مرکز انجمنهای تخصصی

ماه هاست که پست تحلیلی-اجتماعی در سنترال ندادم ولی یک سری بحث ها در این اواخر دیدم که فکر میکنم لازمه یک سری مسائل بهتر و در فضای آرام تری بررسی بشه...از جمله بندی رسمی ادبیات فارسی هم استفاده نمیکنم تا مطلب حالت خشک و بی روحی به خودش نگیره.

حدود 10 ماه از زلزله سیاسی فرهنگی اجتماعی کشور میگذره! و پس لرزه های ان تا همین امروز هم ادامه داره...این زلزله مصائب بسیاری به همراه داشت و باعث شد تقریبا برای اکثر ما سال 88 با خاطرات تلخی همراه باشه .چه بپذیریم و چه نپذیریم دچار یک انشقاق دوگانه شدیم.
از همین سنترال شروع میکنم. ببینید الان 3 خط فکری در سنترال حضور دارند..طرفداران X و طرفداران Y و گروه سوم که من بهشون میگم اکثریت خاموش که کلا هیچگاه اصلا توی باغ اینجو مباحث نیستند و دنبال کار و زندگی خودشان هستند.یکی از دوستان یه حرف خوبی زد که خیلی بهش فکر کردم.اینکه چشمامونو بستیم و اصلا حواسمون نیست که چه جوری آروم آروم مردم دارند از همدیگه فاصله میگیرند.بد هم نمی گفت . جو مباحث اینجا رو دقت کنید...دوستان X به شدت روی حرفهای خودشون هستند دوستان Y هم همینطور و روز به روز داریم رادیکال تر میشیم!حرف و کلام همدیگرو نمی فهمیم!
ببینید در این چند ماه چه تصویری از بسیج ساخته شده...بسیجی که خاک و جان و مال و ناموس این کشور را در یک جنگ سهمگین نجات داد...تعدادی از کاربران و مدیران سرشناس همین سنترال که بعضی هاتون میدونید فرزند شهید هستند..پدرشون یک بسیجی ساده بود که دید مملکتش در خطره و رفت و دیگر برنگشت و نگاه مادر و همسرش به در خشک شد..فرزند با درد بی پدری بزرگ شد...سالها گذشت و الان جو طوری شده که منی که دیگه خودمو دارم از این بحثها میکشم کنار و دنبال امورات خودم هستم کافیه یک بار برم مسجد فلان جا!رفقای Y اگر دیدند میگن ها افتادی با اونا!چقدر می گیری؟آدم فروش و...اگر برم با اینوریا دوستان X میگن غربزده و ...

این مسائلی که روز به روز داره به شکلی اپیدمی گونه رشد و توسعه پیدا میکنه تردید ندارم اگر همینطوری پیش بره به جایی میرسه که این دو خط فکری به جایی می رسند که انگار دارند با یک بیگانه صحبت می کنند!باور کنید! خیلی داریم از هم فاصله میگیریم! من یادمه سال گذشته همین موقع به هیچ وجه سنترال همچین جوی رو نداشت که دو طیف فکری اینگونه به هم بتازند! عذر میخوام ولی یاد یک صحنه شب قبل از election افتادم که درگیری شده بود و x ها و y ها جلوی زن و دختر و بچه مردم ضمن کتک کاری و بزن بزن و چاقو کشی از رکیک ترین و بهت آورترین الفاظ جنسی و ناموسی علیه یکدیگر استفاده می کردند! برخی فحشها به حدی زننده بود که من که در نیمه دهه سوم زندگی ام هستم و با پایین ترین قشرهای اجتماعی هم پریده ام!هم تا به حال نشنیده بودم! این نفرت از کجا اومده؟
آقای A با خط فکری X با آقای B با خط فکری Y رو در همین تاپیکهای اخیر مشاهده کنید و به عنوان یک ناظر بی طرف مطلب رو بخونید! به حدی از یکدیگر فاصله گرفته اند که غریبه رد بشه از اینورا فکر میکنه اینا دو ملیت جدا دارند!! هر دو نفر به شدت متعصبانه از مواضع خودشون دفاع می کنند و ذره ای عقب نشینی ندارند! عقب نشینی نه به معنای اینکه وا بدن!منظور نوعی انعطاف و خروج از دایره بسته اندیشی و دگمیسم حاکم بر برخی افکار تاریخ مصرف گذشته است.مگر نه اینکه بر طبل پـلورالیزم (تکثرگرایی) می کوبیم! با عرض پوزش باید بگم اینگونه صحبت کردن با ادبیات فاشیست های موسیلینیست دهه 40 میلادی فرقی ندارد! این اقلیت اکثریت کردن چیست؟ مگر ما دو ملتیم؟ مگر من از افغانستانم و شما از تاجیکستان؟ بابا به همون پیغمبری که آخر نماز بهش سلام میدی همه ایرانی هستیم!

