حزب الله هم يه طبل توخالي بيشتر نيست اين پول نفت سر سفره ما بود که حزب الله رو پيروز کرد
برو خدا رو شکر کن که همونی که میگی، حزب الله رو پیروز کرد، وگرنه الان معلوم نبود توی خونه ات نشسته بودی و پست میزدی، یا زیر خربارها خاک خوابیده بودی!
آمریکایی ها هم اگر مثل شما فکر می کردند، هیچوقت خودشون رو درگیر جنگ جهانی دوم نمی کردند و ابرقدرت دنیا نمی شدند!
اینکه شما بتونی در سرزمین دیگه ایی و توسط نیروهای دیگه ایی با دشمن وارد جنگ بشی و تلفات مالی و انسانی ات را به حداقل برسونی، پول حروم کردن نیست، مزیتی هست که همین حالا کشورهایی مثل عربستان حاضرند برای دست یافتن به آن هر کاری بکنند.
حتما اگر سن و سالتان به دوران شروع جنگ ایران و عراق می رسید، می خواستید بگید، اینها که یک عده شون کردند و ادعای استقلال دارند، یک عهده هم عرب اند و ادعای جمهوری عربی، پس بهتره همینجا توی خونه بشینیم و استراحت کنیم، هر چی بر سرشون بیاد، حقشونه!
عرق ملي و ايمان در ميان آمريکائيان هم هست آنها هم وطن خودشان را دوست دارند و به خدا هم اعتقاد دارند حتي اسرائيليها و سياهپوستان آفريقا و آمريکا هم عرق ملي دازند.
واقعا؟! میتونی یک سرباز آمریکایی توی عراق پیدا کنی که بتونه توضیح بده چرا توی عراق هست؟! این بنده خداها خودشون هم نمی دونند چرا باید از خونه و زندگی خودشون دست بردارند و بیان این ور دنیا و به این راحتی کشته بشند. یادتون باشه که کسی آمریکا رو تهدید نمی کنه، بلکه آمریکا کشورهای مختلف رو تهدید میکنه و ادعای ابرقدرتی داره. کشورهایی هم که تهدید میشند، در همون حوزه خودشون با آمریکا درگیر میشند.
اسرائیلی ها هم هنوز خیلی مانده که عرق ملی پیدا کنند. واقعا فکر می کنید با 60 سال زندگی در یک نقطه (تاره همه شان 60 سال پیش نبودند) میشه یک ملت واحد تشکیل داد؟! خود آمریکایی ها با 500 - 600 سال قدمت هنوز دچار فقدان وحدت ملی هستند و مجبورند برای حفظ وحدت ملی هر روز مردم را از یک هیولای ساختگی بترسانند تا قومیت های مختلف همه از ترس جانشان هم که شده، با هم در یک راستا حرکت کنند، در چنین شرایطی شما فکر می کنید جوامع نوپایی مثل اسرائیل می تونند به این راحتی متحد بشند؟!
من مصاحبه سربازهای اسرائیلی که تهدید می کردند با این وضع رقت بار (!!) تجهیزاتشون نمی تونند بجنگند، یا می گفتند حاضر نیستند خودشون رو بخاطر سهل انگاری دولت در جنگ به کشتن بدند، را دیدم. واقعا فکر می کنید اینها عرق ملی دارند؟!! یکسری از اینها بخاطر آرمان های مذهبی در فلسطین ساکن شدند، یک عده هم با دوز و کلک و انواع و اقسام وعده ها به فلسطین برده شدند، یک عده هم از سر طمع به این فلسطین رفتند؛ دیدن در غرب دولتی نیست که بتونه به خواسته های مالی اسرائیل نه بگه، حس طمع کاری یهودیشون بکار افتاد و رفتند فلسطین. اینها حتی توی خودشون هم نژاد پرستی دارند، مثلا یهودی های اروپای غربی علنا یهودی های خاورمیانه را که اصالت بیشتری از آنها دارند و در قدیم جزو طبقه ثروتمند یهود بودند، استثمار می کنند.
ولي راستشو بخواي ايمان مردم بخاطر کارهايي که قولشو دادند و عمل نکردند سستر شده و ميشه. فکر مي کني اگه همين امروز جنگ بشه چند نفر ميتوني پيدا کني بره روي مينا ؟
شما قبل از انقلاب رو دیدی؟! فکر کردی همه اینهایی که انقلاب کردند، از روز اول نماز شب خون بودند؟! جامعه یک چیزی بود مثل ترکیه امروزی؛ جوان های اون زمان هم همه امام زاده نبودند! اما دیدی که یک موجی اومد، و همه یک دفعه از هر چی داشتند دست کشیدن.
