های سرویس های اطلاعاتی غربی که از روش های متعارف بازرسی و با تکیه بر مقررات موجود از جمله پروتکل الحاقی و همچنین اتکا به روش های فعلی جاسوسی قابل کسب نبود، در یک توافق سیاسی گنجانده شده است. درست است که بخش های مهمی از بازرسی ها «مدیریت شده» خواهد بود، ولی تجربه های پیشین این نگرانی را بوجود آورده است که آیا ارائه این حجم از اطلاعات به آژانس -که ثابت شده صهیونیست ها دسترسی بالایی به اطلاعات آن دارند- منطق حفاظتی دارد؟

3- مسئله بعدی این است که این تعهدات در موارد مهمی حتی از پروتکل الحاقی هم فراتر است و بنابراین روشن نیست که به چه دلیل ایران پذیرفته دسترسی هایی حتی فراتر از پروتکل به آژانس بدهد بی آنکه هیچ ما به ازای روشنی دریافت کند.

4- بخشی از توافق کمیسیون مشترک تشکیل شده بین ایران و 1+5 را مامور می کند که به حل و فصل مسائل باقی مانده حال و گذشته میان ایران و آژانس هم نظارت کند. سوال این است که چرا 1+5 اصرار دارد بر فرآیند کار ایران با آژانس مشرف باشد و آیان به این ترتیب عملا دو مسیر کار با آژانس و کار با 1+5 به گونه ای نگران کننده با هم درآمیخته نشده است؟

دیوید آلبرایت و آندریا استریکر در [External Link Removed for Guests] که روز 5 آذر روی وب سایت موسسه علوم و امنیت بین المللی منتشر شده، این موضوع را اینگونه توضیح داده اند: «طرح مشترک اقدامات که اخیراً توسط ایران و گروه «1+5» امضا شد دو روند را به هم مرتبط می‌سازد و به نوعی «در هم می‌آمیزد». طرح مشترک کمیسیون مشترکی متشکل از کشورهای «1+5» و ایران را تشکیل خواهد داد تا بر اعمال توافق نامه میان مدت و همکاری با آژانس برای تسهیل حل «مسایل نگران کننده گذشته و حال» نظارت شود. اگر ایران در راه رفع نگرانی‌های آژانس حرکت نکند رسیدن به توافق نهایی در هاله‌ای از تردید قرار دارد. در هم آمیختن روند مذاکره آژانس و کشورهای «1+5» نشان دهنده اهمیت رسیدگی به نگرانی‌های آژانس است. این موضوع از نظر عملی بن بستی برای ایران است تا مجبور شود این نگرانی‌ها را برطرف نماید. اگر ایران در این امر موفق نشود و نتواند مسایل مد نظر قطعنامه‌های «شورای امنیت سازمان ملل» علیه ایران را رفع کند احتمال آن وجود دارد که از بار تحریم‌های اعمالی بر این کشور چندان کاسته نشود. همچنین در این حالت ممکن است نتوان تحت مفاد طرح مشترک به توافق جامع دست یافت یا شروطی که توسط کنگره آمریکا وضع شده را از سر گذراند».

به نظر می رسد سخاوت ایران در پذیرش بازرسی هایی که عملا پروتکل و در مواردی فراتر از آن را هم در بر می گیرد، قدرت چانه زنی ایران در مذاکرات نهایی را به شدت کم می کند.

[HR]

[External Link Removed for Guests]
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
آمریکایی ها در برآوردی مهم معتقدند بیشتر از تحریم ها و معتبر سازی گزینه نظامی باید بر روی افکار عمومی در ایران کار کرد.

تصویر

مهدی جهانتیغی، ایران هسته ای- برخی ارزیابی های دقیق دیپلماتیک و اطلاعاتی که پس از ژنو6 درستی آنها نمایان تر نیز شده نشان می دهد که هدف نهایی دولت آمریکا از مذاکرات توقف کامل برنامه هسته ایران یا به تعبییر آمریکایی آن «برچیدن» برنامه هسته ای ایران است.

این ارزیابی ها معتقد است توافقنامه ژنو 6 فرصت مناسبی را در اختیار کارشناسان اطلاعاتی و مطلع در حوزه سیاست خارجه قرار داده که شواهد بیشتری برای این موضوع بیابند.

برخی کارشناسان معتقدند ژنو6 نشان داد که ریشه اصلی اختلافات میان نتانیاهو و اوباما در هدفگذاری مذکور نیست بلکه در روش های رسیدن و مهم تر از آن مدت زمان رسیدن به این هدفگذاری – توقف کامل برنامه هسته ای ایران - است.

یک کارشناس مطلع از این ارزیابی ها که ایران هسته ای در تهران با آنها گفتگو کرده است معتقد است ژنو6 در حال حاضر ابعاد بیشتری از اختلاف نظر میان تیم سیاست خارجه و امنیتی اوباما و نتانیاهو را در همین باره نمایان کرده است.

به اعتقاد وی این اختلاف مهم که پنهانی ترین اختلاف برآورد استراتژیک میان اسراییل و آمریکا در مواجه با گزینه دیپلماتیک می باشد دارای دو سرفصل است:

1- اسراییل معتقد است روند دیپلماتیک برای رسیدن به توقف کامل برنامه هسته ای باید در مدت کوتاهی محقق شوداما از آن طرف اوباما اعتقاد دارد این روند ممکن است حتی در دوره ریاست جمهوری وی نیز به سرانجام نرسد و نیازمند زمان بیشتری باشد. همچنانکه روزنامه صهیونیستی هارآتص نیز نوشته است: «نتانیاهو و اسرائیلی ها قانع نشده اند که اوباما واقعا به دنبال متوقف کردن برنامه هسته ای ایران است و فقط می خواهد تا این موضوع را برای جانشین خود آماده کند».

2- اسراییلی ها معتقدند افرایش فشار تحریم ها و معتبرسازی مجدد گزینه نظامی مدت مذاکرات را کوتاه تر خواهد کرد ولی طرف آمریکایی معتقد است افزایش تحریم ها ضمن آنکه خطر انشقاق در گروه 1+5 را افزایش خواهد داد منجر به گریز ایران از گفت وگوها خواهد شد.

آمریکایی ها در برآوردی مهم معتقدند بیشتر از تحریم ها و معتبر سازی گزینه نظامی باید بر روی افکار عمومی در ایران کار کرد. آنها معتقدند فرصت دادن بیشتر به مذاکرات این امر را محقق خواهد کرد.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
آزمون کلیدی دیگر آن است که ببینیم آیا وضع حقوق بشر در ایران پیشرفت می کند یا خیر.

تصویر

ایران هسته ای- مشاور امنیت ملی امریکا به صراحت اعلام کرد پرونده بعدی که دولت امریکا قصد دارد به بهانه آن ایران را تحریم کند، حقوق بشر است.

متن کامل سخنان وی در اولین کنفرانس سالانه حقوق بشر در شهر واشنگتن آمریکا که روز چهارشنبه 13 آذر 1392 (4 دسامبر 2013) با عنوان «حقوق بشر؛ پیشبرد منافع و ارزشهای آمریکا» ایراد شده چنین است.

«ایران هسته ای» به زودی به ارزیابی راهبرد جدید امریکا در این باره خواهد پرداخت.

متن اصلی این سخنان را[External Link Removed for Guests]ببینید.

***

گروه موسوم به حقوق بشر اولین اولویت است. از سه دهه پیش صدای بلندی در حمایت از کرامت انسانی و حقوق بشر و آزادی همه در همه جای جهان بوده است. برای من مایه بسی افتخار است که امروز در اینجا حضور داشته باشم. 65 سال پیش در چنین ماهی، نمایندگان کشورهای عضو مجمع عمومی سازمان ملل متحد دور هم جمع شدند تا اعلامیه جهانی حقوق بشر را به تصویب برسانند. این سند در عرصه جهانی این موضوع را به رسمیت می شناسد که همه اعضای خانواده انسانی ما با داشتن حقوقی برابر وحقوقی مسلم و ذاتی به دنیا می آیند. همین حقوق در اسناد اساسی ایالات متحده نیز منعکس شده است و ما این حقوق را بخشی از هویت ملی خود می دانیم. اما همانطور که رئیس جمهور اوباما گفته است اینکه برخی از حقایق مسلم باشد به معنای آن نیست که خود به خود اجرا هم می شوند. باید تلاشی بی وقفه داشته باشیم تا اینکه این حقوق را به واقعیت تبدیل کنیم. ما باید همواره از خودمان سوال بپرسیم و خودمان را به چالش بکشیم تا در مسیر تاریخی در جبهه درست قرار بگیریم به این معنا که نقش خودمان را ایفا کنیم تا اینکه شمار بیشتر و بیشتری از همنوعانمان از این حقوق و آزادی ها بهره مند باشند که حق ذاتی همه ابنای بشر است.

تاریخ ما مملو از قهرمانانی است که برای نزدیک کردن ما به این آرمانها مبارزه کرده اند. از دکتر (مارتین لوتر) کینگ و هزاران نفری گرفته که پنجاه سال پیش راهپیمایی کردند تا مبارزات بلا آبزوگ (Bella Abzug) و از سزار چاوز گرفته تا هارولی میلک (از مبارزان حقوق مدنی در آمریکا) و شمار بیشماری دیگر از افراد. می دانم که همه افراد حاضر در این مکان همانند من معتقدند استمرار کار این افراد در داخل و توسعه این تلاشها در سراسر جهان، بزرگترین کاری است که ما درجایگاه وارثان میراث آنها باید انجام بدهیم.