به هر حال امیدی به اینکه این حرفها اثر یا نتیجه ای داشته باشه نداشته و ندارم چون هرکسی روش و خطی را انتخاب میکنه و عدول از ان را نوعی کم اوردن تلقی میکنه هیچگاه با 10-15 خط نوشته حتی 1 میلی متر تغییر نخواهد کرد... فقط امید به کمی تعدیل و انعطاف در نحوه صحبت دوستان دارم... ما رفقای مجازی بیش نیستم و هرگز همدیگر را نخواهیم دید! ولی به قول دکتر آریا حرفها با گزینه ویرایش از صفحات نت پاک میشن ولی از صفحه قلب ادمها هرگز!
.
.

میلاد جان میدونی مشکل از کجاست؟
من خودم یکی از کسانیبودم که یه چند تایی پست شیطنت آمیز دادم ولی مسئله اینه که متاسفانه بعضی ها چشم خودشون بر روی خیلی از حقایق بستند و تک بعدی به قضیه نگاه میکنن. بعضی اوقات تو پست هاشون از نیش کنایه زخم زبون استفاده میکنن. به هر بهانه ای سعی میکنن طرف مقابل بکوبن. خب این یه جورایی باعث برخورد طرفین میشه.خیلی هم اصرار دارن که حرفشون درسته. همه اشتباه میگن ما درست میگیم.

همونطور که میلاد و رنجر عزیز اشاره کردند، متاسفانه شرایط کنونی کشور باعث ایجاد چند دستگی و حس عدم تفاهم بین مردم شده. در این بین به علت برخی هیجانات موجود در سطح جامعه، و درگیری ذهنی شدید کاربران سنترال در زندگی روزانه با این موضوع، ناگزیر این مطالب به پست ها راه پیدا کرده. از یک طرف برخی دوستان از گرایش خاص (به علت سیاست های موجود در بخش کنترل اینترنت کشورمان) می توانند از مطالب سایت ها و منابع خبری با هر میزان شدت و صحت و سقم، بدون هیچ مشکلی استفاده کنند. از طرفی دیگر دوستان دیگرمان با گرایشی دیگر، به خاطر ترس از رتلیف (برعکس بخوانید!) شدن سایت امکان لینک دادن و یا بحث پیرامون مسایل سیاسی را ندارند. همین مسئله باعث ایجاد حساسیت در این گروه از دوستان شده است. مدیریت سایت نیز - هر چند قلبا اعتقاد دارم این کار بدون قصد و غرض انجام میشود - بر اساس سیاست های کشور و پیش گیری از محدود شدن دسترسی به سایت، مجبور به جلوگیری از ارائه هر پستی با مضمون سیاسی هم سو با نظرات گروه دوم است. این خود باعث داغ شدن بیش از حد بحث ها خواهد شد.

از سوی دیگر به این علت که ما گروهی از دوستان در فضای مجازی هستیم، که هیچ گاه همدیگر را ندیده یا شاید نخواهیم دید، برخی هنجار های اجتماعی ممکن است در این مکان به خوبی رعایت نشود. همانطور که قبلا در تاپیک های دیگر هم عرض کرده ام، به نظر بنده در جامعهی مجازی ما، به این علت که idnetity حقیقی کاربران و ارتباط رودررو وجودندارد، بسیاری از موانع برای هنجار شکنی از بین میروند و مواردی مانند شرم حضور، کنترل شخصی و ... عملا از میان برداشته می شود. این مواردباعث ایجاد تنش بین اعضا شده است. برای مثال میتوان به بسیاری از پست ها اشاره کرد که در آنها به علت هیجان زدگی و اصرار طرفین بر نظر عقیدتی، سیاسی و ... با توهین و تخریب شخصیت طرف بحث همراه بوده است.

به نظر من مطلب اصلی که باید به آن توجه کرد پایبندی به اهداف انجمن است. ما اینجا دور هم نیستیم که همدیگر را به راه راست هدایت کنیم. ما اینجا با همیم تا سطح علمی خود را بالاتر ببریم. تا مطالب علمی و تخصص هایمان را به اشتراک بگذاریم. به همین دلیل است که نام انجمن ما مرکز انجمن های تخصصی است، نه مرکز انجمن های سیاسی یا عقیدتی. البته از این جمله ی من برداشت اشتباه نشود. ارائه مطالب "علمی" و "آکادمیک" سیاسی یا مذهبی حتما به سود تمام کاربران خواهد بود. اما ارسال اخبار حساسیت زای سیاسی یا بحث بی حاصل بر سر عقاید سیاسی و اصرار بر قبولاندن عقایدمان به دیگران مسئله ایست که نه در این جامعه ی مجازی، که در جامعه ی حقیقی و در ارتباطات رو در رو نیز کاربرد نخواهد داشت. حتی در جامعه ی حقیقی انسانی نیز این مسائل نه به صورت دعوا و مرافعه، بلکه از طریق آموزش صحیح و مطالب علمی به دیگر انسان ها منتقل می شود.