آفت امروز جامعه ما رفاه طلبی و تنبلی و رخوت هست. از نظر خیلی ها، کشوری مثل سوییس یک آرمان و یک رویا محسوب میشه، نه تو با کسی کار داشته باشی، نه کسی با تو کار داشته باشه! باید یاد بگیریم که ما جایی هستیم که هر کی در دنیا صاحب قدرت بشه، با ما کار داره! تصور اینکه یک روزی ابرقدرت زورگویی باشه و در ایران صلح و ثبات باشه رو باید از ذهنمون بیرون کنیم! شما نمی تونی شیعه باشی، ایرانی هم باشی، توی ایران هم زندگی کنی و انتظار داشته باشی که کسی کار به کارت نداشته باشه. هر کی قصد استثمار دنیا رو داشته باشه، می دونه که بالاخره تا بر این نقطه از جهان حکومت نکنه، و تا این مردم رو ساکت نکنه، نمیتونه سرش رو با خیال راحت زمین بزاره، چون اگر تمام دنیا رو هم داشته باشه، ولی اینجا رو نداشته باشه، عملا قدرتی نداره!
از نظر ایدئولوژیک هم همینطوره، تنها ایدئولوژیی که ادعای برتری نسب به ایدئولوژی غربی داره، و عملا هم داره خودش رو گسترش میده و برخلاف برخی ایدئولوژی ها - مثل کمونیسم - غرب از لحاظ منطقی و عقلی توان رقابت با آن را نداره، اسلام معرفی شده توسط تشیع هست. هژمونی غرب هیچ وقت این رو تحمل نمیکنه و چون منطقا جوابی برای آن نداره، ناچار هست که از زور و خشونت در برابر آن استفاده کنه.
من یک پیشنهاد آینده نگرانه، مادی گرایانه، محافظه کارانه، و به ظاهر عقل گرایانه به شما می کنم؛ اگر ترس شما از بمب هیدروژنی آمریکا ست، هم از تشیع دست بکشید، هم از ایرانی بودن خود را تبرئه کنید، هم از ایران کوچ کنید، مطمئن باشید در این شرایط، کسی کار به کار شما نخواهد داشت . اما اگر می خواهید این ویژگی ها را حفظ کنید، ناچارید که با تهدیدها کنار بیاید و برای مقابله با آنها چاره اندیشی کنید.
این به معنی جنگ افروزی نیست، ولی در برابر شما افرادی هستند که در طول تاریخ نشان داده اند که هر نرمشی از سوی شما را به عنوان نقطه ضعف شما تلقی می کنند. همین رزمایش اخیر سپاه، هیچ نکته جدیدی نداشت، تجهیزات و موشک های آن هم از نظر تکنولوژیکی در برابر تکنولوژی آمریکا چیزی برای گفتند نداشتند، ولی اینها حتی از همین موشک های ساده هم ترس و واهمه دارند. چه چیز باعث شکست اسرائیل در جنگ 33 روزه شد؟ کاتیوشای حزب الله؟! موشک های حزب الله حتی 50 نفر را هم نکشتند! عمده تلفات اسرائیل در میدان نبرد بود. آن چیزی که حزب الله را پیروز کرد، ترس اسرائیلیان بود. وقتی یک ایده و آرمان ریشه قوی نداشته باشد، در صحنه عمل پوچ و بی ارزش می شود، به همین دلیل هم اسرائیل از حزب الله شکست خورد، یا شوروی از افغانستان، یا آمریکا از ویتنام. به همین دلیل هم هست که از آرزوهای وزارت دفاع آمریکا این است که روزی بتواند روبات های هوشمند را جایگزین سربازان انسان کند، چون روبات ها نمی فهمند که دلیل و منطق، آرمان و ایمان، یعنی چه! فقط دستورات را عمل می کنند. اما در مقابل، کشورهایی مثل ایران، حتی اگر روبات سرباز آماده ایی هم برای این کار می داشتند، سربازان انسانی خود را به روبات ترجیح می دادند، چون اگر بتوانید هدف خود را از نظر اعتقادی و منطقی برای سرباز خود توجیح کنید، سرباز شما یک ابر انسان است، ولی اگر نتوانید این کار را بکنید، سرباز شما از یک ماشین هم بی عرضه تر هست. تا بحال دیدید که اسرائیل و آمریکا حتی نصب تبلیغی که صرف به رخ کشیدن جنگ افزار خود می کنند، صرف شجاعت، استقامت، جوانمردی، از خود گذشتگی، و... سربازان واقعی (منظورم داستان های تخیلی رمبو یا آرنولد نیست) خود بکنند؟!