برای من مبارزه برای حقوق انسانی برابر، امری بسیار شخصی است. حرکت دراین مسیر برای فردی همانند من به عنوان فردی آمریکایی، ضروری است. هرگز نمی توانم فراموش کنم من دختر شهروندان پرافتخاری هستم که حقارتهای قانون جیم کراو( قانون تبعیض نژادی در آمریکا) را تحمل کردند. نمی توانم فراموش کنم که در سال 1964 یعنی همان سالی که من به دنیا آمدم، در بسیاری از بخشهای این کشور بزرگ، افرادی که ظاهرشان شبیه من بود نمی توانستند رای بدهند یا با فردی ازدواج کنند که ظاهرش شبیه همسر من (سفیدپوست) است. نبرد ناتمام برای رسیدن به برابری و عزت انسانی تنها عواملی نیست که انگیزه خدمت من به عنوان کارمندی دولتی است بلکه وظیفه اصلی من درجایگاه مادر دو فرزند این است که اطمینان حاصل کنم فرزندانم به علت ظاهرشان یا گذشته شخصی شان هرگز با هیچ محدودیتی در رسیدن به آرزوهایشان مواجه نشوند.

هیچکس اهمیت این مسئولیت عظیم را بیشتر و شدیدتر از رئیس جمهور اوباما درک نمی کند. سخنرانی های او از زمان سخنرانی هنگام دریافت جایزه نوبل گرفته تا سخنرانی اش در سازمان ملل متحد در ماه سپتامبر (امسال) نشان می دهد که او به صراحت از اصولی سخن گفته است که راهنمای ما است و خود ما نیز باید براساس آن پاسخگو باشیم حتی در شرایطی که در دنیایی بسیار پیچیده از چالشهای همپوشان و جدی در کنار هم مواجه می شویم.

باید بدانید که پیشبرد دموکراسی و احترام به حقوق بشر، بخش کانونی سیاست خارجی ما است. تاریخ و ارزشهای ما همین امر را می طلبد. البته حرکت دراین مسیر، به شدت در جهت منافع ما قرار دارد. به همین علت است که ایالات متحده به شدت به پیشبرد ازادی و فرصت برابر و شکوفایی در همه جای جهان معتقد است. ما با غرور و افتخار مدافع حقوق زنان، افراد همجنس گرا، دوجنسیتی و اقلیتها هستیم. ما از حق آزادی همگان در انتخاب دین دفاع می کنیم. ما طرفدار دولت باز و جامعه آزاد و آزادی حق تجمع و آزادی مطبوعات هستیم.

ما با طیف وسیعی از ابزارها از این حقوق و آزادی ها حمایت می کنیم زیرا تاریخ نشان می دهد ملتهایی که به حقوق همه شهروندان خود احترام بگذارند دارای عدالت بیشتری هستند، بیشتر به شکوفایی می رسند و امنیت بیشتری دارند. باآنکه پیشبرد حقوق بشر با تکیه با لوله تفنگ، هرگز موثر و مطلوب نیست، ما به صراحت اعلام کرده ایم درصورت وجود جنایتهای گسترده قریب الوقوع، ممکن است مواقعی باشد که استفاده از زور برای محافظت از افراد بیگناه درمقابل بدترین جنایتها کاری درست باشد. اما ما نمی توانیم این بار را به تنهایی تحمل کنیم و نباید هم این کار را انجام بدهیم.

کاملا روشن است که پیشبرد حقوق بشر هرگز تنها نفع مدنظر ما نبوده است. همه روسای جمهور آمریکا براساس سوگندی که خورده اند وظیفه داشته اند از زندگی و اموال مردم آمریکا درمقابل تهدیدهای فوری محافظت کنند. این امر نخستین مسئولیت رئیس جمهور اوباما و بنده است. ما باید از ایالات متحده، شهروندانمان و متحدانمان با هر وسیله ای که در اختیار داریم ازجمله در صورت لزوم با استفاده از نیروی نظامی، دفاع کنیم. ما باید هرکاری که می توانیم انجام بدهیم تا با تسلیحات کشتار جمعی، تجاوز، تروریسم و تهدیدهای فاجعه باری مقابله کنیم که متوجه اقتصاد جهانی است و شیوه زندگی ما به آن وابسته است. هرکاری که کمتر از این انجام بدهیم، قصور در وظیفه خواهد بود.

به موازات تلاش برای تامین این منافع کلیدی، برخی مواقع در سر دو راهی دردناکی قرار می گیریم و آن زمانی است که نیاز فوری به دفاع از امنیت ملی ما با تعهد اساسی مان برای دفاع از حقوق بشر و دموکراسی تضاد پیدا می کند. باید صادقانه بگویم که در نتیجه این وضع، در مواقعی ما با دولتهایی به تعامل می پردازیم که به حقوقی احترام نمی گذارند که برای ما بیشترین ارزش را دارد. در چنین مواقعی ما انتخابهایی دشوار انجام می دهیم و زمانیکه حقوق مذکور نقض می شود ما همچنان برای محافظت از این حقوق تبلیغ می کنیم. اما ما نمی توانیم این دو را با هم داشته باشیم و نمی خواهم اینگونه وانمود کنم که برخی بده بستانهای کوتاه مدت در این زمینه وجود ندارد.

باوجود این می دانیم که در طول زمان، منافع اساسی ما از ارزشهای اساسی ما جداشدنی نیست و تعهد ما به دموکراسی و حقوق بشر قویا تقویت کننده امنیت ملی ما است. بزرگترین تهدیدهای متوجه امنیت ما غالبا از جانب کشورهایی است که بدترین کارنامه حقوق بشری دارند. به وضع ایران و کره شمالی نگاه کنید که تنش هایی با جهان بوجود آورده اند . بخشی از علت تنش زایی این کشورها آن است که می خواهند به حکومت سرکوبگرانه خود در داخل کشورهایشان ادامه بدهند. اما وقتی بتوانیم جوامع را از طریق حمایتمان از دموکراسی و حقوق بشر تقویت کنیم، زمینه را برای داشتن همکاری بیشتر میان کشورهای مسئولیت پذیر درباره مسائل نگران کننده مشترک مهیا می کنیم. با این اوصاف، واقعیت این است که سیاست خارجی آمریکا باید در برخی مواقع موازانه دشواری برقرار کند. این موازنه بین منافع ما و ارزشهای ما نیست زیرا این دو تقریبا همواره با هم همگرایی دارند بلکه غالبا این توازن باید بین اولویتهای کوتاه مدت و بلند مدت باشد.

در پنج سال گذشته ما از شیوه های متنوعی برای تشویق دولتها به احترام به حقوق جهان شمول درباره مردمان خودشان و پاسخگو کردن آنها به هنگام احترام نگذاشتن به این حقوق استفاده کرده ایم.

رئیس جمهور اوباما به هرکجا که می رود هم به صورت علنی و هم در دیدارهای خصوصی سخنانی برای برجسته کردن موضوع نقض حقوق بشر و کمک به ملتها برای درک این مسئله مطرح می کند که محافظت از حقوق مردمانشان در نهایت به نفع خودشان است. ما از قدرت بی بدیل اقتصادی مان برای اعمال فشارهای مالی ازجمله تحریمها علیه دولتهایی استفاده می کنیم که حقوق بشر را نقض می کنند. ما از اهرم کمکهای نظامی و دیگر شکلهای حمایتهای دوجانبه استفاده می کنم تا کشورها را تشویق کنیم تا به تعهدات بین المللی خود پایبند باشند. ما منابع مالی عظیمی به برنامه هایی اختصاص می دهیم که تقویت کننده حقوق بشر و حاکمیت قانون و حکمرانی خوب است. رهبران بلندپایه ما به صورت مستقیم با جامعه مدنی به تعامل می پردازند تا هم حمایت ما را از جامعه مدنی نشان بدهند و هم بشنوند که واقعا در صحنه عمل چه اتفاقهایی رخ می دهد. ما با موسسه های چندملیتی نیز همکاری نزدیکی داریم تا پاسخ هماهنگ بین المللی به موارد نقض حقوق بشر داشته باشیم.

در دوران مسئولیت رئیس جمهور اوباما، ما باوجود مخالفتهای داخلی به شورای حقوق بشر سازمان ملل ملحق شدیم و باوجود همه نقائص مستمر موجود در آن، ما توانسته ایم شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد را به نهادی کارآمدتر تبدیل کنیم که توانست درباره نقض حقوق بشر در لیبی تحت حکومت قذافی، سری لانکا، سوریه، سودان ، کره شمالی و ایران به تنویر افکار بپردازد. می خواهم به دوست و همکارم ایلین دوناهوی (Eileen Donahoe) ادای احترام کنم که عامل مهم و عامل اصلی برای موفقیت این تلاشها در ژنو بوده است. ایلین از تو بسیار سپاسگزارم. ما با دیوان بین المللی کیفری همکاری داشته ایم تا پاسخگویی درباره بدترین جنایتها تقویت شود. ما به همراه شرکای بین المللی خود به میانجیگری برای شکل گیری صلح آمیز کشور مستقل سودان جنوبی کمک کردیم. ما در ساحل عاج با سازمان ملل متحد برای دستگیری عوامل خشونتهای فراگیر، همکاری کردیم و اینکه رئیس جمهورساحل عاج که از شیوه درست انتخاب شده بود پس از حاکم مستبدی قدرت را در دست بگیرد که حاضر نبود قدرت را واگذار کند. ما اخیرا از دیپلماسی منطقه ای و نیروی قوی سازمان ملل متحد برای مقابله با شبه نظامیان موسوم به گروه ام -23 (گروه بیست و سوم مارس) در میدانهای نبرد در شرق کنگو حمایت کردیم که ثمره آن وعده پیشرفت برای این کشور برای نخستین بار در سالهای طولانی گذشته است.

