آشنايي با مهندسي برق( گرايش الکترونيک)
ارسال شده: جمعه ۸ آذر ۱۳۸۷, ۱۲:۱۲ ق.ظ
آشنایی با مهندسی برق گرایش الکترونیک
مقدمه
به نظر من بهترین راه برای آشنایی با هر چیزی داشتن اطلاعاتی هر چند کم بر مقدمات آن است مثلا اگر من بخواهم یک راننده شوم باید بدانم که اصلا رانندگی چیست؟ و اگر رانندگی یاد بگیرم چه کاری میتوانم انجام دهم.
در کشور ما بعد از سال اول دبیرستان با توجه به نمرات محصلان و نیز نظرسنجی که از آنها و والدین آنها برای رشته اینده شان میشود مقطع بعدی تحصیل شان مشخص خواهد شد. مقطعی حساس که پیشتر کوچکترین خطایی باعث یک عمر پشیمانی میشد.(دلیل آن بود که چیزی به عنوان تغییر رشته نبود). اما امروزه این فرصت به دانش پژوهان داده میشود. هرچند بهایی گران بها میپردازند که کمترین آن گذراندن واحد های پیش نیاز است. شاید این یک وظیفه باشد اما گهگاهی به جبر و زور هم ختم میشود.
در بین علوم مختلف تحصیلی علوم مهندسی از طرفداران و علاقه مندان خاص برخوردار است. رشته های مهندسی تنوع خاص دارند.علوم مهندسی همه پرکاربرد در زندگی روزمره اند.همچنین علوم مهندسی از لحاظ سطح دشواری ( به نظر بنده) هم دارای درجه بندی هستند.
به جرات میتوان گفت که مهندسی الکترونیک(یا برق) ( که البته نه منظور با مقطع کارشناسی بلکه مقاطع بالاتر نیز هست). از پیچیده ترین و مشکل ترین علوم مهندس است. البته سطح دشواری آن را باید با مهندسی فیزیک هسته ایی, مهندسی هوافضا, و تا حدودی مهندسی مکانیک مقایسه کرد. مقایسه مهندسی الکترونیک با مثلا مهندسی کامپیوتر, صنایع, یا عمران واقعا مضحک است. چون برای مثال اگر با مهندسی کامپیوتر مقایسه شود واقعا ظلم شده چون کامپیوتر فرزند الکترونیک است و دروسی که مهندسی کامپیوتر دارند به طبع سنگین تر در مهندسی الکترونیک ظهور پیدا میکنند.
از طرفی مهندسی الکترونیک در ارتباط مستقیم با تمام ریاضیات است. ریاضیات معمول و ریاضیات پیشرفته!! و همین باعث برتری رشته میشود. در مهندسی الکترونیک هیچ درس تخصصی یافت نمیشود که فقط بتوان آن را خواند یا روخوانی کرد بلکه تمام دروس را باید تجزیه و تحلیل کرد. در مهندسی الکترونیک دروس سنگین چون الکترومغناطیس میدان و موج- تجزیه و تحلیل سیگنال ها و سیستم ها و تا حدی ریاضیات مهندسی ( که در همه رشته های مهندسی تقریبا مشترک است) زبان زد هستند.
به طور کلی مهندسی برق: الکترونیک- قدرت- مخابرات و کنترل را باید با دیدی بسیار باز به عنوان رشته تحصیلی انتخاب کرد. مشکلی که سیستم آموزشی کشور دارد گرایش فنی و حرفه ایی است که به نظر بنده باید محو و حذف شود. یا اینکه در سیستم فنی و حرفه ایی به اندازه رشته نظری سخت و سنگین گرفته شود. چون شالوده یادگیری یک محصل در دبیرستان پی ریزی میشود و اگر چنانچه دانش آموزی به طور چشم بسته و برای فرار از ریاضیات به فنی و حرفه ایی برود به طور قطع در آینده با مشکل مواجه خواهد شد.
متاسفانه در سیستم آموزشی 80% دانش آموزانی که از لحاظ ریاضیات ضعیف هستند یه شاخنه فنی روی می آورند و چون این شاخه در نهایت با شاخه نظری به رود خانه تحصیلات عالیه دانشگاهی می پیوندد بعدا محصلان دیروز که دانشجویان امروز خواهند بود با مشکل مواجه خواهند شد. تنها دلیل هم پایین بودن سطح ریاضیات این قشر هست.
شاید این سوال پیش بیایید که کسانی که به شاخه فنی میروند شاید بخواهند وارد بازار ازاد شوند؟
جواب این است که با وجود مراکز و آموزشگاه های فنی با تمام امکانات و تجهیزات هنرستان ها و حتی شاید بهتر دیگر به هیچ عنوان نیازی به این شاخه نیست.
سوال دوم این است که شاید کسی علاقه داشت رشته مورد علاقه اش را در دبیرستان شروع کند؟
جواب این است که با اضافه کردن دروسی از مقدمات رشته های دانشگاهی در سطح دبیرستان به راحتی این مشکل بر طرف خواهد شد. مثلا تدوین کتاب هایی به مضامین فوق به جای دروسی مثل عربی!!! برای رشته های نظری!!!!!
پیشنهاد:
بسیار شفاف توصیه میکنم هر دانش آموزی که میشناسید و قرار است که به علوم مهندسی ( به خصوص برق) بیایید بگویید که باید واقعا دارای پایه ریاضی قوی باشد و حتما برای رسیدن به رشته مهندسی دلخواه شاخه نظری را انتخاب کند.
