بازی های آسیایی 2026 آیچی-ناگویا

[bamn]

تاریخچه بازی های آسیایی (20) :

دوستان ، با توجه به اینکه در مورد عملکرد کاروان ایران در دو دوره اخیر می خواهم کمی مفصل تر توضیح بدهم ، به ناچار پرونده بازی های آسیایی 2018 و 2022 هر کدام دو قسمت خواهد بود .

.

.
کلان شهر بندری هانگژو در شرق چین  ، به عنوان سومین شهر این کشور بعد از پکن (1990) و گوانگژو (2010) میزبانی نوزدهمین (و فعلاً آخرین دوره برگزار شده) بازی های آسیایی را برعهده گرفت . این مسابقات قرار بود 10 تا 25 سپتامبر 2022 برگزار شود ، اما با وقوع پاندمی جهانی کرونا ، برگزاری آن در هاله ایی از ابهام قرار گرفت تا در نهایت با توجه به شیب نزولی تدریجی شیوع بیماری ، 6 می 2022 رسماً اعلام شد این مسابقات با یک سال تاخیر 23 سپتامبر تا 8 اکتبر 2023 برگزار خواهد گردید .

.

.
به این ترتیب با حضور 11909 ورزشکار در 481 ماده یا وزن 56 رشته ورزشی در تاریخ مذکور برگزار شد که هم از نظر تعداد ورزشکاران شرکت کننده و هم تعداد رویدادها ، رکورددار تاریخ بازی های آسیایی گردید و بعید است این دو رکورد در بازی های ناگویا شکسته شوند .

.

.
عروسک های نماد این مسابقات تلفیقی از سنت و مدرنیته بودند ؛ سه آدمک رباتی! آدمک زرد رنگ به نام " کونگ کونگ " نمادی است از زمین پرمحصول و نعمت و نامش از آویز یشم کونگ کشف شده در خرابه های باستانی هانگژو گرفته شده . آدمک سبز رنگ " لیان لیان " نام دارد اقتباسی از گل های نیلوفر دریاچه غرب هانگژو که به عنوان یکی از زیباترین مناطق جهان در تلفیق طبیعت و زندگی انسانی شناخته شده است . و آدمک آبی رنگ " چن چن " است با الهام از پل تاریخی گونگچن که در اواخر سلسله مینگ (نیمه نخست قرن هفدهم) بر روی یک رودخانه محلی در مرکز شهر هانگژو ساخته شد .

.

.
مسابقات این دوره با حداقل حواشی داخلی و مشکلات مربوط به میزبانی برگزار و تقریباً همه از چینی ها راضی بودند . طبق یک رسم هر ساله 18 سپتامبر به مناسبت سالروز آغاز حمله ژاپن به منچوری در سال 1931 آژیر خطر حمله هوایی در سرتاسر چین به صدا در می آید ، اما آن سال برای رعایت حال خارجی هایی که بتدریج در حال ورود به هانگژو بودند صدای آژیر در این شهر بلند نشد که انتقادات زیادی را از سوی برخی رسانه ها و مسئولان حزب کمونیست چین به دنبال داشت . مورد دیگر ، تفاوت نوع ویزایی بود که چینی ها برای سه نفر از اعضای کاروان ورزشی هند صادر کردند! این سه نفر متولد منطقه آرناچل پرادش هند بودند که چین آن را بخشی از خاک خود می داند در نتیجه با صدور ویزای متفاوت این مسئله را به رخ هندی ها کشیدند که با اعتراض آنها همراه شد!

.

.
و اما اتفاقات بیرونی پیرامون این مسابقات هم کم نبود! غیر از تاخیر یک ساله در برگزاری بخاطر کرونا ، سال 2019 شورای المپیک آسیا از ورزشکاران منطقه اقیانوسیه (از جمله استرالیا و زلاندنو) دعوت کرد تا بصورت افتخاری در این مسابقات شرکت کنند ، اما همه گیری کرونا باعث انصراف آنها از این نصمیم شد . از سوی دیگر کمی مانده به برگزاری رقابت ها شورای المپیک آسیا این بار از ورزشکاران روسیه و بلاروس که توسط کمیته بین المللی المپیک محروم شده بودند برای حضور افتخاری در مسابقات دعوت نمود اما مسئولان ورزش این دو کشور گفتند به دلایل فنی امکان حضور در بازی های آسیایی را ندارند . در مراسم افتتاحیه مسابقات بشار اسد رئیس جمهور سابق سوریه یکی از میهمانان ویژه مراسم بود که آن زمان حتی فکرش را هم نمی کرد یک سال دیگر حکومتش به باد خواهد رفت!

.

