نظر شما درباره برنامه هاي تلويزيون ايران چيست؟؟؟؟
ارسال شده: شنبه ۱۷ فروردین ۱۳۸۷, ۸:۲۸ ب.ظ
دوستان سلام
امیدوارم بعد از یک تعطیلات خسته کننده روزهای کاری خوبی را شروع کرده باشید
مدت هاست که استفاده از آنتن ماهواره و دیدن برنامه های سایر کشورها در خانواده های ایرانی از اقشار بالا تا پایین مرسوم و معمول شده.(حتی مدیران سایت که دست به سنانسور و حذف مطالبشان خوب است مسائل و تاپیک های مربوط به آنتن ماهواره را حذف نمی کنند.)
از نظر من این تغییر نگرش یک علت بزرگ دارد.پایین بودن کیفیت برنامه های پخش شده از شبکه های تلویزیون ایران.
خود بهتر می دانید.در کشور شبکه های یک و دو و سه و چهار و شبکه خبر و آموزش و یک شبکه استانی در بیشتر نقاط در دسترس است که در مجموع هفت شبکه می شود و به جرات می توان گفت سه مورد اول پر بیننده ترین آنها هستند.
یکی از آزار دهنده ترین موارد موجود در این سیستم موازی کاری در بین برنامه های پخش شده از آنهاست.صبح و قتی قصد دیدن تلویزیون را دارید چیزی جز برنامه های صبح گاهی با یک پلت فرم مشترک و مجری های متفاوت چیز دیگری نمی توان یافت.در بسیاری از موارد در تمامی شبکه ها به طور هم زمان تنها کسانی نشسته اند و حرف می زنند.رقابت در چند کانال دولتی چه لزومی دارد نمی دانم.یا پخش سریال ها و فیلم های کره ای چینی و ژاپنی در یک دوره زمانی.
شبکه یک
خود را شبکه ملی معرفی می کند.به نظر من یک شعار بی معنی در مقیاس واقعی است. مگر دیگر شبکه ها خارج از سیستم دولتی اداره می شوند که شعار شبکه ملی را انتخاب کرده است.
شبکه سه
خود را شبکه جوان و در دیگر موارد شبکه ورزش می خواند.تا به حال برنامه ای ندیده ام چه در این شبکه و چه در بقیه آنها پخش شود که مناسب جوانان باشد.اما درباره ورزش.احتمالا این عزیزان فوتبال را تنها ورزش در جامعه بشری می دانند که این شعار را انتخاب کرده اند .مسابقات اتومبیل رانی و موتورسیکلت سواری در کلاس های مختلف با آن همه هیجان و لذت حتما برایشان بی اهمیت و وقت تلف کردن است.جوانان که این موضوع را تشخیص نمی دهند!!!!!!
شبکه چهار
خود را شبکه فضل و دانش و علم می پندارد
آیا می توان با پخش چند مستند قدیمی و در مواردی بسیار قدیمی خود را شبکه دانش نامید؟؟ مستندهایی که دیگر رنگ به رو ندارند و گاهی وتعلق به دهه 80 میلادی هستند.
سریال های ایرانی پخش شده از آن ها همگی دارای وجوهی مشترک هستند. مانند فیلم نامه های بسیار ضعیف.وجود غم وغصه فراوان طوری که بیننده چه در هنگام تماشا کردن چه بعد از آن دوچار افسردگی می شود.بیشتر دارای بد آموزی هستند تا وجوه مثبت.دروغ کلاه برداری تجملگرایی و رسیدن به ثروت از راه های نامشروع از این موارد هستند.
البته هر از چند گاهی سریال های خوب ایرانی و خارجی به مناسب دیده شدن دنباله دار هالی(هر 75 سال یک بار دیده می شود و آخرین بار سال 1985 بود)
در آنها پخش می شود.
جا دارد در این جا از آقای کمال تبریزی برای ساخت سریال جذاب (شهریار) تشکر کنم.
زمانی که سریال پزشک دهکده پخش می شد اکثر مردم بیننده آن بودند. هم سرگرم کننده بود و هم به مسائل والای انسانی می پرداخت.یا حتی جواهری در قصر
به مردم سخت کوشی و پشت کار را می آموخت.حال سریال های ایرانی چه دارند؟؟ تنبلی رفتارهای بد آموز و..............
هر کدام از شبکه ها در هفته یک و در مواردی دو فیلم سینمایی پخش می کنند.البته تمام سعی خود را می کنند تا یکی از فیلم ها یا تکراری باشد یا مربوط به 30 سال پیش باشد تا خدایی نخواسته بینندگان بد عادت و پر توقع نشوند و اگر گوش شیطان کر یک فیلم 2005 پخش کردند با پخش کردن چند هفته متوالی فیلم های بی کیفیت از بروز مورد ذکر شده جلو گیری کنند.
در مناسبت های مذهبی چه شهادت و چه ولادت ضعف برنامه های پخش شده دوچندان می شود.هنگام عید نیز معمولا با شگردی ماهرانه به تقلید از میوه فروش ها چند فیلم جدید را مدام تبلیغ می کنند و فیلم های بد و معمولی را در میان آنها نمایش می دهند.
اگر اندکی مدیریت صحیح وجود داشت اگر اندکی واقع بینانه فکر می شد امروز شاهد سبز شدن قارچ وار دیش های ماهواره بر پشت بام ها نبودیم و کمتر شاهد بروز مشکلات ناشی از استفاده نا صحیح شبکه های ماهواره ای در سطح جامعه و فرهنگ مردم به خصوص جوانان و نو جوانان بودیم.
