مرکز انجمنهای تخصصی

ماهواره و تواناييهاي فضايي و هسته اي و...هم مديون روسيه و كره شمالي و پاكستان و غيره هستيم تازه اونم ظاهرش رو ميبينيم خدا عالمه پايه كار چقدر قويه.مديريت همينه ديگه تو مملكت ما مدير برحسب لياقت انتخاب نميشه معيار چيزهاي ديگه است.همه جا همينطوره.حق ورزشكار رو ميخورند به يكي كم محلي ميشه ان يكي را ميكنند نورچشمي.عوض مربي ورزشكار و روانكاو و اناليزور تيم باهاشون چندتا اخوند و ملا و اطلاعاتي ميفرستند زحمتكشها را كنار ميگزارند پارتي دارها رو بها ميدهند اخرش هم با گردن كلفتي ميگن همينه كه هست بدون يك عذرخواهي كوچك.ورزش مملكت غرق فساده مثل بقيه مملكت.مجلس هم حق تحقيق و تفحص از تمام ارگانهاي دولتي را دارد اگر نتواند استيضاح كنه ميتونه مجبورشون كنه جواب گو باشند مشخص كنند بودجه هاي چندميلياردي رو چطور خرج كردند.ولي بعيده ميدونين چرا؟چون مجلس هم فاسده.

دوست خوب faride-2 اينقدر تند نرو مي زني به ديوارا.

فکر کنم خوب مطلب منو نخونديد. گفتم که هر کسي بخودش اجازه مي ده بدون اطلاعات راجع به همه چيز و همه کس اظهار نظر کنه، نمونش خود شما.

سانتريفوژ هاي IR2 مشابهي در جهان ندارد پس ما از کي کمک گرفتيم؟
روسيه اگه مي خواست به ما کمک کنه ماهواره ما رو مي فرستاد فضا لازم نبود کمک کنه ما ماهواره بر بسازيم.
پاکستانم بنده خدا خودش تو اداره مملکتش مونده نمي خواد به ما کمک کنه.

منظورتون از چند ميليارد چقدره؟ يک شبکه آمريکا فقط براي حق پخش حدود 598 ميليون يورو (عدد دقيقش يادم نيست) پول داده و يک ميليون هم به فلپس جايزه داده، اونوقت شما با چند ميليارد تومان حتما مي خواستيد قهرمان المپيک هم بشيم. من هم گفتم که حق ما و جايگاه ما اين نيست اما بهتره اينو هم بدونيد با الکي حرف زدن کاري درست نمي شه.
همين مقامات ورزش و مربیان هم مثل شما فکر مي کنند که وضع اين ميشه هر کسی تقصیر رو می ندازه گردن اون یکی.

دوستان اگه می خواهند تاپیک حذف نشه راجع به ورزش صحبت کنند نه سیاست.

افسوس که بعضي دوستان همه چيز رو با هم قاطي ميکنن
اخه ماهواره بر چه ربطي به ناکامي المپيک داره؟ اخه اگه روسيه ميخاست به ما کمک کنه که کنترل زميني ماهواره مصباح رو ازمون نميگرفت تا ماهواره مون وسط فضا بدون پشتيباني زميني بمونه
اخه کره شمالي و پاکستان اصلا توانايي فضايي دارن؟؟ يا همين سانتريفيوژهاي ir-2 که دوستمون مثال زدن اصلا مشابه دارن؟؟
بابا ترو خدا اگه از نظام بدتون مياد دست اوردهايي رو که فرزندان اين ملت به دست اوردن رو مسخره نکنيد
ميگيد چند تا اخوند و اطلاعاتي رو با تيم فرستادن ميشه منبعتون رو بگيد يا همين جوري رو هوا اين حرف رو ميزنيد؟
اما اقاي ياسر و هادي عزيز چرا ميگيد استعفا راه عاقلانه اي نيست؟ اقاي علي ابادي علاوه بر اينکه در مديريت ورزش ناکام بودن کاري رو کردن که خشم همه رو در مياره ايشون ناکامي ورزش ما رو تو المپيک منکر شدن!!!!يه عذر خواهي که چيزي رو از ايشون کم نميکنه ولي ايشون حتي حاضر نشدن عذر خواهي کنند
مگر خود شخص رييس جمهور هميشه تاکيد نميکنه مديران نالايق و ضعيف در هر زماني بايد برکنار شده و جاي خود را به مديران کارامد بدن؟ مگه خود اقاي رييس جمهور چندين وزير رو برکنار نکردن؟؟
البته منکر کارهاي خوب ايشون هم نميشم به عنوان مثال افتتاح ورزشگاه هاي بزرگ در بعضي از شهرها