در میانمار نیز پس از اعمال فشارهای طولانی و نتیجه بخش ازجمله تحریمهای سخت و درخواستهای مستمر برای پایان دادن حصر خانگی آنگ سان سوچی و آزادی زندانیان سیاسی، در حال حاضر در تلاش هستیم تا به میانمار کمک کنیم تا گامهایی در جهت دموکراسی فراگیر و آشتی ملی بردارد. در نیمکره غربی نیز ما به مبارزاتی ملحق شده ایم که هدف از آن عقب راندن تلاشهایی است که می کوشد خودمختاری کمیسیون بین کشورهای آمریکایی در حوزه حقوق بشر و فعالیتهای گزارشگر ویژه آن درباره آزادی بیان را محدود کند. ما شرکایمان در ناتو و اتحادیه عرب را در قالب ماموریتی هدایت کردیم که شورای امنیت سازمان ملل مجوز آن را داده بود و اقدام بی سابقه بین المللی برای جلوگیری از جنایتهای گسترده در لیبی بود.

ما در سراسر جهان می خواهیم بدترین ناقضان حقوق بشر در جهان از ایران گرفته تا سوریه و از اریتره گرفته تا زیمبابوه و از کره شمالی گرفته تا سودان، به سزای اعمال خود برسند. دولتهای این کشورها حقوق مردمان خودش را نقض می کنند و از شیوه های مختلف سرکوب مستبدان استفاده می کنند تا قدرت را حفظ کنند. برخی از این دولتها به صورتی نظام مند به سلاخی شهروندان خود مبادرت کرده اند که مصداق آن نسلی کشی در دارفور سودان است.

در سوریه نیز باآنکه ما کمکهای بشردوستانه به مردم این کشور می دهیم و پیشرفت سریعی برای از بین بردن خطر تسلیحات شیمیایی داشته ایم، تلاشهای ما برای پایان دادن به خشونتی ادامه دارد که جان بیش از یکصد هزار نفر را گرفته است و می خواهیم مسببان این جنایتها به سزای اعمال خود برسند.

درباره ایران نیز باید بگویم در حالیکه ما امکان حل و فصل دیپلماتیک مسئله هسته ای را می آزماییم، به این نکته نیز توجه داریم که آزمون کلیدی دیگر آن است که ببینیم آیا وضع حقوق بشر در این کشور پیشرفت می کند یا خیر. ما از دولت (ایران)می خواهیم تا به گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد درحوزه حقوق بشر در ایران اجازه بدهد به این کشور سفر کند. تحریمهای ما درباره ناقضان حقوق بشر در ایران ادامه خواهد یافت و حمایت ما از حقوق اساسی همه ایرانی ها نیز استمرار خواهد داشت. مردم ایران این شایستگی را دارند که از همان حقوقی که رهبرانشان برای بیان دیدگاههای خود در اینترنت و از طریق شبکه های اجتماعی اینترنتی از آن بهره می گیرند، برخوردار باشند.

درباره منطقه خودمان نیز باید بگویم ما به گامهای کوچک برداشته شده در جهت اصلاحات اقتصادی در کوبا توجه داریم اما دستگیریهای مستمر فعالان حقوق بشر و دیگر منتقدان دولت کوبا را محکوم می کنیم. درحالیکه امسال چهارمین سال بازداشت آلن گراس(Alan Gross) هموطن بیگناه و زندانی ما در کوبا است، ما از دولت کوبا می خواهیم تا او را آزاد کند. درنهایت این خود مردم کوبا هستند که عامل اصلاحات سیاسی و اقتصادی در کشورشان هستند. به همین علت است که رئیس جمهور اوباما جریان منابع و اطلاعات را به شهروندان عادی (کوبا) افزایش داده است. مردم کوبا شایستگی برخورداری از حمایت کامل ایالات متحده و کل منطقه ای را دارند که متعهد به ترویج دموکراسی و دفاع از دموکراسی براساس منشور دموکراسی بین کشورهای آمریکایی است.

این مصادیق افراطی از بسیاری جهات مشهودترین مصداقها هستند. این مصداقها، بارزترین مصادیق بد این حوزه هستند و شدت نگرانی ما سبب تسهیل در تدوین خط مشی روشن می شود. در کشورهای دیگر، جدا کردن منافع از ارزشها برای رجحان دادن کامل به ارزشهایمان درمقایسه با منافعمان دشوارتر است. اجازه بدهید کمی درباره این نمونه های دشوارتر صحبت کنم. در قرن جدید کمتر روابطی هستند که از روابط موجود بین ایالات متحده و چین پیچیده تر یا مهمتر باشند. ایجاد روابط سازنده با آمریکا برای امنیت و شکوفایی آتی کل جهان ضروری است. ما همکاری های چین در برخی چالشهای جدی امنیتی از کره شمالی گرفته تا چین را ارج می نهیم. روابط تجاری ما با چین یکی از بزرگترین روابط تجاری در جهان است که عامل اشتغال شمار بیشماری آمریکایی است. درست به همین علت است که نوع قدرت آتی چین برای ما مهم است و به همین علت است که حقوق بشر بخشی جدایی ناپذیر از تعامل با چین است.

از اینرو، ایالات متحده با صراحت و به گونه ای مستمر درباره نگرانی های حقوق بشری خودش درباره دولت چین در همه سطوح ازجمله ملاقات امسال رئیس جمهور آمریکا و رئیس جمهور شی جینپینگ (رئیس جمهور چین) در ملاقاتشان در سانی لندز (Sunnylands) سخن می گوید. مقامات آمریکایی با همتایان چینی خود درباره مسائل خاص نگران کننده ازقبیل وضع لیو ژیابائو(Liu Xiaobo) و ژو شییانگ (Xu Zhiyong) و همچنین الگوهای کلی تر رفتار محدودکننده دولت چین تعامل دارند. هرگاه نقض حقوق بشر (در چین) رخ می دهد ما به صورت علنی این مسئله را محکوم می کنیم.

مردم چین با محدویتهای فزاینده ای در زمینه آزادی بیان و آزادی تجمع مواجه هستند. این اقدامات کوته فکرانه است. وقتی مردم چین نمی توانند مقامات دولتی خود را در زمینه فساد، تخلفات در حوزه محیط زیست، نقض حقوق کارگران و مصرف کنندگان یا بحرانهای درمانی عمومی پاسخگو کنند، مشکلاتی که بر چین و کل جهان تاثیر می گذارد بدون حل شدن باقی می مانند. وقتی دادگاههای چین مخالفان سیاسی را زندانی می کنند که صرفا می خواهند چین به قوانین خودش پایبند باشد، هیچکس در چین ازجمله آمریکایی های فعال در حوزه اقتصادی در چین، احساس امنیت نمی کنند. وقتی اقلیتهای قومی و دینی ازقبیل تبتی ها و اویغورها از آزادی های اساسی خود محروم هستند، اعتمادی که سبب می شود گروههای متنوع یک جامعه در کنار هم قرار بگیرند، تضعیف می شود. چنین موارد نقض حقوق بشر سبب ضعیف شدن توان بالقوه چین از درون می شود.

همین مسئله درباره روسیه مصداق دارد. ما غالبا می توانیم با روسیه در حوزه های جلوگیری از اشاعه هسته ای،‌کنترل تسلیحات، مبارزه با تروریسم و دیگر منافع حیاتی همکاری کنیم. اما باآنکه ما درمقابله با این چالشهای مشترک همکاری داریم، درباره اقدامات نظام مند دولت روسیه در محدود کردن جامعه مدنی این کشور، بدنام کردن همجنس گرایان و دوجنسیتی ها، اعمال فشار بر همسایگان روسیه ازقبیل اوکراین که به دنبال انسجام بیشتر با اروپا هستند یا خفه کردن حقوق بشر در شمال قفقاز ساکت نمی مانیم. ما پیگرد قضائی افرادی را در روسیه تقبیح می کنیم که به فساد و پارتی بازی حاکم بر روسیه اعتراض می کنند یعنی همان مسائلی که آینده اقتصادی روسیه را می بلعد و توان بالقوه آن را برای ایفای نقش کامل در عرصه جهانی محدود می کند.

در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا ما با چالشهای امنیتی ناشی از بهار عربی مواجه هستیم و به شرکایمان کمک می کنیم تا پایه های آینده ای را پایه ریزی کنند که در دموکراسی و صلح بیشترو احترام به حقوق بشر ریشه داشته باشد. درباره مصر نیز باید بگویم ما گفته ایم که پس از اقدام دولت موقت در استفاده از خشونت گسترده علیه غیرنظامیان و بازداشت سران مخالفان در چند ماه گذشته نمی توانیم همانند گذشته با این دولت تعامل داشته باشیم. به همین علت، ما از تحویل برخی از سامانه های تسلیحاتی اصلی به این کشور خودداری کرده ایم و این کار را به حرکت و پیشرفت مصر در مسیر اصلاحات دموکراتیک و حکومت فراگیر مشروط کرده ایم. منافع ما در ترویج فضای سیاسی فراگیر در مصر و جلوگیری از رانده شدن مخالفان دولت مصر به دامان گروههای افراطی و محکوم کردن این کشور به قرار گرفتن در بی ثباتی بیشتر نهفته است. ما به صراحت درباره آثار مضر قانون جدید تظاهرات در مصر و اجرای بسیار شدید و تند آن بر آزادی حق تجمع ها سخن گفته ایم و همچنان خواهان حرکت به دور از خشونت و پیشرفت این کشور در مسیر نقشه راهش برای نیل به دموکراسی باثبات و فراگیر هستیم.

