مرکز انجمنهای تخصصی

خوب کاری کردی جوون!

*مصطفی بدرالسادات

جوان مخترع اصفهانی که طرح ابداعی خود را به یک شرکت انگلیسی فروخت، نه اولین کسی است که حاصل تراوشات فکری و علمی خود را در اختیار خارجی ها می گذارد و نه آخرین آنها محسوب خواهد شد.

او، توانسته بود طرح هواپیمای بدون سرنشین با سوخت تولید شده از کودهای گیاهای را ابداع نماید و مسوولان علم پرورمان نیز برای قدردانی ، یک سکه بهارآزادی (البته تمام بهار!) و یک لوح تقدیر به او دادند!

طرح این جوان ایرانی، پس از شرکت در جشنواره هانداک آلمان، مورد توجه یک شرکت انگلیسی قرار گرفت و در نهایت، این شرکت موفق شد با پرداخت 200 میلیون تومان، طرح را از آن خود کند و جالب اینکه شرکت انگلیسی فرمول خریداری شده را یک هفته پس از انجام معامله، برای سوخت هواپیماهای مسافربری به کار گرفته و بدین ترتیب سود مستمر میلیاردی را برای خود تضمین کرده است.

"تراژدی نخبگان" در ایران، مستندی است که همچنان ادامه دارد و هیچ دورنمای قابل توجهی نیز برای بهبود این وضعیت اسفناک مشاهده نمی شود.

هم اکنون سالهاست که در کشور ما، مسابقات بزرگ علمی برگزار می شود. از کنکور دانشگاه ها تا المپیادهای علمی و جشنواره خوارزمی و رقابت های ربات ها و ...

وجه مشترک همه این رویدادهای علمی نیز این است که در نهایت نخبه ترین دختران و پسران ایرانی مشخص می شوند ، سپس مراسمی برگزار می شود و جوایزی به دارندگان رتبه های برتر، مخترعان، مکتشفان و مبتکران جوان داده می شود و .... و دیگر منتظر مرحله بعدی در این سوی مرز نباشید: اینک نوبت خارجی هاست که با جیب های پر، بر سر سفره آماده بنشینند و طرح ها و اختراعاتی که توسط جوانان ایرانی و با امکانات ایرانی به ثمر نشسته اند را با خود ببرند.

انگار همه بخش های علمی و آموزشی ایران بسیج شده اند تا با برگزاری رقابت های گوناگون برترین های کشور را به خارجی ها معرفی کنند و وظیفه خود را تمام شده انگارند!

مروری بر اخبار علمی رسانه های داخلی بیندازید، تقریبا هیچ هفته ای نیست که خبری از یک اختراع یا دستاورد علمی که تماما توسط ایرانی ها و مخصوصا جوانان عرضه شده است، منتشر نشود ولی در عمل هیچ استفاده ای از این ابداعات و اختراعات در کشور نمی شود و یا اگر می شود"النادر کالعدم"
مثل ما، مثل باغبانی است که عمری تلاش می کند تا درختی به بار آید ولی پس از آنکه میوه ها رسید، آنها را نمی چیند و سرانجام میوه ها یا توسط رهگذران خورده می شوند یا بر زمین می ریزند و می پوسند و باغبان نیز از گرسنگی سنگ بر شکم می بندد.

در فقدان یک سازوکار عملیاتی، نخبگان ایرانی، یا در گذر زمان، اندک اندک به استعدادهای هرز شده تبدیل می شوند و خودشان می مانند و لوح های تقدیری که بر درودیوار اتاقشان آویزان است. یا آنکه راهی خارج می شوند تا دیگران را از دانش و نوآوری های خود بهره مند سازند و یا اگر در کشور هم می مانند، ثمره تحقیقاتشان را به خارجی ها می فروشند تا آنچه عاید می شود را به زخم زندگی شان بزنند و گذران روزگار کنند.