به نظر شما المپيک چه ارتباطي به نفت و انرژي هسته‌اي داره؟ در صورت ادامه ي اين رويه با کاربران خاطي برخورد خواهد شد

بچه ها به همه تبريك ميگم!هادي ساعي قهرمان شد و ما بالاخره طلا رو گرفتيم!ايول!!!!
نكته باحال پرچم امريكا بود كه رفت بالا كنار پرچم ايران!!!!
پس اختلافا فراموش و فعلا يه كم شادي.



ps=به اون نويد عزيز كه گفت يكي از كارهاي خوب علي ابادي افتتاح ورزشگاه هاي بززگ بود ميگم كه افتتاح ورزشگاه هاي بيمصرف تو جاهايي كه فوتبال رواج زيادي نداره كار شاقي نيست!به خصوص اينكه ورزشگاه هايي كه از نظر استاندار فاصله زيادي به بقيه دارن!ورزشگاه هايي كه هنوز سكو دارن و همين فاصله زيادي به ورزشگاه هاي مثلا امارات دارن! و به نظر من هدر دادن پول هست اين كارا!حداقل به جاي 10 تا ورزشگاه اينجوري 2تا ورزشگاه روز ميساختن!افسوس!

غفوري‌فرد: به جاي علي‌آبادي بودم، استعفا مي‌كردم!!!!

حسن غفوري‌فرد گفت: به جاي علي‌آبادي بودم، استعفا مي‌كردم.

به گزارش ايسنا، نماينده مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي در حاشيه افتتاح المپياد ورزشي دانشجويان پيام‌نور در خصوص ناکامي کاروان ورزشي ايران در المپيک پکن تصريح کرد: پيروزي در ميادين ورزشي باعث عزت و اقتدار سياسي نظام خواهد بود و مي‌بينيم که دولت چين با برگزاري موفق المپيک در جهان به موقعيت ممتازي دست يافته است.

وي تصريح کرد: اگر من جاي علي آبادي رييس سازمان تربيت بدني بودم، کنار مي‌رفتم زيرا نتايج به دست آمده براي ايران با توجه به سرمايه‌گذاري و ظرفيت‌هاي ورزشي ما نتيجه ضعيفي است.

وي گفت: نتيجه به دست آمده براي جوانان ما خرد کننده بود و مخالف وعده‌هايي بود که مسوولان ورزشي مي‌دادند.

نماينده مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي تاکيد کرد: بالاخره علي آبادي شخص اول ورزش کشور است و با سرمايه گذاري فراواني که براي ورزش شده است انتظار بيشتر از اين بود که کميسيون فرهنگي و فراکسيون ورزش مجلس نسبت به اين شرايط حساس شده‌اند.

رييس اسبق سازمان تربيت‌بدني افزود: پس از تعطيلات مجلس به طور حتم علي آبادي به مجلس خواهد آمد و اين مسئله را پيگيري خواهيم کرد اما سعي مي‌کنيم شتابزده تصميم نگيريم.

