Re: هشدار احمدی نژاد به روسیه !!
ارسال شده: شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۸۹, ۱۲:۴۷ ب.ظ
چرخش پرشتاب سیاست روسیه ای که به زعم بسیاری متحد استراتژیک دولت ایران در 5 سال گذشته محسوب می شد و قرار گرفتنش در جبهه مخالفان بین المللی ایران، نه تنها سبب تعجب بسیاری از ناظران بین المللی گردیده بلکه کارشناسان و افکار عمومی روسیه نیز چنین تغییری را نتوانسته است هضم کند.
به گزارش "تابناک"، چند روز پیش و در برنامه زنده رادیویی"سرویس خبری مسکو" موضوع تغییر رفتار روسیه در برابر ایران در نظر سنجی رادیویی به رای عموم گذارده شد و همزمان "رجب صفروف " رییس مرکز مطالعات ایران معاصر روسیه و "یوگنی ساتانوفسکی" رئیس انستیتوی خاورمیانه در مسکو، جایگاه ایران در روابط روسیه با آمریکا را مورد بحث و تبادل نظر قرار دادند. در خلال این گفتگوی زنده 82 درصد از شرکت کنندگان در نظر سنجی ، همراهی مسکو با سیاست های ضد ایرانی واشینگتن و رای مثبت روسیه علیه ایران در شورای امنیت را اشتباه ارزیابی نمودند.
"صفروف" دراین برنامه زنده رادیویی تصریح نمود:"آمریکا و غرب ، روسیه را بسوی خود می کشانند و این امر به نفع روسیه نیست، چرا که در نهایت روسیه متضرر خواهد شد" .
رییس مرکز مطالعات ایران معاصر روسیه با بیان اینکه آمریکا هیچگاه به وعده های خود در قبال روسیه عمل نکرده است ، گفت: "بواسطه اقدامات و تلاش های آمریکا ، روابط و مناسبات میان ایران و روسیه به سردی گراییده و از طرفی واشینگتن تلاش می نماید ایران را بسوی خود جذب کند".
این کارشناس ، با اشاره به نفوذ و نقش ایران در معادلات منطقه ای و بین المللی گفت: "روسیه با دوری از ایران ، منافع خود را در این کشور به خطر انداخته و اکنون ایران با ساخت خط لوله انرژی بسوی اروپا، رقیبی جدی در بازار انرژی برای روسیه بحساب می آید".
"صفروف" تحریم های آمریکا و متحدان غربی این کشور علیه ایران را بی فایده و ناکارآمد ارزیابی و خاطر نشان کرد: "اعمال چنین فشارهایی بر اقتصاد ایران بی تاثیر است و از جهات سیاسی نیز باعث تقویت بیشتر حکومت و دولت این کشور خواهد شد" .
بر پایه این گزارش، کارشناس مسایل سیاسی روسیه در بخشی دیگر از ادامه این برنامه زنده رادیویی با بیان اینکه ایران به عنوان کشوری قدرتمند در منطقه اجازه نخواهد داد تا دیگران برای این کشور تصمیم بگیرند، گفت: "توافق هسته ای تهران میان ایران ، برزیل و ترکیه یک سند بین المللی و راه گشا برای کل جهان در ارتباط با برنامه هسته ای ایران بود" .
وی گفت: "روسیه و فرانسه در خصوص مبادله سوخت هسته ای به ایران تضمین ندادند، اما توافق سه جانبه تهران از یک ضمانت کامل حقوقی برخوردار است.
صفروف اضافه کرد: "مسکو می بایست نسبت به سیاست خود در قبال ایران تجدید نظر کرده و از جمله در امر راه اندازی نیروگاه بوشهر و اجرای قرارداد "اس 300" به تعهدات خود پایبند باشد."
"ریانووستی" که گزارش را منتشر کرده است، اما از سوی دیگر، سخنان "ساتانوفسکی" را اینگونه منعکس کرده است: در ایران فکر میکردند این (توطئه نیویورک) مشهود است. ولی در روسیه به نحوه دیگری فکر میکردند. در نهایت هر توصیه به روسیه و ابراز ناخرسندی از اینکه مسکو به این نحوه عمل میکند و نه به نحوهای که باید عمل میکرد کلاً بیمعنی است. روسیه رئیس جمهور دارد و رئیس جمهورش آقای احمدینژاد نیست بلکه "دمیتری مدودف" است.
