مرکز انجمنهای تخصصی

  نام  

در آوریل سال 2006 مقاله ای با عنوان "Osirak Redux? Assessing Israeli Capabilities to Destroy Iranian Nuclear Facilities" به قلم "ویتنی راس" و "اوستین لانگ" منتشر شده بود که به بررسی تواناییهای اسرایل در حمله احتمالی به تاسیسات هسته ای ایران پرداخته بود و راهکارهای برای این حمله نیز ارائه کرده بود.
از انجا که موضوع حمله یا عدم حمله اسراییل به تاسیسات هسته ایران همواره یکی از موضوعات مورد بحث بوده و هست تصمیم گرفتم تا علی رغم وقت کم و بضاعت زبانی اندک بخش هایی از این مقاله را که به بررسی این موضوع پرداخته است ، جهت استفاده دوستان ترجمه کنم .
در این مقاله ابتدا شرح مختصری از عملیات اپرا (حمله نیروی هوایی اسراییل به اوسیراک) ارائه شده است و پس از آن هم به بررسی وضعیت کنونی تلاشهای هسته ای ایران پرداخته شده است . در بخش اخر نیز به بررسی مسائل نظامی همانند راهکارهای اسراییل برای حمله و توانمنهدیهای آفندی و پدافندی دو طرف پرداخته شده است . از آنجا که مطالب مربوط به توانمندیهای هسته ای ایران خارج از حوصله جمع می باشد تنها به ترجمه بخش دوم مقاله می پردازم .

در ابتدای بخش دوم توضیحاتی در مورد تسلیحات هدایت دقیق ارائه شده است واماری نیز از این گونه تسلیحات که در اختیار اسرایل هستند داده شده است .
از جمله :
-نیروی هوایی اسراییل (IAF ) در حال حاضر دارای نوعی بمب بومی هدایت شونده می باشد که قابلیت نفوذ در موانع مستحکم را دارا می باشد . این بمب از کلاس بمب های 1000 پوندی می باشد و با نام PB 500A1 شناخته می شود .
-در سپتامبر 2004 اسراییل اعلام کرد که در حدود 5000 بمب هدایت شونده منجمله 500 بمب GBU-27 ( بمب 2000 پوندی با کلاهک نفوذ کننده BLU-109 ) را از آمریکا خریداری خواهد کرد .
-اخیرا نیز اسراییل خبر خرید 100 بمب GBU-28 ( بمب 5000 پوندی با کلاهک نفوذ کننده BLU-113 ) از آمریکا را تایید کرده است .


انشالله تا پایان همین روز اولین بخش مطلب که در مورد چگونگی حمله به نظنز می باشد را آماده میکنم .

فقط ذکر چند نکته ضروری می باشد :
- در طول مطلب هر جا به عبارت BLU-109 برخوردید منظور بمب GBU-27و هر جا به عبارت BLU-113 برخوردید منظور بمب GBU-28 می باشد .
- به جای نیروی هوایی اسراییل هم از لفظ IAF استفاده خواهد شد .

[External Link Removed for Guests]