وي با بيان اين که يکي از وظايف مجلس نظارت بر قوه مجريه است، خاطرنشان ساخت: امکانات فراواني در اختيار ورزش کشور قرار داده شده بود اما حال با اين نتيجه مجلس نمي‌تواند معاون رييس جمهور را استيضاح و يا از وي سوال کند و تصميم گيري در خصوص عملکرد وي بر عهده شخص رييس جمهور است.

با سلام
لا اقل می تونیم ناراحتی خودمون رو نتایج بدست آمده و سوء مدیریت ها بیان کنیم؟؟!!

کاروان 55 نفره ورزشی ایران با کسب یک مدال طلا و یک برنز به کار خود در بیست و نهمین دوره رقابت های المپیک پایان داد که این موضوع برای ورزش کشوری که مدیران آن وعده و وعیدهای بسیار داده بودند، فاجعه آمیز به حساب می آید.

محمد علی آبادی رئیس سازمان تربیت بدنی که همواره در سخنان خود تاکید می کند که کارهای زیربنایی برای این ورزش انجام داده، اکنون باید به این پرسش بزرگ پاسخ دهد که چرا کارهای زیربنایی او و زیرمجموعه اش در پکن به بار ننشست و کجای کار ایراد داشت؟

روزی یکی از مربیان بوکس کوبایی که برای تدریس به ایران آمده بود گفت یک مدال طلای المپیک یک میلیون دلار هزینه دربردارد و با توجه به اینکه سازمان تربیت بدنی به گفته خودش میلیاردها تومان برای حضور ورزشکاران در رقابت های المپیک هزینه کرده اکنون باید پرسید آیا تنها باید یک مدال طلا سهم این کاروان باشد؟
علی آبادی در خصوص برگزاری رقابت های المپیاد ایرانیان گفته بود این رقابت ها بستری خواهد شد تا پشتوانه های ورزش کشور به رشد و بالندگی برسند و این رقابت ها را انقلابی در عرصه سخت افزاری ورزش قلمداد کرده بود. او همچمون همیشه که جانب احتیاط را رعایت نمی کند گفته بود که ایران در رقابت های المپیک لندن با 114 ورزشکار شرکت می کند.

البته سخنان رئیس سازمان تربیت بدنی و معاون محترم رئیس جمهور قبل از اعزام ورزشکاران ما به رقابت های پکن ایراد شد و اکنون باید دید ایشان همچنان این نظر را دارند و یا خیر. و دوم اینکه اگر به گفته علی آبادی، رقابت های المپیاد ایرانیان، انقلابی در عرصه سخت افزاری ورزش است، پس چه وقت این انقلاب به بار می نشیند و چه وقت شاهد مدال آوری ورزشکاران کشورمان خواهیم بود؟ ساعی ها و رضازاده ها و مرادی ها برای نسل پیشین مدیران بودند و آیا در لندن شاهد ستارگانی از نسل حاضر خواهیم بود؟

آیا می توان امیدوار بود مدیران حال حاضر به خاطر ندانم کاری های خود، از ایرانیان عذرخواهی کنند تا به اندازه سرسوزنی مرهمی باشد بر دل ریش آنها؟ آیا می توان امیدوار بود که هیچکس پشت مدال هادی ساعی پنهان نشود و آن را مایه مباهات ملت سرافراز ایران تلقی نکند؟ این ملت بابت پولی که هزینه کرده مدال نگرفته و متهمان ناکامی حتما باید در دادگاه ورزش کشور جواب پس بدهند.
زمانی که تیم فوتبال کشورمان در رقابت های جام جهانی 2006 با عملکردی شرم آور به کار خود پایان داد، مسئولان سازمان تربیت بدنی به جای محمد دادکان، رئیس وقت فدراسیون فوتبال، از مردم عذرخواهی کردند و اکنون باید ایشان همت کنند و به جای خودشان و نه کسی دیگر از مردم عذرخواهی کنند.