در پایان یاد آور میشوم که به نظر بنده ادامه ی کار به این صورت باعث ایجاد تفرقه و از دست رفتن دوستی ها و انجمنمان می شود. بسیاری از کسانی که در مدت این نزدیک به یک سال عضویت من، مطالب بسیاری از آنها آموختم شاید با دیدگاه های سیاسی و عقیدتی من مخالف باشند. اما فکر میکنم باید به اصل تفاوت آراء و عقاید احترام بگذاریم و از بحث های خارج از اهداف انجمن دست برداریم، وگرنه چیزی که اکنون داریم را به زودی از دست خواهیم داد.

اقا میلاد درد دل هممونو گفتی دستت طلا.من خودم یکی از اون ادما بودم و فعلا هم هستن.اونروز تو تلویزیون طرف میگفت پارسال دو میلیون و پانصد هزار توریست خارجی اومدن ایران.امثال به خاطر اون مسائلی که پیش اومد یک میلیون و هفتصد هزار تا.بله اقا میلاد خیلی از پدران ما رفتن و جنگیدن به اسم بسیجی.شما که خودت بچه جنوبی.شاید دیده باشی چه کارایی که نکردن.بنده هم پدرم بسیجی بود با عموم با هم رفته بودن جبهه.حتی تو یک گردان بودن.اما یه بار وقتی پدرم برای اوردن یک سری خوراکی و غذا اومده بود عقب عراقیا خاکریزو میبندن به اتیشو عموم ازش چیزی بیشتر از پلاک و پوتین نمیمونه.خمپاره 10 سانت بقلش خورده بود.نمیخوام مظلوم نمایی کنم برای کسی.قبول دارم خیلی ها از پشت همین بسیج چه سو استفاده هایی نکردن.همون امصال حاجی گرینوف اخراجی ها.ولی دیدمونو نسبت به همه چی بد کردیم.ما ها تا یه چیزی میشه میگیم طرف غرب زدهست.وطن فروشه.اونا هم تا یه چی میشه به ما میگن از اون بسیجی های نامرده.یا خشک مقدسه.یا از اون جیره خورای پشت پرده است.خداییش کدوممون تو درجه قضاوت هستیم.چرا اشتباهات یک فرد رو به پای کل مینویسیم.هر دو طرف.ایمدوارم روزی برسه که به هم مثل سابق نزدیک بشیم.مثل قبل انتخابات.ولی...خدا به هممون کمک کنه.