بحرین شریکی دیرینه برای ما در منطقه است. ناوگان پنجم (نیروی دریایی) ما در بحرین است و از اینرو بحرین با ثبات برای ایالات متحده اهمیت راهبردی زیادی دارد. از اینرو، تاکید ما بر آشتی ملی بین دولت بحرین و مخالفان هم در جهت اصول ما و هم در جهت تامین امنیت ما قرار دارد. ما دو طرف را از اقداماتی بازمی داریم که سبب تشدید اختلافهای دینی یا تشدید خشونت می شود. ما از طریق اقدامات عینی و ملموس ازقبیل خودداری از دادن بخشهایی از کمکهای نظامی خود به بحرین، از دولت بحرین می خواهیم تا محدودیتهای اعمال شده درباره جامعه مدنی بحرین را بردارد و با مخالفان حکومت مطابق قانون برخورد کند و به روند اصلاحات سنجیده مبادرت کند.

تعهد ما به امنیت اسرائیل بی سابقه و پایدار است. از اینرو ما تحریک به خشونت و خشونت در کرانه باختری علیه اسرائیلی ها را محکوم می کنیم. درعین حال، ما خشونت شهرک نشینها علیه فلسطینی ها را رد می کنیم. تحقیر روزانه فلسطینی ها با بازداشتهای اداری، مصادره زمینها و تخریب خانه ها پایان یابد تا فرهنگ صلح بتواند ریشه بگیرد.

درحالیکه ایالات متحده به این چالشهای ملی جدی می پردازد، همچنان هدایت کننده برنامه ترویج حقوق بشر جهانی برای قدرت بیست و یکم است. این حرکت با تلاشهای گسترده ما برای محافظت از حقوق زنان و دختران و توانمندسازی آنها شروع می شود. هیچ جامعه ای که نیمی از جمعیت آن محدود باشند نمی تواند به توان بالقوه خودش برسد. به همین علت است که درقالب طرح مشارکت فرصتهای برابر آتی با کشورهای مختلف سراسر جهان همکاری می کنیم تا اینکه تعهدات خاصی تحقق پیدا کند که سبب ارتقای موقعیت زنان می شود. ایجاد محافظتهای قانونی از برابری جنسیتی یا گسترش مزایای فعالیتهای اقتصادی تحت تملک زنان ازجمله این اقدامات است.

یک سوم زنان در طول زندگی خود با خشونتهای جنسیتی یا بدنی مواجه می شوند. خشونتهای جنسیتی توهینی به کرامت انسانی است اما درعین حال تهدیدی برای سلامت عمومی، ثبات اقتصادی و امنیت ملتها است. از اینرو ما درقالب بخشی از تعهدمان برای پایان دادن به این وضع بغرنج، به تجهیز افراد به امکانات لازم برای محافظت از زنان و دختران درمقابل تجاوز به عنف به محض شروع جنگ یا بلایای طبیعی کمک می کنیم و یک گروه ویژه کاری در سطح دولت ایجاد کرده ایم تا به ارتقای آگاهی درباره خشونت علیه زنان و دختران کمک کند و با خشونت علیه زنان و دختران مقابله کند.

هیچکس تاکید می کنم نباید به خاطر هویتش یا کسی که عاشقش است هدف تبعیض قرار بگیرد. از اینرو ما تلاش می کنیم جامعه جهانی را در حرکتی بین المللی درباره مسائل مربوط به همجنس گرایان و دوجنسیتی ها هدایت کنیم همانطور که در داخل آمریکا این کار را انجام داده ایم. تابستان امسال رئیس جمهور اوباما وقتی در کنار رئیس جمهور سنگال ایستاد خواستار آن شد که با این افراد رفتاری برابر با دیگران وجود داشته باشد. سنگال کشوری است که باوجود پیشرفت در مسیر اصلاحات دموکراتیک، همانند بسیاری از کشورهای دیگر همچنان محدودیتهایی توام با مجازات همانند اقدامات مجرمانه علیه همجنس گرایان اعمال می کند. رئیس جمهور اوباما در شهر سن پترزبورگ روسیه با همجنس گرایان و دوجنسیتی ها و دیگر فعالان جامعه مدنی دیدار کرد تا با آنها درباره محدویتهایی صحبت کند که در روسیه با آن مواجه هستند. شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد و دیگر سازمانهای منطقه ای ازقبیل سازمان کشورهای آمریکایی و سازمان بهداشت کشورهای آمریکایی و ایالات متحده برای تصویب قطعنامه هایی در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد کوشیده اند که حقوق افراد همجنس گرا و دوجنسیتی را به رسمیت می شناسد و از کرامت انسانی و امنیت آنها محافظت می کند و این تلاشها به تصویب مصوبه هایی موفقیت آمیز در این زمینه منجر شده است. ما صندوق جهانی تساوی را برای محافظت از حقوق همجنس بازان و دوجنسیتی ها و طرفداران آنها ایجاد کردیم.

ایالات متحده برای محافظت از جامعه مدنی گرفتار که موتور شفافیت بیشتر و پاسخگویی بیشتر دولتها در همه کشورها ازجمله در داخل ایالات متحده است، ساختاری را بنیان نهاده ایم و می کوشیم این ساختار از طریق طریق مشارکت باز دولتی ایجاد شود تا اینکه بهترین شیوه های عمل به اشتراک گذاشته شود. ما تلاشهایمان را با گروه موسوم به جامعه دموکراسی ها هماهنگ می کنیم تا بر رژیمهای سرکوبگر فشار وارد بیاوریم. وزارت امورخارجه ایالات متحده هدایت شکل گیری جریان مشارکت همیشگی را برعهده داشته است که کمکهای اضطراری به سازمانهای فعال در زمینه جامعه مدنی می دهد. ما با فعالان سازمانهای غیردولتی تعامل مستقیم داریم تا ببینیم چگونه می توانیم به بهترین شکل ممکن از سازمانهای خواهر شما در سراسر جهان حمایت کنیم و به آنها آموزش بدهیم. حمایت ما از رهبران جهان در آفریقا تاحدودی بر توانمندسازی کسانی متمرکز است که به گفته رئیس جمهور اوباما به علت نهادهای قوی ونه افراد قوی محدود شده اند.

مطالبی که گفته شد خلاصه کل فعالیتهای ما نیست. ما تلاش می کنیم از غیرنظامیان آسیب پذیر بویژه اقلیتها در سراسر جهان از ایالت راخین میانمار گرفته تا ایالت جانجلی در سودان جنوبی حمایت کنیم، اختلافها میان گروههای مختلف را از بین ببریم و بر پاسخگویی دولتها تاکید کنیم تا اینکه بدترین اشکال خشونت بدون مجازات باقی نماند. برده داری امروزی به شکل قاچاق انسان همچنان لکه ننگی بر وجدان جمعی است و رئیس جمهور اوباما تلاشها را برای پایان دادن به قاچاق انسان به همه شکلهای آن دوچندان کرده است.

ما مروج آزادی اینترنت هستیم و درعین حال درمقابل تهدیدها کسانی جبهه می گیریم که از قدرت ارتباطی فناوری های جدید برای آسیب رساندن به ما استفاده می کنند. ما درقالب بخشی از راهبرد جامع خود برای کمک به جلوگیری از نسل کشی و جنایتهای گسترده، ابزارهایی را در این زمینه بوجود می آوریم و ظرفیت خود را گسترش می دهیم تا در این حوزه وارد عمل شویم. برای نمونه، به منظور مقابله با وضع رو به وخامت و خشونت فزاینده در جمهوری آفریقای مرکزی، ما با سازمان ملل متحد این هفته همکاری هایی داریم تا از نیروهای اتحادیه آفریقا حمایت شود که می خواهند از غیرنظامیان محافظت کنند، کمکهای بشردوستانه بدهند و درباره نقض حقوق بشر تحقیق کنند تا اینکه مسببان این اقدامات به سزای اعمال خود برسند.

در نهایت اینکه پایبندی ما به حقوق بشر به معنای آن است که خود ما نیز در داخل کشورمان به این ارزشها پایبند باشیم. در داخل آمریکا عملکرد ما در این زمینه بی عیب و نقص نیست. اگر ما خودمان به حرف خودمان پایبند نباشیم، توانایی ایالات متحده را در رهبری جهانی تضعیف می کنیم. رئیس جمهور اوباما کارنامه بسیار فوق العاده ای در زمینه ترویج حقوق بشر در داخل کشور دارد از اولین مصوبه ای که امضاء کرد و به قانون تبدیل شد یعنی قانون پرداخت برابر لیبی لدبتر(Lilly Ledbetter)، تا حمایت وی از محافظت از آرای مردم و تعهد او به تساوی کامل در رعایت حقوق برادران و خواهران همجنس باز و دوجنسیتی و رد کردن قانونی که درباره مشخص شدن این گرایشهای جنسیتی در ارتش آمریکا بود. دولت آمریکا به شدت متعهد است اطمینان حاصل کند با همه زنان و مردان با مساوات برخورد می شود.