او افزوده است، روسیه نخست وزیر دارد که آقای "ولادیمیر پوتین" میباشد که شنوندگان رادیو و فراتر از آن، همه او را میشناسند. روسیه وزیر امور خارجه خود را دارد. کشور رهبری خود را دارد که تمام جوانب مثبت و منفی را سبک و سنگین میکند. البته ایران کشور خیلی باستانی است. زمانی که نه روسیه و نه ایالات متحده و اروپا روی نقشه نبودند ایران امپراطوری بود. ولی روسیه طی صدها سال اخیر عادت کرده که خودش راهم روی نقشه قرار دهد. عادت کرده که رهبری خودش را دارد و این رهبری تصمیم میگیرد. تا وقتی رهبری روسیه موضعی را اتخاذ میکند که خودش میخواهد اتخاذ کند صحبت از توطئه و ائتلاف بیمعنی است. البته میشود قهر کرد ولی این رفتار کمی بچهگانه بوده و نشان میدهد در تهران درک نشده روسیه چه چیزی میخواهد. روسیه بمب اتمی ایران را نمیخواهد. به کرات گفته شده که آنچه ایران در مقابل جامعه جهانی انجام میدهد مورد قبول هیچ کسی نیست. در مجموع آنچه روسیه سعی دارد برای ایران بکند با ارزیابی متناسب مواجه نمیشود.
به روایت این گزارش،؛ در این هنگام مجری برنامه گفت، چند پیامک از شنوندگان دریافت شده است. یکی میگوید ایران امروز مانند شوروی در آستانه جنگ دوم جهانی است و جای تأسف دارد که کشور ما در طرف مقابل قرار گرفته است. شنونده دیگر نوشته که مقامات روس در بانکهای آمریکایی حساب باز کردهاند و به همین دلیل طرف آن را میگیرند. آقای ساتانوفسکی شما میتوانید به این سئوال ها پاسخ دهید.
"ساتانوفسکی" در پاسخ گفت: روابط ما با ایران زمانی توسط سرویس اطلاعات خارجی تعیین شده بود. گزارش سالهای 90 یعنی وقتی تروبنیکوف رئیس سرویس بود، ایران را مشکل اصلی روسیه نامیده بود. در آن گزارش ایران مشکل اصلی نامیده شده بود و نه ناتو، نه ایالات متحده و یا چین. امروز اوضاع افغانستان و پاکستان، مسئله مواد مخدر و امکان درز اسلحه اتمی از پاکستان به بازار آزاد اینها برای ما خطر شماره دوم است و نه شماره یک. اما در مورد اتحاد روسیه با ایران فقط در ایران صحبت شده است. هیچ کسی هرگز در روسیه گول مساعی متوجه کشیدن ما به اتحاد با ایران را نخورده و البته کسی امکان طرف شدن با غرب را قبول نکرده است. اگر کسی از رهبری کشور، از لابی خریداری شده یا داوطلب ایران در روسیه، یا کسانی که هنوز قصد جنگ با آمریکا بخاطر آلاسکا را دارند مایل بود این کار را بکند میتوانست بطور انفرادی چنین کاری بکند. اینکه تهران این را درک نمیکرد مشکل خودش است.
مجری در نهایت اعلام کرد که رأی گیری بین شنوندگان رادیو نشان داد 82 درصد شنوندگان با نظر "صفروف" ـ خواهان نزدیکی روسیه و ایران ـ موافقند. 18 درصد طبعاً با نظر "ساتانوفسکی" موافق بودند.
آنچه از این گفتگو می توان دریافت این است که افکار عمومی در روسیه خصومت دولتمردانشان با ایران را لمس کرده و از آن رضایت ندارند، اما در حال حاضر از میان دو دیگاه ضد ایرانی و همراهی با ایران این دیدگاه نخست است که در روابط دو کشور نمود یافته است.
نکته دیگر توجه به این قسمت از سخن "ساتانوفسکی" است؛ "روابط ما با ایران زمانی توسط سرویس اطلاعات خارجی تعیین شده بود. گزارش سالهای 90 یعنی وقتی تروبنیکوف رئیس سرویس بود، ایران را مشکل اصلی روسیه نامیده بود. در آن گزارش ایران مشکل اصلی نامیده شده بود و نه ناتو، نه ایالات متحده و یا چین. امروز اوضاع افغانستان و پاکستان، مسئله مواد مخدر و امکان درز اسلحه اتمی از پاکستان به بازار آزاد اینها برای ما خطر شماره دوم است و نه شماره یک" این سخنان نشان می دهد که نگرش این نحله فکری در میان برخی سیاستمداران روس نسبت به ایران بسیار خطرناک و واگرایانه است. در واقع این جریان فکری در سیاست خارجی روسیه، هیچ وقت اتحاد یا ائتلاف استراتژیک با ایران را متصور نبوده است.
اما جریان همگرا با ایران نیز نگاهی احترام آمیز ندارد بلکه صرفا به سبب تمایل ایران به غرب است که خواهان گسترش روابط کرملین با تهران است. اینها همه یک پیام مهمی را با خود به همراه دارد و آن اینکه، روس ها نسبت به ایران به هیچ وجه نگرش توام با اعتماد و همپیمانی را در دستور کار خود ندارند و علی رغم تفاوت نگرش مردم این کشور در برابر دولتشان نسبت به ایران، نتیجه امر این است که دستگاه دیپلماسی ما هنوز نتوانسته به درک استراتژیک مناسبی از روسیه برسد.