منبع : عصر ایران

آنچه كه فراتر از شكست‌ها، چشم ما را خيره كرد، صدايي بود كه از برخورد شانه‌هاي قهرمانان ايراني با تشك كشتي بلند مي‌شد. صدايي يك سيلابي كه قدرت مهيبي داشت. سيزدهمين روز المپيك بود كه قهرمان سنگين وزن ايراني مثل «يويو» در دستان حريفان به اين طرف و آن طرف مي‌رفت تا به مسئولان كميته بين‌المللي المپيك ثابت كند كشتي ورزش زيبايي است و لطفا بگذاريد جزو رشته‌هاي المپيك باقي بماند! اين فردين معصومي بود كه اين وظيفه جهاني را برعهده گرفته بود، بنابراين بسان يك ژيمناست در حاشيه تشك پيچ و تاب خورد؛ آنقدر كه قوانين فيزيك را به چالش كشيد و تئوري نسبيت را با ترديد مواجه كرد. گرچه طبق اين تئوري همه چيز نسبي است اما فردين با 120 كيلو مثل پروانه‌اي سبك‌بال چرخيد و بالا رفت و پايين آمد و روي «پشه‌وزن‌»ها و دختركان تنكه‌پوش ژيمناستيك را كم كرد. پيش از او هم رضا يزداني، اميد اول كاروان كشتي با پشت خود به تشك زرد و قرمز سالن دانشگاه كشاورزي بوسه داده بود تا محمود معزي‌پور سرمربي تيم ملي – همان مربي تيم ملي كشتي در سال 1985(!) – انگشت حيرت به دندان بگزد و بگويد: «ما كه فكرش را نمي‌كرديم. شما فكرش را مي‌كرديد؟»
سلام آقاي يزداني‌خرم. سلام آقاي رئيس فدراسيون واليبال سابق كه اين روزها ياد موفقيت‌هاي تيم‌هاي نوجوانان در دوره شما افتاده‌ايم. ياد ابراهيم سن‌سبلي كامل‌ترين بازيكن مسابقات قهرماني جهان 1989 كه دو سال بعد از فرط سن و سال اين رشته را كنار گذاشت! سلام آقاي رئيس فعلي فدراسيون كشتي كه ماشاالله آنقدر درخت سبز كرده‌ايد كه آدم نمي‌تواند جنگل را ببيند.
سلام آقاي مرد اول ورزش اول كه تنها برنز كاروان ورزش ايران حاصل زحمات شماست. گفتيم برنز ياد برنز عليرضا حيدري در المپيك آتن افتاديم كه هم سنگ طلا بود. گفتيم حيدري، ياد سعيد ابراهيمي‌فر افتاديم كه شانس آورديم حريف مصري ضربه‌اش نكرد! گفتيم مصر، هندوستان به خاطرمان آمد. برنده يك مدال برنز در رقابت‌هاي كشتي المپيك 2008 پكن!
اگر جايي در كوچه و خيابان، مراسم عروسي، آكادمي المپيك، فدراسيون فوتبال يا هرجاي ديگر علي كفاشيان را ديدي كه دوباره داشت از ته دل مي‌خنديد، خيلي جدي برويد از او سوال كنيد كه رمز اين همه بي‌خيالي چيست؟ راز اين همه خوشي در هنگامه شكست؟ جناب آقاي دبيركل كميته ملي المپيك و رئيس فدراسيون فوتبال، حالا وقتش رسيده كه به اين سوال پاسخ بدهيد با آن لشگر سلم و تور ناظر و برنامه‌ريزي كه از شما حقوق مي‌گيرند، چطور نتيجه برنامه‌ريزي تمرينات ورزشكاران ايراني مصدوميت و دوري آنها از فرم عادي در كوران رقابت‌هاي المپيك است. راستي كي يادش مي‌آيد كه آخرين بار 2 كشتي‌گير ايراني در يك روز ضربه شده باشند؟
قديم‌ها ديوار حاشا بلند بود. يك استكبار جهاني داشتيم كه وقتي رضا سيم‌خواه سر وزن نرسيد، تقصير را گردن او بيندازيم. يك «ناداوري» كه اگر عباس جديدي در فينال 100 كيلو مي‌باخت، خودش جلو مي‌آمد و مسئوليت را مي‌پذيرفت. يك بدشانسي، يك قرعه بد و كلي بهانه ديگر كه در اين روزها، حضورشان نعمتي بود. امروز اما، آنها هم توزرد از آب درآمده‌اند... مثل برنامه‌ريزان ورزش ايران، معماران فروتن شكست!