نطنز
تاسیسات نطنز از دو جهت متمایز از سایر اهداف هستند : یکی اینکه هم مهمترین هدف برای نابودی هستند و هم اینکه نابودی این تاسیسات مشکلتر از سایر تاسیسات می باشد . ساختمان اصلی غنی سازی دارای دو سالن بزرگ (هر کدام بین 25000 تا 32000 متر مربع) می باشد که در عمق 8 تا 23 متری زمین قرار گرفته اند و بوسیله لایه هایی از بتون محاصره شده اند . وجود عواملی مانند بزرگی تاسیسات و محاصره آنها بوسیله لایه های بتون و قرار گرفتن آنها در زیر زمین باعث شده است تا تنها با یک حمله شدید ، امیدی به تخریب کامل مجموعه یا حداقل بلااستفاده کردن سانتریفیوژها وجود داشته باشد . در اینگونه مواقع از بمب های موسوم به سنگرشکن یا Bunker Buster استفاده می شود که قابلیت نفوذ در زمین را دارند . اما در مورد اهدافی مانند نطنز که عمق اهداف بیشتر از مقداری است که بمب می تواند نفوذ کند چه باید کرد ؟
یکی از روش هایی که در اینگونه موارد می توان از آن استفاده کرد استفاده از چند بمب برای یک نقطه می باشد به این صورت که بمب ها برای برخورد به یک نقطه انتخاب شده باشند اما با کمی تاخیر نسبت به یکدیگر به نقطه مورد نظر برخورد کنند. با این روش هر بمب به حفره ایجاد شده در اثر بمب قبلی برخورد خواهد کرد و مقدار بیشتری را حفر خواهد کرد،برای اولین بار در جنگ اول خلیج فارس بود که از این روش به صورت عملی استفاده شده بود . به نظر می رسد که IAF با در نظر گرفتن این روش اقدام به خرید اینگونه بمب ها نموده است . ژنرال بن الیاهو ( فرمانده سابق IAF و یکی از خلبانان شرکت کننده در عملیات اوسیراک ) در همین رابطه به هفته نامه Jane's Defense weekly گفته بود : " حتی اگر یک بمب برای نفوذ به تاسیسات زیر زمینی کافی نباشد ما توانایی آن را داریم که بمب های دیگری را به محل اصابت بمب قبلی هدایت کنیم و هدف را کاملا نابود کنیم "
برای نفوذ در هدف محافظت شده ای همانند نطنز به نظر می رسد که BLU-113 محتمل ترین سلاح قابل استفاده باشد . این بمب قادر است که تا 30 متر در زمین و 6 متر در بتون نفوذ کند و همانگونه که ذکر شد استفاده از یک بمب ممکن است باعث نفوذ به تاسیسات نشود اما 2 بمب پشت سر هم احتمالا موفق به نفوذ خواهند بود.
پیش از هر بحث دیگری باید ذکر شود که احتمال اینکه دو بمب دقیقا بر یک نقطه اصابت کنند ( یکی پس از دیگری) در حدود 5/0 می باشد (با فرض 6/0 اصابت دقیق به نقطه هدف ، 3 متر خطای احتمالی برای هر بمب و احتمال 9/0 انفجار هر بمب )
اما سوال اصلی این است که به چند BLU-113 برای تخریب کامل مجموعه نیاز است؟
هر BLU-113 حاوی 306 کیلوگرم ماده منفجره از نوع تریتانول می باشد که در صورت انفجار منطقه ای به شعاع 20 متر را تحت فشار شدیدی برابر با PSI 10 قرار خواهد داد. چنین فشاری برای تخریب مجموعه کافی به نظر می رسد و در مورد سانتریفیوژها هم بسیار بیشتر از نیروی مورد نیاز برای تخریب هست . بنابر این هر BLU-113 محدوده ای در حدود 2000 متر مربع را تحت فشار قرار خواهد داد . جهت افزایش احتمال دست یابی به چنین قدرت تخریبی در کل مجموعه ، تقریبا به 40 جفت BLU-113 نیاز خواهد بود که با محاسبه احتمال 5/0 ( برخورد دو بمب به یک نقطه) حداقل 20 بمب BLU-113 منفجر خواهند شد و منطقه ای در حدود 40000 متر مربع را تحت فشار 10 PSI قرار خواهد داد. این حجم از انفجارات مطمئنا تلفات زیادی را در پی خواهد داشت . محیط محدود شده مجموعه نطنز اثر انفجارات را افزایش خواهد داد . علاوه بر 20 بمب مطرح شده 60 بمب دیگر نیز بر فراز مجموعه رها خواهند شد که حداقل 52 عدد از آنها منفجر خواهد شد ( با احتمال 9/0 تعداد 8 بمب موفق به انفجار نخواهند شد ) . بنابر احتمالات انفجار 3 بمب BLU-113 در هر سالن برای تخریب کامل کافی باشد . همچین هر بمب BLU-113 فشاری در حدود 3 PSI را در شعاع بیش از 40 متر ایجاد می کند (این فشار برای تخریب ساختمان ها کفایت می کند ) . 3 انفجار در حدود 50 تا 60 درصد از هر سالن را با چنین فشاری پوشش میدهد و همراه با سقف های در حال ریزش و قطعات ساختمان ها که به اطراف پرتاب میشوند به احتمال زیاد تمامی سانتریفیوژها را از بین خواهد برد.
اما از آنجایی که ممکن است رهاسازی 80 بمب مطرح شده که ایده آل ترین حالت برای حمله می باشد به دلایلی ممکن نباشد به نظرمی رسد در مجموع احتمالا 12 جفت بمب (24 عدد BLU-113 ) بر فراز مجموعه رها خواهند شد که از این تعداد 6 عدد در سالن ها منفجر می شوند و 15 تا 16 بمب دیگر نیز در سرتاسر مجموعه منفجر می شوند یا راه نفوذ را برای بمب های بعدی باز میکنند . علاوه بر تاسیسات زیر زمینی IAF می بایست که ساختمان Pilot Plant ساخته شده در سطح زمین را نیز نابود کند . برای نابودی این ساختمان استفاده از دو بمب 2000 پوندی کافی به نظر می رسد .