بیایید تصور کنیم که اگر این جوان مخترع ایرانی می خواست پیشنهاد انگلیسی ها را رد کند و آن را در کشور خود عملیاتی نماید.
در چنان صورتی، او باید سالها از این اداره به آن وزارتخانه، از سازمان محیط زیست تا وزارت صنایع، از سازمان استاندارد تا هواپیمایی کشوری، از پتروشیمی تا وزارت کشاورزی و هزار جای مربوط و نامربوط دیگر می رفت و احیانا ناگزیر می شد "دم خیلی ها را هم ببیند" و دهها و صدها نفر را توجیه کند و در نهایت هم به خانه اول برگردد زیرا در این کشور، به سری که درد نمی کند دستمال نمی بندند: "هواپیماهایمان با همین سوخت فسیلی می پرند، چه نیازی هست به سوخت گیاهی و اصلا چه معنایی دارد سودی به این بزرگی به جیب یک جوان برود؟!"

پس همان بهتر که طرح خود را به انگلیسی ها فروخت تا ، لذت اجرای طرح اش را در سطح بین المللی بچشد و هم حق الزحمه ای دریافت کند تا بتواند به تحقیقاتش ادامه دهد والا اگر دل به آن سکه و لوح خوش می داشت ، پول حاصل از فروش سکه اش ، حتی کفاف کرایه تاکسی هایش را هم نمی داد ، در مسیری که باید برای اجرای طرح اش در ایران می پیمود!

جالب اینجاست که همین مسوولانی که در داخل طرح او را نادیده گرفتند ، در آینده ، با شرکت انگلیسی وارد مذاکره خواهند شد تا بلکه بتوانند با پرداخت مبالغ میلیاردی ، سوخت تولید شده با فرمول این جوان ایرانی را خریداری کنند و به داخل کشور بیاورند!
نظیر این ماجرا ، بارها و بارها تکرار شده است ولی گویا مسوولان ، تصمیمی برای بیدار شدن و حمایت واقعی (و نه حمایت های مشمئز کننده شعاری) از نخبگان ایرانی ندارند.
یتیمی و بی سرپناهی نخبگان ایرانی کی به سر می آید؟!


[External Link Removed for Guests]
now keep going
say Down wiyh USA !!!

متاسفانه اين روند همچنان ادامه داره. انگار هيچکي تو اين مملکت به فکر آينده نيست. همه فقط حال خودشون ميبينن. يه موردي که تو ذهنم مونده حدود 2 سال پيش بود روزنامه فکر کنم همشهري بود با سه تا دانشجوي دانشگاه صنعتي اميرکبير مصاحبه کرده بودن. اين بنده خدا ها اومده بودن دستگاه هاي خودپرداز پول توي کشور با نصف قيمت خارجي يعني چيزي حدود 7 ميليون بسازن. البته از جيب پول گذاشتن. نمونه خارجي چيزي حدود 15 ميليونه. بيچاره ها ميگفتن به هرجاي سرزديم به هر بانکي گفتيم حاظر نبود از ما پشتيباني کنه. حتي بعضا بعضي بانکها حاظرن برن دستگاههاي دسته دوم از خارج بخرن ولي نمونه ايرانيش نخرن. البته از اين موارد زيادپيش اومده و خواهد اومد.

اينم يه جور سياست اگه قرار بود ما هم مثل اين کشورها فکر کنيم که بهمون جهان سومي عقب افتاده نميگفتن اصلا اين بحثو ولش کنيد چه خبر از براداران مجاهد فلسطينيو، افغاني،...... اونا بيشتر به اين پولها نياز دارن.

خوب کاری کردی جوون!