میلاد جان بخشی از حرفات درسته و در این شکی نیست که بعضی از افراد دارند از هم فاصله می گیرند، البته به نظر من اینطور بگیم بهتره که شکاف هایی که وجود داشتند مشخص شدند. این شکاف چیزی نبوده که به وجود اومده باشه بلکه موجود بود ولی نمایان نبود. بعضی مسائل هست که نمیشه عنوان کرد و به قول خودت حرف رو زیاد می کنه و من هم از اون دسته آدمهایی نیستم که بخوام کسی رو به زور به بهشت بفرستم ، اما اون روزی که بی بی سی فارسی شروع به کار کرد و عده ای شروع به تعریف و تمجید از اون کردن باید یک همچین روزی رو هم می دیدند که البته بعضی ها دیدند و هشدار هم دادند.
فکر نمی کنم اگر کسی منصفانه فکر کنه قبول داشته باشه که انگلیس یا آمریکا دلشون برای مردم ایران سوخته وبرای همین شروع کردند به اطلاع رسانی آزاد برای روشنگری ملت ایران!! نتیجه تبلیغات و دروغ پراکنی های رسانه هایی که در معارضه آنها با کشورمون تردیدی نیست این میشه، شکافی که شاید بشه گفت کوچک بود و به خوبی هم نمایان نبود رو بزرگ می کنن و از اون برای ضربه به ما استفاده می کنن. رسانه هایی که عبدالمالک ریگی رو حمایت می کنن، چطور می تونن حامی ملت ما باشند. (توی پرانتز بگم که نیازی نیست که حالا یک عده ای هم از صدا وسیما ایراد بگیرند که بر همه واضح است که کسی نیست که از آن راضی باشد اما این رو بدونید که هنجره استعمار برای کمک به ما به صدا در نمیاد).
آیا شما شک دارید که در این دوره تمایلات صهیونیست ها برآورده شد یا خیر؟ آیا نتوانستند میدان جنگ خودشون رو هرچند برای مدت محدود اما درون مرزهای ما بیاورند یا خیر؟ پس از مدت ها دست و پنجه نرم کردن و مبارزه در مرزهای خودشون تونستن کاری کنن که ما درون مرزهای خودمون در گیر باشیم. لطفا نگویید تئوری توطئه که وقتی سران رژیمی رسما از گروه خاصی حمایت می کنند حداقل بیانگر آن است که آن گروه در راه و مسیری در حال حرکت هستند که خواسته های آنان را برآورده می کنند.
به چه میزان بعد از این وقایع امنیت ملی ما تضعیف شد؟ آیا حملات تروریستی گسترش نداشت ؟ آیا بعد از انقلاب تاکنون سابقه داشته که این مسائل با چنین بهانه هایی بوجود آید؟ ایا راه و روش مطالبه خواسته ها در یک جامعه دموکراتیک این چنین است؟ آیا جامعه ای را سراغ دارید (از جوامعی که حداقل سرشان به تنشان بیارزد) که به قوانین کشور خود و قوانینی که خود وضع کرده اند هم بی اعتنا باشند و آنرا قبول نداشته باشند؟
آیا در انتخابات آمریکا زمانی که بوش توانست الگور را با رای دادگاه کنار بزند این وقایع پیش آمد؟ آیا بحث تقلبی که بود، پس از رای دادگاه خاتمه نیافت؟ آیا اگر در آمریکا هم چنین رفتاری می شد نحوه برخورد اینچنین بود؟ آیا نمی دانید که در شهر لوس آنجلس چگونه با ملت خود برخورد کردند؟
چگونه می گویید در یک دموکراسی حرف از اقلیت و اکثریت نزنیم در حالی که پایه یک جامعه ای که ادعای دموکراتیک بودن دارد آرای ملت است؟ آیا نباید به دموکراسی که 31 سال بعد از انقلاب از عمر آن می گذرد و سلایق مختلف هم بر سر کار بوده اند احترام گذاشت؟ آیا کسانی باید با هر نوع اقدام خشونت طلبانه ای که خود تا دیروز به دیگران نسبت می دادند حرف خود را پیش ببرند؟ آیا کسانی که تا دیروز سر قدرت بودند و اکنون که قدرت را از دست رفته می بینند و دوران شکوه خود را رو به پایان می یابند باید از مردم به عنوان ابزار استفاده کنند و در این راه دشمنان دیرینه ملت ما و نیز کل ملت ها مثل آمریکا و انگلیس نیز از آنان حمایت نمایند؟
حالا مساله ای که هست این است که یا ما باید سر موضوع های مورد اختلاف صحبت نکنیم تا باعث ایجاد شکاف نشود و بیشتر بر سر مسائل مشترک صحبت شود، یا اینکه در هر صحبتی، چهارچوب مشخص بوده و معلوم باشد که یک فردی اصلا چه مسائلی را قبول دارد و چه مسائلی را قبول ندارد تا بتوان صحبت و بحثی منطقی داشت، در غیر این صورت نتیجه همان می شود که گفتید. عادت به متهم کردن دیگران و در آن حال خود را مبری داستن از هرگونه اشتباه روشی مناسب برای مباحثه نیست. اینکه به دیگران برچسب بزنیم در حالی که خود آنها را متهم به برچسب زدن می کنیم شایسته نیست. این رفتارها باعث می شود که اختلاف ها عمیق تر شده و به راحتی قابل ترمیم نباشد.

در پایان اگر کسی تاپیکی ایجاد می کند دوستان باید سعی کنند در حیطه موضوع مورد نظر صحبت کنند و نه اینکه صحبت های کلی و دردودل های خود را به میان بیاورند تا در محیط انجمن دو دستگی بوجود نیاد. نطراتی که برگرفته از افکار متعدد است و نمی تواند مورد ارزیابی درست قرار گرفته و منظور نویسنده را بیان کند موجب ایجاد سوء تفاهم و ایجاد حتی شکاف های کاذب می شود.

همگی موفق باشید. اینم یه دسته گل برای همه دوستان عزیز در آستانه سال نو


        

سلام دوباره...
اصل مطلب رو در پست اول گفتم ولی خوب مشارکت دوستان در این بحث آرام و منطقی منو دوباره تحریک به شرکت مجدد کرد.

خیلی هم اصرار دارن که حرفشون درسته. همه اشتباه میگن ما درست میگیم.

هر کسی که اینگونه طرز تفکر بسته ای را داره اصلا شایسته هم کلام شدن نیست!

از طرفی دیگر دوستان دیگرمان با گرایشی دیگر، به خاطر ترس از رتلیف (برعکس بخوانید!) شدن سایت امکان لینک دادن و یا بحث پیرامون مسایل سیاسی را ندارند. همین مسئله باعث ایجاد حساسیت در این گروه از دوستان شده است.

کاملا طبیعی است! جمله معروفی هست که میگه انسان بر هر چیزی که از آن منع شود حریص می شود! هر ادمی یک ظرفیتی داره ...برخی حرفها وقتی تو دل ادم انباشته بشه و سر ریز کنه گاها به شکلی هیجانی و احساسی بیرون ریخته میشن...آقا مهدی مدیر سنترال هم قبلا در جایی قید کردند که به هر حال گردن انجمن زیر تیغ است! معذوراتی دارند و باید محتاط عمل کنند.سایتهایی که قبلا یک بار فیل شده باشند بیشتر زیر تلسکوپ هستند و گاماس گاماس باید جلو روند!