در سال دو هزار و نه، بنده در مقام سفیر ایالات متحده در سازمان ملل متحد با افتخار به نمایندگی از سازمان ملل کنوانسیون سازمان متحد را درباره حقوق معلولان امضاء‌کردم. با گذشته تقریبا پنج سال از آن زمان، ما همچنان از سنا می خواهیم که این کنوانسیون را تصویب کند. بسیار خوشحالم که بگویم فردا مطالبی درباره این کنوانسیون را از زبان باب دوولBob Dole خواهید شنید که حامی سرسخت این کنوانسیون بوده است. لازم است کنگره به ما(دولت) ملحق شود تا نشان داده شود آمریکا با هنجارها و پیمانهای بین المللی به دیگران فشار وارد نمی کند حال آنکه خودش در حاشیه این پیمانها می ماند. بجای این رویکرد، آمریکا باید الگویی در این مسیر باشد. به همین علت است که رئیس جمهور اوباما به شدت متعهد است بازداشتگاه گوانتانامو را تعطیل کند. نمایندگان جدیدی در وزارت امورخارجه و دفاع برای این هدف خاص منصوب شده اند. در ماه اوت ما نخستین انتقال موفق بازداشتی های گوانتانامو را تحت محدودیتهای شدیدی انجام دادیم که کنگره در سال 2011 مصوب کرده بود و قرار است در آینده نزدیک انتقال شمار بیشتری از این افراد را اعلام کنیم. ما همچنان از کنگره می خواهیم تا این محدودیتها را بردارد. این محدودیتها سبب ایجاد موانع جدی در تلاشهای ما برای بستن بازداشتگاه گوانتانامو شده است. من می خواهم از گروه حقوق بشر نخستین اولویت ماست و حمایتهای پرشور آن برای تعطیل کردن گوانتانامو تشکر کنم.

پس از یک دهه جنگ ما همچنان در حال گذر از موضع جنگهای مستمر (به دوران جدید) هستیم البته در حالیکه قویا از منافع آمریکا و امنیت آن در سراسر جهان محافظت می کنیم. اوایل سال جاری رئیس جمهور اوباما سرفصلهای کلی ناظر بر استفاده از نیروی مرگبار ازجمله استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین را در زمینه مبارزه با تروریسم در خارج از میدانهای تخاصم فعال (میدانهای جنگ) اعلام کرد. همه حملاتی که با این شیوه انجام می شود به اطلاع کنگره رسانده می شود و ما متعهد هستیم حداکثر اطلاعات ممکن را در این تلاشهایمان به اطلاع مردم آمریکا برسانیم. با گذر زمان، پیشرفت مستمر علیه القاعده و گروههای تروریستی مرتب با آن باید سبب کاهش لزوم چنین اقداماتی شود.

اخیرا رئیس جمهور اوباما دستور بازنگری در شیوه های جمع آوری اطلاعات را داد. اطلاعات جان انسانها را هم در آمریکا و هم در کشورهای دوست و متحد آمریکا نجات می دهد. ما همچنان متعهد هستیم چنین اطلاعاتی را جمع آوری کنیم تا بتوانیم نیازهای امنیتی حیاتی خود را برآورده کنیم. درعین حال، ما می دانیم که در بسیاری از کشورها، پایش اطلاعاتی ابزاری برای سرکوب است و به همین علت است که ما باید از قدرت بی سابقه ای که فناوری در اختیارمان قرار می دهد به گونه ای مسئولانه استفاده کنیم و درعین حال به ارزشهای حفظ حریم شخصی، شفافیت در عملکرد دولت و پاسخگویی دولت که همگان درباره آن اتفاق نظر دارند احترام گذاشته شود.

در پایان باید تاکید کنم کشور ما و دولتمردان حاضر در دولت اوباما از کارهای گروههای فعال در زمینه حقوق بشر و تجزیه و تحلیلهای آنها و دیدگاههای آنها و انتقادهای آنها سود می برند و این اقدامات به شکل دادن به روند تصمیم گیریهای ما و بهبود آنها کمک می کند. شاید چندین دهه طول بکشد تا نتیجه تصمیمات و تلاشهای امروز ما در آینده مشخص شود اما قولی که می دهیم این است که ایالات متحده هر روز به تلاشهایش ادامه خواهد داد تا حقوق و آزادی هایی قوام پیدا کند که به همه انسانهای روی زمین تعلق دارد. من در 20 سال گذشته شاهد اقداماتی اهریمنی بوده ام که انسانها می توانند علیه یکدیگر مرتکب شوند. اتفاقات رخ داده در گورستان های رواندا تا اردوگاههای خاکی دارفور و از سارایووی جنگ زده گرفته تا تله های مرگ ساخته شده در طرابلس همگی مصادیقی از این اقدامات است. اخیرا من در اتاق وضعیت کاخ سفید هدایت جلساتی را برعهده داشتم که پس از اقدام رژیم بشار اسد در بزرگترین استفاده از تسلیحات شیمیایی جهان در 25 سال اخیر تشکیل شده بود. من در این جلسات، آثار بدترین اقدامات غیرانسانی بشر را دیده ام. اما درعین حال می دانم که استقامت اعجاب آور روح انسانی تا چه اندازه است. در بسیاری از موارد غیرمحتمل، شاهد آن بوده ام که چگونه امید خودش را ظاهر می کند آنهم به گونه ای آزاد و در بدترین شرایط ممکن. امید در بدترین شرایط باید زنده بماند. همه اتفاقهایی که در این سالهای فعالیتم شاهد آن بوده ام فقط سبب شده است من به این امید بیشتر معتقد شوم. برای انسانیتی مشترک و برای آینده ای مشترک حتی اگر ناقص باشد ما به تلاشهای مستمر خود ادامه می دهیم تا جهانی بهتر ایجاد کنیم جهانی که عدالت بیشتری داشته باشد، مساوات آن بیشتر باشد و امنیت و آزادی بیشتری داشته باشد.

[HR]

بهانه بعدی شاید ابوموسی باشه !

و قطعا آن روز یه عده تورم وگرانی و رشد اقتصادی کشور و رتبه فساد و .... علم می کنند و می گویند یه تیکه جزیره به چه درد ما می خوره ، بدیمش بره .................
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
جریان فتنه خود را برای تبلیغ ضرورت برچیده شدن کامل غنی سازی از ایران آماده می کند.


تصویر

ایران هسته ای- یک منبع مطلع به «ایران هسته ای» خبر داد جریان فتنه خود را برای تبلیغ ضرورت برچیده شدن کامل غنی سازی از ایران آماده می کند.

این منبع روز جمعه 15 آذر، به «ایران هسته ای» گفت هم زمان با تصریح مقام های امریکایی به اینکه باید در مذاکرات درباره گام نهایی بخش های گسترده ای از برنامه هسته ای ایران برچیده شود، برخی از جریان های وابسته به فتنه در داخل کشور، خود را برای فضا سازی رسانه ای در این باره آماده می کنند.

وی با اشاره به اینکه «خط دهی اصلی برای این موضوع از خارج از کشور انجام شده» گفت: «منافقین و شورای هماهنگی راه سبز امید مسئولیت اصلی این پروژه را بر عهده گرفته اند. شبکه تلویزیونی بی بی سی فارسی هم خود را برای ساخت 3 مستند در این باره آماده کرده است. هدف این است که ظرف 5 ماه آینده مردم ایران به این نتیجه برسند که اساسا برنامه غنی سازی هیچ فایده ای برای کشور ندارد و تا زمانی که این برنامه به طور کامل برچیده نشود، تحریم های اقتصادی به طور اساسی تعدیل نخواهد شد».

این منبع سپس با اشاره به اینکه «یافته های اطلاعاتی نشان می دهد امریکایی ها به این جمع بندی رسیده اند که توافق نهایی مطلوب آنها بدون ایجاد یک فشار اجتماعی جدی از داخل ایران حاصل شدنی نیست»، اضافه کرد: «امریکایی ها بسیار امیدوارند که بتوانند با شرطی کردن افکار عمومی در ایران یک بار دیگر به هدف خود برسند. حس آنها این است که این روش خوی جواب داده است. دولت امریکا می خواهد یک دو قطبی بین اقتصاد و غنی سازی بوجود بیاورد و افکار عمومی در داخل ایران را متقاعد کند که از بین این دو فقط می تواند یکی را انتخاب کند».

این منبع با اشاره به رصد تحرکات جریان فتنه، گفت: «به روشی که هنوز جزئیات آن به طور کامل روشن نشده، این خط دهی به طور کامل به داخل کشور هم منتقل شده و برخی گروه های نزدیک به جریان فتنه خود را برای آغاز گشترده فعالیت رسانه ای در این باره آماده می کنند».

وی آخرین تصمیم گیری های گروه های رادیکال فتنه در این باره را اینگونه تشریح کرد:

1- جمع آوری امضا از اساتید دانشگاه بویژه در رشته های فنی در این باره که ایران نیازی به برنامه غنی سازی ندارد.

2- ترجمه وسیع ادبیات طرف خارجی درباره پر هزینه بودن غنی سازی برای ایران در منابع داخلی

3- خط دهی به چهره های رسانه ای جریان فتنه در این باره که این موضوع را لابلای مصاحبه ها، سخنرانی ها و مقالات خود مطرح کنند.

4- تبدیل کردن این مسئله به موضوع ثابت همایش های دانشجویی بویژه در 16 آذر

5- بزرگنمایی هزینه های اقتصادی دست یابی به فناوری غنی سازی برای مردم

6- تبلیغ این مسئله که برنامه غنی سازی جز ساخت سلاح هسته ای کارکرد دیگری ندارد.

7- وابسته کردن کامل بهبود اقتصادی به لغو تحریم ها و مشروط کردن لغو تحریم ها به برچیده شدن غنی سازی از ایران

این منبع در پایان تاکید کرد که برخی سازمان های غیر دولتی خود را برای نظرسازی در این باره هم آماده کرده اند و احتمال دارد پروژه های متعدد تخمین افکار عمومی با هدف راضی نشان دادن مردم ایران به برچیده شدن کامل برنامه غنی سازی کلید بخورد.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

گزارش ویژه
[External Link Removed for Guests]
مذاکرات درباره توافق جامع میان ایران و 1+5 بسیار دشوار خواهد بود و کند پیش خواهد رفت.


