یکی از وستان نوشته شده:فراموشکاری انسان در لحظه های قبل از تصادف باعث میشه قادر نباشه تمام تجربیاتش را در کمتر از 1 ثانیه مرور کنه عکس العمل درست نشون بده
حتی دوستانی که بعد از تصادف مثنوی های70 کیلویی راه حل ارائه میدهند، متاسفانه در لحظهء حادثه دچار مشکلِ تصمیم گیری میشوند.
سلام
سال نو همگی دوستان مبارک و پر خیر و برکت
===================================
در مغز انسان یک قسمت هست که اسمش عقل باطن یا شعور باطن هست
کارش اینه که [با تمرین و تکرار] برنامه ریزی میشه و کارها رو اتوماتیک انجام میده بدون اینکه آدم بر کارش نظارت داشته باشه
مثل کسی که داره رانندگی میکنه و همزمان داره با مسافرهای توی ماشین هم حرف میزنه
عقل باطنش داره دستهاش و پاهاش و چشمهاش رو کنترل میکنه و با ترمز و گاز و کلاچ و دنده و فرمان و غیره کار میکنه و ماشین رو میرونه بدون اینکه اصلاً دخالتی داشته باشه بر کارشون
حتی گاهی مدت طولانی رانندگی میکنه و نمیدونه چطوری تمام این مدت مغزش اتوماتیک ماشین رو رونده
================================
اگر عقل باطن با "تمرینِ صحیح" , درست برنامه ریزی بشه دیگه فراموشی موقع تصادف اتفاق نمی افته و راننده اتوماتیک وار عکس العمل درست نشون میده
================================
یک مطلب بسیار مهم دیگه:
راننده ی حرفه ای نه تنها خودش حادثه ساز نیست بلکه در مخمصه ی راننده های حادثه سازهم گیر نمیافته
یعنی حواسش به رانندگی دیگران هم هست
مثال:
سر چهارراه نمیگه چراغ سبزه پس حق تقدم با منه و همه وظیفشونه بایستند پس بدون نگاه کردن به چپ و راست از تقاطع رد بشه
یعنی به چراغ سبز اعتماد نمیکنه و میدونه ممکنه یکی مست باشه یا مواد زده باشه یا در چُرت باشه یا سرش توی موبایل و ضبط باشه یا نگاهش به بغل دستیش باشه و از چراغ قرمز رد بشه
یا ماشینی که توی خیابون یا کوچه پارک شده و راننده داخلش هست و هر لحظه ممکنه یهو درب رو باز کنه پس سرعت رو کم میکنه و براش دو تا تک بوق میزنه یعنی مراقب باش و تا بتونه هم از فاصله دور از کنارش رد میشه تا اگر درب باز شد تصادف نشه
هیچوقت نمیگه اون راننده یا عابر من رو میبینه و می ایسته پس همه چیز امنه
================================
عقل باطن هم خیلی مفیده هم خیلی خطرناک
وقتی عادتهای خوب در اون ذخیره میشه مفید هست مثل عادت به نگاهِ یک ثانیه ای به آمپرها هر 3 یا 4 دقیقه موقع رانندگی
عادت به راهنما زدن چند ثانیه قبل از تغییر مسیر
عادت به پارک کردن با کشیدن ترمز دستی و دنده 1 و سپس ترک خودرو
عادت به نگاه فقط یک ثانیه ای در آینه عقب و بدون تکان دادن سر
عادت به بستن کمربند به محض نشستن روی صندلی ماشین و باز نکردن کمربند مگر موقع پیاده شدن
عادت به دنده 2 قبل از دنده عقب زدن
عادت به تکان ندادن فرمان با ماشین متوقف
عادت به رانندگی با سرعت اقتصادی یعنی دور موتور روی 2000 تا 2500 باشه
عادت به روشن کردن چراغهای جلو در روز , در جاده ی دوطرفه ی شلوغ (نور پایین)
عادت به تعویض دنده در 3000 RPM نه بیشتر
عادت به چشم برنداشتن از جلو موقع صحبت با بغل دستی موقع رانندگی
عادت به حرکت نکردن با صورت چرخیده به چپ یا راست . یعنی اول جلو رو نگاه کنه بعدش حرکت کنه .