.
با توجه به اینکه این دوره آخرین دوره برگزار شده بازی های آسیایی تا پیش از بازی های ناگویا می باشد ، فهرست کامل رشته های ورزشی برگزار شده در آن برایتان قرار می دهم ؛

*- شنای نمایشی (2 ماده بانوان)

*- شیرجه (5 ماده آقایان – 5 ماده بانوان)

*- شنا (20 ماده آقایان – 20 ماده بانوان – 1 ماده مختلط)

*- شنای ماراتن آب های آزاد (1 ماده آقایان – 1 ماده بانوان) - جدید

*- واترپلو  (آقایان و بانوان)

*- تیر و کمان (4 ماده آقایان – 4 ماده بانوان – 2 ماده مختلط)

*- دوومیدانی (23 ماده آقایان – 23 ماده بانوان – 2 ماده مختلط)

*- بدمینتون (3 ماده آقایان – 3 ماده بانوان – 1 ماده مختلط)

*- بیسبال (فقط آقایان)

*- سافت بال (فقط بانوان)

*- بسکتبال (آقایان و بانوان)

*- بسکتبال 3 نفره (آقایان و بانوان)

*- بوکس (7 وزن آقایان – 6 وزن بانوان)

*- رقص بریک (1 ماده آقایان – 1 ماده بانوان) – جدید

*- قایقرانی کانویینگ (8 ماده آقایان – 8 ماده بانوان)

*- کریکت (آقایان و بانوان) – جدید

*- دوچرخه سواری {BMX ، کوهستان ، جاده و پیست} (10 ماده آقایان – 10 ماده بانوان)

*- قایقرانی دراگون بوت (3 ماده آقایان – 3 ماده بانوان)

*- سوارکاری (6 ماده آزاد)

*- شمشیربازی (6 ماده آقایان – 6 ماده بانوان)

*- هاکی روی چمن (آقایان و بانوان)

*- فوتبال (آقایان و بانوان)

*- گلف (2 ماده آقایان – 2 ماده بانوان)

*- ژیمناستیک هنری (8 ماده آقایان – 6 ماده بانوان)

*- ژیمناستیک ریتمیک (2 ماده بانوان)

*- ژیمناستیک ترامپولین (1 ماده آقایان – 1 ماده بانوان)

*- هندبال (آقایان و بانوان)

*- جودو (7 وزن آقایان – 7 وزن بانوان – 1 ماده مختلط تیمی)

*- کبدی (آقایان و بانوان)

*- جوجیتسو (4 وزن آقایان – 4 وزن بانوان)

*- کاراته (2 ماده کاتا و 5 وزن کمیته آقایان – 2 ماده کاتا و 5 وزن کمیته بانوان)

*- کوراش (4 وزن آقایان – 3 وزن بانوان)

*- ورق بازی (1 ماده آقایان – 1 ماده بانوان – 1 ماده مختلط)

*- شطرنج (2 ماده آقایان – 2 ماده بانوان) – جدید

*- ورزش های الکترونیک (7 ماده آزاد) – جدید

*- گو (2 ماده آقایان – 1 ماده بانوان) – جدید

*- ژیانگ چی (1 ماده آقایان – 1 ماده بانوان – 1 ماده مختلط) – جدید

*- پنج گانه مدرن (2 ماده آقایان – 2 ماده بانوان)

*- ورزش های غلتکی {اسکیت بوردینگ و رولر اسکیت} (6 ماده آقایان – 7 ماده بانوان – 1 ماده مختلط)

*- قایقرانی رویینگ (7 ماده آقایان – 7 ماده بانوان)

*- راگبی 7 نفره (آقایان و بانوان)

*- قایقرانی بادبانی (6 ماده آقایان – 6 ماده بانوان – 2 ماده مختلط)

*- سپک تاکرا (3 ماده آقایان – 3 ماده بانوان)

*- تیراندازی (16 ماده آقایان – 14 ماده بانوان – 3 ماده مختلط)

*- سنگ نوردی (3 ماده آقایان – 3 ماده بانوان)

*- اسکواش (2 ماده آقایان – 2 ماده بانوان – 1 ماده مختلط)

*- تنیس روی میز (3 ماده آقایان – 3 ماده بانوان – 1 ماده مختلط)

*- تکواندو (6 ماده و وزن آقایان – 6 ماده و وزن بانوان – 1 ماده تیمی مختلط)

*- سافت تنیس (2 ماده آقایان – 2 ماده بانوان – 1 ماده مختلط)

*- تنیس (2 ماده آقایان – 2 ماده بانوان – 1 ماده مختلط)

*- سه گانه (1 ماده آقایان – 1 ماده بانوان – 1 ماده مختلط)

*- والیبال ساحلی (آقایان و بانوان)

*- والیبال سالنی (آقایان و بانوان)

*- وزنه برداری (7 وزن آقایان – 7 وزن بانوان)

*- کشتی {آزاد ، فرنگی و بانوان} (12 وزن آقایان – 6 وزن بانوان)

*- ووشو (9 ماده و وزن آقایان – 6 ماده و وزن بانوان)


.

.
کاروان کشورمان در این دوره با 289 ورزشکار (211 نفر آقا و 78 نفر خانم) حضور داشت آن هم در شرایطی که در برخی رشته های اعزامی تعدادی از ورزشکاران مد نظر را به دلایل مختلف مثل مصدومیت ، قهر کردن! و دلایلی دیگر ... همراه نداشتیم! البته یکی-دو نفر از ورزشکاران هم بعد از حضور در هانگژو از سوی مسئولات برگزاری مسابقات برای شرکت در رقابت ها رد صلاحیت شدند! و نکته بسیار عجیب اینکه سایت رسمی کمیته ملی المپیک آمار و نتایج این دوره را درج نکرده و ظاهراً فرد یا افراد مسئول بروزرسانی مطالب و اخبار این سایت ، بعد از گذشت این همه وقت ، حال و حوصله انجام این کار را نداشته اند!

.

