بردگي جنسي زنان در دبي
ارسال شده: پنجشنبه ۱۷ آبان ۱۳۸۶, ۱۱:۰۶ ب.ظ
"في في"، يك دختر 22 ساله از استان گانگ دونگ چين تنها يك يادگاري از مدت هشت ماه اقامت خود در دبي دارد: اثر سوختگي در پشت بدن و دست ها به دليل چسباندن ته سيگار به پوست بدنش در زماني كه سعي مي كرد از روسپي گري خودداري كند.
به گزارش عصر ايران (asriran.com) به نقل از خبرگزاري بلومبرگ، زماني كه يك گروه تبهكار تهديد كرد عكس هاي عريان "في في" را براي اعضاي خانواده اش ارسال خواهد كرد اين دختر چيني سرانجام دست از مقاومت كشيد و تسليم خواسته هاي پست آنها شد.
في في در اين باره مي گويد: "اين بي احترامي و اهانت (ارسال عكس هاي عريان براي خانواده) حتي از تن فروشي نيز برايم سخت تر بود."
اين دختر چيني كه براي نشان دادن اثرات سوختگي بدن لباسش را درآورده و دست و پاشكسته انگليسي صحبت مي كرد افزود: "آنها (گروه تبهكار) تصاوير زيادي از من به صورت عريان گرفته بودند و قصد داشتند از آن سوء استفاده كنند."
اندكي پس از آنكه في في تسليم خواسته اين افراد شد نام لاتين "لوسي" را براي خود اختيار كرد. وي به تن فروشي در بارهاي دبي رو آورد و به ازاي هر بار خدمت رساني به مشتريان 500 درهم (130 دلار) دريافت مي كرد تا اينكه آزادي خود را بدست آورد.
داستان "في في" نمايانگر وجه تيره و تار دبي است؛ شهري كه بيشترين معروفيت خود را مديون آسمانخرانش ها، هتل بادبان شكل و جزاير مصنوعيش – به شكل نخل خرما - است.
امارات عربي متحده كه دبي دومين اميرنشين بزرگ آن محسوب مي شود به دليل كوتاهي در انجام "اقدامات چشمگير" براي پايان بخشيدن به قاچاق زنان در "فهرست تحت نظر" وزارت خارجه آمريكا قرار گرفته است.
براساس گزارش 2007 وزارت خارجه آمريكا، اكنون حدود 10 هزار قرباني قاچاق انسان در دبي به سر مي برند. با اين حال مقامات اماراتي آمار واقعي را بيش از اينها برآورد مي كنند و گفته اند اقدامات لازم آغاز شده و در حال تصويب اولين قانون ضد قاچاق انسان در خاورميانه هستند.
سرمست از پول
دبي در طول چندسال اخير از يك روستاي سنتي به كانون مالي و گردشگري خليج فارس با ماليات هاي پايين تبديل شده و به مكاني بسيار جذاب براي تفريحات شبانه در مقايسه با ساير كشورهاي خليج فارس بدل گشته است.
بارهاي واقع در دبي سرشار از مرداني است كه در حال نوشيدن بطري هاي 10 دلاري مشروبات الكلي هستند يا زناني كه دامن هاي كوتاه بر تن مي كنند.
سعودي هاي ثروتمند، كارگران نفتي آمريكا كه بعد از دوران خدمت در عراق سرشار از ثروتند يا بانكداراني كه حدود 40 درصد بيشتر از همتايان خود در لندن يا نيويورك درآمد كسب مي كنند جذب چنين مكان هايي مي شوند.
رفاه بالا در اين منطقه – دبي - تقاضا براي كارگران و خدمتكاران را افزايش داده و اين در حالي است كه بنا بر اعلام سازمان بين المللي كار، ايجاد قوانين مربوط به محافظت از اين افراد در مقابل انواع استثمار همگام رشد مزبور نبوده است.
زناني از آسيا و آفريقا اغلب براي كار به عنوان كلفت ، پيشخدمت، آْرايشگر و منشي قرارداد امضا مي كنند اما كارفرمايان گذرنامه آنها را توقيف كرده و اين زنان را مجبور به روسپي گري مي كنند.
