مرکز انجمنهای تخصصی

دوستان لطفا کتاب هم معرفی کنید.

Eagle_of_sky دوست عزیزم سلام

در رابطه با سوال های شما با اجازه دوستان من هم نظر خودمو میگم

1- خواستن همیشه توانستن نیست ! همونطور که دوستان در صفحه قبل هم اشاره کردند این موضوع تا حد زیادی به هدف شما ربط داره که آیا در شرایط زمانی و مکانی شدنی باشه یا خیر !

2- اما در رابطه با توانایی های انسان هم باید گفت که این موضوع به شرایطی که انسان در آن زندگی کرده و موقعیت هایی که در آن قرار گرفته و یا خواهد گرفت بستگی داره (البته بیشتر در ضمینه شکوفایی استعدادها)

3- در رابطه با رسیدن به خواسته ها باید توجه داشت که خواسته یا هدف انسان در چارچوب معقول و شدنی قرار داشته باشه. البته من خودم معتقدم که انسان میتونه با پشتکار بسیار زیاد و تدبیرات هوشمندانه و کمی هم شانس به مراتب بسار بالا و حتی دور از ذهن خود برسه (البته نباید فراموش کرد که متاسفانه هستند عده ای تنگ نظر که باعث تاخیر انسان در رسیدن به هدفهای والا میشوند )

موفق و پیروز باشید

کاينات برای فرمانبرداری از انسان طراحی شده اند وانسان برای یافتن خدا.او جانشین خداست در روی زمین نه خود او.انسان
هر آنچه را می خوا هد برایش یافتنی ست جز مقابل خدا ایستادن.هر کاری در مسیر رسیدن به معبود به سهولت یافتنی ست.
سهولت یعنی همسو شدن با کاینات،کاینات از انسان به عنوان حاکم دستور می گیرند ولی حاکمی بر خود مسلط.کسی که قدرت
فرمانروایی بر خود را ندارد صدایش به گوش نمی رسد و صدای آنکه با کاینات همسوست رسا و بلند می شود و
کاینات با جان و دل از او فرمانبرداری می کنند.(این قانون طبیعت است)جنگیدن با طبیعت یعنی تلف کردن زمانی محدود که در
دست داریم.تولد و مرگمان در اختیار ما نیست چرا که بین مخلوق و خالق هیشه فاصله ای هر چند کوچک وجود دارد.
مشکلاتی که در برابرمان گردن فرازی می کنند،مانند بیماری،مخالفت دیگران و ... مانند مبارزانی هستند که ما را به جنگ
می طلبند تا قدرت درونیمان را برایمان آشکار سازند.بنا نیست از همان ابتدای خلقتمان همه چیز را بدانیم یا به یک باره همه
را بیاموزیم یا در انتظار موجزه بنشینیم.فقط باید تلاش کرد،مبارزان حریف طلب را شکست داد،و برای دیدن نشانه و
فلش هایی که طبیعت برایمان می گذارد بینا و گوش به زنگ بود.
آنچه که واضح است،توانایی روح غیر قابل وصف وجسممان هم هنوز کشف نشده.و نیز همسویی این دو موهبت الهی با هم یعنی
انسان و اشرف مخلوقات.بزرگترین درسی که انسان باید بیاموزد،کشف قدرتهای درونی خود و بزرگتر و ارزشمند تر از آن
بودن در جمع و در عین فردیت،جمع را پذیرفتن است.
آنچه که ما می پنداریم اگر درست باشد یعنی همسو با قانون طبیعت،قطعا کاینات به یاریمان می شتابندو عمل ما دیر یا زود
در جایگاه اصلی می نشیند.اما اگر بر پنداری غلط پا فشاری کنیم جسم و روحمان را فرسوده کرده ایم وچیزی عملا نصیب
ما نخواهد شد جز نا امیدی و خستگی روح و جسم.
عمل درست هر چند دیر به ثمر بنشیند اما بی تردید لحظه به لحظه رشدمان می دهد.

سلام من کتاب کیمیا گر را خواندم.
دیگر چه کتابهایی هست .
راستی چه خوب mahshid bano هم روانشناس هستند .
از ایشون هم میپرسم

درود
اندیش مندی پیوسته می گفت:«نیاز بشر امروز فقط فلسفه یا اندیشه نیست،او نیازمند اطمینان و یقین است.امروز همه ما نیاز داریم بدانیم تنها نیستیم و ترک نشده ایم،بلکه کسی هست که به ما برای آنچه هستیم عشق می ورزد و اهمیت می دهد.»
دوست گرمی،هیچ مشکل،خطر یا مساله ای وجود ندارد که تو و خدا با هم نتوانید آن را حل کنید.به گفته کریشنا ،تو می توانی ،پس می خواهی.
«اگر منتظر فرصت مناسب شوید،شاید تا ابد در انتظار بمانید.پس از همان جایی که هستید و با آنچه دارید،شروع کنید.(داداواسوانی)
پس ای دوست،با هر دم و باز دم بگو:خدایا خواست تو انجام می شود.و شک نکن که در مدت کوتاهی راهی برابر ات گشوده خواهد شد.مرداویز.م