.
ترکیب رشته به رشته کاروان ایران در بازی های هانگژو به این شکل بود ؛ بسکتبال 3 نفره (4) ، تیر و کمان (6 – 4) ، دوومیدانی (6 – 2) ، بدمینتون (1 – 1) ، بسکتبال (12) ، والیبال ساحلی (4) ، بوکس (5) ، قایقرانی کانویینگ (8 – 9) ، شطرنج (5 – 1) ، دوچرخه سواری (1 – 1) ، شیرجه (1) ، سوارکاری (3 – 1) ، شمشیربازی (4) ، فوتبال (22) ، ژیمناستیک هنری (4) ، هندبال (16) ، جودو (3 – 1) ، جوجیتسو (2) ، کبدی (12 – 12) ، کاراته (4 – 4) ، کوراش (3 – 4) ، رولر اسکیت (6 – 6) ، قایقرانی رویینگ (2 – 5) ، تیراندازی (8 – 9) ، سنگ نوردی (3 – 2) ، شنا (4) ، تنیس روی میز (3 – 1) ، تکواندو (6 – 6) ، تنیس (1 – 1) ، والیبال سالنی (12) ، واترپولو (13) ، وزنه برداری (7 – 3) ، کشتی (12) ، ووشو (8 – 5) .

.

.
این کاروان با کسب 54 مدال شامل 13 مدال طلا ، 21 مدال نقره و 20 مدال برنز ، نزول کیفی قابل توجهی در مقایسه با سه دوره قبلی داشت و انتقادات فراوانی را متوجه خود نمود! 5 طلا ، 4 نقره و 1 برنز در کشتی ، 2 طلا ، 4 نقره و 1 برنز در ووشو ، 1 طلا ، 3 نقره و 1 برنز در کوراش ، 1 طلا و 1 نقره در دوومیدانی ، 1 طلا و 2 برنز در کاراته ، یکی یک طلا در والیبال سالنی ، سنگ نوردی و شطرنج ، 3 نقره و 5 برنز در تکواندو ، 2 نقره در قایقرانی رویینگ ، 1 نقره و 1 برنز در کبدی ، 1 نقره در وزنه برداری ، 1 نقره در ژیمناستیک هنری ، 1 نقره در رولر اسکیت ، 3 برنز در قایقرانی کانویینگ ، 2 برنز در شمشیربازی ، 2 برنز در تنیس روی میز و یکی-یک برنز در تیراندازی و دوچرخه سواری بدست آمد .

.

.
در جدول رده بندی مدالی پایانی مسابقات ، چینی ها بالاخره به آرزویشان رسیدند و با کسب 201 طلا ، 111 نقره و 71 برنز اول شدند! ژاپن با 52 طلا ، 67 نقره و 69 برنز ، و کره جنوبی با 42 طلا ، 59 نقره و 89 برنز رده های دوم و سوم را به خود اختصاص دادند . هندی ها با عملکردی خیرکننده و کسب 28 طلا ، 38 نقره و 40 برنز چهارم شدند و زنگ خطر را برای ژاپن و بخصوص کره جنوبی بصدا در آوردند ، ازبکستان با 22 طلا ، 18 نقره و 31 برنز پنجم و چین تایپه با 19 طلا ، 20 نقره و 28 برنز ششم شدند و کاروان کشورمان در جای هفتم ایستاد . این دوره ورزشکاران 41 کاروان در کسب مدال موفق بودند .

.

.
این دوره برای اولین بار دو ورزشکار مشترکاً عنوان ارزشمندترین ورزشکار مسابقات را بدست آوردند ؛ دو شناگر و هر دو چینی! آقای چین های یانگ و خانم ژانگ یو فی . اولی موفق به کسب 5 مدال طلا و یک مدال نقره شد ، و دومی 6 مدال طلا بدست آورد!



اما مهمترین اتفاق و خاطره ایی که از این مسابقات دارم مربوط به صبح روز ماقبل آخر است ؛ داشتم مسابقات کشتی آزاد را تماشا می کردم و از پیروزی های پیاپی کشتی گیرانمان خوشحال ، که خبری دیگر توجهم را جلب نمود! حدس بزنید کدام خبر؟!

ادامه دارد ...

[bamn]

تاریخچه بازی های آسیایی (21) :

دوستان ، با توجه به اینکه در مورد عملکرد کاروان ایران در دو دوره اخیر می خواهم کمی مفصل تر توضیح بدهم ، به ناچار پرونده بازی های آسیایی 2018 و 2022 هر کدام دو قسمت خواهد بود .

{به علت مشکلات فنی ، امکان درج عکس های این قسمت وجود ندارد}

؛

گفتم که کاروان ایران در هانگژو موفق به کسب 54 مدال شامل 13 مدال طلا ، 21 مدال نقره و 20 مدال برنز شد ، که در مقایسه با سه دوره قبلی اصلاً نتیجه خوب و قابل دفاعی نبود!

طلایی های کاروان ایران تیم های ملی والیبال سالنی و شطرنج مردان ، یونس امامی ، حسن یزدانی و امیرحسین زارع در کشتی آزاد ، محمد هادی ساروی و امین میرزازاده در کشتی فرنگی ، افشین سلیمی و یوسف صبری در ووشو ، صادق آذرنگ در کوراش ، حسین رسولی در دوومیدانی ، سجاد گنج زاده در کاراته و رضا علیپور در سنگ نوردی بودند .