امید به خدا بخش بعدی مطلب در مورد حمله به تاسیسات اصفهان را در اسرع وقت آماده می کنم...

اصفهان

تاسيسات UCF اصفهان مانند تاسيسات نطنز در زير خاك مدفون نشده اند ، البته نشانه هايي از حفاري در مجموعه ديده شده است . ابعاد دقيق اين مجموعه در دسترس نيستند اما با بررسي روي تصاوير گرفته شده از ماهواره ها به نظر مي رسد كه مجموعه طولي برابر با 180 متر و عرضي متغير از 40 تا 80 متر دارد . به نظر نمي رسد كه مجموعه استحكام چنداني داشته باشد اما IAF مي تواند براي اطمينان بيشتر از بمب هاي نفوذ كننده استفاده كند . در اين مورد مي توان از بمب هاي BLU-109 استفاده كرد ، بر خلاف نطنز در اينجا ديگر نيازي نيست تا از بمب ها براي نفوذ به تاسيسات زير زميني بهره برد بنابر اين كمي بي دقتي را مي توان ناديده گرفت . در يك محيط باز هر بمب BLU-109 با انفجار 240 كيلوگرم تريتانول موجود در خود فشاري در حدود 10 PSI را در محدوده اي به شعاع 19 متر ايجاد خواهد كرد و از آنجايي كه به نظر مي رسد كه مساحت مجموعه در حدود 10000 متر مربع هست ، بنابر اين انفجار 9 بمب BLU-109 براي تخريب كل مجموعه كفايت خواهد كرد. با توجه به احتمال 9/0 انفجار هر بمب به نظر مي رسد كه بهتر است با 12 بمب BLU-109 به مجموعه حمله شود تا حداقل 9 بمب منفجر شوند .

ادامه دارد ...

