روز ملی خلیج فارس(تا ابد فارس)
ارسال شده: جمعه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۹, ۱۱:۵۶ ق.ظ
شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 1384 به پیشنهاد شورای فرهنگ عمومی، دهم اردیبهشت، روز اخراج پرتغالیها از تنگه هرمز را به عنوان "روز ملی خلیج فارس" نامگذاری كرد.
خلیج فارس و نام پرتوافكن آن میراث گران سنگ ایرانیان باستان است؛ میراثی كه ایرانیان آزاداندیش روزگار كهن برای فرزندان خود به یادگار گذاشتهاند تا مایه فخر و مباهات نسل های بعدی باشد و ایرانیان همواره به خاطر آورند كه نمادهای میهنی و ملی آنان كه با پوششی از باورهای ژرف دینی و الهی مزین و متبرك شده است، همیشه در تاریخ موجب بالیدن آنان بوده و خواهد بود.
از آن هنگام كه تاریخ بشر مكتوب و جغرافی به گونهای علمی با مقیاس با سطح و حد در دوران باستان بررسی شد، نام خلیج فارس جزء چهار دریای شناخته شده بود كه به اعتقاد یونانیان كهن همگی از اقیانوسی عظیم به وسعت همه آب های جهان سرچشمه میگرفتند و بسیار پیش از آنكه داریوش هخامنشی، امپراتور ایران، در كتیبههای خود از دریای پارس سخن براند، حتی غیرایرانیان هم این پهنه آبی را با نام پارس میشناختند.
خلیج پارس نامی است به جای مانده از کهنترین منابع، زیرا از سدههای پیش از میلاد سر بر آورده و با پارس و فارس، نام سرزمین ملت ایران گره خورده است.
قدمت خلیج فارس با همین نام چندان دیرینه است که عدهای معتقدند: «خلیج فارس گهواره تمدن عالم یا خاستگاه نوع بشر است.»
ساکنان باستانی این منطقه، نخستین انسانهایی بودند که روش دریانوردی را آموختند و کشتی اختراع کردند و شرق و غرب را به یکدیگر پیوند دادند.
اما دریانوردی ایرانیان در خلیج فارس، حدود پانصد سال پیش از میلاد مسیح و در دوران سلطنت داریوش اول آغاز شد. داریوش بزرگ، نخستین ناوگان دریایی جهان را به وجود آورد. کشتیهای او طول رودخانه سند را تا کرانههای اقیانوس هند و دریای عمان و خلیج فارس پیمودند، سپس شبه جزیره عربستان را دور زدند و تا انتهای دریای سرخ کنونی رسیدند.
او نخستین بار در محل کنونی کانال سوئز فرمان کندن ترعهای (کانالی) را داد و کشتی هایش از طریق همین ترعه به دریای مدیترانه راه یافتند. در کتیبهای که در محل این کانال به دست آمده نوشته شده است: "من پارسی هستم. از پارس، مصر را گشودم. من فرمان کندن این ترعه را داده ام از رودی که از مصر روان است به دریایی که از پارس آید پس این جوی کنده شد چنان که فرمان دادهام و ناوها آیند از مصر از این آبراه به پارس چنان که خواست من بود." این نخستین مدرک مکتوب به جا مانده درباره خلیج فارس است.
از سفرنامه فیثاغورث به سال 570 پیش از میلاد تا سال 1958 در همه منابع مکتوب جهان نام خلیج فارس و یا معادل آن در دیگر زبان ها ثبت شده است.
پس از اسلام نیز آن زمان كه واژه سازی و رویاپردازی برای خلق اسامی ساختگی عاری از قبح نشده و جزء سنت های سیاست پیشگان و عوامل آنان در نیامده بود، جملگی علمای غیرایرانی و حتی دانشمندان عرب مانند "شهابالدین النویری" و "ابن حوقل النصیبی بغدادی" كه نام خلیج فارس را همراه با نقشه آن به گونهای مستند مشخص كرده است، با حفظ حرمت قلم، تشكیك در نام این دریا را حتی در ذهن خود خطور ندادند و پایبندی به صداقت و راستاندیشی را از خود به یادگار گذاشتند.
اما شیفتگی قدرت و نشئگی شهرت و اقتضای زمانه، جانشین صداقت و درست گفتاری شد و در واقع نام جعلی خلیج (ع رب ی) را بار نخست "عبدالكریم قاسم"، رئیس جمهور اسبق عراق، بیان کرد و با رویاپردازی اعراب را به فرزین بندی در مقابل ایرانیان فرا خواند و این افكار بچه گانه پس از پیروزی انقلاب اسلامی مردم ایران با تحریك امپریالیسم جهانی و دشمنان اسلام بیشتر شد.
از دوره جمال عبدالناصر، رئیس جمهور پیشین مصر نیز، به تشویق او و اوجگیری تعصب عربی، رسماً کشورهای عربی نام تاریخی خلیج فارس را در رسانه ها و کتب رسمی عربی تغییر دادند.
كشورهای حوزه خلیج فارس و جهان باید نیك دریابند كه پاك كردن حقیقت از تاریخ امری ناممكن است كه جهان سال ها شاهد این گونه تلاش های ناموفق صهیونیسم جهانی در محو فلسطین بوده است و اكنون و این بار نیز بدانند كه رویای تازه و پریشان آنان هیچ گاه تعبیر نخواهد شد زیرا هر مرد و زن ایرانی مقتدرانه از آب های نیلگون و نام خلیج همیشه فارس حراست خواهد کرد.