بسیاری از موانع برای هنجار شکنی از بین میروند و مواردی مانند شرم حضور، کنترل شخصی و ... عملا از میان برداشته می شود. این مواردباعث ایجاد تنش بین اعضا شده است.

متاسفانه در فضای وب فارسی این مورد بیشتر نمود داره! سایت بالاترین را تقریبا همه دیگه می شناسید...اوایل آزادی نامحدود بود توش! به جایی رسید که عکسهای خانوادگی برخی کاربران نیز قرار داده میشد و دخالت در حریم شخصی افراد به طرز ناشایستی بالا رفت و آبروهای بسیاری در این میان رفت...این یک مشکل فرهنگی جامعه ایرانی است که به علت فضای بسته فرهنگی همه چیز براش تابو میشه و وقتی محیط ازاد می بینه بعضی وقتها خیلی افتضاح به بار میاره! شما ساحل دبی را اگه بری که احتمالا رفتی صحنه های جالبی خواهی دید! دختران روسی و انگلیسی و ...عریان و با مایو دو تیکه! مشغول شنا هستن و همه حتی عربهای به قول ما شهوتران به شکل عادی از کنار موضوع می گذرند! ولی ایرانیهایی را می بینی که با نگاهی بسیار ندیده وار که وصفش برام سخته!! مترصد شکار لحظه ها با چشمان مسلح و غیر مسلح از این سکانس ها هستند!!

ما اینجا دور هم نیستیم که همدیگر را به راه راست هدایت کنیم

حتی اگر بخواهیم هم کاری سخت و تقریبا محال است! تفکرات رادیکال و دگم به سختی نرم می شوند و شاید حتی نرم هم نشوند!

دیدمونو نسبت به همه چی بد کردیم

عادت نداریم به خوب دیدن!حتی اگر خوبی حقیقی وجود داشته باشد.انشالله به خوب دیدن هم عادت میکنیم.

ما ها تا یه چیزی میشه میگیم طرف غرب زدهست.وطن فروشه.اونا هم تا یه چی میشه به ما میگن از اون بسیجی های نامرده.یا خشک مقدسه.یا از اون جیره خورای پشت پرده است

درد اصلی که در این تاپیک مطرح شده همینه! آدمها را تک بعدی و با یک چشم داریم نگاه میکنیم...بسیجی داریم مثل باکری و بچه خیبری ها و کربلا پنجی هایی که روزها در بیابانها بی غذا ماندند و زیر شنی های تی 72 چرخ شدند و در لحظه وصال با یک لبخند ماندگار رفتند!اون نسل شاید هیچوقت دیگه تکرار نشه!نسلی که صدام درباره اش گفت اگر ارتش من از بسیجی های ایران بود دنیا را فتح میکردم!نسلی که لشکر رفت و گروهان برگشت!نسلی که مرگ برایش یک شعر عاشقانه بود!نسل خاک پاک کربلای شلمچه که هر وقت میرم اونجا اشکم را در میاد!

اینطور بگیم بهتره که شکاف هایی که وجود داشتند مشخص شدند. این شکاف چیزی نبوده که به وجود اومده باشه بلکه موجود بود ولی نمایان نبود.

کسی انکار نکرد این شکاف وجود نداشته!این شکاف بعد از election عمق پیدا کرد! بحث سر کیفیت و کمیت نمایان شدن این شکافه! اختلاف سلیقه و دیگاه در هر جامعه ای طبیعی است! همین اسراییل را که میدونم خیلی زیر ذره بین داری!
قشر مذهبی خاخامیستی داره که از طالبان بدتره! و میگه اتوبوسهای خط واحد هم باید جنسیتی بشه! اتوبوس مردانه و زنانه به طور مجزا!! و در آنسوی دیگر در ساحل تل آویو Strip tiz خانه هایی است که در خاورمیانه و شاید دنیا بی نظیر است! جشن nude beach (دریا برهنگی) هم در کمی آنسو تر برگزار میشه! چه برسه به جامعه ترکیبی سنتی-مدرن ایران که این دو مولفه اش سالهاست با هم مسابقه دارند و تا این لحظه حساب کار 10-10 مساوی به نفع داور است! یاسر جان ترمیم این شکاف ضرورت هایی رو می طلبه که یکش تغییر رفتار برخی اقایان است! نه اینوریا محق هستند که به اونوریا برچسب هایی چون مزدور رژیم و اطلاعاتی و بسیجی سرکوبگر ساندیس خور بزنند و نه اونوریا محق هستید که با الفاظی چون اقلیت و اموی منافق و غربزده و محارب و مزدور امریکا و اسراییل ...سعی در تحقیر و اهانت داشته باشند. اختلافات با اینگونه لفاظی ها تعمیق و به بیشتر بیگانه شدن این دو قشر با یگدیگر عمیق تر شده و همانطور که گفتم تا مدتی دیگر عین دو خارجی با هم برخورد خواهند کرد!!

