مرکز انجمنهای تخصصی

سلام   انتشار اخبار مربوط به موفقيت جمهوري اسلامي ايران در راه اندازي خط توليد توپ خودكششي 155 mm ، برآن شدم تا اطلاعات تكميلي مربوط به اين سامانه را تهيه و در اختيار دوستان قرار دهم. لازم به ذكر است كه توليد اين سامانه خودكششي در ايران در دنيا انعكاس وسيعي داشته و اكثريت كاربران در انجمن هاي نظامي مشابه سنترال خودمان ، آن را موفقيت بزرگي براي ايران آن هم در شرايط تحريم دانسته اند. اما بدليل عدم انتشار اطلاعات اضافي از سوي ايران ، جمع آوري اطلاعات بسيار دشوارتر از آن بود كه حتي تصورش را مي كردم. براي مثال چون مشخصات فني كاميون حامل اين توپ از سوي مقامات ذكر نشده فقط به يك گزارش كلي در مورد آن اكتفا شده است . اين گزارش ماحصل دو روز وبگردي اينجانب است.  

توپ هويتزر 155 ميليمتري  
[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
در تصوير بالا توپ 155 mm HM41 ساخت كره جنوبي و در تصوير پائين همان توپ ساخت جمهوري اسلامي ايران را مشاده مي كنيد.    هويتزر 155 mm HM41 براي رفع نيازهاي نيروهاي زميني ايران ساخته شده و شباهت بسياري به توپ ارتقاء يافته M114 ساخت كره جنوبي دارد كه اصطلاحا به آن KH179 نيز گفته مي شود. در ساخت اين سلاح تعدادي از صنايع نظامي ايران مشاركت داشته اند. از جمله گروه صنايع تسليحاتي الحديد كه زير مجموعه سازمان صنايع دفاع جمهوري اسلامي ايران است. اين مجتمع صنعتي لوله هاي مورد نياز 155 mm/39 را براي ساخت اين توپخانه تامين كرده است.   [External Link Removed for Guests]
خط توليد لوله هاي توپ در صنايع نظامي ايران (احتمالا الحديد)    سلاح نيمه سنگين و برد بلند محسوب شده و خروجي آتش شعله پوش آن به نحوي است كه سبب كاهش نيروي پس زني توپ بعد از شليك مي شود. تنظيم زاويه لوله به صورت دستي/مكانيكي صورت مي پذيرد. سامانه عقب نشيني (پس از شليك) قابل تغيير و از نوع هيدروپنوماتيك مي باشد. ساختار حمل و تنظيم زاويه لوله از نوع مكانيكي/دستي بوده و بوسيله چرخ دستي انجام مي شود. توپ 155 mm HM41 براي بازارهاي صادراتي نيز در نظر گرفته شده اما هيچ موردي از فروش آن گزارش نشده است.
اين توپ در اصل نمونه ارتقاء يافته توپ 155 mm M114 آمريكائي است كه قبل از جنگ جهاني دوم طراحي شده بود. اين سلاح گلوله هاي 155 mm شديد الانفجار M107 را شليك مي كند كه ساليان متمادي است توسط صنايع مهمات سازي ايران توليد مي شود و بردي معادل با 14.600 متر دارد. توپ M114 از سابقه طولاني خدمت در ارتش ايران برخوردار است. با بهينه سازي هاي انجام شده بر روي لوله 155 mm/39 ، اكنون برد گلوله آن افزايش يافته و مي توان قبضه توپ را درعمق بيشتري از مواضع خودي مستقر نمود تا از حملات ضد آتشبار دشمن در امان باشد.
طبق اظهارات منابع ايراني ، توپ HM41 ، 6.890 كيلوگرم وزن و قابليت شليك گلوله هاي خرج موشكي با حداكثر برد 30.000 متر را دارد. در صورت عدم استفاده از خرج موشكي ، برد گلوله هاي معمولي آن به 22.000 متر مي رسد. در سال 2006 صنايع مهمات سازي ايران ، گلوله هاي جديدي را طراحي و به توليد رساند كه در مقايسه با گلوله هاي رايج مورد استفاده ، داراي برد بيشتري بودند. اين گلوله ها شامل انواع گلوله هاي توپ (HE) -155 mm و (BB) بوده كه گفته شده برد آنها تا 34 كيلومتر افزايش يافته است . با اين حال برد اين گلوله ها هنوز از برد گلوله هاي غربي توليد شده مشابه كه بردي معادل 39.6 كيلومتر دارند كمتر است. كنترل و اجراي آتش صورت مستقيم و غيرمستقيم توسط دو نفر توپچي صورت مي گيرد.    [External Link Removed for Guests] 