خلیج فارس و نام پرتوافكن آن میراث گران سنگ ایرانیان باستان است؛ میراثی كه ایرانیان آزاداندیش روزگار كهن برای فرزندان خود به یادگار گذاشتهاند تا مایه فخر و مباهات نسل های بعدی باشد و ایرانیان همواره به خاطر آورند كه نمادهای میهنی و ملی آنان كه با پوششی از باورهای ژرف دینی و الهی مزین و متبرك شده است، همیشه در تاریخ موجب بالیدن آنان بوده و خواهد بود.
از آن هنگام كه تاریخ بشر مكتوب و جغرافی به گونهای علمی با مقیاس با سطح و حد در دوران باستان بررسی شد، نام خلیج فارس جزء چهار دریای شناخته شده بود كه به اعتقاد یونانیان كهن همگی از اقیانوسی عظیم به وسعت همه آب های جهان سرچشمه میگرفتند و بسیار پیش از آنكه داریوش هخامنشی، امپراتور ایران، در كتیبههای خود از دریای پارس سخن براند، حتی غیرایرانیان هم این پهنه آبی را با نام پارس میشناختند.
خلیج پارس نامی است به جای مانده از کهنترین منابع، زیرا از سدههای پیش از میلاد سر بر آورده و با پارس و فارس، نام سرزمین ملت ایران گره خورده است.
قدمت خلیج فارس با همین نام چندان دیرینه است که عدهای معتقدند: «خلیج فارس گهواره تمدن عالم یا خاستگاه نوع بشر است.»
ساکنان باستانی این منطقه، نخستین انسانهایی بودند که روش دریانوردی را آموختند و کشتی اختراع کردند و شرق و غرب را به یکدیگر پیوند دادند.
اما دریانوردی ایرانیان در خلیج فارس، حدود پانصد سال پیش از میلاد مسیح و در دوران سلطنت داریوش اول آغاز شد. داریوش بزرگ، نخستین ناوگان دریایی جهان را به وجود آورد. کشتیهای او طول رودخانه سند را تا کرانههای اقیانوس هند و دریای عمان و خلیج فارس پیمودند، سپس شبه جزیره عربستان را دور زدند و تا انتهای دریای سرخ کنونی رسیدند.
او نخستین بار در محل کنونی کانال سوئز فرمان کندن ترعهای (کانالی) را داد و کشتی هایش از طریق همین ترعه به دریای مدیترانه راه یافتند. در کتیبهای که در محل این کانال به دست آمده نوشته شده است: "من پارسی هستم. از پارس، مصر را گشودم. من فرمان کندن این ترعه را داده ام از رودی که از مصر روان است به دریایی که از پارس آید پس این جوی کنده شد چنان که فرمان دادهام و ناوها آیند از مصر از این آبراه به پارس چنان که خواست من بود." این نخستین مدرک مکتوب به جا مانده درباره خلیج فارس است.
از سفرنامه فیثاغورث به سال 570 پیش از میلاد تا سال 1958 در همه منابع مکتوب جهان نام خلیج فارس و یا معادل آن در دیگر زبان ها ثبت شده است.
پس از اسلام نیز آن زمان كه واژه سازی و رویاپردازی برای خلق اسامی ساختگی عاری از قبح نشده و جزء سنت های سیاست پیشگان و عوامل آنان در نیامده بود، جملگی علمای غیرایرانی و حتی دانشمندان عرب مانند "شهابالدین النویری" و "ابن حوقل النصیبی بغدادی" كه نام خلیج فارس را همراه با نقشه آن به گونهای مستند مشخص كرده است، با حفظ حرمت قلم، تشكیك در نام این دریا را حتی در ذهن خود خطور ندادند و پایبندی به صداقت و راستاندیشی را از خود به یادگار گذاشتند.
اما شیفتگی قدرت و نشئگی شهرت و اقتضای زمانه، جانشین صداقت و درست گفتاری شد و در واقع نام جعلی خلیج (ع رب ی) را بار نخست "عبدالكریم قاسم"، رئیس جمهور اسبق عراق، بیان کرد و با رویاپردازی اعراب را به فرزین بندی در مقابل ایرانیان فرا خواند و این افكار بچه گانه پس از پیروزی انقلاب اسلامی مردم ایران با تحریك امپریالیسم جهانی و دشمنان اسلام بیشتر شد.
از دوره جمال عبدالناصر، رئیس جمهور پیشین مصر نیز، به تشویق او و اوجگیری تعصب عربی، رسماً کشورهای عربی نام تاریخی خلیج فارس را در رسانه ها و کتب رسمی عربی تغییر دادند.
كشورهای حوزه خلیج فارس و جهان باید نیك دریابند كه پاك كردن حقیقت از تاریخ امری ناممكن است كه جهان سال ها شاهد این گونه تلاش های ناموفق صهیونیسم جهانی در محو فلسطین بوده است و اكنون و این بار نیز بدانند كه رویای تازه و پریشان آنان هیچ گاه تعبیر نخواهد شد زیرا هر مرد و زن ایرانی مقتدرانه از آب های نیلگون و نام خلیج همیشه فارس حراست خواهد کرد.