بانوان کاروان ایران این دوره موفق به کسب مدال طلا نشدند و به کسب 7 مدال نقره و 10 مدال برنز ، بعلاوه یک مدال برنز مختلط در ماده تفنگ بادی 10 متر مختلط تیمی ، اکتفا نمودند .

و اما حوادث و حواشی که برای برخی تیم های رشته های انفرادی ایران در این دوره رخ داد ؛

*- در رشته تیر و کمان دوره های قبلی فقط در مواد کامپوند مدعی کسب مدال بودیم و در مواد ریکرو جزو نخودی ها محسوب می شدیم ، اما این دوره عملکرد کمانداران کشورمان در مواد ریکرو خیلی بهتر از کامپوند بود هرچند در نهایت هر دو بخش از کسب مدال بازماندیم . هندی ها این دوره عالی بودند و در حالی که طی ادوار قبلی تنها یک مدال طلا از این رشته داشتند ، این دوره 5 مدال طلا گرفتند و به صدرنشینی سنتی کره جنوبی در جدول رده بندی مدالی این رشته خاتمه دادند ، هرچند هر 5 مدال طلای آنها در کامپوند بود و در ریکرو کماکان سروری کره ایی ها ادامه یافت!

*- رشته دوومیدانی ، فقط در ماده پرتاب دیسک موفق به کسب مدال شدیم . فدراسیون روی آقای حسن تفتیان و خانم فرزانه فصیحی مانور زیادی داده و امیدوار به کسب مدال در دوهای سرعت بود ، اما بنده همان زمان هم قبل از مسابقات گفته بودم که رکوردهای این دو نفر اصلاً برای کسب مدال در سطح بازی های آسیایی کافی نیست ، و همینطور هم شد! اما در ماده پرتاب دیسک ، آقای احسان حدادی که خیلی دلش می خواست پنجمین مدال طلایش از بازی های آسیایی را دشت کند ، این بار نقره گرفت و مدال طلا به حسین رسولی رسید که قرار بود جانشین شایسته او در این ماده باشد! کمی بعد از هانگژو آقای حدادی شد رئیس فدراسیون دوومیدانی و حسین رسولی هم منتقد و مخالف جدی او گردید ، تا جایی که کار به اخراج رسولی از اردوی تیم ملی کشید و فقط با پادرمیانی بعضی از بزرگترهای رشته بود که او به اردو بازگشت و نتیجه چه شد؟ الان حسین رسولی و یکی-دو نفر دیگر از تیم دوومیدانی اعزامی به رقابت های قهرمانی آسیا 2025 گومی ، در زندان کره جنوبی هستند ، و منتقدان احسان حدادی را مقصر می دانند!!!

*- فاصله بدمینتون ایران با سطح اول آسیا (که در واقع همان سطح اول جهان است!) به اندازه چند سال نوری می باشد! نه قبل از هانگژو ، نه در هانگژو ، و نه همین الان ، هیچ انتظار و توقعی از این رشته نبوده و نباید داشت! اما این رشته پیش از اعزام به هانگژو به یکی از حاشیه سازترین بخش های کاروان ایران تبدیل شد ؛ وقتی کمیته ملی المپیک اعلام کرد تنها یک سهمیه به این رشته اختصاص داده شده ، فدراسیون هم اعلام نمود نفر اعزامی آقای علی حیاتی است . اما یک دفعه صدای خانم یگانه کرمانی درآمد و مصاحبه پشت مصاحبه که " به من قول اعزام داده بودند " ، خلاصه کار در رسانه ها آنقدر بالا گرفت که کمیته ملی المپیک مجبور شد سهمیه بدمینتون را دو تا کند! حالا نتیجه چه شد؟ حداقل سالهای قبل می گفتیم قرعه شان سخت بوده و به بازیکنان قوی و بالای رنک جهانی باخته اند ، اما در هانگژو آقای حیاتی به ورزشکار گمنامی از کامبوج و خانم کرمانی هم به حریف بی نام و ناشی از مالدیو همان دور اول باختند و حذف شدند!

*- اگر در جاکارتا با بدشانسی نتوانستیم در رشته بوکس مدال بگیریم ، در هانگژو واقعاً بد بودیم! حاصل تلاش پنج بوکسور ما در این مسابقات دو برد و پنج شکست بود که آن دو برد هم به لطف داوران البته بدست آمد! (مسابقه طوفان شریفی با حریف اردنی اش در همان راند اول بخاطر مصدومیت هر دو بوکسور متوقف و با رای داوران شریفی برنده اعلام گردید! ایمان رمضان پور هم دور اول با حریفی از کره جنوبی مسابقه داشت که داوران حریف کره ایی را بخاطر زدن ضربه خطا از مسابقه اخراج کردند!) خب ، البته در اینجا هم دلیل خوبی برای این عملکرد ضعیف تراشیده شد! یک سال قبل از مسابقات هانگژو و در اوج آشوب و فتنه 1401 حسین ثوری رئیس وقت فدراسیون بوکس که به بهانه همراهی تیم ملی جوانان برای شرکت در رقابت های قهرمانی جهان به اسپانیا رفته بود همراه دو نفر از ملی پوشان غیبشان زد و بعداً خبر پناهنده شدنشان رسید! بیشتر اعضا خانواده بوکس در دوران ریاست ثوری از عملکرد او ناراضی و می گفتند او فدراسیون را تبدیل به پاتوق خانوادگی کرده است! بعد از این جریان سید روح االله حسینی رئیس فدراسیون بوکس شد اما او دست کم تا مسابقات هانگژو نتوانست برنامه هایش را به درستی پیاده کند و اعتقاد داشت ثوری همچنان از پشت پرده در امور فدراسیون مداخله می کند . در نتیجه عملکرد ضعیف تیم بوکس در هانگژو گردن ثوری و آن هایی که با اشاره او در کارهای فدراسیون ایجاد اخلال می کردند انداخته شد! در سه سال بعد از هانگژو بوکس شرایطی مثبت و روبه رشد داشته و باید دید در ناگویا می توانیم دوباره کسب مدال کنیم یا نه؟!