تصویر

حامد علوی، ایران هسته ای- منابع دیپلماتیک در تهران می گویند ارزیابی آنها این است که مذاکرات درباره توافق جامع میان ایران و 1+5 بسیار دشوار خواهد بود و کند پیش خواهد رفت.

در حالی که مقام های غربی بویژه امریکایی ها از اراده این کشور برای «آغاز هر چه سریع تر» مذاکرات درباره توافق جامع خبر می دهند، به نظر می رسد گفت وگو در این باره به زودی آغاز نخواهد شد.

یک منبع در تهران به «ایران هسته ای» گفت: «فعلا اگر هم مذاکره ای انجام شود، درباره تفسیر توافق ژنو و نحوه اجرای آن خواهد بود و بعید است که به این سرعت بتوان وارد مذاکره درباره گام نهایی شد».

وی ادامه داد: «فعلا دو طرف باید میزان پای بندی طرف مقابل را به مفاد توافق ژنو بسنجند. هر میزان که این پای بندی جدی تر باشد، فضای مثبت تری برای مذاکره درباره توافق جامع ایجاد خواهد شد».

با این حال، کارشناسان در تهران عقیده دارند، دستور کارهای مذاکره درباره گام نهایی تقریبا روشن است.

به عقیده این کارشناسان با توجه به اینکه ایران در توافق ژنو پذیرفته است که برنامه غنی سازی که در گام آخر تعریف می شود باید منطبق بر نیازهای عملی، و از لحاظ گستره، سطح، ظرفیت، مکان و ذخایر محدود باشد، مذاکرات بر سر جزئیات این موارد متمرکز خواهد شد.

از دید این کارشناسان، مسائل زیر در مذاکره درباره توافق نهایی، در اولویت بحث ها خواهد بود:

1- نخست اینکه بدون شک بحثی دراز دامنه درباره مفهوم نیاز عملی رخ خواهد داد و اگر طرف غربی بخواهد این عبارت را به گونه ای تفسیر کند که برنامه غنی سازی برای ایران قابل تعریف نباشد یا به شدت محدود شود، آن وقت مذاکرات به دشواری های بسیار جدی برمی خورد.

2- دوم، دو طرف باید درباره اندازه تاسیسات غنی سازی ایران بحث کنند. دیوید آلبرایت رییس موسسه علوم و امنیت بین المللی که درباره مسائل فنی برنامه هسته ای ایران به دولت امریکا مشاوره می دهد، عقیده دارد تعداد ماشین های ایران نباید بیش از 5000 عدد باشد در حالی که از دیدکارشناسان در ایران اتخاذ چنین موضعی به معنای شکست مذاکرات در همان روز اول است.

3- سومین مسئله، سطح غنی سازی در ایران خواهد بود. اگرچه ممکن است اینگونه به نظر برسد که دو طرف می توانند به سادگی درباره بالاتر نرفتن غنی سازی از 5 درصد توافق کنند، ولی کارشناسان ایرانی می گویند ایران باید حق غنی سازی در سطوح بالاتر در صورت نیاز را برای خود محفوظ نگه دارد.

4- مسئله چهارم ظرفیت غنی سازی در ایران به معنای استفاده از ماشین های نسل های بالاتر است. مسلما غربی ها تاکید خواهند کرد که ایران فقط باید از ماشین های نسل اول در تاسیسات خود استفاده کند ولی طرف ایرانی در موقعیتی نخواهد بود که چنین ایده ای را بپذیرد.

5- مسئله بعدی مکان تاسیسات غنی سازی ایران است. طرف های غربی تا کنون به صراحت گفته اند که تمایل دارند تمام تاسیسات غنی سازی ایران در نطنز مجتمع شود. این دقیقا به این معناست که تاسیسات فردو باید تعطیل شود و این امر با خط قرمز ایران مبنی بر عدم تعطیلی تاسیسات مغایرت دارد.

6- ششمین موضوع میزان ذخایر مواد 5 دصد ایران است. منابع غربی می گویند ایران باید یک سقف محدود را برای این ذخایر بپذیرد. هنوز درباره عدد معینی بحث نشده اما کارشناسان ایرانی به طور جدی هشدار می دهند که پذیرش سقف انباشت برای مواد 5 درصد عملا غنی سازی در ایران را بی معنا خواهد کرد.

7- موضوع هفتم زمان گام نهایی است. در توافق ژنو آمده است که اقدامات گام آخر باید برای یک دوره زمانی مشخص توافق شود. دیوید آلبرایت زمان 20 ساله را پیشنهاد داده است اما به نظر می رسد ایران زمانی بیش از یک سال را به معنای محرومیت دائمی خود از حق غنی سازی صنعتی تلقی کرده و در مقابل آن مقاومت خواهد کرد.
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22794 بار
تماس:

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط Sami 1993 »

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

امین حسنی- در مورد توافقنامه ژنو یادداشت ها و تحلیل های بسیار متفاوتی ارائه شده است، در این نوشته قصد داریم به طور خلاصه این توافقنامه را از منظر حقوقی و فنی مورد مداقه قرار دهیم. لازم به یادآوریست که ما منکر زحمات تیم مذاکره کننده نیستیم و نوشتن اینگونه نقدها به منزله ی تضعیف بچه های انقلاب نیست. همانطور که رئیس محترم دستگاه دیپلماسی در شبکه خبر فرمودند که آماده شنیدن نقد ها هستند، امیدواریم اینگونه نقدها کمک کننده آنها در مذاکرات آتی باشد.

در مورد توافقنامه ها و معاهدات بین المللی اولین نکته ای که لازم است مورد توجه قرار گیرد استفاده از واژگانی است که معنای دقیق و مشخص بدهند. به تعبیر دیگر در دنیای دیپلماتیک جنگ جنگِ واژگان است و باید حتی الامکان از کلماتی استفاده کرد که تفسیر پذیر نباشند. متاسفانه در این توافقنامه بارها و بارها از کلماتی استفاده شده است که دست تیم غربی را برای تفسیرهای متناقض با آنچه که تیم ایرانی میگوید مورد توافق قرار گرفته است باز گذاشته است.. البته تیم آمریکایی حتی نگذاشت جوهر امضای طرفین روی توافقنامه خشک شود و جان کری و اوباما تنها یک ساعت پس از این توافق مواضعی برخلاف آنچه که آقای ظریف در مورد محتوای این توافقنامه گفت اظهار داشتند که خود گویای این مسئله ی بدیهی است.

طبق ماده 4 معاهده NPT کشورهای عضو میتوانند از چرخه کامل سوخت هسته ای برخوردار باشند. به تعبیر دیگر کشورهایی که به دنبال سلاح هسته ای نیستند حقِ توسعه و تحقیق، تولید و استفاده از انرژی هسته ای را دارا می باشند. ولی با دقت در این توافقنامه برخلاف گفته ی آقای ظریف که میگویند در دو قسمت به حق غنی سازی ایران اذعان شده است همچنین چیزی مشاهده نمی شود! در بند اول پس از حق بهره‌برداری از انرژی هسته‌ای متاسفانه از کلمات " mutually defined enrichmen" و " practical limits" " و " transparency measures" استفاده شده است که بسیار تفسیر پذیر هستند. اولا با توجه به معنای حقوقی این کلمات این توافق چیزی فراتر از NPT است چون طبق بند 4 NPT لازم نیست برای دستیابی به انرژی صلح آمیز هسته ای به "تعریف مشترک" با کشورهای دیگر دست بزنیم ، ثانیا "محدودیت های عملی" که به این توافق اضافه شده است درواقع ایران را محدود می کند که طبق نیاز واقعی فعلی دست به تولید بزند که این هم در آینده کشور را دچار مشکل می کند و دست ایران را برای گسترش تاسیسات هسته ای خواهد بست، ثالثا "اقدامات شفاف ساز" هم از آن کلماتی است که متاسفاته متری برای سنجش آن وجود ندارد. با توجه به سابقه غربی ها در طی سال های 82 تا 84 و دو سال و نیم تعلیق داوطلبانه ایران هیج گاه کشور های غربی و آژانس حاضر نشدند به طور صریح بگویند که انحرافی در پرونده هسته ایران وجود ندارد، حالا چطور این اقدامات شفاف ساز منجر به حصول اطمینان غرب از صلح آمیز بودن برنامه غنی سازی ایران خواهد شد؟ الله اعلم!

یکی دیگر از کلمات تفسیر پذیر به کار رفته " renewable" است. این بار هم شاهدیم که از "تمدید" صحبت شده ولی زمانی برای انتهای دوره 6ماهه در نظر گرفته نشده. به نظر شما عکس العمل تیم ایرانی بعد از 6 ماه وقتی با این جمله ی غرب مواجه شد که اطمینانی از صلح آمیز بودن برنامه هسته ای بدست نیاورده و نیاز به تمدید این زمان است چه خواهد بود؟! از یک طرف اگر قبول نکند که غرب دوباره با بازگشت تحریم های معلق و تصویب قطعنامه های جدید ایران را تهدید خواهد کرد و عملا این خوشی 6 ماهه که از آن به ماه عسل دولت تعبیر میشود زود از بین میرود، اگر قبول هم بکند در پازل آنها بازی کرده و بنا بر اظهارات خود غربی ها این پرونده بین 10 تا 20 سال طول خواهد کشید. یعنی دولت های بعدی هم باید بیایند سر کار و مذاکره کنند تا بعد از 20 سال انشالله و به لطف مرحمت غربی ها پرونده ایران به حالت عادی درآید و با ایران مثل سایر کشورهای عضو NPT رفتار شود!