آنها ساعات متمادي زير تهديدات رواني، فيزيكي يا سوء استفاده هاي جنسي كار مي كنند تا زماني كه بتوانند هزينه هاي استخدام خود را پرداخت كنند.
"باسيل فرناندو"، مدير اجرايي كميسيون حقوق بشر آسيا واقع در هنگ كنگ مي گويد: "به محض اينكه زنان به دبي مي آيند تازه متوجه مي شوند كه قراردادشان بي اعتبار است. آنها تنها و بي كسي رها مي شوند."
ترس از تجاوز جنسي
"آن والدز"، دختري 25 ساله از شهر كوئزون در نزديكي مانيل فيليپين چهار ماه به عنوان خدمتكار در خانه اي محبوس بود تا اينكه سرانجام توانست فرار كند.
به گفته والدز، وي به امارات سفر كرد چونكه دستمزدها در اين كشور نسبت به فيليپين بالاتر بود.
اين دختر فيليپيني پس از امضاي قراردادي با حقوق ماهانه 200 دلار توسط يك آژانس كاريابي به دبي آورده شد. اما كارفرمايان تنها 160 دلار به والدز پرداخت كردند و علاوه بر اين مجبور بود 19 ساعت در روز كار كند.
والدز در يك كافي شاپ در دبي به خبرنگار بلومبرگ گفت: "در كل روز نمي توانستم از خانه خارج شوم. حتي اجازه نداشتم با خانواده ام تماس بگيرم. مي ترسيدم كه مورد تجاوز قرار گيرم."
با اين حال والدز، خود را دختري خوش شانس مي داند. وي مي گويد كه كارفرماها و سرپرست ها اغلب با اشاره و كنايه سعي در برقراري رابطه جنسي داشتند اما هرگز به وي تجاوز نكردند و مجبورش هم نكردند به روسپي گري بپردازد.
براساس اين گزارش والدز كه پس از فرار حدود 10 ماه مخفيانه و به دور از چشم پليس در هتل هاي دبي كار مي كرد پس از برخورداري از يك عفو دولتي كه به كارگران غيرقانوني اجازه ترك دبي را مي داد به فيليپين بازگشت و اين در حالي بود كه هيچگونه درآمدي كه بتواند از پسر يك ساله اش حمايت كند پس انداز نكرده بود.
تلاش براي ريشه كني قاچاق انسان
در گزارش وزارت خارجه آمريكا آمده است: "حدود 600 تا 800 هزار نفر هرسال در سراسر جهان قاچاق مي شوند."
در اين ميان اوضاع كويت و قطر از نظر استثمار جنسي نسبت به امارات بهتر است اما عربستان در رتبه اي پايين تر از اين كشور قرار دارد.
در ماه جولاي امارات كميته اي متشكل از مقامات ارشد براي مقابله با قاچاق انسان تشكيل داد و اين كميته اقدام به بازگشايي پناهگاهي براي زنان هتك حرمت شده كرد.
به گفته "انور گارگاش"، وزير مشاور در امور شوراي ملي فدرال دبي، كميته مزبور طي سال گذشته 40 هتل و كلوب را كه خدمات روسپي گري ارائه مي دادند تعطيل كرده است.
وي افزود: "ما متعهديم كه در سطوح مختلف از جمله پيگيري شديد جرايم، بكارگيري اقدامات پيشگيرانه و مهم تر از همه محافظت از قربانيان به اين مساله رسيدگي كنيم."
با اين حال بلومبرگ مي نويسد: ديگر خيلي دير شده كه هرگونه سخت گيري در مورد اين جرايم بتواند براي "اميلي ايوي ادو"، دختري از جنوب نيجريه مثمرثمر واقع شود.
خواهر ناتني اين دختر 22 ساله با وعده اشتغال در يك آرايشگاه زنانه وي را جذب دبي كرد اما بعدا مجبورش كرد به روسپي گري بپردازد.
اميلي مي گويد: "هدف من از آمدن به دبي كار كردن در يك آرايشگاه زنانه براي خواهرم بود اما سه ماه بعد به من گفته شد كه به بارها بروم و تن فروشي كنم. ديگر نمي خواهم اين كار را انجام دهم. خسته شده ام."
اميلي اكنون به عنوان مهماندار هواپيما مشغول به كار است.