متاسفانه و متاسفانه با اين جمله کاملاً موافقم ( خوب هر انساني مايل که نتايج زحماتشو ببينه )
من که اگه جاي اون مخترع اصفهاني بودم بي تعلل اون 200 ميليون رو برمي داشتم و مي رفتم توي همون کشور و خرج ادامه تحصيلم مي کردم . (توي يه کشور به ظاهر بيگانه )
چون با کمال تاسف بعضي تفکر ها قرار نيست بالاخره هشيار بشه يا ( يا شايد ترجيحاً بهتر که هشيار نشه )
چرا راه دور بريم تو دانشگاه خودت که ( يک آزمايشگاه درست و حسابي ، استاد هاي بدرد بخور ، تسهيلات اوليه و ... ) که حقته با هزار منت و نامه بازي اداري اونم نصف و نيمه و تازه شايد برات فراهم کنن .
اونوقت چه انتظاري براي اين جور مسائل که نياز به تفکري خاص خودش داره ( و در ظاهر حقت نيست ) بايد کرد.
واقعيتش اينه که اولاش خود من خيلي ارد وطنم وطنم مي دادم ولي حالا شک ندارم که به هر آدم خلاق و متفکري در صورت داشتن سرمايه پيشنهاد ادامه فعاليتاشو تو خارجو بدم.
تازه اينجوري شايد يه روزي از نتايج زحمات ، کشور خودم هم بتونه استفاده کنه .

دوستان سلام

داغ دل من هم تازه شد و به ياد گذشته افتادم

با داشتن مختصر استعداد خدادادي ايده هاي گوناگون در برخي زمينه هاي علمي به ذهنم مي رسد.

تصميم به عملي کردن برخي از آنها گرفتم.به معاونت پژوهشي دانشگاه مراجعه کردم و تنها به مدت دو سال به من دروغ گفتند و به قولي سر کار بودم.

خيلي تلاش کردم ولي به هيچ جايي نرسيدم.تمام گفته ها درباره حمايت از ايده هاي نو در ايران دروغ و بزرگ نمايي است آن چيزي که شما مي بينيد تنها 5 درصد از اختراعات است که مخترعين با هزار مشکل ثبت و معرفي مي کنند.

وقتي که مي خواهي کار جديدي را انجام دهيد مسئولين مربوطه جز گفتن (نه) و ( نمي شود) کار ديگر بلد نيستند ولي وقتي به موفقيت رسيديد همه آماده عکس گرفتن پز دادن و خالي بندي هستند.
وقتي به پاي درد دل مخترعات ايراني مي نشينيد جز خون نامه اي پر سوز و گداز چيز ديگري نخواهي شنيد.

بگذاريد به برخي از ايده هايم اشاره کنم.

موتور مکانيکي حرکت دائم که به علت حذف کامل اصطکاک از سيستم مي توانست به مدت طولاني بدون نياز به انرژي زياد کار کند.

تکنولوژي جديدي درباره هواپيماهاي بدون سرنشين بدون نياز به سوخت که اتکاي طرحم به انرژي غير از نيروي الکتريکي خورشيدي بود.

تست نسبيت خواص اينشتين.
البته بعد ها فهميدم اين ايده از لحاظ قوانين فيزيک نياز به کار بيشتر دارد .
ويژگي اين ايده در اين بود که هميشه براي رسيدن به سرعت نور دنبال انرژي هاي جديد مي گشتند ولي در طرحم مي توانستيم با اتکا به نيروي مکانيکي يک جسم را به حد سرعت نور برسانيم!!!!!. جالب بود نه.

وقتي آن بي وجدان ها ايده هاي من را مي شنيدند جز شگفتي و قول همکاري کار ديگري نمي کردند ولي وقتي فردا براي پيگيري کارها به سراغشان مي رفتي اصلا شما را به خاطر نداشتند!!!!!