[External Link Removed for Guests]   اين توپ توسط يك كاميون بالاي 10 تن انجام مي شود. كاميون هاي حامل اين توپ از نوع MAN بوده و تا سال 2001 از آلمان وارد مي شده اند . از آن تاريخ به بعد اين كاميون ها تحت ليسانس در ايران توليد مي شوند. نخستين كارخانه توليد اين كاميون ها در سال 2001 در تهران راه اندازي اما كارخانه وسيع تري در سال 2007 در كرمان و با ظرفيت توليد 25 هزار دستگاه راه اندازي گرديد. كاميون هاي توليدي ، به ساير كشورهاي همسايه و خاورميانه نيز صادر گرديده است.  

مشخصات فني :
نوع توپ : HM 41
كاليبر : 155 mm
حداكثر برد : 30 كيلومتر
نرخ آتش : 4 گلوله در دقيقه
قوس گردش :
به راست : 25 درجه (488 ميليمتر)
به چپ : 23.5 درجه (418 ميليمتر)
زاويه عمودي لوله : 0 تا 66 درجه (0- 1220 ميليمتر)
تعداد خان : 48 عدد
وزن : 6890 كيلوگرم
فشار خزانه : 3500 (kg/cm2)

چون توپ 155 mm HM41 ساخت ايران مشابه نوع كره اي آن با نام KH179 است ، تعدادي تصاوير زيبا از اين توپ در خدمت ارتش كره تقديمتان ميگردد. [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests] 