اما اون روزی که بی بی سی فارسی شروع به کار کرد و عده ای شروع به تعریف و تمجید از اون کردن

نه بی بی سی و نه صدای امریکا و نه صداوسیما جز معصومین نیستند!هرکسی که بدون تفکر و طوطی وار حرفهای رسانه ها را تکرار کند بهتر است نام خودش را ضبط صوت بذاره! پس تحلیل و درک خودمان کجا رفته! اگه قرار از رسانه تاثیر بگیریم کلا محتویات کله هایمان را بدیم کارواش یا بازیافت بهتره!

گر کسی منصفانه فکر کنه قبول داشته باشه که انگلیس یا آمریکا دلشون برای مردم ایران سوخت

هر دولتی به فکر تامین منافع خودش است! کسی هم نگفته آمریکا و انگلیس دایه مهربان تر از مادر برای ایران شده اند بحث بر سر توهین هایی است که به بخشی از مردم تحت القابی چون مزدور غربی ها و فریب خورده استکبار زده شد..چیزی که به ضرس قاطع آن را رد میکنم..ملت ایران ملت تحصیلکرده وبالغی هستند و با افغانستان و عراق و خیلی از کشورهای جهان سومی دیگر از نظر دید سیاسی و بینش انصافا بالاترند...خودت انسان اکادمیکی هستی و در برخوردت با خارجی ها اینو متوجه شدی...قضیه اون مهندس بریتانیایی که تعریف کردم فکر میکرد ما ایرانی ها عرب هستیم یادته!این یعنی باسوادشون بود! ببین توده عوام در چه سطحی ازتحلیل به سر میبرند! ولی ایرانیها را بنگر!من یک کلمه گفتم نوروز 7032 ساله آریایی میترایی!دوستانی که در جریان این قدیمی ترین مبدا تاریخی ایران نبودند با علاقه بسیار درباره اش پرسیدند! این نشان دهنده حساسیت و تیزبینی و علاقه جوانان این کشور به ملیت و ایرانیت خودشونه!چیزی که خیلی از کشورهای دیگه ازش تهی شدند!

رسانه هایی که عبدالمالک ریگی رو حمایت می کنن،

قبول دارم امثال نوری زاده حمایت کردند و بعدش به عل اینکه دیدند هوا پس است حرفاشون را پس گرفتند ولی اگر منظورت مصاحبه معروف صدای امریکا با ریگی است اون فقط یک مصاحبه بود و من کامل دیدمش و اگر اساسنامه صدای امریکا رو خونده باشی از نظر حقوقی اجازه حمایت از حزب یا نهادی نداره! صرفا یک مصاحبه بود که بعدش هم با آشکار شدن هویت تروریستی این گروهک خودشون فهمیدن دیگه از این کارا نکردند.الجزیره هم با بن لادن مصاحبه کرد! و کار خبری اش را انجام داد و دهها شبکه دیگر نوار کپی شده الجزیره را پخش کردند!

نیازی نیست که حالا یک عده ای هم از صدا وسیما ایراد بگیرند که بر همه واضح است که کسی نیست که از آن راضی باشد

دو کلمه حرف حساب! همان که گفتم هیچ رسانه ای 100 درصد درست عمل نمیکنه!خودمون باید با قوه تحلیلمون به درک و نتیجه درست برسیم.

آیا نتوانستند میدان جنگ خودشون رو هرچند برای مدت محدود اما درون مرزهای ما بیاورند یا خیر؟

یک گله دوستانه! تعبیر این جمله برای بعضی ها اینطور میتونه باشه که کسانی که به خیابانها امدند مزدور یا فریب خورده اسراییلند!در صورتیکه من خودم در آن ایام تهران بودم و چنین نبود! یک خواستی بود که جمعی از ملت که برچسب توهین امیز اقلیت را میخورند داشتند.و ربطی هم به اسراییل نداشت و اگه ازشون سوال میکردی میگفتن اسراییل کیلو چنده بابا حال نداری!

به چه میزان بعد از این وقایع امنیت ملی ما تضعیف شد؟

بستگی داره تعریفت از امنیت ملی چی باشه! چون واژه ها در این چند ماه دچار چندگانگی معانی و تعبیر شده اند.

آیا حملات تروریستی گسترش نداشت

قبول دارم مواردی پیش اومد.

آیا بعد از انقلاب تاکنون سابقه داشته که این مسائل با چنین بهانه هایی بوجود آید؟

آقا یاسر وقتی از خواست های انباشته حرف می زنم منظورم همینه دیگه..خواستهایی که نسل جدید و سوم و چهارم میخوان و اونطوری که باید و شاید بهش نرسیدند.این میشه به قول تو بهانه و به قول من خواست.