رضا در تاسیسات نطنز در حال حاضر فقط دو آبشار نصبه که اگر قرار بر ساخت سلاح اتمی با همین آبشارها باشه باید ده سال صبر کرد . سایر آبشارها که تا پایان سال قراره ساخته بشن به یک مکان دیگری در زیر کوه منتقل شدن . یکی از بازرسان آزانس که از محل بازدید کرده بود کاملا شگفت زده شده بود . در واقع نطنز قراره یک مرکز تحقیقاتی با قی بمونه و غنی سازی صنعتی در جایی دیگر صورت بگیره . آمریکا باید گفت کمی دیر جنبید . چون ایران پراکندگی مراکز خودشو افزایش داده . در خارین گزارشی که از سوی سیا منتشر شده بود تعداد پایگاههای شناخته شده هسته ای ایران بیش از سی پایگاه تخمین زده شده و اعلام شده که اطلاعات موجود از پایگاههای شناخته شده نیز بسیار محدوده . مثلا توی عکس دوم شما ممکنه مجتمعی که روی اون خط قرمز کشیدن اساسا خالی باشه و یا سیاهی لشکر ویا تحقیقاتی .
در مورد یو سی اف اصفهان شما فقط نشانه های حفاری رو بیان کردین . من خود تونل رو هم دیدم ولی اطلاعاتی درباره عموق و سایر چیزها از من نخواهید که شرمنده شما دوستان خواهم شد . فقط یک مساله میمونه . یک تصوری در بین دوستان وجود داره که فکر میکنن بتونی که در ساختار تجهیزات زیر زمینی استفاده میشه همون بتون معمولیه . در حالی که این فرض اشتباهه . بتونی که برای این ساختار ها که در بسیاری از سایتهای هسته ای ایران استفاده شده کیلویی بالای 2500 تومن ارزش داره . یکی از علل گرون در اومدن ساخت تاسیسات هسته ای در ایران هم همینه . در ساختار بوشهر هم از همین بتون استفاده شده . همون گنبد بوشهر که بارها در اخبار نشون داده شده دارای چندین لایه دارای ضخامت بتون بالای دو الا سه متره و قسمتهای میانی رو فولاد تشکیل داده طوری طراحی شده که اگر یک هواپیمایه تانکر 747 با تمام سرعت به اون برخورد کنه هیچ تاثیری بر روی ساختار اصلی راکتور نذاره . به خاطر همین امر هم هست که نیروگاه بوشهر از سوی آزانس جزو امن ترین نیروگاههای جهان شناخته شده .

با توجه به گفته های شما 9 تا بمب برای نابودی کل مجموعه کافی بود . ولی به نظر من 9 تا که سهله 900 تا بمب رو هم روی اونا بندازن باز هم آسیبی به قسمت های اصلی نخواهد رسید .و این یعنی ناکامی برای امریکا در رسیدن به هدفش . البته من احتمال حمله رو بسیار پایین میدونم . چون دیپلماسی تازه در اول راهه و نواهایی هم در ماههای آینده از احتمال گفتگو میان ایران وآمریکا ابتدا بر سر عراق و بعد بر سر مساله هسته ای به گوش خواهد رسید . البته اگر باز هم فلان کس با حرفای زود هنگامش تمام رشته هارو پنبه نکنه .

انشالله که جنگ نمیشه ما که امیدواریم .

دوستان عزيز قبلا تو بخش اخبار نظامي يه خبر زده بودم كه از قول كاندوليزا برنج نوشته كه موضوع حمله به تاسيسات هسته اي ايران منتفي شده
دليل اون رو هم نداشتن اطلاعات كافي از مكان دقيق انها و همچنين استحكام و تجهيزات فوق مدرن حفاظتي انها اعلام كرد

در ضمن ديگه دير شده برا حمله اونها
چون تقريبا الان ايران به نقطه غير قابل بازگشت رسيده
(( البته اين فقط نظر منه))

snipercab عزيز ممنون از توضيحات تكميليتون
خوشحال شدم كه بالاخره يكي اين بحث را جدي گرفت .

اما اين مطلب ادامه دار خواهد بود و به قلم من هم نيست ، من فقط كار ترجمه را انجام ميدم ( كه البته به علت بعضي مشغله ها مدتيه نتونستم قسمت جديدي را آماده كنم ) بنابر اين چيزهايي كه اينجا مطرح شده لزوما نظر شخصي من نيست .

من هم بر اين عقيده ام كه خبري از حمله نخواهد بود اما حداقل بايد پتانسيل هاي دفاعي خودمان و تهاجمي دشمنمان را بايد بررسي كنيم...

اگه جرات دارند به تاسیسات ایران حمله کنند!!!