با آرزوي موفقيت براي همه شما عزيزان
BLACK BIRD

من ميگم خوب کاري کرد ، بعد از گرفتن پول هم بايد از ايران ميرفت(اون ور آب منتظر همچين نخبه ها هستند)

black bird, سلام دوست عزيز
ميبخشيد ميتونم وسط حرفتون بيام وبگم احيانا اون طرح هوابيما بدون سوخت وبدون انرژي خورشيدي شامل يك موتور الكترو مغناطيس با 4قطعه آهن ربا وشفت مياني نبود
اين سيستم رو چند سال قبل براي توليد برق ودر حال نگاه كردن به يك دستگاه خودروي ژيان واقع در سركوچه مون به ذهن حقير هم رسيد كه بعدها فهميدم در دستگاههاي سانتريفيوژ هم كاربرد دارد

فقط میشه گفت که واقعا متاسفم....برای مسولان...

اين شرايط فقط مختص نخبه ها نيست
هركسي بره وسط اين كافرا راه پيشرفت خواهد داشت
اسم خودمونو گذاشتيم مسلمون و با روي خوش و حاجي حاجي گفتن تو پاچه همديگه ميكنيم
هر كسي بره آيندش تضمينه فقط بايد قيد دوست و رفيق و آشنا رو بزني بري اونجا يه سگي گربه اي چيزي بخري باهاش رفيق بشي
چون اونجا هيشكي كار به هيشكي نداره

حسن جان
سلام

پاسخ سوالتان خير است.

بدترين قسمت کارم که بسيار برايم آزار دهنده است فرستادن طرح هايم به سازمان جهاني ثبت اختراعات بود.فرم هاي مربوطه را پر کردم ولي هيچ جوابي برايم نيامد.

چندين بار پيگير شدم که حاصلي نداشت.از ديگر اعضاي ايراني جويا شدم يکي از آنها گفت يک روزه به من پاسخ دادند. او معتقد بود رفتار آنها بي تاثير از تحريم هاي جديد ايران نيست.

قصد دارم بار ديگر تلاش هايم را شروع کنم .اين بار به سراغ کشورهاي کوچک پيشرفته و سازمان هاي حمايت کننده از مخترعانشان مي روم.شرمنده ام اين را مي گويم در صدر انتخاب هايم کشور اسرائيل قرار دارد.

موفق باشيد
BLACK BIRD

سلام به دوستان

از اونجایی که این تاپیک واقعا خود منو هم به فکر فرو برد یک ایده ای به سرم زد

یک سایت ایجاد میکنیم و تبدیلش میکنیم به بنگاه ایده ها . هر فردی به صورت رایگان میاد طرح خودشو مطرح میکنه و در صفحه اول اعلام میکنیم که برای طرحها دنبال اسپانسریم در واقع ما با این سایت وسیله ای فراهم میکنیم تا مبتکران و حامیان اونها همدیگه رو از طریق وب پیدا کنند

من یه پر سو جوییکردم تا حالا چنین وبسایتی ایجاد نشده . اگر هستید با هم کمک کنیم راش بندازیم
این تنها کمکی هست که از دست من بر میاد

Mehdi2224 نوشته شده:سلام به دوستان

از اونجایی که این تاپیک واقعا خود منو هم به فکر فرو برد یک ایده ای به سرم زد

یک سایت ایجاد میکنیم و تبدیلش میکنیم به بنگاه ایده ها . هر فردی به صورت رایگان میاد طرح خودشو مطرح میکنه و در صفحه اول اعلام میکنیم که برای طرحها دنبال اسپانسریم در واقع ما با این سایت وسیله ای فراهم میکنیم تا مبتکران و حامیان اونها همدیگه رو از طریق وب پیدا کنند

من یه پر سو جوییکردم تا حالا چنین وبسایتی ایجاد نشده . اگر هستید با هم کمک کنیم راش بندازیم
این تنها کمکی هست که از دست من بر میاد

علیک سلام به دوست قدیمی !

به نظر من ایده ی فوق العاده ایه ، بعد از خوندن متن شما کلی انرژی گرفتم ، اما یه مشکل به ذهنم رسید و اون هم مسئله « ایده دزدی » هست ! اگر این مورد حل بشه ، عالی میشه ! نه ؟