كاش براي يك بار هم كه شده فارق از شعار هاي ايدولوژيك مثل همه جاي دنيا مثل تمام مردم دنيا كه آنها هم آفريده خدا هستند، شاهد استعفاي مسئولان ورزشي كشور مي شديم
خدايا بار الهي يعني مشه من زنده باشم ببينم مسئولي تو اين كشور استعفا بده

المپيك پكن و روياي نشان‌هاي رنگارنگ براي ايران، بسيار سريع‌تر از آنچه قابل تصور بود، به كابوس تبديل شد تا بار ديگر نوبت به پاسخگويي متوليان ورزش كشور برسد اما اين بار نتايج بازيهاي بزرگ آنقدر براي اين ملت ضعيف و تحقيركننده بود كه انتقادها را متوجه مسئولان ارشد ورزش كشور کرده تا جایی که برخی معتقد به ورود چهره‌هاي تازه‌نفس و خوش‌فكر آشنا به ورزش در عرصه مدیریت کلان ورزش کشور هستند.

به گزارش خبرنگار ورزشي تابناك، برخلاف بسياري از دستگاه‌هاي دولتي كه ارزيابي دقيق عملكردشان، در بلندمدت نيز با دشواري‌هايي همراه است، سازمان تربيت‌بدني هر چهار سال يك بار با حضور در بازيهاي المپيك در آزموني چهانی و خارج از مدیریت ما، جايگاه و عملكردش نمايان مي‌شود و رده بندي كه در اين آوردگاه بدست مي‌آورد، به عنوان نمره رئيس سازمان تربيت‌بدني و زيرمجموعه هاي مديريتي‌ و اجرايي‌اش ثبت و ضبط مي‌شود.

متاسفانه در پايان المپيك، اظهارات شخص اول فعلي ورزش كشور مبني بر عدم ناكامي ورزش ايران در اين رويداد آنچنان با واقعيت تناقض دارد و استدلال ضعيف و غيرقابل پذيرشي در پس ان به چشم مي خورد كه توسط اكثر كارشناسان به انتقاد گرفته شد.

البته شايد از منظري نيز، ارزيابي معاون كنوني رئيس جمهور قابل دفاع باشد و سقوط آزاد ايران در جدول رده‌بندي المپيك كه تلخ‌ترين‌ و سنگين‌ترين شكست ورزش كشورمان لقب گرفته، نتوان با عنوان ناكامي همراه ساخت، چرا كه با توجه به امكانات و تسهيلات و همچنين اعتبارات چندصدميليارد تومانی تربيت‌بدني كه اتفاقاً در طول چند سال اخير به
صورت شتابان افزايش يافته، اينگونه زمين خوردن ورزش مملكت در برابر ديدگان جهانياني كه بسياري از ايشان، نام ايران را تنها در المپيك مي شنوند، با عنواني كمتر از يك فاجعه نمي تواند مورد خطاب واقع شود.