یکی از حقوقی ترین بنده های این قطعنامه که در رسانه های داخلی هم کمتر به آن پرداخته شده بحث کمیسیون نظارتی است که قرار است بین ایران و 1+5 تشکیل شود اولا با توجه به اینکه تعهدات 1+5 هسته ای نیست هیچ نهاد ثالثی محقق شدن اقدامات 6 کشور را بررسی نمی کند. ثانیا متاسفانه مسئولیت راستی آزمایی اقدامات مربوط به موضوع هسته ای به آژانس سپرده شده است. با توجه به اینکه در این موضوعات دبیرخانه آژانس اختیاری از خود ندارد باید برای راستی آزمایی آن را به تصویب شورای حکام برساند، یعنی عملا پرونده ایران از حالت داوطلبانه درآمده و به صورت بین المللی تبدیل می شود و اگر ایران روزی خواست دیگر به این تعهدات عمل نکند با قطعنامه های شورای حکام روبرو خواهد شد. البته قبول این مساله از تیم آقای روحانی و ظریف بعید بود. با توجه به تخصص رئیس جمهور در بحث های حقوقی و تجربه ای هم که در پرونده مشابه در دوران اصلاحات(ادامه ندادن تعلیق داوطلبانه موجب صادر شدن قطنامه های مختلف علیه ایران شده بود) وجود داشت انتظار میرفت که دوستان دقت بیشتری را انجام دهند.

در مورد عناصر گام اول(Elements of a first step) و نظارت های بیشتر ذکر چند نکته ضروریست. چیزی که مشخص است تعهداتی که روی دوش ایران گذاشته شده است نه تنها مطابق با NPT نیست بلکه حتی فراتر از پروتکل الحاقی است! مثلا دسترسی به معادن و کارگاه های مونتاژ حتی در پروتکل هم نیامده.

در بحث تعهدات ایران که بیشتر به جنبه های فنی مربوط میشود عملا ایران باید اورانیوم موجود غنی شده 20 درصد را به صورتی اکسید کند که خط برگشت پذیر هم وجود نداشته باشد و در صورت اتمام این مواد برای راکتور تحقیقاتی تهران، ایران دیگر نمیتواند اورانیوم بالاتر از 5 درصد را غنی سازی کند. همچنین با توجه به اینکه عبارت عدم گسترش فعالیت های هسته ای در تاسیسات سوخت هسته ای نطنز، فردو و راکتور اراک در متن آمده، راکتور اراک که فعلا به بهره برداری نرسیده عملا تعطیل می شود(منظور از تعطیلی بسته شدن درِ راکتور ها و نیروگاه های هسته ای نیست، بلکه سوق دادن فعالیت های هسته ای به سمت کارهای آزمایشگاهی و بدون استفاده است، یعنی هم چرخ سانتریفیوژها میچرخد و هم موتور دستگاه چمن زنی برای تزیین فضا! عملا استفاده ای از آنها در پیشرفت کشور نمی شود) بندهای دیگر آن از جمله عدم ساخت محل ها جدید برای غنی سازی هم در تضاد کامل با معاهده NPT است.

در قسمت نظارت های بیشتر هم چند اشکال اساسی به چشم میخورد. اینکه ایران دنبال سلاح هسته ای نیست که امری بدیهی است ولی این دلیل نمیشود که ایران حتی فراتر از پروتکل اطلاعات تمام تاسیسات هسته ای از معدن گرفته تا کارگاه های مونتاژ را به راحتی در اختیار غرب بگذارد. با این کار اولا غرب نسبت به توانمندی های ایران اشراف کامل پیدا میکند در ثانی این اطلاعات در آینده ممکن است منجر به خرابکاری های اساسی در گوشه و کنار کشور شود و حتی در مواردی هم پیش بینی افزایش شهدای هسته ای دور از انتظار نیست.

با توجه به اینکه حتی خود غربی ها هم از سخاوت ایران در مذاکرات شگفت زده شده اند(تعبیر خاویر سولانا) به نظرم بررسی اقدامات و تعهدات 1+5 درمورد ایران بیشتر به خرد شدن اعصاب خواننده منجر میشود!(در یک جمله رسما آبنبات چوبی گرفتیم) به همین دلیل از توضیح آن میگذرم.

در گام نهایی هم متاسفانه درج عباراتی مانند " practical needs" ، " agreed limits on scope" ،" level of enrichment" و... به صراحت با مفاد بند 4 NPT که خط قرمز ماست در تضاد است. با توجه به استفاده از این کلمات در این توافقنامه، در این جا هم مثل چند جای دیگر در این توافقنامه باید سر حقوق حقه ی ملت ایران با غرب به تعریف مشترک برسیم، و نمیتوانیم از حقوقمان که همان استفاده از چرخه کامل سوخت هسته ای است بهره مند بشیم.

این توافقنامه دارای اشکالات اساسی دیگری هم بود که به دلیل طولانی شدن مطلب به آن نپرداختیم، از رئیس جمهور محترم که در مجامع گوناگون خود را حقوقدان معرفی می کند (شانس آوردیم که ایشان حقوقدان است و نه سرهنگ، چون معلوم نبود اگر از مباحث حقوقی سر در نمی آوردند چند برابر این اشتباه حقوقی مرتکب می شدند) انتظار میرود که به دور از فضای تملق که این روزها در رسانه ی ملی برای ایشان فراهم آورده اند به مجامع علمی و دانشگاه ها بیایند و نسبت به این سوالات پاسخ های مناسب بدهند.
Captain II
Captain II
پست: 594
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 26 اردیبهشت 1392, 3:30 pm
سپاس‌های ارسالی: 3170 بار
سپاس‌های دریافتی: 4864 بار

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط &mmt »

به گزارش فارس، «باراک اوباما» رئیس‌جمهور آمریکا روز شنبه با حضور در دهمین نشست سالانه مجمع «سابان» تحت عنوان «روابط آمریکا و اسرائیل در خاورمیانه پویا» گفت با وجود آنکه هیچ گزینه‌ای را از روی میز برنداشته، اما بر آزمودن مسیر دیپلماتیک تأکید دارد. وی همچنین منکر به رسمیت شناخته شدن حق ایران برای غنی‌سازی در توافقنامه ژنو شد.

وی در ابتدای این نشست گفت: اول از هر چیز باید بگویم، اینکه ایران به سلاح هسته‌ای دست پیدا نکند، نه فقط جزو منافع ملی اسرائیل، بلکه جزو منافع امنیت ملی ما و تمام جامعه بین‌الملل است... ایران زمانی کمتر از 250 سانتریفیوژ به بیش از 19 هزار رسیده است... برنامه آن‌ها در این مدت پیشرفت زیادی داشته است.

رئیس‌جمهور آمریکا افزود: ما تحریم‌های بی‌سابقه‌ای علیه آن‌ها اعمال کردیم که ضربه زیادی به اقتصادشان زد، فروش نفت آن‌ها را به شدت کاهش داد، ارزش پولی آن‌ها را به شدت پایین آورد... تمام این‌ها به این دلیل است که یک اجماع جهانی به وجود آمد.

وی در ادامه مدعی شد که روی کار آمدن «حسن روحانی» رئیس‌جمهور ایران در نتیجه اعمال تحریم‌های جهانی علیه این کشور بوده، اما گفت: البته این به این معنی نیست که ما باید به او یا هرکه در ایران است، اعتماد کنیم، به هر حال آن‌ها قسم خورده‌اند که علیه ما و بسیاری از ارزش‌هایی که ما اینجا داریم کار کنند.

اوباما در مورد گزینه‌های پیش رو برای حل موضوع هسته‌ای ایران هم گفت: با وجود آنکه هیچ گزینه‌ای را کنار نمی‌گذاریم، اما تاکید دارم که باید این مسیر را بیازماییم تا بلکه بتوانیم موضوع را به صورت دیپلماتیک حل کنیم... در ژنو گام اول را برداشتیم و برای اولین بار در یک دهه گذشته رشد برنامه هسته‌ای آن‌ها را متوقف کنیم و در برخی بخش‌های مهم به عقب بازگردانیم.

وی با اشاره به نگرانی «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر رژیم‌صهیونیستی در نشست سال قبل مجمع عمومی سازمان ملل در مورد ذخایر اورانیوم با غنای 20درصد ایران، گفت: ما این ذخایر را به صفر رساندیم. ما توسعه نیروگاه اراک را نیز که مسیری دیگر برای دستیابی به بمب بود متوقف کردیم و ضمنا بازرسی‌های روزانه را اعمال کردیم... در نتیجه ایران در این 6 ماه ایران نمی‌تواند برنامه خود را توسعه داده یا ذخایر اورانیوم خود را افزایش دهد.

رئیس‌جمهور آمریکا در مورد تغییرات در تحریم‌ها بر اثر توافق هسته‌ای ژنو گفت: در عین حال تمام تحریم‌های اصلی بر جای خود ماندند، تحریم‌های نفتی، بانکی و دیگر تحریم‌های مهم. حداکثر تنها 7 میلیارد از مجموع صدها میلیاردی که آن‌ها در نتیجه تحریم‌ها به آن دسترسی ندارند، نصیب آن‌ها می‌شود.

وی سپس با اشاره به اینکه عدم مذاکره با ایران می‌توانست به تضعیف رژیم تحریم‌ها منجر شود، گفت: هیچ تحریم‌های اصلی‌ای دست نخورده و تمام این کاهش تحریم‌ها برگشت‌پذیر هستند، اگر ایران به تعهدات خود پایبند نباشد، اگر با حسن نیت مذاکره کند، تحریم‌ها بازمی‌گردند.