*- در رشته شطرنج ، بخش های انفرادی مردان و بانوان ، نمایندگان ما عملکرد چندان خوبی نداشتند . اما در بخش تیمی مردان بسیار عالی ظاهر شده و با 7 برد و 2 مساوی به مدال طلا رسیدند . ما در بخش بانوان فقط یک نماینده داشتیم و در تیمی بانوان شرکت نکردیم ، که دلیل آن متاسفانه خروج پرتعداد نفرات برتر شطرج بانوان از کشور بوده ، حتی یک نفر از آنها که نمی خواهم اسم بیاورم ، بعد از پناهندگی ادعا کرد یهودی است و مجبور بوده تظاهر به اسلام کند!

*- دوچرخه سواری ایران در هانگژو واقعاً شرایط عجیب و غریبی را پشت سر گذاشت! چند ماه قبل از مسابقات که جناب محمد گنج خانلو امید اول این رشته برای کسب مدال ، در شرایطی که فدراسیون برای گرفتن ویزای او جهت شرکت در رقابت های قهرمانی جهان گلاسکو اسکاتلند به هر کس و ناکسی رو انداخته بود ، آنجا بعد از مسابقه غیبش زد و بعداً معلوم شد درخواست پناهندگی کرده! آخرین خبری هم که از این جناب پیدا کردم مال دو سال پیش است که وزارت کشور انگلیس به او اعلام کرده بود دیگر مجوز اقامت در خاک این کشور را ندارد و باید بدون همراه بردن دوچرخه اش در یک کشتی مخصوص پناهندگان بیرون بندر روی آب ساکن شود!!! بدون گنج خانلو ، فدراسیون فقط دو رکابزن آماده دیگر برای اعزام داشت ؛ خانم فرانک پرتو آذر که در ماده کوهستان توانست با جبران ناکامی جاکارتا ، این بار به مدال (برنز) برسد و آقای علی لبیب . لبیب در دو ماده اومنیوم پیست و رقابت جاده شرکت کرد ؛ در اومنیوم که اول برگزار شد در پایان مسابقه با امتیاز 131 سوم بود اما داوران در یک اقدام کم سابقه اقدام به بازبینی امتیازات نموده و با کسر 6 امتیاز از او ، لبیب در رده چهارم قرار گرفت و به مدال نرسید! در ماده رقابت جاده هم لبیب با نفر سوم تقریباً مماس از خط پایان گذشتند و داوران فقط با اندازه گیری لیزری میلیمتری توانستند رتبه ها را مشخص کنند که اینجا هم عنوان چهارمی به دوچرخه سوار ما رسید! چند هفته قبل آقای لبیب در یک نامه رسمی به کمیته ملی المپیک اعلام کرد به دلیل عدم حمایت فدراسیون از او ، در بازی های آسیایی ناگویا شرکت نخواهد کرد!

*- یکی از رویدادهای جنجالی بازی های هانگژو دیدار نیمه نهایی سابر تیمی مردان بین ایران و چین بود! جایی که شمشیربازان کشورمان از اواسط مسابقه دیگر کاری به حریفان چینی نداشتند و با عصبانیت فقط با داوران می جنگیدند! تیم ایران اگر تمرکز روحی و روانی خود را حفظ می کرد شاید می توانست برنده مسابقه باشد ، اما با این وضعیت عصبی و بدون تمرکزی که داشتند 41-45 مغلوب و به مدال برنز بسنده کردند .

*- مدال نقره آقای مهدی الفتی در ماده پرش خرک ، اولین مدال ایران در ژیمناستیک ادوار بازی های آسیایی بود .

*- کاراته ایران این دوره با کسب تنها یک مدال طلا و دو مدال برنز ، در مقایسه با دوره قبلی اصلاً عملکرد خوبی نداشت . تازه دوره قبلی کلی هم به داوری ها اعتراض داشتیم ، اما این دوره شرایط داوری بهتر بود و کمتر با اعتراض رزمی کاران و مربیان ما مواجه شد!

*- رولر اسکیت از آن رشته هایی بود که کمیته ملی المپیک چندان برای اعزامش رغبتی نداشت و در نهایت با گرفتن تعهد کتبی از رئیس فدراسیون بابت مدال آوری ، رضایت دادند . و خب ، خیلی زود معلوم شد عدم تمایل کمیته پر بی راه نبوده! در مواد استقامت که ورزشکاران ما اصلاً عملکرد خوبی نداشتند . اما در مواد فری استایل درون خط که امیدهای فدراسیون به آنها بود و ظاهراً در رقابت های جهانی هم قبلاً مدال هایی گرفته بودند ، عملکرد بهتری داشتیم و توسط خانم ترانه احمدی به یک مدال نقره رسیدیم تا تعهد رئیس فدراسیون هم کذب از آب در نیامده باشد . البته در بخش آقایان هم شانس مدال داشتیم اما با بدشانسی به مدال نرسیدیم چون ورزشکاران ما با بیست و خورده ایی سال سن ، از پس نوجوانان تیز و بز 15-16 ساله چین تایپه ایی بر نیامدند!