ما که اینجا هویج نیستیم

اراك
در تاسيسات آب سنگين اراك دو هدف عمده براي نابود كردن وجود دارد ، اولين هدف تاسيسات توليد آب سنگين و دومين هدف راكتور آب سنگين در حال ساخت مي باشد . هيچ كدام از اين دو هدف استحكام بخشي نشده اند ، از اين رو نابود كردن آنها ساده به نظر مي رسد .
بخش مركزي قسمت توليد آب سنگين شامل برج هايي هست كه در آنها از روش گيردلر سولفيد براي توليد آب سنگين استفاده مي شود .اين برجها شامل 3 برج اصلي و 9 برج كوچكتر هستند كه هر كدام قطري در حدود 3 متر دارند .برج ها در دو بخش كه هر كدام 80 متر طول و 30 متر عرض دارند ساخته شده اند ، به نظر مي رسد كه فشاري در حدود 15 PSI براي نابود كردن اين برج ها اكتفا كند .
يك بمب هدايت ليزري 2000 پوندي مانند GBU-10 با سرجنگي 428 كيلوگرم تريتونال قادر است تا پس از انفجار فشاري در حدود 15 PSI را در محدوده اي به شعاع 19 متر بوجود آورد . به نظر مي رسد كه براي تخريب هر بخش استفاده از دو بمب كفايت نمايد ، اما براي اطمينان بيشتر مي توان از سه بمب براي هر بخش استفاده نمود .
راكتور آب سنگين در حال ساخت نيز شامل ساختمان تمام نشده گنبد راكتور و سيستم خنك كننده مي باشد . اگر چه پيشرفت هايي در اين قسمت حاصل شده است اما هنوز بر سر اين كه آيا نيازي به حمله به اين بخش از مجموعه مي باشد ، ترديدهايي وجود دارد . با فرض اينكه اين بخش ارزش حمله كردن را دارد ، به نظر مي رسد كه 4 بمب 2000 پوندي براي تخريب ساختمان راكتور كافي مي باشد .

براورد تعداد كل بمب هاي مورد نياز براي حمله به سه هدف
تعداد كل بمب هايي كه براي حمله اي مطمئن به اهداف نطنز ، اصفهان و اراك مورد نياز است عبارت است از 24 بمب 5000 پوندي و 24 بمب 2000 پوندي .
اما سوال بعدي اين است كه آيا اين بمب ها شانسي براي رسيدن به اهدافشان دارند ؟ به اين سوال در بخشهاي بعدي جواب داده خواهد شد .

اما اين مطلب ادامه دار خواهد بود و به قلم من هم نيست ، من فقط كار ترجمه را انجام ميدم ( كه البته به علت بعضي مشغله ها مدتيه نتونستم قسمت جديدي را آماده كنم ) بنابر اين چيزهايي كه اينجا مطرح شده لزوما نظر شخصي من نيست .

رضا جان شرمنده . گویا طوری حرف زدم که شما فکر کردین منظور من شمایین . یه عذرخواهی بنده به شما بدهکار . منظور من همون IAF بود .

منتظر دنباله مطلبتون هم هستم

snipercab نوشته شده:

اما اين مطلب ادامه دار خواهد بود و به قلم من هم نيست ، من فقط كار ترجمه را انجام ميدم ( كه البته به علت بعضي مشغله ها مدتيه نتونستم قسمت جديدي را آماده كنم ) بنابر اين چيزهايي كه اينجا مطرح شده لزوما نظر شخصي من نيست .

رضا جان شرمنده . گویا طوری حرف زدم که شما فکر کردین منظور من شمایین . یه عذرخواهی بنده به شما بدهکار . منظور من همون IAF بود .

منتظر دنباله مطلبتون هم هستم

مشکلی نیست دوست من ...
من ناراحت نشده بودم ...
فقط لازم دیدم تا این نکته را بگم که عقاید من صد درصد با عقاید نویسندگان یکسان نیست

موفق باشید ...

چرا تاسیسات را در منطق غربی ساخته اند ؟
چرا در مناطق شرقی نمی سازیم ؟

گویا جناب زکتور شعار ایران رو فراموش کردن
نه شرقی نه غربی جمهوری اسلامی
والا من هرچی دقت کردم تاسیسات اکثرا در نواحی مرکزی ایران ساخته شدن . مثل اراک و یا اصفهان و چند جایه دیگه
============================================

آخرش هانگتینتون حرف زد (اگه تلفظ اسمش درست نیست شرمنده ام . چون اسمش یه چند تنی وزن داره نمیشه درست تلفظش کرد ) اگر حوصله داشتید بخونید جالبه . چون حرفای یکی از سه استراتزیست برتر آمریکاست