عادت به کامل کلاچ گرفتن قبل از تعویض دنده . خیلیها نمیدونند کامل کلاچ نمیگیرند و عقل باطنشون بد برنامه ریزی شده و هنوز پاشون کامل کلاچ نگرفته دستشون دنده عوض میکنه
عادتِ زُل زدن به کیلومتر و آمپر بنزین و حرارت سایر آمپرها . باید فقط یک ثانیه نگاه کرد و عکس گرفت با چشم , سپس جلو رو نگاه کنیم و چیزی که دیدیم رو تجزیه و تحلیل کنیم .
================================
برای تصادفهای مختلف هم باید آدم قبلش با خودش تمرین کنه تا عکس العمل صحیح در عقل باطنش ذخیره بشه تا عادت بشه براش تا در وقت تصادف اتوماتیک وار عکس العمل درست انجام بده
خلبانها رو در دستگاه شبیه ساز flight simulator همینطوری آموزش میدند ولی متاسفانه در رانندگی چنین چیزی نداریم و هر کسی باید خودش در خانه تمرین کنه مثل ماشین بازی یا در جای خلوت و دور از ماشینها و ساختمونها
================================
خیلی از مردم بلد نیستند از سیستم ABS درست استفاده کنند
به خیالشون ABS سوپرمن و افسونگره و خودش باعث تصادف نکردن میشه !!!
میزنند روی ترمز و میشینند تماشا میکنند ببینند برخورد میکنه یا نه !!!!
ABS برای این درست شده
که همراه با ترمز زدن, با فرمان هم سعی کنیم از برخورد جلوگیری کنیم نه اینکه بزنیم روی ترمز و بشینیم تماشا !!!!مردم باید در جای خلوت بارها و بارها بزنند روی ترمز و با فرمان هم بازی کنند تا مغزشون برنامه ریزی بشه و عادت بشه براشون تا همزمان از ترمز و فرمان استفاده کنند
اما بهترین کار اینه که کاری نکنیم که در مخمصه گیر بیافتیم . این یعنی پیشگیری از تصادف
================================
راههای پیشگیری: •چک کردن دائمِ ترمزها و لاستیکها و چراغها و بوق
•سالم بودن و تمیز بودن شیشه ها و آینه ها و سالم بودنِ برف پاک کن ها و آبپاش ها و شیشه گرم کن
•چشم بر نداشتن از جلو
• کمربند بستن به محض نشستن روی صندلی و باز نکردنش مگر در موقع پیاده شدن
•تنطیم بودن صندلی و آینه ها
•استفاده از عینک طبی اگر که چشمها ضعیف هست .
• آویزان نکردن وسایل به آینه چون کاهش دید میشه . همچنین قرار ندادن اشیاءِ بزرگ و اشیاء تمرکز گیر روی داشبورد مثل عروسک متحرک
•رانندگی با سرعت مجاز
•توقف و استراحت در جای امن و ایمن به محض احساس خواب آلودگی چون راننده متوجه نمیشه خوابش برده تا اینکه تصادف کنه یا چپ کنه یا یکی بیدارش کنه یا خدا بهش رحم کنه و قبل از تصادف بیدار و هشیار بشه
• نصب سیستم هشدار خواب آلودگی
• استفاده از زنجیر چرخ در یخبندان و برف
•دوری از رانندگان مغرور و متکبر و بی ادب و خلافکار
• رعایت فاصله طولی
•مغرور نشدن به "تجربه داشتن" . اعتماد نکردن به اعتماد به نفس وگرنه خودش باعث تصادف میشه
• دوری از الکل و مواد مخدر و داروهای روانگردان و خواب آور
•رعایت ظرفیت ماشین برای مسافر و بار و ارتفاع
•اطمینان کامل از خالی بودن پشت ماشین قبل از دنده عقب
•نصب بوق دنده عقب
•سالم و تنطیم بودن همه چراغها
•استفاده نکردن از نور شدید
• دوری از رانندگی در هوای بد تا حد امکان
•احتیاط بسیار در بارانِ اول که خیابان و جاده به شدت چرب و لیز و به شدت لغزنده میشه
• ماشین بازی نکردن . یعنی جدی گرفتن رانندگی و پرهیز از پُز دادن و نمایش و مسابقه و لایی کشیدن و غیره
•سرویس به موقع برای قسمتهای خطرناک خودرو مثل لاستیکها و چرخها و ترمزها و جلوبندی و کمکها و فنرها و چراغها و برف پاک کنها و آب پاش ها و فرمان و سیستم خنک کننده موتور و سیستم سوخت رسانی
و غیره