*- در تیراندازی این دوره هم خوب نبودیم و به تک مدال برنز تفنگ بادی 10 متر مختلط تیمی اکتفا کردیم . دو سال قبل از آن در المپیک توکیو آقای جواد فروغی در این رشته به مدال طلا رسیده بود ، اما در فاصله این دو سال جو رسانه ایی سنگینی روی عملکرد ایشان ایجاد شده و فدراسیون هم شدیداً آقای فروغی را تحت فشار گذاشته بود که چون سنتان بالاست ، کوچکترین لغزشی در عملکرد داشته باشید از تیم ملی کنار گذاشته می شوید! همه این مسائل باعث شد تا آقای فروغی در هانگژو اصلاً عملکرد خوبی نداشته باشد! اما خب ، در رشته تیراندازی سن فقط یک عدد است و آقای فروغی سال قبل (2025) در مسابقات قهرمانی آسیا یک طلا و یک برنز انفرادی و یک طلا و دو برنز تیمی گرفته و مثل قبل از هانگژو هم دیگر تحت فشار رسانه ایی قرار ندارد!

*- تنیس روی میز ایران که دوره قبلی یک مدال برنز تاریخی در بخش انفرادی گرفته بود ، این بار دو مدال برنز در بخش های دو نفره و تیمی مردان گرفت ، در هر دو ماده هم این اتفاق با شکست دادن تیم های قدرتمند ژاپن افتاد .

*- در تکواندو هم با وجود کسب 8 مدال عملکرد خوبی نداشتیم چون هیچکدام از مدال هایمان طلایی رنگ نبود! در بخش مبارزه اعتراض چندانی به داوری ها نداشتیم ، اما در بخش پومسه (اجرای فرم) مردان کادر فنی نسبت به داوری رقابت نماینده کشورمان (مرتضی زنده دل) با نماینده چین تایپه بشدت اعتراض داشتند . آقای زنده دل در این اجرا نمره بسیار عالی 7.91 را گرفت اما داوران به نماینده چین تایپه نمره 7.92 را دادند تا نماینده ما حذف شود . فقط در همین حد بدانید که در فینال نماینده کره جنوبی 7.73 به 7.48 این چین تایپه ایی را شکست داد و طلا گرفت! به هر صورت تکواندو ایران در المپیک پاریس موفق ظاهر شد تا نشان دهد نتیجه کسب شده در هانگژو صرفاً یک اتفاق بوده است انشاالله!

*- در تنیس هم تقریباً شرایطی مشابه بدمینتون داشتیم و در حالی که هیچ امیدی به موفقیت این رشته نبود ، با دو نماینده به مسابقات رفتیم . البته خود فدراسیون خیلی به خانم مشکات الزهرا صفی امید بسته بود و از او انتظار پیروزی داشت ، اما خانم صفی هم مثل نماینده مردمان (سینا مقیمی) همان دور اول به نماینده چین تایپه باخت و حذف شد! حالا آقای مقیمی دست کم 3 دست از حریفش گرفت و 0-2 باخت ، اما خانم صفی هیچ دستی نگرفت و اواخر ست دوم هم کلاً از ادامه مسابقه انصراف داد و بعداً گفتند حالش خوب نبوده و سرما خوردگی داشته!

*- وزنه برداری هم یکی دیگر از رشته های کمتر از حد انتظار شده ما در هانگژو بود و فقط موفق به کسب یک مدال نقره شدیم . با توجه به اینکه رقابت های وزنه برداری قهرمانی جهان در شهر ریاض کمتر از سه هفته قبل از بازی های آسیایی برگزار شده بود ، برنامه فدراسیون ابتدا این بود که با تیمی متفاوت نسبت به قهرمانی جهان به هانگژو برود ، اما تحت فشار رسانه ها و کمیته ملی المپیک مجبور شد همان تیم قهرمانی جهان را وارد بازی های آسیایی نماید و نتیجه این شد! مثلاً نفر اصلی تیم ایران آقای میرمصطفی جوادی بود که در ریاض قهرمان وزن 89 کیلوگرم جهان شد اما در هانگژو ، در وزن 96 کیلوگرم (چون تعداد اوزان بازی های آسیایی از قهرمانی جهان کمتر است و وزن 89 کیلوگرم ندارد!) رتبه ایی بهتر از نهمی بدست نیاورد و کاملاً مشخص بود بعد از ریاض نتوانسته بدنش را به اصطلاح ریکاوری کند!

*- در رقابت های مهم کشتی معمولاً رسم بر این است که یکی-دو روز اول کشتی گیران ما هر کاری دلشان خواست می کنند و بعد اذیت و آزار داوران شروع می شود! اما در هانگژو همان روز اول و در 4 وزن نخست فرنگی ، ناداوری ها علیه هر چهار کشتی گیرمان باعث شد تا هیچکدام موفق به کسب مدال طلا نشوند . البته این وضعیت روزهای بعد ادامه پیدا نکرد و کشتی گیران ما در فرنگی و بعد هم آزاد 5 مدال طلا گرفتند ، اما از آن 4 وزن هم باید حداقل دو طلای دیگر بدست می آوردیم .