اوباما در ادامه با اشاره به نگرانی‌های اسرائیل در مورد دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای، بهترین راه جلوگیری از این موضوع را دستیابی به یک «توافق جامع و قابل راستی‌آزمایی» دانست.

وی با تأکید بر تعهد آمریکا به حمایت و تأمین امنیت اسرائیل، گفت در طول 5 سال گذشته به طور مداوم در رابطه با برنامه هسته‌ای ایران با «بنیامین نتانیاهو» رایزنی داشته است.

رئیس‌جمهور آمریکا در بخش دیگری از اظهارات خود در مورد توافق هسته‌ای با ایران، مدعی شد «هیچ جای این سند، امکان غنی‌سازی را برای ایران فراهم نمی‌کند». وی همچنین گفت ایران برای استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای هیچ نیازی به نیروگاه اراک یا سایت غنی‌سازی فردو ندارد.
Captain II
Captain II
پست: 594
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 26 اردیبهشت 1392, 3:30 pm
سپاس‌های ارسالی: 3170 بار
سپاس‌های دریافتی: 4864 بار

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط &mmt »

ايران اولين گام براي اجراي توافقنامه ژنو را برداشت
ايران همزمان با ورود بازرسان آژانس به تهران اطلاعات نسل جديد سانتريفيوژها را ارائه كرد.
به گزارش مشرق، روزنامه تهران امروز گزارش داد: روز گذشته بازرسان آژانس بينالمللي انرژي اتمي به منظور بازديد از مجتمع آب سنگين اراك وارد تهران شدند و همزمان سخنگوي سازمان انرژي اتمي اعلام كرد؛ اطلاعات مربوط به نسل جديد سانتريفيوژهاي ايران در راستاي همكاريهاي ميان سازمان انرژي اتمي ايران و آژانس بينالمللي انرژي اتمي در اختيار آژانس قرار داده شد. به گزارش خبرگزاري مهر، سخنگوي سازمان انرژي اتمي گفت: سازمان انرژي اتمي، اطلاعات لازم در زمينه تحقيقات جاري صورت گرفته مربوط به فعاليتهاي صلحآميز كشورمان را در چارچوب موافقتنامه پادمان، به هنگام، به اطلاع آژانس رسانده است. كمالوندي در همين زمينه افزود: توليد نسل جديد سانتريفيوژ در راستاي رويكرد سازمان مبني بر ارتقاي كيفيت ماشينهاي غنيسازي و افزايش ميزان توليد با استفاده حداكثري از زيرساختهاي تاسيسات موجود صورت گرفته است. وي افزود، نسل جديد سانتريفيوژ با ظرفيت بالاتر نسبت به ماشينهاي نسل اول و دوم توليد شده و آزمونهاي اوليه را پشت سر گذاشته است.

بهروز كمالوندي گفت: در راستاي راهبرد كشور در تامين مطمئن سوخت راكتورهاي اتمي كشور براي توليد برق به ميزان 20 هزار مگاوات در بلند مدت، تحقيقات، توسعه و به كارگيري فنآوريهاي نوين ادامه خواهد يافت.ايران در حالي اين همكاري را در راستاي اجراي توافقنامه هستهاي ژنو و توافق اخيرش با آژانس برداشته است كه از سوي ديگر خبرها نشان از تحرك دوباره براي تصويب تحريمهاي جديد عليه ايران در مجلس سناي آمريكا دارد.اين درحالي است كه گرچه ظاهرا وزارت خارجه آمريكا تلاش ميكند كنگره را براي تصويب نكردن تحريمها عليه ايران متقاعد كند اما از سوي ديگر سخنگوي وزارت خارجه آمريكا اعلام كرده است معماري، ساختار بنيادين تحريم‎ها در حوزه‎هاي نفتي و بانكي پابرجا مي‎ماند.

راديو فرانسه گزارش داده است: «همزمان با تلاشهاي باراك اوباما، رئيسجمهوري ايالات متحده آمريكا، براي جلوگيري از تصويب دور تازه تحريمها عليه ايران، مجلس سناي آمريكا در صدد است تا تحريمهاي بيشتري را عليه برنامه هستهاي ايران به تصويب برساند.» بنا براين گزارش نمايندگان سنا براين باور هستند كه فشارهاي بيشتر، تنها عامل موثر براي كشاندن تهران بر سر ميز مذاكره است، اما دولت آمريكا ميگويد فشارهاي بيشتر بر ايران ممكن است بر توافق هستهاي ژنو تاثيرات منفي بگذارد.يكي از نمايندگان سنا كه در تهيه طرح تحريمهاي تازه عليه ايران بسيار فعال است به خبرگزاري فرانسه گفته است: «فشار بيشتر عليه ايران همانند چماقي است تا مبادا مرتكب تقلبي در توافق موقت هستهاي شود.»
Captain II
Captain II
پست: 594
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 26 اردیبهشت 1392, 3:30 pm
سپاس‌های ارسالی: 3170 بار
سپاس‌های دریافتی: 4864 بار

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط &mmt »

گروه جنگ نرم مشرق - روزنامه اسرائیلی معاریو در تاریخ 25 آپریل 1984، مطابق با 5 اردیبهشت ماه 1363، در تیتر یک خود نسبت به طی شدن مراحل پایانی بمب اتمی ایران که از آن با عنوان بمب اتمی خمینی یاد می کند، هشدار می دهد. این روزنامه نوشته است: بمب اتمی خمینی وارد مرحله نهایی تولید شده است.
رژیم صهیونیستی قریب به سی سال است که نسبت به ساخت بمب اتمی توسط جمهوری اسلامی هشدار می دهد.

تصویر
Captain II
Captain II
پست: 594
تاریخ عضویت: پنج‌شنبه 26 اردیبهشت 1392, 3:30 pm
سپاس‌های ارسالی: 3170 بار
سپاس‌های دریافتی: 4864 بار

Re: اخبار پیرامون پرونده فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران

پست توسط &mmt »

کیهان :
فارین پالیسی گزارش داد
نگرانی کنگره آمریکا نسبت به نزدیک شدن شرکت‌های نفتی به ایران


«فارین پالیسی» در گزارشی به موضوع اثرات توافق ژنو و تحرک شرکت‌های نفتی بزرگ دنیا برای بازگشت به بازار ایران پرداخته و نوشت: نمایندگان کنگره به این شرکت‌ها هشدار داده‌اند در صورت ارتباط با ایران، با جرایم سنگینی مواجه می‌شوند.
پایگاه نشریه «فارین پالیسی» نوشته است که سران کنگره به شرکت‌های نفتی جهان هشدار داده‌اند که اگر پیش از برداشته شدن تحریم‌ها با ایران وارد معامله و مراوده تجاری شوند، با جریمه‌های شدید مواجه می‌شوند.
فارین پالیسی در این مورد نوشته است: در حالی که هنوز جوهر امضای توافق موقت قدرت‌های جهانی با ایران برای کاهش تحریم‌ها در قبال کند شدن فعالیت‌های هسته‌ای این کشور، خشک نشده و تحریم‌های نفتی اصلی همچنان به قوت خود باقی است، شرکت‌های نفتی بزرگی نظیر «رویال داچ شل»، «انی» ایتالیا و «او‌ام‌وی» استرالیا در حال بررسی امکان از سرگیری فعالیت‌هایشان در ایران هستند. همین مسئله نمایندگان کنگره از هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه را به شدت خشمگین کرده است.
«مایکل مک‌کال» رئیس کمیته امنیت داخلی مجلس نمایندگان به «فارین پالیسی» گفته است: شرکت‌هایی که در حال بررسی گزینه از سرگیری روابط تجاری با ایران هستند، دارند عجله می‌کنند. توافقی که 2 هفته قبل بین ایران و گروه 5+1 حاصل شد، امیدها در میان شرکت‌های نفتی برای برداشته شدن تحریم‌ها و مهیا شدن شرایط بازگشت به بازار ایران را افزایش داده است. در همین راستا، سران شرکت‌های نفتی بزرگ اروپا هفته گذشته در حاشیه نشست «اوپک» که در وین برگزار شد، با مقامات ایرانی دیدار داشته و در مورد فرصت‌های موجود بعد از برداشته شدن تحریم‌ها، بحث کرده‌اند.
فارین‌پالیسی همچنین نوشته است که تحرک به وجود آمده در میان شرکت‌های نفتی برای همکاری با ایران، موجب نگرانی نمایندگان کنگره شده است. همین امر باعث شده تا نمایندگان حامی تصویب تحریم‌های بیشتر علیه ایران، بیش از پیش بر موضع خود که برخلاف توصیه‌های کاخ سفید است، پافشاری کنند.
«مارک کرک» سناتور جمهوری‌خواه در این مورد می‌گوید: دقیقاً به همین دلیل است که سنا باید هرچه زودتر دست به کار شود و تحریم‌های جدیدی را تصویب کند که اگر ایران توافق را نقض کرد، اجرایی شوند، تا از این طریق از مذاکرات مداوم جلوگیری شود. شرکت‌های خارجی باید بدانند که اگر این روند به پایان برنامه هسته‌ای ایران منجر نشود، تحریم‌ها شدیدتر از همیشه باز می‌گردند.
به گزارش فارس پیش از این روزنامه «وال‌استریت ژورنال» گزارش داده بود که مدیران شرکت‌های «شل»، «انی» و «او‌ام‌وی» با مقامات ایرانی دیدار کرده‌اند.
ارسال پست

بازگشت به “اخبار و حوادث”