ایا راه و روش مطالبه خواسته ها در یک جامعه دموکراتیک این چنین است؟

دمکراسی مفهومی نسبی در جوامع مختلف است و هر کشور تعریفی از ان دارد. دمکراسی حقیقی و تام هیچ جای دنیا وجود ندارد.باید دید دمکراسی که در ایران ازش صحبت میکنی چقدر با دمکراسی ایده آل فاصله داره که ظرفیت اعتراض را بوجود بیاره و مسائلی که در این چند ماه برای کشور پیش اومد.

چگونه می گویید در یک دموکراسی حرف از اقلیت و اکثریت نزنیم

لفظ اقلیت لفظی تحقیری است و حداقل من یکی زیر بار ان نمیرم...اینگونه الفاظ فقط به تجزیه اجتماعی کشورها منتج میشوند.اکثریت هم لفظی نسبی است. و به راحتی قابل ریزش کردن!!

اینکه به دیگران برچسب بزنیم در حالی که خود آنها را متهم به برچسب زدن می کنیم شایسته نیست. این رفتارها باعث می شود که اختلاف ها عمیق تر شده و به راحتی قابل ترمیم نباشد.

خوب باید از یه جایی این تغییر رفتار را شروع کنیم دیگه اخوی! بسم الله از همین الان

دوستان باید سعی کنند در حیطه موضوع مورد نظر صحبت کنند و نه اینکه صحبت های کلی و دردودل های خود را به میان بیاورند

انشالله که دوستان به این نکته توجه میکنند.

اینم یه دسته گل برای همه دوستان عزیز در آستانه سال نو

ای یاسر...خیلی کلکی! با ما هم! داری مخ میزنی!

برو بچه ها انشالله این تاپیک آبی بشه برای این آتش و دوباره فضای دوستی برگرده...!!

میلاد جان دست درد نکنه ولی همون یه تشکر هم می کردی کفایت می کرد، ما راضی نیستیم به خدا

[FONT=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma]
در این که هر کسی فکر داره و باید خودش تشخیص بده شکی نیست اما قبول نداری که بعضی وقتها یک موجی که درست میشه و یک جوی که بوجود میاد دیگه قدرت تفکر درست رو از افراد سلب می کنه؟
پس تبلیغات برای چیه؟
نمی دونم آیا این مساله دستگیری و متلاشی شدن شبکه های مختلف که صورت گرفت و یکیش همین دیروز اعلام شد رو اصلا قبول داری یا اونها رو تئوری توطئه می دونی؟
فکر می کنی پولی که کنگره امریکا برای براندازی قرار می ده کجا میره؟ صرف چه اموری میشه؟ فکر می کنی چرا به قول خود شما مردم غرب دید درستی از ایران ندان؟ حتی تحصیل کرده هاشون؟ مگه نمی تونن چیزی رو که میشنون تحلیل کنن و صداهای دیگه رو هم بشنوند؟ دیلیلش حجم تبلیغه که اگه زیاد شد دیگه قدرت تحلیل و فکر کردن رو از انسان سلب می کنه و جز عده خاصی همه توانایی اندیشیدن درست رو ندارن.

در مورد دموکراسی هم نمی دونم منظور از نسبی همونه که هروقت به نفع ما بود خوبه و هر وقت به ضرر بود بده، یا چیز دیگه ای؟ در هر صورت اونچه که نسبی هست همون اقلیت و اکثریته که بله ممکنه در آینده تغییر کنه اما آیا در آینده هم اقلیت جدید باید اینطوری رفتار کنن و قانون رو زیر پا بذارن؟

[COLOR=#632423] [FONT=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma]ای یاسر...خیلی کلکی! با ما هم! داری مخ میزنی!  
[FONT=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma]
 
[FONT=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma]از کجا فهمیدی خیلی تابلو بود اما در هر صورت اون تریدمارک منه دیگه، خودت که در جریانی . 
[FONT=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma]اینقدر هم ما رو به حرف نکش، کارو زندگی داریما، موفق باشی  
  

با سلام خدمت دوستان
اول اینكه من از قشون همون جماعت خاموشم كه زیاد با این كارا كار ندارم به نظر من هر انسانی رسالتی داره رسالت منم كارگری بوده و هست ولی یاد یه جمله ای از حاج عزت ضرغامی افتادم تو دانشگاه این سوال و از ایشون پرسیدم (نقل قول از آقا میلاد)کاملا طبیعی است! جمله معروفی هست که میگه انسان بر هر چیزی که از آن منع شود حریص می شود!
ایشون جواب جالبی دادن گفتند:
مگه قرار هر چیزی كه انسان به اون حریص میشه در اختیارش بذاریم
یا حق

با اجازه منم میخواستم بگم واسه وضعی که پیش اومده متاسفم و فقط امیدوارم این شکافها که روز به روز داره عمیق تر میشه با انساندوستی و احترام مقابلی که ایرانی داره بدوزیم و ترمیمش کنیم,دو دستگی یه ویروسه و جلوی پیشرفتو میگیره...