به گزارش "تابناک"، چند روز پیش و در برنامه زنده رادیویی"سرویس خبری مسکو" موضوع تغییر رفتار روسیه در برابر ایران در نظر سنجی رادیویی به رای عموم گذارده شد و همزمان "رجب صفروف " رییس مرکز مطالعات ایران معاصر روسیه و "یوگنی ساتانوفسکی" رئیس انستیتوی خاورمیانه در مسکو، جایگاه ایران در روابط روسیه با آمریکا را مورد بحث و تبادل نظر قرار دادند. در خلال این گفتگوی زنده 82 درصد از شرکت کنندگان در نظر سنجی ، همراهی مسکو با سیاست های ضد ایرانی واشینگتن و رای مثبت روسیه علیه ایران در شورای امنیت را اشتباه ارزیابی نمودند.
"صفروف" دراین برنامه زنده رادیویی تصریح نمود:"آمریکا و غرب ، روسیه را بسوی خود می کشانند و این امر به نفع روسیه نیست، چرا که در نهایت روسیه متضرر خواهد شد" .
رییس مرکز مطالعات ایران معاصر روسیه با بیان اینکه آمریکا هیچگاه به وعده های خود در قبال روسیه عمل نکرده است ، گفت: "بواسطه اقدامات و تلاش های آمریکا ، روابط و مناسبات میان ایران و روسیه به سردی گراییده و از طرفی واشینگتن تلاش می نماید ایران را بسوی خود جذب کند".
این کارشناس ، با اشاره به نفوذ و نقش ایران در معادلات منطقه ای و بین المللی گفت: "روسیه با دوری از ایران ، منافع خود را در این کشور به خطر انداخته و اکنون ایران با ساخت خط لوله انرژی بسوی اروپا، رقیبی جدی در بازار انرژی برای روسیه بحساب می آید".
"صفروف" تحریم های آمریکا و متحدان غربی این کشور علیه ایران را بی فایده و ناکارآمد ارزیابی و خاطر نشان کرد: "اعمال چنین فشارهایی بر اقتصاد ایران بی تاثیر است و از جهات سیاسی نیز باعث تقویت بیشتر حکومت و دولت این کشور خواهد شد" .
بر پایه این گزارش، کارشناس مسایل سیاسی روسیه در بخشی دیگر از ادامه این برنامه زنده رادیویی با بیان اینکه ایران به عنوان کشوری قدرتمند در منطقه اجازه نخواهد داد تا دیگران برای این کشور تصمیم بگیرند، گفت: "توافق هسته ای تهران میان ایران ، برزیل و ترکیه یک سند بین المللی و راه گشا برای کل جهان در ارتباط با برنامه هسته ای ایران بود" .
وی گفت: "روسیه و فرانسه در خصوص مبادله سوخت هسته ای به ایران تضمین ندادند، اما توافق سه جانبه تهران از یک ضمانت کامل حقوقی برخوردار است.
صفروف اضافه کرد: "مسکو می بایست نسبت به سیاست خود در قبال ایران تجدید نظر کرده و از جمله در امر راه اندازی نیروگاه بوشهر و اجرای قرارداد "اس 300" به تعهدات خود پایبند باشد."
"ریانووستی" که گزارش را منتشر کرده است، اما از سوی دیگر، سخنان "ساتانوفسکی" را اینگونه منعکس کرده است: در ایران فکر میکردند این (توطئه نیویورک) مشهود است. ولی در روسیه به نحوه دیگری فکر میکردند. در نهایت هر توصیه به روسیه و ابراز ناخرسندی از اینکه مسکو به این نحوه عمل میکند و نه به نحوهای که باید عمل میکرد کلاً بیمعنی است. روسیه رئیس جمهور دارد و رئیس جمهورش آقای احمدینژاد نیست بلکه "دمیتری مدودف" است.
او افزوده است، روسیه نخست وزیر دارد که آقای "ولادیمیر پوتین" میباشد که شنوندگان رادیو و فراتر از آن، همه او را میشناسند. روسیه وزیر امور خارجه خود را دارد. کشور رهبری خود را دارد که تمام جوانب مثبت و منفی را سبک و سنگین میکند. البته ایران کشور خیلی باستانی است. زمانی که نه روسیه و نه ایالات متحده و اروپا روی نقشه نبودند ایران امپراطوری بود. ولی روسیه طی صدها سال اخیر عادت کرده که خودش راهم روی نقشه قرار دهد. عادت کرده که رهبری خودش را دارد و این رهبری تصمیم میگیرد. تا وقتی رهبری روسیه موضعی را اتخاذ میکند که خودش میخواهد اتخاذ کند صحبت از توطئه و ائتلاف بیمعنی است. البته میشود قهر کرد ولی این رفتار کمی بچهگانه بوده و نشان میدهد در تهران درک نشده روسیه چه چیزی میخواهد. روسیه بمب اتمی ایران را نمیخواهد. به کرات گفته شده که آنچه ایران در مقابل جامعه جهانی انجام میدهد مورد قبول هیچ کسی نیست. در مجموع آنچه روسیه سعی دارد برای ایران بکند با ارزیابی متناسب مواجه نمیشود.
