تروريسم
ارسال شده: دوشنبه ۷ بهمن ۱۳۸۷, ۱۰:۵۸ ق.ظ
از همه چيز به نوبه خودم تولد 3 سالگي cc رو به همه مخصوصا به آقا مهدي گل تبريك مي گم.
ترور و تروريسم تاريخچهاي به درازاي تاريخ دارد و امروزه بحث از تروريسم به يکي از بحثهاي مهم جهاني تبديل شده است. از ترور و تروريسم تعريف مشخصي ارائه نشده آنچه اکنون از اين واژه استفاده ميشود صرفاً کاربردي بهانهجويانه براي مداخله و سيطره بر کشورهاي ديگر است. برخي آن را عملي فردي و عدهايي اقدامي جمعي و سازمان يافته و تعدادي نيز آن را دولتي و گروهي نيز آن را ناشي از احساسات و عواطف جريحهدار شده يا عقدههاي فرو خورده ميدانند و آن را تنها راه احقاق حق مظلومان و ستمديدگان پنداشتهاند
واژه تروريسم به معناي برقراري سلطه ارعاب و وحشت[ هراس افكني] و يا براي احقاق حق و هر معني و مفهوم ديگر بکار برود يک وجه مشترک به طورکلي دارد و آن فقدان قانون و سازمانهاي قانوني و در حقيقت نبودن عدالت در جامعه است که اين امر مظلومي را به واکنش عليه فرد يا جمعي و يا ظالمي را به تعدي و تجاوز به حقوق ضعفا تشويق ميکند.
معنی کلمه
ترور در زبان فرانسه، به معنای هراس و هراس افکنی است. در لغتنامه دهخدا آمدهاست:«ترور مأخوذ از Terreur و به معنای قتل سیاسی به وسیله اسلحه در فارسی متداول شدهاست و تازیان معاصر إهراق را به جای ترور به کار میبرند و این کلمه در فرانسه به معنای وحشت و خوف آمده و حکومت ترور هم اصول حکومت انقلابی است که پس از سقوط ژیروندنها (از ۳۱ مه ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴م) در فرانسه مستقر گردید و اعدامهای سیاسی فراوانی را متضمّن بود.»
تروریسم و غیرتروریسم
در ادبیات سیاسی زمانی که اهداف فوق به شکل دولتی اقدام و پیگیری شود دیگر تروریسم خوانده نمی شود. عمدتا زمانی که این فعالیت ها بتوانند تایید گروه یا جمعیتی را بدست آورند از جانب آن جمعیت دیگر تروریسم خوانده نمی شود. در ادبیات جورنالیستی شرطی سازی نسبت به نشانه های بصری خاص در جهت دهی به افکار عمومی موثر بوده است. چنانکه سمبل های مرتبط با گروه مبارز همچون نوع پوشش، آرایش، رنگ های مورد استفاده، فرهنگ، نوع سلاح مورد استفاده و التزام به رعایت سمبل های ظاهری مدنیت و ... ) می تواند در ایجاد علاقه یا نفرت گروهی نسبت به گروه مبارز موثر باشد. ادبیات رسانه ای در راستای ایجاد تایید یا عدم تایید اجتماعی و تعریف تروریسم یا مبارزه آزادی بخش از این سمبل ها در جهت علایق و منافع خود سود می برد.
ترور در ايران
ترور به سبک نوين در تاريخ معاصر با اقدام ميرزارضا کرماني عليه ناصرالدين شاه آغاز ميشود که در عصر مشروطه به شکل ديگري دامه يافت. در دوره رضاشاه از ترور براي از بين بردن مخالفان تحکيم قدرت، ايجاد وحشت و ارعاب از سوي فرمانروايان صورت گرفت. در دهه اول حکومت محمدرضا شاه نيز به دليل نبودن سازمانهاي قانوني و جو ناآرام سياسي از ترور براي حذف فيزيکي رقبا و تثبيت و تحکيم مقام و موقعيت خود و يا ناامن کردن جامعه صورت ميگرفت.
