مرکز انجمنهای تخصصی

به قول قديميها مرگ يك شروعه
خيلي هم جالبه !!
ولي به نظر من مرگ نمي تونه ناراحت كننده باشه چون هر آدم فقط يك بار ميميره و بعد از مر گ تو ديگه زنده نيستي كه ازش بترسي كه دوباره بهش دچار شي.

با سلام
مرگ فقط انتقالي است از حالتي به حالت ديگه يعني از حالت ماده به انرژي ...
براي آشنايي بيشتر ميتونيد به كتاب انسان از منظري ديگر نوشته استاد گران قدر محمد علي طاهري رجوع كنيد

تا زماني که جنين در شکم مادر هست يک نوع زندگي تجربه ميکنه و وقتي ميخواد به دنيا بياد خارج شدن از اون برايش يکجور مرگ محسوب ميشه در حالي که وارد دنياي بزرگتر و زيباتري ميشه که قبل از اون خبري از وجود اون نداشت به همين دليل گريه ميکنه. مرگ هم همينه وقتي انساني در حال احتظار به نظر افراد خيلي سخته که بخواد از اين دنيا دل بکنه ولي در واقع ورود انسان به دنياي بزرگتر و زيباتري مثل تولد همون نوزاد. پس مرگ نوعي تولد که از چشم ما انسانها به اشتباه آخر کار تعبير ميشه. البته اين بستگي به اعمال اون فرد در اين دنيا داره که در اون دنيا چه جوري و وارد کجا بشه.
نميدونم هيچ کدوم از شما تا حالا انسان در حال احتظار ديدين يا نه؟ انسان واقعا مظلوم ميشه. واقعا. خودش ميدونه کارش نمومه و تا چند لحظه ديگه بايد بره بايد از همه چي دل بکنه. از خانوادش، از تمامي ملک و مالي که يه عمر براش زحمت کشيده بود .ولي دليل اين ناراحتي اين چيز ها نميتونه باشه. انسان در زمان مرگ تمامي اعمالش مانند يک فيلم براش نمايش داده ميشه ميبينه که چه ظلم هايي به چه افرادي کرده و چه خوبيي هاي. اون وقت که خودش ميفهمه اون ور چه جوري ازش پذيرايي ميشه. به خاطر همين مردن براي يه عده شيرين و براي برخي دردناک و تلخ.

[msm,

انسان هنگام مرگ همه وابستگی هاشو رها نمی کنه. بلکه تازه بعد از مرگ رها شدن از وابستگی ها شروع میشه. بعضی مواقع تا 40 سال طول می کشه. برای همین می گن بعد 40 دیگه نیازی نیست به مرده ها سر بزنید چون دیگه تا اون موقع به دنیای جدید عادت کردن.

من نمي دونم که دقيقا چه موقعي انسان وابستگي هاشو رها مي کنه هنگام مرگ يا بعد از گذشت يه زماني اما ميدونم که روح با رفتن به اون دنيا همه تعلقات مادي اش را از دست ميدهد

اما در مورد اين 40 سال منظورتو نفهميدم منظورت چهلم يا 40 سال . مي شه بيشتر توضيح بديد؟تا حالا در اين مورد نشنيده بودم

noora نوشته شده:[msm,

انسان هنگام مرگ همه وابستگی هاشو رها نمی کنه. بلکه تازه بعد از مرگ رها شدن از وابستگی ها شروع میشه. بعضی مواقع تا 40 سال طول می کشه. برای همین می گن بعد 40 دیگه نیازی نیست به مرده ها سر بزنید چون دیگه تا اون موقع به دنیای جدید عادت کردن.

من نمي دونم که دقيقا چه موقعي انسان وابستگي هاشو رها مي کنه هنگام مرگ يا بعد از گذشت يه زماني اما ميدونم که روح با رفتن به اون دنيا همه تعلقات مادي اش را از دست ميدهد

اما در مورد اين 40 سال منظورتو نفهميدم منظورت چهلم يا 40 سال . مي شه بيشتر توضيح بديد؟تا حالا در اين مورد نشنيده بودم

بعد از مرگ انسان یا همون روح یا به تعبیر قران نفس متوجه یه کمبود بزرگ که همون بدنه میشه. یعنی خیلی از عادت ها و رفتار هایی که یک عمر با بدنش انجام می داد و به اون عادت کرده بود دیگه نمی تونه انجام بده. نفس بعد از تولد با بدن هست تا موقع مرگ که یک دفعه از بدن جدا می شه و این بزرگترین وابستگی. خیلی از عبادات (مثل روزه البته یک بعدش و ...) برای تمرین همین مطلب که نفس زیاد به بدن عادت نکنه و موقع مرگ راحت از بدن جدا بشه. جدا شدن از این عادت ها که عمری در دنیا با بدن انجام میداده، اگر در دنیا خودشو اماده نکرده باشه تو برزخ زمان زیادی می بره تا مختصات و قوانین حاکم بر دنیای برزخ (کل عالم) آشنا بشه، بسیار سخته و جون کندن داره. قسمتی از عذاب برزخ همینه.
این عادت هایی که عرض کردم همون اخلاق و رفتاره که باید درست بشه تا انسان تو برزخ مشکلی از این جهت نداشته باشه. همون طوری که ترک عادت ، رفتار و اخلاق ناپسند تو این دنیا سخته تو اون دنیا هم سخته .

تعلقات به دنیا آروم آروم از نفس جدا میشه. مثلا میگن مرده اینطوری تو قبر بزارید (مثلا با سر نبرید یا سنگ لحد بزارید یا ....) تا کمتر تحت تاثیر (نمی دونم از چه واژه ای استفاده کنم) قرار بگیره. در کل اروم اروم از این بدن جدا بشه. اگر قرار بود کامل و آنی از بدن جدا بشه دیگه نیازی به سر خاک رفتن نبود.
عددی که من گفتم منظورم مدتی بود که طول می کشه تا نفس به طور کامل از بدن و این دنیا جدا بشه (نه برای همه. برای کسانی که خیلی به دنیا وابسته هستند و به کل برزخ رو فراموش کردن)
40 سال منظورم بود.
مطالب بالا از کتاب های آقای اصغر طاهرزاده است.
این دوتا لینک به طور خلاصه در مورد نفس و انسان توضیح میده:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
کتاب ها بصورت فایل صوتی هم هست. که شامل بحث و سخنرانی هم میشه.

سلام به نظر من فکر کردن به مرگ وقتي بده که آدم بدونه هيچ چيزي براي بردن نداره
اگر دستت پر باشه و عاشق خدا باشي مطمعنا مرگ زيبا ترين لحظه براي توست
بد نيست امام حسين(ع) يا منصور حلاج رو به خاطر بياريد اون وقت ميبينيد که ما کجاييم و اونها کجا