سفارت آمريكا در بغداد، بزرگتر از كل واتيكان
ارسال شده: چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۶, ۵:۵۰ ب.ظ
اينگونه است كه ميتوان مجموعه اي از ساختمانهاي خاكستري رنگ را مشاهده كرد كه در زميني به مساحت 42 هكتار در كنار يكديگر چيده شده و دور آنها را ديواري بلند و غير قابل نفوذ احاطه كرده است. بدين ترتيب، اين ساختمان دژي است كه در داخل دژ ديگر، يعني منطقه حفاظت شده الخضراء در مركز بغداد قرار گرفته است.
«قلعههاي تو در تو، شبيه به قلاعي كه صليبيون در زمان جنگهاي صليبي بنا ميكردند»؛ اين جملهاي است كه آمريكاييها ساختمان جديدالاحداث سفارتخانه كشورشان در بغداد را با آن توصيف ميكنند؛ ساختماني كه كار ساخت آن بتازگي با هزينه اي بالغ بر 600ميليون دلار به پايان رسيده است.
در اين ساختمان عظيم، بازارچه، سالنهاي سينما، زمينهاي بازي و فضاهاي سبز متعدد احداث شده است و در واقع شهري است با امكانات اختصاصي و رفاهي در دل بغداد، شهري كه در خون و دود پيچيده شده است و برايگان در آن داد و ستد ميگردد.
مجله آمريكايي «تايم» گزارش ويژهاي از اين ساختمان منتشر كرده است كه در آن اطلاعات مهمي افشا شده است. بخشي از اين گزارش به شرح زير است:
شهر بغداد پس از تهاجم آمريكا در سال 2003 و بر اثر حملههاي انتحاري و بمبهاي هوشمند، به شهر خرابهها، خانههاي سوخته و فروشگاههاي ويرانه تبديل شده است؛ اما در اين ميان، يك استثناي قابل ملاحظه وجود دارد: «ساختمان بي نظير سفارت ايالات متحده» كه در ساحل غربي رود دجله قرار دارد و بزرگترين پروژه ساختماني پايتخت عراق در طول چهار سال گذشته محسوب ميگردد.
ديوارهاي بلندي كه سفارت را احاطه كرده است آن را از چشم ناظران بيروني مخفي ميكتد و وزارت خارجه آمريكا نيز به دليل مسائل امنيتي، به درخواست بازديد خبرنگاران وسايل ارتباط جمعي محلي و بينالمللي پاسخ مثبت نداده است اما وعده كرده است كه در آيندهتصاويري از فضاي داخل اين ساختمان را در اختيار آنان قرار خواهد داد؛ لذا تنها راهي كه بتوان اطلاعاتي از اين سفارتخانه بدست آورد بالا رفتن از هتل بابل و نگاه از بام اين هتل به آن سوي رودخانه است.
اينگونه است كه ميتوان مجموعه اي از ساختمانهاي خاكستري رنگ را مشاهده كرد كه در زميني به مساحت 42 هكتار در كنار يكديگر چيده شده و دور آنها را ديواري بلند و غير قابل نفوذ احاطه كرده است. بدين ترتيب، اين ساختمان دژي است كه در داخل دژ ديگر، يعني منطقه حفاظت شده الخضراء در مركز بغداد قرار گرفته است.
اين ديوار بلند كه گروهاني از تفنگداران دريايي از آن محافظت ميكنند، اگر چه امنيت ساختمان را تضمين ميكند ولي انتقاداتي را نيز برانگيخته است.
بناي اين ساختمان -كه مساحتي به وسعت كشور واتيكان دارد(!)- 600 ميليون دلار هزينه داشته است كه بالاترين ميزان هزينه ساخت در بين سفارتخانههاي آمريكا در سراسر جهان محسوب ميشود. در زماني كه ميليونها عراقي ونيز شهروندان بغداي كه خارج از منطقه الخضراء زندگي ميكنند بجز ساعاتي محدود از دسترسي به آب و برق محرومند، با چشمان خود ميبينند كه ساخت و ساز اين بناي معظم در زمان پيش بيني شده به پايان ميرسد و علاوه بر آب و برق كافي، از تصفيه خانه آب آشاميدني و نيز مراكز تعميرات و نگهداري بهره ميبرد.
گفته ميشود در پرونده اي كه در اين خصوص در كنگره آمريكا تشكيل شده اتهاماتي به شركتهاي سازنده وارد گشته است؛ از جمله اينكه آنان به كارگران فيليپيني خود اعلام كرده بودند كه بايد براي ساخت هتل به دبي اعزام شوند اما آنان بعد از چند ساعت پرواز هوايي خود را در بغداد و براي ساخت اين ساختمان مشاهده كردند!
يكي از انتقادات مهم ديگري كه به اين ساختمان وارد شده است اين است كه «نماد انزواي آمريكاييها در عراق» محسوب ميشود؛ و اينكه آمريكاييها از ايجاد امنيت در آينده عراق نااميد هستند.