من نمیخوام مثال بزنم چون ماها در نهایت ایرانی هستیم ولی اگر اتاریخ ما کوروش و داریوش و ...شاه اسمائیل صفوی و...امیر کبیر و...میرزا کوچک خان و سردار ملّی و سالار ملّی و...داره پس چرا الان دسته های x و y اینارو یادشون رفته و میهن پرستی شده یه شعار!

تا جایی فرح بیاد تو مصاحبه تلوزیونی به آقایون فلان و فلان مدال شجاعت بده و ازشون تمجید و ترفداری کنه و مدعی بشه مردم ایران خودشون میدونن قبل انقلاب چه خبر بوده و رژیم شاهنشاهیو درک میکنن و ابراز همدردی میکنن با اعتراضات خیابانی


یا تو مناظره آقای فلان اسمه افراد بزرگ مملکتی فاش کنه و پتشون رو که معلوم نیست راسته یا دروغ بریزه رو آب و به اسمه مناظره با مدارک عالیه دانشگاهی مناقشه راه بندازن تا حدی که مناقشه ها به خیابان بیاد و مردم بیگناه و ساده دل که از هردو طرف گول خوردن و الان پشیمونن بجز یه عده خاص که عده شونم خیلی کمه و خودشون به خودشون لقب اقلیت رو میدن به خون هم تشنه بشن!

این سیره پیغمبر و عدالت علی نیست که ازش دم میزنن,من ایران رو دوست دارم و هر ایرانی که با غیرت بخواد واسه این مملکت کار کنه و برای پیشرفتش تلاش میکنه بهش افتخار میکنم و حمایتش میکنم...

میبخشید پر تایپی کردم

ایشالاّ آقامون که بیاد دنیا از بدیها پاک میشه,به امید دیدار اون روز

  از کاربران ما را مجبور کرد که بگیم،

من خلاصه ای از یکسری دستنوشته های خودم را میزارم براتون ... سعی کردم بریده بریده بزارم که مربوط در بیاد...

-- شاید فردا کتاب شد، جایی نشر ندید که پیگرد دارد - ---

مشکل اعتراض ها نیست. اعتراض به ضعف ها جزو سازنده ترین ابزارها برای یک جامعه به شمار میاد. ممکن است برخی افراد زیاد اعتراض کنند. این افراد شناخته شده هستند.

اما در یک جامعه عده ای هستند که فقط اعتراض میکنند. این دسته از افراد خواسته یا ناخواسته خودشان را از جامعه جدا میکنند و ریشه تفرقه میشوند، چرا که ادبیات مورد استفاده ایشان اینطور است:

خودشان، مشکلشان، نظامشان ( به قول اخراجی ها : ما که با جنگتون کاری نداریم )

متاسفانه در همه تفکرات سیاسی از این قبیل افراد که خودشون را مجزا میکنند وجود دارد، حالا اینکه ایشان از مریخ آمدند یا طرف مقابلشان را نمیدانیم اما خلاصه در جمله بندی ها محال است شما فعل جمعی یافت کنید که فرد خودش هم جمع بسته شده باشد.

این افراد باور دارند (نه خود فریبانه بلکه باور) عده ای که در مقابلشان هستند، یک نظام سازمان یافته خیلی قوی دارد اونها را اداره میکند.

ریشه این تفکر هم در آنجاست که ایشان خود باوری ندارند، یعنی شانسی برای خود قائل نیستند که در اون نظامی که متصور هستند جایی داشته باشند. به همین دلیل خودشان را جدا کرده و مدام میگویند: فلانشان و امانشان ...

این ادبیات موجب میشود همین دسته افراد در جبهه مقابل نیز وارد عمل شده و عکس العمل نشان دهند و یک رزونانس سیاسی پدیدار شود و حاصلش این است که حتی افراد غیر منافق دو جبهه نیز مجبور به مرزبندی با یکدیگر شوند.

راه حل هم ساده است،
حذف ادبیات شرح داده شده و به خاطر داشتن این که نه ما مریخی هستیم نه آنها که مثل ما فکر نمی کنند. کسی در ساختمان های زیرزمینی برای داشتن تفکری خلاف ما تربیت نشده ... همه آنچه که هستند خودشان کسب کرده اند اگر درست یا نادرست است تفکر خودشان است و ما برای اصلاح باید با خود فرد روبرو بشیم نه منبع اطلاعاتی اون را زیر سوال ببریم یا افراد الگوی وی را.

هر وقت گفتمان فرد به فرد پیش رفت جامعه رشد فرهنگی میکند و این حاصلش یکدستی جامعه در عین پویایی است. یکدستی حاصل گفتمان فرهنگی است، بر خلاف تصور آنان که گفتگو را بر پایه علم صحیح می دانند....
----------------------
باقیش میشه بیان نظرات باز که ربطی به مبحث نداره