ترور و تروريسم تاريخچهاي به درازاي تاريخ دارد و امروزه بحث از تروريسم به يکي از بحثهاي مهم جهاني تبديل شده است. از ترور و تروريسم تعريف مشخصي ارائه نشده آنچه اکنون از اين واژه استفاده ميشود صرفاً کاربردي بهانهجويانه براي مداخله و سيطره بر کشورهاي ديگر است. برخي آن را عملي فردي و عدهايي اقدامي جمعي و سازمان يافته و تعدادي نيز آن را دولتي و گروهي نيز آن را ناشي از احساسات و عواطف جريحهدار شده يا عقدههاي فرو خورده ميدانند و آن را تنها راه احقاق حق مظلومان و ستمديدگان پنداشتهاند
واژه تروريسم به معناي برقراري سلطه ارعاب و وحشت[ هراس افكني] و يا براي احقاق حق و هر معني و مفهوم ديگر بکار برود يک وجه مشترک به طورکلي دارد و آن فقدان قانون و سازمانهاي قانوني و در حقيقت نبودن عدالت در جامعه است که اين امر مظلومي را به واکنش عليه فرد يا جمعي و يا ظالمي را به تعدي و تجاوز به حقوق ضعفا تشويق ميکند.
معنی کلمه
ترور در زبان فرانسه، به معنای هراس و هراس افکنی است. در لغتنامه دهخدا آمدهاست:«ترور مأخوذ از Terreur و به معنای قتل سیاسی به وسیله اسلحه در فارسی متداول شدهاست و تازیان معاصر إهراق را به جای ترور به کار میبرند و این کلمه در فرانسه به معنای وحشت و خوف آمده و حکومت ترور هم اصول حکومت انقلابی است که پس از سقوط ژیروندنها (از ۳۱ مه ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴م) در فرانسه مستقر گردید و اعدامهای سیاسی فراوانی را متضمّن بود.»
تروریسم و غیرتروریسم
در ادبیات سیاسی زمانی که اهداف فوق به شکل دولتی اقدام و پیگیری شود دیگر تروریسم خوانده نمی شود. عمدتا زمانی که این فعالیت ها بتوانند تایید گروه یا جمعیتی را بدست آورند از جانب آن جمعیت دیگر تروریسم خوانده نمی شود. در ادبیات جورنالیستی شرطی سازی نسبت به نشانه های بصری خاص در جهت دهی به افکار عمومی موثر بوده است. چنانکه سمبل های مرتبط با گروه مبارز همچون نوع پوشش، آرایش، رنگ های مورد استفاده، فرهنگ، نوع سلاح مورد استفاده و التزام به رعایت سمبل های ظاهری مدنیت و ... ) می تواند در ایجاد علاقه یا نفرت گروهی نسبت به گروه مبارز موثر باشد. ادبیات رسانه ای در راستای ایجاد تایید یا عدم تایید اجتماعی و تعریف تروریسم یا مبارزه آزادی بخش از این سمبل ها در جهت علایق و منافع خود سود می برد.
ترور در ايران
ترور به سبک نوين در تاريخ معاصر با اقدام ميرزارضا کرماني عليه ناصرالدين شاه آغاز ميشود که در عصر مشروطه به شکل ديگري دامه يافت. در دوره رضاشاه از ترور براي از بين بردن مخالفان تحکيم قدرت، ايجاد وحشت و ارعاب از سوي فرمانروايان صورت گرفت. در دهه اول حکومت محمدرضا شاه نيز به دليل نبودن سازمانهاي قانوني و جو ناآرام سياسي از ترور براي حذف فيزيکي رقبا و تثبيت و تحکيم مقام و موقعيت خود و يا ناامن کردن جامعه صورت ميگرفت.