 به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، در همان روزهای سخت جنگ در کردستان که نیروی زمینی ارتش تحت امر شهید صیاد شیرازی برخی از توپ های خود را پشت کمپرسی مستقر کرده و در عملیات علیه ضدانقلاب های تجزیه طلب بکار به عنوان توپخانه متحرک بکار می برد هنوز بسیاری از شرکت های سازنده توپ در دنیا مشغول طراحی توپهای خودکششی کامیونی نشده بودند.
با گسترده شدن کاربرد تفنگ های سرپُر در دست پیاده نظام و تأثیر آن بر سرنوشت جنگ ها، فرماندهان به فکر داشتن سلاحی با برد و قدرت بیشتر بودند. از اینرو صنعتگران به ساخت سلاح مورد نظر همت گماشتند که به آن توپ گفته شد.
هر چند اثر توپ بر روند جنگ ها بسیار چشمگیر بود اما توپ ها وسائلی سنگین بوده و برای حمل و نقل آنها نیاز به اسب و نفرات زیادی بود. در میدان جنگ نیز در صورت پیشروی سریع نیروها یا عقب نشینی، جابجایی سریع توپها دشوار بوده و معمولاً برجا باقی می ماندند.       یک نمونه توپ سرپُر قدیمی  
با ظهور توپ های نوین در اوائل قرن بیستم که دارای برد زیادی بودند بخشی از مشکل بالا حل شد اما همچنان حمل و نقل این توپها نیاز به بکارگیری واحدهای لجستیکی داشت. با در نظر داشتن این مسائل و شکوفایی پدیده ای به نام تانک، توپ های خودکششی ساخته شدند که در ابتدا بر روی شاسی خودروهای زرهی سوار شدند. بدین ترتیب تا حدود زیادی مشکل حمل و نقل این توپها حل شد و قدرت تحرک بالاتری حاصل شد.
با پیشرفت های بیشتر در صنعت نظامی و حضور توپ های خودکششی در جنگ ها باز هم چند مشکل خودنمایی می کرد. مهمترین مشکل حمل و نقل این توپ ها در جاده ها بود. این توپ ها با توجه به یکسانی سامانه حرکتی با تانک ها با استفاده از شنی روی زمین حرکت می کنند. هر چند این سامانه حرکتی برای محیط هایی چون دشت به عنوان زمین ناهموار و شنزار بسیار مناسب است اما سرعت حرکت بر روی جاده را بسیار محدود می کند به طوری که سرعت اغلب این توپ ها کمتر از 55 کیلومتر بر ساعت است. البته حرکت خودروهای شنی دار بر روی جاده ها باعث آسیب دیدن آن شده و در اکثر موارد این توپ های شنی دار بر روی یک تریلی حمل می شوند که خود مشکل دیگری از نظر لجستیکی به حساب می آید.
مسئله دیگری که در اغلب توپ های خودکششی سابق وجود دارد وزن زیاد این توپ ها است که به سنگینی شاسی خودروی زرهی برمی گردد. این مسئله باعث می شود تا امکان حمل و نقل بیشتر نمونه های این توپها توسط اغلب هواپیماهای باری ناممکن باشد و تنها هواپیماهای غول پیکر آن هم به تعداد بسیار کم بتوانند این سلاح ها را در صورت لزوم جابجا کنند. نمونه های مختلف این توپها وزنهایی از 38 تا 55 تن دارند، هر چند که نمونه های اندکی نیز با وزن کمتر از 30 تن در بین آنها دیده می شود.       Pzh-2000 آلمانی با جرم 55800 کیلوگرم در حال ورود به آنتونف-124  
مشکل حمل و نقل و همچنین وزن باعث شد تا سازندگان به فکر استقرار توپ ها بر روی کامیون و خودروهای زرهی چرخدار بی افتند که ما در ادامه به توپ های نصب شده بر روی کامیون می پردازیم.
با نصب توپ ها بر روی کامیون مشکل حمل و نقل تا حدود بسیار زیادی حل شد و این توپهای کامیونی می توانند به راحتی در تمامی جاده ها تردد کرده و با بیشینه سرعت بالاتری نیز حرکت کنند. بنابراین قابلیت تحرک یگان های توپخانه به عنوان یک واحد پشتیبانی مؤثر بسیار بهبود پیدا می کند و ضرورت نیاز به یک تریلی برای نقل و انتقال توپ ها از بین می رود.
مزیت دیگری نیز برای توپ های کامیونی قابل ذکر است که به مدد همین قدرت تحرک بالاتر پدید آمده است. مدتها است که نیروهای زمینی برای یافتن محل استقرار توپخانه دشمن از رادار استفاده می کنند. این رادارهای پس از کشف مسیر حرکت بالستیکی گلوله با استفاده از رایانه به تعیین محل پرتاب می پردازند و مختصات تعیین شده به واحدهای زمینی و هوایی داده می شود تا با سلاح های در دسترس به خصوص توپخانه دوربرد، نقطه مورد نظر را زیر آتش بگیرند. بنابراین امروزه خود توپ ها درمعرض آتش همنوعان خود قرار گرفته اند و این در حالی است که قیمت توپهای کششی 155 میلیمتری تولید شده در برخی کشورهای در حال توسعه به یک میلیون دلار رسیده و توپ های مستقر بر شاسی زرهی نیز قیمت های چند میلیون دلاری دارند. در اینجا مزیت دیگر توپ های کامیونی آشکار می شود که با توجه به قدرت تحرک بالا می توانند پس از شلیک با شتاب بالایی از آن نقطه به راه افتاده و در چند ثانیه خود را به موقعیت دیگری برسانند که می تواند در بین چند تپه مصنوعی برای در امان ماندن از اثرات انفجار گلوله دشمن باشد. بنابراین احتمال نابودی این وسائل ارزشمند و گران قیمت کاهش می یابد در حالیکه از حجم آتش مورد نیاز برای پشتیبانی نیروهای خودی چندان کاسته نمی شود.
کشورهای مختلفی اقدام به طراحی و ساخت چنین توپهایی کرده اند که سوئد، فرانسه و چین از آن جمله اند. «آرچر» که ساخت بوفورس سوئد است با بهره گیری از یک توپ 155 میلیمتری دارای 30 تن وزن و سرعتی معادل 70 کیلومتر بر ساعت است.       آرچر  