هانتینگتون: ایران در حال تبدیل به قطب صنعتی است

'ساموئل‌ها‌نتینگتون صاحب تئوری «برخورد فرهنگ‌ها‌» گفت: كشورهایی همانند ایران خود را به سوی تبدیل به یك عنصر صنعتی سوق می‌دهند.
به گزارش سرویس بین الملل شریف نیوز،‌ها‌نتینگتون در گفت و گو با روزنامه آلمانی دی ولت افزود: درآمدهای حاصله از منابع طبیعی چون گاز و نفت، این تغییر و تحول را برای كشورهایی نظیر ایران ممكن می‌كند.
این كارشناس برجسته علوم سیاسی در آمریكا گفت: ظاهرا جوامع مسلمان هم به دنبال آن هستند كه نظیر جوامع دیگر در جهان صنعتی می‌شوند.
هانتینگتن افزود: اما از آنجا كه كشورهای مسلمان از درآمد نفت و گاز برخوردار هستند، تحولات در بسیاری از این كشورها زیاد و بزرگ نیست.
مشاور وزارت امور خارجه آمریكا در پاسخ به اینكه آیا فرهنگ اسلامی در آینده همزیستی بیشتری با دیگر فرهنگ‌ها‌ پیش خواهد گرفت؟ گفت: ما شاهد تحریكاتی در این جهت هستیم و جنبش‌ها‌ی سیاسی و اسلامی مختلفی وجود دارد كه تلاش دارند با مسلمانان در تمام جوامع تماس برقرار كنند.
هانتینگتون افزود: اما من تردید دارم كه به یك همزیستی و سازگاری واقعی جوامع مسلمان در یك سیستم سیاسی خاص منجر شود. از سوی دیگر می‌توان پیش بینی كرد كه رهبران جوامع مسلمان در بسیاری از مسایل چون رهبران جامعه غرب با یكدیگر همكاری كنند.
صاحب كتاب600 صفحه ای برخورد فرهنگ‌ها‌ گفت: من امكان ایجاد یك سازمان اسلامی-عربی شبیه اتحادیه اروپا را بعید نمی‏دانم و آن را قابل تصور می‌دانم.
هانتینگتن با اشاره به اینكه نامشخص است كه چه كشوری در خاورمیانه به قدرت برتر در منطقه تبدیل خواهد شد، اظهار داشت: ما در آمریكای جنوبی برزیل، در آفریقا آفریقای جنوبی، در مركز آفریقا نیجریه، در شرق آسیا چین و ژاپن و در جنوب آسیا هند را به عنوان قدرت برتر داریم اما سوال این است كه چه كشوری در خاورمیانه از چنین قدرتی برخوردار است؟
این صاحب نظر آمریكایی افزود:اسراییل نسبت به دیگر كشورها در منطقه به مراتب از ظرفیت و توانایی نظامی و اتمی برخوردار است اما كشوری كوچك است و با توجه به اینكه تمام كشورهای دیگر خاورمیانه مسلمان هستند، اسراییل نمی‏تواند قدرت برتر منطقه شود.
هانتینگتن گفت: ایران یك امكان برای تبدیل به یك قدرت برتر است اما این كشور شیعه است در حالیكه عرب‌ها‌ی منطقه سنی هستند. این یك مشكل است و یا می‌تواند به یك معضل تبدیل شود. به علاوه ایران یك كشور عربی نیست اما اكثر مسلمانان خاورمیانه عرب هستند.
استاد دانشگاه‌ها‌وارد افزود: تركیه نیز یك كشور مهم است اما عربی نیست و تمایل و علاقه فراوانی به نفت و گاز شمال عراق دارد.
هانتیتگتن گفت: از سوی دیگر یك كشور عربی نامزد برای كسب قدرت برتر در منطقه نیز وجود ندارد و در حالیكه عربستان پول دارد اما كشوری با جمعیت نسبتا اندك است. عراق نیز یك نامزد بود اما در جهت و سمت خطا حركت كرد و شاید این كشور در آینده به قدرت برتر و حاكم در میان كشورهای عربی شود.

منبع
[External Link Removed for Guests]