پاسخ بسیار جالب تابناک به انجمن خودرو سازان
ارسال شده: یکشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۱, ۱۱:۰۵ ب.ظ
انجمن خودروسازان ایران در جوابیهای که برای «تابناک» فرستاده است، ضمن بیان توضیحاتی درباره خبر تابناک، اشاره کرده که صنعت خودروی کشور در سالهای گذشته در بسیاری از حوزهها، پیشرفتهای بسیاری داشته است:
جوابیه انجمن خودروسازان ایران به قلم احمد نعمت بخش دبیر این انجمن به شرح زیر است.
اولاً در خصوص خودروهای ملی، باید این نکته را اعلام کرد که مراد از خودروی ملی این نیست که یک محصول ملی هیچ نیازی به واردات ندارد، چرا که ساخت یک محصول نهائی از کنار هم قرار دادن قطعات بسیار زیادی صورت میپذیرد و تولید در این گونه محصولات متاثر از وجود مواد اولیهای است که در برخی اوقات بنا بر شرایط زیست محیطی به هیچ عنوان در کشور وجود ندارد. برای مثال باید در نظر داشت کائوچو که یکی از مهمترین مواد در ساخت قطعات غیر فلزی در خودرو است خاستگاهی با شرایط اقلیمی متفاوت از کشور را دارد و عدم وجود این ماده امکان تولید بسیاری از قطعات خودرو را از بین میبرد. برای تفهیم بهتر باید اشاره شود که به همین خاطر ۳۰ درصد از تولید قطعه صرف واردات مواد اولیه میشود واین مساله در تمام خودروسازیهای بزرگ دنیا نیز صدق میکند. مضافاً باید اذعان داشت که صرف واردات مواد اولیه از دیدگاههای تولیدی و اقتصادی، ملی بودن یک محصول را زیر سوال نخواهد برد و برداشت نگارنده مطلب از این موضوع نادرست و جای انتقاد دارد.
دوماً باید در موضوع تولید ملی این نکته را گوشزد کرد که منظور از خودرو ملی خودرویی است که امتیاز پلتفرم آن در اختیار کشور سازنده است و سازنده قادر است در هر زمان که اراده کند بتواند هرگونه تغییری در محصول تولیدی خود ایجاد کند ولی متاسفانه نگارنده باید درباره تعریف خود از محصول ملی تجدید نظر کند.
سوماً درست نیست که بار تورم بوجود آمده فقط بر دوش خودروساز نهاده شود! سوال اینجاست آیا افزایش قیمت فقط مختص تولید کنندگان خودرو بوده است؟ این درست نیست که در مشکلات همه با هم سهیم باشیم و در افزایش قیمت نوک پیکان انتقاد به صنعتی معطوف شود که وضعیت تولید آن به برنامه ریزیهای کلان اقتصادی و افزایش قیمت قطعات داخلی و ۶۰ صنعت وابسته به آن است و کالاهایی که در نهادههای تولید تنها تأمین فضای گرمایشی و تهیه ظرف بسته بندی آن قیمت تمام شدهاش را تشکیل میدهد وبا میزان بیشتر از چند صد درصدی افزایش قیمت مواجه شوند از حساسیت کمتری برخوردار شوند.
چهارماً مگر خودرو با مواد اولیهای که قیمتش از ۱۰۰ تا ۳۰۰ درصد افزایش یافته ساخته نمیشود که توقع دارید قیمتش افزایش نیابد، آیا میدانید قیمت فولاد، مس، آلومینیوم، لاستیک، مواد پلیمری و... که همگی داخلی هستند و مواد اولیه اصلی و تشکیل دهنده قطعات خودرو میباشند چه میزان افزایش قیمت داشتهاند؟
پنجماً ما به طور قاطع اعلام میکنیم که در طی چند سال گذشته پیشرفتهای بسیاری را در زمینههای طراحی، استانداردسازی محصولات و افزایش کیفیت خدمات پس از فروش ارائه دادیم. اما جای آن دارد که ذکر ۵۰ سالگی خودروسازی را نظری بس غیرکارشناسانه خواند؛ ابتدا باید به این سوال پاسخ داد آنهائی که بر ۵۰ ساله بودن صنعت خودرو اذعان دارند آیا میتوانند به این سوال پاسخ دهند که طی ۵۰ سالی که از آن نام میبرند فضای کسب و کار با توجه به جنگ و انقلاب اسلامی برای تولید محیاء بوده است؟ آیا مسائل غیر تولیدی و مصائب خودروسازی کشور که در پشت یک حمایت با نام تعرفه واردات پنهان شده است را غیر از صنعتگران کسی میتواند درک کند؟
جوابیه انجمن خودروسازان ایران به قلم احمد نعمت بخش دبیر این انجمن به شرح زیر است.