به روایت این گزارش،؛ در این هنگام مجری برنامه گفت، چند پیامک از شنوندگان دریافت شده است. یکی میگوید ایران امروز مانند شوروی در آستانه جنگ دوم جهانی است و جای تأسف دارد که کشور ما در طرف مقابل قرار گرفته است. شنونده دیگر نوشته که مقامات روس در بانکهای آمریکایی حساب باز کردهاند و به همین دلیل طرف آن را میگیرند. آقای ساتانوفسکی شما میتوانید به این سئوال ها پاسخ دهید.
"ساتانوفسکی" در پاسخ گفت: روابط ما با ایران زمانی توسط سرویس اطلاعات خارجی تعیین شده بود. گزارش سالهای 90 یعنی وقتی تروبنیکوف رئیس سرویس بود، ایران را مشکل اصلی روسیه نامیده بود. در آن گزارش ایران مشکل اصلی نامیده شده بود و نه ناتو، نه ایالات متحده و یا چین. امروز اوضاع افغانستان و پاکستان، مسئله مواد مخدر و امکان درز اسلحه اتمی از پاکستان به بازار آزاد اینها برای ما خطر شماره دوم است و نه شماره یک. اما در مورد اتحاد روسیه با ایران فقط در ایران صحبت شده است. هیچ کسی هرگز در روسیه گول مساعی متوجه کشیدن ما به اتحاد با ایران را نخورده و البته کسی امکان طرف شدن با غرب را قبول نکرده است. اگر کسی از رهبری کشور، از لابی خریداری شده یا داوطلب ایران در روسیه، یا کسانی که هنوز قصد جنگ با آمریکا بخاطر آلاسکا را دارند مایل بود این کار را بکند میتوانست بطور انفرادی چنین کاری بکند. اینکه تهران این را درک نمیکرد مشکل خودش است.
مجری در نهایت اعلام کرد که رأی گیری بین شنوندگان رادیو نشان داد 82 درصد شنوندگان با نظر "صفروف" ـ خواهان نزدیکی روسیه و ایران ـ موافقند. 18 درصد طبعاً با نظر "ساتانوفسکی" موافق بودند.
آنچه از این گفتگو می توان دریافت این است که افکار عمومی در روسیه خصومت دولتمردانشان با ایران را لمس کرده و از آن رضایت ندارند، اما در حال حاضر از میان دو دیگاه ضد ایرانی و همراهی با ایران این دیدگاه نخست است که در روابط دو کشور نمود یافته است.
نکته دیگر توجه به این قسمت از سخن "ساتانوفسکی" است؛ "روابط ما با ایران زمانی توسط سرویس اطلاعات خارجی تعیین شده بود. گزارش سالهای 90 یعنی وقتی تروبنیکوف رئیس سرویس بود، ایران را مشکل اصلی روسیه نامیده بود. در آن گزارش ایران مشکل اصلی نامیده شده بود و نه ناتو، نه ایالات متحده و یا چین. امروز اوضاع افغانستان و پاکستان، مسئله مواد مخدر و امکان درز اسلحه اتمی از پاکستان به بازار آزاد اینها برای ما خطر شماره دوم است و نه شماره یک" این سخنان نشان می دهد که نگرش این نحله فکری در میان برخی سیاستمداران روس نسبت به ایران بسیار خطرناک و واگرایانه است. در واقع این جریان فکری در سیاست خارجی روسیه، هیچ وقت اتحاد یا ائتلاف استراتژیک با ایران را متصور نبوده است.
اما جریان همگرا با ایران نیز نگاهی احترام آمیز ندارد بلکه صرفا به سبب تمایل ایران به غرب است که خواهان گسترش روابط کرملین با تهران است. اینها همه یک پیام مهمی را با خود به همراه دارد و آن اینکه، روس ها نسبت به ایران به هیچ وجه نگرش توام با اعتماد و همپیمانی را در دستور کار خود ندارند و علی رغم تفاوت نگرش مردم این کشور در برابر دولتشان نسبت به ایران، نتیجه امر این است که دستگاه دیپلماسی ما هنوز نتوانسته به درک استراتژیک مناسبی از روسیه برسد.

