مرکز انجمنهای تخصصی

درود
«اگر من به زبان انسان ها و فرشتگان سخن بگویم،اما عشق و محبت نداشته باشم،طبلی پر هیاهو یا سنجی پر سروصدایم.واگر قدرت پیشگویی داشته باشم و همه رمزها و رازها و همه دانش هارا درک کنم،و اگر از چنان ایمانی برخوردار باشم که کوهها را جابجا کنم ،اما عشق و محبت نداشته باشم ،هیچ نیستم.اگر تمام اموالم را ببخشم،واگر بدنم را به آتش بسپارم،اما عشق و محبت نداشته باشم،هیچ نصیبی نمیبرم.محبت شکیبا و مهربان است؛محبت حسود یا خود ستا نیست؛خود پسند یا گستاخ نیست........محبت همه چیز را میپذیرد،همه چیز را باور میکند،به همه چیز امید میبندد،همه چیز را تاب می آورد........
زمانی که کودک بودم،کودکانه سخن میگفتم،کودکانه می اندیشیدم،کودکانه استدلال میکردم؛آن گاه که مرد شدم ،از راه و روش کودکانه دست کشیدم .اکنون در آینه تار میبینم،اما بعدها رو در رو .اکنون تا حدی میدانم؛اما بعدها کاملا درک خواهم کرد،درست همان زمان که کاملا درک شده باشم.
پس ایمان،امید،وعشق،هرسه ماندگارند؛اما عشق بزرگترین آنهاست»

[از نامه های پولس،رساله کورنتیان اول(1\13-13)]