اما مسافرت "في في"، دختر چيني به دبي به طور ناخوشايندي خاتمه يافت. وي سرانجام توانست پول كافي براي بازگشت به چين را پس انداز كند.
في في" پيش از ترك دبي گفت: "مي خواهم شغلم را تغيير دهم."
به گزارش عصر ايران (asriran.com) به نقل از خبرگزاري بلومبرگ، زماني كه يك گروه تبهكار تهديد كرد عكس هاي عريان "في في" را براي اعضاي خانواده اش ارسال خواهد كرد اين دختر چيني سرانجام دست از مقاومت كشيد و تسليم خواسته هاي پست آنها شد.
في في در اين باره مي گويد: "اين بي احترامي و اهانت (ارسال عكس هاي عريان براي خانواده) حتي از تن فروشي نيز برايم سخت تر بود."
اين دختر چيني كه براي نشان دادن اثرات سوختگي بدن لباسش را درآورده و دست و پاشكسته انگليسي صحبت مي كرد افزود: "آنها (گروه تبهكار) تصاوير زيادي از من به صورت عريان گرفته بودند و قصد داشتند از آن سوء استفاده كنند."
اندكي پس از آنكه في في تسليم خواسته اين افراد شد نام لاتين "لوسي" را براي خود اختيار كرد. وي به تن فروشي در بارهاي دبي رو آورد و به ازاي هر بار خدمت رساني به مشتريان 500 درهم (130 دلار) دريافت مي كرد تا اينكه آزادي خود را بدست آورد.
داستان "في في" نمايانگر وجه تيره و تار دبي است؛ شهري كه بيشترين معروفيت خود را مديون آسمانخرانش ها، هتل بادبان شكل و جزاير مصنوعيش – به شكل نخل خرما - است.
امارات عربي متحده كه دبي دومين اميرنشين بزرگ آن محسوب مي شود به دليل كوتاهي در انجام "اقدامات چشمگير" براي پايان بخشيدن به قاچاق زنان در "فهرست تحت نظر" وزارت خارجه آمريكا قرار گرفته است.
براساس گزارش 2007 وزارت خارجه آمريكا، اكنون حدود 10 هزار قرباني قاچاق انسان در دبي به سر مي برند. با اين حال مقامات اماراتي آمار واقعي را بيش از اينها برآورد مي كنند و گفته اند اقدامات لازم آغاز شده و در حال تصويب اولين قانون ضد قاچاق انسان در خاورميانه هستند.
سرمست از پول
دبي در طول چندسال اخير از يك روستاي سنتي به كانون مالي و گردشگري خليج فارس با ماليات هاي پايين تبديل شده و به مكاني بسيار جذاب براي تفريحات شبانه در مقايسه با ساير كشورهاي خليج فارس بدل گشته است.
بارهاي واقع در دبي سرشار از مرداني است كه در حال نوشيدن بطري هاي 10 دلاري مشروبات الكلي هستند يا زناني كه دامن هاي كوتاه بر تن مي كنند.
سعودي هاي ثروتمند، كارگران نفتي آمريكا كه بعد از دوران خدمت در عراق سرشار از ثروتند يا بانكداراني كه حدود 40 درصد بيشتر از همتايان خود در لندن يا نيويورك درآمد كسب مي كنند جذب چنين مكان هايي مي شوند.
رفاه بالا در اين منطقه – دبي - تقاضا براي كارگران و خدمتكاران را افزايش داده و اين در حالي است كه بنا بر اعلام سازمان بين المللي كار، ايجاد قوانين مربوط به محافظت از اين افراد در مقابل انواع استثمار همگام رشد مزبور نبوده است.
زناني از آسيا و آفريقا اغلب براي كار به عنوان كلفت ، پيشخدمت، آْرايشگر و منشي قرارداد امضا مي كنند اما كارفرمايان گذرنامه آنها را توقيف كرده و اين زنان را مجبور به روسپي گري مي كنند.
آنها ساعات متمادي زير تهديدات رواني، فيزيكي يا سوء استفاده هاي جنسي كار مي كنند تا زماني كه بتوانند هزينه هاي استخدام خود را پرداخت كنند.