همانطور که در ابتدای مطلب ذکر کردیم تاریخچه استفاده از توپهای مستقر بر کامیون در ایران به سالهای ابتدایی پس از انقلاب بازمی گردد. در گرماگرم درگیری هایی که به خیال بیگانگان می رفت تا باعث تجزیه خاک ایران اسلامی شده و حداقل باعث مشغول شدن و اتلاف توان نیروهای انقلابی می شد ذهن خلاق همین نیروها با درک نیاز تاکتیکی به توپخانه پرتحرک با هدایت شهید صیاد شیرازی اقدام به استقرار توپهای تاکتیکی در بخش بار کمپرسی های در اختیار خود نمودند که در عملیات ها مورد استفاده قرار گرفت. با این تدبیر ضمن افزایش تحرک واحدهای توپخانه برای پشتیبانی تا حدودی حفاظت از قبضه توپ نیز به عمل می آمد.
به گزارش مشرق، سالها پس از جنگ و با پیشرفت صنعت دفاعی کشور و رسیدن به توانمندی های بسیار بالای علمی و صنعتی در آخرین هفته های سال گذشته نمونه مهندسی توپ خودکششی 155 میلیمتری چرخدار ساخت صنایع دفاعی کشورمان رونمایی شد. سلاح به کار رفته در این مجموعه همان توپ 155 میلیمتری HM-41 ایران است و کامیون مورد استفاده نیز قبلآً برای حمل سلاح های دیگری چون راکت انداز 40 تایی استفاده شده بود. بنابراین با ترکیب دو وسیله موجود برای رفع یک نیاز فعلی، وسیله ای جدید با مزیت های تاکتیکی متفاوت پدید آمده است.       توپ خودکششی چرخدار ایرانی  
این توپ خودکششی توان حرکت با سرعت بالای 65 کیلومتر بر ساعت را دارد و با قابلیت های سامانه تعلیق کامیون مورد استفاده امکان حرکت در زمین های ناهموار نیز برای آن وجود دارد. دوربین تیر مستقیم، سامانه دید در شب برای راننده و سامانه NBC(حفاظت در برابر حملات ش.م.ه.) نیز از جمله امکانات آن است که به کمک این سامانه ها قابلیت های عملیاتی آن بیشتر نیز شده است.
توپ استفاده شده یک سلاح استاندارد در نیروهای مسلح کشورمان است که در نتیجه این انتخاب نیاز به طراحی و تولید توپ جدید برای این کاربری از بین رفته و در هزینه ها بسیار صرفه جویی شده است. این توپ با مهمات معمولی بردی در حدود 30 کیلومتر داشته و با بهره گیری از گلوله هایی با فناوری بیس بلید و یا راکتی به بردهای بیش از 40 کیلومتر نیز دست می یابد.
نکته ای که باید به آن توجه داشت مسئله گلوله گذاری مجدد در این توپ است که فعلاً به صورت غیرخودکار و دستی است. با توجه به نیاز به نواخت تیر بالاتر و کاهش خدمه مورد نیاز و استقرار توپ در ارتفاع حدود 2 متری از زمین روی کامیون لازم است تا در آینده این توپ به سامانه گلوله گذار خودکار مجهز شود تا کارایی عملیاتی آن به حد نهایی خود برسد. البته با اعلام اینکه این سامانه رونمایی شده نمونه مهندسی بوده این احتمال تقویت می شود که در نمونه تولیدی شاهد بکارگیری سامانه تغذیه خودکار توپ باشیم در این صورت نواخت تیر نیز از میزان فعلی 4 شلیک در دقیقه نیز بیشتر خواهد شد. سامانه القای گرا بر روی قبضه توپ نیز از جمله تجهیزاتی است که به افزایش سرعت عمل این توپ منجر خواهد شد که ساخت توپ های تمام خودکار 100 میلیمتری پدافند هوایی در کشور نشان از وجود توانمندی بکارگیری چنین تجهیزاتی بر روی توپ های سنگین دارد.   توجه به توانمندی های بالای هواپیماهای بدون سرنشین کشور در امور شناسایی و هدفگیری و توانایی ارسال موقعیت اهداف، برقراری خط ارتباط داده ای بین پهپادها و این توپ به افزایش چشمگیر کارایی عملیاتی آن منجر خواهد شد. با این امکان، به محض شناسایی و هدفگیری اهداف با فرستاده شدن اطلاعات به توپ شلیک دقیقی انجام شده و آتش پشتیبانی توپخانه ای مؤثری فراهم خواهد شد.       
آخرین نکته ای که درباره این سلاح می توان ذکر کرد بکارگیری گلوله های هدایت شوند و هوشمند است که در مصاحبه های مسئولین دفاعی کشور و فرماندهان به آن اشاره شده است. این نوع گلوله ها که از توپ های موجود در کشور قابل شلیک هستند قابل هدایت و هوشمند بوده و بنابراین ضمن افزایش چشمگیر دقت شلیک، توانایی ضربه زدن به اهداف متحرک را نیز فراهم می آورند. همچنین با توجه به میزان هوشمندی این گلوله ها ممکن است توانایی تشخیص اهداف متنوع نیز برای آنها ایجاد شده باشد که در نمونه های خارجی این گلوله ها هم وجود دارد.
برخورداری نیروهای زمینی کشورمان از یک توپ خودکششی کامیونی که به امکانات ذکر شده و گلوله های دوربرد و هوشمند مجهز باشد بی شک توانایی این نیروها را در دفاع در برابر حمله واحدهای زمینی دشمن و همچنین حمایت از نیروهای خودی با آتش پشتیبانی مؤثر و دقیق در فضای نبردهای مدرن افزایش داده و توانمندی آنها را در مواجه با تهدیدات متنوع بسیار افزایش می  

سلام

اگر این مطالب رو با لینک بذاریم شاید بهتر باشه از بعضی جنبه ها

[External Link Removed for Guests]

با تشکر

سلام عليكم

براي جزئيات بيشتر به اين لينك مراجعه فرمائيد.

155-t76510.html