مقدمه
به نظر من بهترین راه برای آشنایی با هر چیزی داشتن اطلاعاتی هر چند کم بر مقدمات آن است مثلا اگر من بخواهم یک راننده شوم باید بدانم که اصلا رانندگی چیست؟ و اگر رانندگی یاد بگیرم چه کاری میتوانم انجام دهم.
در کشور ما بعد از سال اول دبیرستان با توجه به نمرات محصلان و نیز نظرسنجی که از آنها و والدین آنها برای رشته اینده شان میشود مقطع بعدی تحصیل شان مشخص خواهد شد. مقطعی حساس که پیشتر کوچکترین خطایی باعث یک عمر پشیمانی میشد.(دلیل آن بود که چیزی به عنوان تغییر رشته نبود). اما امروزه این فرصت به دانش پژوهان داده میشود. هرچند بهایی گران بها میپردازند که کمترین آن گذراندن واحد های پیش نیاز است. شاید این یک وظیفه باشد اما گهگاهی به جبر و زور هم ختم میشود.
در بین علوم مختلف تحصیلی علوم مهندسی از طرفداران و علاقه مندان خاص برخوردار است. رشته های مهندسی تنوع خاص دارند.علوم مهندسی همه پرکاربرد در زندگی روزمره اند.همچنین علوم مهندسی از لحاظ سطح دشواری ( به نظر بنده) هم دارای درجه بندی هستند.
به جرات میتوان گفت که مهندسی الکترونیک(یا برق) ( که البته نه منظور با مقطع کارشناسی بلکه مقاطع بالاتر نیز هست). از پیچیده ترین و مشکل ترین علوم مهندس است. البته سطح دشواری آن را باید با مهندسی فیزیک هسته ایی, مهندسی هوافضا, و تا حدودی مهندسی مکانیک مقایسه کرد. مقایسه مهندسی الکترونیک با مثلا مهندسی کامپیوتر, صنایع, یا عمران واقعا مضحک است. چون برای مثال اگر با مهندسی کامپیوتر مقایسه شود واقعا ظلم شده چون کامپیوتر فرزند الکترونیک است و دروسی که مهندسی کامپیوتر دارند به طبع سنگین تر در مهندسی الکترونیک ظهور پیدا میکنند.
از طرفی مهندسی الکترونیک در ارتباط مستقیم با تمام ریاضیات است. ریاضیات معمول و ریاضیات پیشرفته!! و همین باعث برتری رشته میشود. در مهندسی الکترونیک هیچ درس تخصصی یافت نمیشود که فقط بتوان آن را خواند یا روخوانی کرد بلکه تمام دروس را باید تجزیه و تحلیل کرد. در مهندسی الکترونیک دروس سنگین چون الکترومغناطیس میدان و موج- تجزیه و تحلیل سیگنال ها و سیستم ها و تا حدی ریاضیات مهندسی ( که در همه رشته های مهندسی تقریبا مشترک است) زبان زد هستند.
به طور کلی مهندسی برق: الکترونیک- قدرت- مخابرات و کنترل را باید با دیدی بسیار باز به عنوان رشته تحصیلی انتخاب کرد. مشکلی که سیستم آموزشی کشور دارد گرایش فنی و حرفه ایی است که به نظر بنده باید محو و حذف شود. یا اینکه در سیستم فنی و حرفه ایی به اندازه رشته نظری سخت و سنگین گرفته شود. چون شالوده یادگیری یک محصل در دبیرستان پی ریزی میشود و اگر چنانچه دانش آموزی به طور چشم بسته و برای فرار از ریاضیات به فنی و حرفه ایی برود به طور قطع در آینده با مشکل مواجه خواهد شد.
متاسفانه در سیستم آموزشی 80% دانش آموزانی که از لحاظ ریاضیات ضعیف هستند یه شاخنه فنی روی می آورند و چون این شاخه در نهایت با شاخه نظری به رود خانه تحصیلات عالیه دانشگاهی می پیوندد بعدا محصلان دیروز که دانشجویان امروز خواهند بود با مشکل مواجه خواهند شد. تنها دلیل هم پایین بودن سطح ریاضیات این قشر هست.
شاید این سوال پیش بیایید که کسانی که به شاخه فنی میروند شاید بخواهند وارد بازار ازاد شوند؟
جواب این است که با وجود مراکز و آموزشگاه های فنی با تمام امکانات و تجهیزات هنرستان ها و حتی شاید بهتر دیگر به هیچ عنوان نیازی به این شاخه نیست.
سوال دوم این است که شاید کسی علاقه داشت رشته مورد علاقه اش را در دبیرستان شروع کند؟
جواب این است که با اضافه کردن دروسی از مقدمات رشته های دانشگاهی در سطح دبیرستان به راحتی این مشکل بر طرف خواهد شد. مثلا تدوین کتاب هایی به مضامین فوق به جای دروسی مثل عربی!!! برای رشته های نظری!!!!!
پیشنهاد:
بسیار شفاف توصیه میکنم هر دانش آموزی که میشناسید و قرار است که به علوم مهندسی ( به خصوص برق) بیایید بگویید که باید واقعا دارای پایه ریاضی قوی باشد و حتما برای رسیدن به رشته مهندسی دلخواه شاخه نظری را انتخاب کند.


همینطور صنایع الکترونیک شیراز، مخابرات و ... را از قلم انداختید. قطعاً اگر سواد مناسب وجود داشته باشد، صاایران با حقوق خوبی پذیرای فرد خواهد بود.