از موسیقی به حکمت و عرفان
ارسال شده: جمعه ۹ مرداد ۱۳۸۸, ۱۱:۳۵ ب.ظ
مرحوم جهانگیر خان قشقایی یکی از بزرگان ایل قشقایی بود که برای تکمیل فن موسیقی به اصفهان آمد.
او از مدرسه علمیه صدر خوشش آمده بود و همه روزه صبح و عصر به آن جا می رفت.
کنار در مدرسه، پیری وی را می خواند و از حالش جویا می شود.
پیر، خیره خیره او را می نگرد و می گوید: گیرم که در این فن، فارابی (معلم ثانی) شدی، باز مطربی بیش نخواهی بود.
همین جا حجره ای بگیر و مشغول تحصیل شو.
جهانگیر خان قشقایی می گوید: این گونه بود که یک مرتبه از خواب غفلت بیدار شدم. من اگر چیزی یاد گرفتم از همت و
نفس آن پیربود.
[External Link Removed for Guests]
او از مدرسه علمیه صدر خوشش آمده بود و همه روزه صبح و عصر به آن جا می رفت.
کنار در مدرسه، پیری وی را می خواند و از حالش جویا می شود.
پیر، خیره خیره او را می نگرد و می گوید: گیرم که در این فن، فارابی (معلم ثانی) شدی، باز مطربی بیش نخواهی بود.
همین جا حجره ای بگیر و مشغول تحصیل شو.
جهانگیر خان قشقایی می گوید: این گونه بود که یک مرتبه از خواب غفلت بیدار شدم. من اگر چیزی یاد گرفتم از همت و
نفس آن پیربود.
[External Link Removed for Guests]