اولاً در خصوص خودروهای ملی، باید این نکته را اعلام کرد که مراد از خودروی ملی این نیست که یک محصول ملی هیچ نیازی به واردات ندارد، چرا که ساخت یک محصول نهائی از کنار هم قرار دادن قطعات بسیار زیادی صورت میپذیرد و تولید در این گونه محصولات متاثر از وجود مواد اولیهای است که در برخی اوقات بنا بر شرایط زیست محیطی به هیچ عنوان در کشور وجود ندارد. برای مثال باید در نظر داشت کائوچو که یکی از مهمترین مواد در ساخت قطعات غیر فلزی در خودرو است خاستگاهی با شرایط اقلیمی متفاوت از کشور را دارد و عدم وجود این ماده امکان تولید بسیاری از قطعات خودرو را از بین میبرد. برای تفهیم بهتر باید اشاره شود که به همین خاطر ۳۰ درصد از تولید قطعه صرف واردات مواد اولیه میشود واین مساله در تمام خودروسازیهای بزرگ دنیا نیز صدق میکند. مضافاً باید اذعان داشت که صرف واردات مواد اولیه از دیدگاههای تولیدی و اقتصادی، ملی بودن یک محصول را زیر سوال نخواهد برد و برداشت نگارنده مطلب از این موضوع نادرست و جای انتقاد دارد.
دوماً باید در موضوع تولید ملی این نکته را گوشزد کرد که منظور از خودرو ملی خودرویی است که امتیاز پلتفرم آن در اختیار کشور سازنده است و سازنده قادر است در هر زمان که اراده کند بتواند هرگونه تغییری در محصول تولیدی خود ایجاد کند ولی متاسفانه نگارنده باید درباره تعریف خود از محصول ملی تجدید نظر کند.
سوماً درست نیست که بار تورم بوجود آمده فقط بر دوش خودروساز نهاده شود! سوال اینجاست آیا افزایش قیمت فقط مختص تولید کنندگان خودرو بوده است؟ این درست نیست که در مشکلات همه با هم سهیم باشیم و در افزایش قیمت نوک پیکان انتقاد به صنعتی معطوف شود که وضعیت تولید آن به برنامه ریزیهای کلان اقتصادی و افزایش قیمت قطعات داخلی و ۶۰ صنعت وابسته به آن است و کالاهایی که در نهادههای تولید تنها تأمین فضای گرمایشی و تهیه ظرف بسته بندی آن قیمت تمام شدهاش را تشکیل میدهد وبا میزان بیشتر از چند صد درصدی افزایش قیمت مواجه شوند از حساسیت کمتری برخوردار شوند.
چهارماً مگر خودرو با مواد اولیهای که قیمتش از ۱۰۰ تا ۳۰۰ درصد افزایش یافته ساخته نمیشود که توقع دارید قیمتش افزایش نیابد، آیا میدانید قیمت فولاد، مس، آلومینیوم، لاستیک، مواد پلیمری و... که همگی داخلی هستند و مواد اولیه اصلی و تشکیل دهنده قطعات خودرو میباشند چه میزان افزایش قیمت داشتهاند؟
پنجماً ما به طور قاطع اعلام میکنیم که در طی چند سال گذشته پیشرفتهای بسیاری را در زمینههای طراحی، استانداردسازی محصولات و افزایش کیفیت خدمات پس از فروش ارائه دادیم. اما جای آن دارد که ذکر ۵۰ سالگی خودروسازی را نظری بس غیرکارشناسانه خواند؛ ابتدا باید به این سوال پاسخ داد آنهائی که بر ۵۰ ساله بودن صنعت خودرو اذعان دارند آیا میتوانند به این سوال پاسخ دهند که طی ۵۰ سالی که از آن نام میبرند فضای کسب و کار با توجه به جنگ و انقلاب اسلامی برای تولید محیاء بوده است؟ آیا مسائل غیر تولیدی و مصائب خودروسازی کشور که در پشت یک حمایت با نام تعرفه واردات پنهان شده است را غیر از صنعتگران کسی میتواند درک کند؟