پروردگارا از گناه های ما در گذر و ما را به راه راست هدایت فرما
BLACK BIRD
امیدوارم بعد از یک تعطیلات خسته کننده روزهای کاری خوبی را شروع کرده باشید
مدت هاست که استفاده از آنتن ماهواره و دیدن برنامه های سایر کشورها در خانواده های ایرانی از اقشار بالا تا پایین مرسوم و معمول شده.(حتی مدیران سایت که دست به سنانسور و حذف مطالبشان خوب است مسائل و تاپیک های مربوط به آنتن ماهواره را حذف نمی کنند.)
از نظر من این تغییر نگرش یک علت بزرگ دارد.پایین بودن کیفیت برنامه های پخش شده از شبکه های تلویزیون ایران.
خود بهتر می دانید.در کشور شبکه های یک و دو و سه و چهار و شبکه خبر و آموزش و یک شبکه استانی در بیشتر نقاط در دسترس است که در مجموع هفت شبکه می شود و به جرات می توان گفت سه مورد اول پر بیننده ترین آنها هستند.
یکی از آزار دهنده ترین موارد موجود در این سیستم موازی کاری در بین برنامه های پخش شده از آنهاست.صبح و قتی قصد دیدن تلویزیون را دارید چیزی جز برنامه های صبح گاهی با یک پلت فرم مشترک و مجری های متفاوت چیز دیگری نمی توان یافت.در بسیاری از موارد در تمامی شبکه ها به طور هم زمان تنها کسانی نشسته اند و حرف می زنند.رقابت در چند کانال دولتی چه لزومی دارد نمی دانم.یا پخش سریال ها و فیلم های کره ای چینی و ژاپنی در یک دوره زمانی.
شبکه یک
خود را شبکه ملی معرفی می کند.به نظر من یک شعار بی معنی در مقیاس واقعی است. مگر دیگر شبکه ها خارج از سیستم دولتی اداره می شوند که شعار شبکه ملی را انتخاب کرده است.
شبکه سه
خود را شبکه جوان و در دیگر موارد شبکه ورزش می خواند.تا به حال برنامه ای ندیده ام چه در این شبکه و چه در بقیه آنها پخش شود که مناسب جوانان باشد.اما درباره ورزش.احتمالا این عزیزان فوتبال را تنها ورزش در جامعه بشری می دانند که این شعار را انتخاب کرده اند .مسابقات اتومبیل رانی و موتورسیکلت سواری در کلاس های مختلف با آن همه هیجان و لذت حتما برایشان بی اهمیت و وقت تلف کردن است.جوانان که این موضوع را تشخیص نمی دهند!!!!!!
شبکه چهار
خود را شبکه فضل و دانش و علم می پندارد
آیا می توان با پخش چند مستند قدیمی و در مواردی بسیار قدیمی خود را شبکه دانش نامید؟؟ مستندهایی که دیگر رنگ به رو ندارند و گاهی وتعلق به دهه 80 میلادی هستند.
سریال های ایرانی پخش شده از آن ها همگی دارای وجوهی مشترک هستند. مانند فیلم نامه های بسیار ضعیف.وجود غم وغصه فراوان طوری که بیننده چه در هنگام تماشا کردن چه بعد از آن دوچار افسردگی می شود.بیشتر دارای بد آموزی هستند تا وجوه مثبت.دروغ کلاه برداری تجملگرایی و رسیدن به ثروت از راه های نامشروع از این موارد هستند.
البته هر از چند گاهی سریال های خوب ایرانی و خارجی به مناسب دیده شدن دنباله دار هالی(هر 75 سال یک بار دیده می شود و آخرین بار سال 1985 بود)
در آنها پخش می شود.
جا دارد در این جا از آقای کمال تبریزی برای ساخت سریال جذاب (شهریار) تشکر کنم.
زمانی که سریال پزشک دهکده پخش می شد اکثر مردم بیننده آن بودند. هم سرگرم کننده بود و هم به مسائل والای انسانی می پرداخت.یا حتی جواهری در قصر
به مردم سخت کوشی و پشت کار را می آموخت.حال سریال های ایرانی چه دارند؟؟ تنبلی رفتارهای بد آموز و..............
هر کدام از شبکه ها در هفته یک و در مواردی دو فیلم سینمایی پخش می کنند.البته تمام سعی خود را می کنند تا یکی از فیلم ها یا تکراری باشد یا مربوط به 30 سال پیش باشد تا خدایی نخواسته بینندگان بد عادت و پر توقع نشوند و اگر گوش شیطان کر یک فیلم 2005 پخش کردند با پخش کردن چند هفته متوالی فیلم های بی کیفیت از بروز مورد ذکر شده جلو گیری کنند.
در مناسبت های مذهبی چه شهادت و چه ولادت ضعف برنامه های پخش شده دوچندان می شود.هنگام عید نیز معمولا با شگردی ماهرانه به تقلید از میوه فروش ها چند فیلم جدید را مدام تبلیغ می کنند و فیلم های بد و معمولی را در میان آنها نمایش می دهند.
اگر اندکی مدیریت صحیح وجود داشت اگر اندکی واقع بینانه فکر می شد امروز شاهد سبز شدن قارچ وار دیش های ماهواره بر پشت بام ها نبودیم و کمتر شاهد بروز مشکلات ناشی از استفاده نا صحیح شبکه های ماهواره ای در سطح جامعه و فرهنگ مردم به خصوص جوانان و نو جوانان بودیم.
پروردگارا از گناه های ما در گذر و ما را به راه راست هدایت فرما
BLACK BIRD