*- و در ووشو ؛ ما در بخش تالو (اجرای فرم) شاید خیلی قوی نباشیم ، اما در بخش ساندا (مبارزه) بعد از چین (که آن هم به اعتقاد خیلی از کارشناسان این رشته همیشه کمک داوری را پشت سرش دارد) دومین تیم پرقدرت جهان هستیم . به این ترتیب در شرایطی که تیم 7 نفره تالو فقط یک مدال نقره گرفتند ، هر شش سانداکار ما به مدال رسیدند . اما در اینجا چینی ها یک زرنگی خیلی هوشمندانه ایی به خرج دادند! مسابقات ساندا تا مرحله نیمه نهایی در ساعات آخر شب (بوقت چین) برگزار شد ، اما رقابت های فینال صبح اول وقت بعد از شب نیمه نهایی بود . به این ترتیب از نظر بدنی ورزشکاران ما و کشورهای دیگر در فینال هایی که با چینی ها داشتند کم آوردند و هر شش سانداکار چینی به طلا رسیدند! پر حرف و حدیث ترین رقابت هم فینال 70 کیلوگرم مردان بین محسن محمد سیفی و حریف چینی اش بود ، محسن محمد سیفی اسطوره ساندای جهان است و از سال 2010 در هیچ مسابقه ایی نباخته بود ، در این فینال هم وقت اول کاملاً به حریفش برتری داشت ، اما وقت دوم حریف چینی به زدن ضربات خطا زیر سایه بی توجهی داوران رو آورد و تمرکز سیفی را از بین برد و در وقت سوم هم که کاملاً مشخص بود سیفی از نظر بدنی کم آورده و دیگر توان رقابت با حریف را نداشت تا چهارمین مدالش از بازی های آسیایی این بار طلا نباشد! .

و اما رقابت های تیمی ؛

در فوتبال عملکرد بهتری نسبت به دو دوره قبلی داشتیم ، اما همان مشکلی که امسال هم برای ناگویا پیش آمده ، در هانگژو هم وجود داشت! یکی-دو تا از تیم ها حاضر نشدند بازیکنانشان در اختیار تیم امید قرار بدهند و بعد هم با مصدوم شدن چند بازیکن حاضر در تیم ، عملاً بازی آخری که انجام دادیم یار تعویضی برای کادر فنی باقی نمانده بود! این تیم دور مقدماتی را مثل جاکارتا با تساوی بدون گل برابر عربستان شروع کرد و بعد با دو برد 4-0 و 3-0 برابر ویتنام و مغولستان به عنوان تیم اول گروه صعود نمود . تیم ایران در یک هشتم نهایی هم 2-0 تایلند را برد ، اما در یک چهارم نهایی ، یعنی همانجایی که دست و بال کادر فنی دیگر کامل بسته شده بود با یک گل به هنگ کنگ! باختیم و حذف شدیم!

در واترپلو این بار نتوانستیم روی سکو برویم . در مرحله گروهی 15-4 کره جنوبی و 26-7 تایلند را بردیم و 7-15 به چین باختیم آن هم در شرایطی که اواسط بازی 7-7 مساوی بودیم و بعد یک دفعه همه چیز به نفع تیم میزبان شد! در یک چهارم نهایی 13-6 سنگاپور را بردیم اما در نیمه نهایی 11-18 به ژاپن باختیم و در دیدار رده بندی هم بعد از تساوی 7-7 برابر قزاقستان این بار ضربات پنالتی را 2-3 واگذار کردیم و چهارم شدیم!

تیم ملی بسکتبال کشورمان طی مسابقات بین المللی قبل از هانگژو عملکرد خوبی نداشت و بنابراین خیلی امیدی به موفقیتش نمی رفت ، اما در عمل و با وجود اینکه در طول هر مسابقه پر افت و خیز بودیم ، کارنامه قابل قبولی از تیم برجا ماند و می توان گفت با بدشانسی از کسب مدال بازماندیم . تیم ایران در مرحله مقدماتی 81-57 امارات ، 81-66 عربستان و 86-60 قزاقستان را شکست داد ، اما در یک چهارم نهایی 83-84 به فیلیپین باختیم و بعد با برتری 89-82 برابر کره جنوبی و 92-60 برابر عربستان پنجم شدیم! یعنی تیم ایران فقط یک بازی را آن هم با اختلاف یک امتیاز واگذار کرد و فیلیپین هم بعد از بردن چین و اردن قهرمان شد در حالی که آخرین قهرمانی این تیم در بازی های آسیایی زمان پدربزرگ هایشان بوده!

در بسکتبال سه نفره مردان تیم ایران بازی اول را 12-21 به کره جنوبی واگذار کرد ، اما در ادامه با سه پیروزی 22-6 برابر مالدیو ، 22-13 برابر ژاپن و 19-13 برابر ترکمنستان موفق به صعود شد . در یک هشتم نهایی 19-17 هند را بردیم اما در یک چهارم نهایی 15-16 به مغولستان باختیم و حذف شدیم . در بخش بانوان هم که این دوره شرکت نداشتیم .