به راستي كدامين عقل سليم مي‌پذيرد كه پس از افزايش فوق العاده اعتبارات سازمان تربيت‌بدني، اين دستگاه‌عريض و طويل با آن همه امكانات حتي نتواند دستاوردهاي گذشته‌اش را تكرار كند و مديرانش، از عملكردشان به طور جدي دفاع كنند؟ آيا حفظ مديري كه علي‌رغم ميليارد‌ها تومان هزينه، نتوانسته حتي به اندازه دوره هاي محروميت ورزش از حداقل امكانات، كارنامه قال قبولی ارائه دهد، با اصول‌گرايي همخواني دارد؟

آيا پس از چهل ميليارد تومان هزينه ويژه براي آماده‌سازي تيم‌هاي المپيك (بدون در نظر گرفتن دیگر اعتبارات ميلياردي سازمان تربيت‌بدني) مي‌بايست تنها دستاورد كاروان پنجاه و چند نفره ايران يك مدال طلا و يك مدال برنز باشد؟ و در واقع قيمت تمام‌شده يك مدال طلا و يك گردن‌آويز برنز المپيك براي ايران چهل ميليارد تومان برآورد می شود؟

البته نمي توان چنين انگاشت كه كميته ملي المپيك و فدراسيون‌ها بي‌تقصرند اما واقعيت امر ان است كه روساي فدراسيون ها چهره‌هاي مورد وثوق سازمان تربيت بدني بوده اند و اتفاقاً در رشته هايي كه در دولت نهم دستخوش تغييرات شده اند همچون وزنه برداري و كشتي شاهد اين ناكامي بوده‌ايم و به همين خاطر اگر تمام تقصير را نيز به گردن فدراسيون‌ها بگذاريم، باز هم سازمان تربيت‌بدني مقصر خواهد بود.

كميته ملي المپيك نيز با وجود انكه به مراتب بيشتر از فدراسيون‌ها در اين شكست بزرگ سهيم بوده است اما باز هم با عنايت به اين نكته كه رئيس و دبيركل كميته ملي المپيك كاملاً با رئيس دستگاه ورزش هماهنگ شدند، مديريت سازمان ورزش مسئوليت اصلي را به گردن دارد. از سوی دیگر اگر مشكل حادي پيش از المپيك وجود داشت، چرا برخورد نشد و اجازه داده شد تا ديوار آماده‌‌سازي كاروان ايران، كج سر به فلك بگذارد.

در واقع دستگاه ورزش كشور با وجود اين ميزان خرج و برج، حتي اين ميزان توانمندي نداشت كه چهره‌هايي همچون حميد سوريان، احسان حدادي، آرش ميراسماعيلي، رضا يزداني و حسين رضازاده را در شرايط مدال‌آوري حفظ كند و بخت‌هاي مسلم كاروان ايران در اثر فرصت‌سوزي و بي تدبيري‌ها و البته در مواردي بي‌همتي‌ها، نتوانستند سكوهاي المپيك را لمس كنند و سرود جمهوري اسلامي ايران را زمزمه كنند كه براي مملكتي همچون ايران كه دورنماي كاري‌اش تا سال 1404 بر طبق چشم انداز، رسيدن به جايگاه نخست منطقه در تمامي زمينه من جمله ورزش است، مايه سرافكندگي است.

آيا خواست برخي نمايندگان مردم در مجلس شوراي اسلامي پيرامون استعفاي علي‌آبادي غيرمنطقي و غيراصولي است و يا با توجه به ضربه اي كه به ورزش ايران وارد شد، احترام به مردمي است كه غرورشان جريحه‌دار شده است؟ و نیز عملي شدن درخواست و توصيه هایی است كه احتمال می رود طي روزهاي آتي با جديت بيشتري در جهت احقاق حقوق حقه مردم پيگيري شود،

به راستي آيا مديران سازمان تربيت‌بدني، مسئوليت‌پذيري‌شان كمتر از مديران ساير كشورها است كه در زمان وقوع شكست هاي اينچنيني، حداقل استفعاء می دهند؟

آقاي علي‌آبادي، فكر نمي‌كنيد وقت رفتن است و با كناره گيري‌تان از اين مسئوليت و حضور در بخش عمراني، علاوه بر انكه زمينه شايسته‌سالاري را فراهم ساخته ايد، در دولت نهم مي‌توانيد موثرتر واقع شوید؟

در حال حاضر استعفا عاقلانه نيست