اين مسئلهاي است كه «ادوارد بيك» سفير سابق آمريكا در بغداد با لحني ديگر به آن اشاره ميكند: «در اين سفارتخانه، هزار نفر در پشت كيسههاي شن سنگر گرفته اند! نمي دانم آنها چگونه ميتوانند با اين وضعيت كار ديپلماتيك انجام دهند؟
[External Link Removed for Guests]
«قلعههاي تو در تو، شبيه به قلاعي كه صليبيون در زمان جنگهاي صليبي بنا ميكردند»؛ اين جملهاي است كه آمريكاييها ساختمان جديدالاحداث سفارتخانه كشورشان در بغداد را با آن توصيف ميكنند؛ ساختماني كه كار ساخت آن بتازگي با هزينه اي بالغ بر 600ميليون دلار به پايان رسيده است.
در اين ساختمان عظيم، بازارچه، سالنهاي سينما، زمينهاي بازي و فضاهاي سبز متعدد احداث شده است و در واقع شهري است با امكانات اختصاصي و رفاهي در دل بغداد، شهري كه در خون و دود پيچيده شده است و برايگان در آن داد و ستد ميگردد.
مجله آمريكايي «تايم» گزارش ويژهاي از اين ساختمان منتشر كرده است كه در آن اطلاعات مهمي افشا شده است. بخشي از اين گزارش به شرح زير است:
شهر بغداد پس از تهاجم آمريكا در سال 2003 و بر اثر حملههاي انتحاري و بمبهاي هوشمند، به شهر خرابهها، خانههاي سوخته و فروشگاههاي ويرانه تبديل شده است؛ اما در اين ميان، يك استثناي قابل ملاحظه وجود دارد: «ساختمان بي نظير سفارت ايالات متحده» كه در ساحل غربي رود دجله قرار دارد و بزرگترين پروژه ساختماني پايتخت عراق در طول چهار سال گذشته محسوب ميگردد.
ديوارهاي بلندي كه سفارت را احاطه كرده است آن را از چشم ناظران بيروني مخفي ميكتد و وزارت خارجه آمريكا نيز به دليل مسائل امنيتي، به درخواست بازديد خبرنگاران وسايل ارتباط جمعي محلي و بينالمللي پاسخ مثبت نداده است اما وعده كرده است كه در آيندهتصاويري از فضاي داخل اين ساختمان را در اختيار آنان قرار خواهد داد؛ لذا تنها راهي كه بتوان اطلاعاتي از اين سفارتخانه بدست آورد بالا رفتن از هتل بابل و نگاه از بام اين هتل به آن سوي رودخانه است.
اينگونه است كه ميتوان مجموعه اي از ساختمانهاي خاكستري رنگ را مشاهده كرد كه در زميني به مساحت 42 هكتار در كنار يكديگر چيده شده و دور آنها را ديواري بلند و غير قابل نفوذ احاطه كرده است. بدين ترتيب، اين ساختمان دژي است كه در داخل دژ ديگر، يعني منطقه حفاظت شده الخضراء در مركز بغداد قرار گرفته است.
اين ديوار بلند كه گروهاني از تفنگداران دريايي از آن محافظت ميكنند، اگر چه امنيت ساختمان را تضمين ميكند ولي انتقاداتي را نيز برانگيخته است.
بناي اين ساختمان -كه مساحتي به وسعت كشور واتيكان دارد(!)- 600 ميليون دلار هزينه داشته است كه بالاترين ميزان هزينه ساخت در بين سفارتخانههاي آمريكا در سراسر جهان محسوب ميشود. در زماني كه ميليونها عراقي ونيز شهروندان بغداي كه خارج از منطقه الخضراء زندگي ميكنند بجز ساعاتي محدود از دسترسي به آب و برق محرومند، با چشمان خود ميبينند كه ساخت و ساز اين بناي معظم در زمان پيش بيني شده به پايان ميرسد و علاوه بر آب و برق كافي، از تصفيه خانه آب آشاميدني و نيز مراكز تعميرات و نگهداري بهره ميبرد.
گفته ميشود در پرونده اي كه در اين خصوص در كنگره آمريكا تشكيل شده اتهاماتي به شركتهاي سازنده وارد گشته است؛ از جمله اينكه آنان به كارگران فيليپيني خود اعلام كرده بودند كه بايد براي ساخت هتل به دبي اعزام شوند اما آنان بعد از چند ساعت پرواز هوايي خود را در بغداد و براي ساخت اين ساختمان مشاهده كردند!
يكي از انتقادات مهم ديگري كه به اين ساختمان وارد شده است اين است كه «نماد انزواي آمريكاييها در عراق» محسوب ميشود؛ و اينكه آمريكاييها از ايجاد امنيت در آينده عراق نااميد هستند.
اين مسئلهاي است كه «ادوارد بيك» سفير سابق آمريكا در بغداد با لحني ديگر به آن اشاره ميكند: «در اين سفارتخانه، هزار نفر در پشت كيسههاي شن سنگر گرفته اند! نمي دانم آنها چگونه ميتوانند با اين وضعيت كار ديپلماتيك انجام دهند؟
[External Link Removed for Guests]