مرکز انجمنهای تخصصی

به نام خداوند حرف و سخن

آن گاه که تقدیر واقع نگردید

از تدبیر نیز کاری ساخته نیست

((خواستن )) اگر با تمام وجود و با بسیج

همه ی اندام و نیروهای روح و با قدرتی

که در صمیمیت است

تجلی کند,

اگر همه ی هستی مان را یک خواستن کنیم

یک خواهش مطلق شویم,

و اگر با هجوم ها و جمله های صادقانه و

سرشار از یقین و امید

((بخواهیم ))

پاسخ را خواهیم گرفت.

(دکتر علی شریعتی)

{آزیتا(دریا)}

تا چيزي از دست ندهي چيز ديگري بدست نخواهي آورد اين يك هنجارهميشگي است.

اُرد بزرگ

در میان بنی اسرائیل عابدی بود
وی را گفتند فلان جا درختی ست و قومی آنرا میپرستند
عابد خشمگین شد برخواستو تبر بر دوش نهاد تا آن درخت را برکند
ابلیس به صورت پیری ظاهر و صلاح مسیر او مجسم شد وگفت:
ای عابد بر گردو به عبادت خود مشغول باش!
عابد گفت:نه! بریدن درخت اولویت دارد.
مشاجره بالا گرفتو درگیر شدند
عابد بر ابلیس قالب آمدو وی را بر زمین کوفتو بر سبنه اش نشست
ابلیس در این میان گفت: دست بدار تا سخنی ...بگویم!
تو که پیامبر نیستی و خدا بر اینکار تو را مامور ننموده است! به خانه برگرد تا هر روز دو دینار زیر بالش تو نهم. با یکی معاش کن و دیگری را انفاق نما و این بهترو ثواب تر از کندن آن درخت است.
عابد با خود گفت
راست می گوید...
یکی از آن به صدقه دهم و آن دیگر هم به معاش صرف کنم و برگشت
بامداد دیگر روز دو دینار دید و بر گرفت
روز دوم دو دینار دیدو برگرفت
روز سوم هیچ نبود
خشمگین شد و تبر برگرفت
باز در همان نقطه ابلیس پیش آمد و گفت:
کجا؟
عابد گفت: تا آن درخت برکنم
گفت: دروغ است! به خدا هرگز نتوانی کند
در جنگ آمدند
ابلیس عابد را بی افکند چون گنجشکی در دست
عابد گفت دست بدار تا برگردم
اما بگو چرا بار اول بر تو پیروز آمدمو اینک در چنگ تو حقیر شده ام؟
ابلیس گفت آنوقت تو برای خدا خشمگین بودی و خدا مرا مسخر تو کرد که هرکس کار برای خدا کند مرا بر او غلبه نباشد ولی اینبار برای دنیا و دینار خشمگین شدی پس مغلوب من گشتی.

حکایت:
روزگاری پادشاهی را مهمی پیش امد
گفت: اگر این حالت به مراد من براید چندین درهم دهم زاهدان را
چون حاجتش برامدو تشویش خاطرش برفت وفای نذر کرد
یکی از بندگان خاص را کیسه ای درهم داد تا صرف کند زاهدان را
گویند غلام بس عاقل و هوشیار بود, همه روزه بگشتو شب باز امدی, درهم ها را بوسه دادی و پیش پادشاه نهادی و گفت:
زاهدان را چندان که گردیدم نیافتم
گفت این چه حکایتیست؟
آنچه میدانم در این ملک چهارصد زاهد زندگی میکند!
گفت: آنکه زاهد است نمیستاند و آنکه میستاند زاهد نیست

زاهد که درم گرفتو دینار زاهدتر از او یکی به دست آر

آن دوست
که دیدنش بیاراید چشم
بی دیدنش از گریه نیاساید چشم
مارا زبرای دیدنش باید چشم
ور دوست نبیند
به چه کار آید چشم

" ابوالحسن خَرقانی "

یکی را از ملوک مدّت عمر سپری شد قایم مقامی نداشت وصیت کرد که بامدادان نخستین کسی که از در شهر اندر آید تاج شاهی بر سر وی نهند و تفویض مملکت بدو کنند اتفاقاً اول کسی که در آمد گدایی بود همه عمر لقمه اندوخته و رقعه دوخته ارکان دولت و اعیان حضرت وصیت ملک به جای آوردند و تسلیم مفاتیح قلاع و خزاین بدو کردند و مدّتی ملک راند تا بعضی امرای دولت گردن از طاعت او ...بپیچانیدند و ملوک از هر طرف به منازعت خاستن گرفتند و به مقاومت لشکر آراستن فی الجمله سپاه و رعیت به هم بر آمدند و برخی طرف بلاد از قبض تصرف او رفت. درویش ازین واقعه خسته خاطر همی‌بود تا یکی از دوستان قدیمش که در حالت درویشی قرین بود از سفری باز آمدو در چنان مرتبه دیدش گفت منت خدای را عزّوجل که گلت از خار بر آمد و خار از پای بدر آمد و بخت بلندت رهبری کرد و اقبال و سعادت یاوری تا بدین پایه رسیدی

اِنَّ مَع العسرِ یُسراً

شکوفه گاه شکفته است و گاه خوشیده/درخت وقت برهنه است و وقت پوشیده

گفت ای یار عزیز تعزیتم کن که جای تهنیت نیست آنگه که تو دیدی غم نانی داشتم و امروز تشویش جهانی

اگر دنیا نباشد دردمندیم/وگر باشد به مهرش پای بندیم
حجابی زین درون آشوب تر نیست/که رنج خاطرست ار هست و گر نیست

مطلب گر توانگری خواهی/جز قناعت که دولت ایست هنی

گر غنی زر به دامن افشاند/تا نظر در ثواب او نکنی

کز بزرگان شنیده ام بسیار/صبر درویش به که بذل غنی

اگر بریان کند بهرام گوری/نه چون پای ملخ باشد ز موری

ترک دنیا به مردم آموزند/خویشتن سیم و غلّه اندوزند

عالمی را که گفت باشد و بس/هر چه گوید نگیرد اندر کس

عالم آن کس بود که بد نکند/نه بگوید به خلق و خود نکند

<<سعدی>>

انيشتين: اگر انسان ها در طول عمر خويش ميزان كاركرد مغزشان يك ميليونيوم معده شان بود اكنون كره زمين تعريف ديگري داشت.

به نام خداوند حرف و سخن

با تشکر از مطالب زیبای دوست عزیزErratic که با مطالب زیباشون من و دوستان را مستفیذ کردند

ولی بهتره حکایت ها تو بخش داستان های کوتاه و شعرها تو بخش شعر آورده بشه

اینجا بهتر نیست جملات کوتاه و عبرت آموز از بزرگان نکته سنج و ادبا نوشته بشه؟

البته نظر من اینه ؛ دال بر بی ادبی نشه؟!

و اما سخن امروز :

خوشبختی پروانه است. اگر او را دنبال کنید از شما می گریزد ولی اگر آرام بنشینید ,

روی شما خواهد نشست ( هیوم )

{آزیتا(دریا)}

دكتر شريعتي:

لحظه هاراميگذرانديم تابه خوشبختي برسيم غافل ازاينكه خوشبختي درآن لحظه هابودكه گذرانديم.

پيچ جاده، آخر راه نيست مگر اينكه تو نپيچي.