"باسيل فرناندو"، مدير اجرايي كميسيون حقوق بشر آسيا واقع در هنگ كنگ مي گويد: "به محض اينكه زنان به دبي مي آيند تازه متوجه مي شوند كه قراردادشان بي اعتبار است. آنها تنها و بي كسي رها مي شوند."
ترس از تجاوز جنسي
"آن والدز"، دختري 25 ساله از شهر كوئزون در نزديكي مانيل فيليپين چهار ماه به عنوان خدمتكار در خانه اي محبوس بود تا اينكه سرانجام توانست فرار كند.
به گفته والدز، وي به امارات سفر كرد چونكه دستمزدها در اين كشور نسبت به فيليپين بالاتر بود.
اين دختر فيليپيني پس از امضاي قراردادي با حقوق ماهانه 200 دلار توسط يك آژانس كاريابي به دبي آورده شد. اما كارفرمايان تنها 160 دلار به والدز پرداخت كردند و علاوه بر اين مجبور بود 19 ساعت در روز كار كند.
والدز در يك كافي شاپ در دبي به خبرنگار بلومبرگ گفت: "در كل روز نمي توانستم از خانه خارج شوم. حتي اجازه نداشتم با خانواده ام تماس بگيرم. مي ترسيدم كه مورد تجاوز قرار گيرم."
با اين حال والدز، خود را دختري خوش شانس مي داند. وي مي گويد كه كارفرماها و سرپرست ها اغلب با اشاره و كنايه سعي در برقراري رابطه جنسي داشتند اما هرگز به وي تجاوز نكردند و مجبورش هم نكردند به روسپي گري بپردازد.
براساس اين گزارش والدز كه پس از فرار حدود 10 ماه مخفيانه و به دور از چشم پليس در هتل هاي دبي كار مي كرد پس از برخورداري از يك عفو دولتي كه به كارگران غيرقانوني اجازه ترك دبي را مي داد به فيليپين بازگشت و اين در حالي بود كه هيچگونه درآمدي كه بتواند از پسر يك ساله اش حمايت كند پس انداز نكرده بود.
تلاش براي ريشه كني قاچاق انسان
در گزارش وزارت خارجه آمريكا آمده است: "حدود 600 تا 800 هزار نفر هرسال در سراسر جهان قاچاق مي شوند."
در اين ميان اوضاع كويت و قطر از نظر استثمار جنسي نسبت به امارات بهتر است اما عربستان در رتبه اي پايين تر از اين كشور قرار دارد.
در ماه جولاي امارات كميته اي متشكل از مقامات ارشد براي مقابله با قاچاق انسان تشكيل داد و اين كميته اقدام به بازگشايي پناهگاهي براي زنان هتك حرمت شده كرد.
به گفته "انور گارگاش"، وزير مشاور در امور شوراي ملي فدرال دبي، كميته مزبور طي سال گذشته 40 هتل و كلوب را كه خدمات روسپي گري ارائه مي دادند تعطيل كرده است.
وي افزود: "ما متعهديم كه در سطوح مختلف از جمله پيگيري شديد جرايم، بكارگيري اقدامات پيشگيرانه و مهم تر از همه محافظت از قربانيان به اين مساله رسيدگي كنيم."
با اين حال بلومبرگ مي نويسد: ديگر خيلي دير شده كه هرگونه سخت گيري در مورد اين جرايم بتواند براي "اميلي ايوي ادو"، دختري از جنوب نيجريه مثمرثمر واقع شود.
خواهر ناتني اين دختر 22 ساله با وعده اشتغال در يك آرايشگاه زنانه وي را جذب دبي كرد اما بعدا مجبورش كرد به روسپي گري بپردازد.
اميلي مي گويد: "هدف من از آمدن به دبي كار كردن در يك آرايشگاه زنانه براي خواهرم بود اما سه ماه بعد به من گفته شد كه به بارها بروم و تن فروشي كنم. ديگر نمي خواهم اين كار را انجام دهم. خسته شده ام."
اميلي اكنون به عنوان مهماندار هواپيما مشغول به كار است.
اما مسافرت "في في"، دختر چيني به دبي به طور ناخوشايندي خاتمه يافت. وي سرانجام توانست پول كافي براي بازگشت به چين را پس انداز كند.
في في" پيش از ترك دبي گفت: "مي خواهم شغلم را تغيير دهم."