اینها ادعا زیاد دارند، ولی مرد عمل نیستند، آدم یاد اون آیه قرآن میافته:
وَ لَقَدْ جَاءَكُم مُّوسىَ بِالْبَيِّنَاتِ ثُمَّ اتخََّذْتمُُ الْعِجْلَ مِن بَعْدِهِ وَ أَنتُمْ ظَلِمُونَ(92)
و قطعاً موسى براى شما معجزات آشكارى آورد، سپس آن گوساله را در غياب وى [به خدايى] گرفتيد، و ستمكار شديد. (92)
وَ إِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَ رَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُواْ مَا ءَاتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَ اسْمَعُواْ قَالُواْ سمَِعْنَا وَ عَصَيْنَا وَ أُشْرِبُواْ فىِ قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُم بِهِ إِيمَانُكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ(93)
و آن گاه كه از شما پيمان محكم گرفتيم، و [كوه] طور را بر فراز شما برافراشتيم، [و گفتيم:] «آنچه را به شما دادهايم به جد و جهد بگيريد، و [به دستورهاى آن] گوش فرا دهيد.» گفتند: «شنيديم و نافرمانى كرديم.» و بر اثر كفرشان، [مِهر] گوساله در دلشان سرشته شد. بگو: «اگر مؤمنيد [بدانيد كه] ايمانتان شما را به بد چيزى وامىدارد.» (93)
قُلْ إِن كاَنَتْ لَكُمُ الدَّارُ الاَْخِرَةُ عِندَ اللَّهِ خَالِصَةً مِّن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُاْ الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ(94)
بگو: «اگر در نزد خدا، سراى بازپسين يكسر به شما اختصاص دارد، نه ديگر مردم، پس اگر راست مىگوييد آرزوى مرگ كنيد.» (94)
وَ لَن يَتَمَنَّوْهُ أَبَدَا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمُ بِالظَّالِمِينَ(95)
ولى به سبب كارهايى كه از پيش كردهاند، هرگز آن را آرزو نخواهند كرد. و خدا به [حال] ستمگران داناست. (95)
وَ لَتَجِدَنهَُّمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلىَ حَيَوةٍ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَ مَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَن يُعَمَّرَ وَ اللَّهُ بَصِيرُ بِمَا يَعْمَلُونَ(96)
و آنان را مسلماً آزمندترين مردم به زندگى، و [حتى حريصتر] از كسانى كه شرك مىورزند خواهى يافت. هر يك از ايشان آرزو دارد كه كاش هزار سال عمر كند با آنكه اگر چنين عمرى هم به او داده شود، وى را از عذاب دور نتواند داشت. و خدا بر آنچه مىكنند بيناست. (96)
و در مورد انواع و اقسام جنگ افزارها و فزونی نیروهای آمریکایی بر ما:
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنىِّ وَ مَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنىِّ إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةَ بِيَدِهِ فَشَرِبُواْ مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُ قَالُواْ لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَ جُنُودِهِ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَقُواْ اللَّهِ
كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابرِِينَ (249)
و چون طالوت با لشكريان [خود] بيرون شد، گفت: «خداوند شما را به وسيله رودخانهاى خواهد آزمود. پس هر كس از آن بنوشد از [پيروان] من نيست، و هر كس از آن نخورد، قطعاً او از [پيروان] من است، مگر كسى كه با دستش كفى برگيرد. پس [همگى] جز اندكى از آنها، از آن نوشيدند. و هنگامى كه [طالوت] با كسانى كه همراه وى ايمان آورده بودند، از آن [نهر] گذشتند، گفتند: «امروز ما را ياراى [مقابله با] جالوت و سپاهيانش نيست.»
كسانى كه به ديدار خداوند يقين داشتند، گفتند: «بسا گروهى اندك كه بر گروهى بسيار، به اذن خدا پيروز شدند، و خداوند با شكيبايان است.» (249)
وَ لَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَ جُنُودِهِ قَالُواْ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبرًْا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انصُرْنَا عَلىَ الْقَوْمِ الْكَفِرِينَ(250)
و هنگامى كه با جالوت و سپاهيانش روبرو شدند، گفتند: «پروردگارا، بر [دلهاى] ما شكيبايى فرو ريز، و گامهاى ما را استوار دار، و ما را بر گروه كافران پيروز فرماى.» (250)
فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ وَ قَتَلَ دَاوُدُ جَالُوتَ وَ ءَاتَئهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَ الحِْكْمَةَ وَ عَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ وَ لَوْ لَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَ لَاكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلىَ الْعَلَمِينَ(251)
پس آنان را به اذن خدا شكست دادند،
و داوود، جالوت را كشت [با پرتاب سنگی به سمت او]، و خداوند به او پادشاهى و حكمت ارزانى داشت، و از آنچه مىخواست به او آموخت. و اگر خداوند برخى از مردم را به وسيله برخى ديگر دفع نمىكرد، قطعاً زمين تباه مىگرديد. ولى خداوند نسبت به جهانيان تفضّل دارد. (251)