روند نزولی تیم هندبالمان هم ادامه داشت . در مرحله اول گروهی بازی اول 50-16 مغولستان را بردیم ، در بازی دوم 21-33 به ژاپن باختیم و در بازی سوم با عربستان 23-23 مساوی کردیم و به لطف تفاضل گل بهتر نسبت به این تیم راهی دور دوم گروهی شدیم . اما در این مرحله تیم ایران با سه شکست 22-24 برابر کویت ، 20-29 برابر بحرین ، و 24-25 برابر کره جنوبی در رده آخر گروه ایستاد . در این دوره برخلاف دوره های قبل برای تعیین رده های زیر چهارم مسابقه ایی برگزار نشد و تیم ایران در رده هفتم مشترک با قزاقستان (تیم آخر گروه مقابل) ایستاد .

در رشته کبدی ، بخش مردان ، تیم ایران شروعی طوفانی داشت و با سه برد قاطع 43-16 برابر پاکستان ، 53-23 برابر مالزی ، و 64-23 برابر کره جنوبی ، نشان داد برای دفاع از عنوان قهرمانی اش آمده . در نیمه نهایی هم 47-24 چین تایپه را بردیم ، اما در فینال و در جنجالی ترین مسابقه کل بازی های هانگژو 29-33 به هند باختیم ، آن هم در شرایطی که اواخر مسابقه حدود یک ساعت بخاطر اعتراضات دو تیم به تصمیم داوران و بازبینی های مکرر هیئت ژوری ، مسابقه متوقف بود تا در نهایت امتیازی را که حق مسلم تیم ما بود به هندی ها دادند . به هر حال از این داوران و هیئت ژوری نمی شد بیشتر از این هم انتظار داشت چون منبع اصلی درآمدشان در طول سال قضاوت در لیگ کبدی هند است!

اما در کبدی بانوان تیم ایران بعد از دو پیروزی آسان 43-19 برابر نپال و 54-16 برابر بنگلادش در دور مقدماتی ، در مرحله نیمه نهایی 24-35 به چین تایپه باخت و برنز گرفت . چین تایپه این دوره واقعاً تیم خوب و قدرتمندی داشت ، آنها دور مقدماتی 34-34 با هند مساوی کردند و در فینال هم در شرایطی 25-26 به هندی ها باختند که آنها هم به داوری اعتراض داشتند!

در والیبال سالنی در شرایطی باز به مدال طلا رسیدیم که چند هفته قبل از آن در قهرمانی آسیا و در شهر ارومیه با باخت به ژاپن دوم شدیم ، اما در هانگژو ژاپنی ها به بیشتر بازیکنان اصلی شان استراحت داده بودند و در عوض تیم ما با همان ترکیب اصلی آمده بود تا بلافاصله بعد از فینال هم مستقیماً به برزیل برود برای شرکت در انتخابی المپیک 2024 (جایی که بازیکنان خسته و از رمق افتاده ما نتوانستند کاری از پیش ببرند!) . تیم ایران دور اول 3-0 نپال و 3-1 بحرین را برد ، در یک چهارم نهایی و نیمه نهایی هم 3-0 تایلند و قطر را بردیم و در فینال هم 3-1 از سد چین گذشتیم ، در حالی که ژاپنی ها با همان تیم ذخیره هایشان سوم شدند .

در والیبال ساحلی این دوره دیگر خیلی به کسب مدال نزدیک بودیم و باز هم نشد! تیم اول ایران با ترکیب آقایان عباس پورعسگری و علیرضا آقاجانی مرحله گروهی تیم هایی از ماکائو ، کره جنوبی و قطر را شکست داد که واقعاً گروه سختی بود! در یک هشتم نهایی تایلند و در یک چهارم نهایی هم اندونزی را بردند ، اما در نیمه نهایی و در شرایطی که می توانستند پیروز باشند به تیم چینی باختند و در دیدار رده بندی هم در حالی مغلوب تیم قزاق شدند که هر دو ست را در شرایطی کاملاً پایاپای و در امتیاز طلایی واگذار کردند! تیم دوم ایران هم متشکل از آقایان بهمن سلیمی و سینا شوکتی دور مقدماتی تیم هایی از تاجیکستان ، عمان و ماکائو را بردند و در یک هشتم نهایی هم حریفی از ژاپن را شکست دادند ، اما در یک چهارم نهایی مغلوب همان تیم سنگالی الاصل قطری معروف شدند آن هم در شرایطی که اگر تحت تاثیر نام تیم حریف نبودند توان شکست آنها را داشتند! تیم قطری هم که توانست از عنوان قهرمانی دوره قبل اش دفاع و دوباره به مدال طلا برسد!

 و در پایان یک ای کاش بزرگ ؛ ای کاش در تمامی رشته های رقابتی ، یا دست کم در رشته های تیمی ، چیزی بنام دیدار رده بندی نبود و به هر دو بازنده دیدار نیمه نهایی مدال برنز می رسید! در بعضی از رشته ها همینطور است ، اما در بعضی دیگر تیم ها کلی زحمت می کشند و تا نیمه نهایی بالا می آیند اما دست آخر به مدال نمی رسند! اگر حداقل در تمام رشته های تیمی دو مدال برنز توزیع می شد ، انگیزه کشورها هم برای رقابت قطعاً افزایش پیدا می کرد!

پایان تاریخچه بازی های آسیایی